Ένα νησί με ξεχωριστή ταυτότητα και δυναμική βρέθηκε στο επίκεντρο σημαντικής συνάντησης στην Κομοτηνή.

Ο Περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Χριστόδουλος Τοψίδης, υποδέχθηκε στο γραφείο του τον Δήμαρχο Σαμοθράκης, Αθανάσιο Βίτσα, και τον δημοτικό σύμβουλο Χρήστο Πρόξενο, σε μια σύσκεψη με καθαρά αναπτυξιακό χαρακτήρα και ουσιαστικά αιτήματα.

Με κοινό όραμα την αξιοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της Σαμοθράκης, η συζήτηση επικεντρώθηκε σε βασικούς άξονες που θα μπορούσαν να δώσουν νέα ώθηση στην τοπική οικονομία και ποιότητα ζωής.

Σημαντικό βάρος δόθηκε στην αξιοποίηση της Ιαματικής Πηγής στα Θέρμα, η οποία διαθέτει ήδη την απαραίτητη αδειοδότηση. Η ενίσχυση του ιαματικού τουρισμού αναγνωρίζεται ως ένα δυνατό χαρτί για την προσέλκυση επισκεπτών καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Παράλληλα, συζητήθηκε η εφαρμογή του καθεστώτος εξπρές βίζα, στο οποίο εντάχθηκε πρόσφατα η Σαμοθράκη. Η επαναλειτουργία του τελωνείου, η βελτίωση της ακτοπλοϊκής σύνδεσης με γειτονικά λιμάνια και η ενίσχυση της αστυνομικής παρουσίας είναι κρίσιμες παράμετροι για την επιτυχή υλοποίηση του μέτρου και την ουσιαστική του επίδραση στην τοπική οικονομία.

Ακόμη, τέθηκε το ζήτημα της χρηματοδότησης έργων στο εσωτερικό οδικό δίκτυο, που θα εξυπηρετήσει όχι μόνο τους κατοίκους, αλλά και την τουριστική πρόσβαση. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο έργο προς την παραλία Κήπος, τη μεγαλύτερη και πιο απομακρυσμένη παραλία του νησιού, το οποίο βρίσκεται ακόμη στο στάδιο των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων.

Η Περιφέρεια δεσμεύτηκε να στηρίξει έμπρακτα τις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες του Δήμου, υπογραμμίζοντας τη σημασία της Σαμοθράκης ως προορισμού με μοναδικό φυσικό, πολιτιστικό και τουριστικό κεφάλαιο.

Με συντονισμένες ενέργειες και συνέργειες, στόχος παραμένει η ενίσχυση της εξωστρέφειας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της καθημερινότητας των κατοίκων του νησιού.

«Οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τα λεγόμενα «ήρεμα νερά», προκειμένου να εφαρμόσουμε μια στρατηγική για ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας» υπογράμμισε απόψε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής μιλώντας στην παρουσίαση του βιβλίου του καθηγητή και πρώην υφυπουργού Εξωτερικών Γιάννη Βαληνάκη, «Για μια νέα στρατηγική απέναντι στην Τουρκία».

Ο πρώην πρωθυπουργός μιλώντας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις εκτίμησε ότι η Άγκυρα θα επανέλθει ενισχυμένη με την ίδια επιθετικότητα εναντίον της χώρας μας και υπογράμμισε ότι μέχρι τότε η Αθήνα θα πρέπει να εφαρμόσει μια στρατηγική για την ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας, ζητώντας προς αυτήν την κατεύθυνση ανταλλάγματα από την Τουρκία μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ και ενισχύοντας, στο ίδιο διάστημα, τη στρατιωτική αποτροπή μας.

«Τα λεγόμενα «ήρεμα νερά» δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, καθώς δεν πρόκειται να έχουν διάρκεια, εφόσον δεν συνοδευτούν από την κατάλληλη δική μας στρατηγική για την αντιμετώπιση των τουρκικών βλέψεων» σημείωσε επίσης ο πρώην πρωθυπουργός.

Το παρών στην εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο έδωσε και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή ήταν η πρώτη δημόσια εμφάνιση του κ. Σαμαρά μετά τη διαγραφή του από τη ΝΔ.

Αναλυτικά η ομιλία Καραμανλή

Με ιδιαίτερη χαρά παίρνουμε στα χέρια μας το καινούργιο βιβλίο του Γιάννη Βαληνάκη. Στο πρόσωπο του συγγραφέα συναντάται ένας σπάνιος συνδυασμός χαρακτηριστικών. Η βαθιά, επί σαράντα και πλέον έτη, γνώση των διεθνών σχέσεων και της εξωτερικής πολιτικής σε ακαδημαϊκό επίπεδο, με την άμεση εμπειρία χειρισμού των περίπλοκων αυτών θεμάτων ως κυβερνητικού στελέχους επί πεντέμιση χρόνια. Ο Βαληνάκης ούτε θεωρητικολογεί, ως από καθ’ έδρας απόμακρος σχολιαστής των εξελίξεων, ούτε αντιδρά κατά το δοκούν και κατά τις ανάγκες, επικοινωνιακές ή πραγματικές, ως πολιτικός της σειράς. Αξιοποιώντας με άνεση το μεγάλο αυτό συγκριτικό πλεονέκτημα, της σύζευξης δηλαδή της ιστορικής και διεθνοπολιτικής γνώσης με την προσωπική εμπλοκή του στην εμπράγματη πολιτική, καταθέτει μια σπάνιας αξίας άποψη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια εξόχως ενδιαφέρουσα πρόταση για μια νέα «ολιστική» στρατηγική έναντι της Τουρκίας, με απώτερο στόχο την ανάσχεση και ακύρωση της αναθεωρητικής και ηγεμονικής στρατηγικής της, όπως αναδύεται από το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της πρότασης είναι ότι δεν είναι θεωρητική, αλλά ξεκάθαρα πρακτική και συγκεκριμένη.

Είναι φανερό ότι το βιβλίο είναι αποτέλεσμα ενδελεχούς έρευνας και συνεκτίμησης όλων των δεδομένων. Το αποτέλεσμα αυτό προκύπτει, επίσης, από δοκιμασμένες τακτικές στο πεδίο, διπλωματική και διαπραγματευτική τεχνική, αλλά και επίπονη αναζήτηση ιδεών και προτάσεων. Καταφέρνει, έτσι, να προσφέρει έναν οδηγό, μια πραγματική στρατηγική απέναντι στην Τουρκία. Συνολική και λεπτομερή, οραματική και με φιλόδοξους στόχους, αλλά και ρεαλιστική. Ακόμη και αν κανείς δεν συμφωνεί με όλες τις προσεγγίσεις του. Συγχρόνως, προσφέρει ένα όραμα για την Ελλάδα του μέλλοντος, στο πλαίσιο των διαφαινόμενων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και εξελίξεων, με αξιοποίηση όλου του δυναμικού και των πλεονεκτημάτων της, ιδιαίτερα ως ενεργειακού κόμβου.

