Επισήμως και βάσει προγράμματος, το μεγάλο γεγονός για τις Ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις ήταν η καθέλκυση της φρεγάτας «Νέαρχος» στα ναυπηγεία του Naval Group στο Λοριάν, στη Γαλλία, την περασμένη Πέμπτη. Ωστόσο, με μια αιφνιδιαστική επικοινωνιακή πρωτοβουλία της κυβέρνησης, η εστίαση μετατοπίστηκε από τον «Νέαρχο» και τις άλλες δύο Belh@rra («Κίμων» και «Φορμίων») σε μία άλλη φρεγάτα, την τέταρτη – εισέτι αβάπτιστη, αν και πιθανολογείται ότι θα της δοθεί το όνομα «Θεμιστοκλής».

Η έκπληξη και η αντίστοιχη διέγερση του ενδιαφέροντος που προκάλεσε ο υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας -και δη από τη Γαλλία, σχεδόν υπό την επιβλητική σκιά του «Νέαρχου»-, εκτοξεύτηκαν ακόμη υψηλότερα με την αποκάλυψη ότι οι τρεις από τις τέσσερις φρεγάτες Belh@rra θα φέρουν τους περιβόητους πυραύλους cruise SCALP Naval ως μέρος του σταθερού οπλοστασίου τους.

Αποκαλύψεις στο Λοριάν

Μιλώντας από το βήμα της εκδήλωσης, την οποία διοργάνωσε η Naval Group στις εγκαταστάσεις της, ειδικά για την καθέλκυση της δεύτερης ελληνικής φρεγάτας, ο κ. Δένδιας ανέφερε ότι η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να συμμετέχει στο πρόγραμμα εξέλιξης της Ευρωκορβέτας, δίνοντας επιγραμματικά και άλλα σημαντικά στοιχεία για τις τρέχουσες και μελλοντικές ενέργειες της κυβέρνησης και αποσκοπώντας στην ενίσχυση των εξοπλισμών, με τον ουσιαστικό εκσυγχρονισμό και την ποιοτική αναβάθμιση των αμυντικών μέσων της χώρας. Εξάλλου, η απόκτηση των Belh@rra είναι η πρώτη μείζων ενέργεια ανανέωσης του γερασμένου ελληνικού στόλου, σε ένα διάστημα 26 ολόκληρων ετών καχεξίας και καθολικής αποχής από την αγορά ναυτικού αμυντικού υλικού.

Η τελευταία προσθήκη στον στόλο του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.) ήταν το 1998 με τη φρεγάτα «Σαλαμίς», η οποία σήμερα θεωρείται «προϊστορική», ιδιαίτερα σε σύγκριση με ένα πλοίο προδιαγραφών FDI HN (Frégates de Défense et d’Intervention for the Hellenic Navy – Φρεγάτες Αμυνας και Επέμβασης για το Ελληνικό Π.Ν.). Ενδεικτικά, πέρα από τον καθαυτό εξοπλισμό της (8 πυραύλους επιφανείας-εδάφους, πρόσθιο πυροβόλο Oto Melara 76 χλστ., 24 αντιαεροπορικές/αντιβαλλιστικές ρουκέτες Aster 30, 8 αντιπλοϊκούς πυραύλους Exocet Block, έξυπνες τορπίλες, συστήματα προστασίας κ.λπ.), κάθε Belh@rra έχει προσαρμοσμένους στον κεντρικό ιστό της (PSIM) εκατοντάδες αισθητήρες, ενώ μόνο το ραντάρ Sea Fire λέγεται ότι έχει δυνατότητα ανίχνευσης και εντοπισμού στόχων σε έναν κύκλο με διάμετρο πάνω από 450 χλμ.

Παρ’ όλα αυτά, οι αποκαλύψεις του υπουργού Αμυνας στο Λοριάν έδωσαν το έναυσμα για να σχηματιστεί μια πολύ συγκεκριμένη και κυρίαρχη νοερή εικόνα: τέσσερα πολεμικά πλοία στην πρωτοπορία της αμυντικής τεχνολογίας όπως είναι οι φουτουριστικές και επιβλητικές στην όψη (παρότι με 122 μ. μήκος θεωρούνται μεσαίου μεγέθους) ψηφιακές φρεγάτες Belh@rra, σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα με τα διακριτικά του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, αποτρέπουν εχθρικές απειλές προτού καν εκδηλωθούν. Διότι αυτό είναι το σχεδόν ανυπολόγιστο συμβολικό εκτόπισμα των Belh@rra: οι SCALP Naval, οι πύραυλοι που -αν και εφόσον χρειαστεί- έχουν τη δυνατότητα να πλήξουν στόχους σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων στην ενδοχώρα ενός ενδεχόμενου εχθρού.

Υπό αυτό το πρίσμα, ακόμη και ένα τόσο κρίσιμο ορόσημο στην πορεία ναυπήγησης της φρεγάτας «Νέαρχος», όπως η παρθενική πλεύση της, τρόπον τινά επισκιάστηκε από τις ανακοινώσεις Δένδια. Aφενός από την τέταρτη φρεγάτα Belh@rra αφετέρου από τους SCALP Naval, το πανίσχυρο επιθετικό όπλο που ως τέτοιο αξιοποιείται στην πράξη για τις αμυντικές, αποτρεπτικές δυνατότητές του, οι οποίες είναι πολλαπλάσιες, ακόμη και σε σύγκριση με το τεράστιο μέγεθος της καταστροφικής του ισχύος.

Δοκιμάστηκαν στον πόλεμο

Οι SCALP Naval είναι βλήματα μήκους 6,5 μ., διαμέτρου 50 εκ. και βάρους 1.400 κιλών, με δυνατότητα να αναπτύξουν ταχύτητες έως και 800 χλμ./ώρα. Η κεφαλή κάθε πυραύλου φέρει γόμωση εξαιρετικά υψηλής εκρηκτικότητας, βάρους 300 κιλών, αλλά το βασικό πλεονέκτημά τους είναι η απόλυτη κατευθυντικότητά τους, το ότι η τροχιά τους μπορεί, χάρη σε έναν μεγάλο αριθμό αισθητήρων, να προγραμματιστεί και να ελέγχεται με μικρομετρική ακρίβεια, όπως άλλωστε και η επιτυχία στη βολή εναντίον του εκάστοτε στόχου στρατηγικής σημασίας (στρατιωτικές κτιριακές εγκαταστάσεις κ.λπ.). Στην περίπτωση των Belh@rra, οι SCALP Naval θα εξαπολύονται από τον κατακόρυφο εκτοξευτή κατευθυνόμενων βλημάτων Α70 Sylver, στο εμπρός τμήμα του πλοίου.

