Τι αναφέρει σε ανάλυση του το πολιτικό περιοδικό Politico

Κάποιοι διπλωμάτες και στρατιωτικοί αναλυτές ανησυχούν ότι ο Ερντογάν μπορεί να προκαλέσει θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα ή τη Γαλλία σε μία αμφισβητούμενη εναέρια ή θαλάσσια περιοχή για να συγκεντρώσει τη στήριξη των εθνικιστών στην Τουρκία, αναφέρει δημοσίευμα του Politico, με τίτλο: «Πόσο άγρια μπορεί να γίνει η Τουρκία;» και υπότιτλο: «Η αποξένωση της Άγκυρας από τη Δύση μπορεί να έχει βίαιες συνέπειες».

Ο συντάκτης του δημοσιεύματος, Πολ Τέιλορ, αναφέρει ότι το γαλλικό ναυτικό περιπολεί τακτικά στην Ανατολική Μεσόγειο, ανοικτά της Συρίας και του Λιβάνου, όπου έχει παραδοσιακά συμφέροντα. Η Γαλλία και η Ιταλία, προσθέτει, έχουν στείλει πρόσφατα πολεμικά πλοία στα κυπριακά χωρικά ύδατα, με επισκέψεις στο λιμάνι της Λάρνακας, για να διατηρήσουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στην ΑΟΖ της Κύπρου, όπου η ιταλική και η γαλλική πετρελαϊκή εταιρεία, ENI και Total, έχουν άδειες για εξόρυξη υδρογονανθράκων.

Αυτό, σημειώνει, έχει αυξήσει τις εντάσεις μεταξύ του Ερντογάν και του Γάλλου προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν, που έχει επικρίνει έντονα την εισβολή της Τουρκίας στη Βορειοανατολική Συρία. Το τουρκικό ναυτικό θα παραλάβει το επόμενο έτος το πρώτο πλοίο που θα μεταφέρει ελικόπτερα και ένα επιθετικό πλοίο, που θα της δώσουν τη δυνατότητα προβολής της δύναμής της στην περιοχή της Μεσογείου.

Όταν ρώτησα έναν Δυτικό ναύαρχο που υπηρετεί στη Μεσόγειο τι τον κρατά ξύπνιο το βράδυ, προσθέτει ο Τέιλορ, ο κίνδυνος ενός ναυτικού επεισοδίου που θα κλιμακωθεί ανοικτά της Κύπρου ήταν κοντά στην κορυφή της λίστας του, μετά τον φόβο ενός μακελειού από τζιχαντιστές σε κρουαζιερόπλοιο.

Ο Ερντογάν σημειώνει το politico, έχει αποδυναμωθεί στο εσωτερικό με τις αποχωρήσεις ηγετικών στελεχών από το κόμμα του και την δεινή κατάσταση της οικονομίας και καταφεύγει ολοένα και περισσότερο σε επίδειξη στρατιωτικής ισχύος και συγκρουσιακή ρητορική. Το τελευταίο διάστημα ανέβασε το θερμόμετρο της έντασης σε δύο μέτωπα, έτοιμος να στείλει από τη μια στρατεύματα στη Λιβύη για να πολεμήσου τις δυνάμεις του στρατηγού Χαλίφα Χαφτάρ, που υποστηρίζουν Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ρωσία και στέλνοντας drones στα Κατεχόμενα για να στηρίξουν τις γεωτρήσεις που η ΕΕ έχει χαρακτηρίσει παράνομες.

Ενώ ο Ερντογάν ζεσταίνει τις μηχανές για παρέμβαση στη Λιβύη, η Ευρώπη ανησυχεί- Νωρίτερα υπήρξε επικοινωνία Μέρκελ και Πούτιν – Συμφώνησαν στην ανάγκη επίλυσης της κρίσης στη Λιβύη – Εκτάκτως στις 2 Ιανουαρίου συνεδριάζει η βουλή στην Τουρκία για την αποστολή στρατού

Η Τουρκία προσφέρει μηνιαίο μισθό 2.000 δολαρίων ΗΠΑ για όσους συμφωνούν να μεταβούν στη Λιβύη

Τουλάχιστον 300 μαχητές από τη Συρία που στηρίζουν τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχουν σταλεί ήδη στη Λιβύη, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα οι 300 Συριανοί μαχητές μεταφέρθηκαν στην Τρίπολη της Λιβύης μέσω τουρκικού εδάφους και τουλάχιστον άλλοι 1000 ετοιμάζονται να ακολουθήσουν την ίδια διαδρομή.

Η Τουρκία προσφέρει μηνιαίο μισθό 2.000 δολαρίων ΗΠΑ για όσους συμφωνούν να μεταβούν στη Λιβύη και συμβάσεις μεταξύ τριών και έξι μηνών, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Οι εν λόγω μαχητές που στηρίζουν τα τουρκικά συμφέροντα αποστέλλονται στη Λιβύη για να υποστηρίξουν την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Λιβύης.

Πώς διαμορφώνεται η κατάσταση στην περιοχή – Πώς αυτό επηρεάζει τις κινήσεις Αθήνας και Άγκυρας

Οι δυνάμεις του στρατηγού Χαφτάρ βρίσκονται πολύ κοντά στην Τρίπολη, μία εξέλιξη που θέτει υπό αμφισβήτηση τη συμφωνία που υπέγραψε η Τουρκία με τον πρωθυπουργό της Λιβύης, Αλ Σαράζ.

Το ζήτημα ανέλυσε στο news.gr ο γνωστός διεθνολόγος Κωνσταντίνος Φίλης Εκτελεστικός Διευθυντής Ερευνητικών Προγραμμάτων του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

«Η Τουρκία βρίσκεται αυτή την στιγμή στη θέση να υποστηρίζει μια κυβέρνηση στη Λιβύη που μπορεί μεν να είναι αναγνωρισμένη διεθνώς από ΟΗΕ και ΕΕ, αλλά η στήριξη προς αυτή ακολουθεί μια φθίνουσα πορεία.

Βλέπουμε ακόμα και κράτη όπως η Ιταλία που φαίνεται πως στήριζαν περισσότερο την Τρίπολη από ότι το Τομπρούκ (έδρα του Χαφτάρ) να έχουν κάνει μια μεταστροφή.

Βλέπουμε ακόμα πως το τουρκολιβυκό σύμφωνο που έχει να κάνει με τον ορισμό της ΑΟΖ και στρατιωτική συνεργασία, έχει αφυπνίσει πάρα πολλές χώρες οι οποίες είχαν μέχρι σήμερα είτε έναν ουδέτερο ρόλο είτε ήταν αμφιταλαντευόμενες.

Βέβαια η κατάσταση στην Λιβύη είναι πολύ επισφαλής για τα σχέδια της Τουρκίας. Μπορεί να αλλάξει ώρα με την ώρα. Γιατί μπορεί να αλλάξει; Γιατί υπάρχουν πάνω από 1.500 πολιτοφυλακές που δρουν στη Λιβύη που μπορούν ανάλογα τα συμφέροντά τους πότε να στηρίζουν την μια παράταξη και πότε την άλλη.

Οπότε η αλλαγή συσχετισμών μπορεί να αλλάξει πολύ εύκολα.

Αυτή την στιγμή οι χώρες που συντάσσονται με τον Χάφταρ είναι σίγουρα περισσότερες και μπορεί να το κάνουν και με πιο δυναμικό τρόπο.

Ρωσία, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά που είναι πολύ σημαντικός παίχτης.

Οι ΗΠΑ φαίνεται πως είναι σε μια σύγχυση. Μια σύγχυση που επιτρέπει σε άλλες δυνάμεις να ενεργοποιούνται θέλοντας να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Από την άλλη όμως δεν φαίνεται να δίνουν κάποιο πράσινο φως στην Τουρκία για τις δικές της δράσης στη Λιβύη. Μάλλον το αντίθετο δείχνει η τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ με τον Αλ Σίσι στην Αίγυπτο.

Η Ρωσία έχει πλέον ισχυρό πάτημα στη Λιβύη, το οποίο και προφανώς δεν επιθυμούν οι ΗΠΑ.

Αυτό λέει πως ο αμερικανικός παράγοντας δύσκολα θα στηριχθεί στην Τουρκία ώστε με την σειρά της αυτή να στηρίξει το καθεστώς Αλ Σαράζ.

Ένα καθεστώς που στην παρούσα φάση δείχνει αρκετά εύθραυστο.

Ποιοι είναι οι στόχοι της Τουρκίας;

Θέλοντας να αναβιώσει εν μέρει την Οθωμανική Αυτοκρατορία με βάση και το νεοοθωμανικό δόγμα του Ερντογάν, επιζητά την δημιουργία φιλικών προς αυτήν καθεστώτων σε μια ακτίνα δράσης πολύ πέρα από τα σύνορά της. Κάτι που επιχείρησε και στις αραβικές εξεγέρσεις. Ήθελε να δημιουργήσει μια ακτίνα ελέγχου κρατών από τη Τυνησία μέχρι την Συρία, μέσω της μουσουλμανικής αδερφότητας με την οποία συνδέεται οργανικά η Τουρκία, πράγμα το οποίο δεν κατάφερε αλλά προσπαθεί να το επαναλάβει τώρα στην περίπτωση της Λιβύης.

Δεύτερο είναι ότι η Τουρκία θέλει να εγκαθιδρυθεί και στρατιωτικά στην περιοχή για να έχει ισχυρό πάτημα την επόμενη μέρα.

Θέλει να έχει λόγο και ρόλο στις εξελίξεις την επόμενη μέρα. Αν δεν έχεις παρουσία είτε διπλωματική είτε στρατιωτική δεν μπορείς να επηρεάσεις τις εξελίξεις.

Από την άλλη η Λιβύη είναι αρκετά διαφορετική περίπτωση από την Συρία. Στην Συρία η Τουρκία λόγω της γειτνίασης είχε επιχειρησιακές διευκολύνσεις. Στην Συρία επίσης η Τουρκία είχε εμπλοκή από την αρχή του πολέμου το 2011 έστω και αν αυτή απέτυχε, μέχρι που αποφάσισε να κάνει την κυβίστηση και να στραφεί στο καθεστώς Άσσαντ μέσω Ρωσίας και Ιράν. Στη Συρία επίσης το διακύβευμα για την Τουρκία ήταν επίσης πολύ μεγαλύτερο. Ήταν η αναχαίτιση των Κούρδων που ήταν ζωτικής σημασίας για την Τουρκία. Στη Συρία υπήρχε και ομοθυμία των κομμάτων στο εσωτερικό της Τουρκίας πλην του φιλοκουρδικού, κάτι που δεν ισχύει για την Λιβύη.

Στη Λιβύη, με κάθε επιφύλαξη, όπως τα πράγματα εξελίσσονται δείχνουν πως είτε η Τουρκία θα πρέπει να εμπλακεί στρατιωτικά στη Λιβύη με πιο ενεργό τρόπο από ότι το έχει κάνει μέχρι τώρα, με αποστολή στρατιωτών για να μπορέσει να σώσει ένα καθεστώς που είναι μαριονέτα της και χωρίς το οποίο τα συμφέροντά της θα τεθούν σε μεγάλο κίνδυνο ή θα πρέπει να περιμένει τις εξελίξεις με τον κίνδυνο να ανατραπεί ο Αλ Σαράζ. Για μένα το ιδανικό σενάριο για την Τουρκία θα είναι να γίνει μια ισοπαλία στο πεδίο των μαχών της Λιβύης και μέσω αυτής να παρέμβει η διεθνής κοινότητα και να αποσταλεί ακόμα και ειρηνευτική δύναμη από τον ΟΗΕ στην οποία θα ήθελε να συμμετάσχει και η Τουρκία με δικές της δυνάμεις. Δεν ξέρω όμως κατά πόσο αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Στο θέμα του πολέμου δι’ αντιπροσώπων, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι υφίσταται μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου.

Η Ελλάδα δεν έχει ακόμα και πρέπει προφανώς να αποκτήσει τα δικά της ερείσματα που αυτή την στιγμή έχει περισσότερο μέσω των συμμάχων της και των εταίρων της.

Πρέπει κανείς να δει πως θα εξελιχθούν όλα σε σχέση και με το Ιντλίπ μια περιοχή που είναι συμφωνημένο πως είναι μια περιοχή αποκλιμάκωσης των εντάσεων, κάτι που τώρα παραβιάζεται.

Από την άλλη έχουμε και το ταξίδι του Ερντογάν στην Ρωσία κατά το οποίο θα προσπαθήσει να αποτρέψει την επιδείνωση των σχέσεων με την Μόσχα γιατί μετά οι επιλογές για την Άγκυρα θα είναι ακόμα πιο συρρικνωμένες

Ως προς το θέμα της στάσης της Ελλάδας και την αποστολή τουρκικών στρατευμάτων στην Λιβύη δεν είναι προς το συμφέρον της Αθήνας να κάνει κάποιες ενέργειες από μόνη της. Αυτό που κάνει η Τουρκία μας διευκολύνει ως χώρα σε αυτό να κερδίζουμε επιχειρήματα απέναντι στην Άγκυρα. Για να πείθει η Αθήνα την Διεθνή κοινότητα και τους ενδιαφερόμενους για τα τεκτενόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο για τον αντιπαραγωγικό ρόλο της Τουρκίας.

Δηλαδή η Τουρκία δεν την ενδιαφέρει αν θα προκληθεί αναστάτωση αρκεί να είναι παρούσα στις διαπραγματεύσεις.

Το δεύτερο είναι πως με την αποστολή τζιχαντιστικών δυνάμεων στην Λιβύη υπάρχει ο κίνδυνος επανάκαμψής τους. Ήδη υπάρχουν και αποτελούν ένα από τα μέρη που εμπλέκονται στον πόλεμο εκεί.

Όλος αυτός ο αντιπαραγωγικός ρόλος της Τουρκίας μας δίνει ως χώρα ένα καλό επιχείρημα να λέμε ότι η Άγκυρα δεν λειτουργεί μόνο παραβατικά αλλά και πολλές φορές και αποσταθεροποιητικά. Πέραν αυτού η Ελλάδα δεν χρειάζεται να κάνει περισσότερα. Η Τουρκία έχει εγκλωβιστεί στην ρητορική με τις υποσχέσεις του προέδρου της σε σχέση με την Λιβύη και δύσκολα μπορεί να απεμπλακεί».

Τη Δευτέρα ενδέχεται να κατατεθεί υπόμνημα για συνεδρίαση στις 2 Ιανουαρίου

Με γοργούς ρυθμούς φαίνεται πως θέλει να κινηθεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, βλέποντας τις δυνάμεις του Χαφτάρ να πλησιάζουν στην Τρίπολη.

Σύμφωνα με το sigmalive, που επικαλείται τουρκικά ΜΜΕ, ο πρόεδρος της Τουρκίας ενδέχεται τη Δευτέρα να προχωρήσει σε κατάθεση υπομνήματος προκειμένου η βουλή να συνεδριάσει εκτάκτως στις 2 Ιανουαρίου, για να αποφασίσει αναφορικά με την αποστολή στρατιωτικής δύναμης στη Λιβύη.

«Στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται με τη Λιβύη ενδέχεται τη Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου του 2019 να υποβληθεί στη βουλή το υπόμνημα για τη Λιβύη και μπορεί την Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2020 στις 14.00 να συγκληθεί Γενική Συνέλευση της βουλής προς συζήτηση.

Παρακαλούμε όλους τους βουλευτές μας να διευθετήσουν ανάλογα το πρόγραμμά τους και να είναι έτοιμοι να παρευρεθούν στην Γενική Συνέλευση την ημέρα και ώρα που θα οριστεί», αναφέρεται στο ενημερωτικό κείμενο που απεστάλη από την κοινοβουλευτική προεδρία του ΑΚΡ στους βουλευτές του κόμματος.

Τι δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, στο πλαίσιο της επετείου ίδρυσης του ψευδοκράτους

Παρών στην 36η επέτειο ίδρυσης του ψευδοκράτους στη βόρεια Κύπρο ήταν ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, μαζί με άλλους αξιωματούχους των τουρκικών ένοπλων δυνάμεων και, κατά την ομιλία του τόνισε πως η χώρα του, αν χρειαστεί, «δεν θα σιωπήσει για να προστατεύσει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων, όπως έκανε πριν 45 χρόνια».

«Η Τουρκία υποστηρίζει πως στην ανατολική Μεσόγειο και στην Κύπρο, η αρμοδιότητα των θαλάσσιων περιοχών, η ισότητα των κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και η ισότιμη διανομή του φυσικού πλούτου θα πρέπει να καθοριστούν με τη συμφωνία όλων των παράκτιων κρατών. Από την αρχή υποστηρίζουμε αυτό» ανέφερε σε μέρος της ομιλίας του ο Ακάρ.

Ακολούθως, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας απέκλεισε το ενδεχόμενο της άρσης των εγγυήσεων στα πλαίσια της επίλυσης του Κυπριακού. «Η Κύπρος αποτελεί ένα εθνικό θέμα για εμάς. Στα πλαίσια αυτά η Τουρκία μαζί με την Ελλάδα και την Αγγλία είναι εγγυήτρια χώρα. Η Τουρκία θα συνεχίσει να είναι εγγυήτρια δύναμη και είμαστε αποφασισμένοι όπως και χθες έτσι και σήμερα να τηρούμε τις υποχρεώσεις μας στα πλαίσια αυτά και στο όνομα της ειρήνης. Ελπίζουμε πως η Ελλάδα και η Ελληνοκυπριακή Δημοκρατία θα συνεχίσουν να ενεργούν, σεβόμενες το διεθνές δίκαιο, στα πλαίσια των σχέσεων καλής γειτονιάς. Τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Κύπρο, η Τουρκία σέβεται τους νόμους καλής γειτονιάς και το διεθνές δίκαιο» πρόσθεσε.

«Όπως δεν σιωπήσαμε πριν 45 χρόνια και απαντήσαμε και κάναμε αυτό που πρέπει στα βάσανα που πέρασαν οι Τουρκοκύπριοι αδελφοί μας και σήμερα με τα ίδια συναισθήματα και σκέψεις είμαστε αποφασισμένοι να προστατέψουμε τα δικαιώματα και συμφέροντα των αδελφών μας» συμπλήρωσε.

Οι άνδρες πριν τους σκοτώσουν φωνάζουν «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος»…

Νέο βίντεο που έρχεται από την Βόρεια Συρία δείχνει αντάρτες – συμμάχους των Τούρκων να βρίσκουν Κούρδους αμάχους και να τους εκτελούν εν ψυχρώ!

Στον ίδιο δρόμο μάλιστα λίγο νωρίτερα είχαν εκτελέσει την αρχηγό ενός Κουρδικού κόμματος. Μπλόκαραν το αυτοκίνητό της, έσυραν τους επιβάτες έξω και τους σκότωσαν.