Το βιβλίο αυτό προσφέρει και μια ακόμα υπηρεσία. Είναι μια εύγλωττη απάντηση σε όσους μιλούν για «σχολή της ακινησίας». Σε όσους αποκαλούν αδράνεια και αποφυγή πρωτοβουλιών, τον αγνό πατριωτισμό, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της χώρας και την ανυποχώρητη στάση μπροστά στις παράλογες και παράνομες απαιτήσεις της Τουρκίας. Αλλά ακόμα ακόμα και σε όσους τα αποκαλούν όλα αυτά γραφικότητα. Πρωτοβουλίες, όμως, και κινητικότητα δεν συνιστούν οι υποχωρήσεις σε ζωτικά μας συμφέροντα και μονομερή δικαιώματα, τα οποία εξάλλου είναι και κατοχυρωμένα από το Διεθνές Δίκαιο, όπως είναι η επέκταση των χωρικών μας υδάτων. Η καινοφανής θεωρία ότι, αν δεν προσφέρουμε σοβαρά ανταλλάγματα από τα μονομερή δικαιώματά μας στην Τουρκία, αυτή δεν θα έχει λόγο να διαπραγματευτεί μαζί μας είναι πρωτοφανής στα διεθνή χρονικά.

Η διαπραγμάτευση δεν είναι αυτοσκοπός. Και όσοι προτάσσουν ως κέρδος από μια τέτοια διαπραγμάτευση την αποφυγή πολέμου θα πρέπει να ξέρουν ότι με υποχωρήσεις σε τέτοια ζητήματα δεν εξαγοράζεται η ειρήνη. Αντίθετα, η χώρα καθίσταται όμηρος των αυθαίρετων τακτικών της Τουρκίας και της ανοίγει την όρεξη για περισσότερες παράνομες διεκδικήσεις. Αλλά και σε ζητήματα που το Διεθνές Δίκαιο μας καλεί να διαπραγματευτούμε ,όπως είναι οι ΑΟΖ, και που θα έπρεπε, όπως κάνουν όλες οι χώρες του κόσμου, να προσέλθουμε με το μέγιστο των διεκδικήσεών μας, δεν συνιστούν πρωτοβουλίες οι εκ των προτέρων παραχωρήσεις. Και, μάλιστα, χωρίς ανταλλάγματα. Δυστυχώς, η Τουρκία έχει καταφέρει να μας εμφυσήσει το δίλημμα υποχωρήσεις ή πόλεμος. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκει – και σε κάποιες περιπτώσεις καταφέρνει – να αποκομίσει κέρδη, χωρίς να πέσει σφαίρα. Όσο, μάλιστα, η Ελλάδα δεν αντιδρά ή αντιδρά με φοβικότητα, η Τουρκία διευρύνει τις απαιτήσεις της.

Το έχω ξαναπεί, δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός. Αλλά κάποιοι στην Ελλάδα, καλοπροαίρετοι θα πω εγώ, με καλή διάθεση, επαναλαμβάνουν ουσιαστικά τα επιχειρήματα της Τουρκίας. Είναι μια σχολή σκέψης που μας λέει να δείξουμε κατανόηση και στις «εύλογες» ανησυχίες της Τουρκίας. Μας λένε ότι έχει και η Τουρκία δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Και ότι η Τουρκία αντιδρά με προκλήσεις, γιατί εμείς την κάνουμε να νοιώθει περικυκλωμένη. Μα το Αιγαίο είναι κατάσπαρτο από ελληνικά νησιά! Η γεωγραφία είναι αυτή που επιβάλλει τη συνέχεια του ελληνικού χώρου! Κανείς δεν απέκλεισε την Τουρκία από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και κανείς δεν αρνήθηκε τα δικαιώματά της στις περιοχές αυτές. Τα δικαιώματα εκείνα, βεβαίως, που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, από τις Συνθήκες, από τη γεωγραφία την ίδια! Άλλο επιχείρημα που προβάλλεται είναι ότι εμείς επιδεικνύουμε μαξιμαλισμό. Ότι θέλουμε να εξαντλήσουμε τα όσα προβλέπει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρίς πνεύμα συμβιβασμού. Μα, ασφαλώς, όπως καταδεικνύεται και στο βιβλίο, σε κάθε διαπραγμάτευση πας με το μέγιστο των όσων προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο! Η διεθνής σκηνή, η εξωτερική πολιτική, είναι σκληρή και όλα τα κράτη προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη τους. Και αυτό ακριβώς οφείλει να κάνει και η Ελλάδα.

Αλλά και η θεωρία ότι, όσο περνάει ο καιρός, η θέση μας επιδεινώνεται ή ότι δεν αξιοποιούμε και τα λίγα που θα μπορούσαμε να έχουμε με την προσδοκία των πολλών είναι, επίσης, καινοφανής. Τα ζητήματα αυτά είναι ζωτικά για τη χώρα μας και τα οφέλη ή οι επιπτώσεις από την έκβασή τους θα συνοδεύουν την Ελλάδα στο διηνεκές. Δεν είναι λύση το να τα υπονομεύσουμε μακροπρόθεσμα, για να κερδίσουμε το όποιο όφελος τώρα. Λέγεται, μάλιστα, ότι ο χρόνος λειτουργεί εναντίον μας, ότι όσο δεν λύνουμε το ένα, η Τουρκία προσθέτει συνεχώς νέες διεκδικήσεις. Όμως το πακέτο των τουρκικών διεκδικήσεων ήταν και είναι ενιαίο. Μπορεί να το ξεδιπλώνει σταδιακά, αλλά η στόχευση ήταν και είναι πάντα η ίδια. Και αυτήν την στόχευση μάς την περιγράφει ευθαρσώς το όραμα της Γαλάζιας Πατρίδας που κωδικοποιεί τις διαχρονικές διεκδικήσεις της Τουρκίας. Επομένως, δεν θα ήταν λιγότερες οι διεκδικήσεις αυτές, αν συμβιβαζόμασταν και τις σταματούσαμε κάπου στο χρόνο. Αντιθέτως, χρειαζόμαστε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική, στα χνάρια αυτής που περιγράφεται στο βιβλίο που παρουσιάζεται σήμερα, προκειμένου να αναχαιτίσουμε κάποια στιγμή τις βλέψεις της Τουρκίας και να δρέψουμε από τη διαπραγμάτευση τα μέγιστα δυνατά οφέλη για την πατρίδα μας.

