Για ακόμα μια χρονιά, η Θασιακή Ένωση Καβάλας τιμά την παράδοση και διοργανώνει τον αποκριάτικο χορό «Πώς το τρίβουν το πιπέρι», μια εκδήλωση γεμάτη γλέντι, χορό και σατιρικά δρώμενα.

Το έθιμο αυτό, που έχει τις ρίζες του στη λαϊκή παράδοση, αποτελεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές αποκριάτικες εκδηλώσεις της περιοχής.

Το έθιμο και η σημασία του

Το τραγούδι «Πώς το τρίβουν το πιπέρι» είναι γνωστό για τους πειρακτικούς και σατυρικούς στίχους του, ενώ συνοδεύεται από θεατρικά και αυτοσχέδια δρώμενα που ενισχύουν το αποκριάτικο κλίμα. Πρόκειται για μια γιορτή που διατηρεί τη ζωντάνια της παράδοσης, φέρνοντας κοντά τους κατοίκους και αναδεικνύοντας την πολιτιστική ταυτότητα της Θάσου και της Καβάλας.

Μια βραδιά γεμάτη κέφι

Κάθε χρόνο, το γλέντι περιλαμβάνει ζωντανή μουσική, χορό και παραδοσιακά εδέσματα, με συμμετοχή πλήθους κόσμου. Οι παρευρισκόμενοι γίνονται μέρος της παράδοσης, τραγουδώντας και διασκεδάζοντας σε ένα αυθεντικό αποκριάτικο σκηνικό.

Η Θασιακή Ένωση Καβάλας συνεχίζει να κρατά ζωντανά τα έθιμα, προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα που συνδυάζει τη λαϊκή παράδοση με το γνήσιο ελληνικό κέφι.

Για τις παραδοσιακές κοινωνίες της προ βιομηχανικής εποχής, τα Χριστούγεννα αποτελούσαν ορόσημο χρονικό και θρησκευτικό, καθώς τελείωνε μια μακρά περίοδος νηστείας και άρχιζε μια καινούργια, με κύριο χαρακτηριστικό την κρεοφαγία και το πλούσιο εορταστικό τραπέζι.

Όπως αναφέρει στο βιβλίο του “Λαϊκές Τελετουργίες στην Κρήτη – Έθιμα στον κύκλο του χρόνου” ο βραβευμένος συγγραφέας και δημοσιογράφος Νίκος Ψιλάκης, ο κόσμος κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων “περνούσε σε μια καινούργια εποχή, αφού άρχιζε το φως να “αβγαταίνει” και ο “ανίκητος ήλιος” της αρχαίας λατρείας, να ξεκινά την πορεία προς τον ολοκληρωτικό θρίαμβο του φωτός, διαδικασία που οδηγούσε και πάλι στην Άνοιξη, στη βλάστηση και στην περίοδο παραγωγής αγαθών”.

Ένα από τα έθιμα που τηρούνταν στην Κρήτη τα Χριστούγεννα, ήταν το έθιμο του τηγανισμένου συκωτιού στις εκκλησίες.

Μόλις τελείωνε η λειτουργία των Χριστουγέννων, γυναίκες παρατάσσονταν στην πόρτα της εκκλησίας με πανέρια ή πιατέλες στα χέρια, για να μοιράζουν το τηγανισμένο συκώτι του χοίρου, μαζί με ένα ποτήρι κρασί. Η προετοιμασία είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη νύχτα, με τις γυναίκες να απλώνουν κεντημένες πετσέτες, να βάζουν πήλινες γαβάθες ή πιάτα μέσα στα πανέρια, στολίζοντάς τα με φύλλα λεμονιάς και κλωνιά δεντρολίβανου.

ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΥΧΟ της Αγία Βαρβάρας εορτάζει με όλες τις τιμές σήμερα και αύριο η πόλη της Δράμας.  Όπως είναι γνωστό, παραμονής της εορτής, ξεκινούν οι θρησκευτικές και εθιμικές εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Αγίας Βαρβάρας, μια εορτής που συνδυάζει ταυτόχρονα και μια σειρά από έθιμα, με τα οποία η πόλη της Δράμας τιμά ιδιαίτερα.