Οι άνδρες πριν τους σκοτώσουν φωνάζουν «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος», όπως ακριβώς και οι μαχητές του ISIS.

This is what’s happening in N. Syria now. Most stable part of the country is being ruined. These armed groups are executing people on M4 Highway earlier today pic.twitter.com/kw7s29NvlW

— Mutlu Civiroglu (@mutludc) 12 Οκτωβρίου 2019

Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Τουλάχιστον εννέα πολίτες εκτελέστηκαν σήμερα στην Συρία από φιλοτουρκικές πολιτοφυλακές. «Οι εννέα πολίτες εκτελέστηκαν σε χωριστά περιστατικά νότια της μεθοριακής πόλης Ταλ Αμπιάντ», σύμφωνα με την μη κυβερνητική οργάνωση.

Τα μέλη των ομάδων αυτών είναι πρώην αντάρτες που πολεμούσαν κατά του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Ασαντ. Ομως, με την εξέλιξη της σύρραξης και την αποδυνάμωση των ένοπλων ανταρτικών ομάδων, αυτές οι πολιτοφυλακές χρηματοδοτούνται και εκπαιδεύονται πλέον από την Αγκυρα.

newsbeast.gr

Ανατίναξε στρατιωτικό όχημα...

Βίντεο που παρουσιάζει την εξουδετέρωση Κούρδων μαχητών της Συρίας από τουρκικό drone έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας.

Σε οπτικοακουστικό υλικό διάρκειας 12 δευτερολέπτων, το μη επανδρωμένο αεροσκάφος στοχεύει στρατιωτικό όχημα, το οποίο φέρεται να ανήκει στους Κούρδους μαχητές, ενώ στη συνέχεια το ανατινάζει, με αποτέλεσμα πυκνοί καπνοί να σκεπάσουν τον ουρανό.

Σύμφωνα με το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας, οι μαχητές εξουδετερώθηκαν, ενώ σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι μέχρι το βράδυ της Παρασκευής (11/10) είχαν σκοτωθεί 399 Κούρδοι

Barış Pınarı Harekâtı’nda İHA’larımız tarafından tespit edilen PKK/PYD-YPG’li teröristlere ait Doçka uçaksavar monteli araç, Hava Kuvvetlerimiz tarafından tam isabetle vuruldu.#MSB #TSK #BarışPınarıHarekatı pic.twitter.com/LHlfa9nlGq

— T.C. Millî Savunma Bakanlığı (@tcsavunma) 11 Οκτωβρίου 2019

Η Τουρκία πονηρά κατασκευάζει το εργοστάσιο στα άκρα της χώρας της…

Αίσθηση έχει προκαλέσει στην Κύπρο, αλλά και στην Ελλάδα η μαρτυρία του πρώην διοικητή της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Αντρέα Πενταρά, πως η Τουρκία θέλει να φτιάξει πυρηνικά όπλα, αναφέροντας τη σχετική δήλωση του διευθυντή του Ακούγιου που παραιτήθηκε.

Σύμφωνα, μάλιστα, με τα όσα μετέδωσε το sigmalive.com, η Άγκυρα πονηρά κατασκευάζει το εργοστάσιο στα άκρα της χώρας της, ώστε σε ενδεχόμενο πρόβλημα να μηn επωμιστεί σε όλη την έκτασή τους τις συνέπειες, αδιάφορα αν έτσι τις εξάγει και εκτός των συνόρων της.

Το κυπριακό δημοσίευμα τονίζει πως η συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας για τη δημιουργία του πυρηνικού σταθμού στο Άκουγιου επιτρέπει στην Άγκυρα να προχωρήσει και σε κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Ο Ερντογάν τον περασμένο Ιούνιο σημείωσε ότι είναι σημαντικό για την Άγκυρα να ολοκληρωθεί ο πρώτος αντιδραστήρας στον πυρηνικό σταθμό του Άκουγιου ως το 2023, προσθέτοντας, σύμφωνα με το ΑΜΠΕ, ότι η προμήθεια του μη πυρηνικού εξοπλισμού του σταθμού θα πρέπει να γίνει από την Τουρκία.

Το Άκουγιου είναι ο πρώτος πυρηνικός σταθμός της Τουρκίας και κατασκευάζεται από την ρωσική Rosatom στις ακτές της Μεσογείου. Το κόστος του αναμένεται σύμφωνα με παλαιότερη δήλωση του Ερντογάν να ξεπεράσει τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με την έρευνα του news.gr.

Ποια είναι όμως η μέχρι τώρα ιστορία του πυρηνικού σταθμού στο Ακούγιου;

Το Πυρηνικό Εργοστάσιο Ακούγιου σύμφωνα με τα όσα έχει δημοσιεύσει κατά καιρούς το World Nuclear News και ο τουρκικός Τύπος είναι εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας υπό ανάπτυξη στο Ακούγιου και συγκεκριμένα στο Μπουγιουκετσελί στην Επαρχία Μερσίν της Τουρκίας. Θα γίνει το πρώτο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας της χώρας.

Τον Μάιο του 2010, η Ρωσία και η Τουρκία υπέγραψαν συμφωνία όπου μια θυγατρική της Rosatom, η Akkuyu NGS Elektrik Üretim Corp θα κατασκευάσει, θα κατέχει και θα λειτουργεί μια μονάδα παραγωγής ενέργειας στο Ακούγιου που θα περιλαμβάνει τέσσερις μονάδες VVER ισχύος 1.200 MW. Η συμφωνία επικυρώθηκε από το Τουρκικό Κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 2010. Οι εργασίες μηχανικής και έρευνας στον χώρο ξεκίνησαν το 2011.

Το 2013, η ρωσική πυρηνική κατασκευαστική εταιρεία Atomstroyexport (ASE) και την τουρκική κατασκευαστική εταιρεία Ozdogu υπέγραψαν την σύμβαση προετοιμασίας του εργοταξίου για το προτεινόμενο πυρηνικό εργοστάσιο του Ακούγιου. Η σύμβαση περιλαμβάνει εργασίες εκσκαφής στο χώρο.

Η επίσημη τελετή εγκαινίων έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2015. Η κύρια κατασκευή ξεκίνησε το Μάρτιο του 2018 και η πρώτη μονάδα αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2023. Οι άλλες τρεις μονάδες αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το 2025. Η χρηματοδότηση παρέχεται από Ρώσους επενδυτές, με το 93% να προέρχεται από θυγατρική της Rosatom. Μέχρι και το 49% των μετοχών μπορούν να πωληθούν αργότερα σε άλλους επενδυτές.

Οι δυνητικοί επενδυτές είναι οι τουρκικές εταιρείες Park Teknik και Elektrik Üretim. Η Τουρκική Εταιρεία Εμπορίου Ηλεκτρικής Ενέργειας και Συμβάσεων έχει εγγυηθεί την αγορά του 70% της ενέργειας που θα παραχθεί από τις δύο πρώτες μονάδες και 30% από τις τρίτες και τέταρτες μονάδες πάνω από μια συμφωνία αγοράς με δεκαπενταετή ισχύ.

Η ηλεκτρική ενέργεια θα αγοραστεί στην τιμή των 12.35 αμερικανικών σεντς ανά kWh και η υπόλοιπη ενέργεια θα πωλείται στην αγορά από τον παραγωγό. Η πιο σημαντική ένσταση είναι ότι το Μπουγιουκετσελί και οι γύρω ακτές μπορεί να χάσουν το τουριστικό δυναμικό μετά την υλοποίηση του έργου. Οι κάτοικοι του Μπουγιουκετσελί ανησυχούν ότι ο ήδη χαμηλός πληθυσμός της πόλης μπορεί να μειωθεί περαιτέρω και η πόλη και μπορεί να χάσει το καθεστώς δήμου. Ωστόσο, ο πρόεδρος του εμπορικού συμβουλίου του δήμου Αλπέρ Γκουρσόι πρόσθεσε επίσης ότι η πυρηνική ενέργεια είναι απαραίτητη για την οικονομία και ότι η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου εγκαταστάσεις μπορεί να ωφελήσει οικονομικά την πόλη.

Στις 17 Απριλίου 2011, σχηματίστηκε ανθρώπινη αλυσίδα στην Μερσίνη για να διαμαρτυρηθεί κατά της απόφασης. Προγραμματίστηκαν 30 θέσεις για τον σχηματισμό αλυσίδων κατά μήκος της εθνικής οδού που συνδέει τη Μερσίνη με το Ακούγιου. Αλλά η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη από την αναμενόμενη και αρκετές από αυτές τις αλυσίδες συγχωνεύθηκαν. Το ανατολικό άκρο της αλυσίδας ήταν στο κέντρο της Μερσίνης και έφθασε τα 20 χιλιόμετρα δυτικά κατά μήκος της εθνικής οδού χωρίς διακοπή.

Επίσης συμμετείχαν και οι οικισμοί στο δυτικό μέρος της αλυσίδας συμπεριλαμβανομένων των επαρχιακών κέντρων Σιλίφκε και Ερντεμλί, καθώς και το Μπουγιουκετσελί, η πλησιέστερη πόλη στο εργοστάσιο. Στις 12 Ιανουαρίου 2015, αναφέρθηκε ότι οι υπογραφές των ειδικών για μια έκθεση για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου κυρωμένη από τη κυβέρνηση είχαν πλαστογραφηθεί. Οι ειδικοί είχαν παραιτηθεί έξι μήνες πριν από την υποβολή της και η εταιρεία που ανέλαβε την εκπόνηση της έκθεσης είχε κάνει τότε μονομερείς αλλαγές στην έκθεση.

Φρένο στην τουρκική βουλιμία για εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στη Συρία, έναντι των Κούρδων, ως όρο για την απόσυρση των δυνάμεων των ΗΠΑ, έβαλε με δηλώσεις του ο Ντόναλντ Τραμπ και με μήνυμα που μετέφερε ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας, Τζον Μπόλτον, τον οποίο, ωστόσο, δεν δέχθηκε να συναντήσει ο Τούρκος πρόεδρος.

Η απόφαση του Ταγίπ Ερντογάν να μην δεχθεί τον Τζον Μπόλτον, ως απεσταλμένο του Ντόναλντ Τραμπ, αρκούμενος σε όσα του μεταφέρθηκαν και στις δημόσιες παρεμβάσεις του προέδρου των ΗΠΑ, αποτελεί ένα μήνυμα προς την Ουάσιγκτον και ταυτόχρονα επίδειξη δύναμης στο εσωτερικό της Τουρκίας, ενόψει των δημοτικών εκλογών, χάριν των οποίων αλλά και της μαξιμαλιστικής εξωτερικής πολιτικής, ο Τούρκος πρόεδρος έχει ανεβάσει πάλι τους τόνους.

Με τον τρόπο αυτό, ο Ταγίπ Ερντογάν χαρακτηρίζει «απαράδεκτο» το μήνυμα του Ντόναλντ Τραμπ, ζητώντας κατ΄ουσία επαναδιαπραγμάτευση, ενώ με διαρροές φέρεται να υπαναχωρεί από τη συμφωνία για αγορά των Patriot.

Οι εξελίξεις θα μπορούσαν να καταδεικνύουν εν νέου ψύχρανση των σχέσεων Ουάσιγκτον-Άγκυρας, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν υφίσταται, τουλάχιστον για την ώρα, καθώς οι κινήσεις αυτές γίνονται αντιληπτές και από τις δύο πλευρές ως διαπραγματευτικοί ελιγμοί.

Ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Τζον Μπόλτον, αναχώρησε από την Άγκυρα μετά την άρνηση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να τον συναντήσει κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στην τουρκική πρωτεύουσα.

Εντούτοις, ο Μπόλτον δεν θεώρησε ότι ο Ερντογάν τον «σνόμπαρε», καθώς δεν είχε «επισημοποιηθεί» κάποια μεταξύ τους συνάντηση, όπως ανέφερε ένας Αμερικανός αξιωματούχος που είχε ταξιδέψει μαζί του στη τουρκική πρωτεύουσα.

Τουρκικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Ερντογάν αρνήθηκε να συναντήσει τον Μπόλτον, ενοχλημένος για τις δηλώσεις του τελευταίου για τους Κούρδους πολιτοφύλακες της Συρίας. «Δεν είναι ανάγκη» να υπάρξει συνάντηση με τον σύμβουλο του Ντόναλντ Τραμπ, είπε ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος, μιλώντας σε δημοσιογράφους, επικαλούμενος το «βαρύ» πρόγραμμά του.

Νωρίτερα, ο πρόεδρος της Τουρκίας είχε δηλώσει οτι η Τουρκία είναι έτοιμη για στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία, ασκώντας παράλληλα έντονη κριτική στον Μπόλτον που σε δηλώσεις του είχε ουσιαστικά ζητήσει κάθε τουρκική δράση στην περιοχή να είναι σε πλήρη αρμονία με τις κινήσεις των ΗΠΑ. Πιο συγκεκριμένα, ο Μπόλτον στάθηκε στο ζήτημα των Κούρδων συμμάχων των ΗΠΑ στη Συρία, τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ θα αντιταχθούν σε ενδεχόμενη κακομεταχείριση τους από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.

crisismonitor.gr

Ορατός διαγράφεται ο κίνδυνος να ξεσπάσει νέο κύμα φυγής χριστιανών από τη Συρία, μετά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τις βορειοανατολικές περιοχές της χώρας. Η απειλή του Ταγίπ Ερντογάν, ότι με την αποχώρηση των Αμερικανών τουρκικά στρατεύματα θα εισβάλουν για να εκδιώξουν τους «τρομοκράτες», όπως η Αγκυρα αποκαλεί τις κουρδικές πολιτοφυλακές που ελέγχουν τη Ρατζάβα (συριακό Κουρδιστάν) ανατολικά του Ευφράτη, προκαλεί έντονη ανησυχία στους χιλιάδες χριστιανούς που έχουν συρρεύσει εκεί για να γλιτώσουν από τους ισλαμιστές του ISIS.

Διπλωματικές πηγές στη Βηρυτό ανέφεραν ότι έχουν αυξηθεί θεαματικά τις τελευταίες ημέρες τα αιτήματα χριστιανών από τις κουρδοκρατούμενες περιοχές, που αποτελούν το 20% του εδάφους της Συρίας, για χορήγηση βίζας ώστε να φύγουν στο εξωτερικό.

Την ίδια στιγμή, ο αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου του Λιβάνου Ιλαϊ Φερζλί, χριστιανός ορθόδοξος και ο ίδιος, μιλώντας στην «Κ» έκανε λόγο για εν εξελίξει «σχέδιο αφανισμού των χριστιανών από τη Μέση Ανατολή ώστε η ιδέα του Ιησού Χριστού να καταστεί σε βάθος χρόνου μύθος».

«Στις περιοχές των Κούρδων κατέφυγαν τόσο από το εσωτερικό της Συρίας όσο και από το Ιράκ, με την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους, αρκετές χιλιάδες χριστιανοί, Συροχαλδαίοι (νεστοριανοί), καθολικοί, ουνίτες, όπου μπορούσαν να ασκούν ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα ενώ απολάμβαναν σχετική ειρήνη και ασφάλεια.

Τώρα όμως έχει αρχίσει να τους καταλαμβάνει αίσθημα ανασφάλειας και προσπαθούν με κάθε τρόπο να φύγουν, προτού αρχίσουν οι συγκρούσεις», είπε στην «Κ» Ευρωπαίος διπλωμάτης που παρακολουθεί από πολύ κοντά τις εξελίξεις.

Οπως εξήγησε, ο φόβος τού εκεί χριστιανικού στοιχείου εκπορεύεται από το ενδεχόμενο –πολύ πιθανό λόγω συντριπτικής διαφοράς πολεμικής ισχύος– τα τουρκικά στρατεύματα που θα κληθούν να εκδιώξουν την κουρδική πολιτοφυλακή YPG/YPJ να εισβάλουν συνεπικουρούμενα από παραστρατιωτικές οργανώσεις ακραίων σουνιτών που πολεμούν ήδη τον Ασαντ και θεωρούν τους χριστιανούς «άπιστους» και εχθρούς του Ισλάμ.

Ορατός κίνδυνος

Οι ίδιοι οι Kούρδοι έχουν προειδοποιήσει, εξάλλου, ότι εάν καταληφθεί η Ρατζάβα από τους Τούρκους, χιλιάδες σουνίτες τζιχαντιστές που κρατούνται στις φυλακές θα αφεθούν ελεύθεροι, οπότε ο κίνδυνος (και) για το χριστιανικό στοιχειό θα είναι τεράστιος.

Αλλά και στην υπόλοιπη Συρία, μολονότι τα όπλα έχουν σιγήσει στις περισσότερες περιοχές της, ο δρόμος της επιστροφής για του χριστιανούς παραμένει κλειστός. Οι εικόνες –με τον Αη Βασίλη (Papa Noel στη Mέση Ανατολή) να μοιράζει δώρα σε παιδάκια στη Δαμασκό, τα λαμπερά χριστουγεννιάτικα δέντρα και τα πυροτεχνήματα– που μετέδωσαν τα Χριστούγεννα τα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα μάλλον επικοινωνιακά τρικ του καθεστώτος ήταν παρά απηχούσαν το πνεύμα της Γέννησης του Θεανθρώπου, που από την έναρξη του πολέμου εξανεμίστηκε στον τόπο γέννησής του.

Σε περιοχές όπως Λαττάκεια, Ταρτούς, Κοιλάδα των Χριστιανών στα σύνορα με τον Λίβανο και άλλες, που ανακατέλαβε ο κυβερνητικός στρατός, μπορεί να υπάρχει μια κάποια αίσθηση ασφάλειας, από την άποψη ότι δεν έχει εξαλειφθεί η απειλή των τρομοκρατών του ISIS, όμως οι συνθήκες ζωής και άσκησης των θρησκευτικών καθηκόντων δεν ενθαρρύνουν ακόμη τον μαζικό επαναπατρισμό.

«Δεν έχουμε μαζικές επιστροφές. Αντιθέτως, όσοι μπορούν ακόμα και τώρα να φύγουν φεύγουν», λέει στην «Κ» ο Σύρος ιερέας Ιωάννης. «Μπορεί να υπάρχει σχετική ειρήνη, αλλά είναι αδύνατο να επιβιώσουν. Τώρα πλέον, από τις κουρδικές περιοχές φεύγουν και πηγαίνουν στο Ιράκ, απ’ όπου παίρνουν βίζα για την Αυστραλία, η οποία δέχεται πλέον μόνο χριστιανούς από τη Μέση Ανατολή».

