Η Τελευταία Νίκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Η Τελευταία Νίκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου: Η Υποταγή των Ανυπότακτων Κοσσαίων
Λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, ο Αλέξανδρος ο Μέγας κατέγραψε μία ακόμα στρατιωτική νίκη, υποτάσσοντας μια από τις πιο άγριες και ανυπότακτες φυλές της Ανατολής: τους Κοσσαίους.
Από την ηλικία των 16 ετών, ο Αλέξανδρος Γ’ της Μακεδονίας έδειξε τις στρατιωτικές του ικανότητες, ηγούμενος εκστρατειών σε εχθρικά θρακικά φύλα. Η πρώτη του πολεμική δράση καταγράφηκε το 340 π.Χ., όταν κατέστρεψε την πόλη Ιαμφορίνα των Μαίδων και ίδρυσε την Αλεξανδρόπολη. Ήταν μόνο η αρχή μιας ζωής αδιάλειπτης εκστρατείας.
Οι Κοσσαίοι: Ανυπόταχτοι Πολεμιστές των Ζάγκρος
Τον χειμώνα του 324 π.Χ., ο Αλέξανδρος θα έδινε την τελευταία μάχη της ζωής του. Στόχος του ήταν οι Κοσσαίοι, μια ορεσίβια και αδούλωτη φυλή που ζούσε στην οροσειρά Ζάγκρος, στο σημερινό βορειοανατολικό Ιράν. Θεωρούνται απόγονοι των αρχαίων Κασσιτών, οι οποίοι κυριάρχησαν στη Βαβυλωνία πριν εξοριστούν από τους Ασσύριους.
Οι Κοσσαίοι, ζώντας σε άγονες περιοχές, είχαν στραφεί στη ληστεία και τον πόλεμο. Πολεμούσαν σχεδόν αδιάκοπα, όπως περιγράφει ο Στράβων, και οι Πέρσες ποτέ δεν κατάφεραν να τους υποτάξουν — αντίθετα, τους έδιναν δώρα όταν διέσχιζαν τα εδάφη τους.
Η Εκστρατεία του Αλεξάνδρου στην Κοσσαία
Μετά από πορεία από τη Βαβυλώνα στα Εκβάτανα και στη σημερινή Ναχαβάντ, ο Αλέξανδρος οργάνωσε την επιχείρηση εναντίον των Κοσσαίων. Παρά τις δύσκολες συνθήκες του χειμώνα και το απόκρημνο έδαφος, δεν δίστασε. Όπως σημειώνει ο Αρριανός, “Καμία πολεμική επιχείρηση δεν ήταν πια ανέφικτη για τον Αλέξανδρο.”
Γνωρίζοντας τη στρατηγική των Κοσσαίων — να διασπώνται και να κρύβονται στα βουνά — ο Αλέξανδρος διέσπασε το στράτευμά του σε τέσσερα τμήματα, επιτιθέμενος από όλες τις πλευρές για να αποτρέψει κάθε διαφυγή.
Η εκστρατεία διήρκησε 40 ημέρες και κατέληξε στην πλήρη κατάληψη της περιοχής. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος θυσίασε όλους τους άνδρες Κοσσαίους από την εφηβεία και πάνω στη μνήμη του Ηφαιστίωνα, ο οποίος είχε πρόσφατα πεθάνει και είχε ανακηρυχθεί θεός. Παράλληλα, ίδρυσε οχυρωμένες πόλεις στην περιοχή, εδραιώνοντας την παρουσία του.
Η Παροδική Υποταγή και η Ανάκτηση της Ελευθερίας
Παρόλο που ο Αλέξανδρος κατάφερε να επιβληθεί στους Κοσσαίους, η ειρήνη ήταν σύντομη. Ο Αρριανός αναφέρει ότι κάποιοι Κοσσαίοι εντάχθηκαν αργότερα στον στρατό του Πευκέστα, λίγους μήνες πριν τον θάνατο του Αλέξανδρου στις 10 Ιουνίου 323 π.Χ.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, έξι χρόνια μετά, όταν ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος πέρασε από την περιοχή, οι Κοσσαίοι είχαν ήδη επανέλθει στην παλιά τους ανεξαρτησία και εχθρικότητα, αποδεικνύοντας πως η υποταγή τους ήταν προσωρινή.
Η τελευταία εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν μια νίκη με έντονο συμβολισμό. Δεν είχε μόνο στρατιωτικό σκοπό, αλλά και συναισθηματικό βάρος — ήταν ένας φόρος τιμής στον αγαπημένο του Ηφαιστίωνα και ίσως μια ύστατη απόδειξη ότι ακόμα και οι πιο ανυπότακτοι μπορούσαν να νικηθούν, έστω και για λίγο.










