O Ντόναλντ Τραμπ και οι επιτελείς του έχουν προσφέρει στους Γερμανούς μια τεράστια εξυπηρέτηση. Έστω και καθυστερημένα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ και ο ειδικός απεσταλμένος του στο Κρεμλίνο έχουν προειδοποιήσει τη Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη ότι υπάρχει μόνο μία διαχωριστική γραμμή: αυτή μεταξύ δημοκρατίας και απολυταρχίας. Όλα τα άλλα πολιτικά ζητήματα ωχριούν μπροστά σε αυτό.

Όπως αναφέρει o Guardian, φαίνεται πως ο Φρίντριχ Μερτς το κατανοεί, ακόμη κι αν πολλοί στη χώρα του δεν το αντιλαμβάνονται. Από τη νίκη του στις εκλογές της Κυριακής, ο υποψήφιος καγκελάριος των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) έχει εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για να προειδοποιήσει για τους κινδύνους της νέας παγκόσμιας τάξης του Τραμπ. Δεν έχει προσπαθήσει να καθησυχάσει το κοινό, κάτι που οι Γερμανοί συνηθίζουν να ζητούν από τους πολιτικούς τους.

Επικεντρώνεται στους κινδύνους για δύο άμεσους λόγους: χρειάζεται τους απογοητευμένους Σοσιαλδημοκράτες (SPD), οι οποίοι κατέγραψαν ιστορικά χαμηλό ποσοστό τρίτης θέσης, να ενταχθούν σε μια κυβέρνηση που δεν θα είναι διαμορφωμένη σύμφωνα με τα δικά τους πρότυπα. Επιπλέον, πρέπει να εξασφαλίσει πρόσβαση σε έναν μηχανισμό δανεισμού που θα του επιτρέψει να επενδύσει μαζικά στην άμυνα. Όμως, πέρα από αυτά, φαίνεται ότι έχει συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα.

Προηγουμένως, ο Μερτς υποστήριζε ότι η Γερμανία έπρεπε να ζει με βάση τα οικονομικά της μέσα και ότι ο «φραγμός χρέους» δεν έπρεπε να τροποποιηθεί. Τώρα αποδέχεται ότι απαιτείται ένα ειδικό, μακροπρόθεσμο ταμείο για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης της άμυνας. Το πρόβλημα είναι ότι η αναθεώρησή του απαιτεί πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα του Κοινοβουλίου, καθώς ο κανόνας αυτός ενσωματώθηκε στο Σύνταγμα το 2009.

Ο Μερτς μπήκε στην προεκλογική εκστρατεία τον περασμένο Νοέμβριο με την πεποίθηση ότι μπορούσε να συνεργαστεί με τον Τραμπ. Ως ένθερμος ατλαντιστής και πρώην πρόεδρος της BlackRock πίστευε ότι θα μπορούσε να τα βρει με τον συντηρητικό πρόεδρο των ΗΠΑ. Ωστόσο, η ριζική αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ και η προσέγγιση του Βλαντίμιρ Πούτιν από την πλευρά του Τραμπ, με τη βοήθεια του αντιπροέδρου του, Τζέι ντι Βανς, άλλαξε τα δεδομένα.

Για τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η αλλαγή πορείας των ΗΠΑ είναι τρομακτική. Για τη Γερμανία, είναι υπαρξιακή, καθώς απειλεί τα θεμέλια της μεταπολεμικής της κρατικής υπόστασης.

Αντιμέτωποι με αυτήν την κρίση, πολλοί Γερμανοί βιώνουν έντονη απαισιοδοξία. Ορισμένοι φοβούνται ακόμα και το ενδεχόμενο πυρηνικού πολέμου ή σκέφτονται να πουλήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία υπό τον φόβο μιας ρωσικής εισβολής.

Μια πιο υγιής αντίδραση θα ήταν η αποδοχή ότι η προγενέστερη κατάσταση δεν θα επιστρέψει ποτέ και ότι η Γερμανία πρέπει να κατευθύνει αυτή την ανησυχία προς μια πιο δυναμική στρατηγική άμυνας και διεθνών σχέσεων.