Ο γενικός γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ), που παρακολουθεί στενά το δράμα των χριστιανών στη Μέση Ανατολή και προσπαθεί να αφυπνίσει τους ισχυρούς της Γης, βουλευτής Ανδρέας Μιχαηλίδης, έδωσε στην «Κ» μια άλλη διάσταση του όλου προβλήματος. «Τώρα έχουν αρχίσει να φεύγουν λόγω τρομοκρατικών χτυπημάτων χριστιανοί και από χώρες που ναι μεν δεν εμπλέκονται σε πολέμους, αλλά αντιμετωπίζουν πρόβλημα τρομοκρατίας, όπως είναι ο Λίβανος, η Αίγυπτος, η Ιορδανία. Με βάση τις μαρτυρίες και στοιχεία που είχαμε στην πρόσφατη σύνοδο της ΔΣΟ στη Βηρυτό από ορθόδοξους βουλευτές της Μέσης Ανατολής, αλλά και ιερωμένους που κατέφθασαν από τη Συρία και το Iράκ, δυστυχώς οι χριστιανοί δεν γυρίζουν πίσω και κάποιοι, αν βρουν ευκαιρία, φεύγουν».

Σχεδιασμένη στοχοποίηση

Αλλά και στη συνεδρίαση των ορθόδοξων χριστιανών βουλευτών πρόσφατα στο Κάιρο, ακούστηκαν κραυγές απόγνωσης γύρω από το μέλλον των χριστιανών στους τόπους όπου γεννήθηκε και άνθησε ο χριστιανικός πολιτισμός.

«Ετσι όπως πάμε, οι εκκλησίες μας θα καταντήσουν να είναι μόνο πέτρες, δεν θα υπάρχουν χριστιανοί να προσευχηθούν σε αυτές», είπε χαρακτηριστικά ένας Ιορδανός βουλευτής, ενώ ένας Παλαιστίνιος συνάδελφός του προειδοποίησε πως «ο αφανισμός της κοιτίδας του χριστιανισμού στη Μέση Ανατολή θα έχει επιπτώσεις στην παγκόσμια χριστιανοσύνη».

Ο αντιπρόεδρος του λιβανικού Κοινοβουλίου επέμεινε, στη συζήτησή του με την «Κ», στη σχεδιασμένη στοχοποίηση από «παγκόσμιες δυνάμεις», τις οποίες, ωστόσο, δεν κατονόμασε. «Αν μείνουν οι εκκλησίες άδεια κουφάρια, τότε θα έχουν πετύχει τον σκοπό τους, να απαλείψουν στη συνείδηση των ανθρώπων την Καινή Διαθήκη από τη Μέση Ανατολή και να παραμείνει μόνο η Παλαιά Διαθήκη», υποστήριξε. Ο ίδιος υποστήριξε, αναφερόμενος στις τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον χριστιανών στην Αίγυπτο, ότι «η τρομοκρατία σε αυτή τη μεγάλη χώρα είναι 100% εισαγόμενη από τη Μέση Ανατολή» και πρότεινε τη Βηρυτό ως το κέντρο διαλόγου μεταξύ των θρησκειών της Μέσης Ανατολής, ώστε να βρεθεί τρόπος αρμονικής συνύπαρξής τους.

H αιφνιδιαστική αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία και η βουλιμία του Ταγίπ Ερντογάν να επιτεθεί στους Κούρδους της περιοχής αναδεικνύει το δίδυμο Πούτιν-Άσαντ σε παράγοντες σταθερότητας στην περιοχή, καθώς οι επικεφαλής των κουρδικών πολιτοφυλακών YPG, έχουν ήδη ζητήσει τη στήριξη των συριακών δυνάμεων, ενώ τώρα ανακοίνωσαν ότι θα ζητήσουν ρωσική διαμεσολάβηση για επιτευχθεί συμφωνία με το καθεστώς του Σύρου προέδρου, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος αντιπαράθεσης με την Τουρκία.

Οι ηγέτες των Κούρδων στην Συρία δήλωσαν την πρόθεση τους να έρθουν, με τη συμβολή της Ρωσίας, σε πολιτική συμφωνία με την κυβέρνηση Άσαντ, ανεξαρτήτου των αμερικανικών σχεδίων να αποχωρήσουν από την περιοχή, δήλωσε ένας υψηλόβαθμος Κούρδος αξιωματούχος στο πρακτορείο Reuters.

Η κουρδική κυβέρνηση που βρίσκεται στη βόρεια Συρία παρουσίασε έναν οδικό χάρτη για τη συμφωνία με τον Άσαντ σε πρόσφατες συναντήσεις της με τη Ρωσία και περιμένει την απάντηση της Ρωσίας, δήλωσε ο Μπάντραν Τζία Κούρντ, ο οποίος ήταν παρών στις συναντήσεις.

crisismonitor.gr

Τα δυτικά Βαλκάνια θα συνεχίσουν και το 2019 να είναι επίκεντρο γεωπολιτικών εξελίξεων, καθώς οι έως τώρα προσεγγίσεις, γεωστρατηγικού χαρακτήρα, έχουν αποτύχει παταγωδώς να εδραιώσουν συνθήκες ασφάλειας και σταθερότητας.

Τα υποβόσκοντα και πάντα ισχυρά εθνοτικά χαρακτηριστικά, η χρόνια υπανάπτυξη και η διάψευση του ευρωπαϊκού οράματος το 2014, είναι οι βασικές αιτίες, των αντιδράσεων που καταγράφονται. Ωστόσο, η Δύση, τώρα, με την ενεργό συμμετοχή της Ελλάδας, τόσο κάθετα όσο και οριζόντια και ένα πληρέστερο γεωοικονομικό δόγμα, επιχειρεί -για μια ακόμη φορά- την αναβάθμιση της περιοχής.

Ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός NATO-Ρωσίας, μεταβάλλεται επίσης, καθώς η ΕΕ χειραφετείται επιδιώκοντας αυτόνομα στόχους, όπως είχε επισημάνει από το 2017 το Crisis Monitor, τόσο στον οικονομικό τομέα, όσο και στην ασφάλεια, περιπλέκοντας την ήδη δυσεπίλυτη εξίσωση και εισάγοντας νέες δυνάμεις σε μια προκαθορισμένη από καιρό σκακιέρα.Auditor’s note Σε αυτή τη φάση, μείζονος σημασίας είναι η διασφάλιση της προοπτικής διαφοροποίησης του ενεργειακού μίγματος της περιοχής, με τη συμμετοχή τρίτων παιχτών που βρίσκονται, όμως υπό τη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ. Σε αυτό το πλαίσιο καθοριστικής σημασίας για τα αμερικανικά συμφέροντα είναι οι πλατφόρμες εκφόρτωσης LNG σε Αλεξανδρούπολη (υπό κατασκευή) και Ρεβυθούσα (λειτουργική), καθώς και η διασύνδεση της Ελλάδας με τα δίκτυα σε πΓΔΜ και Βουλγαρία.
Σε δεύτερη φάση ρόλο θα παίξουν οι αγωγοί φυσικού αερίου από το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Υπ’ αυτό το πρίσμα, η πολιτική που χαράσσει η ελληνική κυβέρνηση, είναι αναγκασμένη να βασιστεί στο ειδικό βάρος που έχουν τα συγκεκριμένα projects και να το χρησιμοποιήσει ως αντίβαρο στην δεδομένη γεωπολιτική αξία της Τουρκίας. Τούτων δοθέντων, η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία και η επικρατούσα, στον Λευκό Οίκο, αντίληψη, ότι η στρατηγική σημασία της Συρίας είναι περιορισμένη, ευνοεί την Ελλάδα, στον βαθμό, όμως που η χρησιμότητα της Τουρκίας είναι περιορισμένη σε αυτό το πεδίο.

Η ευρωπαϊκή επίδραση διαφοροποιείται ως προς το σχέδιο του nation – building, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση παραδοσιακά επενδύει στη στρατηγική των micro-regions των δυτικών Βαλκάνιων, χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει να επιβάλλει ουσιαστική σταθερότητα. Επιπλέον τα διαφορετικά εθνικά συμφέροντα των κρατών – μελών της σε συνδυασμό με τη χρηματοπιστωτική κρίση έχουν περιορίσει το ρόλο της. H αδράνεια των Βρυξελλών έχει αναδείξει τη δυναμική του Βερολίνου, που προσπαθεί να εξελιχθεί σε play-maker, για επηρεάσει τις εξελίξεις στην περιοχή με τις δραστηριότητές του Berlin Process.

Η Ουάσιγκτον από την άλλη πλευρά διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του nation – building και ευνοεί τη δημιουργία macro- regions ώστε να μπορεί να ελέγξει τις γεωπολιτικές ισορροπίες προς όφελός της. Η οικονομική και πολιτισμική ενοποίηση των αλβανόφωνων περιοχών εξυπηρετεί τα αμερικάνικα σχέδια για την τιθάσευση της Σερβίας, του κύριου εκπροσώπου του σλαβικού παράγοντα καθώς τον αποκόπτει από τη χριστιανική Ελλάδα και το σκοπιανό-σλαβικό στοιχείο. Ταυτόχρονα, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να εντάξει Κόσοβο και Σκόπια στο ΝΑΤΟ για να μπορέσει να ισχυροποιήσει τα ερείσματά της. Η αμερικάνικη στρατιωτική βάση Camp Bondsteel στο Κόσοβο – φιλοξενεί τις αμερικάνικες στρατιωτικές δυνάμεις που είναι υπό τις διαταγές της Kosovo Force (KFOR)- αν και υποβαθμίζεται από κάποιους αναλυτές- έχει ένα ιδιαίτερο στρατηγικό ρόλο.

Αντίθετα, η Μόσχα επιδιώκει ενεργά την ένωση των σερβικών πληθυσμών, θέτοντας βέβαια μαξιμαλιστικούς στόχους, οι οποίοι τροφοδοτούν εθνικιστικά ένστικτα, όπως την ενιαία Σερβία. Στην πραγματικότητα, όμως, η στενότερη συνεργασία των σερβικών πληθυσμών με το Βελιγράδι ενισχύει τη ρωσική επιρροή στην περιοχή και σηκώνει τείχη στην επέλαση του NATO και της ΕΕ. Επιπλέον, η Ρωσία «σπρώχνει» την προσάρτηση της σερβικής μειονότητας του Κοσόβου στη Σερβία και την ανεξαρτητοποίηση της Republika Srpska, τύπου Κριμαίας με ενσωμάτωση στη Σερβία. Παράλληλα, ο Πούτιν δείχνει να  έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει «hot spots» στα δυτικά Βαλκάνια και να χειρίζεται τις εθνοτικές εντάσεις με βάση τα ρωσικά εθνικά συμφέροντα.Auditor’s note «Απρόσμενες» εξελίξεις, όπως πολιτικές δολοφονίες, πραξικοπήματα, εκτροπές και βίαιες διαδηλώσεις, πρέπει επίσης να υπολογίζονται όταν εξετάζονται πιθανά σενάρια στα Βαλκάνια και να λαμβάνονται υπόψη ενδεχόμενες δυναμικές που απορρέουν ή τροφοδοτούνται απ’ αυτά.

Παρέμβαση στα δυτικά Βαλκάνια, όμως, ασκεί και η Κίνα, η οποία τα εντάσσει σε σειρά σχεδιασμών, καθώς οι πόρτες της ΕΕ κλείνουν για κινεζικές επενδύσεις, τόσο το ειδικό βάρος των Βαλκανίων ενισχύεται για το Πεκίνο.

Η Κίνα, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα δίκτυο συνδεσιμότητας υποδομών κατά μήκος της Ευρασίας διαμέσου One Belt and One Road (OBOR) με τις  χώρες των Βαλκανίων να θεωρούνται σημαντικές για την επίτευξή της πρωτοβουλίας. Το Πεκίνο στοχεύει στις επενδυτικές ευκαιρίες που εμφανίζονται στα Βαλκάνια ενώ τα κράτη – μέλη της ΕΕ τα αντιλαμβάνονται κυρίως ως περιοχή πολιτικής αστάθειας, μεταναστευτικών ροών, ισλαμιστικής εξτρεμιστικής απειλής και εμπορίου ναρκωτικών.

«Aιχμή του δόρατος» της κινέζικης διπλωματίας είναι η πρωτοβουλία «16+1» που επιδιώκει να βελτιώσει τις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ του Πεκίνου και των δεκαέξι κρατών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων και πέντε κρατών των δυτικών Βαλκανίων (Αλβανία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Σκόπια, Σερβία). H Κίνα, αντιλαμβάνεται τα Βαλκάνια ως άξονα μεταξύ της Μεσογείου και της Κεντρικής Ευρώπης και ως μια γέφυρα μεταξύ της Δύσης και της Ευρασίας. Αξίζει να επισημανθεί ότι οι χώρες των δυτικών Βαλκανίων έχουν ανταποκριθεί σε κινέζικα επενδυτικά έργα που δεν υιοθετούν το μοντέλο της ΕΕ σε θέματα ανταγωνισμού και προσφορών.

Η περιοχή των Βαλκανίων διατηρεί και το status υψηλής σπουδαιότητας και για την Τουρκία:  γιατί τα χρησιμοποιεί ως πεδίο επίδειξης δυνατοτήτων απέναντι σε ΗΠΑ και Ευρώπη, εκμεταλλευόμενη τα  ιστορικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά στοιχεία, που τη συνδέουν με την περιοχή. Επίσης, οι σχέσεις με τα Βαλκάνια περιλαμβάνουν και μια πολύ-συμμετοχική δραστηριότητα μη-κρατικών φορέων, καθώς ο ρόλος της κοινωνίας των πολιτών και του επιχειρηματικού τομέα, εντείνεται, ενώ τα δημόσια ιδρύματα και οι κρατικές υπηρεσίες περιορίζονται σε πιο συντονιστικά καθήκοντα.

Εθνικισμοί και συμφωνίες  

Στo εθνοτικό παζλ των δυτικών Βαλκανίων, καθοριστική παραμένει η παράμετρος επαναπροσδιορισμού των ισορροπιών. Ο αλβανικός παράγοντας αναμένεται να ενισχυθεί μέσα στο 2019 με τη μορφή μιας ενιαίας οικονομικής, εμπορικής και πολιτισμικής οντότητας, περιλαμβάνοντας Αλβανία, Κόσσοβο, αλβανόφωνες περιοχές της πΓΔΜ και το σερβικό αλβανόφωνο Πρέσεβο. Η δημιουργία μιας τέτοιας «γεωγραφικής» περιοχής με κοινό σημείο τη γλώσσα και τον πολιτισμό αναμένεται να δώσει ώθηση στις εμπορικές δραστηριότητες καθώς καταργεί τα οικονομικά σύνορα.

Όμως, τα αμερικάνικα συμφέροντα ταυτίζονται με τα ευρωπαϊκά στην ομαλοποίηση των σχέσεων Ελλάδας – Σκοπίων προσβλέποντας στο να υλοποιηθεί η Συμφωνία των Πρεσπών που πιστώνεται στους πρωθυπουργούς τους Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ αντίστοιχα. Ο διεθνής παράγοντας υποστηρίζει πάντα εκείνους που θεωρεί ότι έχουν πολιτική ισχύ και στη συγκεκριμένη περίπτωση επενδύει στους Τσίπρα και Ζάεφ για να στηρίξουν το εγχείρημα της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Το ερώτημα που εγείρεται δεν είναι αν τελικά η συμφωνία θα περάσει από τα δυο κοινοβούλια των συμβαλλόμενων κρατών, αλλά αν θα είναι βιώσιμη. Η περίπτωση της Συμφωνίας των Πρεσπών θεωρείται, πλέον, αντίστοιχη με τις Συνθήκες του Ντέιτον (1995) και του Κουμάνοβο (1999) όπου η διεθνής κοινότητα ωθούνταν από την επιτακτική ανάγκη άμεσης και βιώσιμης επίλυσης των προβλημάτων, ώστε να δημιουργήσει δυναμική και να αποκαταστήσει τη σταθερότητα.

Όμως η ιστορία των δυτικών Βαλκανίων αποδεικνύει ότι Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες αγνοούν τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν στα δυτικά Βαλκάνια, υποτιμώντας τις εσωτερικές δυναμικές που υποβόσκουν εξαιτίας του μακραίωνου εθνοτικού και πολιτισμικού μωσαϊκού που τα απαρτίζει. Το blind spot που νομοτελειακά έχουν Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες στα Βαλκάνια, έχει επιτρέψει σε τρίτες χώρες και άλλους παράγοντες να αποτρέπουν την ουσιαστική εφαρμογή των συμφωνιών, δημιουργώντας έτσι απόσταση μεταξύ συμφωνιών και πραγματικότητας, η οποία προοδευτικά εξελίσσεται σε χάσμα που παράγει εντάσεις.

Η κυβέρνηση της Αθήνας, προσπαθεί από την πλευρά της να ασκήσει πολυδιάστατη διπλωματία υιοθετώντας μια στρατηγική εξωστρέφειας, επιδιώκοντας  να εξελιχθεί σε θετική δύναμη, ώστε να της επιτραπεί η ανάπτυξη πρωτοβουλίας, που θα αναγάγει την Ελλάδα σε  ενεργό παράγοντα των περιφερειακών γεωπολιτικών ισορροπιών. Παράλληλα, ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τις συγκυρίες για να ενισχύσει το προφίλ της χώρας στην περιοχή.Auditor’s note Στην πραγματικότητα, όμως, τα περιθώρια άσκησης εξωτερικής πολιτικής είναι στενά καθώς η Ελλάδα είναι ταυτόχρονα μέλος της ΕΕ, της Ευρωζώνης και του NATO, σχηματισμοί που προωθούν συγκεκριμένα –αν και αντικρουόμενα, εσχάτως- συμφέροντα των ισχυρών που τους απαρτίζουν, ενώ αποτελούν και μορφή άμυνας απέναντι στη βουλιμία της Ρωσίας για το εγγύς Εξωτερικό. Το πλαίσιο αυτό, είναι πολύ συγκεκριμένο και δεσμευτικό, ενώ προσπάθειες άμβλυνσής του είχαν στο παρελθόν δυσάρεστα αποτελέσματα. Συνεπώς, η Ελλάδα έχει δυνατότητα να επιλέξει το βαθμό ενεργοποίησής της, στο πλαίσιο των εξελίξεων και όχι την κατεύθυνση αυτών.

Παράλληλα, η ενίσχυση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας στα Βαλκάνια είναι συνδεμένη με τις κινήσεις της τουρκικής διπλωματίας. Μια Ελλάδα με στενές συμμαχίες σε πολιτικό, οικονομικό και ενεργειακό επίπεδο διαθέτει περισσότερες διασφαλίσεις, δικλείδες ασφαλείας και ειδικό βάρος, ώστε να μπορεί να εξισορροπήσει τις τουρκικές πιέσεις τόσο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, όσο και στην ευρύτερη περιοχή.

crisismonitor.gr

Τα αμυντικά προγράμματα της Άγκυρας βρίσκονται σε εξέλιξη παρά τα προβλήματα της οικονομίας της, ενώ την ίδια ώρα, η Αθήνα «απαντά» με την έναρξη του προγράμματος αναβάθμισης των 84 F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας στην έκδοση «Viper».