Κάποιοι πάλι λένε για συνεκμετάλλευση. Αλλά συνεκμετάλλευση πού; Σε όλο το Αιγαίο; Ή συνεκμετάλλευση, εφόσον θα είναι όλα σαφώς οριοθετημένα με βάση το Διεθνές Δίκαιο, εκεί και μόνον εκεί που ενδεχομένως συμπίπτουν τα όριά μας, αν και εφόσον επιβάλλεται από τα ευρήματα, και με βάση τα αντίστοιχα ποσοστά;
Το ζήτημα, όμως, γενικά, είναι άλλο. Είναι το πώς διαβάζουμε την Τουρκία. Γιατί το πώς διαβάζουμε την Τουρκία είναι εκείνο που θα υπαγορεύσει και το πώς θα πρέπει να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις που τίθενται από τις πρακτικές της Άγκυρας. Και εδώ πιστεύω ότι από κάποιους, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, γίνεται λάθος ανάγνωση της Τουρκίας. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι το αν θα κάνουμε αυτήν ή εκείνη την παραχώρηση, αυτόν ή εκείνο τον συμβιβασμό, προκειμένου να επικρατήσει επιτέλους η ειρήνη και η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Η σωστή ανάγνωση της Τουρκίας, η οφθαλμοφανής, η αυταπόδεικτη, είναι ότι είναι μια χώρα αναθεωρητική, όπως αναλύεται διεξοδικά και στο βιβλίο. Η Τουρκία μάς το λέει με χίλιους δυο τρόπους. Μάς το λέει συνεχώς. Ότι αυτό που την ενδιαφέρει είναι να αλλάξει το καθεστώς στην περιοχή. Να διορθώσει τις «αδικίες» που θεωρεί ότι έχουν γίνει ιστορικά εις βάρος της. Είναι μια χώρα, βασικός, διαχρονικός, στόχος της οποίας είναι η ηγεμονία στην περιοχή. Πλέον, όμως, έχει ντύσει τις πάγιες επιδιώξεις της και με έναν θεωρητικό μανδύα, αυτόν της Γαλάζιας Πατρίδας που από εδώ και στο εξής θα διδάσκεται και στη νέα γενιά της Τουρκίας στα σχολεία. Η Γαλάζια Πατρίδα μάς λέει από μόνη της τι επιδιώκει η Τουρκία. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά. Ας δούμε μόνο τον χάρτη της Γαλάζιας Πατρίδας και θα καταλάβουμε. Και ο λόγος που η Τουρκία κλιμακώνει τις προσπάθειές της τα τελευταία χρόνια είναι γιατί θεωρεί ότι τώρα την ευνοεί το διεθνές περιβάλλον. Η μεταπολεμική αρχή του απαραβιάστου των συνόρων βάλλεται πλέον από παντού. Ακούγεται παράδοξο, αλλά εύγλωττο παράδειγμα της επικίνδυνης τροπής που παίρνουν πλέον τα πράγματα είναι ότι έχει ανοίξει συζήτηση ακόμα και για επαναχάραξη των συνόρων των ΗΠΑ με ενσωμάτωση της Γροιλανδίας και του Καναδά. Επιπλέον, το διεθνές περιβάλλον έχει γίνει περισσότερο πολύ-πολικό, δίνει μεγαλύτερη ευχέρεια δράσης σε περιφερειακούς δρώντες, ενώ ταυτόχρονα η Τουρκία διακρίνει την απροθυμία των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρέμβουν δυναμικά στην περιοχή. Και αυτές οι εκτιμήσεις της Άγκυρας δεν αφορούν μόνο τη χώρα μας. Η Τουρκία εισβάλλει και παρεμβαίνει παντού στη γειτονιά μας.

Ηχηρός μάρτυρας των προθέσεων της Τουρκίας είναι η ανάμειξή της στις εξελίξεις στη Συρία. Είναι εξωφρενικό ότι η ίδια η Άγκυρα παραδέχθηκε ότι οι εξελίξεις αυτές δρομολογήθηκαν ως απάντηση στην άρνηση του προηγούμενου συριακού καθεστώτος να συναποφασίσει το μέλλον της χώρας του με την Τουρκία. Και είναι ακριβώς αυτό ενδεικτικό του πώς βλέπει η Τουρκία το ρόλο της και το μέλλον της στην περιοχή. Αναθεωρητικό και ηγεμονικό, αλλάζοντας δηλαδή την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων και επιφυλάσσοντας ηγετικό ρόλο για τον εαυτό της, με γειτονικά κράτη δορυφόρους ή – στην καλύτερη περίπτωση – κράτη που θα συναποφασίζουν με την Τουρκία όσα εσωτερικά τους ζητήματα θεωρεί η Άγκυρα ότι την αφορούν. Το ίδιο καταδεικνύει και η ανάμειξη της Τουρκίας στη Λιβύη. Με δική της παρέμβαση, έκλινε η πλάστιγγα υπέρ της μίας παράταξης των εμπολέμων, με αποτέλεσμα η Τρίπολη να εξαρτάται πλέον από την Τουρκία, κάτι που οδήγησε, ως γνωστόν, και στο εντελώς παράλογο και παράνομο Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο. Με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί η Άγκυρα και σε ότι αφορά το Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο, όπου απαιτεί να συναποφασίζει με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Ειδικά για τον άξονα Θράκης – Αιγαίου – Κύπρου, ο οποίος αποτελεί τον προμαχώνα του Ελληνισμού και τον οποίο επιχειρεί να διεμβολίσει η Γαλάζια Πατρίδα, το βιβλίο κάνει συγκεκριμένες προτάσεις. Μέτρα για τη Θράκη αναπτυξιακά και δημογραφικής ενίσχυσης, αλλά και εξουδετέρωσης της επικίνδυνης τουρκικής επιρροής. Μέτρα αναπτυξιακά και ενίσχυσης της οικονομικής δραστηριότητας για τα νησιά του Αιγαίου, αλλά και επιστροφής σε αυτά των μόνιμων κατοίκων τους ή των απογόνων τους. Και αμυντική ενίσχυση της Κύπρου, αλλά και μια λύση του Κυπριακού που δεν θα την καθιστά όμηρο της Τουρκίας και Δούρειο Ίππο της Άγκυρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ιδιαίτερη επισήμανση γίνεται στο γεγονός ότι η μεγάλη επιτυχία του 2004 ήταν η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι η ένταξη της Κύπρου του Σχεδίου Ανάν που θα την καθιστούσε εξαρτώμενη από την Τουρκία. Και άρα η δυνατότητα να αξιοποιήσει η Κύπρος την ένταξή της για την ενίσχυση της γεωπολιτικής της θέσης και για μια καλύτερη λύση του Κυπριακού.

