Η UNICEF κατηγόρησε την Πέμπτη ένοπλους άνδρες, πιθανότατα και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης στο ανατολικό Κονγκό, ότι βίασαν δεκάδες παιδιά τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς οι αντάρτες επεκτείνονται και εκδιώκουν τις κυβερνητικές δυνάμεις.

Οι υγειονομικές εγκαταστάσεις στην ανήσυχη περιοχή ανέφεραν ότι κατά τη διάρκεια της εβδομάδας από τις 27 Ιανουαρίου έως τις 2 Φεβρουαρίου σημειώθηκαν συνολικά 572 περιστατικά βιασμού – υπερπενταπλασιασμός σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, δήλωσε στο Associated Press η Λιαν Γκάτσερ, επικεφαλής επικοινωνίας της UNICEF στο Κονγκό.

Ένοπλοι άνδρες διέπρατταν τους βιασμούς, αλλά δεν ήταν σαφές σε ποια συγκεκριμένη ένοπλη ομάδα ή στρατό ανήκαν, δήλωσε η Γκάτσερ. «Υπάρχουν υποψίες ότι όλα τα μέρη της σύγκρουσης διέπραξαν σεξουαλική βία», πρόσθεσε.

Οι αντάρτες M23

Οι υποστηριζόμενοι από τη Ρουάντα αντάρτες Μ23 είναι οι πιο επιφανείς από τις περισσότερες από 100 ένοπλες ομάδες που ανταγωνίζονται για τον έλεγχο του πλούσιου σε ορυκτά ανατολικού τμήματος του Κονγκό σε μια σύγκρουση δεκαετιών που έχει δημιουργήσει μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές κρίσεις στον κόσμο. Στα τέλη Ιανουαρίου, οι αντάρτες κατέλαβαν την Γκόμα, τη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής, σε μια σημαντική κλιμάκωση των μαχών.

Την περασμένη εβδομάδα, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών προχώρησε στη σύσταση μιας επιτροπής που θα διερευνήσει τις θηριωδίες, συμπεριλαμβανομένων των βιασμών και των δολοφονιών που μοιάζουν με «συνοπτικές εκτελέσεις», τις οποίες διέπραξαν τόσο ο στρατός του Κονγκό όσο και οι αντάρτες M23 στην περιοχή από τις αρχές του έτους.

Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Υγείας του Κονγκό, Ροζέ Καμπά, δήλωσε ότι 143 ασθενείς που νοσηλεύονταν για mpox (ευλογιά των πιθήκων) διέφυγαν από τα νοσοκομεία της Γκόμα καθώς οι αντάρτες εισέβαλαν στην πόλη. Κάποιοι βρέθηκαν ή επέστρεψαν μόνοι τους, αλλά 110 δεν έχουν επιστρέψει.

Ο Καμπά πρόσθεσε ότι οι αρχές του Κονγκό, με τη συμβολή ομάδων βοήθειας, μπόρεσαν να στείλουν εμβόλια, ιατρικές προμήθειες και φάρμακα στη Γκόμα μέσω ενός ανθρωπιστικού «διαδρόμου» μέσω της γειτονικής Κένυας και της Ρουάντα. Δεν έδωσε λεπτομέρειες.

Ένα ακόμη σοβαρό τροχαίο κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι άνδρες της Πυροσβεστικής και του ΕΚΑΒ σήμερα το πρωί στην Ξάνθη.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας λίγο πριν τον Ζυγό στον ανατολικό κόμβο του Περιφερειακού της Ξάνθης ένα όχημα εξετράπη της πορείας του και προσέκρουσε επάνω σε κολώνα ενώ συνέχισε την πορεία του και κατέληξε σε παρακείμενο χωράφι με αποτέλεσμα να τραυματισθούν δυο άτομα εκ των οποίων ο ένας εγκλωβίστηκε και χρειάστηκε η παρέμβαση της Πυροσβεστικής προκειμένου να απεγκλωβιστεί.

Οι δυο επιβαίνοντες στο όχημα μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης τραυματισμένοι με το ιατρικό προσωπικό να δίνει τον δικό του αγώνα για να τους περιθάλψει. Έρευνες για το ατύχημα διεξάγει η τροχαία Ξάνθης.

Φωνή της Ξάνθης

Κάθε ξημέρωμα, στο χωριό Φλαμπουράρι του Ανατολικού Ζαγορίου, μέσα στο κρύο και τον παγετό πολλές φορές το χειμώνα, ο 14χρονος Αλέξανδρος ανοίγει την πόρτα του σπιτιού του και βγαίνει στον πλάτανο της πλατείας.