Έτσι, σήμερα Τρίτη 3 Δεκεμβρίου και ώρα 15.00, στο ναΐδριο της Αγίας Βαρβάρας, θα γίνει η παράκληση της Αγίας, και στις 16.00, θα ξεκινήσει η λιτανεία της Ιερά Εικόνος και των Ιερών Λειψάνων της Αγίας, με την κατάθεση αυτών στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου στη συνέχεια.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, χιλιάδες πιστοί αναμένεται να βρεθούν σήμερα στην πόλη της Δράμας, προκειμένου να συνοδεύσουν την Ιερά εικόνα της Αγίας μέσα από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Συγκεκριμένα, η λιτανεία θα ξεκινήσει από το ναΐδριο της Αγίας Βαρβάρας διασχίζοντας την ομώνυμη οδό, θα περάσει από την οδό Αγαθαγγέλου, δίπλα από τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, την οδό Γ. Σταύρου και μέσω της Εθνικής Αμύνης θα κατευθυνθεί στην πλατεία Ελευθερίας. Από εκεί θα ανέβει την οδό Βενιζέλου για να καταλήξει στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό.

Στις 17.00 θα ακολουθήσει ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός ενώ στις 21.30 – 00.30 θα τελεστεί αγρύπνια στο ναΐδριο της Αγίας Βαρβάρας.

Ο εορτασμός της Προστάτιδας του Πυροβολικού στο Στρατόπεδο «Φωστηρίδη»

Όπως είναι γνωστό, η Αγία Βαρβάρα είναι η προστάτιδα του Πυροβολικού. Για το λόγο αυτό, ανήμερα της εορτής στις 4 Δεκεμβρίου όπως και κάθε χρόνο, στο Στρατόπεδο «Φωστηρίδη» θα εορτασθεί η προστάτιδά του. Το Στρατόπεδο «Φωστηρίδη» θα ανοίξει τις πύλες του και θα υποδεχθεί τον κόσμο και να γιορτάσει μαζί του. Επίσης, κατά την ώρα των εκδηλώσεων, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν τους παραδοσιακούς λουκουμάδες που κερνάνε οι στρατευμένοι.

Αναλυτικότερα και σύμφωνα με το πρόγραμμα, την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου και ώρα 11.45 π.μ το πρωί, πέρας προσέλευσης προσκεκλημένων. Η προσέλευση των επισήμων θα γίνει στις 11.55 π.μ. Η Δοξολογία θα ξεκινήσει στις 12.00 μ.μ και η ανάγνωση Ημερήσιας Διαταγής στις 12.20. Πέρας τελετής στις 12.35. Ακολουθεί δεξίωση στις 12.45 και 13.15 αποχώρηση επισήμων.

Το έθιμο με καραβάκια

Αμέσως μετά τη λιτανεία, πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται στη λίμνη των πηγών της Αγίας Βαρβάρας, όπου ρίχνουν στα νερά μικρά καραβάκια που έχουν κατασκευάσει τις προηγούμενες ημέρες μικροί και μεγάλοι.

Αν και με το πρόβλημα της λειψυδρίας που υπάρχει φέτος και είναι ιδιαίτερα έντονο στην περιοχή της Δράμας είχε πέσει σε μεγάλο βαθμό η στάθμη των νερών στις πηγές της Αγίας Βαρβάρας, εντούτοις ο Δήμος Δράμας και η ΔΕΥΑΔ, φρόντισαν να ενεργοποιήσουν τρεις γεωτρήσεις στην περιοχή και να δώσουν αρκετό νερό στη λίμνη της Αγίας Βαρβάρας, ώστε να μπορέσει να τηρηθεί το δυνατόν καλύτερα το έθιμο με τα καραβάκια των ευχών.

Το ζήτημα με την παρουσία του νερού στην Αγία Βαρβάρα, δεν είναι απλά και μόνο η τήρηση του εθίμου, αλλά και το ότι αρκετοί είναι εκείνοι που επισκέπτονται την πόλη μας. Παράλληλα, το νερό θα υπάρχει επίσης και για την εορτή του Αγιασμού των Υδάτων την ημέρα των Θεοφανείων στις 6 Ιανουαρίου 2025.

Τα καραβάκια είναι κατασκευασμένα από ξύλο ή φελιζόλ, εντυπωσιάζουν από το μέγεθος, το υλικό, τα χρώματα και τη διακόσμηση, και συναγωνίζεται το ένα με το άλλο σε πρωτοτυπία, φαντασμαγορία και τεχνογνωσία. Με το σκοτάδι τα καραβάκια θα πλεύσουν στα νερά της λίμνης, έχοντας πάνω τους αναμμένα κεράκια, σ’ ένα νοερό «ταξίδι» ελπίδας και προσμονής.

