MEDIA | Οι εκλογές φέρνουν και άδειες

Χαρακτηριστικό στοιχείο του ελληνικού τηλεοπτικού πεδίου είναι οι περιοδικές ανακοινώσεις περί της αδειοδότησης των τηλεοπτικών αδειών, που περιέργως πάντα συμπίπτουν με τη ρητή ή υπόρρητη έναρξη προεκλογικών περιόδων. Στις 23 Ιουλίου 1993, με κοινή απόφαση, την 187118/23-7-93, των υπουργών Προεδρίας και Μεταφορών και Επικοινωνιών, η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ανακοίνωσε ότι παραχωρεί άδεια λειτουργίας για πανελλαδική τηλεοπτική εμβέλεια σε τηλεοπτικούς σταθμούς με ισχύ για περίοδο επτά χρόνων, προκαλώντας την έντονη αντίδραση όχι μόνο των θιγόμενων σταθμών αλλά και της τότε αντιπολίτευσης, καθώς και επώνυμων πολιτικών και μελών του ΕΣΡ.

Η επερχόμενη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου υπόσχεται τη διευθέτηση του όλου θέματος. Περνούν δύο χρόνια, όταν ο τότε υπουργός Τύπου και ΜΜΕ Βαγγέλης Βενιζέλος προτείνει τον γνωστό Νόμο 2328 του 1995, όπου από τη μια αποτυπώνεται η τότε υπάρχουσα κατάσταση και από την άλλη προβλέπονται η έκδοση των αδειών έπειτα από πρόταση του ΕΣΡ, καθώς και η καταβολή ανταλλάγματος από τους σταθμούς προς το κράτος για τη χρήση των ερτζιανών συχνοτήτων.

Τίποτε όμως από αυτά δεν πραγματοποιείται, εκλογές προκηρύσσονται και οι άδειες δεν εκδίδονται για μια ακόμη φορά. Η πολυπόθητη «ευταξία στα ερτζιανά» διαφημίζεται από την κυβέρνηση Σημίτη το 1997 με κοινή απόφαση των υπουργών Μεταφορών και Επικοινωνιών και Τύπου και ΜΜΕ όταν κατατίθεται ο περίφημος Χάρτης των Συχνοτήτων. Πράγματι, το 1998 οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί κατέθεσαν αιτήσεις για χορήγηση άδειας λειτουργίας στο υπουργείο Τύπου και ΜΜΕ.

Κι ενώ όλοι περιμένουν να αρχίσει η διαδικασία παροχής των τηλεοπτικών αδειών, η πρώτη δεκαετία της ιδιωτικής τηλεόρασης ολοκληρώνεται με τον Νόμο 2644/1998 για την ψηφιακή και συνδρομητική τηλεόραση, όπου στις μεταβατικές διατάξεις ορίζεται ότι οι υπάρχοντες σταθμοί θεωρούνται ως «νομίμως λειτουργούντες» μέχρι την έκδοση σχετικής αδειοδότησης.