Αυτό απαιτεί πολιτικές αποφάσεις και ψυχολογική μεταμόρφωση. Η Γερμανία πρέπει να απαλλαγεί από δύο αντιφατικές αντιλήψεις: πρώτον, ότι η ιστορία της την καθιστά ανίκανη να εμπλακεί στρατιωτικά, και δεύτερον, ότι έχει ξεπεράσει τα στρατιωτικά ζητήματα σε ένα ανώτερο ηθικό επίπεδο. Αυτές οι αντιλήψεις, που κυριαρχούν ιδιαίτερα μετά την επανένωση του 1990, πρέπει να αλλάξουν.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 άρχισε να αλλάζει αυτήν την αδράνεια. Ο Όλαφ Σολτς, παρά την αργοπορία του, ανακοίνωσε το «Zeitenwende» (αλλαγή εποχής) και ένα ειδικό ταμείο 100 δισ. ευρώ για την άμυνα. Ωστόσο, η Γερμανία, αν και παρείχε σημαντική στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία, παρέμεινε διστακτική.

Τώρα, η προδοσία της Ουκρανίας φαίνεται οριστική. Ο Τραμπ και ο Πούτιν θα το διασφαλίσουν. Πολλοί Γερμανοί αναρωτιούνται ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος.

Η συμμετοχή 84% στις εκλογές της Κυριακής ήταν εντυπωσιακή, δείχνοντας ένα έθνος που ενδιαφέρεται βαθιά για το μέλλον του. Πολλοί ψηφοφόροι, ιδιαίτερα από τον κεντροαριστερό χώρο, βρέθηκαν σε δίλημμα. Με το SPD σε κρίση, οι Πράσινοι παρέμειναν επιλογή για όσους δίνουν προτεραιότητα στο κλίμα και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η έκπληξη ήταν η ενίσχυση του Die Linke υπό νεότερη ηγεσία, αν και το ζήτημα της στάσης του απέναντι στη Ρωσία παραμένει αμφιλεγόμενο.

Ο Μερτς, παρά τις αντιπαραθέσεις του για τη μετανάστευση και την κοινωνική πολιτική, αποτελεί πλέον τον πιθανότερο ηγέτη που μπορεί να αντισταθεί στον Τραμπ και να διαχειριστεί τις εσωτερικές προκλήσεις της Γερμανίας. Οι δύσκολοι καιροί έφεραν έναν σκληρό ηγέτη.

Πηγή:newsbeast.gr

Τον σχηματισμό, στην Ερυθρά Θάλασσα, συμμαχίας 10 χωρών για την αντιμετώπιση των επανειλημμένων επιθέσεων των σιιτών ανταρτών Χούθι της Υεμένης εναντίον πλοίων που κατ’ αυτούς «συνδέονται» με το Ισραήλ, ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ. Εκτός από τις ΗΠΑ, ο Λόιντ Όστιν διευκρίνισε, σύμφωνα με ανακοίνωση Τύπου που δημοσιοποίησαν οι υπηρεσίες του στο Πεντάγωνο, πως στη συμμαχία αυτή συμμετέχουν η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Μπαχρέιν, ο Καναδάς, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Ισπανία και οι Σεϊχέλες.

«Η πρόσφατη κλιμάκωση των ανεύθυνων επιθέσεων των Χούθι από την επικράτεια της Υεμένης απειλεί την ελεύθερη ροή του εμπορίου, θέτει σε κίνδυνο τη ζωή αθώων ναυτικών και παραβιάζει το διεθνές δίκαιο», υπογράμμισε.

«Γι’ αυτό σήμερα ανακοινώνω την έναρξη της επιχείρησης Prosperity Guardian», πρόσθεσε ο αμερικανός υπουργός Άμυνας.

Κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο Ισραήλ, ο Λόιντ Όστιν απαίτησε νωρίτερα το Ιράν να τερματίσει την «υποστήριξη» που παρέχει κατ’ αυτόν στις επιχειρήσεις των Χούθι εναντίον εμπορικών πλοίων, έπειτα από τις συνομιλίες που είχε με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Το Ισραήλ δεν συγκαταλέγεται στα κράτη που αναφέρθηκαν από τον επικεφαλής του Πενταγώνου όταν ανακοίνωσε τη συμμαχία αυτή στην Ερυθρά Θάλασσα.

Το 2019, η Ουάσιγκτον ανακοίνωνε τη σύμπηξη ναυτικού συνασπισμού για την προστασία της ναυσιπλοΐας στα ύδατα του Κόλπου, έπειτα από σειρά επιθέσεων που οι ΗΠΑ απέδωσαν στο Ιράν, το οποίο όμως αποποιήθηκε κάθε ευθύνη.

Αναστολή των διελεύσεων

Νωρίτερα χθες, οι Χούθι ανέλαβαν την ευθύνη για νέες επιθέσεις στην Ερυθρά Θάλασσα με στόχο δυο εμπορικά σκάφη που κατ’ αυτούς «συνδέονταν» με το Ισραήλ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Οι Χούθι ανακοίνωσαν πως «διεξήγαγαν στρατιωτική επιχείρηση εναντίον δυο πλοίων συνδεόμενων με τη σιωνιστική οντότητα» χρησιμοποιώντας ναυτικά drones, κατονομάζοντας τα πλοία που έβαλαν στο στόχαστρο: επρόκειτο για τα M/T Swan Atlantic και MSC Clara.