Η Ανατολική Μεσόγειος, τα σχέδια της Αθήνας για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της το ερχόμενο χρονικό διάστημα και η ενίσχυση της τριμερούς συνεργασίας ανάμεσα σε Ελλάδα, Ισραήλ και Κυπριακή Δημοκρατία, με τη νομιμοποιητική παρουσία των ΗΠΑ, αποτελούν εν συντομία τους βασικούς λόγους του ασυνήθιστα έντονου μπαράζ παραβιάσεων και τουρκικών παρενοχλήσεων στο Αιγαίο όλη την προηγούμενη εβδομάδα. Η τουρκική «νευρικότητα» ήταν υπολογισμένη και στοχευμένη. Ξεκίνησε τη Δευτέρα, αμέσως μετά τη συνέντευξη του βοηθού υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Γουές Μίτσελ στην «Κ», όπου πρακτικά περιέγραψε την Τουρκία ως μειοψηφία του ενός ως προς τις θέσεις της για την κυπριακή αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ), και ολοκληρώθηκε την Πέμπτη, μία ημέρα μετά τις δηλώσεις του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Ευάγγελου Αποστολάκη για την απαραβίαστη κόκκινη γραμμή της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας.

Επιπλέον, δεν θα πρέπει να υποβαθμίζεται η αξία των αναφορών που έγιναν από τον εκτελεστικό αντιπρόεδρο της Exxon/Mobil για τη δυναμική των οικοπέδων που βρίσκονται στα δυτικά και στα νοτιοδυτικά της Κρήτης. Ενας από τους βασικούς λόγους που η Τουρκία έχει μεταβάλει τη θέση της ως προς το εύρος του «casus belli», περιλαμβάνοντας την Κρήτη, είναι ακριβώς η αποτροπή μετατροπής ακόμη μιας χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο σε εξαγωγέα ενέργειας.

Η παραίτηση Μάτις

Για την Αθήνα οι αμέσως προηγούμενες ημέρες έκρυβαν μια έκπληξη και μια ψυχρολουσία. Την αρχική αισιοδοξία για τις δηλώσεις του κ. Μίτσελ για την Κύπρο διαδέχθηκε ο σκεπτικισμός για την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να ανακοινώσει την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη βορειοανατολική Συρία. Η προαναγγελία της παραίτησης του υπουργού Αμυνας Τζέιμς Μάτις έχει εν πολλοίς παράπλευρη απώλεια τη διετή προσπάθεια που είχε γίνει από την Αθήνα ώστε να καταστούν κατανοητές ορισμένες σημαντικές ελληνικές θέσεις. Ευλόγως, η Αθήνα αναμένει με ενδιαφέρον την ανακοίνωση του αντικαταστάτη του κ. Μάτις από τον πρόεδρο των ΗΠΑ τις επόμενες ημέρες.

Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, στην Αθήνα υπάρχει έντονη ανησυχία καθώς ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι οι Τούρκοι χρησιμοποιούν δίχως φειδώ ορισμένα κλασικά εργαλεία αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας. Στους πρώτους 11 μήνες του 2018 καταγράφηκαν συνολικά 29 υπερπτήσεις, ενώ μόνο στις δύο ημέρες του μπαράζ παραβιάσεων (17/12 και 20/12) έγιναν 14, μάλιστα πάνω από κατοικημένα νησιά (Καστελλόριζο και Οινούσσες).

Ωστόσο, εκείνο που ανησυχεί ακόμα περισσότερο όσους αντιλαμβάνονται τη γενικότερη ατμόσφαιρα στη γειτονική χώρα είναι το έντονο κλίμα εσωτερικού διχασμού σε πολλά επίπεδα. Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προφανώς και παραμένει ένας αδιαμφισβήτητος ηγέτης, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης εξακολουθούν να μην μπορούν να βρουν ένα αφήγημα εναντίον του. Ελλείψει άλλων επιχειρημάτων χρησιμοποιούν μια παλιά κεμαλική συνταγή περί έλλειψης αρκετής «εθνικής» ορμής, η οποία και αυτή δεν στέκει για πολύ, όπως φαίνεται από τις εξαιρετικά επιθετικές δηλώσεις των υπουργών Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου και Αμυνας Χουλουσί Ακάρ.

Το είδος του διχασμού που ανησυχεί την Αθήνα είναι λιγότερο ορατό αλλά πολύ πιο επικίνδυνο. Η παρέλευση σχεδόν δυόμισι ετών από την απόπειρα πραξικοπήματος κατά του κ. Ερντογάν και η επικράτησή του σε δημοψήφισμα και εθνικές εκλογές δεν έχουν μειώσει τις απηνείς διώξεις εναντίον των αντιφρονούντων. Εντός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων (ΤΕΔ) οι αξιωματικοί καλούνται να ανταποκριθούν σε εντολές οι οποίες ορισμένες φορές είναι έγκυρες, κάποιες άλλες είναι απλά «δολώματα» για να ξεσκεπάσουν πιθανές ομάδες που ενδεχομένως εξακολουθούν να κρύβονται στο στράτευμα. Για όσους παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς την κατάσταση στην Τουρκία, αυτά τα σημάδια είναι σοβαρά.

Ωστόσο δεν πρέπει να αποπροσανατολίζουν από τη γενικότερη εικόνα. Ο κ. Ερντογάν εμφανίζεται να κερδίζει νίκες, όπως η πρόσφατη αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία.

Στην Αθήνα, πάντως, υπάρχει ικανοποίηση για τη σταδιακή καρποφόρηση ορισμένων υπερκομματικών στρατηγικών που έχουν ακολουθηθεί τα τελευταία 8 έως 10 χρόνια και, κυρίως, την ενδυνάμωση των σχέσεων με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Παράλληλα, γίνονται προσπάθειες για δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών εμβάθυνσης των σχέσεων με χώρες της Ε.Ε. και, κυρίως, με τη Γαλλία, η οποία διατηρεί συμφέροντα στην περιοχή.

Τροχοπέδη σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η πολιτική περιδίνηση στην οποία έχει εγκλωβιστεί στο εσωτερικό ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν, αλλά και οι επερχόμενες ευρωεκλογές οι οποίες έχουν παραλύσει τις κυβερνήσεις των σημαντικότερων κρατών της Ε.Ε., ειδικά για ζητήματα που αφορούν την Ελλάδα, μια χώρα που, λόγω της οικονομικής κρίσης, βρισκόταν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος για οκτώ συναπτά έτη. Το γαλλικό ενδιαφέρον περιλαμβάνει την κυπριακή ΑΟΖ, όπου η Total δραστηριοποιείται έντονα, αλλά και την Αίγυπτο. Μια σεκάνς, συνεργασίας της Γαλλίας με την τριμερή Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, ανάλογη με αυτή της συμμετοχής των ΗΠΑ σε εκείνη με το Ισραήλ, δεν πρέπει να αποκλείεται εν ευθέτω χρόνω.

Η τουρκική οικονομία

Ο ρόλος που θα πρέπει να διαδραματίσει η Αθήνα στην περιοχή εκ των πραγμάτων δημιουργεί ορισμένες πρακτικές ανάγκες που δεν είναι πάντα σαφές πότε και αν μπορούν να ικανοποιηθούν. Πέρα από τον νέο ρόλο της Αθήνας, η ανάγκη ανανέωσης του οπλοστασίου προκύπτει και από τη διαρκώς διευρυνόμενη «ψαλίδα» στην ισορροπία δυνάμεων με την Τουρκία. Ακόμη και αν σκάσει η «φούσκα» της τουρκικής οικονομίας, υπολογίζεται ότι τα αμυντικά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη θα εξακολουθήσουν να υλοποιούνται για τα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια.

Για την Ελλάδα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκε η έναρξη του προγράμματος αναβάθμισης των 84 F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας στην έκδοση «Viper». Το πρόγραμμα θα κοστίσει 996 εκατ. δολάρια στην Αθήνα, ενώ 448 παραχωρούνται διακρατικά ως FMS. Το πρώτο αναβαθμισμένο F-16 αναμένεται πριν από το τέλος του 2019 και το πρόγραμμα θα πρέπει να ολοκληρωθεί έως τις 30 Ιουνίου 2027. Η Αθήνα αναζητεί και άλλες αποδεσμεύσεις από τις ΗΠΑ, τύπου FMS, κατά κύριο λόγο για το Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.). Κυρίως για το σύστημα αντιαεροπορικών πυραύλων επιφανείας αέρος, που φέρουν δύο μεταχειρισμένες φρεγάτες τύπου Oliver Hazard Perry του αυστραλιανού βασιλικού ναυτικού, για τις οποίες, όπως αποκάλυψε πριν από δύο εβδομάδες η «Κ», ενδιαφέρεται ενεργά η Αθήνα. Είναι σαφές ότι μια τέτοια επιλογή θα συνιστούσε λύση ανάγκης, καθώς έχει χαμηλό κόστος (180 εκατ. ευρώ για τα δύο πλοία «Newcastle» και «Melbourne»).

Κατά τα λοιπά, τα δύο βασικά προγράμματα του Π.Ν. αφορούν ένα γαλλικό και ένα αμερικανικό. Το πρώτο αφορά την προμήθεια δύο γαλλικών Belh@rra, ενώ το δεύτερο τη συμπαραγωγή φρεγατών με τους Αμερικανούς και την ανάπτυξη ενός ναυπηγικού ερευνητικού κέντρου. Και στις δύο περιπτώσεις αποτελεί προϋπόθεση η επίλυση των προβλημάτων που έχει η Ελλάδα και με τα δύο μεγάλα ναυπηγεία της (Ελευσίνας και Σκαραμαγκά).

«Πακέτο» απειλών από τον Ακάρ

Επανήλθε χθες δριμύτερος ο υπουργός Αμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ κάνοντας λόγο για «προκλήσεις» που δέχεται η χώρα του συνολικά σε Αιγαίο, Μεσόγειο και Κύπρο. Ο ίδιος έσπευσε να απευθύνει και νουθεσίες με αποδέκτη την Ελλάδα, απαντώντας κατ΄ουσίαν στην πρόσφατη δήλωση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Ευάγγελου Αποστολάκη «εαν οι Τούρκοι ανέβουν σε βραχονησίδα θα την ισοπεδώσουμε». Για βαρύ τίμημα προειδοποίησε ο κ. Ακάρ που θα υποστούν «όσοι δεν μείνουν μακριά από προκλήσεις» αφιερώνοντας αυτή τη φράση του «ως συμβουλή στους γείτονές μας».

Για την (ενδιαφέρουσα) ιστορία σημειώνεται ότι ο Χουλουσί Ακάρ άρχισε τη θητεία στο προηγούμενο πόστο του, της ηγεσίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) τον Αύγουστο του 2015, σχεδόν παράλληλα με την ανάληψη της αντίστοιχης θέσης στην Ελλάδα από τον κ. Αποστολάκη. Οι επαφές των δύο ανδρών πριν από την ανάληψη αυτών των καθηκόντων ήταν μάλλον περιορισμένες, παρότι αμφότεροι είχαν υπηρετήσει σε κρίσιμα πόστα μέσα και έξω από τις χώρες τους. Παρ’ όλα αυτά έκτοτε δημιούργησαν μια πολύ άμεση σχέση, με κύριο χαρακτηριστικό την ευκολία της μεταξύ τους επικοινωνίας, ακόμα και στις πολύ κρίσιμες στιγμές. Στη διάρκεια τριών ετών από τον Αύγουστο του 2015 έως και τον περασμένο Ιούλιο, όταν ο κ. Ακάρ μετακινήθηκε μόνον για να αναλάβει τη θέση του πρώτου υπουργού Αμυνας της σύγχρονης Τουρκίας με ουσιαστικές αρμοδιότητες, οι δύο στρατιωτικοί καλλιέργησαν μια γραμμή επικοινωνίας πολύ αμεσότερη από την πάλαι ποτέ «κόκκινη γραμμή». Αυτό δεν σημαίνει ότι η αμεσότητα της επικοινωνίας αντιστοιχούσε και στην ανάλογη μείωση της τουρκικής επιθετικότητας.

Τον κ. Ακάρ έχει διαδεχθεί τους τελευταίους μήνες στην ηγεσία των ΤΕΔ ο στρατηγός Γιασάρ Γκιουλέρ, ένας αξιωματικός με πολύ μικρότερο επικοινωνιακό χάρισμα από τον προκάτοχό του. Ο δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στους κ. Αποστολάκη και Γκιουλέρ είναι μεν ανοικτός, ωστόσο παρότι δεν είθισται ο κ. Ακάρ και ο Ελληνας ΓΕΕΘΑ διατηρούν τη δυνατότητα επικοινωνίας.

kathimerini.gr

Ερντογάν: Είναι όλο υπό τον έλεγχο μας…

«Τώρα κυματίζει εκεί η τουρκική σημαία! Κυματίζει εκεί η σημαία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού» δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος

Στην κουρδική πόλη Αφρίν, στη βορειοδυτική Συρία κατάφεραν να μπουν το πρωί της Κυριακής οι τουρκικές δυνάμεις και οι Σύροι αντάρτες σύμμαχοί τους και ήδη έχουν υψωθεί τουρκικές σημαίες στην πόλη της βορειοδυτικής Συρίας, η οποία αποτελούσε προπύργιο της κουρδικής πολιτοφυλακής Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG). 

«Οι τουρκικές δυνάμεις και οι Σύροι σύμμαχοί τους έθεσαν υπό τον έλεγχό τους πολλές συνοικίες και οι μάχες συνεχίζονται» δήλωσε ο διευθυντής του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  Ράμι Αμπντελραχμάν. 

Λίγη ώρα αργότερα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε ότι από τις 8:30 το πρωί της Κυριακής «το Αφρίν είναι υπό τον πλήρη έλεγχό μας». «Μονάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, οι οποίες υποστηρίζονται από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, έθεσαν εντελώς υπό τον έλεγχό τους το κέντρο της πόλης Αφρίν σήμερα το πρωί στις 08:30. Τώρα κυματίζει εκεί η τουρκική σημαία! Κυματίζει εκεί η σημαία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού!» είπε ο Τούρκος πρόεδρος προσθέτοντας ότι συνεχίζονται οι επιχειρήσεις για τον εντοπισμό ναρκών. 
Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο Anadolu οι Σύροι αντάρτες και οι τουρκικές δυνάμεις μπήκαν στην πόλη στις 5 τα ξημερώματα τοπική ώρα. Μέσα σε μια ώρα οι δυνάμεις μπήκαν στην πόλη από όλες τις πλευρές με ορισμένες νάρκες να εκρύγνεινται καθως ήταν σε εξέλιξη η προέλαση των Σύρων ανταρτών και των Τούρκων στρατιωτικών, μετέδωσε ανταποκριτής του πρακτορείου.

Η πόλη Αφρίν ήταν ο βασικός στόχος της επιχείρησης που εξαπέλυσε στις 20 Ιανουαρίου η Τουρκία κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) στη Συρία.

Η Άγκυρα θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση την πολιτοφυλακή αυτή, μολονότι οι Κούρδοι μαχητές υποστηρίζονται και εξοπλίζονται από την Ουάσινγκτον για την καταπολέμηση της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

Παράλληλα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσε σήμερα ότι περισσότεροι από 1.500 Κούρδοι μαχητές έχουν χάσει τη ζωή τους από τις 20 Ιανουαρίου που άρχισε η επιχείρηση του τουρκικού στρατού κατά του θύλακα της Αφρίν, στη βορειοδυτική Συρία.

Την ίδια ώρα, συνεχίζεται η επιχείρηση του συριακού καθεστώτος στον θύλακα των ανταρτών στην ανατολική Γούτα. Σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA, περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει μέχρι στιγμής σήμερα την περιοχή. 

Πώς θα αντιδράσει ο Ερντογάν – Σε ετοιμότητα ο αμερικανικός στόλος

www.newsbomb.gr

in.gr

Αντωνόπουλος Γιώργος

«Δεν αποκρύψαμε όπως βλέπετε κανένα από τα σχέδια μας, αλλά μιλούσαμε γι’ αυτά ανοιχτά επιδιώκοντας να παρακινήσουμε τους εταίρους μας να συμμετάσχουν στις συνομιλίες. Επαναλαμβάνω, αυτό έγινε το 2004…Και παρόλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε στην οικονομία, στα οικονομικά μας ,στην αμυντική βιομηχανία, στον στρατό, η Ρωσία ήταν και εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη» είπε χαρακτηριστικά ο Πούτιν και προσέθεσε: «Τότε στην ουσία κανείς δεν ήθελε να συνομιλήσει μαζί μας, κανείς δεν μας άκουγε. Ακούστε μας λοιπόν τώρα!»

Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στον νέο διηπειρωτικό πύραυλο «Αβανγκάρντ» που μπορεί να πλήξει οποιοδήποτε σημείο της γης και το νέο υπερηχητικό οπλικό σύστημα «Κινζάλ», το οποίο διαθέτει ήδη η Ρωσία και βρίσκεται ήδη όπως είπε από 1ης Δεκεμβρίου του 2017 σε ενεργό επιφυλακή στην Νότια Στρατιωτική Περιφέρεια . Ο Πούτιν αναφερόμενος στο οπλικό σύστημα «Κινζάλ» έδειξε και αντίστοιχο βίντεο, λέγοντας ότι πρόκειται για ένα υπερηχητικό «αεροπορικό – πυραυλικό σύστημα υψηλής ακριβείας», στο οποίο «τα μοναδικά τεχνικά χαρακτηριστικά ενός υπερηχητικού αεροσκάφους –φορέα, επιτρέπουν να μεταφέρει πυραύλους στο σημείο που βρίσκεται ο στόχος μέσα σε ελάχιστα λεπτά», όπως και ότι είναι ένα όπλο «ιδανικό» και στην ουσία άτρωτο και θα ήθελαν να το έχουν όλες οι δυτικές χώρες.