Σχηματικά, πλην απολύτως ουσιαστικά, με το κουαρτέτο των Belh@rra, συν τους SCALP Naval σε τρία από τα τέσσερα πλοία, δηλαδή τα πυραυλικά συστήματα που προστίθενται στο ήδη ισχυρό και προηγμένο οπλοστάσιο των καινούριων φρεγατών, το αξιόμαχο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων επιτυγχάνει ένα ποιοτικό άλμα. Ιδιαίτερα έναντι της Τουρκίας, η οποία δεν έχει πρόσβαση σε πολεμικά μέσα, έστω παραπλήσιου επιπέδου τεχνολογίας ή καθαρής δύναμης πυρός. Κατά συνέπεια, με τους συγκεκριμένους πυραύλους, το Π.Ν. θα έχει στη διάθεσή του ένα οπλικό σύστημα κολοσσιαίων δυνατοτήτων χάρη στην ισχύ κρούσης, στη μικρομετρική ακρίβεια προσβολής και οπωσδήποτε του βεληνεκούς των SCALP Naval, οι οποίοι μπορούν να πλήξουν στόχους στην επιφάνεια ξηράς και θαλάσσης σε αποστάσεις που, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μπορούν να υπερβούν τα 1.000 χλμ.

Ασφαλώς, οι ναυτικοί (επιφανείας-εδάφους) SCALP Naval είναι όμοιας φιλοσοφίας με τους αεροπορικούς SCALP EG, οι οποίοι περιλαμβάνονται στον εξοπλισμό των επίσης γαλλικής κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών Rafale που πρόσφατα απέκτησε η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Oι εν λόγω πύραυλοι έχουν χρησιμοποιηθεί εσχάτως σε πραγματικές συνθήκες από την Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας σε στοχευμένες επιθέσεις. Μάλιστα, η ονομασία SCALP Naval, μολονότι είναι σήμα-κατατεθέν και μάλλον θα συνοδεύει για πάντα τις συγκεκριμένες ρουκέτες στην καθομιλουμένη του αμυντικού κλάδου, έχει εγκαταλειφθεί από την κατασκευάστρια εταιρεία, τη γαλλοβρετανική MBDA. Αντί για SCALP Naval (αρκτικόλεξο του Système de Croisière Conventionnel Autonome a Longue Portée – Σύστημα Βλημάτων Μεγάλου Βεληνεκούς Ναυτικής Χρήσης), στο εξής αποκαλούνται MdCN (Missile de Croisière Naval – Πύραυλοι Ναυτικού Βεληνεκούς).

Στην Σαλαμίνα

Σε ένα replay όσων είχαν συμβεί περίπου πριν από έναν χρόνο με την καθέλκυση της φρεγάτας «Κίμων» στο ίδιο ναυπηγείο του Naval Group στη Νοτιοδυτική Βρετάνη, το ότι φέτος ο «Νέαρχος» πέρασε από την ξηρή ναυπηγική κλίνη στο υδάτινο στοιχείο του, έστω και για μερικές εκατοντάδες μέτρα έως ότου προσδεθεί στην προβλήτα των ναυπηγείων στη Λοριάν, ήταν βάσει προγράμματος το μείζον γεγονός. Αν μη τι άλλο, διότι η παραγγελία τεσσάρων φρεγατών Belh@rra αντιστοιχεί σε ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό μέρος από τις συνολικές εργασίες της ναυπηγού εταιρείας, αφού η Ελλάδα επί του παρόντος είναι το μόνο κράτος εκτός Γαλλίας που έχει τον ρόλο πελάτη του Naval Group. Είναι σαφές όμως ότι το όλο εγχείρημα βασίζεται στη συνέργεια μεταξύ του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και περισσότερων από 10 ελληνικών επιχειρήσεων, οι οποίες συμβάλλουν ως εξωτερικοί προμηθευτές και συνεργάτες στην ολοκλήρωση ενός κυριολεκτικά mega project – και όχι μόνο για τα εγχώρια μέτρα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρόεδρος του Naval Group, Πιερ-Ερικ Πομεγέ, στον δικό του χαιρετισμό κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για την καθέλκυση του «Νέαρχου», ευχαρίστησε ιδιαίτερα τους 120 Ελληνες, οι οποίοι συνεργάζονται στενά με το ναυπηγείο σε κάθε στάδιο της κατασκευής. Σύμφωνα με πληροφορίες από στελέχη του Π.Ν., οι ιδιαίτερες απαιτήσεις από ελληνικής πλευράς είναι η τοποθέτηση ορισμένων αισθητήρων, επιπλέον όσων προβλέπουν τα σχέδια της Naval Group, έτσι ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες της κατόπτευσης στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο, με δεδομένο, φυσικά, ότι το Π.Ν. δεν επιχειρεί, π.χ., σε ωκεάνια ύδατα, αλλά κυρίως στο Αιγαίο και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, σε έναν χώρο ασφυκτικό σε περίπτωση έντασης, με πληθώρα εχθρικών βάσεων αεροπορίας και ναυτικού σε σχετικά μικρή απόσταση κ.ο.κ. Ως εκ τούτου, οι ελληνικές Belh@rra συνδιαμορφώνονται από Ελληνες και Γάλλους προσφέροντας ιδέες και πρότυπα ακόμη και στο Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό για τις δικές του φρεγάτες.

Η συνεργασία Ελλάδας – Γαλλίας, σε πρακτικό επίπεδο, αφορά επίσης την κατασκευή τμημάτων (μπλοκ) των φρεγατών στα Ναυπηγεία Σαλαμίνας. Υπάρχει όμως και μια ευρύτερη διάσταση, εφόσον η ναυπήγηση σκαφών όπως οι Belh@rra για λογαριασμό ενός κράτους όπως η Ελλάδα συνδέεται ως δείκτης ή και θρυαλλίδα με μια σειρά εξελίξεων σε στρατιωτικό, γεωπολιτικό, τεχνολογικό, ακόμη και οικονομικό πεδίο. Εξελίξεις οι οποίες αποσκοπούν στον άμεσο συσχετισμό δυνάμεων Ελλάδας – Τουρκίας, στην απευθείας σύγκριση σε δυνατότητες υλικών μέσων και τεχνογνωσίας, αλλά και σε μια κατά μέτωπο αναμέτρηση γοήτρου με την άσπονδη γείτονα.

Το κόστος

Η επισημοποίηση για το άμεσο ενδιαφέρον απόκτησης της τέταρτης Belh@rra ανακοινώθηκε μεν την Πέμπτη που μας πέρασε από τον κ. Δένδια επ’ ευκαιρία της καθέλκυσης του «Νέαρχου» στη Λοριάν. Στην πραγματικότητα όμως η συγκεκριμένη προσθήκη αποτελούσε αντικείμενο διαρκούς και έντονου προβληματισμού, σχεδόν από την απαρχή του σχεδιασμού για την αγορά πλοίων του συγκεκριμένου τύπου.

Από στρατηγικής άποψης, η τετράδα κρίνεται ως εκ των ων ουκ άνευ επιβεβλημένη από την ίδια την επιχειρησιακή πραγματικότητα προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι ανά πάσα στιγμή τουλάχιστον δύο σκάφη θα είναι διαθέσιμα για άμεση εκτέλεση αποστολών. Εξυπακούεται όμως ότι για την απόκτηση της επιπλέον φρεγάτας η πιο σοβαρή πηγή ενδοιασμών εκ μέρους της κυβέρνησης εντοπιζόταν στο οικονομικό σκέλος. Εντέλει, τόσο ο υπουργός Αμυνας όσο και ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, με αναρτήσεις τους στα social media διαβεβαιώνουν ότι η επέκταση του προγράμματος Belh@rra κατά ένα πλοίο γίνεται επί τη βάσει ότι «η δαπάνη της νέας αγοράς έχει προϋπολογιστεί κατά τρόπο που δεν διαταράσσει τη δημοσιονομική μας συνέπεια.

