Έβρος: Η «Κυρά του Δέλτα» απέκτησε ρεύμα

Ένα νέο, φωτεινό «κεφάλαιο» άνοιξε στη ζωή της Άρτεμης Παπακωστίδου, γνωστής ως «Κυρά του Δέλτα» του Έβρου, καθώς η πρόχειρη καλύβα όπου ζει τα τελευταία 45 χρόνια μαζί με τον σύζυγό της, Νίκο Παπακωστίδη, ηλεκτροδοτήθηκε για πρώτη φορά, με ηλιακή ενέργεια – έπειτα από προσωπική παρέμβαση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η κ. Παπακωστίδου είχε αποστείλει επιστολή προς τον Πρωθυπουργό ζητώντας βοήθεια για την απουσία βασικών υποδομών στην περιοχή. Η αντίδραση από το Μαξίμου ήταν άμεση, όπως και η κινητοποίηση συνεργείων που ανέλαβαν την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ στην οροφή της καλύβας, προσφέροντας σταθερή ηλεκτροδότηση για πρώτη φορά στη ζωή του ζευγαριού.

«Δεν μπορώ να το πιστέψω…»

Με συγκίνηση και ένα πλατύ χαμόγελο, η «Κυρά του Δέλτα» μίλησε στην ΕΡΤ για την εμπειρία της:

«Ανταποκρίθηκε πολύ γρήγορα ο Πρωθυπουργός. Έστειλε το συνεργείο και μας έβαλαν ηλεκτρικό ρεύμα. Δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω ακόμα. Ελπίζω με τον καιρό να το ”χωνέψω” ότι θα έχουμε κάποιες ανέσεις», είπε χαρακτηριστικά.

Ο σύζυγός της συμπλήρωσε:

«Αυτό που έκανε ο κ. Μητσοτάκης δεν το περιμέναμε. Πολλοί πέρασαν από εδώ, αλλά ήταν μόνο λόγια. Εκείνος μας συγκίνησε πραγματικά».

45 χρόνια ζωής στο Δέλτα

Το ζευγάρι ζει στο Δέλτα του ποταμού Έβρου από το 1980, σε μία πρόχειρη κατασκευή χωρίς νερό, ρεύμα και τηλεπικοινωνίες για δεκαετίες. Ζουν από την αλιεία και προστατεύουν το ευαίσθητο οικοσύστημα της περιοχής με διακριτικότητα και αφοσίωση.

Πριν από δύο χρόνια, με άλλη παρέμβαση, είχε τοποθετηθεί δορυφορικό τηλέφωνο, ώστε να έχουν έστω ένα μέσο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο.

Η σημερινή ηλεκτροδότηση με ηλιακή ενέργεια αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα για την ποιότητα ζωής τους, αλλά και για την ασφάλειά τους, αφού πλέον θα υπάρχει φως τη νύχτα, λειτουργία ηλεκτρικών συσκευών και δυνατότητα ψύξης/θέρμανσης με οικολογικά μέσα.

Σύμβολο αντοχής και αυταπάρνησης

Η Άρτεμη Παπακωστίδου έχει γίνει σύμβολο αντοχής και σεμνής προσφοράς στον ακριτικό Έβρο, με πολλούς να αναγνωρίζουν στο πρόσωπό της τη φιγούρα του ανθρώπου που ζει κοντά στη φύση, αγωνίζεται αθόρυβα και υπερασπίζεται τα σύνορα και την παράδοση χωρίς τυμπανοκρουσίες.

Η παρέμβαση αυτή αποτελεί όχι μόνο μια πράξη κοινωνικής ευαισθησίας, αλλά και αναγνώρισης της διαχρονικής παρουσίας της στην περιοχή που επί δεκαετίες παραμένει σύνορο της Ελλάδας και της Ευρώπης.