Το θέαμα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, με τα εκατοντάδες πολύχρωμα φωτισμένα καραβάκια να πλέουν στα νερά της λίμνης και τους «καπεταναίους» τριγύρω να περιμένουν με αγωνία πότε θα βυθιστούν, προκειμένου να «μεταφέρουν» τις ευχές στα ερείπια της βυθισμένης εκκλησίας της Αγίας Βαρβάρας.

Πώς ορίστηκε η Πολιούχος

Αξίζει να αναφέρουμε τέλος, ότι η Αγία Βαρβάρα καθιερώθηκε ως Πολιούχος της πόλης με ενέργειες του αειμνήστου προέδρου του Εμπορικού Επιμελητηρίου Δράμας, Βασίλη Καναρά το 1954 και συγκεκριμένα με πρότασή του προς τον τότε Νομάρχη και το σκεπτικό ότι «με το όνομα της οποίας (Αγίας Βαρβάρας) συνδέονται ονομαστές πηγές της πόλεως και υπάρχει φερώνυμος ναός.

Πηγή: proinos-typos

Πιστοί στη μακραίωνη παράδοση του τόπου τους και στη διατήρηση ηθών και εθίμων που χάνονται στα βάθη των χρόνων, οι κάτοικοι της Καλής Βρύσης Δράμας αναβίωσαν και φέτος, την Πέμπτη της Διακαινησίμου, (δηλαδή την πέμπτη μέρα μετά το Πάσχα), το έθιμο της λιτάνευσης της ιερής εικόνας της Αναστάσεως.

Διανύοντας μια απόσταση 18 χιλιομέτρων, το έθιμο αυτό στη Δράμα αποτυπώνει με το πιο καταλυτικό τρόπο πώς η παράδοση και η λαογραφία «δένουν» αρμονικά με την αναγέννηση της φύσης και την Ανάσταση του Θεανθρώπου.

Μία πομπή 18 χλμ στη φύση της Δράμας

Με μπροστάρη τον π. Στυλιανό, εφημέριο του ενοριακού ναού του Αγίου Νικολάου της Καλής Βρύσης και την εικόνα της Αναστάσεως που κρατούσαν εναλλάξ, κάτοικοι της Καλής Βρύσης αλλά και των γειτονικών χωριών που συμμετείχαν στη λιτανευτική πομπή διέσχισαν μια απόσταση συνολικής διάρκειας πεντέμισι ωρών περίπου μέσα στην φύση.

Ξεκινούν από το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας και τον αγιασμό. Ο ιερέας αναπέμπει δέση προς τον Αναστάντα Χριστό για υγεία των κατοίκων και καρποφορία της γης, για προστασία των καλλιεργειών από το χαλάζι και τις άσχημες καιρικές συνθήκες. Σε όλη τη διάρκεια της πομπής οι κάτοικοι κουβαλούν μαζί τους ένα μεγάλο σήμαντρο που αποτελεί το παλαιότερο κειμήλιο του χωριού. Το κρατούν δυο νέοι άντρες, που το χτυπούν σε όλη τη διάρκεια της λιτανείας, ψάλλοντας το Χριστός Ανέστη.

Σε αυτή τη μακρά διαδρομή οι πιστοί κάθε ηλικίας διασχίζουν αγροτικούς δρόμους, ανθισμένα μονοπάτια και καταπράσινες πλαγιές βουνών υμνώντας το μεγαλείο της φύσης και δοξάζοντας τον Αναστάντα Χριστό. Την πομπή συνοδεύουν αναβάτες πάνω σε άλογα και όλοι μαζί φτάνουν μέχρι το τελευταίο άκρο των γεωγραφικών ορίων του χωριού προκειμένου να επισκεφθούν όλα τα εξωκλήσια.