Η πλοιοκτήτρια του νορβηγικού δεξαμενόπλοιου M/T Swan Atlantic αναγνώρισε πως το σκάφος χτυπήθηκε από «άγνωστο αντικείμενο». «Ευτυχώς, τα μέλη του πληρώματος, που είναι όλοι υπήκοοι Ινδίας, δεν τραυματίστηκαν και, σύμφωνα με όσα ανέφεραν, το πλοίο υπέστη περιορισμένες ζημιές», διευκρίνισε σε ανακοίνωσή της η νορβηγική ναυτιλιακή εταιρεία Inventor Chemical Tankers.

Για την ώρα, οι γίγαντες των θαλάσσιων μεταφορών προτιμούν να αποφεύγουν τη διέλευση από το στρατηγικής σημασίας στενό Μπαμπ αλ Μάντεμπ, το οποίο χωρίζει την αραβική χερσόνησο από την Αφρική και μέσω του οποίου διέρχεται το 40% του παγκόσμιου εμπορίου.

Ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών ναυτιλιακών εταιρειών, ο βρετανικός κολοσσός των υδρογονανθράκων BP και ο γίγαντας των θαλάσσιων μεταφορών Evergreen της Ταϊβάν έκαναν γνωστό πως αναστέλλουν κάθε δρομολόγιο μέσω Ερυθράς Θάλασσας, εξαιτίας των επανειλημμένων επιθέσεων.

Στα τέλη της περασμένης εβδομάδας η δανέζικη Maersk, η γερμανική Hapag-Lloyd, η γαλλική CMA CGM και η ιταλοελβετική MSC ανακοίνωναν πως τα σκάφη τους στο εξής δεν θα πλέουν στην Ερυθρά Θάλασσα, «μέχρι νεοτέρας», ώσπου η διέλευση να είναι «ασφαλής».

Η επικεφαλής της γαλλικής διπλωματίας Κατρίν Κολονά έκρινε προχθές Κυριακή ότι οι επιθέσεις αυτές «δεν μπορούν να μείνουν χωρίς απάντηση».

«Καμιά σχέση με το Ισραήλ»

Οι Χούθι, που ελέγχουν μεγάλο μέρος της Υεμένης, προειδοποίησαν πως θα βάζουν πλέον στο στόχαστρο οποιοδήποτε πλοίο διέρχεται από τα ανοικτά της χώρας αν έχει σχέση με το Ισραήλ, σε αντίποινα για τον πόλεμο του εβραϊκού κράτους εναντίον του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

Πύραυλοι και UAVs των Χούθι καταρρίφθηκαν από πολεμικά πλοία που περιπολούν στη θαλάσσια περιοχή το τελευταίο διάστημα.

Η Ερυθρά Θάλασσα χαρακτηρίζεται «αυτοκινητόδρομος της θάλασσας», καθώς συνδέει τη Μεσόγειο με τον Ινδικό Ωκεανό, με άλλα λόγια την Ευρώπη με την Ασία. Περίπου 20.000 πλοία διέρχονται κάθε χρόνο από τη Διώρυγα του Σουέζ, σημείο εισόδου και εξόδου για τα σκάφη που περνούν από την Ερυθρά Θάλασσα.

«Το πλοίο δεν έχει καμιά σχέση με το Ισραήλ, σε ό,τι αφορά τον πλοιοκτήτη του (νορβηγική εταιρεία), αυτόν που έχει αναλάβει τη διαχείρισή του (σιγκαπουριανή εταιρεία), και το φορτίο του», τόνισε η πλοιοκτήτρια του M/T Swan Atlantic, διευκρινίζοντας πως το δρομολόγιο του δεξαμενόπλοιου είχε σκοπό τη μεταφορά εμπορεύματος από τη μητροπολιτική Γαλλία στη Ρεϊνιόν. Το τάνκερ βρίσκεται πλέον υπό την προστασία του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού.

Όταν δεν διέρχονται από τη Διώρυγα του Σουέζ και την Ερυθρά Θάλασσα, τα πλοία αναγκάζονται να κάνουν τον περίπλου της Αφρικής, περνώντας από το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, κάτι που κάνει πολύ πιο δαπανηρά τα ταξίδια.

