ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Ειδικές ενισχύσεις για τις επιχειρήσεις των ακριτικών νησιών ζήτησε ο Κ. Μίχαλος
Στη Σάμο ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ.
Ειδικές ενισχύσεις και κίνητρα από τον αναπτυξιακό νόμο για τις επιχειρήσεις των ακριτικών νησιών και, ειδικά, αυτών που δέχονται το μεγαλύτερο όγκο προσφύγων και μεταναστών, ζήτησε ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων και του ΕΒΕΑ, Κωνσταντίνος Μίχαλος, μιλώντας στη διευρυμένη συνεδρίαση της Διοικητικής Επιτροπής της Ένωσης που πραγματοποιήθηκε στη Σάμο.
Όπως ανέφερε, στη Σάμο, αλλά και σε άλλα νησιά που δέχονται προσφυγικές ροές, παρατηρείται σημαντική μείωση της τουριστικής κίνησης για τη φετινή χρονιά. Και για ένα νησί, όπως η Σάμος, του οποίου το παραγόμενο προϊόν προέρχεται κατά 70% από τον τουρισμό, το θέμα αυτό έχει άμεσες συνέπειες στην τοπική αγορά, στην απασχόληση, στην κοινωνία.
Ο κ. Μίχαλος, ζήτησε ακόμη σειρά τροποποιήσεων στον αναπτυξιακό νόμο, όπως την αύξηση των ανώτατων ορίων ενίσχυσης ανά επενδυτικό σχέδιο, ειδικά για τις μεγάλες επενδύσεις. Επίσης, την ταχύτερη εξόφληση των οφειλόμενων ενισχύσεων στις επιχειρήσεις που έχουν ενταχθεί σε προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους, καθώς, όπως ανέφερε, οι δικαιούχοι θα πρέπει να περιμένουν μέχρι και επτά χρόνια, για να εισπράξουν την ενίσχυσή τους. Ο πρόεδρος της ΚΕΕΕ, επανέλαβε το αίτημα για μείωση των φόρων και αποπληρωμή μέρους των χρεών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα με τη δόση των 2,8 δισ. ευρώ που περιμένουμε να εκταμιευθούν, ενώ εξέφρασε το φόβο ότι στο επόμενο διάστημα θα δούμε να αυξάνονται οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί.
Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του κ. Μίχαλου
«Έχουμε τη μεγάλη χαρά, με την ευκαιρία της πανηγυρικής αυτής συνεδρίασης, να βρισκόμαστε κοντά στην επιχειρηματική κοινότητα της Σάμου. Γνωρίζω τον αγώνα που δίνουν όλα αυτά τα χρόνια οι τοπικές επιχειρήσεις, απέναντι στην κρίση αλλά και απέναντι στις μόνιμες, εγγενείς προκλήσεις που συνδέονται με τη νησιωτικότητα.
Στα προβλήματα αυτά έχει προστεθεί τώρα και το προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα, που δέχεται η χώρα μας, με κύριο σημείο εισόδου τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη η προσπάθεια των τοπικών κοινωνιών να διαχειριστούν αυτή την πρωτοφανή κρίση. Μια κρίση που επηρεάζει την καθημερινότητα αλλά και την οικονομική ζωή του τόπου. Ήδη, όπως και στα άλλα νησιά που δέχονται προσφυγικές ροές, παρατηρείται σημαντική μείωση της τουριστικής κίνησης για τη φετινή χρονιά. Και για ένα νησί, όπως η Σάμος, του οποίου το παραγόμενο προϊόν προέρχεται κατά 70% από τον τουρισμό, το θέμα αυτό έχει άμεσες συνέπειες στην τοπική αγορά, στην απασχόληση, στην κοινωνία.
Γνωρίζετε ότι η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος έχει απευθυνθεί επανειλημμένα στην Πολιτεία, με σχετικά υπομνήματα και επιστολές. Αυτό που ζητάμε από την κυβέρνηση είναι να αναλάβει τις ευθύνες της για την προστασία της κοινωνικής και οικονομικής ομαλότητας. Ζητάμε να στηρίξει με κάθε δυνατό μέσο τις τοπικές κοινωνίες που δοκιμάζονται. Οι πολίτες και οι επιχειρήσεις της Σάμου, της Λέσβου, της Χίου δεν αντέχουν άλλο να παλεύουν και να προσπαθούν μόνοι τους. Αυτό είναι το μήνυμά μας και θα συνεχίσουμε να το υποστηρίζουμε, ενώνοντας τη δική μας φωνή – τη φωνή των Επιμελητηρίων και των επιχειρήσεων όλης της Ελλάδας – με τη φωνή της τοπικής επιχειρηματικής κοινότητας.
Μετά από αυτή την αρχική παρέμβαση – που όφειλα να κάνω – θα ήθελα να εστιάσω στο βασικό θέμα της ομιλίας μου: στο νέο αναπτυξιακό νόμο, στις ευκαιρίες αλλά και στις ελλείψεις και στις αδυναμίες που παρουσιάζει, με δεδομένη τη σημερινή οικονομική πραγματικότητα.
