Εκλογές ή πέμπτη φάλαγγα το δίλημμα Τσίπρα

Αναπόφευκτη η συγκρότηση διευρυμένης κυβέρνησης ακόμα και μετά από εκλογές. Τι προσπαθεί να αποφύγει το Μαξίμου.

Ενώ η ομαλότητα στην οικονομία επανέρχεται και οι τράπεζες φαίνεται ότι οδηγούνται προς την κανονικότητα, το πολιτικό σύστημα εισέρχεται σε φάση πλήρους αναδιάταξης καθώς η κυβέρνηση αναμένεται να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βοτυλή. Μετά την έγκριση του τρίτου Μνημονίου και την εκταμίευση του πρώτου τμήματος της δόσης των 26 δισ., ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται πλέον έτοιμος για την ανατροπή του πολιτικού status quo. Όπως επισημαίνουν καλά πληροφορημένες πηγές ο Αλέξης Τσίπρας θα οδηγηθεί στη συγκρότηση διευρυμένου κυβερνητικού σχήματος, είτε με πολιτικούς είτε με πολιτικούς και τεχνικράτες και ορίζοντα το 2016. Το σενάριο αυτό δεν φαίνεται να ανατρέπεται ακόμα και αν μεσολαβήσει προσφυγή στις κάλπες.

Σε πρώτη φάση ο πρωθυπουργός επιμένει στη διατήρηση του αριστερού χαρακτήρα της κυβέρνησης, οδηγώντας ωστόσο εκτός τους διαφωνούντες της Αριστερής Πλατφόρμας και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. 

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν αντιδρά όμως μόνο απέναντι στο «λόμπι της δραχμής» αλλά και στην «πέμπτη φάλαγγα» που έχει στηθεί εντός του κόμματος με στόχο τη μετατροπή του σε σοσιαλδημοκρατικό ανακτώντας τον χώρο του κέντρου και οδηγώντας σε ασφυξία το ΠΑΣΟΚ.

Σενάριο Ι: Εκλογές και ανατροπή του κομματικού status quo

Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς του Μαξίμου μετά την προδιαγεγραμμένη ρήξη κατά την ψήφο εμπιστοσύνης και την εκπαραθύρωση των διαφωνούντων από τον ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα θα στραφεί πλέον στην κίνηση των 53 ως ιδεολογική καθοδήγηση και συνεκτικό κρίκο με την κοινωνία.

Ωστόσο ο Αλέξης Τσίπρας καλείται να λύσει μια ακόμη πιο δύσκολη εξίσωση, στην οποία ποντάρει η «πέμπτη φάλαγγα», αυτή της αναντιστοιχίας της κομματικής με εκλογική βάση. Με βάση τους υπολογισμούς του Μεγάρου Μαξίμου και της ομάδας συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα η αποχώρηση των «εξτρεμιστών» δημιουργεί χώρο για την είσοδο κεντρώων στο κόμμα και στα όργανα.

Η διαδικασία του μπολιάσματος όμως έχει χρονικό ορίζοντα το έκτακτο συνέδριο του κόμματος, αν και ήδη υλοποιείται ο σχεδιασμός μέσω της άλωσης κομματικών οργανώσεων βάσης, οι οποίες θα κληθούν εν συνεχεία να εκλέξουν νέους συνέδρους.

Η διαφοροποίηση και ανατροπή του κομματικού status quo του ΣΥΡΙΖΑ, έτσι όπως προσδιορίζεται σε αυτή τη φάση, φαίνεται ότι θα ακολουθήσει και δεν θα προηγηθεί των πολιτικών εξελίξεων.

Όπερ σημαίνει, ότι το κόμμα και ο μηχανισμός θα αναγκαστούν να στηρίξουν, εκόντες-άκοντες, τις αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα, οι οποίες θα κριθούν από την κεντρική επιτροπή, ενώ το συνέδριο θα δράσει απολογιστικά.