Ορθότατα εξηγεί ο Βαληνάκης ότι δεν διαβάζουν σωστά την Τουρκία όσοι επαναλαμβάνουν ότι η Άγκυρα μάς απειλεί για εσωτερική κατανάλωση και ότι επιθυμεί και εκείνη την ειρήνη και τη σταθερότητα. Αυτός ο εφησυχασμός είναι που συνιστά την αδράνεια στην εξωτερική πολιτική. Γιατί υποτιμώντας την πολύ πραγματική απειλή οδηγεί στην αυταπάτη ότι, με τον διάλογο με την Άγκυρα, τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και κάποιες υποχωρήσεις, θα αποφύγουμε τις εντάσεις ή και τον πόλεμο. Όμως δεν είναι μονόδρομος το ψευδοδίλλημα διάλογος και υποχωρήσεις ή πόλεμος. Ο Βαληνάκης αναλύει και έναν άλλο δρόμο. Μια συνολική, διεκδικητική στρατηγική, για την υπεράσπιση των ελληνικών συμφερόντων και για την αποκόμιση του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους από τη διαπραγμάτευση. Με αρωγό την ταυτόχρονη ισχυροποίηση της θέσης της Ελλάδας τόσο γεωπολιτικά όσο και με μακροπρόθεσμο, συνεπή και σοβαρό σχεδιασμό στρατιωτικής αποτροπής και αμυντικής θωράκισης.

Και θέλω εδώ να επισημάνω κάποια σημεία που αφορούν τις τακτικές που προτείνει ο Βαληνάκης. Το πρώτο αφορά το διάλογο με την Τουρκία. Εξηγεί διεξοδικά ότι έχει επιχειρηθεί η δαιμονοποίηση της υπεράσπισης των συμφερόντων μας και της αποκόμισης κέρδους από τη διαπραγμάτευση. Και αυτό κινδυνεύουμε να μας σύρει σε έναν διάλογο, χωρίς δικές μας επιδιώξεις και χωρίς δική μας ατζέντα. Επικεντρωμένοι αποκλειστικά στο να αποκρούσουμε την παράλογη και παράνομη τουρκική ατζέντα, βρισκόμαστε συνεχώς σε θέση άμυνας. Συγχρόνως, τονίζει ότι τα λεγόμενα «ήρεμα νερά» δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, καθώς δεν πρόκειται να έχουν διάρκεια, εφόσον δεν συνοδευτούν από την κατάλληλη δική μας στρατηγική για την αντιμετώπιση των τουρκικών βλέψεων. Και αυτό γιατί, για την Τουρκία, εξασφαλίζουν απλά το χρόνο που χρειάζεται για να επιτύχει αυτά που επιδιώκει από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να επανέλθει ενισχυμένη με την ίδια επιθετικότητα εναντίον μας. Γι’ αυτό οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τα λεγόμενα «ήρεμα νερά», προκειμένου να εφαρμόσουμε μια στρατηγική για ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας, ζητώντας προς αυτήν την κατεύθυνση ανταλλάγματα από την Τουρκία μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ και ενισχύοντας, στο ίδιο διάστημα, τη στρατιωτική αποτροπή μας.

Το δεύτερο σημείο που θα ήθελα να επισημάνω είναι οι προτάσεις του βιβλίου για την αξιοποίηση των συμμαχιών μας. Ένας διάλογος που επικεντρώνεται εκ μέρους μας αποκλειστικά στο διμερές επίπεδο και δεν αξιοποιεί τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις σχέσεις μας με τις ΗΠΑ οδηγεί σαφώς σε εγκατάλειψη ενός μεγάλου πλεονεκτήματός μας και λειτουργεί προς όφελος της Τουρκίας. Αντιθέτως, είναι ζωτικής σημασίας να αναδεικνύεται συνεχώς η απειλή που σαφέστατα αποτελεί η Τουρκία έναντι της εδαφικής μας ακεραιότητας, όπως άλλωστε εκφράζεται συνεχώς από την ίδια, αλλά και με το casus belli. Πολλώ δε μάλλον όταν όλη η Δύση έχει συστρατευτεί σε ένα σύσσωμο αγώνα στο πλευρό της Ουκρανίας, μιας χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΝΑΤΟ. Υπό αυτό το πρίσμα, και οποιαδήποτε ένταξη της Τουρκίας στα αμυντικά σχήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αδιανόητη. Η σοβαρότητα της απειλής που αντιμετωπίζουμε μετριέται από εταίρους και συμμάχους και από τη δική μας αποφασιστικότητα και θα πρέπει να αναδεικνύεται από εμάς, με τρόπο απόλυτο και χωρίς το σύμπλεγμα ότι δήθεν είμαστε συνεχώς ο «ενοχλητικός» εταίρος.

Το τελευταίο σημείο που θα ήθελα να τονίσω είναι η σημασία της αμυντικής μας θωράκισης που αναλύεται στο βιβλίο. Αυτή δεν θα πρέπει να εξαρτάται από τις κατά καιρούς και χωρίς έρεισμα αισιόδοξες εκτιμήσεις για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Δυστυχώς, η Τουρκία είναι και θα είναι ένας δύσκολος γείτονας. Και, για την Ελλάδα, η ανάγκη αποτροπής είναι αδιαπραγμάτευτη, όπως είναι και η ανάγκη ετοιμότητας ακόμη και για το πιο αδιανόητο σενάριο, αυτό της σύγκρουσης. Και, φυσικά, κανένας απολύτως λόγος δεν μπορεί να γίνεται περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών μας. Αντιθέτως, υπογραμμίζεται ότι τα όποια σενάρια εφησυχασμού «εκπαιδεύουν» και την ελληνική κοινωνία στο να υποτιμά την απειλή και να θεωρεί τους εξοπλισμούς και τη στρατιωτική θητεία ως ένα περιττό βάρος. Και αυτό είναι μια πολυτέλεια που η Ελλάδα δεν την έχει.