Κρίθηκε, ωστόσο, απαραίτητη αφού η θωράκιση της πατρίδας αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα». Συγκεκριμένες λεπτομέρειες για το κόστος της τέταρτης φρεγάτας, αν και κατά πόσο είναι αυξημένο σε σχέση με τις προηγούμενες τρεις για λόγους που άπτονται των πυραύλων SCALP Naval, των γενικότερων όρων της αγοράς αλλά και της παρέλευσης της προθεσμίας (οψιόν) για επέκταση της αρχικής παραγγελίας, όπως προβλεπόταν στην αρχική σύμβαση με τη Naval Group, δεν δημοσιοποιούνται. Αλλωστε, η ανακοίνωση Δένδια αναφέρει επί λέξει: «Την πρόθεση της Ελλάδος να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την απόκτηση μιας τέταρτης φρεγάτας FDI».

Το ΚΥΣΕΑ

Στο πλαίσιο των δηλώσεών του, ο υπουργός Αμυνας επισήμανε ότι το πρόγραμμα των Belh@rra, αν και τροποποιημένο, έχει αποτελέσει σημαντικό τμήμα της «Ατζέντας 2030», ενώ εντάσσεται σαφώς στον 12ετή Μακροπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών, ο οποίος, όπως είπε, παρουσιάστηκε στον πρωθυπουργό και τις αμέσως προσεχείς ημέρες θα ενημερωθούν η αρμόδια Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων και το ΚΥΣΕΑ.

Επίσης, απαρίθμησε τις ενέργειες της κυβέρνησης που, όπως χαρακτηριστικά είπε, «δημιουργούν ένα απόρθητο πυραυλικό τείχος στο Αιγαίο και μια νέα πραγματικότητα» ως εξής:
 Τις τέσσερις Belh@rra, τα προγράμματα εκσυγχρονισμού των φρεγατών ΜΕΚΟ, των πυραυλακάτων «Ρουσσέν» αλλά και των υποβρυχίων.
Την απόκτηση οσονούπω τεσσάρων περιπολικών σκαφών Island.
Τη μελλοντική συμμετοχή της Ελλάδας στον σχεδιασμό και την εξέλιξη της νέας φρεγάτας Constellation.
 Τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα της Ευρωκορβέτας.
 Την έναρξη διαπραγματεύσεων για την απόκτηση τεσσάρων νέων υποβρυχίων.
 Την προώθηση μιας σειράς μικρότερων σε μέγεθος αλλά μεγάλων σε επιχειρησιακή αξία προγραμμάτων κ.ά.
Εν τω μεταξύ, στα ναυπηγεία της Naval Group στο Λοριάν, ο εξωτερικός παρατηρητής των εργασιών έχει την αίσθηση ότι οι τρεις φρεγάτες είναι ένα πλοίο – απλώς σε διαφορετική φάση ναυπήγησής τους: ο «Κίμων» σε πολύ προχωρημένο στάδιο, ο «Νέαρχος» πλέει αλλά χωρίς να έχει τοποθετηθεί ακόμη στη θέση του ο ιστός PSIM, ο ψηφιακός εγκέφαλός του, ενώ ο «Φορμίων» έχει μόλις αρχίσει να παίρνει το σχήμα της φρεγάτας. Οι Γάλλοι κατασκευαστές είναι βέβαιοι ότι οι προθεσμίες παράδοσης -από το φθινόπωρο του 2025 και εξής- θα τηρηθούν στο ακέραιο, έστω κι αν στο εγγύς μέλλον στην τριάδα προστεθεί και ο «Θεμιστοκλής».

protothema.gr

Η παρουσία του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια στο Λοριάν της Γαλλίας για την καθέλκυση της δεύτερης φρεγάτας «ΝΕΑΡΧΟΣ» έφερε την αποκάλυψη για την απόκτηση και της τέταρτης φρεγάτας Belh@rra . Πρόκειται για μια κρίσιμη απόφαση της κυβέρνησης, με το υπουργείο Άμυνας να κάνει τους χειρισμούς σε συνεννόηση με το Μαξίμου και το υπουργείο Οικονομικών, προκειμένου να διασφαλιστεί η χρηματοδότηση για την άσκηση της ελληνικής οψιόν.

Ευρύτερα, σύμφωνα με πληροφορίες από το Πεντάγωνο, οι ανακοινώσεις του κ. Δένδια σηματοδοτούν και ένα ευρύτερο πλαίσιο παρέμβασης για την αναβάθμιση του Πολεμικού Ναυτικού που είχε μείνει πίσω σε σχέση με τα άλλα «όπλα». Η αναβάθμιση των φρεγατών ΜΕΚΟ, αλλά και των υποβρυχίων, όπως και η κατασκευή μερών των φρεγατών FDI, θα περάσουν μέσα από τα ελληνικά ναυπηγεία.

Όπως είναι φυσικό, η επιλογή άσκησης της ελληνικής οψιόν, αλλά και η συνολική παρέμβαση για το Πολεμικό Ναυτικό αποτελεί μια πολιτική επιλογή, με πολιτική στόχευση. «Η δαπάνη της νέας αγοράς έχει προϋπολογιστεί κατά τρόπο που δεν διαταράσσει τη δημοσιονομική μας συνέπεια. Κρίθηκε, ωστόσο, απαραίτητη αφού η θωράκιση της πατρίδας αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Η Ελλάδα όλο και πιο ισχυρή», σημείωσε σε ανάρτηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Ισχυροποιούμε την παρουσία μας στην Ανατολική Μεσόγειο, προστατεύοντας, ταυτόχρονα τα σύνορα και τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ουδέποτε αμφισβητώντας τα νόμιμα δικαιώματα άλλων χωρών της περιοχής», τόνισε με τη σειρά από τη Γαλλία ο Νίκος Δένδιας.

Η αντίδραση Χατζηδάκη και η επιμονή των 11

Σε κάθε περίπτωση, οι εσωκομματικές ισορροπίες εντός της ΝΔ είναι λεπτές αυτή την περίοδο. Ελλείψει κανονικής αντιπολίτευσης, οι γαλάζιοι βουλευτές αναλαμβάνουν οι ίδιοι αυτόν τον ρόλο, όπως φανέρωσε η κίνηση της ομάδας των «11» να καταθέσουν μια ερώτηση για τα κόκκινα δάνεια στον Κωστή Χατζηδάκη. Μάλιστα, οι ερωτώντες βουλευτές επέμειναν και χθες ότι η ερώτησή τους δεν απαντήθηκε ουσιωδώς από τον υπουργό, με τον Νικήτα Κακλαμάνη μάλιστα να χρεώνει στον Κωστή Χατζηδάκη «κοινοβουλευτική απρέπεια» να συμπεριλάβει στην πολιτική του απάντηση και μια αναλυτική ανακοίνωση της γενικής γραμματέως Ιδιωτικού Χρέους Θεώνης Αλαμπάση.

