Με την επίσημη έπαρση της σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και την ανάκρουση του εθνικού ύμνου άνοιξε και επίσημα το πρωί, στις 08:00, το σημερινό πρόγραμμα των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου.
Όσοι βρέθηκαν το πρωί της Δευτέρας στον Ιερό Βράχο παρακολούθησαν τους Εύζωνες της Προεδρικής Φρουράς να υψώνουν στον ιστό τη σημαία και άκουσαν την ανάκρουση του εθνικού ύμνου.
xronos.gr
Η τελετή της Αναστάσεως πραγματοποιήθηκε στην αυλή του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου με προεξάρχοντα τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Χρυσόστομο, πλαισιωμένο υπό των Ιερών του Μητροπολιτικού Ναού.
Μ. Τρίτη στις 19:30, σε ζωντανή μετάδοση η ακολουθία του Νυμφίου απο τον Ιερο Ναό Αγίου Νικολάου Καβάλας.
Μ. Δευτέρα στις 19:30, σε ζωντανή μετάδοση η ακολουθία του Νυμφίου απο τον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία Καβάλας.
Ένα πρωτοφανές περιστατικό σημειώθηκε χθες το μεσημέρι στη Βουλή μεταξύ του ανεξάρτητου πλέον Βουλευτή από τους «Σπαρτιάτες» Κωνσταντίνο Φλώρο και του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης Βασίλη Γραμμένου. Ο ανεξάρτητος πλέον βουλευτής των «Σπαρτιατών» τόνισε πως αντέδρασε έτσι επειδή ο κ. Γραμμένος του έβρισε τη μητέρα ενώ αρνήθηκε κατηγορηματικά πως τον γρονθοκόπησε.
«Όλο το περιστατικό ξεκίνησε από την ομιλά του κυρίου Χήτα για την άρση ασυλίας του κ. Βελόπουλου που προέρχεται από μια μήνυση που έχει καταθέσει ο πατέρας μου εδώ και 2-2,5 χρόνια περίπου για συκοφαντική δυσφήμιση μέσα από έναν ψεύτικο λογαριασμό στο X. Ο κύριος Χήτας, λοιπόν, πάνω στον λόγο του είπε πως ο κ. Βελόπουλος δεν έχει καμία σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση. Εγώ εκείνη τη στιγμή γύρισα και του είπα απλώς ότι “αυτά θα τα κρίνουν τα δικαστήρια, όχι εσύ”. Εκείνη τη στιγμή, αναίτια και χωρίς να του έχω μιλήσει, πετάχτηκε ο κ. Γραμμένος και μου λέει “βούλωσέ το εσύ σκουπίδι”. Γυρνάω και του λέω “άντε γ..”και μου λέει “θα σου γ… τη μ… εσένα”. Του λέω “τι είπες”. Φεύγει εκείνη τη στιγμή και ξανακάθομαι στη θέση μου» ανέφερε αρχικά ο κ.Φλώρος μιλώντας στον ΑΝΤ1 για το περιστατικό.
Στη συνέχεια, είπε, από τη δική του πλευρά, το τι έγινε και ο λεκτικός διαπληκτισμός κατέληξε έξω από την πόρτα της Ολομέλειας: «Ξαναγυρνάει προκαλώντας, μου έκανε κ…δάχτυλα με χειροπέδες, μου λέει “εσένα τη μανούλα σου θα γ… παλιόπ…”, μου κάνει “να το θυμάσαι, θα σε πάνε με χειροπέδες μέσα”. Φεύγω εκείνη τη στγμή, επειδή δεν ανέχομαι κανέναν να μου βρίζει τη μητέρα μου που είναι ότι πιο ιερό έχω και νομίζω ότι είναι για όλο τον κόσμο, βγήκα στην είσοδο, ήταν ο φρουρός της Βουλής εκεί, ήταν και ο κ. Γραμμένος. Μου λέει “φύγε από εδώ, φύγε από μπροστά μου”. Με σπρώχνει και εκείνη τη στιγμή γυρνάω, τον πιάνω από τον γιακά και τον έριξα κάτω. Ούτε γροθιές που έχουν αναφέρει, ούτε το παραμικρό. Και εκεί έληξε το θέμα, μαζεύτηκε ο κόσμος, μας χώρισε και δεν έγινε τίποτε άλλο».