Για τη σύνδεση Ρότερνταμ και Σιγκαπούρης, η παράκαμψη αυτή επιμηκύνει το ταξίδι κατά 40%, από τα περίπου 8.400 ναυτικά μίλια (15.550 χιλιόμετρα) στα 11.720 μίλια (21.700 χλμ.), σύμφωνα με την S&P Global.

Αρκετά πλοία, ιδίως των ναυτιλιακών εταιρειών Maersk και MSC, ακολουθούν ήδη αυτή τη ρότα τις τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Σε αποκαλύψεις σχετικά με τα όσα προηγήθηκαν της αιφνιδιαστικής ακύρωσης της συνάντησης Μητσοτάκη – Σούνακ, που προκάλεσε μίνι – διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου με αιχμή τα Γλυπτά του Παρθενώνα, προχωρά ο Guardian.

Σε μία ανάλυση «κόλαφο» για τον Βρετανό πρωθυπουργό, το βρετανικό Μέσο αναφέρεται στις δύσκολες πλέον σχέσεις του Βρετανού πρωθυπουργού με το Φόρεϊν Όφις, ενώ δίνει και μία νέα διάσταση για τον λόγο που οδήγησε τον Ρίσι Σούνακ να αποφύγει τη συνάντηση.

Το παρασκήνιο της αναβολής

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, συμμετείχε στη διήμερη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες την Τρίτη, όταν έλαβε ένα απροσδόκητο μήνυμα από τη βρετανική αντιπροσωπεία. Ο υπουργός Εξωτερικών, Ντέιβιντ Κάμερον, ήλπιζε ότι ο υπουργός θα μπορούσε να είναι διαθέσιμος για μια απρογραμμάτιστη συνάντηση. Υπήρχαν πολλά να συζητηθούν για τη μετανάστευση, καθώς και για την επιχείρηση αρωγής στη Γάζα. Υπήρχε ένας όρος από το Ηνωμένο Βασίλειο: να μην υπάρχουν κάμερες.

Ο Γεραπετρίτης συμφώνησε πρόθυμα και μπορεί κανείς μόνο να υποθέσει ότι χρειάστηκε μόνο ένα λεπτό σηκωμένο φρύδι από τον Λόρδο Κάμερον για να αποστασιοποιηθεί διακριτικά ο πρώην πρωθυπουργός από την περίεργη απόφαση του Ρίσι Σούνακ να ακυρώσει μια προγραμματισμένη επίσκεψη στην Ντάουνινγκ Στριτ με τον Έλληνα ομόλογό του, Κυριάκο Μητσοτάκη, που είχε οριστεί για τις 12.30 μ.μ. την Τρίτη.

Το Νο 10 επιθυμεί να αφήσει πίσω του τα διπλωματικά συντρίμμια. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη. Μόνο το 12% των Βρετανών ψηφοφόρων πιστεύει ότι η περιφρόνηση του Σούνακ ήταν η σωστή απόφαση, σύμφωνα με δημοσκόπηση του YouGov. Η επίσημη βρετανική εκδοχή παραμένει ότι ο Μητσοτάκης αθέτησε τη δέσμευσή του να μην μιλήσει για την ιδιοκτησία των μαρμάρων του Παρθενώνα κατά την τετραήμερη επίσκεψή του.

Αν ο Μητσοτάκης είχε συμφωνήσει σε αυτή την αυτολογοκρισία, και οι βοηθοί του λένε ότι είναι αναληθής, θα ήταν η πρώτη φορά που θα είχε συναινέσει σε τέτοιους όρους για μια επίσκεψη. Σε πρόσφατα ταξίδια, συμπεριλαμβανομένης μιας ομιλίας στο London School of Economics τον Νοέμβριο του 2022, και σε μια συνάντηση με τον Μπόρις Τζόνσον το 2021, ο Μητσοτάκης, πρώην τραπεζίτης με σπουδές στο Χάρβαρντ και το LSE, έκανε ήρεμα την υπόθεσή του. Στη δεύτερη από αυτές τις επισκέψεις είχε επίσης κατ’ ιδίαν συνομιλίες με τον Τζορτζ Όσμπορν, νυν πρόεδρο του Βρετανικού Μουσείου, οι οποίες παρέκαμψαν μια συμφωνία δανείου.

Το επεισόδιο έχει αφήσει τους Ευρωπαίους διπλωμάτες στο Λονδίνο να ξύνουν το κεφάλι τους. Ο Μητσοτάκης, κάτι σπάνιο στην ευρωπαϊκή πολιτική ως επανεκλεγείς εν ενεργεία, φαίνεται φυσικός ιδεολογικός σύντροφος του Σούνακ.