Πέρσι, τέτοιες μέρες, αγωνιούσαμε για την τύχη της χώρας και για το αν θα καταφέρει, έστω και πληρώνοντας ακριβό τίμημα, να παραμείνει στο ευρώ.
Φέτος, τα πράγματα δείχνουν να έχουν σε κάποιο βαθμό σταθεροποιηθεί.
Αφού, μετά από έξι χρόνια, συνειδητοποιήσαμε ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις και μάγοι διαπραγματευτές, είναι καιρός να πάμε παρακάτω. Να κάνουμε επιτέλους αυτά που πρέπει, για να μπορέσει η οικονομία να βγει από την ύφεση.
Η κυβέρνηση, δια στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού, μιλά για αλλαγή σελίδας και για επιστροφή στην ανάπτυξη. Με κύριο μοχλό, όπως υποστηρίζει, τον νέο αναπτυξιακό νόμο. Από μόνο του το γεγονός αυτό είναι βεβαίως θετικό. Ωστόσο, για να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα στην αγορά και στην οικονομία, ο νέος αναπτυξιακός νόμος χρειάζεται σημαντικές βελτιώσεις.
Ας δούμε τα βασικά του χαρακτηριστικά.
Ο νόμος 4399/2016 προβλέπει αυξημένες ενισχύσεις για μια σειρά από κατηγορίες επιχειρήσεων:
– Τις εξωστρεφείς, δηλαδή αυτές που έχουν επιτύχει 10% αύξηση εξαγωγών την τελευταία τριετία
– Τις καινοτόμες, δηλαδή επιχειρήσεις που έχουν κατευθύνει πάνω από το 10% των λειτουργικών δαπανών τους σε Έρευνα και Ανάπτυξη την τελευταία τριετία.
-Τις συγχωνευόμενες ανεξάρτητες εταιρείες
-Τις επιχειρήσεις που αυξάνουν την απασχόληση πάνω από 10% την τελευταία τριετία
– Τους Συνεταιρισμούς και τις Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις
– Τις επιχειρήσεις του κλάδου της Αγροδιατροφής και του κλάδου Τεχνολογίας, Πληροφορικής και Επικοινωνίας
– Τις επιχειρήσεις Αυξημένης Προστιθέμενης Αξίας, όπως αυτή προσδιορίζεται από την Στατιστική Αρχή βάσει κλάδου
-Τις επιχειρήσεις που υλοποιούν επενδύσεις σε Βιομηχανικές Περιοχές και Επιχειρηματικά Πάρκα
– Και τις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε ειδικά προσδιορισμένες γεωγραφικές περιοχές: ορεινές, παραμεθόριες, νησιά Βορείου Αιγαίου και Δωδεκάνησα, νησιά με πληθυσμό κάτω των 3.100 κατοίκων, περιοχές με πληθυσμιακή μείωση άνω του 30%, καθώς και περιοχές με αυξημένες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές.
Θα επαναλάβω εδώ ότι η πρόβλεψη ειδικών ενισχύσεων και κινήτρων για τη στήριξη των τοπικών οικονομιών, είναι το λιγότερο που οφείλει η Πολιτεία στους κατοίκους των ακριτικών νησιών και ειδικά αυτών που δέχονται το μεγαλύτερο όγκο προσφύγων και μεταναστών.
Ένα σημαντικό νέο στοιχείο, με ιδιαίτερη σημασία για τις τοπικές κοινωνίες, είναι η ένταξη δημοσίων και δημοτικών επιχειρήσεων στους δυνητικούς δικαιούχους.
Ως προς τις λοιπές διατάξεις:
Το ελάχιστο ύψος των επενδυτικών σχεδίων για ένταξη στον αναπτυξιακό νόμο παραμένει το ίδιο – με την εξαίρεση των Αγροτικών Συνεταιρισμών και των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων.
Αλλάζει το ποσοστό των επιλέξιμων κτιριακών δαπανών, που πλέον δεν μπορεί να υπερβαίνει το 45% του συνόλου της επένδυσης. Εξαίρεση αποτελούν οι τουριστικές επενδύσεις και τα logistics, όπου το ανώτατο ποσοστό διαμορφώνεται στο 60% και 70% αντίστοιχα. Για επενδύσεις σε διατηρητέα κτίρια, το όριο ανεβαίνει στο 80%.
Το ανώτατο όριο ενίσχυσης ανά επενδυτικό σχέδιο είναι τα 5 εκατ. ευρώ. Σωρευτικά, οι παρεχόμενες ενισχύσεις δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα 10 εκατ. ευρώ για μεμονωμένη επιχείρηση και τα 20 εκατ. ευρώ για ένα σύνολο συνεργαζόμενων ή συνδεδεμένων επιχειρήσεων. Η θέση των Επιμελητηρίων είναι ότι τα συγκεκριμένα όρια, ειδικά για τα μεγάλα επενδυτικά σχέδια, είναι χαμηλά και πρέπει να αναθεωρηθούν.