Ερωτηθείς για το αν γρονθοκόπησε τον βουλευτή της Ελληνικής Λύσης, ο οποίος υπέστη κάταγμα στη μύτη, ο κ.Φλώρος είπε: «Ποτέ, ποτέ».
Η μητέρα του Κωνσταντίνου Φλώρου, μίλησε στον Alpha, και τόνισε πως ηθικός αυτουργός της επίθεσης είναι ο κ. Γραμμένος. Όπως είπε όλα ξεκίνησαν επειδή ο βουλευτής της Ελληνικής μίλησε απαξιωτικά για εκείνη: «Δεν επικροτώ τέτοιες στάσεις, ούτε του Κωνσταντίνου, ούτε του κ. Γραμμένου, τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά, ούτε θέλω να τον μάθω. Θέλω μόνο να συγχαρώ τον κ. Γραμμένο που κατάφερε να βγάλει εκτός εαυτού τον γιο μου. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να βγάλει εκτός εαυτού τον γιο μου. Μπορεί να κατέχει επάξια τον τίτλο του ηθικού αυτουργού» τόνισε και πρόσθεσε: «Του εύχομαι ταχεία ανάρρωση. Η χρονική στιγμή του ατυχούς συμβάντος ήταν ιδανική. Ήδη γνωρίζουμε πως υπάρχει δικαστική εμπλοκή με τον πρώην σύζυγό μου».
Πηγή: Newsbeast.gr
«Καταρχάς, πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι εθνικοί συμβολισμοί, που ανάγονται στην μακραίωνη ιστορία των λαών της Μέσης Ανατολής, έχουν τεράστια σημασία και, όπως αποδεικνύεται στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορούν να καθορίσουν την πολιτική των κρατών, ακόμα και για πράγματα τόσο σοβαρά, όσο ο πόλεμος. Αυτό δεν είναι πολύ εύκολα αντιληπτό τη Δύση, που σκέφτεται, περισσότερο ρεαλιστικά και με οικονομικά κριτήρια», σημειώνει στην αρχή της συζήτησής μας.
Όπως ο ίδιος είχε αναφέρει ήδη δημόσια από χθες το μεσημέρι, η ισραηλινή επίθεση ήταν για αυτόν αναμενόμενη ειδικά αυτό το διάστημα, και μάλιστα η σημερινή ημέρα έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό για τον «εχθρό»: Είναι η Ιερή Παρασκευή για τους Ιρανούς που συμπίπτει με τα 85α γενέθλια του Χαμενέϊ.
Για τους αντιμαχόμενους, έχει ιδιαίτερη σημασία το χτύπημα στον εχθρό να επέρχεται είτε τη στιγμή που δεν το περιμένουν, είτε ακριβώς την «ιερή» τους ημέρα. Το ιερό Σάββατο των Εβραίων χτύπησαν οι Ιρανοί, την ιερή Παρασκευή τους χτύπησαν οι Ισραηλινοί.
«Το Πέσαχ/ Πάσχα θυμίζει στους Εβραίουςτον αγώνα απελευθέρωσης από τους Αιγυπτίους και επομένως αποτελεί ένα άριστο εμψυχωτικό εναρκτήριο λάκτισμα να τελειώνουν με τα θέματά τους», υπογραμμίζει. «Οφείλουμε να διαβάζουμε τον κάθε λαό σύμφωνα με τον δικό του αξιακό κώδικα και όχι με αυτό που στρεβλά νομίζουμε, ή ορίζουν τα θεωρητικά φασόν εγχειρίδια δυτικής σκέψης», προσθέτει.