Το Μέγαρο Μαξίμου δια του Παύλου Μαρινάκη τήρησε άκρως διπλωματική στάση, περιγράφοντας την πρωτοβουλία των «γαλάζιων» βουλευτών ως μια πάγια διαδικασία κοινοβουλευτικού ελέγχου. Από την άλλη, ειδικά η αποστροφή του κ. Κακλαμάνη φέρεται να ενόχλησε σφόδρα τον υπουργό Οικονομικών. «Δεν θα γίνω σάκος του μποξ», εμφανιζόταν να λέει μέσω συνεργατών του ο κ. Χατζηδάκης, ο οποίος υπογραμμίζει ότι η μισή του απάντηση στους γαλάζιους βουλευτές αφορούν τα όσα έχουν ήδη γίνει, ενώ παράλληλα υπάρχουν και οι «ουρές» του νόμου Κατσέλη.

«Δεν θα ρισκάρω την ανοδική πορεία της ελληνικής οικονομίας», φέρεται ειπών ο κ. Χατζηδάκης, ενώ συνεργάτες του υπουργού Οικονομικών εκτιμούν ότι το υπόβαθρο της ερώτησης είναι πολιτικό και όχι τόσο οικονομικό.

Σε κάθε περίπτωση, οι εσωκομματικές ισορροπίες στις τάξεις των γαλάζιων βουλευτών είναι λεπτές. Μερικοί εκ των 11 αναφέρουν στο  ότι η κυβέρνηση πρέπει να εκλάβει την παρέμβασή τους ως κίνηση «συγκράτησης» προβληματισμένων ψηφοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση, αρμόδιες πηγές αναφέρουν ότι θα υπάρξουν κι άλλες παρεμβάσεις το επόμενο διάστημα π.χ. για ζητήματα ασφάλειας, των ΟΤΑ, ακόμα και εξωτερικής πολιτικής, αν κριθεί απαραίτητο. «Το μένουμε σπίτι για τους βουλευτές της ΝΔ τελείωσε», αναφέρει μέλος της γαλάζιας Κ.Ο., περιγράφοντας το νέο τοπίο στις τάξεις των γαλάζιων βουλευτών. Σημειωτέον, ο γραμματέας της Κ.Ο. ΝΔ Σταύρος Καλαφάτης έχει επαφές με ομάδες βουλευτών, ενώ τις προηγούμενες μέρες αρκετοί πέρασαν για ραντεβού και από το Μέγαρο Μαξίμου.

protothema.gr

Τσουγκρίζοντας ένα ποτήρι σαμπάνια ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος και η Γαλλίδα ομόλογός του Φλοράνς Παρλί επισφράγησαν πάνω στο κατάστρωμα του θωρηκτού Αβέρωφ τη συμφωνία απόκτησης εκ μέρους της Ελλάδας 3 υπερσύγχρονων φρεγατών Belh@rra (συν μιας προαιρετικά) από τη Naval Group και έξι επιπλέον μαχητικών αεροσκαφών τύπου Rafale από την Dassault.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δυο φρεγάτες FDIHN θα παραδοθούν το έτος 2025 και τρίτη το 2026, οι οποίες θα συμπεριλαμβάνουν μεταξύ άλλων, τορπίλες MU90 και αντίμετρα Canto.

Οι τελικές υπογραφές για την απόκτηση των νέων όπλων μπήκαν σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο ιστορικό πλοίο από τον αντιναύαρχο (Μ) ε.α. Αριστείδη Αλεξόπουλο, Γενικό Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ), και τον Pierre Éric Pommellet, Πρόεδρο και Διευθύνων Σύμβουλο της Naval Group, παρουσία των υπουργών Άμυνας Ελλάδος και Γαλλίας.

Όπως δήλωσε ο κ. Pommellet, «όλοι εμείς, στη Naval Group και στους εταίρους μας Dassault, MBDA και Thales, αισθανόμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι που συμμετέχουμε σε αυτό το νέο κεφάλαιο της στρατηγικής συμμαχίας μεταξύ Ελλάδος και Γαλλίας. Η Ελλάδα επέλεξε τη νεότερη γενιά φρεγατών που συγκεντρώνει τα βέλτιστα στοιχεία της γαλλικής ναυτικής τεχνογνωσίας και θα ισχυροποιήσουν τις δυνατότητες του Πολεμικού Ναυτικού. Το πρόγραμμα των φρεγατών αποτελεί το πρώτο από μία σειρά βημάτων που περιλαμβάνει η συνεργασία μεταξύ Naval Group και Πολεμικού Ναυτικού και θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των χωρών μας, των ναυτικών σωμάτων αλλά και των βιομηχανικών κλάδων αυτών, κατά τις προσεχείς δεκαετίες»

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Naval Group, η φρεγάτα FDI HN θα αναπτύξει γρήγορα και βιώσιμα τις δυνατότητες του στόλου επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού καθώς θα παραδοθούν εντός εξαιρετικά σύντομου χρονοδιαγράμματος, αρχής γενομένης το 2025 (που θα παραδοθούν όπως προαναφέραμε οι δύο πρώτες μονάδες) και εν συνεχεία το 2026 (που θα παραδοθεί η τρίτη για την οποία υπάρχει προαίρεση).

Όπως τονίζει η εταιρεία, «χάρις σε ένα πολύ φιλόδοξο σχέδιο συνεργασίας με την ελληνική βιομηχανία (Σχέδιο Συμμετοχής της Ελληνικής Βιομηχανίας) προσφέρονται πλείστες ευκαιρίες στην Ελλάδα αναφορικά με τον βιομηχανικό κλάδο, δημιουργώντας θέσεις εργασίας και δεξιότητες στη χώρα. Ομάδες της Naval Group εργάζονται στην Ελλάδα εδώ και αρκετούς μήνες, προκειμένου να εδραιώσουν συνεργασίες με εγχώριους βιομηχανικούς παίκτες με στόχο να υπογραφούν οι πρώτες σχετικές συμβάσεις κατά τους προσεχείς μήνες.

Περιλαμβάνοντας ένα ικανό κομμάτι που άπτεται της Έρευνας & Ανάπτυξης, το σχέδιο συνεργασίας είναι βιώσιμο και εξυπηρετεί τον στόχο για την ισχυροποίηση της ευρωπαϊκής αμυντικής, τεχνολογικής και βιομηχανικής βάσης μέσω της ελληνογαλλικής συνεργασίας.

Καινοτόμα φρεγάτα και ασφαλής από κυβερνοεπιθέσεις

Η φρεγάτα FDI HN έχει υψηλές δυνατότητες σε κάθε τύπο μάχης: αντιπλοϊκό, αντιαεροπορικό, ανθυποβρυχιακό και την προβολή ειδικών δυνάμεων. Διασφαλίζει την άμυνα ενάντια σε επιθέσεις από αέρος ή από στεριά με τους πιο σύγχρονους αισθητήρες, συμπεριλαμβανομένου του Seafire της Thales, που είναι το πρώτο αμιγώς ψηφιακό πολυλειτουργικό ραντάρ με ενεργή κεραία και σταθερά πάνελ.

Επίσης, είναι εξοπλισμένη με έναν μονό πλήρως ενσωματωμένο ιστό που διαθέτει όλους τους αερομεταφερόμενους αισθητήρες ώστε να επιτυγχάνεται σε μόνιμη βάση επιτήρηση 360°. Ως η πρώτη φρεγάτα στην αγορά που διαθέτει εγγενή προστασία από κυβερνοεπιθέσεις, είναι εξοπλισμένη με δύο data-center που φιλοξενούν σχεδόν όλες τις εφαρμογές του πλοίου».