Ακόμη σημαντικότερο πρόβλημα είναι για εμάς η αλλαγή του τρόπου καταβολής των ενισχύσεων, στις επιχειρήσεις που έχουν ενταχθεί σε προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους. Είχαμε επισημάνει από την αρχή στην κυβέρνηση ότι η εκταμίευση των εγκεκριμένων επιχορηγήσεων θα έπρεπε να προχωρήσει το ταχύτερο δυνατόν. Δεν μας άκουσαν. Σύμφωνα με το άρθρο 77 του νέου νόμου, οι δικαιούχοι θα πρέπει να περιμένουν μέχρι και επτά χρόνια, για να εισπράξουν την ενίσχυσή τους.
Καταλαβαίνετε ότι η ρύθμιση αυτή δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην αγορά. Με δεδομένο μάλιστα ότι πολλές επιχειρήσεις είχαν εκχωρήσει τις επιχορηγήσεις αυτές στις τράπεζες.
Οι συνέπειες όμως δεν αφορούν μόνο τις ενταγμένες επιχειρήσεις, που αλλιώς προγραμμάτιζαν τα πράγματα και αλλιώς τους βγαίνουν. Εδώ δημιουργείται ένα σοβαρό πλήγμα στην εικόνα της Ελλάδας, ως επενδυτικού προορισμού.
Σε μια εποχή που η χώρα χρειάζεται ιδιωτικά κεφάλαια για να βγει από την ύφεση, το ελληνικό κράτος δίνει ένα μήνυμα αναξιοπιστίας και έλλειψης συνέχειας.
Ζητούμε, λοιπόν, και διεκδικούμε την αναθεώρηση της συγκεκριμένης διάταξης. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα να γίνουν τροποποιήσεις στο νέο νόμο, στο πλαίσιο των υπουργικών αποφάσεων που θα ακολουθήσουν.
Ο αναπτυξιακός νόμος, παρά τις αδυναμίες του, έχει αρκετά θετικά χαρακτηριστικά. Με τις κατάλληλες βελτιώσεις, μπορεί να γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο για τις επιχειρήσεις.
Όμως σε καμία περίπτωση δεν αρκεί για να κινητοποιήσει το αναπτυξιακό άλμα που χρειάζεται η Ελλάδα.
Για να επιστρέψει η οικονομία στα προ κρίσης επίπεδα, θα χρειαστεί να κινητοποιηθούν στα επόμενα χρόνια επενδύσεις άνω των 100 δισ. ευρώ.
Οι πόροι που διατίθενται από τον αναπτυξιακό νόμο για τη χρηματοδότηση νέων επενδυτικών σχεδίων, μόλις που ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ. Από τα 3,6 δις ευρώ που δεσμεύονται για κρατικές ενισχύσεις στη νέα περίοδο, τα 2,5 δισ. θα κατευθυνθούν στην αποπληρωμή παλαιών υποχρεώσεων – στην καταβολή, δηλαδή, επιδοτήσεων που χρωστάει το κράτος από τους προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους. Το υπόλοιπο 1,1 δισ. θα πάει σε νέες ενισχύσεις.
Με τα σημερινά δημοσιονομικά δεδομένα, είναι λογικό να περιορίζονται οι πόροι που διαθέτει το κράτος σε άμεσες ενισχύσεις. Θα έπρεπε όμως να παρέχει μια σειρά από άλλα κίνητρα στις επιχειρήσεις που επενδύουν.
Οι χώρες που εφαρμόζουν αναπτυξιακούς νόμους, εστιάζουν στην παροχή γενναίων φοροαπαλλαγών, ανάλογα με τον κλάδο. Ενδεικτικά παραδείγματα υπάρχουν στο Ισραήλ, στην Πολωνία, στην Τουρκία, αλλά και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Γαλλία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία κ.ά.
Εδώ, στο νέο αναπτυξιακό νόμο υπάρχει – για κάποιες επενδύσεις – η δυνατότητα μικρών φοροαπαλλαγών και η δέσμευση για τη διατήρηση σταθερού φορολογικού συντελεστή στα επόμενα χρόνια.
Λέμε, δηλαδή, σε μια επιχείρηση που θέλει να επενδύσει πάνω από 20 εκατ. ευρώ, ότι θα διατηρήσει το συντελεστή του 29% για την επόμενη δεκαετία. Και πέρα από το βασικό συντελεστή, θα επιβαρυνθεί και με 15% φόρο μερισμάτων, 5-10% εισφορά αλληλεγγύης, ΕΝΦΙΑ επιχειρήσεων, υψηλούς φόρους στην ενέργεια και στην τηλεφωνία. Κι όλα αυτά, ενώ ο ΦΠΑ βρίσκεται πλέον στο 24%.
Σήμερα, στην Ελλάδα η συνολική φορολογική επιβάρυνση για την επιχείρηση αγγίζει το 52% των εσόδων της. Όταν το αντίστοιχο ποσοστό στη Βουλγαρία είναι 27% και στην Κύπρο 24,4%.
Διατηρώντας τη φορολογία που ισχύει σήμερα στην Ελλάδα, όχι κίνητρο δεν δίνει το κράτος αλλά αντίθετα δείχνει στους επενδυτές την έξοδο από τη χώρα.