Επιπλέον, πολλοί διπλωμάτες είχαν υποθέσει ότι ο διορισμός του Κάμερον ήταν ένα μήνυμα ότι ο Σούνακ, με περιορισμένη όραση σε παγκόσμια ζητήματα, ανέθεσε σε μεγάλο βαθμό τη διπλωματία στον Κάμερον, εν μέρει για να δώσει στον Σούνακ χρόνο να επικεντρωθεί στα εσωτερικά ζητήματα στα οποία θα στραφούν οι εκλογές του επόμενου έτους.

Η παλιά ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία ο υπουργός Εξωτερικών ήταν ο δρομέας του πρωθυπουργού, είχε εγκαταλειφθεί, υποτίθεται, επιτρέποντας στον Κάμερον να φέρει κάποια βαρύτητα στις υπερπόντιες συναλλαγές της Βρετανίας.

Αυτή ήταν σίγουρα η διάθεση μέσα στο Φόρεϊν Όφις, όπου οι άνθρωποι εντυπωσιάστηκαν από την ποιότητα της ομιλίας του Κάμερον προς το προσωπικό. Ένιωθαν ότι τους είχε δοθεί εισιτήριο εισόδου πίσω στη μεγάλη κατηγορία. Το γεγονός ότι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου αφιέρωσε χρόνο για να συναντήσει τον υπουργό Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ισραήλ ήταν ένα σημάδι ότι ο Κάμερον είχε ανοίξει πόρτες για τη Βρετανία.

Τώρα οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες αναρωτιούνται πώς θα εξελιχθεί η σχέση Σούνακ-Κάμερον και αν σηματοδοτεί την αρχή ενός νέου περίεργου ζευγαριού στο οποίο ο Κάμερον θα επιλεγεί στο ρόλο ενός υποτακτικού Πίτερ Κάρινγκτον, ενώ ο Σούνακ, απίθανα, επιδιώκει να γίνει μια τελευταία Μάργκαρετ Θάτσερ που φωνάζει «όχι, όχι, όχι» στους περαστικούς ξένους.

Αναζητώντας μια λογική για την αιχμή του Σούνακ, κάποιοι αναρωτιούνται αν το Νο 10 πήρε τη φράση «πολιτιστικός πόλεμος» πολύ κυριολεκτικά, και ελπίζουν ότι οι Εργατικοί θα μπορούσαν να παγιδευτούν στο να περιγράψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα ως λάφυρα της βρετανικής αποικιοκρατίας. Στις ΗΠΑ, εξάλλου, ένας πολιτιστικός πόλεμος έχει κυριολεκτικά διεξαχθεί μνημείο προς μνημείο και δεν υπάρχει μεγαλύτερο μνημείο από αυτά τα γλυπτά.

Τα αγάλματα έχουν μια κεντρική θέση στην ελληνική πολιτιστική ζωή που δεν μοιράζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Περισσότερο από το 70% των Βρετανών δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ το Βρετανικό Μουσείο. Για κάποιους, υποψιάζεται κανείς ότι τα μάρμαρα του Παρθενώνα θεωρούνται ως παιχνίδι παμπ και η Ακρόπολη η επόμενη ομάδα Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον έχουν κληρωθεί στο Europa League.

Το σενάριο για τον πραγματικό λόγο της ακύρωσης

Μια τρίτη ενδιαφέρουσα θεωρία για τη συμπεριφορά του Σούνακ δεν είναι η επιστροφή των αγαλμάτων, αλλά των μεταναστών. Ένα κεντρικό θέμα της προγραμματισμένης συζήτησης των δύο ανδρών υποτίθεται ότι θα ήταν η επικαιροποίηση του κοινού σχεδίου δράσης Ηνωμένου Βασιλείου-Ελλάδας για τη μετανάστευση του 2020. Όταν πρόκειται για το «σταμάτημα των σκαφών», ο Μητσοτάκης ήταν ο πιο βάναυσος και αποτελεσματικός. Ο αριθμός των ανθρώπων που φτάνουν στην Ελλάδα για να ζητήσουν άσυλο έχει πέσει κατακόρυφα, εν μέρει λόγω της συμφωνίας με την Τουρκία. Σε ένα λιγότερο παρατηρημένο μέρος της συνέντευξής του στο BBC, ο Μητσοτάκης είπε ότι παρατήρησε ότι ένα σημαντικό ποσοστό των ανθρώπων που έφταναν στο Ηνωμένο Βασίλειο έφταναν μέσω νόμιμων οδών, ένα σημείο που γίνεται λιγότερο διπλωματικά από τους βουλευτές των Τόρις που είναι εξοργισμένοι που παρά το Brexit, η καθαρή μετανάστευση στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασε τις 745.000 το 2022.

