Κάθε ξημέρωμα, στο χωριό Φλαμπουράρι του Ανατολικού Ζαγορίου, μέσα στο κρύο και τον παγετό πολλές φορές το χειμώνα, ο 14χρονος Αλέξανδρος ανοίγει την πόρτα του σπιτιού του και βγαίνει στον πλάτανο της πλατείας.

Το ρολόι δείχνει 06:45. Εκεί, τον περιμένει το μικρό λεωφορείο και το καθημερινό πρωινό δρομολόγιο για το σχολείο ξεκινά. Ύστερα από 56 χιλιόμετρα, θα φτάσει στο Γυμνάσιο Χρυσοβίτσας Μετσόβου. Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, δεν είναι εύκολο. Ο δρόμος είναι στενός και με στροφές. Στη διαδρομή προς το Γυμνάσιο, το σχολικό θα περάσει από πέντε χωριά για να πάρει ακόμη 7 μαθητές, περιγράφει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο Αλέξανδρος είναι μαθητής της 3ης Γυμνασίου. Είναι η θέλησή του για μάθηση, που οπλίζει τη νεανική του ψυχή με την αντοχή.

Τα όνειρά του για το μέλλον και ο καθημερινός αγώνας που δίνει

«Θέλω να γίνω δάσκαλος. Θαύμαζα τους δασκάλους μου στο Δημοτικό. Θέλω να προσφέρω γνώσεις και να διδάσκω το μάθημα, με αγάπη, σεβασμό και κατανόηση. Να πάω σε απομακρυσμένα χωριά, για να προσφέρω ό,τι έδωσαν οι δάσκαλοι μου σε έμενα». Αυτά είναι τα λόγια του Αλέξανδρου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Οι γονείς του 14χρονου, Μαρία Βαρσάνη και Χρήστος Βλαχιώτης, δεν εγκατέλειψαν ποτέ το χωριό τους. Εργάζονται εκεί, για να μπορέσουν να μείνουν στον τόπο τους. Στο Φλαμπουράρι ζουν 22 κάτοικοι και ο Αλέξανδρος είναι το μοναδικό παιδί στο χωριό. Η ζωή του δεν μοιάζει με εκείνη των συμμαθητών στα αστικά κέντρα, στις κωμοπόλεις ή τα κεφαλοχώρια. Είναι μια ξεχωριστή, ιδιαίτερη περίπτωση μαθητή, που δίνει έναν καθημερινό αγώνα.

«Είναι δύσκολα, αλλά προσπαθώ», λέει. «Γυρίζω αργά στο σπίτι. Πρέπει να διαβάσω, να προλάβω όλα. Κοιμάμαι νωρίς 9 το βράδυ. Έχω συνηθίσει τόσα χρόνια, από το νηπιαγωγείο. Αυτή είναι η ζωή μου εδώ». Η συζήτηση μαζί του, αποκαλύπτει ένα παιδί που χαίρεται με αυτά τα ελάχιστα που έχει στο χωριό. Η μητέρα του θα μας πει, πως στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του, ασχολείται με τον υπολογιστή του ή ένα playstation που αγόρασε ο ίδιος με τα χρήματα που μάζευε από τα κάλαντα. Κάποιες φορές, μπορεί να βγει στην πλατεία, να παίξει με την μπάλα ή τα ξερά φύλλα από τα πλατάνια. Ο Αλέξανδρος, περιμένει με χαρά τα Σαββατοκύριακα, όχι γιατί δεν θα έχει σχολείο, αλλά γιατί στο χωριό, ανεβαίνει μια οικογένεια από τα Γιάννενα με δύο παιδιά. Είναι οι φίλοι του, το παιγνίδι, η παρέα που έχει ανάγκη.

«Δεν θα ήταν άσχημο να είμαι στα Γιάννενα να βγαίνω με συμμαθητές. Αλλά τι να κάνουμε;» λέει με νεανικό αυθορμητισμό.

Το μάθημα στο σχολείο τελειώνει στις 14:10. Η διαδρομή για την επιστροφή ξεκινά και ο Αλέξανδρος φτάνει στο σπίτι στις 15:30. Δύο φορές την εβδομάδα, κάθε Τρίτη και Παρασκευή, πρέπει αμέσως να ετοιμαστεί για να κατέβει στα Γιάννενα για το φροντιστήριο Αγγλικών. Τις ημέρες με τις μεγάλες παγωνιές το μάθημα θα το κάνει διαδικτυακά, καθώς ο δρόμος είναι επικίνδυνος τις βραδινές ώρες, αναφέρει η μητέρα του, ενώ ο πατέρας Χρήστος Βλαχιώτης επισημαίνει, πως η αγωνία της οικογένειας για το παιδί είναι καθημερινή, λόγω του κακού οδικού δικτύου και των δύσκολων συνθηκών του χειμώνα.

«Ο δρόμος είναι επικίνδυνος, στενός με στροφές, χωρίς προστατευτικά, με φθαρμένη άσφαλτο. Δεν έχει γίνει καμία παρέμβαση από όταν φτιάχτηκε από τη χούντα του Παπαδόπουλου», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Το Φλαμπουράρι του Ανατολικού Ζαγορίου, είναι ένα όμορφο πετρόχτιστο χωριό στα 1000 μέτρα υψόμετρο, 36 χιλιόμετρα ΒΔ του Μετσόβου, που απλώνεται μέσα σε δάση οξιάς και μαύρης πεύκης.

ethnos.gr

Μια βόλτα με το σκυλάκι του, στον δρόμο ακριβώς δίπλα στο σπίτι του στην Αγία Παρασκευή, μετατράπηκε σε απόλυτο εφιάλτη για έναν 14χρονο.