Ο Δημήτρης Σταθακόπουλος θεωρεί ότι παρά τις «προειδοποιήσεις» της Δύσης και τις εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση, η «στόχευση» του Ιράν με τελικό σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων, γίνεται με τη σιωπηρή συγκατάθεσή της. Και εξηγεί:
«Παρότι το Ιράν το αρνείται, το Ισραήλ δεν ακούει κανέναν, παρά μόνον τον εαυτό του και δρά όταν και όπως νομίζει. Παρά τα όσα ακούτε για εγκράτεια, από ΗΠΑ και αραβικό κόσμο, ουσιαστικά ο,τι και να λένε λεκτικά, πρακτικά “κλείνουν το μάτι” στο Ισραήλ δηλαδή το αφήνουν να «βγάλει το φίδι» από την τρύπα και γι αυτούς, ως πληρεξούσιός τους ».
Το Εβραϊκό Πέσαχ/Πάσχα (πέρασμα) ξεκινάει φέτος , τη Δευτέρα 22 Απριλίου (μετά τη δύση του ηλίου) και τελειώνει τη Μεγάλη Τρίτη στις 30 Απριλίου το βράδυ. Σύμφωνα λοιπόν με την παράδοσή τους : אחת המצוות החשובות ביותר של פסח, ציווי המהווה את שיאו של טקס הפסח, היא סיפור האגדה, או סיפור יציאת מצרים: הנרטיב מתחיל בסיכום היסטורי קצר, ממשיך בתיאור הסבל שסבלו בני ישראל, עוקב אחר מניין המכות שפקדו את המצרים ומסתיים במזמור לקב”ה, על ניסיו, שהעניקו לעמו את חירותם. Μια από τις σημαντικότερες μιτσβότ/εντολή του Πέσαχ – η οποία είναι η κορύφωση της ιεροτελεστίας του – είναι η αφήγηση της Αγκαντά, δηλαδή της Ιστορίας της Εξόδου από την Αίγυπτο.
Η αφήγηση αρχίζει με μια σύντομη ιστορική αναδρομή, συνεχίζει με την περιγραφή των δεινών που υπέφεραν οι Ισραηλίτες, ακολουθεί η απαρίθμηση των πληγών που έπληξαν τους Αιγυπτίους και ολοκληρώνεται μ’ έναν ύμνο στον Μεγαλοδύναμο, για τα θαύματα Του, που έδωσε στον λαό Του την ελευθερία του.
Όπερ μεθερμηνευόμενον, μέσα στο εβραϊκό Πέσαχ , αναμένω τη “νέα απελευθέρωση/ Πέρασμα” του Ισραήλ, δηλ. Ράφα (μετά τη Χαμάς – Γάζα) , Λίβανο ( Χεζμπολάχ) , Ιράν σε ανύποπτο μη αναμενόμενο χρόνο/ στιγμή και σε μη προφανείς στόχους».
«Στόχος του Ισραήλ είναι να αρχίσει την εκ των έσω αποδόμηση του καθεστώτος των Μουλλάδων και των “Φρουρών της Επανάστασης” για να επανέλθει το Ιράν στην κατάσταση ante 1979, με σύνδεση πάλι με τη Δύση και μεταφορά των αποθεμάτων ενέργειας, χερσαία, μέσω Ισραήλ προς την Ευρώπη», υπογραμμίζει σε συνέντευξή του στο Newsbomb.gr.
Κατά τον διεθνολόγο-νομικό, δε, τα γεγονότα αυτά εντάσσονται στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο οποίος ήδη έχει ξεκινήσει, όπως εξήγησε στο Newsbomb.gr:
Ο πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος αρχικά ονομαζόταν «Ευρωπαϊκός Πόλεμος», εξηγεί ο Δημήτρης Σταθακόπουλος. Οι αμερικανικές εφημερίδες υιοθέτησαν τον όρο «Παγκόσμιος Πόλεμος» όταν η Αμερική εισήλθε σ’ αυτόν το 1917. Οι Βρετανοί προτιμούσαν τον όρο «Μεγάλος Πόλεμος» μέχρι τη δεκαετία του 1940, με αξιοσημείωτη εξαίρεση τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, που τον ονόμασε «Παγκόσμιο Πόλεμο» στον Η τόμο των απομνημονευμάτων του ( 1927) για την Παγκόσμια Κρίση.