Είτε έτσι, είτε αλλιώς, έχει αφήσει διπλωμάτες στο Λονδίνο να επανεκτιμήσουν τον χαρακτήρα του Σούνακ και τη στρατηγική του ικανότητα.

Όπως επεσήμανε ένας διπλωμάτης, εάν ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με τις μυριάδες εκρηκτικές διαφωνίες του με την Ελλάδα, είναι έτοιμος να επισκεφθεί την Αθήνα την επόμενη εβδομάδα αναζητώντας ένα «νέο κεφάλαιο στις σχέσεις», πώς είναι δυνατόν ο Σούνακ να έχει μια τέτοια διαφωνία για το περιεχόμενο ενός μουσείου ή αυτό που περιέγραψε ως «επανεκδίκαση του παρελθόντος»;

Επιπλέον, η παλίρροια στην πολιτιστική διπλωματία έρχεται σε αντίθεση με τη σχολή των «φυλάκων εύρεσης» που υποστηρίζει ο Σούνακ.

Σε όλη την Ευρώπη, οι διπλωμάτες κάνουν μια προσεκτική προσπάθεια να αντιμετωπίσουν το δύσκολο ζήτημα της αποικιακής αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων αντικειμένων που κλάπηκαν σε περιόδους άνισων σχέσεων εξουσίας.

Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών, Annalena Baerbock, ταξίδεψε στη Νιγηρία για να παραδώσει ένα σετ μπρούντζινων του Μπενίν, ένας τρόπος αντιμετώπισης μιας «σκοτεινής αποικιακής ιστορίας». Το Βρετανικό Μουσείο διατηρεί 900 από αυτά τα χάλκινα.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, οι γερμανικές αρχές επέστρεψαν 75 αρχαιολογικά αντικείμενα στην κυβέρνηση του Μεξικού σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στην πρεσβεία του Μεξικού στο Βερολίνο. Το Μουσείο Αφρικής στο Βέλγιο έχει παραδώσει έναν πλήρη κατάλογο 84.000 αντικειμένων που υπόκεινται σε πιθανή επιστροφή στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Τόσο η Σικελία όσο και το Βατικανό έχουν επιστρέψει θραύσματα του Παρθενώνα στην Ελλάδα.

Ο Σούνακ, ωστόσο, έχει γυρίσει την πλάτη του σε αυτή τη συζήτηση, αφήνοντας το Φόρεϊν Όφις σε δύσκολη θέση. Απλά δεν είναι βιώσιμο για τους Βρετανούς πολιτικούς να λένε ότι είναι θέμα των μουσείων να αποφασίζουν για τη νομιμότητα του περιεχομένου τους και για τα μουσεία να λένε ότι τα χέρια τους είναι δεμένα από κυβερνητικούς νόμους.

Κάποια στιγμή, κάποιος στην κυβέρνηση θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα στο πεδίο και όχι με χειρονομίες.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Guardian ακολουθήθηκαν κάποιες συγκεκριμένες ενέργειες από την Χαμάς :

Ο Ερντογάν ξεκινά μια τρίτη θητεία με όλο και πιο αυταρχικές εξουσίες – Παράλληλα, εκατομμύρια συμπολίτες του έχουν επίσης σοβαρούς λόγους να μην πιστεύουν την καλοπροαίρετη ρητορική του – Tα τέσσερα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει

Καθώς ξεκινά την τρίτη θητεία του στην εξουσία, ο πρόεδρος της Τουρκίας θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί σαρωτικές εξουσίες για να διχάζει και να κυβερνά, αναφέρει σε ανάλυσή της η βρετανική εφημερίδα «Guardian».

Γιορτάζοντας την επανεκλογή του στην προεδρία της Τουρκίας, το βράδυ της Κυριακής, ο Ερντογάν έκανε, μεταξύ άλλων, μια έκκληση για εθνική ενότητα.

«Δεν είμαστε οι μόνοι που κερδίσαμε, η Τουρκία κέρδισε… η δημοκρατία μας κέρδισε», είπε στους υποστηρικτές του, ενώ σε όλη την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του, πυροδοτούσε την εμπρηστική του ρητορική κατά της διεμφυλικής κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ.

Ο Ερντογάν ξεκινά μια τρίτη θητεία με όλο και πιο αυταρχικές εξουσίες την ώρα που εκατομμύρια συμπολιτών του έχουν επίσης σοβαρούς λόγους να μην πιστεύουν την καλοπροαίρετη ρητορική του.