Ένας συμμαθητής του, μαζί μ’ έναν 15χρονο και έναν ακόμη άγνωστο, τού έστησαν ενέδρα και τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια.

Του έκαναν κεφαλοκλείδωμα, επιχείρησαν να του πάρουν χρήματα και το κινητό του και χωρίς κανέναν δισταγμό, του έβγαλαν τα παπούτσια, του πήραν το σκυλάκι και τον ανάγκασαν να τους ακολουθεί ξυπόλητος στον δρόμο, ενώ τον χτύπησαν με γροθιές στο πρόσωπο.

Ο εφιάλτης για το παιδί, που σε λίγους μήνες θα κλείσει τα 14 μόλις έτη, δεν σταμάτησε εκεί.

Η συμμορία τον ανάγκασε να γονατίσει μπροστά τους και να εκφραστεί χυδαία για δύο κοπέλες, την ώρα που ένας εκ των τριών δραστών κατέγραφε με κινητό τηλέφωνο.

Μόλις μισή ώρα πριν το βίαιο περιστατικό, η παρέα είχαν έρθει στο σπίτι που διαμένει ο ανήλικος με την οικογένεια του και πέταξαν αυγά σε όλους του ορόφους μάλιστα όπως είπε συγγενικό του πρόσωπο τους απείλησαν ότι θα τους πυροβολήσουν με όπλο τύπου γκλοκ.

Οι δύο από τους τρεις δράστες έχουν ταυτοποιηθεί, ωστόσο όλοι ακόμη αναζητούνται από την αστυνομία.

«Το παιδί μου έχει καταρρεύσει» – Ο πατέρας του 14χρονου στο MEGA

Ο πατέρας του 14χρονου μίλησε στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» για το πρωτοφανές περιστατικό.

«Το παιδί έχει υποστεί ένα τρομερό σοκ διότι τους επιτέθηκε μια ομάδα παιδιών η οποία σχεδίασε την επίθεση αυτή, όπως μια ομάδα σκληρών εγκληματιών. Του έστησαν ενέδρα, τον απείλησαν με μηνύματα, έμαθαν την διεύθυνση μας, ήρθαν και βανδάλισαν το αμάξι την ώρα που εμείς στο σπίτι ανταλλάζαμε δώρα για την Πρωτοχρονιά. Δεν μπορώ να φανταστώ πως είναι δυνατόν σε ένα φυσιολογικό σπίτι να υπάρχουν παιδιά που λείπουν εκείνες τις γιορτινές ώρες και οι γονείς να μην κάνουν τίποτα. Το ένα παιδάκι ήταν συμμαθητής του παιδιού μου, τα άλλα είναι από άλλα σχολεία».

«Έγινε μία ολόκληρη εγκληματική διαδικασία. Το περίμεναν το παιδί πότε θα κατέβει κάτω μόνο του – έτυχε να κατέβει με το σκυλί – προκειμένου να του κάνουν όλα αυτά τα βασανιστήρια. Απειλούσαν το παιδί με μηνύματα ότι θα καταστρέψουν το αμάξι της οικογένειας, άρχισαν να πετάνε αυγά και τα πετούσαν στον 4ο όροφο. Δεν έγινε κάτι μεταξύ τους, δεν είχαν “προηγούμενα”. Ήταν εξαιρετική η λειτουργία της αστυνομίας. Τώρα απομένει να δούμε πόσο θα ανταποκριθεί η δικαιοσύνη σε αυτό. Δεν ξέρω αν θα πάρει όπως πρέπει τον δρόμο της δικαιοσύνης ή αν θα οδηγήσει σε αυτοκτονία, όπως τότε με τον Βαγγέλη Γιακουμάκη», τόνισε ο πατέρας του 14χρονου», ανέφερε ο πατέρας του θύματος.

Και συμπλήρωσε: «Είχαν στείλει σε μένα μετά από λίγες ώρες από την κατάθεση της μήνυσης. Ήταν μια φωτογραφία του παιδιού μου από το καλοκαίρι και μιλώντας με το άγνωστο άτομο που έστειλε την φώτο μέσω Instagram από την εφαρμογή, το σήκωσε κάποιος που πήρα τηλέφωνο, και είχε φωνή νεαρού, με απείλησε και στο τηλέφωνο. Από το πρώτο συμβάν, το τηλεφώνημα έγινε αυτή τη βδομάδα. Είχαν στείλει μηνύματα πριν βανδαλίσουν το αυτοκίνητο ότι θα έρθουν 5 άτομα».

«Δεν γνωρίζω τους γονείς των παιδιών. Πιστεύω ότι τα παιδιά αυτά αξίζουν μια μεγαλύτερη παρακολούθηση. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποιος γεννιέται με το να κάνει τέτοια πράγματά, να βασανίζει τα παιδιά των άλλων, είναι αποτέλεσμα παραμέλησης. Δεν γίνεται να λείπει το παιδί σου τις ώρες που ανταλλάσσουμε δώρα και να μην ξέρεις που είναι. Η ΕΛ.ΑΣ. έδειξε το ενδιαφέρον της πλήρως. Οι γονείς πήγαν και έκρυψαν τα παιδιά τους για να μην πάνε αυτόφωρο. Το παιδί μου έχει καταρρεύσει».