Ο «Β Παγκόσμιος Πόλεμος», πιθανολογήθηκε πως θα γίνει ήδη απο τον Φεβρουάριο του 1919, με ένα άρθρο του Manchester Guardian. Ο Φράνκλινος Ντ. Ρούσβελτ, χαρακτήρισε δημόσια τον πόλεμο ως «Δεύτερο Παγκόσμιο» στις 7 Δεκεμβρίου 1941 , όταν χτυπήθηκε το Περλ Χάρμπορ από τους Ιάπωνες. Αντίθετα , στη Βρετανία, ο πόλεμος αυτός χαρακτηριζόταν απλώς ως «ο πόλεμος» μέχρι το 1949. Έως το 1950 ο δεύτερος Π.Π. ονομαζόταν «Πόλεμος για τον Πολιτισμό» ή/και «Πόλεμος ενάντια στην υποδούλωση», ή «ο πόλεμος επιβίωσης».
Τα κριτήρια για να χαρακτηριστεί ένας πόλεμος ως παγκόσμιος είναι τα παρακάτω και κρίνονται εκ των υστέρων απο τους ιστορικούς:
Ενέργεια
Αναθεωρητισμός. Ειδικά στα καθ’ ημάς , ο αναθεωρητισμός της Τουρκίας για τη Συνθήκη της Λωζάνης κ.ά
Ολοκληρωτικές τάσεις με ενεργό φασισμό και ναζισμό σε πολλές χώρες. Δεσποτισμός
Παγκόσμια Λαϊκή δυσαρέσκεια
Αδυναμία εκλεγμένων Δημοκρατικών ηγετών να βρουν βιώσιμες λύσεις. Αύξηση Λαϊκισμού
Αδυναμία διεθνών οργανισμών , ΟΗΕ, Ε.Ε , ΝΑΤΟ κ.ά να βρουν διέξοδο.
Περιβαλλοντολογικά και διατροφικά προβλήματα.
Προσφυγικό – μεταναστευτικό , Human Trafficking.
Ορατή σύγκρουση πολιτισμών, με δημογραφική παρακμή του παλαιού Δυτικού κόσμου , έλλειψη εργατικών χεριών, δημογραφική αύξηση των υπολοίπων και υπερσυγκέντρωση πυρηνικών και λοιπών καταστροφικών όπλων στα χέρια μη Δυτικών, διατεθειμένων (προς το παρόν στα λόγια) να τα χρησιμοποιήσουν.
Εφόσον και τα 10 παραπάνω κριτήρια υπήρξαν στους δύο προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους και υπάρχουν και σήμερα, πιθανολογώ πως οι ιστορικοί του μέλλοντος, σφόδρα πιθανά θα ονομάσουν τις σημερινές τρέχουσες συγκρούσεις ως Παγκόσμιες και «Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο».
«Να σας θυμίσω», συνέχει ο Διεθνολόγος-Νομικός, αυτό που δήλωσε ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ, Άλεξ Γκάντλερ: «Κάποιες φορές η κλιμάκωση είναι αναπόφευκτη και ο κατευνασμός δεν είναι καλό πράγμα. Μπορούμε να δούμε τις ιστορικές αναφορές ” …. όπως για παράδειγμα του Τσάμπερλεϊν , τον λάθος κατευνασμό του προς τον Χίτλερ και την λάθος εκτίμησή του για τον Πόλεμο που ερχόταν».
«Προσωπικά και υποκειμενικά μιλώντας, είμαι αισιόδοξος, ελπίζοντας πως τελικά θα κάνω λάθος. Εν τούτοις στη ζωή μου είμαι 100% ρεαλιστής και ουδέποτε εθελοτυφλώ», καταλήγει ο καθηγητής..
newsbomb.gr
Με την επίσημη έπαρση της σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και την ανάκρουση του εθνικού ύμνου άνοιξε και επίσημα το πρωί, στις 08:00, το σημερινό πρόγραμμα των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου.