Το ίδιο ισχύει και για το μη μισθολογικό κόστος της εργασίας. Με τις νέες ρυθμίσεις, το κράτος έχει μπει πια συνεταίρος στο μισθό κάθε εργαζόμενου. Αφού για κάθε 100 ευρώ που πληρώνει ο εργοδότης, ο εργαζόμενος λαμβάνει από 67 έως και 42,2 ευρώ, ανάλογα με το ύψος του μισθού.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα είναι η χώρα με τις υψηλότερες κρατήσεις στην ευρωζώνη, σε όλες τις μισθολογικές κατηγορίες. Στις υψηλά αμειβόμενες θέσεις, το ποσοστό των κρατήσεων εκτοξεύεται σε πρωτοφανή επίπεδα, της τάξης του 54% ή ακόμα και του 57%.
Πώς θα σχεδιάσει κάποιος επένδυση και νέες θέσεις εργασίας με αυτές τις συνθήκες; Εδώ οι επιχειρήσεις αγωνίζονται με νύχια και με δόντια για να αντεπεξέλθουν στις σημερινές τους υποχρεώσεις. Για να κρατήσουν και για να μπορούν να πληρώσουν το προσωπικό που ήδη απασχολούν.
Το ζητούμενο για την ανάπτυξη δεν είναι να μοιραστούν επιδοτήσεις. Το ζητούμενο – που μέχρι τώρα δεν βλέπουμε – είναι να βελτιωθούν επιτέλους οι συνθήκες άσκησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Είναι δυνατόν να μιλάμε για επενδύσεις και ανάπτυξη με αυτούς τους φόρους;
Είναι δυνατόν να μιλάμε για ανάπτυξη, όταν ο επιχειρηματίας δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει αύριο; Ποιες αυξήσεις και ποιες νέες εισφορές θα πρέπει να πληρώσει;
Είναι δυνατόν να μιλάμε για ανάπτυξη όταν οι τράπεζες δεν δανείζουν και η αγορά ασφυκτιά;
Περιμένουμε να εκταμιευθούν τα 2,8 δισ. ευρώ – το υπόλοιπο δηλαδή της δόσης των 10,3 δισ. ευρώ που συμφωνήθηκε με τους δανειστές τον Ιούνιο – για να αποπληρωθούν κάποια χρέη στον ιδιωτικό τομέα και να δοθεί μια ανάσα στην αγορά. Όπως φαίνεται, πάλι θα έχουμε εμπλοκές με τα προαπαιτούμενα και καθυστερήσεις. Στο μεταξύ, όμως, από την 1η Ιουλίου αυστηροποιήθηκαν οι όροι για ένταξη στη ρύθμιση των 100 δόσεων. Και πολύ φοβάμαι ότι το στο επόμενο διάστημα θα δούμε να αυξάνονται οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί.
Δεν περιμένουμε από το κράτος να διαθέσει τα 100 δισ. ευρώ που χρειάζονται για την ανάκαμψη της οικονομίας.
Απαιτούμε, όμως, να αξιοποιήσει σωστά τα εργαλεία που διαθέτει, για να μπορέσουν αυτά τα κεφάλαια να κινητοποιηθούν από τον ιδιωτικό τομέα.
Ας αλλάξει, επιτέλους, μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής. Ας μειώσει τους φόρους, ας πάψει να στοχοποιεί την επιχείρηση, ας τολμήσει επιτέλους να βάλει μια τάξη στις δαπάνες του δημόσιου τομέα.
Ας αξιοποιήσει σωστά τον Αναπτυξιακό Νόμο, λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις της αγοράς.
Ας προχωρήσει με τις μεταρρυθμίσεις που συζητάμε εδώ και χρόνια: στις αγορές, στη δημόσια διοίκηση, στη διαδικασία απονομής της δικαιοσύνης.
Ας στηρίξει, στην πράξη και όχι στα λόγια, τη Μικρομεσαία Επιχείρηση, για να παραμείνει ζωντανή και να συνεχίσει να σηκώνει στις πλάτες της την ελληνική οικονομία.
Η ανάπτυξη που εξαγγέλλουν κάθε τόσο οι κυβερνώντες δεν θα πέσει από τον ουρανό. Τα κεφάλαια που έχει ανάγκη η οικονομία, οι θέσεις εργασίας και οι ευκαιρίες που χρειάζεται η κοινωνία, δεν θα έρθουν από θαύμα.
Κάποιοι πρέπει να τα δημιουργήσουν, με κόπο, με ρίσκο, με αγώνα.
Κι αυτοί είναι τα μέλη μας. Είναι οι επιχειρήσεις της Σάμου, της Ικαρίας και των Φούρνων, οι επιχειρήσεις σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αυτές έχουμε την τιμή να εκπροσωπούμε και να υποστηρίζουμε. Γι’ αυτές θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε ένα καλύτερο, βιώσιμο και γόνιμο επιχειρηματικό περιβάλλον».
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Συντάξεις χηρείας: Τέσσερις σημαντικές αλλαγές φέρνει η νέα ρύθμιση – Ποιοι βλέπουν αυξήσεις έως και 100%
Σημαντικές αλλαγές στο καθεστώς των συντάξεων χηρείας προβλέπουν οι νέες διατάξεις που εισάγονται προς ψήφιση στη σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής, με βασικό στόχο την ενίσχυση των δικαιούχων και την άρση περικοπών που είχαν θεσπιστεί με τον νόμο 4387/2016.
Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά την κατάργηση της μείωσης των συντάξεων χηρείας μετά την πάροδο της τριετίας. Μέχρι σήμερα, ο νόμος προέβλεπε ότι η κύρια σύνταξη λόγω θανάτου μειωνόταν από το 70% στο 35% σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Με τη νέα ρύθμιση, η περικοπή καταργείται οριστικά και η σύνταξη θα συνεχίσει να καταβάλλεται μόνιμα με το αρχικό ποσοστό δικαιώματος.
Οι συνταξιούχοι που είχαν ήδη υποστεί τη μείωση θα δουν άμεσα τη σύνταξή τους να επανέρχεται στο 70%, γεγονός που στην πράξη σημαίνει διπλασιασμό του ποσού που λάμβαναν μετά την εφαρμογή της περικοπής.
Παράλληλα, περισσότεροι από 75.000 δικαιούχοι, στους οποίους οι προβλεπόμενες μειώσεις δεν είχαν ακόμη εφαρμοστεί, απαλλάσσονται οριστικά από αυτές, καθώς οι σχετικές διατάξεις καταργούνται. Επιπλέον, το Δημόσιο παραιτείται από οποιαδήποτε αναζήτηση αναδρομικών ποσών που θα μπορούσαν να προκύψουν από τις συγκεκριμένες περικοπές.
Η δεύτερη σημαντική παρέμβαση αφορά τους συνταξιούχους που λαμβάνουν ταυτόχρονα σύνταξη από δικό τους ασφαλιστικό δικαίωμα και σύνταξη λόγω θανάτου από διαφορετικό ασφαλιστικό δικαίωμα.
Με τη νέα διάταξη διασφαλίζεται ότι οι δικαιούχοι θα συνεχίσουν να λαμβάνουν και τις δύο εθνικές συντάξεις που αντιστοιχούν στα δικαιώματά τους, χωρίς να περικόπτεται η μία από αυτές, όπως προέβλεπε το προηγούμενο καθεστώς.
Η αλλαγή αυτή αφορά περίπου 122.000 συνταξιούχους, οι οποίοι προστατεύονται τόσο από τη μείωση της δεύτερης εθνικής σύνταξης όσο και από την αναζήτηση αναδρομικών ποσών.
Η νέα νομοθετική παρέμβαση προβλέπει επίσης σημαντική βελτίωση για τα παιδιά που έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους.
Στο εξής, οι δικαιούχοι θα λαμβάνουν το προβλεπόμενο ποσοστό της εθνικής σύνταξης από κάθε γονέα ξεχωριστά, σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Έτσι, αντί να λαμβάνουν το ήμισυ της εθνικής σύνταξης, θα δικαιούνται ολόκληρη την εθνική σύνταξη, γεγονός που οδηγεί σε ουσιαστικό διπλασιασμό του σχετικού ποσού.
Οι νέες ρυθμίσεις συνοψίζονται στα εξής:
Καταργείται η περικοπή των συντάξεων χηρείας μετά την τριετία και διατηρείται μόνιμα το αρχικό ποσοστό του 70%.
Επαναφέρονται στο 70% οι συντάξεις όσων είχαν ήδη υποστεί τη μείωση.
Διατηρούνται και οι δύο εθνικές συντάξεις για όσους λαμβάνουν σύνταξη από διαφορετικά ασφαλιστικά δικαιώματα.
Αυξάνεται η εθνική σύνταξη που λαμβάνουν τα παιδιά τα οποία έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους.
Με τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις, η κυβέρνηση επιχειρεί να διορθώσει στρεβλώσεις του προηγούμενου ασφαλιστικού πλαισίου, ενισχύοντας το εισόδημα εκατοντάδων χιλιάδων δικαιούχων και καταργώντας οριστικά προβλεπόμενες περικοπές που δεν θα εφαρμοστούν πλέον.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Παπαθανάσης: Στα 23 δισ. ευρώ το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026-2030
Το σχέδιο χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας για την περίοδο μετά την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης παρουσίασε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης, κατά την εκδήλωση για το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ) 2026-2030, που πραγματοποιήθηκε στο Ωδείο Αθηνών.
Στην εκδήλωση παρέστησαν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, μέλη της κυβέρνησης, βουλευτές, περιφερειάρχες και εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, επιμελητηρίων και φορέων.
Σύμφωνα με τον κ. Παπαθανάση, το νέο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης ανέρχεται σε 17,1 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026-2030, ενώ μαζί με 5,8 δισ. ευρώ που αφορούν την ολοκλήρωση έργων της προηγούμενης προγραμματικής περιόδου, οι συνολικοί εθνικοί πόροι διαμορφώνονται στα 23 δισ. ευρώ.