Ο ρώσος πρόεδρος ανακοίνωσε επίσης ότι η Ρωσία έχει ήδη δημιουργήσει ένα προηγμένο συσσωρευτή ενέργειας ο οποίος μπορεί να τοποθετηθεί σε πύραυλο κρουζ εξασφαλίζοντάς του στην ουσία απεριόριστη διάρκεια πτήσης που τον κάνει άτρωτο στα συστήματα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε ότι η Δύση, παρά τις προσπάθειες που έκανε τα τελευταία 15 χρόνια να περιορίσει την Ρωσία, δεν τα κατάφερε. « Εκείνοι που επί 15 χρόνια προσπαθούν να αναπτύξουν τους εξοπλισμούς τους και να αποκτήσουν θέση υπεροχής έναντι της Ρωσίας, επιβάλλοντας περιορισμούς και κυρώσεις που δεν συμβαδίζουν με τον διεθνές δίκαιο με σκοπό να περιορίσουν την ανάπτυξη της χώρας μας, και στον στρατιωτικό τομέα… δεν τα κατάφεραν!».

Ο ρώσος πρόεδρος κατέστησε σαφές στην ομιλία του ότι η «αυξανόμενη στρατιωτική ισχύς της Ρωσίας δεν απειλεί κανέναν,» «ούτε η Ρωσία προτίθεται να επιτεθεί σε κανέναν». Παράλληλα όμως θεώρησε «χρέος του» να προειδοποιήσει την Δύση, λέγοντας ότι «η Ρωσία θα απαντήσει ακαριαία» σε όποιον επιχειρήσει να επιτεθεί με όποιου είδους πυρηνικά όπλα εναντίον της ίδιας ή των συμμάχων της.

Αναφερόμενος στην αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ της Ρωσίας, ο πρόεδρος Πούτιν είπε ότι συνιστά μια σίγουρη εγγύηση για την ειρήνη στον πλανήτη «επειδή η ισχύς αυτή διατηρεί και θα συνεχίσει να διατηρεί την στρατηγική ισορροπία και την ισορροπία δυνάμεων σε όλο τον κόσμο». Επεσήμανε επίσης, ότι η ισχύς αυτή ήταν και παραμένει ένας από τους πλέον σημαντικούς παράγοντες για την διεθνή ασφάλεια μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και έως τις μέρες μας.

Ανάγκη μείωσης της ανεργίας στο μισό
Νωρίτερα ο Β. Πούτιν αναφέρθηκε στην ανάγκη να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των Ρώσων και να μειώσει στο μισό το «απαράδεκτο» επίπεδο της φτώχειας κατά την επόμενη εξαετή προεδρική θητεία, που αναμένεται ότι θα κερδίσει στις εκλογές της 18ης Μαρτίου

Λίγο περισσότερο από δύο εβδομάδες από την ψηφοφορία, ο Βλαντίμιρ Πούτιν άρχισε την ετήσια ομιλία του ενώπιον του κοινοβουλίου επιμένοντας στην ανάγκη να βελτιωθεί «η ευημερία» του πληθυσμού και να γίνουν επενδύσεις στις υποδομές και στην υγεία για να αποφευχθεί μια «καθυστέρηση» της Ρωσίας στους τομείς αυτούς, κάτι που είπε πως θεωρεί τον «κύριο εχθρό» του.

«Τα επόμενα χρόνια θα είναι αποφασιστικής σημασίας για τη ζωή της χώρας», επέμεινε ο ρώσος πρόεδρος, εκτιμώντας ότι «η ανάπτυξη της ευημερίας έχει ουσιαστική σημασία».

«Οφείλουμε να φέρουμε σε πέρας έναν από τους στόχους κλειδιά της επόμενης δεκαετίας: να παράσχουμε μια βέβαιη και μακροπρόθεσμη αύξηση του πραγματικού εισοδήματος των πολιτών και να μειώσουμε μέσα σε έξι χρόνια τουλάχιστον στο μισό το ποσοστό της φτώχειας», δήλωσε ο Πούτιν.

Ο ίδιος υπογράμμισε πως ο αριθμός των φτωχών στη χώρα μειώθηκε από 42 εκατομμύρια το 2000 σε περίπου 20 εκατομμύρια σήμερα.

Το επίπεδο αυτό αυξήθηκε ωστόσο ξανά στη διάρκεια της τελευταίας προεδρικής θητείας του Βλαντίμιρ Πούτιν (2012-2018) που σηματοδοτήθηκε από οικονομική ύφεση.

«Η καθυστέρηση, ιδού ο εχθρός μας», είπε ο ρώσος πρόεδρος υπογραμμίζοντας τη σημασία της τεχνολογικής προόδου ώστε η Ρωσία, το «κολοσσιαίο δυναμικό» της οποίας στην τεχνολογία εγκωμίασε, να μην μείνει στο περιθώριο της «τεχνολογικής επανάστασης».

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος ηγείται της Ρωσίας εδώ και περισσότερο από 18 χρόνια, είναι υποψήφιος για μια τέταρτη εξαετή θητεία στις προεδρικές εκλογές της 18ης Μαρτίου, τις οποίες αναμένεται ευρέως ότι θα κερδίσει.

Όσα κατέθεσαν στις τουρκικές αρχές οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί που συνελήφθησαν στον Έβρο, δημοσιεύει το τουρκικό πρακτορείο Dogan.

Σύμφωνα με το Dogan, οι δύο στρατιωτικοί προφυλακίστηκαν με κατηγορίες για «στρατιωτική κατασκοπεία» και «είσοδο σε στρατιωτική απαγορευμένη περιοχή». Σημειώνεται πάντως πως η ελληνική πλευρά υπογράμμιζε χθες πως τα δύο στελέχη του Στρατού Ξηράς θα οδηγηθούν τη Δευτέρα στην τουρκική δικαιοσύνη με τη μοναδική κατηγορία της παράνομης διείσδυσης σε απαγορευμένη περιοχή και όχι για κατασκοπεία.

Το τουρκικό πρακτορείο αναφέρει ότι οι δύο Έλληνες στρατιώτες συνελήφθησαν από την 54η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού και αφού έγιναν οι απαραίτητες διαδικασίες από τη στρατοχωροφυλακή οδηγήθηκαν στο δικαστήριο το οποίο αποφάσισε την προφυλάκισή τους. Όσον αφορά στις καταθέσεις τους, το Dogan μεταδίδει πως ο ανθυπολοχαγός Άγγελος Μητρετώδης και ο λοχίας ΕΠ.ΟΠ. Δημήτρης Κουκλατζής δεν αποδέχτηκαν την κατηγορία για κατασκοπεία.

Ειδικότερα, ο Μητρετώδης στην κατάθεσή του είπε: «Αυτός που κάνει κατασκοπεία επιλέγει καιρό με χιόνια;». Τόνισαν ότι πέρασαν κατά λάθος στην τουρκική πλευρά, ακολουθώντας ίχνη που πίστευαν ότι άνηκαν σε παράνομους μετανάστες. Ο Άγγελος Μητρετώδης δια του διερμηνέα είπε στο δικαστήριο ότι «εμείς οπωσδήποτε δεν παραβιάσαμε τα σύνορα με κακό σκοπό ή σκόπιμα». «Ακολουθήσαμε τα ίχνη παπουτσιών νομίζοντας ότι είναι παράνομοι μετανάστες. Τράβηξα τις εικόνες με το τηλέφωνο που μας έδωσε ο στρατός και σκοπός μου ήταν να το δείξω στους ανωτέρους μου.

Όταν είδαμε τα ίχνη παπουτσιών ακριβώς στον διπλανό δρόμο από όπου κάναμε περιπολία καταλάβαμε ότι δύο άτομα πατούσαν στα ίδια ίχνη.» Μετά αντιληφθήκαμε ότι τα ίχνη παπουτσιών πήραν διαφορετική πορεία. Όταν μετά είδαμε λεκέδες από ούρα προσπαθήσαμε να κινηθούμε γρήγορα. Για να τους συλλάβουμε γρήγορα ακολουθήσαμε τα ίχνη παπουτσιών. Επειδή τα ίχνη παπουτσιών ήταν πέραν του δρόμου που κάναμε περιπολία και επειδή τα δέντρα είχαν ανατραπεί και περάσαμε ανάμεσά τους γρήγορα, δεν καταλάβαμε πως περάσαμε στην τουρκική πλευρά. Δεν είδαμε τη γραμμή και δεν συναντήσαμε κανένα σημάδι που να ανήκει στην τουρκική πλευρά. Πότε συναντήσαμε άλλωστε Τούρκο στρατιώτη;», ανέφερε.

Ο Μητρετώδης πρόσθεσε ότι μόλις αντιλήφθηκαν πως πέρασαν κατά λάθος στην τουρκική πλευρά άδειασαν τα όπλα και παραδόθηκαν στους Τούρκους στρατιώτες. «Τότε καταλάβαμε την κατάσταση και για να μην δημιουργηθεί οποιοδήποτε επεισόδιο αδειάσαμε τα όπλα μας και παραδοθήκαμε στους Τούρκους στρατιώτες. Περιμέναμε να έρθουν οι ανώτεροί τους. Εγώ δεν ήρθα με κανένα άλλο σκοπό. Οπωσδήποτε περάσαμε τα τουρκικά σύνορα κατά λάθος, οπωσδήποτε απορρίπτω με επιμονή της κατηγορίες εναντίον μου. Το βίντεο που τράβηξα είναι στην ελληνική πλευρά, επειδή στην ελληνική πλευρά υπάρχουν κάδοι σκουπιδιών. Εγώ αυτό ιδιαίτερα ήθελα να το δείξω στους ανωτέρους μου.

Τράβηξα βίντεο για να εμποδίσω την παράνομη διακίνηση μεταναστών… Αυτός που κάνει κατασκοπεία επιλέγει χιονισμένο καιρό; Άλλωστε ενώ περπατάμε φαίνονται τα ίχνη μας στο χιόνι», είπε. O λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης αρνήθηκε και αυτός την κατηγορία της κατασκοπείας και κατέθεσε ότι δεν πέρασε κακόβουλα τα σύνορα. «Δεν ήρθαμε εδώ έχοντας κακό σκοπό. Δεν δέχομαι επ’ ουδενί τις κατηγορίες που μου προσάπτονται», τόνισε.

Οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί περιμένουν τώρα την απόφαση του δικαστή τη Δευτέρα.

Κουβέλης: Έχουν γίνει όλες οι αναγκαίες ενέργειες

“Έχουν γίνει και συνεχίζουν οι αναγκαίες ενέργειες, τόσο στο διπλωματικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεών μας”, δήλωσε ο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Φώτης Κουβέλης, στην πρώτη του συνέντευξη από την ημέρα που ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας. Αναλύοντας εξάλλου τις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε το συμβάν, ο αρμόδιος υπουργός σημειώνει: “θέλω να πιστεύω ότι το περιστατικό θα αξιολογηθεί από τις τουρκικές αρχές στις πραγματικές του διαστάσεις”.

Όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά, ο κ. Κουβέλης σημειώνει, μιλώντας στο ΑΠΕ/ΜΠΕ, ότι “η Ελλάδα είναι χώρα της ειρήνης», όμως «η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο αντιμετωπίζεται με τη χρήσιμη νηφαλιότητα και την πολυεπίπεδη εξωτερική μας πολιτική. Τα σύνορά μας, άλλωστε, είναι σύνορα της Ευρώπης”. Αναφορικά δε, με την ευρωπαϊκή προοπτική της γείτονος, ο Φ. Κουβέλης υπογραμμίζει ότι “η χώρα μας είναι υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, με τις προϋποθέσεις και τις υποχρεώσεις της έναντι του ευρωπαϊκού δημοκρατικού κεκτημένου”.

Σε συμφωνία προκειμένου οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις να εισέλθουν στην περιοχή του Αφρίν και να βοηθήσουν στην απώθηση των τουρκικών δυνάμεων κατέληξαν οι Κούρδοι της Συρίας και η Δαμασκός, όπως γνωστοποίησε στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters υψηλόβαθμος αξιωματούχος των Κούρδων.

Ο Μπάντραν Τζία Κουρντ, σύμβουλος της κουρδικής διοίκησης στη βόρεια Συρία, δήλωσε ότι στρατεύματα θα αναπτυχθούν κατά μήκος συνοριακών θέσεων και ενδεχομένως θα εισέλθουν στην περιοχή εντός των επόμενων δύο ημερών.

Η συμφωνία υπογραμμίζει την ολοένα και πιο περίπλοκη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη βόρεια Συρία όπου οι κουρδικές δυνάμεις, η συριακή κυβέρνηση, οι οργανώσεις ανταρτών, η Τουρκία, οι ΗΠΑ και η Ρωσία έχουν εμπλακεί σε ένα περίπλοκο ιστό συμμαχιών και αντιπαλοτήτων.

Η 29η Οκτωβρίου ψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου, το 2010 ως η ημέρα Αγνοουμένων της Κύπρου μας. Γιατί επιλέχθηκε αυτή η ημερομηνία; Γιατί 29 Οκτωβρίου 1974 ήταν η ημέρα, που παραδόθηκε και ο τελευταίος αιχμάλωτος πολέμου κατά τους Τούρκους εισβολείς.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής σ’ αυτά τα ηρωικά παλικάρια που 43 χρόνια τώρα περιμένουν την δικαίωση τους, νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα, προκαλώντας ταυτόχρονα τους ισχυρούς της γης που το παίζουν δημοκράτες και ευαίσθητοι να μας απαντήσουν:  τι κάνανε τόσα χρόνια για να πιέσουν την Τουρκία να μας πει τι έκανε τους 1619 αγνοούμενους. Όπως και τι θα έκαναν αν στη θέση των Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων ήταν δικοί τους πολίτες;  Υποκριτές όλοι τους, στρουθοκαμηλίζουν κρύβοντας το κεφάλι τους όχι στην άμμο αλλά στα οικονομικά και στρατηγικά τους συμφέροντα καλύπτοντας ένα εισβολέα, μια εγκληματία χώρα που συνεχίζει να εγκληματεί όχι μόνο στο νησί μας, αλλά και μέσα στην ίδια την επικράτεια της κατά των Κούρδων, αλλά και με εισβολές σε γειτονικά της κράτη όπως το Ιράκ και η Συρία, στην οποία αυτή τη στιγμή έχει εισβάλει και κτυπάει τους Κούρδους, μόνο και μόνο γιατί είναι ενάντια στην ίδρυση κουρδικού κράτους, γιατί φοβάται την δική της διάσπαση. Είκοσι εκατομμύρια Κούρδοι στην Τουρκία σε αμιγή κουρδική περιοχή που γειτνιάζει άμεσα με τη Συρία και το Ιράκ είναι μια υπό έκρηξη βόμβα.

Ας μας απαντήσουν λοιπόν οι ισχυροί της γης και οι διεθνείς οργανισμοί στα μεγάλα ερωτήματα των χαροκαμένων μανάδων: τι τους εκάμασι, τι εγινήκασι; Φωνές αγωνίας που βγαίνουν από τον Αισχύλο αιώνες τώρα και απλώνονται πάνω από το πολύπαθο νησί μας. Φωνές που βγαίνουν από ακόκκαλες γλώσσες άλλα κόβουν σαν πριόνια, καλώντας έστω και τα τελευταία ψήγματα ανθρωπιάς τους να ενσκήψουν πάνω από το μεγάλο αυτό πρόβλημα και να δώσουν απαντήσεις. Οι δικαιολογίες της Τουρκίας για δήθεν στρατιωτικές περιοχές και η απαγόρευση της εκταφής νεκρών που έχουν ταφεί σε ομαδικούς τάφους  έχουν καταντήσει πλέον γελοίες, αλλά και ραπίσματα στην διεθνή νομιμότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Οι οικείοι κάθε ανθρώπου έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν τι έγινε ο άνθρωπος τους, έχουν το δικαίωμα να τον αναζητούν, έχουν το δικαίωμα να μάθουν ποιος σκότωσε τον άνθρωπο τους, έχουν το δικαίωμα να καθίσουν επιτέλους τους φονιάδες, τους εν ψυχρώ εκτελεστές στο σκαμνί, κάτι [ου θα έπρεπε εδώ και καιρό να έχουν κάνει τα κράτη μας. Έχουν το δικαίωμα να προβούν στις κηδείες των δικών τους ανθρώπων που εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από τον Τούρκο εισβολέα και τους Τουρκοκύπριους Μουζαχεντίν , κατά πως ορίζει η πίστη και οι παραδόσεις μας.

Επί χρόνια οι χαροκαμένες μάνες της Κύπρου και της Ελλάδας ψάχνουν τα παιδιά τους. Χρόνια ολόκληρα καθόντουσαν στο οδόφραγμα στην Λήδρας με τις φωτογραφίες των παιδιών τους στα χέρια ψάχνοντας και ρωτώντας με αγωνία τι έγιναν τα παιδιά τους. Χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες, στρώνουν το τραπέζι βάζουν το πιάτο στο τραπέζι του παιδιού αλλά βλέπουν την καρέκλα του άδεια. Πολλές έφυγαν απ’ αυτή τη ζωή με το παράπονο στα χείλη.

Τεράστια ευθύνη φέρει και η δική μας πλευρά, οι πολιτικοί μας τόσο στην Κύπρο όσον και στην Ελλάδα, για την απραξία τους τόσα χρόνια, για το θυσία της διερεύνησης της τύχης των αγνοουμένων μας, στο  όνομα της δήθεν λύσης. Φταίνε οι πολιτικοί μας, γιατί προσέρχονται σήμερα στις εκκλησίες, σε κηδείες αγρίως δολοφονηθέντων αγνοουμένων μας και εκφωνούν δακρύβρεκτους λόγους και εκφράζουν λόγια συμπάθειας στους οικείους, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά την τεράστια ευθύνη που φέρουν και οι ίδιοι.

Χίλιοι εξακόσιοι δεκαεννέα άνθρωποι δεν είναι λίγοι. Οι 1619 αγνοούμενοι  δεν είναι μόνο οπλίτες που συνελήφθησαν, ανάμεσα τους είναι μικρά παιδιά, γυναίκες και γέροι. Στους 1619 οι 1503 είναι άνδρες, 116 γυναίκες , 31 παιδιά μέχρι 16 ετών, 133 παιδιά από  17-18 ετών, 664 άτομα από 19-39 ετών, 208 άτομα από 40-59 ετών,  και τέλος 316 άτομα άνω των 60 ετών. Από τους αγνοούμενους 613 είναι Πολίτες , 484 στρατιώτες και 514 έφεδροι . Εξήντα τέσσερις από τους αγνοούμενους μας κατάγονται από την Ελλάδα και πέντε είναι και Αμερικανοί υπήκοοι.

Καθυστερούν πολύ οι εκταφές παρά το γεγονός ότι είναι πληθώρα οι μαρτυρίες για ομαδικές εκτελέσεις και ομαδικούς τάφους , όπως αυτή στο κατεχόμενο σήμερα Πατρίκι από στρατιώτη των Ηνωμένων Εθνών όπου κατέθεσε: «Είδα αριθμό Ελληνοκυπρίων να μεταφέρονται από τούρκους και εντός λίγης ώρας άκουσα ριπές αυτομάτου όπλου…». Και εδώ βέβαια τίθεται και το ερώτημα τι έκαναν στην προκειμένη περίπτωση τα Ηνωμένα Έθνη και ποιος ήταν τελικά ο ρόλος των ειρηνευτών που πολλοί απ’ αυτούς έπαιξαν το ρόλο των πληροφοριοδοτών των Τούρκων εισβολέων για τις θέσεις και τις κινήσεις των δικών μας δυνάμεων.