Όσοι βρέθηκαν το πρωί της Δευτέρας στον Ιερό Βράχο παρακολούθησαν τους Εύζωνες της Προεδρικής Φρουράς να υψώνουν στον ιστό τη σημαία και την ανάκρουση του εθνικού ύμνου από την μπάντα του λιμενικού. Η έπαρση πραγματοποιήθηκε λίγο πριν την στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου.
Πηγή: newsbomb.gr/
Iερά θεία Δοξολογία πραγματοποιήθηκε το πρωί του Σαββάτου 23 Μαρτίου στον Ιερό Ναό των Αγιών Θεοδώρων στα Δημοτικά Κοιμητήρια της Καβάλας όπου το μνημόσυμο τελέστηκε προεξάρχοντος του Σεβασμιωάτου Μητροπολήτη ΦΝΘ κ.κ. Στεαφάνου, ενω το παρόν έδωσαν επίσης και φορείς του Δήμου αλλα και της Π.Ε. Καβάλας αλλα και αρκετοί πολίτες της πόλης.
Η λαμπρή της πορεία σημαδεύτηκε καθοριστικά από την παρουσία του Αγίου τέκνου της, Γρηγορίου του Θεολόγου, ενός από τους μεγαλύτερους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Ως κλασσικά εκπαιδευμένος ομιλητής και φιλόσοφος του Ελληνισμού, κατάφερε να συνδυάσει τον Ελληνισμό με την πρώτη εκκλησία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Άφησε ως παρακαταθήκη στη Χριστιανοσύνη πολλά πνευματικά έργα, επιστολές, συγγράμματα και ποιήματα.
Ο Γρηγόριος είχε σημαντικό αντίκτυπο στη διαμόρφωση της Τριαδικής θεολογίας τόσο μεταξύ των ελληνόφωνων όσο και των λατινοφώνων θεολόγων και έγινε γνωστός ως «Τριαδικός Θεολόγος». Τα περισσότερα από τα έργα του επηρεάζουν τους σύγχρονους θεολόγους, ειδικά όσον αφορά τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. Ο Γρηγόριος είναι άγιος και της Ανατολικής και της Δυτικής Χριστιανικής Εκκλησίας. Στη Ρωμαϊκή Καθολική Εκκλησία θεωρείται ως ένας από τους Δασκάλους της Εκκλησίας – στην Ανατολική Ορθόδοξη και στη Δυτική Καθολική Εκκλησία είναι γνωστός ως ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, μαζί με το Βασίλειο τον Μέγα και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ή Ναζιανζηνός γεννήθηκε στα βάθη της Μικράς Ασίας, στην κωμόπολη Ναζιανζό ή Ανζιανζό της νότιας Καππαδοκίας, το 329 μ.Χ., από τον πατέρα του Γρηγόριο, που ήταν επίσκοπος στη Ναζιανζό και τη μητέρα του Νόννα, στην οποία οφείλεται η έντονη θρησκευτική και πνευματική του οντότητα. Ο νεαρός Γρηγόριος και ο αδερφός του, Καισάριος της Ναζιανζού, τον πρώτο καιρό ήταν μαθητές του θείου τους, Αμφιλόχιου. Έκανε θρησκευτικές και φιλοσοφικές σπουδές επί σειρά ετών στην Καισάρεια, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και στην Αθήνα. Από αυτές τις πόλεις τρεις μεγάλες φιλίες αναπτύχθηκαν, με τον Άγιο Αντώνιο, τον Άγιο Αθανάσιο και στην Αθήνα με το Βασίλειο τον Μέγα, με τον οποίο διατήρησε στενούς φιλικούς δεσμούς για το υπόλοιπο του βίου τους, ενώ γνώρισε και τον Ιουλιανό. Στην Αθήνα, δάσκαλοι του ήταν οι γνωστοί ρήτορες Χιμέριος και Προαιρέσιος.
