Ο Γολγοθάς μιας οικογένειας που προκλήθηκε από το εμβόλιο της AstraZeneca
Όταν ο επτάχρονος γιος της Κέιτ και του Τζέιμι Σκοτ γράφει μία κάρτα για τον μπαμπά του, περιλαμβάνει πάντα την ίδια ευχή: «Ελπίζω να νιώσεις καλύτερα σύντομα, μπαμπά».
Πριν από τρία χρόνια, τον Απρίλιο του 2021, ο Τζέιμι υπέστη ένα καταστροφικό εγκεφαλικό αιμορραγικό επεισόδιο, μετά τον εμβολιασμό του με το εμβόλιο AstraZeneca για τον Covid-19. Παρά τις αρχικές εκτιμήσεις των γιατρών, οι οποίοι πίστευαν πως ήταν καταδικασμένος, ο Τζέιμι κατάφερε να επιβιώσει. «Ένα θαύμα», όπως τον χαρακτηρίζει η Κέιτ. Ήταν ο όρος που χρησιμοποίησε για τον σύζυγό της. Ωστόσο, η ζωή του Τζέιμι δεν είναι η ίδια. Η όρασή του είναι μειωμένη, δεν μπορεί πλέον να δουλέψει στην εργασία του ως μηχανικός λογισμικού, να οδηγήσει ή να κάνει σύνθετες δραστηριότητες.
Σύμφωνα με την Daily Mail, η οικογένεια Σκοτ χρειάστηκε να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες, αλλά η κατάσταση έχει επιδεινωθεί και από το γεγονός ότι αισθάνονται απομονωμένοι. «Έχω βιώσει τον πόνο του να με αποφεύγουν και να με απομακρύνουν όταν περιγράφω τι συνέβη στον Τζέιμι», λέει η Κέιτ και προσθέτει: «Αν έλεγα ότι είχε ένα ατύχημα με το ποδήλατο, πιστεύω πως όλοι θα ήταν λυπημένοι για εμάς. Αλλά για αυτό το θέμα, οι άνθρωποι είτε αμφισβητούν αν είναι αλήθεια είτε δεν θέλουν να το συζητήσουν. Είναι ένα ταμπού θέμα και ο κύκλος της οικογένειας και των φίλων μας είναι πολύ μικρότερος τώρα».
Στην ίδια δύσκολη θέση βρίσκεται και το σύστημα αποζημίωσης της κυβέρνησης (Vaccine Damage Payment Scheme, ή VDPS), το οποίο προσφέρει μια αποζημίωση 120.000 λιρών, αλλά μόνο εφόσον ο αιτών πληροί αυστηρά κριτήρια, δηλαδή να έχει ποσοστό αναπηρίας 60% ή περισσότερο. Η σοβαρότητα της κατάστασης του Τζέιμι, τον καθιστά δικαιούχο για την αποζημίωση αυτή.
Η ίδια αγωνίζεται για να ακουστούν οι φωνές των θυμάτων του εμβολίου στην έρευνα για την πανδημία του Covid-19 και εκπροσώπησε τα θύματα στην έρευνα, καταθέτοντας για μισή ώρα. «Δεν είναι αρκετός χρόνος για να πω την ιστορία μου, πόσο μάλλον να αποδώσω δικαιοσύνη σε άλλους», λέει η Κέιτ. Παρά την έντονα ιδιωτική φύση της, νιώθει πως δεν έχει άλλη επιλογή από το να αναδεικνύει το πρόβλημα δημόσια, διεκδικώντας δικαιοσύνη για τις οικογένειες των θυμάτων του εμβολίου.