Είναι από μόνη της  τρομερή καταγραφή των τραγικών γεγονότων που εξελίχθηκαν στο ματωμένο κορμί της Κύπρου μας, η ίδια η δημόσια παραδοχή  του αρχιτρομοκράτη Ραούφ Ντενκτάς, σε συνέντευξη του το 1996 στον δημοσιογράφο Σταύρο Σιδερά της τηλεόρασης του «Σίγμα»,  ότι οι τουρκοκύπριοι «μαχητές» παραλάμβαναν από τους εισβολείς τους αιχμαλώτους και τους εκτελούσαν εν ψυχρώ.

Εάν διαβάσει κανείς το βιβλίο «Διαταγή: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους», του Κούρδου δημοσιογράφου Ρόνι Αλασόρ από το Ερζερούμ της Τουρκίας, που ζει τώρα στη Σουηδία, θα δει σωρεία ομολογιών απίστευτης αγριότητας από τους ίδιους τους εισβολείς  που τις καταγράφουν οι ίδιοι.

Όσοι βρέθηκαν πέρσι τέτοιο καιρό στο Ίδρυμα θρακικής τέχνης και Παράδοσης που κάναμε παρουσίαση του βιβλίου «ως Αληθώς »που είναι ουσιαστικά μια βιογραφία της Χαρίτας Μάντολες, η οποία μας διηγήθηκε και δια ζώσεις τις τραγικές συνθήκες που πέρασε, την εν ψυχρώ εκτέλεση του αγαπημένου της συζύγου και άλλων τεσσάρων συγγενικών της προσώπων  μπροστά στα μάτια τους. Χρόνια φώναζε η Χαρίτα Μάντολες γι’ αυτή την εκτέλεση δυστυχώς σε ώτα μη ακουόντων και έγινε μπροστάρισα η Χαρίτα στις γυναίκες που είχαν αγνοούμενους, χρόνια ολόκληρα στην Λήδρας με τις φωτογραφίες των δικών της ανθρώπων, στις διαδηλώσεις, στις διαμαρτυρίες. Κτύπησε δεκάδες πόρτες διεκδικώντας την διερέυνηση της τύχης των δικών της ανθρώπων, ζητώντας έστω τα λείψανα τους και την τιμωρία των φονιάδων τους. Δυστυχώς όλοι ήταν μόνο λόγια. Μόνη η Χαρίτα και η κάθε Χαρίτα της Κύπρου τράβηξε τον δικό της Γολγοθά, δεκαετίες ολόκληρες κι όταν πριν λίγα χρόνια βρέθηκε στο σημείο που η ίδια υποδείκνυε εδώ και χρόνια σε ομαδικό τάφο τα οστά των δικών της ανθρώπων και έκανε τις κηδείες τους, δεν δέχτηκε να εκφωνήσει λόγο κανένας πολιτικός λέγοντας: : «Όσοι από αυτούς επιθυμούν να παραστούν είναι ευπρόσδεκτοι, όμως κανείς από αυτούς δεν θα μιλήσει. Θα μιλήσει μόνο ένα μέλος της οικογένειας και ένα φιλικό πρόσωπο. Δεν θέλουμε πολιτικούς να φκάλουν λόους (να εκφωνήσουν λόγους). Τα δύο άτομα που θα μιλήσουν εκ μέρους της οικογένειας, είναι αρκετά». 

Ας κλείσουμε το αφιέρωμα μας αυτό για του 1619 αγνοούμενους μας, με μια ευχή να διακριβωθεί πλήρως η τύχη όλων των αγνοουμένων μας σύντομα, γιατί από όλα το πρόβλημα δεν είναι απλά πολιτικό αλλά είναι πρωτίστως ανθρωπιστικό.

Ελένη Χατζηγεωργίου

Πρόεδρος Συλλόγου Κυπρίων Ξάνθης

Μια απόφαση της Τουρκίας να αγοράσει το ρωσικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας S-400 θα συνιστούσε αιτία ανησυχίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε σήμερα ο αρχηγός των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων Τζόζεφ Ντάνφορντ.

«Υπήρξε ένα δημοσίευμα που ήταν λανθασμένο, δεν έχουν αγοράσει το σύστημα S-400 από τη Ρωσία. Αυτό θα μας ανησυχούσε, αν το έκαναν, όμως δεν το έχουν κάνει», είπε ο επικεφαλής του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας των ΗΠΑ μιλώντας στο Φόρουμ για την Ασφάλεια στο Άσπεν του Κολοράντο.

Το S-400 είναι το αντιπυραυλικό σύστημα νέας γενιάς της Ρωσίας που μπορεί να φέρει τρεις διαφορετικούς τύπους πυραύλων ικανούς να καταστρέφουν στόχους στον αέρα. Είναι σχεδιασμένο για να εντοπίζει και να καταστρέφει διάφορους στόχους, από αναγνωριστικά αεροσκάφη μέχρι βαλλιστικούς πυραύλους.

Μέχρι σήμερα η Ρωσία έχει καταλήξει σε συμφωνία μόνο με την Κίνα για την πώληση του συστήματος S-400 και είναι σε συζητήσεις με την Τουρκία και την Ινδία. Την περασμένη Τρίτη ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Φικρί Ισίκ είπε ότι οι διαπραγματεύσεις αυτές έχουν φτάσει στο τελικό στάδιό τους.

Κλιμακώνει επικίνδυνα τις προκλήσεις της η Τουρκία στο Αιγαίο και στην Κύπρο.

Άρθρο Του Χρήστου Καπούτση

Με διπλωματικές πρωτοβουλίες και με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, η Τουρκία , επιχειρεί, επίμονα και εκβιαστικά, να ανατρέψει τη διεθνή νομιμότητα, προσβάλλοντας ευθέως κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής είναι, η πρόσφατη επιστολή, που κατέθεσε στα Ηνωμένα Έθνη, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας Φεριντούν Σινιρλίογλου, σύμφωνα με την οποία, η Άγκυρα απειλεί με casus belli, τόσο την Λευκωσία, όσο και τις δυο εταιρίες την Ιταλική ENI και την Γαλλική TOTAL, που έχουν κερδίσει τον διεθνή διαγωνισμό, να προχωρήσουν σε έρευνες και να αξιοποιήσουν τον υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο στο Οικόπεδο 6 της Κυπριακής ΑΟΖ. Με αυτή την επιστολή στον ΟΗΕ , η Τουρκία, αμφισβητεί το κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας , όχι μόνο για την διενέργεια ερευνών, αλλά και αδειοδότησης των Οικοπέδων της Κυπριακής ΑΟΖ, αλλά δηλώνει επιπλέον, με τον πιο επίσημο τρόπο στον ΟΗΕ, ότι ένα μέρος του Οικοπέδου 6 ανήκει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα.

Μάλιστα, ο Φεριντούν Σινιρλίογλου δηλώνει ακόμη ότι η άδεια που προσέφερε η «ελληνοκυπριακή διοίκηση για το Οικόπεδο 6» στις 6 Απριλίου 2017 «δεν παράγει νομικά αποτελέσματα επί των ipso facto and ab initio, κυριαρχικών δικαιωμάτων της Τουρκίας στην υφαλοκρηπίδα της, για την έρευνα και εξόρυξη των φυσικών πόρων της. Ουσιαστικά η Τουρκία, με επίσημο τρόπο, μέσω του ΟΗΕ, δεν δέχεται ότι υφίσταται κράτος που ονομάζεται Κυπριακή Δημοκρατία, παρότι αυτή, είναι ισότιμο μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε.!

Το εντυπωσιακό είναι ότι ο ΟΗΕ, αντί να απορρίψει το τουρκικό έγγραφο, προστατεύοντας την νομιμότητα και την κρατική υπόσταση ενός μέλους του (Κυπριακή Δημοκρατία), αποδέχτηκε το τουρκικό έγγραφο και μάλιστα θα δημοσιευθεί στο Law of the Sea Bulletin των Ηνωμένων Εθνών. Παράλληλα, η Τουρκία με νέες NAVTEX που εκδίδει παράνομα, ανανεώνει τις δεσμεύσεις για αεροναυτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά και για δραστηριότητες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ. Περιμετρικά της Κύπρου και εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, βρίσκονται τουρκικά πολεμικά πλοία και υποβρύχια και σε συνεργασία με μαχητικά αεροσκάφη, εκτελούν συνεχώς διάφορες ασκήσεις, ουσιαστικά προβαίνουν σε επίδειξη στρατιωτικής ισχύος.

Οι τουρκικές δραστηριότητες, σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, γίνονται σε μια περίοδο που στην Κύπρο υπάρχει έντονη ενεργειακή δραστηριότητα. Συγκεκριμένα, το νέο υπερσύγχρονο σεισμογραφικό σκάφος Ramform Hyperion ξεκινά τις προγραμματισμένες έρευνές του στην Κυπριακή ΑΟΖ, η TOTAL προγραμματίζει τις πρώτες γεωτρήσεις στο Οικόπεδο 11 και η ΕΝΙ στο 6 και 10 . Όμως, την ίδια στιγμή το Τουρκικό ερευνητικό πλοίο Barbaros συνεχίζει τις παράνομες έρευνες του στην υφαλοκρηπίδα της Κύπρου στον κόλπο της Αμμοχώστου.

Η απαίτηση της Τουρκίας να αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ, ότι το οικόπεδο 6 της Κυπριακής ΑΟΖ, περιέχεται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, είναι ιδιαιτέρως σημαντική, διότι, αμφισβητεί το αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας να έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο και η ελληνική ΑΟΖ να συνδέεται με την ΑΟΖ την Κύπρου. Πως συμβαίνει αυτό; Με το να διαγράφει η Τουρκία αυθαιρέτως το Καστελόριζο από το χάρτη! Η Τουρκία ουσιαστικά θεωρεί ότι, το σύνολο σχεδόν της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου, διαμοιράζεται μεταξύ της Τουρκίας και της Αίγυπτου, με την Ελλάδα και την Κύπρο να περιορίζεται μόνο στην υφαλοκρηπίδα, που ορίζεται, από τα όρια των χωρικών υδάτων των ελληνικών νησιών και περιοχών της νότιας Κύπρου.

Είναι σαφές ότι, η Άγκυρα με την στήριξη και του απεσταλμένου του Γ.Γ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό Έσπεν Άϊντα («λομπίστα» των τουρκικών συμφερόντων τον χαρακτήρισε ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς) επιχειρεί με απειλές και εκβιασμούς να επιτύχει το πάγωμα των ενεργειακών σχεδίων της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αναστολή της άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, ως προϋπόθεση, για την «πρόοδο» των συνομιλιών των Ν. Αναστασιάδη και Μ. Ακιντζί , που θα οδηγήσουν στην οριστική επίλυση του κυπριακού. Επίσης, η Τουρκία με την NAVTEX 452/17 δέσμευσε μια μεγάλη περιοχή νότια του Καστελόριζου για να εκτελέσουν ασκήσεις με πραγματικά πυρά , τουρκικά πολεμικά πλοία. Η περιοχή που δέσμευσε η Τουρκία βρίσκεται 30 ν.μ. νοτιοανατολικά του Καστελόριζου και στα Διεθνή ύδατα. Στο Καστελόριζο είναι ελλιμενισμένο πλοίο του Πολεμικού μας Ναυτικού η Πυραυλάκατος ΜΥΚΟΝΙΟΣ, ενώ στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου κινούνται, ένα ελληνικό και ένα τουρκικό υποβρύχιο.

Οι αντιδράσεις

Η Λευκωσία απορρίπτει τις τουρκικές θέσεις που διατυπώνονται στην επιστολή του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα ‘Εθνη Φεριντούν Σινιρλίογλου, προς τον διεθνή οργανισμό, για την Κυπριακή ΑΟΖ. Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου στον ΟΗΕ Κορνήλιος Κορνηλίου δήλωσε, πως τα όσα αναφέρονται στην επιστολή «είναι μια επανάληψη της πάγιας θέσης της Τουρκίας, την οποία βεβαίως και απορρίπτουμε». Επίσης ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς σε δηλώσεις του κατήγγειλε ως απαράδεκτες τις τουρκικές ενέργεις, ενώ για την προοπτική επίλυσης του Κυπριακού είπε: «Ο τουρκικός στρατός πρέπει να φύγει. Το σύστημα των εγγυητριών δυνάμεων πρέπει να καταργηθεί. Θέλουμε ένα ομοσπονδιακό σύστημα που θα δημιουργεί ίσα δικαιώματα», δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών, στη γερμανική εφημερίδα Die Welt. Οι δηλώσεις του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών αποδοκιμάστηκαν από τον τουρκικό και τουρκοκυπριακό τύπο, αλλά και από την ελληνοκυπριακή εφημερίδα «Ο ΠΟΛΙΤΗΣ» , που στηρίζει ενθέρμως τον Πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη και το σχέδιο Αναν, χαρακτηρίζοντας τον Νίκο Κοτζιά ως « τον υπουργό που θεωρείται ανέκδοτο απ’ όλους τους Ευρωπαίους διπλωμάτες»!

Με τη διπλωματία των… εξοπλισμών επιχειρεί ο Ταγίπ Ερντογάν να επιταχύνει την παγωμένη διαδικασία επαναπροσέγγισης Τουρκίας-Ρωσίας καθώς και να εξασφαλίσει θέση στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας με τη Συρία. όπως είχε ανακοινωθεί πριν από τη συνάντηση του Τούρκου προέδρου με τον Βλάντιμιρ Πούτιν η Άγκυρα έχει συμφωνήσει για την αγορά S-400 από τη Ρωσία, κίνηση που αναμένεται να έχει επιπλοκές στην πλευρά του NATO.

Ο αναπληρωτής επικεφαλής της εταιρείας Rosoboronexport, Βλαντιμίρ Γκοντσάροφ, επιβεβαίωσε στο πρακτορείο TASS, ότι έχουν ήδη ξεκινήσει συνεργασία με αντίστοιχες τουρκικές, προκειμένου να προχωρήσει το μεγάλο πρότζεκτ.

Ο Ταγίπ Ερντογάν κατά τη συνάντησή του με τον Βλάντιμιρ Πούτιν ζήτησε την επιτάχυνση της άρσης των κυρώσεων που πλήττουν τις τουρκικές εξαγωγές προς τη Ρωσία, βασιζόμενος στις αμυντικές συμφωνίες, οι οποίες εκτιμάται ότι θα προκαλέσουν αντιδράσεις από το NATO και τις ΗΠΑ.

Ο Τούρκος πρόεδρος θα έχεις εντός του μήνα συνάντηση και με τον Ντόναλντ Τραμπ, μετά την οποία αναμένεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο των Αμερικανο-τουρκικών σχέσεων, οι οποίες βρίσκονται σε κρίση επί μακρός, ενώ η προσπάθεια προσέγγισης που έγινε δια μέσου του πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, Μάικ Φλιν, έπεσε στο κενό με την ατιμωτική αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο και την αποκάλυψη των διασυνδέσεών του με τον Ταγίπ Ερντογάν μέσω… Ολλανδίας.

Διαταγή της τουρκικής Ακτοφυλακής για συνεχή επιτήρηση των βραχονησίδων με θαλάσσια και αεροπορικά μέσα για εντοπισμό μεταναστών. Αυστηρή «απάντηση» της Αθήνας με ρίψη αλεξιπτωτιστών στην Κω.

Μια νέα «σκηνοθεσία» επεισοδίου στα Ίμια άρχισε την Τετάρτη η Άγκυρα, με προκλητικές τακτικές που αφορούν την έρευνα και διάσωση στο Αιγαίο, αυτή την φορά εστιάζοντας στον έλεγχο της κίνησης μεταναστών.

 Η «απάντηση» της ελληνικής πλευράς ήταν άμεση και αυστηρή και ήλθε μέσω της άσκησης με ρίψη αλεξιπτωτιστών στην Κω, σε απόσταση δύο ναυτικών μιλίων από τα Ίμια, που προκάλεσε την οργή της Άγκυρας, με καταγγελίες για παραβίαση των διεθνών κανόνων για την αποστρατικοποίηση των Δωδεκανήσων.

Όπως αποκάλυψε ο ταξίαρχος ε.α., Χρήστος Μηνάγιας, αναλυτής με βαθιά γνώση των ελληνοτουρκικών θεμάτων (συνέντευξη στην Ιωάννα Ηλιάδη στο armynow.net: http://www.armynow.net/bomba-minagia-aktofylaki-elegxous-imia/), η Άγκυρα έθεσε σε συνεχή επιτήρηση με εναέρια και θαλάσσια μέσα ορισμένες περιοχές του Αιγαίου, μεταξύ των οποίων και τα Ίμια, προκειμένου να ελέγξει τις ροές μεταναστών.

Έτσι, η Τουρκία αμφισβητεί εμπράκτως τη δικαιοδοσία των ελληνικών αρχών για έρευνα και διάσωση στην περιοχή των Ιμίων, ξυπνώντας μνήμες από το επεισόδιο του 1996. Η κρίση των Ιμίων είχε αρχίσει από προσάραξη του τουρκικού φορτηγού πλοίου Φιγκέν Ακάτ σε αβαθή ύδατα κοντά στη Μικρή Ίμια.

Με τα δεδομένα της σημερινής συγκυρίας, η σκηνοθεσία επεισοδίου μπορεί να έχει, σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, στο επίκεντρό της μια προσάραξη κάποιας λέμβου με μετανάστες στις αμφισβητούμενες από την Τουρκία βραχονησίδες, που θα έδινε το έναυσμα στην Άγκυρα να στείλει δυνάμεις της δικής της ακτοφυλακής για τη διάσωση, δημιουργώντας νέα τετελεσμένα αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Όπως αποκάλυψε ο Χρ. Μηνάγιας, «ένα θέμα που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής έχει να κάνει με την ανακοίνωση που εξέδωσε στις 01-02-2017 η τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών, βάσει της οποίας η Διοίκηση του Νοτίου Αιγαίου της τουρκικής Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών, στο πλαίσιο των καθηκόντων της κατά της παράνομης μετανάστευσης με τα θαλάσσια και αεροπορικά της μέσα, 7 ημέρες την εβδομάδα και επί 24ωρου βάσεως, πραγματοποιεί δραστηριότητες ελέγχου στις πιθανές διαδρομές μετανάστευσης των περιοχών Ίμια, Didim, Yalıkavak, Gümüşlük, Turgutreis, Akyarlar και Bodrum».

