Συμπολίτης μας άφησε τα παπούτσια του για κάποιον που τα έχει ανάγκη

Καλή καρδιά, φιλότιμο και -πάνω απ’ όλα- μια καλή πράξη την ημέρα. Αυτά είναι τα μικρά, πολύτιμα συστατικά που μοιάζουν να ξεθωριάζουν από τον κοινωνικό μας καμβά τα τελευταία χρόνια. Κι όμως, ένας συμπολίτης μας, χωρίς φωνές και τυμπανοκρουσίες, μας υπενθύμισε πως η καλοσύνη υπάρχει ακόμη. Άφησε τα παλιά του παπούτσια – σε άριστη κατάσταση – στην είσοδο μιας οικοδομής, δίνοντας την ευκαιρία σε κάποιον που τα έχει ανάγκη να τα βρει. Ίσως μια απλή κίνηση, ασήμαντη για κάποιους, μα τόσο δυνατή στη σιωπή της, γιατί μας θυμίζει πως δεν είμαστε μόνοι σε αυτό τον κόσμο.

Ό, τι έχουμε σε αφθονία και σκεφτόμαστε να το πετάξουμε ή να το αντικαταστήσουμε, ας το δούμε αλλιώς. Κάποιος άλλος μπορεί να το χρειάζεται, κάποιος που δεν είχε τη δική μας τύχη. Ας εμπνευστούμε λοιπόν από αυτό το ανώνυμο, γειτονικό παράδειγμα.

Χωρίς φρου φρου και αρώματα, ας επαναφέρουμε τα όμορφα εκείνα χαρακτηριστικά που μεγαλώσαμε μες στα σπίτια μας – την αλληλεγγύη, τη ζεστασιά, τη συντροφικότητα.
Αν ο καθένας μας προσπαθήσει να κάνει μια καλή πράξη καθημερινά, έστω μικρή, και αν λειτουργήσουμε με συλλογικό πνεύμα, τότε η καθημερινότητά μας μπορεί να αλλάξει. Όχι απλώς για τον άλλον, αλλά για όλους μας.