Έχει εκτόπισμα 4.500 τόνοι, μήκος περίπου 122 μ., πλάτος 18 μ., μέγιστη ταχύτητα 27 κόμβους, φέρει ελικόπτερο 10 τόνων και μη επανδρομένο όχημα VTOL και τα κύρια όπλα του είναι πύραυλοι Aster της MBDA, πύραυλοι Exocet MM40 B3C της MBDA

Πυροβόλο 76 mm. τορπίλες MU 90 της Naval Group, αντίμετρα CANTO της Naval Group, πυραυλικό σύστημα RAM και ψηφιακό ραντάρ πολλαπλών λειτουργιών «Sea Fire».

Ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος συμμετείχε σήμερα, Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2022, στη δεύτερη ημέρα συζητήσεως επί του Σχεδίου Νόμου του ΥΠΕΘΑ υπό τον τίτλο: «Για την ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης της χώρας» από τα μέλη της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Αμύνης και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων.

Μετά τις ομιλίες που απηύθυναν οι εισηγητές των κομμάτων και βουλευτές, ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης επισήμανε τα εξής:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Θα προσπαθήσω να κάνω δυο τρία σχόλια για να βοηθήσω τη συζήτηση, δεδομένου ότι είμαστε αρκετές ώρες εδώ. Ήταν μία γεμάτη μέρα.    Μπορώ να πω ότι η Συζήτηση του σταδίου της ακρόαση, της πρωινής, ήταν λίγο καταχρηστική όσον αφορά το πρώτο της κομμάτι.

Κατέδειξε ζητήματα της αμυντικής βιομηχανίας, αλλά ο λόγος που προσκλήθηκαν όλοι, έπρεπε να ήταν κατανοητό ότι είναι, αν είχαν κάτι να συνεισφέρουν όσον αφορά τις συμβάσεις αυτές. Ξέραμε ότι θα γινόταν μία γενική τοποθέτηση για την κατάσταση στην αμυντική βιομηχανία προκειμένου να καταδειχθεί ενδεχομένως αυτό. Εκτιμώ ότι ήταν η πρόθεση ότι δεν υπάρχει αμυντική βιομηχανία, δεν υπάρχει συμμετοχή της αμυντικής βιομηχανίας σε αυτές τις προμήθειες, αλλά δεν νομίζω ότι είχε καμία συνεισφορά τη συζήτηση να ακούσουμε για το σχέδιο εξυγίανσης των ναυπηγείων της Ελευσίνας. Άλλη κουβέντα αυτή! Ναι βεβαίως, αλλά καμία σχέση με την προμήθεια των φρεγατών ή για την προμήθεια των αντιαρματικών βλημάτων 120 χιλιοστών και τη συμμετοχή των ΕΑΣ. Αν θέλουμε να είμαστε συναφείς με το αντικείμενο, καλό είναι  να τοποθετούμαστε επί των προγραμμάτων.

Άκουσα κάποιες ανακρίβειες, οι οποίες νομίζω ότι έπρεπε να είχαν ξεκαθαρίσει μέχρι αυτό το στάδιο της συζήτησης. Κατ’ αρχάς, δεν υπάρχει ένα πρόγραμμα εξοπλιστικό, λίγο απαραίτητο ή κάπως απαραίτητο ή λίγο πολύ απαραίτητο. Όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα που φέρνουμε προς έγκριση, με τον έναν ή το άλλο τρόπο, είναι άκρως απαραίτητα για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Άκρως απαραίτητα! Κατεπειγόντως απαραίτητα!

Οι φρεγάτες διότι ο Στόλος έχει πλέον μια πολύ μεγάλη ηλικία. Ναι, βεβαίως, υπάρχει και ζήτημα το οποίο θα κληθούμε σύντομα να επιλύσουμε για τον εκσυγχρονισμό μέσης ζωής, αν και μόνο μέσης ζωής δεν είναι η τριακονταπενταετία με τεσσερακονταπενταετία ηλικίας των φρεγατών αυτών, κλάσης ΜΕΚΟ. Το οποίο ναι, πέφτει πρόταση για αυτό. Την εξετάζει όπως κα όλα τα ζητήματα το Πολεμικό Ναυτικό -οι επιτελείς του- αλλά ποιος αμφιβάλει ότι είναι κατεπείγουσα ανάγκη να προμηθευτεί το Πολεμικό Ναυτικό τρεις νέες φρεγάτες και μάλιστα υπερσύγχρονης τεχνολογίας; Τις ψηφιακές φρεγάτες της νέας εποχής. Κανείς δεν αμφιβάλει. Επομένως δεν είναι θέμα περί του απαραίτητου κατεπείγοντα χαρακτήρα αυτού του προγράμματος.

Αν παίρνουμε άλλα έξι “Rafale” για να συμπληρώσουμε τον αριθμό των είκοσι τεσσάρων στα δεκαοκτώ. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα αεροπλάνα αυτά είναι απαραίτητα στις δομές της Πολεμικής Αεροπορίας. Απαραίτητα είναι και τα αεροπλάνα και τα όπλα τους και η συνολική παρουσία τους που -όπως είπα και στην πρώτη συζήτηση- διαφοροποιεί τις ισορροπίες στον αέρα στην περιοχή μας και προβληματίζει βέβαια και δεόντως τους αντιπάλους ή μάλλον τους γείτονες. Πλην όμως δεν θα βρουν απαντήσεις, όπως άκουσα επίσης στο δημόσιο λόγο να αναπτύσσεται, εξασφαλίζοντας την μεταστάθμευση καταριανών “Rafale” στο έδαφος, δεν είναι τόσο απλή υπόθεση αυτή.

Ποιος αμφιβάλει για το κατεπείγον του να αποκτήσουμε μετά από κάποιες δεκαετίες τελευταίου τύπου σύγχρονες τορπίλες στα σύγχρονα υποβρύχια για τα οποία υπερηφανευόμαστε (και καλά κάνουμε) ότι διαθέτουμε; Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι υπάρχει κατεπείγουσα ανάγκη να γίνουν αυτά; Ακόμα και η «ουρά» του προγράμματος των επιπλέον υλικών, προσπορίζει κάποιο ακόμα επιπλέον οικονομικό όφελος στο Ελληνικό Δημόσιο αφού πλέον καλύπτεται η απόκλιση ανάμεσα σε αυτά που παρέλαβε τελικά το Πολεμικό Ναυτικό και σε αυτά που πλήρωσε. Είναι προς όφελος του Ελληνικού Δημοσίου κι είναι μία «ουρά» η οποία επιτέλους διευθετήθηκε οριστικά και αμετάκλητα. Κι αυτό υπήρχε η υποχρέωση να διευθετηθεί πλην όμως και εκεί ακόμα υπήρχαν κάποιες καθυστερήσεις. Δεν είναι κακό να κλείνουν όλα αυτά τα θέματα.