«Στο τέλος της ανακοίνωσης», σημειώνει ο κ. Μηνάγιας, «παρατίθενται σχετικές φωτογραφίες επιτήρησης των Ιμίων». «Η σοβαρότητα της ανακοίνωσης αυτής», προσθέτει, «εστιάζεται στα εξής: α. Οι αναγραφόμενες περιοχές ευρίσκονται ανατολικά του Φαρμακονησίου, βορειοανατολικά της Κω, καθώς επίσης στην περιοχή των Ιμίων και ανατολικότερα αυτών. β. Οι Τούρκοι αναδεικνύουν εκ νέου ακόμη ένα θέμα που άφορα στην παράνομη μετανάστευση και το ρόλο που έχει επιφορτισθεί η τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών, παραβιάζοντας παράλληλα τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα γ. Ας ληφθεί υπόψη το ενδεχόμενο τουρκικής επιχείρησης σύλληψης παράνομων μεταναστών που πιθανόν να αποβιβαστούν πρωτίστως στα Ίμια και δευτερευόντως στο Φαρμακονήσι ή σε κάποιο άλλο αμφισβητούμενο από την Τουρκία νησί, νησίδα ή βραχονησίδα».

Αλεξιπτωτιστές στην Κω

Το ελληνικό υπουργείο Άμυνας θέλησε να απαντήσει με αυστηρότητα σε αυτές τις κινήσεις της Τουρκίας, περιορίζοντας τις ορέξεις για σκηνοθετημένες εντάσεις. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η άσκηση αεροαπόβασης, που έγινε την Πέμπτη στην Κω με ρίψη αλεξιπτωτιστών, η οποία έστειλε σαφές μήνυμα στην Άγκυρα για την αυξημένη ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων σε αυτή την εξαιρετικά «ύποπτη» συγκυρία.

Οργισμένη ήταν η αντίδραση του τουρκικού υπ. Εξωτερικών. Ο εκπρόσωπός του, κατηγόρησε την Ελλάδα πως έστειλε αλεξιπτωτιστές, στο πλαίσιο άσκησης, στην Κω και παραβίαση, με τον τρόπο αυτό, τη Συνθήκη του Παρισιού (1947).

«Ελληνικά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν ότι αλεξιπτωτιστές των ελληνικών ειδικών δυνάμεων χθες έκαναν άσκηση στο νησί της Κω», ανέφερε ο Τούρκος αξιωματούχος. «Η ειρηνευτική Συνθήκη που υπεγράφη το 1947 στο Παρίσι απαγορεύει οποιαδήποτε στρατιωτική δράση στο νησί της Κω, το οποίο έδωσε η Ιταλία στην Ελλάδα υπό τον όρο να είναι αποστρατικοποιημένο. Γι’ αυτό, αυτή η άσκηση στην Κω είναι ξεκάθαρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου», ανέφερε και κάλεσε την Ελλάδα να μην  προκαλεί.

Υπαινίχθηκε, μάλιστα, ότι η Άγκυρα θα δώσει αργότερα τη δική της «απάντηση» στην Αθήνα: «Σύμφωνα με τις θέσεις της χώρας μας για το Αιγαίο, δεν θα διστάσουμε να πάρουμε τα απαραίτητα μέτρα μετά απ’ αυτό», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ρόλο εγγυητή και θεματοφύλακα της εκεχειρίας στη Συρία αναλαμβάνουν η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία.

Οι τρεις  χώρες συμφώνησαν να συγκροτήσουν τριμερή μηχανισμό, ο οποίος θα επιτηρεί και θα διασφαλίζει την την τήρηση της εκεχειρίας, θα αποτρέπει οποιεσδήποτε προκλήσεις και θα επιβάλει κανόνες “συμπεριφοράς” στα αντιμαχόμενα μέρη.

Η συμφωνία των τριών γνωστοποιήθηκε με κοινή ανακοίνωσή τους μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της διάσκεψης για τη Συρία, που πραγματοποιήθηκε στην Αστάνα του Καζακστάν.

Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό αν η κυβέρνηση της Δαμασκού και η συριακή αντιπολίτευση αποδέχονται στη συμφωνία των τριών χωρών.

Πάντως η Μόσχα, Τεχεράνη και η Άγκυρα τάχθηγκαν υπέρ της συμμετοχής εκπροσώπων των ένοπλων ομάδων της αντιπολίτευσης  στον επόμενο γύρο των διαπραγματεύσεων, που θα διεξαχθεί στη Γενεύη στις 8 Φεβρουαρίου.

sofokleousin.gr

Η άβολη αλήθεια των κολαστηρίων του Αϊζενχάουερ όπου μπορεί να εξοντώθηκαν ακόμη και 1 εκατ. γερμανοί αιχμάλωτοι πολέμου.

Η τρέχουσα εικόνα στρατοπέδου συγκέντρωσης του Β’ Παγκοσμίου έχει σφραγιστεί από τη δολοφονική σβάστικα των Ναζί.

Εκεί μετέφερε μυστικά ο γερμανός κατακτητής κάθε ιδεολογικό και πολιτικό εχθρό του Γ’ Ράιχ, σε έναν αστερισμό κολαστηρίων θανάτου διασκορπισμένων στη γερμανική ζώνη κατοχής, μέσα σε τραγικές συνθήκες κράτησης.

Ο θάνατος ήταν εξάλλου ο τελικός σκοπός, η «τελική λύση», όπως την ήθελαν τα δολοφονικά μυαλά της ανίερης παρέας που αιματοκύλησε την Ευρώπη, κι έτσι οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων υπηρετούσαν απλώς τον σκοπό της μαζικής εξόντωσής τους.

Αυτό που παράλειψαν ωστόσο να αναφέρουν τα εγχειρίδια ιστορίας των νικητών ήταν το πρόγραμμα των Συμμάχων για την κράτηση και τη μαζική δολοφονία των γερμανών αιχμαλώτων πολέμου μετά τη συνθηκολόγηση του Γ’ Ράιχ το 1945. Εκατομμύρια γερμανοί στρατιώτες φυλακίστηκαν στα στρατόπεδα των νικητών το καλοκαίρι του 1945 και αφέθηκαν να λιμοκτονήσουν τουλάχιστον το 1/4 αυτών.

Αυτή είναι επιγραμματικά η ιστορία του Rheinwiesenlager, των «στρατοπέδων των λιβαδιών του Ρήνου», που πέρασε στο περιθώριο του Β’ Παγκοσμίου και απαλείφθηκε βολικά από την ιστορική καταγραφή για δεκαετίες, μέχρι να ηλικιωθούν τουλάχιστον οι επιζήσαντες και να καταστραφεί κάθε ίχνος μητρώων.

Τα στρατόπεδα του Ρήνου ήταν ένας σχηματισμός 19 κέντρων κράτησης γερμανών αιχμαλώτων πολέμου που φτιάχτηκαν από τον αμερικανικό στρατό στην κατακτημένη Γερμανία στα τέλη του πολέμου. «Προσωρινές Περιφράξεις Αιχμαλώτων Πολέμου» ήταν το επίσημο όνομά τους και στέγασαν από ένα ως δύο εκατομμύρια στρατιωτών της Βέρμαχτ από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβριο του 1945 χοντρικά.

Οι κρατούμενοι χαρακτηρίστηκαν μάλιστα «αφοπλισμένες εχθρικές δυνάμεις» και όχι «αιχμάλωτοι πολέμου», μια ιδέα του ίδιου του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ -επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων- από τον Μάρτιο του 1943, κι αυτό για να μην εμπίπτει η κράτησή τους στις διατάξεις τόσο των Συνθηκών της Χάγης (1899 και 1907) όσο και των Συμβάσεων της Γενεύης (και ιδίως του Πρωτόκολλου της Γενεύης του 1929), των ίδιων των βάσεων δηλαδή του Διεθνούς Δικαίου για την ανθρωπιστική διαχείριση των ανυπεράσπιστων και των θυμάτων του πολέμου.

Μη χαρακτηρίζοντάς τους αιχμαλώτους πολέμου, οι εκατοντάδες χιλιάδες παραδομένοι στους Συμμάχους Γερμανοί δεν ενέπιπταν στις διεθνείς δεσμεύσεις για επαρκείς συνθήκες κράτησης, κι έτσι μπορούσαν να στοιβάζονται ο ένας πάνω στον άλλο καταπατώντας κάθε έννοια πολιτισμού και ανθρωπιάς.

Οι αριθμοί για τη ρεβανσιστική κράτηση των γερμανών στρατιωτών στα αμερικανικά κολαστήρια δεν συμφωνούν καθόλου. Χωρίς μητρώα και με την επίσημη ιστορία να κρατά το στόμα της κλειστό, το πόσοι πέθαναν στα στρατόπεδα του Ρήνου είναι αντικείμενο διαμάχης. Οι πιο φειδωλοί αριθμοί κάνουν λόγο για 3.000-10.000 γερμανούς στρατιώτες, ενώ υπάρχουν και αναφορές, όπως η έρευνα-σταθμός «Other Losses» (1989) του καναδού ιστορικού James Bacque, που μίλησε ακόμα και για 1 εκατ. νεκρούς.

Όλοι πάντως συμφωνούν πως οι αιχμάλωτοι πολέμου ζούσαν κάτω από τραγικές συνθήκες και πέθαιναν μαζικά από την πείνα, την αφυδάτωση, τις επιδημίες και την έκθεση στα καιρικά στοιχεία, καθώς τα στρατόπεδα δεν είχαν καν στρατώνες εντός τους…

Rheinwiesenlager, οι τελευταίες κινήσεις ενός χαμένου πολέμου

Την άνοιξη του 1945 άρχισε να γράφεται ο επίλογος για τη ναζιστική Γερμανία. Εκατομμύρια συμμαχικών στρατευμάτων εισέβαλλαν στη Ρηνανία από τα δυτικά, την ίδια ώρα που οι δυνάμεις της Βέρμαχτ έκαναν ό,τι μπορούσαν στη Βιέννη και το Βερολίνο για να ανακόψουν την προέλαση του Κόκκινου Στρατού από τα ανατολικά.

Η κατάρρευση ήταν προ των πυλών και ο στρατηγός Άλφρεντ Γιοντλ, επικεφαλής του Επιτελείου Επιχειρήσεων της Ανώτατης Διοίκησης της Βέρμαχτ, καθυστερούσε τη συνθηκολόγηση αγοράζοντας χρόνο. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, κάπου 3 εκατ. γερμανοί στρατιώτες έφευγαν προοδευτικά από το Ανατολικό Μέτωπο και μετακινούνταν δυτικά κατά μήκος της Γερμανίας ώστε να παραδοθούν στους Αμερικανούς και τους Βρετανούς, ελπίζοντας πως θα είχαν λιγότερο εκδικητικές διαθέσεις απέναντί τους από τους θριαμβευτές Σοβιετικούς.

Η εισροή των παραδομένων γερμανών στρατιωτών άγγιξε τέτοια μαζικότητα που οι Βρετανοί σταμάτησαν να δέχονται αιχμάλωτους πολέμου, παραθέτοντας λογιστικά προβλήματα διαχείρισής τους. Διαισθανόμενος πως οι Γερμανοί παραδίδονταν μόνοι τους, αν και μαζικά, για να καθυστερήσουν απλώς την επίσημη και αναπόφευκτη παράδοση της χώρας τους, ο αμερικανός στρατηγός Αϊζενχάουερ απείλησε τον Γιοντλ πως θα διατάξει τις δυνάμεις του να πυροβολούν τους εχθρούς με τη λευκή σημαία επί τόπου.

Μην έχοντας άλλη επιλογή, ο Γιοντλ παραδόθηκε επισήμως στις 8 Μαΐου, κάτι που δεν σταμάτησε φυσικά το ανθρώπινο γερμανικό κοπάδι να τρέχει να καταφύγει στους Συμμάχους για να γλιτώσει τον ρεβανσισμό των Σοβιετικών. Το πρόβλημα έγινε κολοσσιαίο για τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος έπρεπε τώρα να τους καταμετρήσει και να τους «επεξεργαστεί», πριν αποφασίσει τη μοίρα τους.

Λόγω του επιτακτικού χαρακτήρα του πράγματος, δεν ήταν και πολλά αυτά που μπορούσαν να κάνουν. Έκλεισαν μεγάλα κομμάτια χωραφιών με συρματοπλέγματα και τους έριξαν μέσα, μέχρι να κριθεί τι θα απογίνονταν. Το ίδιο είχαν κάνει εξάλλου με τους δικούς τους ανεπιθύμητους οι Γερμανοί στην Πολωνία.

Δεκάδες τέτοια αυτοσχέδια στρατόπεδα ξεπετάχτηκαν στη δυτική Γερμανία εκείνη τη μοιραία άνοιξη του 1945 και μέχρι και το καλοκαίρι συνέχισαν να γεμίζουν από μπαρουτοκαπνισμένους στρατιώτες με φθαρμένες στολές. Οι αμερικανοί αξιωματούχοι ξεδιάλεγαν προσεκτικά όσους τους φαίνονταν ύποπτοι, το προσωπικό των SS δηλαδή ή ανθρώπους με χαρακτηριστικά τατουάζ που παρέπεμπαν σε τάγματα θανάτου, και τους έστελναν στους εισαγγελείς που διερευνούσαν τα εγκλήματα πολέμου για περαιτέρω ανάκριση.

Ο αμερικανικός στρατός άφηνε τα μέλη των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων να επιλέγουν το κομμάτι γης που τους αναλογούσε μέσα στο περιφραγμένο κτήμα και να κάθονται στο χώμα, μέχρι να αποφασίσουν οι ανώτεροι πότε και αν θα μπορούσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζαν!

Κι αυτό γιατί δεν ήταν αιχμάλωτοι πολέμου που προστατεύονταν από τις διεθνείς συμβάσεις, μιας και με το στρατήγημα του Αϊζενχάουερ, ανήκαν σε μια χώρα που απλά έπαψε να υπάρχει. Τώρα ήταν αφοπλισμένες εχθρικές δυνάμεις και δεν είχαν τίποτα και κανέναν να τους υπερασπιστεί…

Το νέο καθεστώς του αιχμαλώτου πολέμου

Τόσο οι Συνθήκες της Χάγης (1899 και 1907) όσο και τα τρία Πρωτόκολλα -τότε- της Γενεύης (1864, 1906, 1929), που μεταπολεμικά θα μετατρέπονταν στις γνωστές μας τέσσερις συνθήκες των Συμβάσεων της Γενεύης (1949), είχαν ήδη καθορίσει τους πυλώνες του Διεθνούς Δικαίου του Πολέμου, θέτοντας επί τάπητος το ζήτημα των αμάχων και της συμπεριφοράς των στρατιωτικών δυνάμεων απέναντί τους, αλλά και ζητήματα αιχμαλώτων, περίθαλψης τραυματιών, κατοχής ξένης επικράτειας και πολλά ακόμα.

Ειδικά η Σύμβαση της Γενεύης για τη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου (27 Ιουλίου 1929), η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 19 Ιουνίου 1931, ρύθμιζε επακριβώς τον τρόπο κράτησης και διαχείρισης των αιχμαλώτων πολέμου, απαγορεύοντας βασανιστήρια και εκτελέσεις, φτάνει να φορούσαν τη στρατιωτική στολή της χώρας τους όταν πιάνονταν.

Το Διεθνές Πολεμικό Δίκαιο απαγόρευε κάθε εξευτελισμό ή τιμωρία των αιχμαλώτων πολέμου, επιβάλλοντας ταυτοχρόνως όρους για τις συνθήκες διαβίωσής τους: επαρκής τροφή και στέγαση, ίδια μάλιστα με αυτή που είχαν οι δεσμοφύλακές τους. Κι αν, για παράδειγμα, δεν μπορούσαν να διαθέτουν θέρμανση τα καταλύματα των αιχμαλώτων, τότε θα έπρεπε να μένει κλειστή και η θέρμανση στους στρατώνες των φυλάκων!

Για πρώτη φορά στη σύγχρονη στρατιωτική ιστορία, ο αμερικανικός στρατός πήρε πολύ στα σοβαρά αυτές τις δεσμεύσεις, στις πρώτες φάσεις του πολέμου τουλάχιστον. Σε ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων, για παράδειγμα, οι Αμερικανοί ανάγκασαν τους στρατιώτες τους να κοιμούνται επί τρεις μέρες στο πάτωμα, μέχρι να αποπερατωθούν και να εξοπλιστούν δηλαδή τα καταλύματα των αιχμαλώτων.

Ήταν αυτή η φήμη που απέκτησαν οι ΗΠΑ για καλές στρατιωτικές πρακτικές που έκανε κάθε γερμανό στρατιώτη να θέλει να παραδοθεί σε αμερικανικά χέρια. Το Δυτικό Μέτωπο φάνταζε πια παράδεισος, μέσα στην πλήρη κατάρρευση της ναζιστικής πολεμικής μηχανής, και πολλοί ήταν αυτοί που επέλεγαν την ατιμωτική παράδοση παρά την αυτοθυσία τους για την επεκτατική μανία του Φύρερ.

Αυτό που δεν ήξερε βέβαια κανένας γερμανός φαντάρος ήταν ότι ο στρατηγός Αϊζενχάουερ, σε αγαστή συμφωνία τόσο με τον βρετανό πρωθυπουργό Ουίνστον Τσόρτσιλ όσο και τον αμερικανό πρόεδρο Φράνκλιν Ρούσβελτ, είχαν προαποφασίσει ήδη από το 1943 να χρησιμοποιήσουν τη διαφαινόμενη γερμανική συνθηκολόγηση με τέτοιον τρόπο που να κουτσουρέψουν αποφασιστικά κάθε ικανότητα της χώρας να διεξαγάγει πόλεμο στο μέλλον.

Στις αρχές εξάλλου του 1943, στη Διάσκεψη της Τεχεράνης, Ρούσβελτ και Στάλιν είχαν υψώσει τα ποτήρια τους στην πρόποση για την εκτέλεση 50.000 γερμανών αξιωματικών μετά τον Β’ Παγκόσμιο. Ήταν αστείο, ήταν σοβαρό, κανείς δεν ξέρει, στις αρχές όμως του 1944 ο Αϊζενχάουερ διόρισε έναν ειδικό επίτροπο, τον στρατηγό και δεξί του χέρι Everett Hughes, να διαπραγματευτεί τους όρους της παράδοσης.