Γίνεται επίσης στο βιβλίο αναφορά σε μια σειρά από εμβληματικές πρωτοβουλίες που ανελήφθησαν από την κυβέρνησή μας. Ανατρέποντας το μέχρι τότε δόγμα της ακινησίας στο θέμα ΑΟΖ έως ότου βρισκόταν λύση με την Τουρκία, και προκρίνοντας την άμεση διαπραγμάτευση για οριοθέτηση ΑΟΖ με όλους τους γείτονές μας, αφήνοντας την Τουρκία για το τέλος. Επιπλέον, ορίζοντας ως αντικείμενο της διαπραγμάτευσης την ευρύτερη έννοια της ΑΟΖ έναντι της μέχρι τότε περιοριστικής έννοιας αποκλειστικά της υφαλοκρηπίδας, όπως άλλωστε προέκυπτε και από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Οι οριοθετήσεις αυτές θα έφερναν την Ελλάδα πολύ κοντά στο στόχο της απόκτησης ΑΟΖ τέσσερεις φορές μεγαλύτερης από τη σημερινή εδαφική έκταση της Ελλάδας, και θα ασκούσαν πίεση στην Τουρκία. Μέχρι το 2009, μετρούσαμε ήδη μια συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αλβανία, με απόλυτη εφαρμογή των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, και είμασταν πολύ κοντά σε συμφωνία με τη Λιβύη. Παράλληλα, καταβλήθηκαν προσπάθειες, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την αναγνώριση μιας Ευρωπαϊκής ΑΟΖ και για από κοινού κινητοποίηση των ακτοφυλακών των κρατών μελών της Μεσογείου, σε περιπτώσεις κρίσεων στις ΑΟΖ τους. Προς αυτήν την κατεύθυνση, συνεπικουρούσε και η «Ομάδα της Ελιάς» που είχε δημιουργηθεί με ελληνική πρωτοβουλία, δηλαδή η ομάδα των κρατών μελών της Μεσογείου που συντόνιζαν τις προσπάθειές τους σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ένας ακόμα κρίκος, όπως λέει και ο Βαληνάκης, στην αλυσίδα αυτή του σχεδίου μας έναντι της Τουρκίας, ήταν και η αποκλειστικά ελληνική πρωτοβουλία για τη δημιουργία της FRONTEX. Η τότε μεταναστευτική κρίση αξιοποιήθηκε, ώστε να συνειδητοποιηθεί από τους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι τα ελληνικά νοτιοανατολικά σύνορα είναι σύνορα Ευρωπαϊκά. Με αυτήν την αφορμή, δρομολογήθηκε και η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής, για τη φύλαξη των συνόρων αυτών. Ο επόμενος κρίκος ήταν η προσπάθεια που οδήγησε στην εισαγωγή του Άρθρου 42.7 στη Συνθήκη της Λισαβώνας, με τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας απέναντι σε εξωτερικές απειλές. Και, ακόμη, οι διαβουλεύσεις για την εγκατάσταση γαλλικής ναυτικής βάσης στη Λέρο, με σκοπό γαλλικά πολεμικά σκάφη να περιπολούν στην περιοχή για τη φύλαξη των ελληνικών, και άρα Ευρωπαϊκών, συνόρων. Αυτές οι πρωτοβουλίες και άλλες πολλές είναι μάρτυρες μιας «κινητικότητας» προς τη σωστή κατεύθυνση, την κατεύθυνση μιας διεκδικητικής στρατηγικής υπεράσπισης των ελληνικών δικαιωμάτων και συμφερόντων.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς φύσει απαισιόδοξος για να διαπιστώσει ότι ο ορίζοντας στην διεθνή σκηνή είναι βαριά συννεφιασμένος. Συγκρούσεις και αστάθεια τείνουν να γίνουν ο κανόνας στη διεθνή ζωή. Αιματηροί πόλεμοι ξεσπούν όλο και συχνότερα, ακόμα και σε ευρωπαϊκό έδαφος. Το απαραβίαστο των συνόρων δεν υφίσταται πλέον. Οι συνοριακές μεταβολές από αδιανόητες καθίστανται βήμα – βήμα θέμα ρεαλιστικής συζήτησης. Η προσφυγή στην βία αντιμετωπίζεται με τρόπο ολοένα και πιο αποδεκτό. Στον πολυ-πολικό κόσμο που αναδύεται, οι σταθερές που γνωρίζαμε για πολλές δεκαετίες δεν ισχύουν πλέον. Μεσαίοι παίκτες βρίσκουν χώρο να προβάλλουν αξιώσεις, εδαφικές ή άλλες, εις βάρος άλλων κρατών. Το Διεθνές Δίκαιο είναι σε υποχώρηση και ο ΟΗΕ πιο αδύναμος από ποτέ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ημιπαράλυτη, με εμφανές έλλειμμα ηγεσίας, στρατηγικής και βούλησης άγεται και φέρεται με κίνδυνο ακόμα και την πολιτική και κοινωνική της αποσταθεροποίηση.

Είναι σε αυτό το δυσμενές τοπίο που η πατρίδα καλείται να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και να διεκδικήσει τα δίκαιά της. Απέναντι σε ένα γείτονα που μεθοδικά και συστηματικά επιχειρεί να ανατρέψει το υφιστάμενο καθεστώς, όπως προβλέπεται από την Συνθήκη της Λωζάννης, το Δίκαιο της Θάλασσας ή άλλες διεθνείς συμφωνίες, να επιβάλλει τον ηγεμονικό του ρόλο στην ευρύτερη περιοχή και που δεν διστάζει να απειλεί και ενίοτε να καταφεύγει στην χρήση βίας. Δεν είναι μόνο δική μου η αγωνία για τα μελλούμενα. Παρεμφερείς απόψεις διατυπώνουν ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο πρώην Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο κορυφαίος της ελληνικής διπλωματίας Πρέσβυς Πέτρος Μολυβιάτης και πολλοί άλλοι από όλο το πολιτικό ή ακαδημαϊκό φάσμα.

protothema.gr

Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης, συζητήθηκε το θέμα της αξιοποίησης του παλιού Νοσοκομείου, μια εκκρεμότητα που παραμένει εδώ και χρόνια. Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Παναγιώτης Μαμτσαδέλης, επανέλαβε ότι ο Δήμος βρίσκεται πλέον σε προχωρημένο στάδιο προετοιμασίας για την προκήρυξη διαγωνισμού που θα επιτρέψει την εκδήλωση ενδιαφέροντος από επενδυτές.