Το 361, ο Γρηγόριος επέστρεψε στη Ναζιανζό και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον πατέρα του, ο οποίος τον ήθελε για να τον βοηθήσει να φροντίζει τους τοπικούς Χριστιανούς. Ο νεαρός Γρηγόριος, ο οποίος ήθελε να γίνει μοναχός, έφυγε από το σπίτι, συνάντησε το Βασίλειο στην Αννεσόη στον Πόντο, και έκτοτε ζούσαν ως ασκητές. Ωστόσο, ο Βασίλειος τον προέτρεψε να επιστρέψει στη πατρίδα του και να βοηθήσει τον πατέρα του, κάτι που ο Γρηγόριος έκανε τον επόμενο χρόνο. Όταν έφθασε στη Ναζιανζό, ο Γρηγόριος βρήκε τη Χριστιανική κοινότητα χωρισμένη λόγω των θεολογικών διαφορών και τον πατέρα του να κατηγορείται για συμμετοχή σε αίρεση από τους τοπικούς μοναχούς. Ο Γρηγόριος κατάφερε να ενώσει τους τοπικούς Χριστιανούς χάρη στις διπλωματικές και τις ρητορικές του ικανότητες.
Την ίδια ώρα, ο Αυτοκράτορας Ιουλιανός δήλωσε δημοσίως την εναντίωσή του κατά του Χριστιανισμού. Ως απάντηση, ο Γρηγόριος έγραψε τις «Ύβρεις» κατά του Ιουλιανού, μεταξύ του 362 και του 363. Στις «Ύβρεις» καταγράφει πως ο Χριστιανισμός θα φτάσει ψηλά, με αγάπη και υπομονή. Αυτή η διαδικασία, όπως περιέγραψε ο Γρηγόριος, είναι η δημόσια εκδήλωση της θέωσης, η οποία οδηγεί σε πνευματική ανύψωση και μυστική ένωση με τον Θεό. Ο Ιουλιανός εκδίωξε το Γρηγόριο και άλλους Χριστιανούς, το 362, αλλά πέθανε ένα χρόνο αργότερα σε εκστρατεία εναντίον των Περσών. Με τον θάνατο του Ιουλιανού, ο Γρηγόριος και οι Χριστιανοί της Ανατολής δεν ήταν κάτω από τον κίνδυνο του διωγμού, καθώς ο νέος Αυτοκράτορας, Ιοβιανός, ήταν Χριστιανός.
Ο Γρηγόριος πέρασε τα επόμενα χρόνια καταπολεμώντας τον Αρειανισμό, ο οποίος απειλούσε να διαιρέσει τη Καππαδοκία. Για τους δύο φίλους ξεκίνησε μια περίοδος κλειστής συνεργασίας, καθώς συμμετείχαν σε ένα ρητορικό διαγωνισμό της εκκλησίας της Καισαρείας, ο οποίος κατακρημνίστηκε από την άφιξη θεολόγων του Αρειανισμού. Ωστόσο ο Γρηγόριος και ο Βασίλειος αναδείχθηκαν θριαμβευτές. Αυτή η επιτυχία βεβαίωσε πως το μέλλον του Γρηγορίου και του Βασιλείου ήταν να αναλάβουν τη διοίκηση της Εκκλησίας. Ο Βασίλειος, το 370, εκλέχτηκε Επίσκοπος της Καισαρείας της Καππαδοκίας.
Ο Γρηγόριος χειροτονήθηκε Επίσκοπος της Σασίμας, το 372, από το Βασίλειο. Στα τέλη του 372, ο Γρηγόριος επέστρεψε στη Ναζιανζό για να βοηθήσει τον ετοιμοθάνατο πατέρα του στη διαχείριση της επισκοπής του. Το 374, μετά τον θάνατο των γονιών του, ο Γρηγόριος συνέχισε να διοικεί την επισκοπή της Ναζιανζού. Αφού έδωσε την περιουσία του στους φτωχούς, ο Γρηγόριος ζούσε λιτά. Από τα τέλη του 375 και για 3 χρόνια ο Γρηγόριος ζούσε στο Μοναστήρι της Σελεύκειας. Κατά το τέλος του 379, ο αδελφικός του φίλος, Μέγας Βασίλειος, πεθαίνει.