Όπως ανέφερε, οι πόροι αυτοί θα χρηματοδοτήσουν έργα υποδομών, σχολεία, νοσοκομεία, έργα ύδρευσης, ψηφιακές υπηρεσίες, επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη και την καινοτομία, καθώς και δράσεις για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας, της βιομηχανίας, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της πράσινης μετάβασης, της ενεργειακής ανθεκτικότητας και της στεγαστικής πολιτικής.
Ο αναπληρωτής υπουργός υποστήριξε ακόμη ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η ανάπτυξη να φτάνει σε κάθε περιφέρεια και κάθε δήμο, σημειώνοντας πως, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «η ανάπτυξη αποκτά πραγματική αξία μόνο όταν το μέρισμά της φτάνει στην κοινωνία».
Παράλληλα, αναφέρθηκε στους στόχους για την επόμενη τετραετία, μεταξύ των οποίων η περαιτέρω αύξηση των επενδύσεων, η ενίσχυση της βιομηχανικής παραγωγής, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, η ενδυνάμωση των εξαγωγών και η επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού του κράτους.
Μετά την παρουσίαση του προγράμματος, πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής Παρακολούθησης του ΕΠΑ 2026-2030, με αντικείμενο την εξειδίκευση των στόχων του νέου προγράμματος.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Πιερρακάκης: 23 δισ. ευρώ για έργα ανάπτυξης έως το 2030
Το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ) 2026-2030, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 23 δισ. ευρώ, παρουσίασε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, τονίζοντας ότι η αύξηση των εθνικών πόρων για επενδύσεις αποτελεί αποτέλεσμα της βελτίωσης των δημοσιονομικών και οικονομικών μεγεθών της χώρας.
Στην ομιλία του, ο υπουργός ανέφερε ότι οι εθνικοί πόροι για το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αυξάνονται από 1,8 δισ. ευρώ το 2019 σε 3,3 δισ. ευρώ το 2026, ενώ προβλέπεται να φτάσουν τα 4,2 δισ. ευρώ το 2030, σημειώνοντας ότι μέσα σε έντεκα χρόνια υπερδιπλασιάζονται οι διαθέσιμοι εθνικοί πόροι για την ανάπτυξη.
Όπως υποστήριξε, το νέο πρόγραμμα θα χρηματοδοτήσει έργα σε ολόκληρη τη χώρα, μέσω 20 τομεακών προγραμμάτων υπουργείων, 13 περιφερειακών και 4 ειδικών προγραμμάτων, με έμφαση στις υποδομές, την κοινωνική συνοχή, τις μεταφορές, την πολιτική προστασία, την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, την καινοτομία, τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την τεχνητή νοημοσύνη και την πράσινη ανάπτυξη.
Παράλληλα, ο κ. Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η πορεία της ελληνικής οικονομίας επιτρέπει στη χώρα να διαθέτει περισσότερους εθνικούς πόρους για επενδύσεις, επισημαίνοντας ότι το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία και το Ταμείο Ανάκαμψης.
Ακολουθεί η ομιλία του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη:
Κύριε Πρόεδρε,
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Κυρίες και κύριοι,
Νομίζω ότι δύσκολα θα μπορούσε ο Νίκος Παπαθανάσης, ο Αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και αρχιτέκτονας του νέου ΕΠΑ, να έχει διαλέξει έναν πιο συμβολικό χώρο από το Ωδείο Αθηνών για να μιλήσουμε για το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης της επόμενης πενταετίας.
Το ίδιο το κτίριο στο οποίο βρισκόμαστε, αποτυπώνει στην πράξη τη φιλοσοφία του ΕΠΑ και δείχνει πώς μια δημόσια επένδυση μπορεί να δώσει νέα ζωή σε ένα εμβληματικό έργο και να αφήσει ένα διαρκές αποτύπωμα για τις επόμενες γενιές.
Αυτό το ξεχωριστό δείγμα του ελληνικού μοντερνισμού, σχεδιασμένο από τον Ιωάννη Δεσποτόπουλο, εκσυγχρονίζεται με χρηματοδότηση από εθνικούς πόρους. Η ενεργειακή του αναβάθμιση και η ενσωμάτωση αρχών βιοκλιματικού σχεδιασμού θα το μετατρέψουν σε μια σύγχρονη υποδομή, έτοιμη να υπηρετήσει τον πολιτισμό, την πόλη και τους ανθρώπους της για τις επόμενες δεκαετίες.
Αυτό, κατά μία έννοια, είναι και το ευρύτερο νόημα της ανάπτυξης. Να χτίζεις πάνω σε όσα έχεις ήδη κατακτήσει και να επενδύεις σήμερα σε όσα θα χρειαστεί η χώρα αύριο.
Με αυτή τη φιλοσοφία παρουσιάζουμε σήμερα το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026-2030.
Ένα πρόγραμμα περίπου 23 δισεκατομμυρίων ευρώ για την επόμενη πενταετία, με σημασία, όμως, που υπερβαίνει το ύψος των πόρων του. Εκφράζει τη δυνατότητα της Ελλάδας να σχεδιάζει το μέλλον της με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να χρηματοδοτεί η ίδια τις προτεραιότητές της.