Άκουσα όμως διάφορα, «έλλειψη στρατηγικής». Γιατί πειράζει τόσο πολύ δηλαδή που ανακοίνωσε τα “Rafale” ο Πρωθυπουργός της χώρας, ο κ. Μητσοτάκης; Είναι αναρμόδιος ως προς το ζήτημα της αμυντικής θωράκισης της χώρας ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως Πρωθυπουργός; Γιατί δηλαδή; Δεν μπορώ να το καταλάβω. Ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορώ να εξηγήσω το σκεπτικό σας είναι ότι όλα αυτά ήταν στα χέρια του Πάνου Καμένου επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ. Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω. Και ό,τι είχε να κάνει με Εξοπλιστικά το είχε, θα έλεγα, επάνω του ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας επί ημερών των Κυβερνήσεών σας. Γιατί δηλαδή είναι «ανάρμοστο» να ανακοινώνει ο Πρωθυπουργός της χώρας μία αμυντική προμήθεια και μάλιστα στρατηγικής σημασίας; Δεν είναι καθόλου.

Και θα έλεγα ότι η ευελιξία στις διαπραγματεύσεις όταν κατέστη οικονομικά ασύμφορη η προμήθεια των δύο φρεγατών “Belh@rra” όταν η τιμή, η τελική διαμόρφωση μάλιστα έφερε μία τιμή 3,3 δισ. για τα δύο καράβια, πιστώνεται στις θετικές παρεμβάσεις του Πρωθυπουργού. Είπε ότι δεν μπορούμε να σηκώσουμε οικονομικά την προμήθεια δύο φρεγατών “Belh@rra”, πλην όμως δεν το αφήνουμε, δεν το εγκαταλείπουμε αυτό το πρότζεκτ, την προμήθεια νέων φρεγατών. Κι εκείνη τη στιγμή με δεδομένες τις ανάγκες -όπως τις είχαν περιγράφει τα Επιτελεία, όπως ήταν περιγεγραμμένες στη Δομή Δυνάμεων, όπως ήταν προϋπολογισμένες στο Ενιαίο Μεσοπρόθεσμο Αμυντικού Εξοπλισμού- κάναμε τη στροφή στα “Rafale”. Αλλά δεν ανακαλύψαμε ξαφνικά μια καινούργια ανάγκη για την οποία δεν είχε κανείς πει τίποτα. Απλά κάναμε μια επαναπροτεραιοποίηση μέχρις ότου να έχουμε νέα δεδομένα και νέες δυνατότητες όσον αφορά στην αγορά των φρεγατών.

Άρα δεν υπάρχει κάποια έλλειψη στρατηγικής. Τη στρατηγική στους εξοπλισμούς σας είπα τι ακριβώς προσδιορίζει. Η Δομή Δυνάμεων, το ΕΜΠΑΕ και η περιγραφή των αναγκών από τα Επιτελεία τα οποία επεξεργάζονται λύσεις, εισηγούνται στο ΓΕΕΘΑ. Ο Αρχηγός συνέταξε ένα συνολικό σχέδιο για τους εξοπλισμούς, το συζητήσαμε, το συνθέσαμε, το υποβάλλαμε προς έγκριση στον Πρωθυπουργό, πήραμε την έγκριση και το υλοποιούμε. Αυτό κάνουμε τώρα. Αυτό δεν δείχνει έλλειψη στρατηγικής αλλά θα έλεγα αρκετά προσεγμένη στόχευση και προτεραιοποίηση των αναγκών.

Και βέβαια άκουσα κι όλα αυτά περί «παντελούς απουσίας της ΕΑΒΙ», της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας. Το πρώτο που ήθελα να πω είναι ότι όσον αφορά στις φρεγάτες και τα αεροσκάφη, δηλαδή τα γαλλικά οπλικά συστήματα, το πλαίσιο συμμετοχής της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας έχει προαναγγελθεί από τη συμφωνία – πλαίσιο για τη Στρατηγική Συνεργασία στην Άμυνα μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας. Υπάρχουν συγκεκριμένα άρθρα τα οποία αναφέρονται στη συμμετοχή και την σύγκληση, θα έλεγα, και τη δημιουργία ενός πλέγματος τακτικών επαφών και συνεννοήσεων μεταξύ στοιχείων των δύο αμυντικών βιομηχανικών, γαλλικής και ελληνικής. Αυτό είναι το πλαίσιο.

Αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, επιτρέψτε μου να πω ότι ακολουθήθηκε στις προμήθειες των φρεγατών περισσότερο, στα “Rafale” λιγότερο, όμως θεωρώ ότι και εκεί θα έχουμε συγκεκριμένη πρόοδο. Άλλωστε αναγράφεται και στο κεφάλαιο το άρθρο 49 αν δεν απατώμαι, της σύμβασης προμήθειας των έξι “Rafale”. Ανατρέξετε και θα το δείτε για εμπλοκή της αμυντικής βιομηχανίας.

Στο πλαίσιο αυτό και με βάση και τις πρωτοβουλίες της ΓΔΑΕΕ και τις επιστολές που έχουν αποσταλεί στη “Group Naval”, τη “Thales” και την “MBDA”, δηλαδή στις κατασκευάστριες εταιρείες των φρεγατών. Οι εταιρείες ακολούθησαν τις οδηγίες της ΓΔΑΕΕ, δηλαδή να ψάξουν στην ελληνική αγορά, να υλοποιήσουν δεσμεύσεις της συμφωνίας, να εντοπίσουν εταιρείες, να υποβάλουν σχέδια, να συνεννοηθούν, να τις εμπλέξουν. Και υπάρχει ήδη απτό αποτέλεσμα: Κατά τη “Naval Group” θα παρασχεθεί υποκατασκευαστικό έργο σε πάνω από 50 ελληνικές εταιρείες! Δεν το λες αυτό και «παντελή απουσία» της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.

Επαναλαμβάνω: πενήντα και πάνω ελληνικές εταιρείες! Ναι δεν είναι τα ναυπηγεία ακόμα. Θα ανακύψει θεωρώ στο μέλλον με βεβαιότητα η δυνατότητα κάποιο ελληνικού ναυπηγείου να παράσχει ναυπηγικό έργο, ενδεχομένως όταν πάμε στην επόμενη αγορά των πλοίων που αναπόφευκτα χρειάζεται στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά ήδη παρέχεται υποκατασκευαστικό έργο. Προσδιορίζεται κατά τις εταιρείες αυτές ένα ποσοστό επιστροφής γύρω στο 13% κατά την “MBDA” όσον αφορά στα όπλα δηλαδή, λίγο παραπάνω, γύρω στο 16% – 17% αν δεν απατώμαι. Συνολικά αυτό υπολογίζεται σε 400 εκατομμύρια επιστροφών σε έργο που θα παρασχεθεί από εταιρείες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, όσον αφορά στις φρεγάτες.

Επομένως, ας μην υπερβάλουμε ότι απουσιάζει παντελώς η εμπλοκής της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Ναι, πείτε ότι θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη. Πείτε ότι θα μπορούσαμε να βάλουμε ένα πλαφόν ξέρω εγώ, το 30% – 40%; Πείτε κάτι τέτοιο, αλλά όχι ότι απουσιάζει παντελώς, γιατί δεν απουσιάζει παντελώς. Και να πω και κάτι; Αν ξεκινήσει να παρέχεται υποκατασκευαστικό έργο, νομίζω σιγά – σιγά θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις να αποκτήσουν και οι ελληνικές εταιρείες μεγαλύτερη φήμη, ανταγωνιστικότητα, εξωστρέφεια και δυνατότητα -αν θέλετε- να αυξήσουν τη συμμετοχή τους και σε προγράμματα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και σε άλλα προγράμματα.