Το 379, η Σύνοδος της Αντιοχείας και ο τοπικός Αρχιεπίσκοπος, Μελέτιος, ζήτησαν από το Γρηγόριο να πάει στην Κωνσταντινούπολη, όπου διετέλεσε το Ιερατικό αξίωμα του Πατριάρχη Κων/πόλεως και συνετέλεσε τα μέγιστα για την εξόντωση των αιρέσεων της εποχής.
Όταν έγινε Αυτοκράτορας ο Θεοδόσιος (380), ήταν αποφασισμένος να εξαλείψει τον Αρειανισμό και θέλησε να ενώσει την αυτοκρατορία με τον Χριστιανισμό, γι’ αυτό και αποφάσισε να συγκαλέσει Οικουμενική Σύνοδο για να συζητήσουν τα θέματα πίστης και πειθαρχίας. Ο Γρηγόριος συμφώνησε μαζί του. Την άνοιξη του 381, συγκάλεσαν τη Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο στη Κωνσταντινούπολη, στην οποία συμμετείχαν 150 Επίσκοποι της Ανατολής. Μετά τον θάνατο του προεδρεύοντος επισκόπου, Μελετίου της Αντιοχείας, ο Γρηγόριος έγινε πρόεδρος της Συνόδου.
Άρχισε να γράφει το De Vita Sua, το αυτοβιογραφικό του ποίημα. Στα τέλη του 383, η υγεία του Γρηγόριου χειροτέρευσε και τη θέση του ανέλαβε ο Ευλάλιος. Κοιμήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 390 μ.Χ. στο χωριό Γκέλβερι (ή Καρβάλη ή Καρβάλλα). Εκεί μετά την κοίμησή του, χτίσθηκε προς τιμήν του, από μετανάστες του Γκέλβερι, Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία. Το καμπαναριό της εκκλησίας το δώρισαν κάτοικοι της Οδησσού, ενώ το ξυλόγλυπτο τέμπλο της αποτελεί δώρο του Τσάρου Νικόλαου Α΄. Εκεί, φυλασσόταν από το 390 μ.Χ. το Ιερό σκήνωμα του Αγίου, μαζί με τα άγια λείψανα του πατέρα του Γρηγορίου, Μητροπολίτου Ναζιανζού, ως το 1923-1924, οπότε και μεταφέρθηκαν στη Νέα Καρβάλη.
Η επέτειος της μνήμης του Μεγάλου Πατρός και Ιεράρχου της Εκκλησίας, Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, αποτελεί κάθε χρόνο ένα ξεχωριστό γεγονός για τους Χριστιανούς της πόλης της Καβάλας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Κάθε χρόνο, την παραμονή της εορτής, 24 Ιανουαρίου, το απόγευμα, ψάλλεται Πανηγυρικός Εσπερινός και στη συνέχεια τελείται η καθιερωμένη Αγρυπνία. Την ημέρα της εορτής του Αγίου Γρηγορίου, 25 Ιανουαρίου, το πρωί τελείται Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία και αμέσως μετά γίνεται η περιφορά του πανσέπτου σκηνώματος του Αγίου στους κεντρικούς δρόμους της Κοινότητος της Νέας Καρβάλης.
ekklisiaonline.gr
Η Τοπική Εκκλησία Παλαιοχωρίου Παγγαίου, που κατέχει απόσπασμα ιερού λείψανου του Οσίου Νικηφόρου του λεπρού, προσκαλεί όλους τους πιστούς σε μια Πανηγυρική Αγρυπνία με αφορμή την εορτή του Αγίου.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 3 Ιανουαρίου, από τις 20:00 έως τις 00:30, στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Παλαιοχωρίου. Κατά τη διάρκεια της Αγρυπνίας, θα συμμετέχουν καλλίφωνοι ιεροψάλτες.
Στο τέλος της ακολουθίας, προγραμματίζεται δεξίωση στο Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο, καλωσορίζοντας όλους τους πιστούς να συμμετάσχουν στην εκδήλωση.