Η υποσμηναγός (Ι) Χρυσάνθη Νικολοπούλου, με καταγωγή από τις Πηγές Καβάλας, είναι η πρώτη Ελληνίδα πιλότος μαχητικού αεροσκάφους F-16, γράφοντας ιστορία στην Πολεμική Αεροπορία.

Μεγαλωμένη σε έναν τόπο με πλούσια ιστορία και δυναμικούς ανθρώπους, η ίδια απέδειξε πως με αποφασιστικότητα και σκληρή δουλειά, ακόμα και τα πιο φιλόδοξα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.

Από μικρή ηλικία ονειρευόταν να πετάξει στους ουρανούς, παρά το γεγονός ότι δεν είχε οικογενειακά ερεθίσματα από τον χώρο της αεροπορίας. Η πορεία της ξεκίνησε με απαιτητική εκπαίδευση στη Σχολή Ικάρων, όπου ξεχώρισε για το πάθος και την αφοσίωσή της. Αφού απέκτησε πολύτιμη εμπειρία σε εκπαιδευτικά αεροσκάφη, έκανε το μεγάλο βήμα και πέταξε μόνη της με το πανίσχυρο F-16, συμμετέχοντας ενεργά σε επιχειρήσεις αναχαίτισης και επιτήρησης στο Αιγαίο.

Η πρώτη της πτήση με το μαχητικό αεροσκάφος ήταν μια στιγμή που δεν θα ξεχάσει ποτέ, καθώς σηματοδότησε την εκπλήρωση του ονείρου της. Σε δηλώσεις της έχει αναφέρει ότι κάθε πτήση είναι μοναδική και απαιτεί απόλυτη συγκέντρωση, καθώς το περιβάλλον των μαχητικών αεροσκαφών δεν επιτρέπει λάθη.

Η επιτυχία της δεν αποτελεί μόνο μια προσωπική διάκριση, αλλά και μια πηγή έμπνευσης για τις νέες γενιές, ειδικά για τα νέα κορίτσια της Καβάλας και όλης της Ελλάδας, που ονειρεύονται να κατακτήσουν τους ουρανούς. Με το παράδειγμά της, αποδεικνύει πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο όταν υπάρχει θέληση, επιμονή και σκληρή δουλειά.

Η συνέντευξη που παραχώρησε στον Νίκο Χασαπόπουλο

Τι είναι αυτό που σας έκανε να γίνετε πιλότος;
Πάντα υπήρχε μέσα μου η αγάπη για τις πτήσεις και τα μαχητικά. Στο Λύκειο, δίχως κάποιο ερέθισμα, καθώς το οικογενειακό μου περιβάλλον δεν έχει κάποια σχέση με την αεροπορία, πήρα την απόφαση να δηλώσω τη Σχολή Ικάρων. Σήμερα νιώθω ο πιο τυχερός άνθρωπος που μπορώ και κάνω αυτό το επάγγελμα.

Είστε η πρώτη γυναίκα στα F-16, ποια ήταν η εντύπωσή σας όταν πιλοτάρατε για πρώτη φορά ένα τέτοιο πανάκριβο µαχητικό;
Είναι τιμή μου και αισθάνομαι ιδιαίτερα υπερήφανη που είμαι η πρώτη γυναίκα στα F-16 και θα καταβάλω κάθε προσπάθεια να αποδώσω τα μέγιστα στη διάρκεια της αεροπορικής μου καριέρας διότι δεν πρόκειται απλά για έναν τίτλο αλλά για ένα λειτούργημα. Θυμάμαι ακόμη την πρώτη φορά που μπήκα στο πιλοτήριο του F-16 μαζί με τον εκπαιδευτή μου. Είχα μεγάλη ανυπομονησία να βιώσω την αίσθηση της πτήσης αλλά και των G.

Ποια ήταν η αντίδραση των ανδρών συναδέλφων σας; Των φίλων σας; Της οικογένειάς σας;
Η παρουσία μιας γυναίκας σε ένα οποιοδήποτε εργασιακό περιβάλλον ούσα μειοψηφία εγείρει κάποιου είδους διστακτικότητα. Παρ’ όλα αυτά, επειδή στην Πολεμική Αεροπορία έννοιες όπως συνεργασία και συναδελφικότητα είναι συνυφασμένες με τη λειτουργία και την επίτευξη της αποστολής, η αποδοχή από τους άνδρες συναδέλφους ήρθε σχεδόν άμεσα. Η οικογένειά μου από την πρώτη στιγμή με στήριξε σε αυτή μου την απόφαση και σήμερα είναι ιδιαίτερα υπερήφανοι»

«Φαντάσματα» και “Scramble”
Όταν η Χρυσάνθη Νικολοπούλου ερωτάται εάν συνάντησε κάποια δυσκολία σε αποστολές αναχαίτισης αεροσκαφών ή αερομαχιών είναι λιγομίλητη, προσέχει μήπως και αποκαλύψει κάτι που δεν πρέπει για την εθνική ασφάλεια και απαντά: «Κάθε αποστολή αποτελεί πρόκληση για τον ιπτάμενο/η, με τις δικές της ιδιαιτερότητες και απαιτήσεις. Εάν θα ξεχώριζα κάποια, αυτή θα ήταν η πρώτη πτήση “Scramble”».

Όταν, τέλος, η υποσμηναγός ερωτάται τι θα συμβούλευε τα κορίτσια της ηλικίας της που θέλουν να γίνουν πιλότοι μαχητικού, απαντά: «Αυτό που θα συμβούλευα τα κορίτσια που ακολουθούν και θέλουν να γίνουν πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών είναι να πιστέψουν ότι μπορούν να γίνουν και να καταφέρουν ό,τι ονειρεύονται. Αν δεν τολμήσουν στη ζωή τους δεν θα μπορέσουν ποτέ να φτάσουν σε αυτό που πραγματικά αγαπάνε. Οπότε θα τις προτρέψω να τολμήσουν, ακόμα και όταν όλα μοιάζουν αδύνατα και δύσκολα. Αξίζει να παλέψουν για τα θέλω τους και τις προσωπικές τους φιλοδοξίες…».