Μπορεί με αυτό τον τρόπο ο Αλέξης Τσίπρας να φαίνεται ότι επιβάλλει το ρυθμό των εξελίξεων στο εσωκομματικό σκηνικό, στην πραγματικότητα όμως δοκιμάζει τις αντοχές και τις ανοχές της ήδη εκφυλισμένης κομματικής συνοχής.

Σενάριο ΙΙ: Επικράτηση της «πέμπτης φάλαγγας»

Αν και επισήμως το Μαξίμου αντιμάχεται τα σενάρια κυβέρνησης ειδικού σκοπού και ορισμένου χρόνου, με προοπτική τον Μάρτιο του 2016, στο παρασκήνιο οι διεργασίες οργιάζουν.

Τα σενάρια που έχουν τεθεί επί τάπητος είναι πολλά με κεντρικό άξονα τη ριζική αλλαγή του κυβερνητικού σχήματος, κάτι που θα διευρύνει το σκηνικό ρήξης τον ΣΥΡΙΖΑ.

Για αυτό και οι εμπνευστές της κεντρώας στροφής του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζονται την κίνηση  των 53 και μεγάλη μερίδα της κεντρικής επιτροπής ως «πέμπτη φάλαγγα».

Στον ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει πλέον να ωριμάζει το σενάριο της συγκυβέρνησης με σχηματισμούς όπως το ΠΟΤΑΜΙ, αλλά θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, καθώς παρά την αλλαγή ηγεσίας ο Βαγγέλης Βενιζέλος κινεί τα νήματα και ελέγχει τον μηχανισμό.

Για το λόγο αυτό τα κέντρα που προωθούν το σενάριο της διεύρυνσης του κυβερνητικού σχήματος έχουν από καιρό οικοδομήσει και εναλλακτική στήριξης μιας κυβέρνησης υπό τον Αλέξη Τσίπρα με τη συμμετοχή μη-πολιτικών στελεχών ώστε να επιτραπεί στον πρωθυπουργό να ελέγξει το πολιτικό στίγμα που θα εκπέμπει.

Το Μαξίμου ωστόσο επιμένει στη διεκδίκηση καθαρής λαϊκής εντολής που θα αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό και θα πιστοποιήσει κατά τρόπο απόλυτο την οδό στην οποία θα κινηθεί η νέα κυβέρνηση.

Ακολουθώντας αυτό το σενάριο ο Αλέξης Τσίπρας θα επιχειρήσει πλέον να εκφράσει κυβερνητικά την εκλογική βάση περιορίζοντας την κομματική βάση σε ρόλο ιδεολογικής καθοδήγησης.

Σε αυτό το σενάριο δεν φαίνεται να αντιτίθενται και οι ευρωπαίοι εταίροι, ενώ και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. 

Ακόμα πάντως και μετά από εκλογές το ενδεχόμενο σχηματισμού αυτοδυναμίας θεωρείται εξαιρετικά απίθανο, συνεπώς οι διεργασίες και οι ζυμώσεις για συγκυβέρνηση θα έχουν παράξει ένα νέο μπλοκ ισορροπιών για την επόμενη ημέρα.

Εκτός θέσης βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ καθώς η αλλαγή ηγεσίας δεν έχει εμπεδωθεί στο DNA του κόμματος, ενώ δεν έχει δοθεί ο απαραίτητος χώρος και χρόνος για την εκδήλωση πολιτικών διεργασιών στον ευρύτερο χώρο του κέντρου.

Ενισχυμένο βγαίνει σε αυτή τη φάση Το Ποτάμι, που φαίνεται ότι κερδίζει χώρο στην κεντροδεξιά καθώς ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης δεν έχει προλάβει να εκπέμψει διαφορετικό σήμα από τον Αντώνη Σαμαρά, παρά μόνο να συσπειρώσει τη βάση και να ανακόψει την εκροή ψηφοφόρων.

Ετσι οι αναποφάσιστοι θα κρίνουν για άλλη μια φορά το αποτέλεσμα των εκλογών.