Οι νέοι άνθρωποι θεματοφύλακες της παράδοσης

Όπως εξηγεί, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Δημήτρης Σίδος, με καταγωγή από την Καλή Βρύση και πρώην γραμματέας του ομώνυμου πολιτιστικού συλλόγου, «οχτώ είναι συνολικά τα εξωκλήσια που επισκέπτονται ο ιερέας και οι πιστοί: του Προφήτη Ηλία, της Ζωοδόχου Πηγής, των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένη, του Αγίου Αντώνιου, του Αγίου Αθανάσιου, της Μεταμόρφωση του Σωτήρως, του Αγίου Γεωργίου και τελευταίο του Αγίου Βλασίου. Όταν η πομπή φτάνει σε κάθε εξωκλήσι, ο ιερέας μαζί με τα άτομα που κρατούν το σήμαντρο και την εικόνα κάνουν τρεις στροφές γύρω από το ναό.

Στη συνέχεια μπαίνουν μέσα, ανάβουν τα καντήλια και ο ιερέας τοποθετεί πάνω στην Αγία Τράπεζα ένα κομμάτι αντίδωρου από τη λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης τυλιγμένο σε ένα σβόλο άσπρου κεριού».

«Το πιο σημαντικό είναι ότι κάθε χρόνο ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι συμμετέχουν σε αυτή την αναβίωση του εθίμου. Αυτή η λιτανευτική πομπή είναι η εκπλήρωση ενός τάματος για πολλούς κατοίκους και χάρη στην ενέργεια των νέων ανθρώπων το έθιμο διασώζεται και περνάει από γενιά σε γενιά», υπογραμμίζει ο κ. Σίδος.

«Η γλυκιά ψιχάλα» που εύχονται οι ντόπιοι

Η λιτανευτική πομπή καταλήγει στα δυο τελευταία εξωκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Βλασίου, προστάτη των γεωργών και των κτηνοτρόφων που βρίσκεται στην ορεινή περιοχή του Μενοικίου όρους. Εκεί, ο ιερέας αναπέμπει δέηση και αγιάζει την περιοχή. Οι ντόπιοι -αγρότες στην πλειονότητά τους, προσεύχονται για τη «γλυκιά ψιχάλα», όπως αποκαλούν την ποτιστική βροχή που είναι απαραίτητη τους καλοκαιρινούς μήνες για τις καλλιέργειες του κάμπου, απευχόμενοι τις έντονες καιρικές συνθήκες και ιδιαίτερα το χαλάζι.

Με το τέλος ακολουθεί γλέντι απ’ όλους τους κατοίκους του χωριού, με τους ήχους των παραδοσιακών οργάνων της γκάιντας και του νταχαρέ (ντέφι με μεγάλη διάμετρο), αλλά και κεράσματα που προσφέρει η εκκλησιαστική επιτροπή του ιερού ναού του Αγίου Νικολάου.

Η κρυφή ενέργεια της Καλής Βρύσης

Ολόκληρη η περιοχή της Καλής Βρύσης από αρχαιοτάτων χρόνων κρύβει μια μοναδική ενέργεια. Εδώ οι άνθρωποι λατρεύουν την φύση και τη ζωή. Δεν είναι διόλου τυχαίο που σε όλη τη Δράμα αποτελεί κυρίαρχη θεότητα ο Διόνυσος, ο μασκοφόρος θεός της έκστασης, της γονιμότητας της Γης, του κρασιού, της διασκέδασης, της ίδιας της ζωής. Σημαντικό ιερό λατρείας του θεού, ανασκάφηκε στην Καλή Βρύση κατά το χρονικό διάστημα 1991-1996, στον πλατύ κάμπο κάτω από την σκιά του Μενοικίου όρους και δίπλα στον παραπόταμο του ποταμού Αγγίτη.

Μετά το τέλος των ανασκαφικών εργασιών ακολούθησε η κατασκευή ενός από τα καλύτερα στέγαστρα του ελλαδικού χώρου. Η ανασκαφή αποκάλυψε το συγκρότημα του ιερού στη θέση μικρή Τούμπα, ένα τεχνητό γήλοφο με διάσπαρτα ρηγμένους δόμους. Πρόκειται για ένα ορθογώνιο κτιριακό συγκρότημα, διαστάσεων 34 Χ 16 μ. που σώζεται σε καλή κατάσταση και εσωτερικά χωρίζεται σε τρεις κύριες περιοχές που αποτελούν τις λειτουργικές ενότητες του ιερού.