Η αξιοποίηση του παλιού Νοσοκομείου προβλέπεται να γίνει μέσω μακροχρόνιας μίσθωσης, διάρκειας 50 ετών ή και περισσότερο. Ο διαγωνισμός αναμένεται να προκηρυχθεί είτε στα τέλη του τρέχοντος έτους είτε στο πρώτο τρίμηνο του 2025, ανάλογα με την πορεία των διαδικασιών.Οι υπηρεσίες του Δήμου εργάζονται εντατικά ώστε να διασφαλιστεί ότι το ακίνητο θα προσφέρεται για πολλαπλές χρήσεις, γεγονός που θα αυξήσει το ενδιαφέρον των επενδυτών. Το ζήτημα της στατικής επάρκειας του κτιρίου, αν και δεν έχει διερευνηθεί πλήρως, θα επιλυθεί με μελέτη που θα αναλάβει ο επενδυτής που θα επιλεγεί. Ο στόχος είναι να διασφαλιστούν όσο το δυνατόν περισσότερες δυνατές χρήσεις γης, ώστε το έργο να καταστεί ελκυστικό για όσο το δυνατόν περισσότερους επενδυτές.

Ο Δήμος Δράμας διοργάνωσε πρόσφατα συνάντηση εργασίας με στόχο την αξιοποίηση των εκτάσεων του πρώην Στρατοπέδου Ανδρικάκη για τη δημιουργία Κόμβου Οπτικοακουστικών Τεχνών. Εκτός από την παρουσίαση του κύριου έργου, η συνάντηση είχε ως σκοπό την αξιολόγηση της τρέχουσας κατάστασης και τον σχεδιασμό των μελλοντικών ενεργειών που πρέπει να αναλάβουν οι εμπλεκόμενοι φορείς.

Στη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Υπουργού Πολιτισμού κ. Μενδώνη, συμμετείχαν ο βουλευτής κ. Κυριαζίδης, ο Περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κ. Τοψίδης, ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Μουρβετίδης, εκπρόσωποι της Μελετητικής Ομάδας Έργου, της Εταιρείας RAYCAP που χρηματοδότησε τις μελέτες, του Υπερταμείου, της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Παντείου Πανεπιστημίου, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, του Φεστιβάλ Ταινιών Θεσσαλονίκης και, φυσικά, του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας. Πριν από τη συνάντηση, οι συμμετέχοντες επισκέφθηκαν τους χώρους του στρατοπέδου.

Ο Δήμαρχος Δράμας Γιώργος Παπαδόπουλος δήλωσε μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης: «Αυτή η συνάντηση μας δίνει την ευκαιρία να αξιολογήσουμε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί μέχρι τώρα, να εξετάσουμε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε και να σχεδιάσουμε τα επόμενα βήματα. Με τη συνδυασμένη μας προσπάθεια, είμαστε σίγουροι ότι θα καταφέρουμε να αναδείξουμε το πρώην Στρατόπεδο Ανδρικάκη σε έναν καλλιτεχνικό προορισμό στρατηγικής σημασίας για τη Βόρεια Ελλάδα». Εξέφρασε επίσης την ικανοποίησή του για το έντονο ενδιαφέρον όλων των εμπλεκόμενων φορέων και ανακοίνωσε ότι το επόμενο ραντεβού ορίστηκε για τον επόμενο μήνα, ώστε να προχωρήσουν γρήγορα όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες.

Ο Βουλευτής Π.Ε. Καβάλας και Θάσου Γιάννης Πασχαλίδης θα ήθελε να ενημερώσει τους συμπολίτες του πως μετά από παρέμβασή του και σε συνεργασία με τον Δήμαρχο Καβάλας κ.Θεόδωρο Μουριάδη δρομολογείται η αξιοποίηση του Στρατοπέδου Ασημακοπούλου. 

Ειδικότερα, σε συνάντηση που έλαβε χώρα  στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης μεταξύ του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας κ.Γιάννη Κεφαλογιάννη, του Βουλευτή και του Δημάρχου Καβάλας, συζητήθηκε σε θερμό κλίμα αμοιβαίας κατανόησης, η αξιοποίηση του Στρατοπέδου Ασημακοπούλου. Ο Υφυπουργός εξέφρασε την αναγκαιότητα αξιοποίησής του προς όφελος των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων ενώ ο Βουλευτής και ο Δήμαρχος Καβάλας εξέφρασαν τη σπουδαιότητα αξιοποίησης προς όφελος της περιοχής αλλά και της πόλης γενικότερα. Σε μετέπειτα συνάντηση που είχε ο Δήμαρχος με τον επικεφαλής του Ταμείου Εθνικής Αμύνης αντιστράτηγο Λύκο Ευάγγελο, συζητήθηκαν διαδικαστικά θέματα προς αυτή τη κατεύθυνση και αποφασίστηκε αρχικά η σύνταξη και η υπογραφή  προγραμματικής συμφωνίας προκειμένου να εκκινήσει η διαδικασία αξιοποίησης σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία.   

Ο Γιάννης Πασχαλίδης δήλωσε σχετικά: «Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες προς τον Υφυπουργό για την άμεση ανταπόκρισή του επί του εν λόγω ζητήματος. Η αξιοποίηση του Στρατοπέδου Ασημακοπούλου αποτελούσε πάγιο αίτημά μου και είμαι ιδιαιτέρως ικανοποιημένος που έχουν ήδη δρομολογηθεί οι σχετικές διαδικασίες.»

Δελτίο Τύπου

Ενα από τα σημαντικότερα βήματα για την αξιοποίηση του Εμπορικού Λιμανιού, ουσιώδης προϋπόθεση για την περαιτέρω ανάπτυξη της πόλης της Καβάλας και ολόκληρης της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ολοκληρώνεται αισίως.

Στις 23 Νοεμβρίου 2023, υπεγράφη η σύμβαση υπό-παραχώρησης, διάρκειας 40 ετών, για την αξιοποίηση του εμπορικού λιμένα «Φίλιππος Β», έναντι τιμήματος ύψους 33,9 εκατ. ευρώ.

Το έργο θα έχει σημαντικά πολλαπλασιαστικά οφέλη για την τοπική κοινωνία και οικονομία.