Αυτό είναι μέγα ζητούμενο, άμα θέλεις να ισχυρίζεσαι ότι αγωνίζεσαι για μια ισχυρή εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Η εγχώρια αμυντική βιομηχανία, δηλαδή να είναι και εξωστρεφής, να είναι και ανταγωνιστική. Να μην περιορίζει την ελπίδα της σε διεκδίκηση κάποιας δουλειάς, κάποιου προγράμματος από τις Ελληνικές Ένοπλές Δυνάμεις, αλλά μπορεί να το κάνει αυτό και διεθνώς. Αν δεν το κάνει τότε επιτρέψτε μου να εκτιμώ ότι δεν έχει τις προϋποθέσεις να είναι ανταγωνιστική και θα είναι μία έτσι κι αλλιώς προβληματική κατάσταση.

Τώρα, και για να μην λέω πολλά παραπάνω, τα βασικά πλεονεκτήματα για τα τρία τουλάχιστον προγράμματα, αφήνω έξω το “Excess materials”, αυτό νομίζω ότι το έχουμε εξαντλήσει. Όσον αφορά τις φρεγάτες είπαμε ότι κατέστη εφικτό για τις “Belh@rra” να συμπεριληφθούν επιπλέον δυνατότητες χωρίς διαφοροποίηση από το τελικό τίμημα, για παράδειγμα η εκπαίδευση επιπλέον πληρωμάτων και η αντικατάσταση υλικοτεχνικής υποδομής και λογισμικών με αυτά τελευταίας τεχνολογίας, το ό,τι η σύμβαση είναι ίδια με αυτή των Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας για το ίδιο αντικείμενο, σταθερές τιμές, υπάρχει το “option” με την ίδια τιμή ή σχετική αναπροσαρμογή, μάλλον, οριζόμενη για την τέταρτη φρεγάτα.

Επιτυχία της εν συνεχεία υλικοτεχνικής υποστήριξης, κάθε πλοίο την παραλαβή για τρία έτη. Επιτυχία η εν συνεχεία υλικοτεχνική υποστήριξη του εξοπλισμού που είναι να αποκτηθεί για πέντε έτη από την παραλαβή κάθε πλοίου. Και βέβαια περίοδος εγγύησης συμβατικών αντικειμένων δύο ετών, αντί ενός που ήταν η συνήθης πρακτική της “ΜΒDA”.

Όσον αφορά τις τορπίλες:

Ø  Ολοκληρωμένη υποστήριξη με πλήρες πακέτο εκπαίδευσης, πλήρες συνεργείο τεχνικής υποστήριξης, επαρκής αριθμός αναλωσίμων συνολικού κόστους περί τα 22 από τα 112 εκατομμύρια στις εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού, σημαντικό. Σαράντα τέσσερις σύγχρονες τορπίλες αντί για ένα μικρότερο αριθμό συγχρόνων και αναβάθμιση δεκαοκτώ ή δεκαέξι παλαιοτέρων στα ίδια λεφτά, με τον ίδιο προϋπολογισμό. Αυτό νομίζω είναι αποτέλεσμα καλής διαπραγμάτευσης.

Ø  Επίσπευση, βελτίωση μάλλον του χρονοδιαγράμματος παραδόσεων από 48 μήνες που ήταν κατά την αρχική διαπραγμάτευση σε 39 κατά το απώτερο όριο. Δηλαδή οι πρώτες τορπίλες θα παραδοθούν σε 16 μήνες με την ενεργοποίηση της σύμβασης, οι υπόλοιπες σε εικοσιτέσσερις, τριάντα τέσσερις και τριάντα εννέα μήνες από την ενεργοποίηση της σύμβασης.

Η προηγούμενη διαπραγμάτευση έκανε λόγο για τέσσερα έτη κι αυτό είναι μία βελτίωση της διαπραγμάτευσης, και βέβαια μία αύξηση κι εδώ της ελληνικής βιομηχανικής συμμετοχής, από τις τέσσερις εταιρείες ή πέντε που προκρίθηκαν να συνεργαστούν με τη μοναδική κατασκευάστρια αυτών των τορπιλών, δηλαδή τη γερμανική “Atlas Electronic”.        Και στο τέλος, και εδώ υπάρχει μία ενεργοποίηση δικαιώματος προαίρεσης για πιθανή ή μελλοντική προμήθεια νέων τορπιλών με την τιμαριθμική αναπροσαρμογή.

Και για να πω κάτι το οποίο έχει το δικό του ενδιαφέρον. Αν δείτε ότι η τιμαριθμική αναπροσαρμογή που προκρίνεται είναι για δύο έτη από την ημερομηνία ενεργοποίησης, η τιμή μονάδος αυξάνεται κατά 2,2% σε σχέση με την αρχική τιμή, ενώ για πέντε έτη από την ημερομηνία ενεργοποίησης η τιμή μονάδος αυξάνεται κατά 16% σε σχέση με την αρχική τιμή, για να καταλάβετε για τι νούμερα συζητάμε όταν συζητάμε και τιμαριθμικές αναπροσαρμογές από μία αρχική τιμή ενός αντικειμένου, ενός όπλου και διαπραγματευόμαστε πρόσκτησή του στο μέλλον. Να πω ότι και η τιμή μονάδας, θα έλεγα, είναι ένα άλλο επιτυχημένο αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης, αφού έχει επιτευχθεί έκπτωση 10% και η κάθε τορπίλη θα κοστίζει περί το 1,9 εκατομμύρια έναντι της διεθνώς αναμενομένης γι’ αυτού του είδους την τορπίλη τιμή από 2,1 έως 2,6 εκατομμύρια. Άρα, αυτά όσον αφορά τις τορπίλες.

Τέλος, όσον αφορά στα αεροσκάφη, θέλω να πω ότι ο συνολικός προϋπολογισμός γύρω στο 1.092.000.000 περίπου ευρώ συμπεριλαμβάνει κρατήσεις και αναπροσαρμογές τιμών. Η τιμή του αεροσκάφους έχει να κάνει με το ό,τι όλα τα συστήματα που προσαρμόζονται σε αυτά τα έξι καινούργια “Rafale” είναι εντελώς καινούργια -τελευταίου τύπου θα έλεγα- και ιδίως αυτά που έχουν να κάνουν με τα ηλεκτρονικά υποσυγκροτήματα του αεροσκάφους, όπως το ραντάρ του -το λεγόμενο MIDS– που έχει να κάνει με το δικτυοκεντρικό σύστημα σύνδεσης μεταξύ των αεροσκαφών, άλλων αεροσκαφών ενδεχομένως και άλλων στοιχείων, όπως πλοία ή επίγειες δυνάμεις. Το “Link 16” είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρχει αυτή η δικτυοκεντρική διασύνδεση. Για να μη μιλήσω και για την παραλαβή των έξι καινούργιων αεροσκαφών μέχρι το τέλος του 2024. Δηλαδή με το που τελειώνει η παραλαβή των δεκαοκτώ ξεκινά αμέσως η παραλαβή των επόμενων έξι μέχρι να συμπληρώσουμε είκοσι τέσσερα. Κι αυτό ίσως να έχει και κάποιο αντίκτυπο στην εμπλοκή της αμυντικής βιομηχανίας, διότι όταν ζητάς να σου παραδοθεί κάποιο αεροσκάφος σε τόσο ταχείς χρόνους, η πρώτη εξάδα σε ένα χρόνο, ας πούμε, από την αρχική συμφωνία, τότε δεν έχεις μεγάλα περιθώρια να εμπλέξεις σε υποκατασκευαστικό έργο και την δική σου εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Αυτό ενδεχομένως θα ήταν πιο δόκιμο και αναμενόμενο να γίνει σε μία μεταγενέστερη φάση όταν έχουμε να κάνουμε με τη συντήρηση και την υποστήριξη αυτών των αεροσκαφών.