Αυτή η δυνατότητα είναι το αποτέλεσμα της προόδου που έχει συντελεστεί στην ελληνική οικονομία υπό την Πρωθυπουργία του Κυριάκου Μητσοτάκη τα τελευταία χρόνια.
Η Ελλάδα, συνεχίζει να αναπτύσσεται ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ οι επενδύσεις αυξήθηκαν κατά 12,1% το πρώτο τρίμηνο του έτους, ξεπερνώντας σημαντικά την αρχική εκτίμηση η οποία ήταν 7%.
Η ανεργία έχει υποχωρήσει κοντά στο 8%, οδεύει στο ιστορικό χαμηλό της, ενώ οι εξαγωγές έχουν υπερδιπλασιάσει το μερίδιό τους στο ΑΕΠ σε σχέση με το 2010, σε σχέση με την Ελλάδα που έμπαινε στην κρίση, είναι σήμερα κάπου κοντά στο 42%, και η χώρα έχει πλέον ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα και τη διεθνή αξιοπιστία της.
Την ίδια στιγμή, το δημόσιο χρέος ακολουθεί την πιο πτωτική πορεία σε ολόκληρο τον κόσμο και προβλέπεται να είναι κάτω από το 120% του ΑΕΠ, στο 119%, πριν το τέλος της δεκαετίας.
Όλα αυτά μαζί, συνθέτουν μια οικονομία πιο ισχυρή και πιο ανθεκτική. Και, κυρίως, μας δίνουν μεγαλύτερη δυνατότητα επιλογών: να διαθέτουμε περισσότερους εθνικούς πόρους για επενδύσεις και να τους κατευθύνουμε στις προτεραιότητες εκείνες οι οποίες θα καθορίσουν την Ελλάδα των επόμενων ετών.
Και αυτή η πρόοδος αποτυπώνεται καθαρά:
- Το 2019, οι εθνικοί πόροι του Αναπτυξιακού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ήταν 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ.
- Το 2026 είναι 3,3 δισεκατομμύρια.
- Και το 2030 θα φτάσουν τα 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ.
Δηλαδή, μέσα σε έντεκα χρόνια, υπερδιπλασιάζουμε τους εθνικούς πόρους που διαθέτουμε για την ανάπτυξη.
Μια οικονομία που γίνεται ισχυρότερη μπορεί να επενδύει περισσότερο. Και μια χώρα που επενδύει περισσότερο, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να γίνει ακόμη ισχυρότερη.
Αυτός είναι ο κύκλος της προόδου που θέλουμε για την Ελλάδα.
Το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026-2030 αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία για να επιταχύνουμε το σχέδιό μας.
Με συνολικούς πόρους, όπως ανέφερα, περίπου 23 δισεκατομμυρίων ευρώ, στους οποίους περιλαμβάνονται και περίπου 5,8 δισεκατομμύρια για την ομαλή ολοκλήρωση των έργων της προηγούμενης Προγραμματικής Περιόδου, αποκτούμε τη δυνατότητα να υλοποιήσουμε ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα σε ολόκληρη τη χώρα.
Και θα ήθελα να σταθώ ειδικά σε αυτό. Σε ολόκληρη τη χώρα. Γιατί η ανάπτυξη πρέπει να φτάνει παντού.
- Στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
- Στις μεγάλες πόλεις και στα μικρότερα αστικά κέντρα.
- Στα νησιά και στις ορεινές περιοχές.
- Σε κάθε Περιφέρεια και σε κάθε τοπική κοινωνία.
Η Ελλάδα διαθέτει διαφορετικές παραγωγικές δυνατότητες, συγκριτικά πλεονεκτήματα και ανάγκες σε κάθε γωνία της. Η μεγάλη πρόκληση της επόμενης περιόδου είναι να απελευθερώσουμε ακριβώς αυτή τη δυναμική.
Γι’ αυτό και το ΕΠΑ συνδέεται άμεσα με την Εθνική Στρατηγική για την Τοπική και Περιφερειακή Ανάπτυξη.
- Μέσα από 20 Τομεακά Προγράμματα των Υπουργείων,
- 13 Περιφερειακά Προγράμματα και
- 4 Ειδικά Προγράμματα,
Και δημιουργούμε, έτσι, ένα συνεκτικό πλαίσιο που κατευθύνει τους διαθέσιμους πόρους εκεί όπου υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, αλλά και σημαντικές αναπτυξιακές ευκαιρίες: στην κοινωνική συνοχή, στις υποδομές, στις μεταφορές, στην πολιτική προστασία και στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Στην καινοτομία, στην εξωστρέφεια, στον ψηφιακό μετασχηματισμό, στην Τεχνητή Νοημοσύνη, στην πράσινη ανάπτυξη.
Και όλο αυτό θα λειτουργήσει συμπληρωματικά, με τα συγχρηματοδοτούμενα ευρωπαϊκά προγράμματα και το Ταμείο Ανάκαμψης, καθώς η Ελλάδα σήμερα έχει ένα πάρα πολύ ισχυρό πλέγμα επενδυτικών εργαλείων, που συνδυάζει τους εθνικούς με τους ευρωπαϊκούς πόρους, και βέβαια, συμπεριλαμβάνει -όπως ειπώθηκε πριν- και τις συμπράξεις του Δημοσίου με τον Ιδιωτικό Τομέα. Η μεγάλη μας ευκαιρία, λοιπόν, είναι να τα εντάξουμε όλα αυτά σε μια ενιαία αναπτυξιακή στρατηγική, να κινητοποιήσουμε μέσω αυτής περισσότερα ιδιωτικά κεφάλαια και να πολλαπλασιάσουμε, στο τέλος, την αξία του κάθε ευρώ.
Αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς πλησιάζουμε στο τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης. Η σταθερή αύξηση των πόρων του Αναπτυξιακού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων είναι κρίσιμη και απαντά στο ερώτημα «μετά το Ταμείο Ανάκαμψης, τι;», σε συνδυασμό και με τα νέα ευρωπαϊκά κονδύλια, γιατί δείχνει – και το δείχνει και η πρόβλεψη αυτό, για την ανάπτυξη του χρόνου – ποια είναι πραγματικά η δυναμική της ελληνικής οικονομίας για τα επόμενα χρόνια.
Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών συμμετέχει ενεργά σε αυτή την προσπάθεια και μέσα από το δικό του Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης.
Από την ανάπλαση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και το Πολυκαναλικό Σύστημα Ενημέρωσης και Εξυπηρέτησης Πολιτών του Υπουργείου, μέχρι την καλύτερη αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας και την κατασκευή της Ευρωπαϊκής Δορυφορικής Υποδομής GOVSATCOM Hub. Έργα διαφορετικού χαρακτήρα και κλίμακας, που ενισχύουν τις υποδομές της χώρας και εκσυγχρονίζουν τη λειτουργία του κράτους.
Κυρίες και κύριοι,
Αν έπρεπε να συνοψίσω σε μία φράση τη φιλοσοφία του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης 2026-2030, θα έλεγα ότι είναι η μετάβαση από την πρόοδο στην προοπτική.
Η Ελλάδα των τελευταίων ετών, υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, απέδειξε ότι μπορεί να αλλάξει την οικονομική της πορεία. Η πρόκληση τώρα, η πρόκληση για την επόμενη τετραετία, είναι να δείξουμε ότι μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτή την πρόοδο για να αλλάξουμε ακόμη βαθύτερα το παραγωγικό μας μοντέλο.
Κυρίες και κύριοι, κλείνοντας.
Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει με πρωτοφανή ταχύτητα. Θα προχωρήσουν πιο γρήγορα οι χώρες που μπορούν να προβλέπουν τις αλλαγές, να σχεδιάζουν σε βάθος χρόνου και να επενδύουν εγκαίρως στις υποδομές, στην τεχνολογία και στους ανθρώπους τους.
Είναι ένα στοίχημα για ολόκληρη την Ευρώπη. Είναι και ένα στοίχημα και για την Ελλάδα. Να κοιτάζουμε δέκα και είκοσι χρόνια μπροστά και να παίρνουμε σήμερα τις αποφάσεις που θα μας κάνουν ισχυρότερους τότε. Το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026-2030 είναι, λοιπόν, ένα από τα βασικά εργαλεία που θα έχουμε στα χέρια μας.
Η καλή πορεία της οικονομίας μάς δίνει περισσότερους πόρους και, μαζί με αυτούς, μεγαλύτερη ευθύνη: να αξιοποιήσουμε σωστά κάθε διαθέσιμο ευρώ και να δημιουργήσουμε αξία η οποία θα διαρκέσει στον χρόνο.
Και κλείνω όπως άρχισα, με το Ωδείο Αθηνών.
Κοιτάξτε γύρω μας. Βρισκόμαστε σε έναν χώρο που μας θυμίζει ότι κάθε σημαντικό έργο ξεκινά πρώτα ως σχέδιο. Η απόσταση ανάμεσα στο σχέδιο και στο αποτέλεσμα, καλύπτεται με φαντασία, με πόρους, με επιμονή και με αποτελεσματικότητα.
Η ευθύνη μας για το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026-2030 είναι, λοιπόν, να καλύψουμε την ίδια απόσταση. Να μετατρέψουμε 23 δισεκατομμύρια ευρώ σε χιλιάδες έργα σε ολόκληρη τη χώρα. Σε υποδομές που θα μείνουν. Σε ευκαιρίες που θα δημιουργηθούν. Σε δυνατότητες που σήμερα ίσως ακόμη δεν μπορούμε να φανταστούμε.
Και όταν σε λίγα χρόνια από σήμερα θα κάνουμε, κύριε Πρόεδρε, τον απολογισμό αυτού του Προγράμματος, η επιτυχία του θα κριθεί από το πόσο διαφορετική θα είναι η Ελλάδα χάρη σε όσα αποφασίζουμε και σχεδιάζουμε σήμερα.
Με το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026-2030, βάζουμε τον πήχη πιο ψηλά.
Για την Ελλάδα που θέλουμε.
Για την Ελλάδα που μπορούμε.
Για την Ελλάδα που αξίζουμε.
Σας ευχαριστώ πολύ.
![Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ](https://www.enanews.gr/uploads/2018/11/giatroi-eopyy.png")