Ειδικότερα, πέρα από το εφάπαξ τίμημα, ο υπο-παραχωρησιούχος θα επενδύσει 36 εκατ. ευρώ για την περαιτέρω ανάπτυξη του λιμένα, συμπεριλαμβανομένων και δαπανών βαριάς συντήρησης.

Οι υποχρεωτικές επενδύσεις περιλαμβάνουν την υποχρέωση του επενδυτή να κατασκευάσει κτίρια για την εξυπηρέτηση αναγκών της Λιμενικής Αρχής, της Πλοηγικής Υπηρεσίας, καθώς και τελωνειακό σταθμό, σύμφωνα με τις προτάσεις του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), αλλά και τις προδιαγραφές της σύμβασης υπο-παραχώρησης.

Επιπρόσθετα, ο επενδυτής αναλαμβάνει την υποχρέωση της εκπόνησης μελέτης αναδάσωσης της περιοχής των Άσπρων Χωμάτων, της υλοποίησης του έργου της αναδάσωσης και τα έργα συντήρησης, καθαρισμού, προστασίας και φύλαξης της ανωτέρω περιοχής καθ’ όλη τη διάρκεια της υπο-παραχώρησης.

Παράλληλα, το ΤΑΙΠΕΔ έχει εκκινήσει τη διαδικασία εκπόνησης του Master Plan για τον κεντρικό λιμένα «Απόστολο Παύλο», ώστε με τον τρόπο αυτό να επιτευχθεί η συνολική ανάπτυξη των λιμενικών υποδομών της Καβάλας.Ο στόχος είναι να αποκτήσει η Καβάλα σύγχρονες λιμενικές υποδομές, οι οποίες θα ενισχύσουν τις αναπτυξιακές και τουριστικές προοπτικές της πόλης και της Βόρειας Ελλάδας.

Πραγματοποιήθηκε συνάντηση εργασίας το πρωί της Δευτέρας 5 Φεβρουαρίου 2024 στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών, μεταξύ της Γενικής Γραμματέα Δημόσιας Περιουσίας, κ. Αθηνάς – Μαρίας Κόλλια και της Θεματικής Επιτροπής της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ), η οποία συστήθηκε στο πλαίσιο της «Αξιοποίησης του Αιγιαλού από Επιχειρήσεις Υγειονομικού Ενδιαφέροντος».

Η συνάντηση έλαβε χώρα ενόψει της επικείμενης έκδοσης του νομοσχεδίου με τίτλο «Όροι αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας στις παραθαλάσσιες περιοχές». Η θεματική επιτροπή της ΚΕΕΕ, η οποία συγκροτήθηκε τον κ. Μάρκο Δέμπα, Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Καβάλας, τον κ.Γιάννη Κουφίδη, πρόεδρο του Επιμελητηρίου Χαλκιδικής, τον κ. Γιάννη Γεροντίτη, Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Εύβοιας και συντονιστή της θεματικής επιτροπής της ΚΕΕΕ, καθώς και τον κ. Αναστάσιος Γιατράς, εκπροσωπώντας το Επιμελητήριο Αχαΐας, έθεσε επί τάπητος επίκαιρα ζητήματα, που αφορούν τις επιχειρήσεις – μέλη, που δραστηριοποιούνται στους τομείς της εστίασης και του τουρισμού.

Η συνάντηση με την Γενική Γραμματέα, η οποία πραγματοποιήθηκε σε φιλικό κλίμα, ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητική, ενώ παράλληλα ενθάρρυνε την αποστολή επιπλέον στοιχείων, από την στιγμή που οι σχετικές διαβουλεύσεις συνεχίζονται. Άλλωστε, έχει ήδη προηγηθεί σειρά συνεδριάσεων της θεματικής επιτροπής της ΚΕΕΕ, αναφορικά με το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και τη δημόσια διαβούλευση, τα αποτελέσματα των οποίων, έχουν αποσταλεί στο Υπουργείο, προκειμένου να ληφθούν υπόψη πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου, ενώ παράλληλα έχει κατατεθεί από την ΚΕΕΕ και σχετικό υπόμνημα, το οποίο και επισυνάπτεται στο παρόν.

Ενόψει των ανωτέρω, ζητούμενο είναι η θέσπιση θεσμικού πλαισίου, που θα προστατεύει τις περιοχές όπου παρατηρείται οικιστική, πολιτισμική και τουριστική ανάπτυξη, ενώ ταυτόχρονα θα ευνοεί την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και της εργασίας με στόχο την πρόοδο του τόπου.

Για μία σειρά θεμάτων μίλησε στην εκπομπή Αναλυτής του ENA Channel ο Δήμαρχος Καβάλας Θόδωρος Μουριάδης.

Αρχικά όσον αφορά την Ακτή Καλαμίτσας αλλά και το Ανοιχτό Κολυμβητήριο ο Δήμαρχος τόνισε ότι υπάρχει μία συζήτηση η οποία όμως δεν έχει ακόμα οριστικοποιηθεί ο Δήμος Καβάλας να αποχωρήσει από το Ανοιχτό Κολυμβητήριο που ούτως η άλλως μπορεί να γίνει μόνο κολυμβητήριο και να παραχωρηθεί στον Ο.Λ.Κ για αξιοποίηση. Όσον αφορά δε την Ακτή Καλαμίτσας για πέντε χρόνια ο Δήμος Καβάλας θα μπορεί να μην πληρώνει προς την ΕΤΑΔ έτσι ώστε να πραγματοποιηθούν εργασίες εντός της Ακτής και να προχωρήσουν και τα μισθώματα.

Σχέδιο έξι παρεμβάσεων στη δημόσια περιουσία ενεργοποιεί το οικονομικό επιτελείο εντός του 2024 με στόχο την ενίσχυση των κρατικών ταμείων, ενώ παράλληλα επιχειρείται να μπει φρένο σε καταπατήσεις κοινόχρηστων εκτάσεων (δάση, περιοχές φυσικού κάλλους, κ. α) μέσα από την ευρεία χρήση των νέων τεχνολογιών (drones και τεχνητή νοημοσύνη), που θα εντοπίζουν σε πραγματικό χρόνο τους παραβάτες.

