Οδυνηρός θάνατος εξερευνητή: Παγιδεύτηκε ανάποδα σε σχισμή βράχου το 2009 – Βρίσκεται ακόμα εκεί
Οφοιτητής ιατρικής John Edward Jones και ερασιτέχνης σπηλαιολόγος αποφάσισε μαζί με τους φίλους του να επισκεφθούν στο σπήλαιο Nutty Putty, αυτό που έμελλε να γίνει ο τάφος του.
Μέχρι τότε, είχαν καταγραφεί 6 εγκλωβισμοί, οδηγώντας στο κλείσιμο των σπηλαίων το 2006 για τρία χρόνια λόγω φόβων από την τοπική αστυνομία ότι μια μέρα ένα περιστατικό θα μπορούσε να είναι θανατηφόρο.
Ο John, συνοδευόμενος από τον αδελφό του Josh αποφάσισε να τολμήσει βαθύτερα στα βάθη του σπηλαίου για να εξερευνήσει ένα τμήμα γνωστό ως «The Birth Canal» – μια εξαιρετικά δύσκολη διαδρομή που περιελάμβανε συμπίεση μέσα από ένα μακρύ, στενό πέρασμα που κατέληγε σε μια μεγάλη, σπηλαιώδη περιοχή.
Αλλά ο John συνέχισε να προχωράει, εξακολουθώντας να πιστεύει ότι ήταν στο Κανάλι της Γέννησης.
Τελικά συνάντησε μια σχισμή στο βράχο που έπεσε σχεδόν ευθεία μπροστά του, η οποία νόμιζε ότι άνοιξε σε μια σπηλιά που θα του έδινε την ευκαιρία να γυρίσει.
Ο John ρούφηξε το στήθος του για να διερευνήσει τη σχισμή, γλιστρώντας τον κορμό του πάνω από ένα χείλος βράχου και κάτω στην πλευρά πλάτους 10 ιντσών της σχισμής.
Ήταν σε αδιέξοδο και όταν το στήθος του επεκτάθηκε, βρέθηκε κολλημένος.
Ενώ προσπαθούσε να απελευθερωθεί, γλίστρησε βαθύτερα στην τρύπα όπου ήταν τώρα παγιδευμένος ανάποδα σε ένα χώρο που μετρούσε μόλις 10 επί 18 ίντσες – μικρότερο από την πόρτα ενός πλυντηρίου ρούχων.
Όταν ο Josh συνάντησε τον αδελφό του, σοκαρίστηκε όταν βρήκε μόνο τα πόδια του να προεξέχουν, με το κεφάλι του σώματός του πρώτα κάτω από μια στενή σχισμή.
Μιλώντας στα τοπικά μέσα ενημέρωσης εκείνη την εποχή, ο Τζος περιέγραψε πώς ο John είχε «καταπιεί» τον βράχο.
Άμεσα έσπευσαν διασώστες. Μία εθελόντρια κατέβηκε το τούνελ με σχοινιά δεμένα στα πόδια της, τελικά συνάντησε το παγιδευμένο σώμα του, σχεδόν τρεις ώρες αφότου κόλλησε για πρώτη φορά.
Τις επόμενες ώρες προσπαθούσαν να εξετάσουν όλα τα σενάρια για τον απεγκλωβισμό του, και η ώρα περνούσε.
Τελικά, η ομάδα κατέστρωσε ένα σχέδιο για να τραβήξει τον John σε ασφαλές μέρος χρησιμοποιώντας ένα πολύπλοκο σύστημα σχοινιών και τροχαλιών, το οποίο θα προσάρμοζαν γύρω από τα πόδια του.
Παράλληλα, ο Τζον αγωνιζόταν για τη ζωή του. Είχε αρχίσει να δυσκολεύεται να αναπνεύσει και η καρδιά του χτυπούσε δύο φορές πιο γρήγορα, προκειμένου να αντισταθμίσει τη βαρύτητα και να ωθήσει τη συνεχή ροή αίματος έξω από τον εγκέφαλό του.
Μία από τις τροχαλίες που ήταν προσαρτημένη στον τοίχο χαλάρωσε – χτυπώντας για λίγο έναν από τους διασώστες – στέλνοντας τον John να βυθιστεί ακόμα πιο βαθιά στη σχισμή.
Κάθε ελπίδα χάθηκε σε αυτό το σημείο, αφού οι προσπάθειες να δέσουν ένα φρέσκο σχοινί γύρω από το πόδι του John έκαναν έναν διασώστη σχεδόν να κολλήσει επίσης.
Μετά από 27 ώρες στην τρύπα, ο John είχε πλέον αρχίσει να μην ανταποκρίνεται.
Η αιτία θανάτου του John καταγράφηκε ως καρδιακή ανακοπή και ασφυξία.
Εξαιτίας της επικινδυνότητας ανάκτησης του σώματός του και να να αποφευχθεί ένα μελλοντικό ατύχημα, η είσοδος στο πέρασμα κατέρρευσε με ελεγχόμενα εκρηκτικά και γέμισε με σκυρόδεμα.
Το 2016, η τραγωδία δραματοποιήθηκε για τη μεγάλη οθόνη σε μια ταινία με τίτλο The Last Descent.
Η είσοδος στο σπήλαιο έγινε ένα αυτοσχέδιο μνημείο για την οικογένεια με μια πλάκα τοποθετημένη επίσης στη μνήμη του John.
Ο John άφησε πίσω του τη σύζυγό του Emily, η οποία ήταν έγκυος στον γιο τους και την κόρη τους Lizzie.
Πηγή:protothema.gr