Σε ένα όλο και πιο στρατιωτικοποιημένο «αντιτρομοκρατικό» περιβάλλον, η πολιτική καταστολή και γενικότερα η απειλητική στάση κατά του κουρδικού πληθυσμού της χώρας πρόκειται να συνεχιστούν.

Η προεκλογική εκστρατεία του προέδρου άφηνε αιχμές και παραπληροφόρηση σχετικά με το φιλοκουρδικό κόμμα, το οποίο υποστήριξε τον ηττημένο αντίπαλο του Ερντογάν, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Ομάδες για τα δικαιώματα των γυναικών -που σύμφωνα με απόφαση του 2021 αποσύρθηκαν από μια διεθνή σύμβαση για την καταπολέμηση των διακρίσεων και της βίας λόγω φύλου- έχουν παρατηρήσει με απογοήτευση την αυξανόμενη επιρροή των ισλαμιστών στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία του προέδρου.

Οι Σύριοι πρόσφυγες, οι οποίοι έγιναν αποδιοπομπαίοι τράγοι κατά την προετοιμασία της ψηφοφορίας της Κυριακής, θα αναρωτιούνται πότε ο Ερντογάν σκοπεύει να υλοποιήσει την υπόσχεσή του να απελάσει ένα εκατομμύριο από αυτούς σε ένα βαθιά αβέβαιο μέλλον πέρα από τα σύνορα.

Όλοι φοβούνται τώρα για το μέλλον, σε μια χώρα όπου οι συνταγματικές αλλαγές που υιοθετήθηκαν από τον πρόεδρο, έχουν καταργήσει τους ελέγχους και τις ισορροπίες και ενδεχομένως έχουν ξεκινήσει μια εποχή μονομερούς διακυβέρνησης.

Σε μια βαθιά πολωμένη χώρα, ο Ερντογάν υπολόγισε ότι αυτές οι εκλογικές ομάδες και οι ανησυχίες τους θα μπορούσαν να υπερψηφιστούν από έναν συνασπισμό με βάση την ταυτότητα – έναν συνασπισμό που θα περιλαμβάνει τους κοινωνικά συντηρητικούς ψηφοφόρους της καρδιάς του, τους ισλαμιστές και τις πιο κοσμικές εθνικιστικές δυνάμεις.

Η οξυδέρκεια αυτής της προσέγγισης επιβεβαιώθηκε από μια νίκη που επιτεύχθηκε την Κυριακή παρά τον πληθωρισμό που στη χώρα αγγίζει το 50% και την ευρεία κριτική για την υποτονική αντίδραση του κράτους στους καταστροφικούς σεισμούς του Φεβρουαρίου.

Για τα κόμματα της αντιπολίτευσης που ενώθηκαν για να υποστηρίξουν τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, η συγκρατημένη αισιοδοξία πριν τον πρώτο γύρο μετατράπηκε έτσι σε τεράστια απογοήτευση.

Όπως σημειώνει ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), ο Ερντογάν κέρδισε τις εκλογές που ήταν ελεύθερες αλλά όχι δίκαιες καθώς ο πρόεδρος ελέγχει τη συντριπτική πλειονότητα των τουρκικών μέσων ενημέρωσης, ενώ οι πολιτικοί αντίπαλοι έχουν δεχθούν απειλές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, βρίσκονται στη φυλακή.

Η πιστή βάση του προέδρου έκρινε ότι ο Ερντογάν είναι ο ισχυρός άνδρας που μπορεί να διευθετήσει όλες τις κρίσεις, στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Για τη Δύση, το βασικό συμπέρασμα από τη νίκη Ερντογάν είναι ότι οι ηγέτες πρέπει να συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν – από γεωπολιτικής πλευράς – ένα απρόβλεπτο μέλος του ΝΑΤΟ που αρνείται να ευθυγραμμιστεί πλήρως μαζί της.

Καθώς η τουρκική λίρα κατρακυλά μετά την επανεκλογή του Σουλτάνου του Βοσπόρου, η ανάγκη για ανακούφιση από την βαθύτερη οικονομική κρίση μπορεί να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για διαπραγματεύσεις και προσέγγιση.

Tα τέσσερα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο Ερντογάν μετά την επανεκλογή του

Τα βασικά ζητήματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο Ερντογάν με την επανεκλογή του, παρουσίασε το γερμανικό δίκτυο «n-tv».