Οι βασικοί άξονες του σχεδίου για την αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου προβλέπουν:

1. Νομοσχέδιο για τον αιγιαλό και την παραλία: Έρχεται νέο πλέγμα παρεμβάσεων στη νομοθεσία για την εκμετάλλευση του αιγιαλού και της παραλίας με την ανάπτυξη ειδικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας για τις δημοπρασίες, ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια των διαδικασιών και να επιτευχθεί υψηλό τελικό τίμημα, όπως κατέδειξε η εφαρμογή ήδη από το προηγούμενο έτος. Το σχέδιο νόμου θα δοθεί σε δημόσια διαβούλευση αρχές Ιανουαρίου.
2. Διαχείριση με ψηφιακά μέσα: Προβλέπεται η ανάπτυξη ολοκληρωμένου ψηφιακού εργαλείου από τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης σε συνεργασία με το «Ελληνικό Κτηματολόγιο» για την αυτόματη σύνταξη των διαγραμμάτων γεωμετρικών μεταβολών, αναφορικά με τα δημόσια κτήματα. Αλλά έργα που βρίσκονται σε φάση λειτουργίας είναι:

• Βεβαίωση ηλεκτρονικού χρηματικού καταλόγου μέσω διαλειτουργικότητας με το taxisnet (ΑΑΔΕ),
• Ανάπτυξη διαλειτουργικότητας με το Εθνικό Κτηματολόγιο για την αναζήτηση των ακινήτων των κληρονομουμένων των σχολαζουσών κληρονομιών και για την έκδοση πιστοποιητικών ιδιοκτησίας, βαρών και διεκδικήσεων επί αυτών των ακινήτων και με το Μητρώο Πολιτών. Με αυτόν τον τρόπο, καθίσταται ευκολότερη η αναζήτηση των στοιχείων των κληρονομουμένων και επιτυγχάνεται η ταχύτερη εκκαθάριση των κληρονομιών.

Επίσης το επόμενο διάστημα θα προχωρήσει η ενημέρωση της γεωχωρικής πληροφορίας της ψηφιακής βάσης δεδομένων της δημόσιας περιουσίας με τους δασικούς χάρτες των αναρτήσεων του 2021 και του 2022 και τους κυρωμένους δασικούς χάρτες.

3. Αξιοποίηση δημόσιων ακινήτων: Προωθείται εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας με σκοπό την εναρμόνιση της αξιοποίησης των δημόσιων ακινήτων με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της αγοράς αλλά και με τις βέλτιστες πρακτικές βιώσιμης διαχείρισης. Παράλληλα θα αναπτυχθεί συνεργασία με άλλους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα που διαχειρίζονται ακίνητα.
4. Στέγαση δημόσιων υπηρεσιών: Θα συνεχιστεί και θα ενταθεί η προσπάθεια εξορθολογισμού των αναγκών στέγασης των δημόσιων υπηρεσιών με τη διενέργεια μειοδοτικών διαγωνισμών και με την εκπόνηση κτιριολογικών προγραμμάτων, σύμφωνα με τα πρότυπα που έχουν εκδοθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Επιπλέον, θα αναζητηθούν κτήρια που θα πληρούν σύγχρονες απαιτήσεις περί ενεργειακής απόδοσης και ασφάλειας. Στο πλαίσιο μείωσης των δαπανών του Δημοσίου και της περαιτέρω εξοικονόμησης πόρων, θα εξακολουθήσει η παραχώρηση χώρων σε δημόσια ακίνητα από τις Κτηματικές Υπηρεσίες για τη στέγαση των υπηρεσιών.
5. Εντοπισμός παραβατών: Κατά το έτος 2024 προγραμματίζεται να υπάρξει ευρεία χρήση νέων τεχνολογικών μέσων, όπως Συστήματα μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣμηΕΑ – drones), σε συνδυασμό με εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, για τη διαπίστωση παραβάσεων και την ανεύρεση καταπατήσεων σε κοινόχρηστους χώρους σε σχεδόν πραγματικό χρόνο. Πρόκειται για ένα αποτελεσματικό εργαλείο για τη διενέργεια των απαιτούμενων ελέγχων, οι οποίοι εκτείνονται σε όλη την επικράτεια.
6. Κώδικας Κοινωφελών Περιουσιών: Σχεδιάζεται ο εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου των κοινωφελών περιουσιών, για να βελτιωθούν και να επιταχυνθούν οι σχετικές διαδικασίες, ώστε η διαχείριση και η εποπτεία των κοινωφελών περιουσιών να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες.

«Περιμένουμε σε ένα επόμενο διοικητικό συμβούλιο να τα αξιολογήσουμε και να πάρουμε την απόφαση, γιατί το τι θα επιλέξουμε όσον αφορά την ενίσχυση ή μη της στατικότητας του κτηρίου, θα εξαρτηθεί από τη χρήση τη μελλοντική που θα δώσουμε…»

«Μία σημαντική δουλειά που έγινε ήταν η λήψη δειγμάτων. Αυτά οι ειδικοί επιστήμονες το ονομάζουν «καρότα». Έχουν πάει στο εργαστήριο κι έχουμε τις αναλύσεις τα χέρια μας. Περιμένουμε σε ένα επόμενο διοικητικό συμβούλιο να τα αξιολογήσουμε και να πάρουμε την απόφαση, γιατί το τι θα επιλέξουμε όσον αφορά την ενίσχυση ή μη της στατικότητας του κτηρίου, θα εξαρτηθεί από τη χρήση τη μελλοντική που θα δώσουμε. Άρα είναι πολύ σημαντικό αυτό που θα κάνουμε τις επόμενες μέρες. Δεν ξέρω αν θα είναι την επόμενη ή μεθεπόμενη εβδομάδα, εμείς θα το κάνουμε, άρα σημαίνει ότι προχωράμε, προκειμένου να αξιοποιήσουμε αυτή τη δωρεά του 1 εκατομμυρίου ευρώ, τον δωρητή της οποίας ακόμη δεν γνωρίζω ούτε εγώ. Μιλάμε με κάποιον εκπρόσωπο του, ο οποίος είναι αυτός που υλοποιεί από την πλευρά του τη δωρεά. Εμείς θα συνεχίσουμε και τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες», ανέφερε σχετικά ο κ. Κροκίδης.

Για την άμεση ανάγκη αξιοποίησης του στρατοπέδου Ασημακοπούλου μίλησε στην εκπομπή Αναλυτής του ENA Channel η υποψήφια Δήμαρχος Καβάλας με την παράταξη “Ώρα Δημιουργίας” Αναστασία Ιωσηφίδου.

Όπως τόνισε η κ.α Ιωσηφίδου η παράταξη της έχει έτοιμη μελέτη για την αξιοποίηση άμεσα του στρατοπέδου το οποίο μετά την αποχώρηση των προσφύγων και μεταναστών αναμένεται να προχωρήσει σε αξιοποίηση από την εκάστοτε δημοτική αρχή.