Επομένως, νομίζω ότι είναι προφανές ότι αυτές οι τρεις συμβάσεις, αυτά τα τρία εξοπλιστικά προγράμματα είναι άκρως επωφελή για τη συνολική δυνατότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι άκρως απαραίτητα κατ’ αρχάς για την αναβάθμιση, την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με πολύτιμες νέες Μονάδες αλλά και την επαύξηση των δυνατοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας με ένα τύπο αεροσκάφους που έχει αποδεδειγμένη, θα έλεγα, αξία.

Δεν θέλω να ακούω επιχειρήματα του τύπου «γιατί δεν βάλατε “SCALP Naval” στις Belh@rra», ας πούμε. Δεν είναι για αντιαεροπορική ομπρέλα τα “SCALP Naval”. Είναι στρατηγικό όπλο το οποίο, αν θέλετε, πρώτον μπορούν να φέρουν κι άλλα στοιχεία των συστημάτων μας, όπως ας πούμε τα “Rafale”. Δεύτερον αν το βάλεις επάνω στη φρεγάτα, θα πουν οι αρμοδιότεροι εμού Επιτελείς του Πολεμικού Ναυτικού ότι το καθιστάς και λίγο στόχο έτσι, καθότι στρατηγικό το όπλο αυτό. Και εν πάση περιπτώσει, αφού το φέρουν αεροσκάφη γιατί να το έχει και η φρεγάτα η οποία άλλο κύριο ρόλο ανάμεσα στους πολλούς, στις πολλές αποστολές που θα μπορεί να διεξαγάγει, έχει προοριστεί να επιτελεί.

Σε κάθε περίπτωση, επωφελείς συμβάσεις για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Εμπλοκή, ναι, της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας σε κάποιο ποσοστό το οποίο, εν πάση περιπτώσει θεωρώ ότι θα μπορούσε να αυξηθεί στην πορεία αλλά δεν είναι αμελητέο και βέβαια στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδιασμού για την επόμενη ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων. Όπως σας είπα, μένουν πολλά να γίνουν. Κι ασφαλώς η προσπάθεια αυτή έχει τεράστιο κόστος οικονομικό. Αναμφίβολα έχει πολύ μεγάλο, δυσβάσταχτο -δεν αντιλέγω- οικονομικό κόστος αλλά έχει και κάτι άλλο.

Έχει ανυπολόγιστο, επιτρέψτε μου να πιστεύω, εθνικό όφελος. Γιατί σε μία εποχή δύσκολη, σε μία εποχή με πάρα πολλές γεωπολιτικές αβεβαιότητες, με εντάσεις, με κρίσεις, με απειλές διαφόρων τύπων που εκδηλώνονται πλέον κοντά μας. Γιατί, όπως καταλαβαίνετε, πριν από μερικά χρόνια θα ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας να συζητάμε για υπαρκτό σενάριο να ξεσπάσει πόλεμος σε ευρωπαϊκό έδαφος. Αυτές τις ημέρες συζητάμε ακριβώς αυτό, ένα πολύ υπαρκτό σενάριο να ξεσπάσει πόλεμος σε ευρωπαϊκό έδαφος και μάλιστα όχι μακριά από τα δικά μας τα μέρη.

Είχαμε την Κύπρο, ναι, το 1974, ασφαλώς. Δεν την ξεχνάμε την Κύπρο, όχι, μην παρεξηγηθώ για αυτό, αλλά είμαστε στο 2022 και μιλάμε για πόλεμο ξανά στην Ευρώπη.

Πριν από 10-15 χρόνια, επιτρέψτε μου χωρίς να πούμε σε διάλογο, ότι δεν θα το, λίγοι από εμάς φανταζόμασταν ότι μπορεί να γίνει. Και τώρα ζούμε αυτό που ζούμε.

Σε κάθε περίπτωση η χώρα πρέπει να κάνει προσπάθειες για να θωρακιστεί κι αυτό είναι και το δικό μας καθήκον, αυτή είναι η αποστολή μας. Πρέπει να το κάνει με οργανωμένο τρόπο, πρέπει να το κάνει καλύπτοντας ανάγκες και πρέπει να το κάνει ενδεχομένως τρέχοντας και λίγο με ποιο εντατικούς ρυθμούς για να καλύψει κενά από το παρελθόν που δημιουργήθηκαν σε εποχές άλλες όταν και οι συνθήκες ήταν διαφορετικές και οι δυσκολίες οι οικονομικές ήταν διαφορετικές. Αλλά πρέπει να το κάνει και σε αυτό επιμένω, παρά την αντίθετη άποψη που εξέφρασε ο κύριος Παπαναστάσης ότι πρέπει να επιδείξουμε ομοψυχία. Δηλαδή δεν ξέρω, αισθάνομαι ότι ο κ. Παπαναστάσης εννοεί την ομοψυχία ότι στο να είμαστε ομόψυχοι αλλά να μην χρησιμοποιούμε ΝΑΤΟϊκά όπλα. Ωραία! Θα έχουμε ομοψυχία αλλά δεν θα έχουμε όπλα να αντιμετωπίσουμε τις απειλές που μας περιτριγυρίζουν κι αυτό για εμένα είναι μία συνθήκη που δεν μπορούμε να υποστούμε.

Επομένως να καταλήξουμε ότι το ζητούμενο είναι αυτό που περιέγραψα, ότι αυτές οι συμβάσεις ικανοποιούν, θα έλεγα, τους βασικούς όρους, ότι γίνονται με αίσθηση κατεπείγοντος και τις σχετικές ταχύτητες, γίνονται μετά από πολλή δουλειά που εκτελέστηκε από τα Επιτελεία, από τις Γενικές Διευθύνσεις με τη συνεισφορά, ασφαλώς των Αρχηγών και του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στη βάση του σχεδίου που περιέγραψα κι ότι αυτό που οφείλουμε σε αυτούς τους ανθρώπους είναι να συνεχίσουμε να διεξαγάγουμε αυτή την εντατική προσπάθεια για να επαυξήσουμε τις δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεών μας κι επομένως μέσα από αυτό τον τρόπο, αλλά με τις σωστές διαδικασίες και θα έλεγα με τη σωστή ατμόσφαιρα μεταξύ μας, να θωρακίζουμε και την Πατρίδα μας σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Αύριο στην Ολομέλεια θα πούμε λίγα παραπάνω.

Σας ευχαριστώ για τη συνεισφορά σας στη συζήτηση».