Το ρολόι δείχνει 06:45. Εκεί, τον περιμένει το μικρό λεωφορείο και το καθημερινό πρωινό δρομολόγιο για το σχολείο ξεκινά. Ύστερα από 56 χιλιόμετρα, θα φτάσει στο Γυμνάσιο Χρυσοβίτσας Μετσόβου. Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, δεν είναι εύκολο. Ο δρόμος είναι στενός και με στροφές. Στη διαδρομή προς το Γυμνάσιο, το σχολικό θα περάσει από πέντε χωριά για να πάρει ακόμη 7 μαθητές, περιγράφει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο Αλέξανδρος είναι μαθητής της 3ης Γυμνασίου. Είναι η θέλησή του για μάθηση, που οπλίζει τη νεανική του ψυχή με την αντοχή.

Τα όνειρά του για το μέλλον και ο καθημερινός αγώνας που δίνει

«Θέλω να γίνω δάσκαλος. Θαύμαζα τους δασκάλους μου στο Δημοτικό. Θέλω να προσφέρω γνώσεις και να διδάσκω το μάθημα, με αγάπη, σεβασμό και κατανόηση. Να πάω σε απομακρυσμένα χωριά, για να προσφέρω ό,τι έδωσαν οι δάσκαλοι μου σε έμενα». Αυτά είναι τα λόγια του Αλέξανδρου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Οι γονείς του 14χρονου, Μαρία Βαρσάνη και Χρήστος Βλαχιώτης, δεν εγκατέλειψαν ποτέ το χωριό τους. Εργάζονται εκεί, για να μπορέσουν να μείνουν στον τόπο τους. Στο Φλαμπουράρι ζουν 22 κάτοικοι και ο Αλέξανδρος είναι το μοναδικό παιδί στο χωριό. Η ζωή του δεν μοιάζει με εκείνη των συμμαθητών στα αστικά κέντρα, στις κωμοπόλεις ή τα κεφαλοχώρια. Είναι μια ξεχωριστή, ιδιαίτερη περίπτωση μαθητή, που δίνει έναν καθημερινό αγώνα.

«Είναι δύσκολα, αλλά προσπαθώ», λέει. «Γυρίζω αργά στο σπίτι. Πρέπει να διαβάσω, να προλάβω όλα. Κοιμάμαι νωρίς 9 το βράδυ. Έχω συνηθίσει τόσα χρόνια, από το νηπιαγωγείο. Αυτή είναι η ζωή μου εδώ». Η συζήτηση μαζί του, αποκαλύπτει ένα παιδί που χαίρεται με αυτά τα ελάχιστα που έχει στο χωριό. Η μητέρα του θα μας πει, πως στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του, ασχολείται με τον υπολογιστή του ή ένα playstation που αγόρασε ο ίδιος με τα χρήματα που μάζευε από τα κάλαντα. Κάποιες φορές, μπορεί να βγει στην πλατεία, να παίξει με την μπάλα ή τα ξερά φύλλα από τα πλατάνια. Ο Αλέξανδρος, περιμένει με χαρά τα Σαββατοκύριακα, όχι γιατί δεν θα έχει σχολείο, αλλά γιατί στο χωριό, ανεβαίνει μια οικογένεια από τα Γιάννενα με δύο παιδιά. Είναι οι φίλοι του, το παιγνίδι, η παρέα που έχει ανάγκη.

«Δεν θα ήταν άσχημο να είμαι στα Γιάννενα να βγαίνω με συμμαθητές. Αλλά τι να κάνουμε;» λέει με νεανικό αυθορμητισμό.

Το μάθημα στο σχολείο τελειώνει στις 14:10. Η διαδρομή για την επιστροφή ξεκινά και ο Αλέξανδρος φτάνει στο σπίτι στις 15:30. Δύο φορές την εβδομάδα, κάθε Τρίτη και Παρασκευή, πρέπει αμέσως να ετοιμαστεί για να κατέβει στα Γιάννενα για το φροντιστήριο Αγγλικών. Τις ημέρες με τις μεγάλες παγωνιές το μάθημα θα το κάνει διαδικτυακά, καθώς ο δρόμος είναι επικίνδυνος τις βραδινές ώρες, αναφέρει η μητέρα του, ενώ ο πατέρας Χρήστος Βλαχιώτης επισημαίνει, πως η αγωνία της οικογένειας για το παιδί είναι καθημερινή, λόγω του κακού οδικού δικτύου και των δύσκολων συνθηκών του χειμώνα.

«Ο δρόμος είναι επικίνδυνος, στενός με στροφές, χωρίς προστατευτικά, με φθαρμένη άσφαλτο. Δεν έχει γίνει καμία παρέμβαση από όταν φτιάχτηκε από τη χούντα του Παπαδόπουλου», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Το Φλαμπουράρι του Ανατολικού Ζαγορίου, είναι ένα όμορφο πετρόχτιστο χωριό στα 1000 μέτρα υψόμετρο, 36 χιλιόμετρα ΒΔ του Μετσόβου, που απλώνεται μέσα σε δάση οξιάς και μαύρης πεύκης.

ethnos.gr