Πληθωρισμός

Με τη νίκη του Ερντογάν, η λίρα κατρακυλά σε επίπεδα ρεκόρ. Στη γείτονα είναι τρομακτικό το κόστος ζωής και ιδιαίτερα αποδυναμωμένη η αγοραστική δύναμη. Οι αμφιλεγόμενες οικονομικές πολιτικές του Ερντογάν έχουν οδηγήσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε καθεστώς φτώχειας. Υπό την πίεση του προέδρου, η τουρκική Κεντρική Τράπεζα μείωσε επανειλημμένα τα επιτόκια, προς έκπληξη των οικονομικών εμπειρογνωμόνων παγκοσμίως. Παρόλο που αυτό ενίσχυσε την παραγωγή, συνέβαλε επίσης στην περαιτέρω κατρακύλα της λίρας.

Η καθηγήτρια Οικονομικών, Σέλβα Ντεμιράλ, υποστηρίζει σε άρθρο της ότι, «Αν ο Ερντογάν δεν επιστρέψει στις συμβατικές οικονομικές πολιτικές, θα είναι πολύ δύσκολο να αποκαταστήσει τη ζημιά που έχει ήδη γίνει. Η Τουρκία βρίσκεται μπροστά σε «πολύ κρίσιμες ημέρες».

Η ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ

Η Τουρκία μπλοκάρει εδώ και μήνες την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και, ως εκ τούτου, βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση ενόψει της συνόδου κορυφής της συμμαχίας στο Βίλνιους της Λιθουανίας τον Ιούλιο.

Η προσχώρηση ενός νέου μέλους απαιτεί τη συναίνεση όλων των εταίρων της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Η τουρκική κυβέρνηση όμως υποστηρίζει ότι η Στοκχόλμη προσφέρει καταφύγιο σε Κούρδους ακτιβιστές τους οποίους η Άγκυρα θεωρεί “τρομοκράτες”. Η Άγκυρα απαιτεί την άμεση έκδοσή τους στην Τουρκία.

Προσέγγιση με τη Συρία

Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Συρίας είναι εξαιρετικά τεταμένες λόγω της υποστήριξης της Άγκυρας προς τους αντάρτες που μάχονται κατά της κυβέρνησης της Δαμασκού στη βόρεια Συρία.

Ο Ερντογάν προσπάθησε πρόσφατα -με ρωσική μεσολάβηση- να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τον ηγέτη της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Ο Άσαντ απαίτησε την απόσυρση των τουρκικών δυνάμεων από τη βόρεια Συρία -όπου η Τουρκία πολεμά επίσης από το 2016 εναντίον κουρδικών και τζιχαντιστικών ομάδων- ως προϋπόθεση για μια συνάντηση.

Η Τουρκία φιλοξενεί περισσότερους από 3,4 εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία, τους οποίους ο Ερντογάν θέλει να τους στείλει πίσω στην πατρίδα τους.

Στις αρχές Μαΐου, ο Τούρκος πρόεδρος ανακοίνωσε την κατασκευή 200.000 κατοικιών σε 13 διαφορετικές τοποθεσίες στη βόρεια Συρία, προκειμένου να επιτρέψει την «εθελοντική» επιστροφή τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου προσφύγων.

«Ο Ερντογάν γνωρίζει πολύ καλά ότι οι Τούρκοι επιχειρηματίες στα νοτιοανατολικά της χώρας χρειάζονται Σύριους πρόσφυγες ως εργατικό δυναμικό», υποστηρίζουν πολιτικοί εμπειρογνώμονες και προσθέτουν: «Αυτές οι επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του πελατειακού του συστήματος».

Ανασυγκρότηση των σεισμόπληκτων περιοχών

Ο ισχυρότατος σεισμός στη νοτιοανατολική Τουρκία οδήγησε στο θάνατο 50 χιλιάδων ανθρώπων στις αρχές Φεβρουαρίου ενώ περισσότεροι από τρία εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους κι έκτοτε πολλοί ζουν σε σκηνές.

Ο Ερντογάν υποσχέθηκε την ανοικοδόμηση των σεισμόπληκτων περιοχών το συντομότερο δυνατό.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ και τον Ερντογάν, το συνολικό κόστος των ζημιών που προκλήθηκαν από το καταστροφικό πέρασμα του Εγκέλαδου ξεπερνά τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια (περίπου 93 δισεκατομμύρια ευρώ).

Μια διάσκεψη δωρητών της ΕΕ στις Βρυξέλλες τον Μάρτιο συγκέντρωσε επτά δισεκατομμύρια ευρώ για την Τουρκία και τη γειτονική Συρία, η οποία επίσης επλήγη από τον φονικό σεισμό.

Πηγή: protothema.gr