«Στην έρευνα, ο επικεφαλής σύμβουλος είπε ότι είναι αποδεκτό πως οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς και θανάτους», εξηγεί η Κέιτ. «Αλλά μετά από ό,τι περάσαμε, η ερώτηση είναι, πόσοι είναι αποδεκτοί; Ξέρουμε ότι 13.000 άνθρωποι έχουν υποβάλει αίτηση για αποζημίωση και 250.000 έχουν αναφέρει αρνητικές αντιδράσεις. Οπότε, πότε γίνεται αυτό αποδεκτό; Και αν είναι αποδεκτό, γιατί δεν αναγνωρίζεται ότι πρέπει να υπάρχει ένα δίκαιο και επαρκές σύστημα αποζημίωσης;»
Η Κέιτ και ο Τζέιμι γνωρίστηκαν πριν από 10 χρόνια, όταν η Κέιτ μετακόμισε σε μια επαγγελματική συγκατοίκηση στο Ρέντινγκ, όπου ζούσε ο Τζέιμι. Παρά την ηλικιακή διαφορά των 12 χρόνων, οι δυο τους «κολλήσανε» αμέσως. «Οι φίλοι μας, μας πείραζαν για το πόσο χαρούμενοι ήμασταν», θυμάται η Κέιτ. Η ζωή τους προχωρούσε ευτυχισμένα, ταξίδεψαν μαζί στην Αυστραλία και επέστρεψαν στην Αγγλία για να εγκατασταθούν στο Δυτικό Μίντλαντς.
Ο Τζέιμι, ένας 40άρης δραστήριος και υγιής άνδρας, δεν είχε ποτέ προβλήματα υγείας και ποτέ δεν είχε πάρει άδειες λόγω ασθένειας. Όταν η πανδημία του Covid ξεκίνησε, σκέφτηκε πρώτα για τον ηλικιωμένο πατέρα του και τον Απρίλιο του 2021 πήγε στο τοπικό κέντρο υγείας για το εμβόλιο.
«Δεν το χρειαζόταν για τον ίδιο, όπως οι περισσότεροι από εμάς, το έκανε γιατί πίστευε ότι ήταν το σωστό και ότι θα προστάτευε τους άλλους», λέει η Κέιτ. Αν και το εμβόλιο της AstraZeneca είχε προκαλέσει ανησυχία λόγω της σπάνιας παρενέργειας θρόμβων, ο Τζέιμι δεν είχε άλλη επιλογή από το να το δεχτεί.
Η κατάσταση όμως άλλαξε δραματικά δέκα μέρες μετά τον εμβολιασμό του. Ξύπνησε με κούραση, και μέσα σε μία ώρα άρχισε να κάνει εμετούς και να αδυνατεί να μιλήσει. Η Κέιτ κάλεσε ασθενοφόρο και ο Τζέιμι διακομίστηκε σε ένα μικρό τοπικό νοσοκομείο, όπου, ευτυχώς οι γιατροί είχαν λάβει οδηγίες για τον αναγνώριση των προβλημάτων που σχετίζονται με το εμβόλιο.
Η κατάσταση του Τζέιμι ήταν κρίσιμη και οι γιατροί έκαναν αγώνα για να τον σώσουν. Ήταν σε κώμα για πέντε εβδομάδες και οι γιατροί τον προειδοποίησαν ότι μπορεί να μην περπατήσει ή να μην μιλήσει ξανά. Εξακολουθεί να παλεύει με την νέα του πραγματικότητα, χωρίς να μπορεί να κάνει τα πράγματα που κάποτε θεωρούσε δεδομένα, όπως να τρέχει ή να κάνει ποδήλατο.
Η ζωή της Κέιτ έχει αλλάξει δραματικά. Έχει εγκαταλείψει την καριέρα της για να φροντίσει τα παιδιά και να αντιμετωπίσει τις αμέτρητες ιατρικές επισκέψεις του Τζέιμι. «Δεν έχω περάσει ποτέ μια μέρα μόνη μου στο σπίτι από τότε», λέει.
Το οικογενειακό δράμα συνεχίζεται, με τα παιδιά να προσπαθούν να κατανοήσουν τη νέα πραγματικότητα του πατέρα τους, ενώ η Κέιτ αναγνωρίζει την προοπτική της επιβίωσης του Τζέιμι ως «μια από τις μεγαλύτερες ευλογίες». Ωστόσο, η αγανάκτησή της παραμένει για την αδικία που βιώνουν οι οικογένειες των θυμάτων του εμβολίου, όπως τονίζει.