Η θέση αυτή, που απέχει 2 χλμ. Περίπου, ανήκει στην κοινότητα Καλής Βρύσης και δεσπόζει σε όλη την κοιλάδα του ποταμού Αγγίτη επάνω σε ένα πλάτωμα. Αποτελεί φυσική θέση αρκετά αξιόλογη, σημαντικό για διάφορες εποχές ανάμεσα στα βουνά Μενοίκιο και Φαλακρό σε μικρή απόσταση από το σπήλαιο Μααρά Αγγίτη.

Απόηχος της Διονυσιακής λατρείας αποτελεί το σημερινό δρώμενο της Καλής Βρύσης τα Μπαμπούγερα στις αρχές του Γενάρη, ενώ η θέση, η μικρή Τούμπα, είναι γνωστή από γενιά σε γενιά με την ονομασία «κονάκι του Βάκχου».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, iefimerida.gr

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το βράδυ του Σαββάτου 9 Μαρτίου η Θασιακή Ένωση Καβάλας, πραγματοποίησε τον καθιερωμένο της χωρό όπου αναβίωσε το έθιμο “Πως το τρίβουν το πιπέρι”.

Το παρόν τους στην εκδήλωση έδωσαν τα μέλη της ένωσης, φορείς της Π.Ε. Καβάλας αλλά και δεκάδες πολίτες.

Τα Σάγια : παλιό έθιμο της Καππαδοκίας που γίνεται στις 5 Ιανουαρίου, παραμονή των Θεοφανείων, στη Νέα Καρβάλη Καβάλας.

Ανήκουν στον Κατάλογο της  Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας (2021). Για να παρακολουθήσετε το δρώμενο από την αρχή θα πρέπει να βρίσκεστε στη Νέα Καρβάλη στις 5 μ.μ., και έξω από το Ιστορικό & Εθνολογικό Μουσείο Καππαδοκικού Πολιτισμού – Στέγη Πολιτισμού Νέας Καρβάλης, καθώς από εδώ ξεκινάει η πομπή για τα σοκάκια του οικισμού.

Το έθιμο ολοκληρώνεται αργά το βράδυ όταν όλοι συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία και χορεύουν παραδοσιακούς  χορούς, απ’ όλη την Ελλάδα,  γύρω από τη φωτιά. Προσφέρονται δωρεάν κεράσματα στους επισκέπτες όπως οι διάσημοι κουραμπιέδες Νέας Καρβάλης, και το ρόφημα χοσάφ, ζεστή  κομπόστα με αποξηραμένα φρούτα που φτιάχνεται ειδικά για τη γιορτή.

Αναβίωσε το πρωί της Κυριακής 31 Δεκεμβρίου 2023, παραμονής Πρωτοχρονιάς το έθιμο “Καμήλες και Ντιβιτζήδες” στην Κομοτηνή.

«Καμήλες και Ντιβιτζήδες»: πρόκειται για ένα πρωτοχρονιάτικο έθιμο της ανατολικής Ρωμυλίας που έχει μεταφερθεί στο Νέο Μοναστήρι της Βόρειας Φθιώτιδας. Έχει τις ρίζες του στην Αρχαιότητα και παραπέμπει στις γιορτές προς τιμή του Διονύσου, όπου οι πιστοί μεταμφιέζονταν και τιμούσαν τον θεό με σάτιρες και χορούς σε «ξέφρενους» ρυθμούς. Μετά την επικράτηση της χριστιανικής θρησκείας, διαμορφώθηκε ανάλογα για να μπορέσει να διατηρηθεί. Θα μπορούσε να πρόκειται για το έθιμο των Μωμόγερων από το χωριό Λιβερά της ορεινής Τραπεζούντας – μόνο που πρόκειται για ένα άλλο έθιμο της Πρωτοχρονιάς, και έρχεται από την ανατολική Ρωμυλία.

Το δρώμενο Καμήλες και Ντιβιτζήδες (καμηλιέρηδες) είναι ένα από τα πιο γνωστά πρωτοχρονιάτικα έθιμα της ανατολικής Ρωμυλίας. Εξίσου διαδεδομένο είναι στον Πόντο, τη Μικρά Ασία, τα Βαλκάνια, και σε χώρες όπως η Ρουμανία, η Ουγγαρία και η Σλοβενία.

Το «Μακάριο της Παναγίας» αναβίωσε και φέτος στις Σέρρες

Πιστοί κάθε ηλικίας έσπευσαν στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής, στο Σιδηρόκαστρο…

Το «Μακάριο της Παναγίας», ένα έθιμο που χάνεται στα βάθη των αιώνων και το τηρούσαν με θρησκευτική ευλάβεια οι Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, αναβίωσε και φέτος ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής, στο Σιδηρόκαστρο Σερρών, με τη φροντίδα του εφημερίου του ναού πατέρα Παύλου Παπαδόπουλου.

Το «Μακάριο της Παναγίας» είναι ένα είδος παραδοσιακού φαγητού, που προσφέρεται σε όλους τους πιστούς αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία ανήμερα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στην αρχική του μορφή περιείχε σπασμένο σιτάρι και μοσχάρι ή κοτόπουλο που σιγοβράζονταν όλη τη νύχτα.

Στη νέα του εκδοχή το παραδοσιακό αυτό γεύμα παρασκευάζεται από μοσχάρι, χοιρινό και πατάτες που μαγειρεύονται όλα μαζί και προσφέρονται σε μερίδες στους πιστούς.

«Φέτος δόθηκαν περισσότερες από 450 μερίδες που προετοίμασαν με πολλή φροντίδα και αγάπη οι εθελοντές μας, μικροί και μεγάλοι και πολλές κυρίες του Σιδηροκάστρου. Η προετοιμασία ξεκίνησε την παραμονή της μεγάλης γιορτής και συνεχίστηκε το ξημέρωμα του Δεκαπενταύγουστου οπότε και άναψαν οι φωτιές στα καζάνια στον περίβολο της εκκλησίας για να ολοκληρωθεί το μαγείρεμα. Λίγο πριν την απόλυση της Θείας Λειτουργίας ευλογούμε το φαγητό και αμέσως μετά το διανέμουμε σε όλους τους πιστούς», δήλωσε ο π. Παύλος στο ΑΠΕ – ΜΠΕ.

«Φέτος δόθηκαν περισσότερες από 450 μερίδες που προετοίμασαν με πολλή φροντίδα και αγάπη οι εθελοντές μας, μικροί και μεγάλοι και πολλές κυρίες του Σιδηροκάστρου. Η προετοιμασία ξεκίνησε την παραμονή της μεγάλης γιορτής και συνεχίστηκε το ξημέρωμα του Δεκαπενταύγουστου οπότε και άναψαν οι φωτιές στα καζάνια στον περίβολο της εκκλησίας για να ολοκληρωθεί το μαγείρεμα. Λίγο πριν την απόλυση της Θείας Λειτουργίας ευλογούμε το φαγητό και αμέσως μετά το διανέμουμε σε όλους τους πιστούς», δήλωσε ο π. Παύλος στο ΑΠΕ – ΜΠΕ.

«Με την ευλογία και την προτροπή του Σεβασμιότατου ποιμενάρχου μας, μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ. Μακάριου είναι η ένατη χρονιά που αναβιώνουμε το έθιμο. Θέλουμε να συνεχίσουμε να το κρατάμε ζωντανό γιατί μέσα από αυτό κρατούνται ζωντανές οι παραδόσεις των προγόνων μας που ήρθαν διωγμένοι από τον Πόντο και την Μικρά Ασία και όταν εγκαταστάθηκαν σε αυτή τη νέα πατρίδα, εδώ ψηλά στο Σιδηρόκαστρο, κοντά στα σύνορα, βρήκαν μια ζεστή αγκαλιά», πρόσθεσε.

Οι φωτιές για την παρασκευή του γεύματος που προσφέρθηκε σε όλους τους πιστούς που παρακολούθησαν τη Θεία Λειτουργία του Δεκαπενταύγουστου άναψαν στις πέντε τα ξημερώματα. ‘Άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, ακόμα και παιδιά, προσέφεραν τη βοήθειά τους. Με πολύ μεράκι και αγάπη κατάφεραν να ετοιμάσουν το παραδοσιακό αυτό γεύμα. Μεγάλα τραπέζια στήθηκαν έξω από τον γραφικό ναό της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται στην είσοδο του Σιδηροκάστρου.

Οι πιστοί κάθισαν κάτω από τα δέντρα, στον μικρό ελαιώνα που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην εκκλησία για να απολαύσουν το παραδοσιακό αυτό φαγητό. Ήταν μια ευκαιρία οι παλαιότεροι να μιλήσουν στους νεότερους για τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις των προγόνων τους.

newsit.gr