Εκείνο το καλοκαίρι, ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Χένρι Μοργκεντάου ο Νεότερος, έφτιαξε το μεταπολεμικό πλάνο των Συμμάχων, το οποίο εγκρίθηκε τόσο από τον Ρούσβελτ όσο και τον Τσόρτσιλ. Το Σχέδιο Μοργκεντάου, όπως έγινε γνωστό, ήταν όσο πιο εξοντωτικό γινόταν, καθώς ο σκοπός του ήταν να αφοπλίσει τη Γερμανία και να εξαφανίσει κάθε μελλοντική απειλή της: χώριζε τη Γερμανία σε ζώνες κατοχής, κατέστρεφε ολοσχερώς τη βιομηχανία της, επέβαλλε επαχθείς πολεμικές αποζημιώσεις και ανάγκαζε σε ραγδαίες και μαζικές επαναγκαταστάσεις γερμανικών πληθυσμών, απαλλάσσοντας στα χαρτιά την οικουμένη από το «πρόβλημα Γερμανία» μια για πάντα.

Με σύγχρονους όρους, το Σχέδιο Μοργκεντάου θα λογιζόταν μια ηθελημένη απόπειρα καταστροφής ενός έθνους, καθώς εκατομμύρια θα έπρεπε να πεθάνουν ή να εγκαταλείψουν τις εστίες τους για να δουλέψει το μεταπολεμικό συμμαχικό πλάνο για την επόμενη μέρα της Γερμανίας.

Ο Everett Hughes ήταν μεγάλος υπέρμαχος του Σχεδίου και μετά την αποκάλυψη κάποιων διατάξεών του εκείνο τον Οκτώβριο, που προκάλεσαν τεράστια κατακραυγή όσο να πεις, ήταν τώρα όσο πιο προσεκτικός μπορούσε. Στις 4 Νοεμβρίου απέστειλε ένα ραβασάκι στον Αϊζενχάουερ που τον καλούσε να διαβαθμίσει ως απόρρητες τις μερίδες φαγητού των αιχμαλώτων πολέμου. Ο Αϊζενχάουερ προθυμοποιήθηκε τάχιστα…

«Εκτεταμένη κακομεταχείριση»

Εκατομμύρια γερμανοί αιχμάλωτοι πολέμου κρατήθηκαν κάτω από τόσο απάνθρωπες συνθήκες που θα ανάγκαζαν τον αμερικανό γενικό εισαγγελέα να παρομοιάσει τα στρατόπεδα του Ρήνου με τη φυλακή Andersonville του 1864, το διαβόητο στρατόπεδο αιχμαλώτων του Νότου κατά τον αμερικανικό εμφύλιο, ο διοικητής του οποίου κρεμάστηκε κατόπιν για εγκλήματα πολέμου!

Το ενδιαφέρον του Hughes για τις μερίδες των γερμανών τροφίμων εδραζόταν στη νομικίστικη διάσταση που είχε εισαγάγει ο Αϊζενχάουερ. Οι Γερμανοί που είχαν παραδοθεί δεν ήταν αιχμάλωτοι πολέμου, αλλά κάτω από τη νέα και πρωτόγνωρη στα χρονικά κατηγοριοποίηση χαρακτηρίζονταν τώρα «αφοπλισμένες εχθρικές δυνάμεις». Ως τέτοιες, δεν δικαιούνταν καμία προστασία από τις διεθνείς συμβάσεις.

Ο αμερικανικός στρατός, κάτω από τον καινούριο διακανονισμό, δεν ήταν καν υποχρεωμένος να τους τρέφει. Αν ήθελε μάλιστα, μπορούσε νομικά να απαγορεύσει ακόμα και στον Ερυθρό Σταυρό να μπει στα στρατόπεδα του Ρήνου ή να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια. Ουσιαστικά, οι γερμανοί οπλίτες και αξιωματικοί ήταν ανυπεράσπιστοι και δεν είχαν καν μια κυβέρνηση να τους προστατεύσει.

Και βέβαια ο μόνος λόγος για να αποστερήσεις από έναν αιχμάλωτο πολέμου κάθε νομικό ή ανθρώπινο χαρακτηριστικό του είναι για τον κακομεταχειριστείς. Ο καναδός ιστορικός James Bacque, που ξεψάχνισε ό,τι πληροφορία μπόρεσε να βρει, μίλησε για τουλάχιστον 800.000 γερμανούς αιχμαλώτους, «και πιθανότατα πάνω από ένα εκατομμύριο», που έχασαν τις ζωές τους στα αμερικανικά στρατόπεδα του Ρήνου εκείνη την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1945.

Ακόμα και ο Stephen Ambrose, ο παγκοσμίου φήμης ιστορικός που είχε φιλικές σχέσεις με τον Αϊζενχάουερ και προσλήφθηκε κατόπιν από την οικογένεια του εκλιπόντος προέδρου για να ερευνήσει τους ισχυρισμούς του Bacque, παραδέχθηκε σε άρθρο του στους «New York Times» το 1991:

«Υπήρξε εκτεταμένη κακομεταχείριση των γερμανών αιχμαλώτων πολέμου την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1945. Οι άντρες ξυλοκοπούνταν, τους αρνούνταν το νερό, τους ανάγκαζαν να ζουν σε ανοιχτά στρατόπεδα χωρίς στέγη, τους έδιναν ανεπαρκείς μερίδες φαγητού και πλημμελή ιατρική φροντίδα. Το ταχυδρομείο τους παρακρατούνταν. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι κρατούμενοι έφτιαχναν μια ‘‘σούπα’’ από νερό και χορτάρι για να ξεγελάσουν την πείνα τους. Άνθρωποι όντως πέθαναν άσκοπα και αδικαιολόγητα»…

Άρνηση και ανατροπή

Οι άβολες αλήθειες που αναγκάστηκε να ομολογήσει ο Ambrose για τα στρατόπεδα Rheinwiesenlager δεν ήταν παρά η κορυφή του παγόβουνου. Οι αμερικανοί και βρετανοί αξιωματικοί που εκτελούσαν τις ανακρίσεις τις έκαναν να μοιάζουν στα μάτια των πεινασμένων, εξοντωμένων και άυπνων Γερμανών ως δίκες για τη ζωή τους. Πίστευαν δηλαδή πως μόνο αν παραδέχονταν όσα τους καταμαρτυρούσαν θα μπορούσαν να σώσουν τις ζωές τους και αυτές των οικογενειών τους, μη γνωρίζοντας τίποτα για το βρετανικό ή αμερικανικό ποινικό σύστημα.

Δεν διέμεναν εξάλλου σε στρατόπεδα αιχμαλώτων, παρά σε κομμάτια καλλιεργήσιμης γης περιφραγμένης με συρματοπλέγματα, όπου τους έριχναν και τους παρατούσαν στην τύχη τους. Το νερό και το φαγητό σπάνιζαν, πόσο μάλλον η ιατρική φροντίδα ή τα καθαρά ρούχα. Για καταφύγιο είχαν τις τρύπες που μπορούσαν να σκάψουν με τα χέρια τους. Ο τύφος και η χολέρα τούς θέριζαν, όπως και πολλές ακόμα αρρώστιες που πήραν τη μορφή πανδημίας στα στρατόπεδα του Ρήνου.

Τόσο η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού (ICRC) όσο και απλοί γερμανοί πολίτες έστελναν ό,τι μπορούσαν στους ταπεινωμένους και πεινασμένους αιχμαλώτους, μόνο και μόνο για να συναντούν την άρνηση των ιθυνόντων για οποιαδήποτε ανθρωπιστική βοήθεια. Ο Ερυθρός Σταυρός είχε καταγγείλει το γεγονός ότι δεν άφηναν τα μέλη του να μπουν στα στρατόπεδα, παίρνοντας τη διαβεβαίωση από τις δυνάμεις κατοχής ότι όλα πήγαιναν καλά στο εσωτερικό των σιδερόφραχτων χωραφιών.

Κανείς δεν ήξερε τι γινόταν με τις μερίδες φαγητού των αιχμαλώτων και οι δεσμοφύλακες δεν ανέφεραν ποτέ ελλείψεις σε τρόφιμα. Πηγές της εποχής ήθελαν πάντως ένα καλό ποσοστό τους να παραδίδεται στους πεινασμένους γάλλους πολίτες στην άλλη πλευρά των συνόρων.

Ο θάνατος ήταν στην ημερήσια διάταξη των στρατοπέδων του Ρήνου, αν και δεν σώζεται κανένα επίσημο μητρώο για τον αριθμό των Γερμανών που πέθαναν στο Rheinwiesenlager. Ο αμερικανικός στρατός ισχυρίστηκε απλώς πως δεν ήταν δυνατόν να φροντίσει επαρκώς τα εκατομμύρια των αιχμαλώτων μέσα στις τραγικές συνθήκες ανέχειας του Β’ Παγκοσμίου ή να κρατήσει καταγραφές για τον αριθμό τους. Δεν αποπειράθηκαν καν να τους καταμετρήσουν, είπαν επισήμως.

Αργότερα αποκαλύφθηκε όμως ότι ο συμμαχικός στρατός κρατούσε όντως αρχεία, και μάλιστα έφταναν στα 8 εκατ. ντοκουμέντα, τα οποία καταστράφηκαν ωστόσο όταν έκλεισαν τα στρατόπεδα της ντροπής. Οι «άλλες απώλειες» των κιταπιών του αμερικανικού και του βρετανικού στρατού είναι το μόνο ερευνητικό στοιχείο που έχουν στα χέρια τους οι ιστορικοί για να συνάγουν συμπεράσματα για τα νούμερα.

Εκεί έχουν βρει αποκλίσεις στην εβδομαδιαία καταμέτρηση των αιχμαλώτων, στις οποίες κάποιες φορές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι χάνονταν από τη μια καταμέτρηση στην άλλη. Και πάλι όμως δεν είναι σαφές αν μιλάμε για θανάτους ή για απελευθερώσεις, μεταφορές και αποδράσεις, καθώς η στήλη των «άλλων απωλειών» δεν είχε τέτοιες κατηγοριοποιήσεις: μετρούσε απλώς τον συνολικό αριθμό των παρευρισκόμενων τροφίμων κάθε βδομάδα.

Ακόμα και σήμερα, δεν υπάρχει επίσημη γραμμή για το πού πήγαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες γερμανοί αιχμάλωτοι πολέμου εκείνους τους τραγικούς μήνες του 1945. Η ιστορία των νικητών δεν μίλησε εξάλλου ποτέ για δαύτους, αν και παραδέχεται σήμερα με το κεφάλι κατεβασμένο πως δεν είναι εύκολο να κρύψεις εφταψήφια νούμερα θανάτων ή εξαφανίσεων στη Ρηνανία.

Γαλλία και Γερμανία έχουν επιβάλει μάλιστα από το 1945 γενικές απαγορεύσεις σε κάθε ανασκαφική απόπειρα στα σύνορά τους. Εκεί ακριβώς που ήταν δηλαδή τα αμερικανικά στρατόπεδα του ολέθρου.

Όσο για τον αμερικανικό στρατό, χρησιμοποίησε αυτές τις ζώνες κατ’ αποκλειστικότητα στα τέλη του πολέμου, τις χρησιμοποίησε μάλιστα για «αδιευκρίνιστους σκοπούς», και κατόπιν τις σφράγισαν οι κυβερνήσεις Γαλλίας και Γερμανίας ως «πολεμικούς τάφους». Κανείς δεν μπορεί να σκάψει σε κείνα τα μέρη, αν και είναι σίγουρο πως εκεί βρίσκεται η ιστορική απάντηση για το τι ακριβώς συνέβη στους γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο: κάτω από τα ψηλά δέντρα της κοιλάδας του ποταμού Ρήνου, εκεί που πήγε ο δυτικός πολιτισμός για άλλη μια φορά να πεθάνει…

Στους 14 οι νεκροί και στους 56 οι τραυματίες από την επίθεση στην Καισάρεια…

Δεκατέσσερις είναι οι νεκροί από τη βομβιστική επίθεση που σημειώθηκε το πρωί του Σαββάτου με παγιδευμένο με εκρηκτικά αυτοκίνητο κατά λεωφορείου που μετέφερε προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων, έξω από το Πανεπιστήμιο Ερσιγές της Καισάρειας.

Ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού έκανε λόγο για 56 τραυματίες, 6 εκ των οποίων βρίσκονται σε σοβαρή κατάσταση. Το πρακτορείο Ανατολή ανέφερε πως 15 άνθρωποι συνελήφθησαν σε σχέση με την επίθεση.

«Ο τρόπος και οι στόχοι αυτών των επιθέσεων δείχνουν ότι σκοπός της αυτονομιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης είναι να υποσκελίσει την Τουρκία, να μειώσει την δύναμη της και να μετατοπίσει την ενέργεια και τις δυνάμεις της χώρας σε άλλη κατεύθυνση», υπογράμμισε ο Ερντογάν με ανακοίνωση του, κατηγορώντας για τις επιθέσεις τους κούρδους αντάρτες.

Δεν έχει υπάρξει ανάληψη ευθύνης για την επίθεση, αλλά κυβερνητικοί αξιωματούχοι την συνδέουν με την διπλή βομβιστική επίθεση που πραγματοποιήθηκε έξω από το στάδιο της Μπεσίκτας στην Κωνσταντινούπολη το προηγούμενο Σάββατο 11 Δεκεμβρίου, την ανάληψη της οποίας ανέλαβε μια οργάνωση, παρακλάδι του PKK.

«Όλα τα στοιχεία μέχρι στιγμής υποδεικνύουν το PKK», τόνισε αναφορικά με την χθεσινή επίθεση στην Καισάρεια ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Νουμάν Κουρτουλμούς, σημειώνοντας πως παρόμοια υλικά χρησιμοποιήθηκαν και στις δύο επιθέσεις (στην Καισάρεια και στην Κωνσταντινούπολη). Παράλληλα τόνισε πως η Καισάρεια επιλέχθηκε σκόπιμα ως στόχος επειδή η πόλη είναι γνωστή για τα ισχυρά εθνικιστικά της αισθήματα.

Χθες τα γραφεία του κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP), που εκφράζει την κουρδική μειονότητα, έγιναν χθες στόχος βανδαλιστικών επιθέσεων σε όλη την Τουρκία, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Νουμάν Κουρτουλμούς επέρριψαν σε κούρδους μαχητές την ευθύνη για την χθεσινή βομβιστική επίθεση στην Καισάρεια.

Δεκάδες εθνικιστές διαδηλωτές εφόρμησαν στα τοπικά γραφεία του HDP στην Καισάρεια, με κάποιους να ανεβαίνουν στην οροφή του κτιρίου ανεμίζοντας σημαίες του εθνικιστικού κόμματος MHP. Σύμφωνα με έναν εκπρόσωπο του HDP τα γραφεία βανδαλίστηκαν και οι εισβολείς έβαλαν φωτιά σε έγγραφα.

Σύμφωνα με το κουρδικό τηλεοπτικό σταθμό Rudaw, μια ομάδα 30-40 ανθρώπων έσπασαν την πόρτα, τα τζάμια και έβαλαν φωτιά στα γραφεία του φιλοκουρδικού κόμματος στην Κωνσταντινούπολη. Άλλες επιθέσεις σημειώθηκαν σε εγκαταστάσεις του HDP στην Άγκυρα, την Σμύρνη, το Τσανάκαλε, το Χατάι και το Ερζινκάν.

Το HDP καταδίκασε την χθεσινή βομβιστική επίθεση, απευθύνοντας έκκληση να δοθεί ένα τέλος σε πολιτικές και ρητορικές που δημιουργούν πόλωση, εχθρότητα και βία.

Τουλάχιστον 118 μέλη του HDP έχουν συλληφθεί από τις τουρκικές αρχές έπειτα από την διπλή βομβιστική επίθεση της 11ης Δεκεμβρίου, έξω από το ποδοσφαιρικό στάδιο της Μπεσίκτας, που είχε ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 44 νεκρούς. Χιλιάδες κούρδοι πολιτικοί, ανάμεσα τους δύο ηγετικά στελέχη του HDP, κρατούνται εδώ και μήνες με υποψίες για συνδέσμους με το PKK.

Ο συριακός στρατός διεμήνυσε σήμερα ότι θα καταρρίψει οποιοδήποτε πολεμικό αεροσκάφος της Τουρκίας εισέλθει στον συριακό εναέριο χώρο, αντιδρώντας στα αεροπορικά πλήγματα στα οποία προχώρησε η τουρκική ΠΑ κατά τη διάρκεια της νύχτας στο έδαφος της βόρειας Συρίας.

«Οποιαδήποτε απόπειρα να παραβιαστεί ξανά ο συριακός εναέριος χώρος από τουρκικά μαχητικά θα αντιμετωπιστεί και (τα αεροσκάφη αυτά) θα καταρριφθούν με όλα τα διαθέσιμα μέσα», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το συριακό επιτελείο.

newsbeast.gr

«Η ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου, καθώς και του καταδρομικού Πιοτρ Βέλικι και του αντιτορπιλικού Ναύαρχος Κουλάκοφ, μαζί με σκάφη αντιμετώπισης υποβρυχίων θα επιτρέψει την απάντηση σε κάθε νέα μορφή απειλής», αναφέρεται σε ανακοίνωση του ρωσικού στόλου.

Το “μοναδικό” αεροπλανοφόρο του ρωσικού πολεμικού ναυτικού, το «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ», κατευθύνεται προς τη Συρία για να ενισχύσει την εκεί ρωσική στρατιωτική παρουσία, ανακοίνωσε σήμερα ο ρωσικός στόλος.

Η ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου, καθώς και του καταδρομικού Πιοτρ Βέλικι και του αντιτορπιλικού Ναύαρχος Κουλάκοφ, μαζί με σκάφη αντιμετώπισης υποβρυχίων θα επιτρέψει την απάντηση σε κάθε νέα μορφή απειλής, όπως η πειρατεία και η διεθνής τρομοκρατία, αναφέρεται σε ανακοίνωση του ρωσικού στόλου που μεταδόθηκε από το πρακτορείο ειδήσεων Interfax.

Από την βάση του Σεβερομόρσκ, στη θάλασσα Μπάρεντς, το ρωσικό αεροπλανοφόρο θα αναπτυχθεί στην Ταρτούς, όπου η Ρωσία ετοιμάζεται να μετατρέψει τις εκεί ναυτικές εγκαταστάσεις σε μόνιμη ναυτική βάση. Το αεροπλανοφόρο μεταφέρει αεροσκάφη και μαχητικά ελικόπτερα, ανάμεσά τους καταδιωκτικά SU-33, MiG-29-KUBR και το ελικόπτερο Ka-53K.

Θα ενισχύσουν τις ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις που βρίσκονται ήδη στη Συρία και επιχειρούν στο πλευρό των δυνάμεων του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Ασαντ από την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης τον Σεπτέμβριο 2015, δηλώνουν τις τελευταίες μέρες Ρώσοι αξιωματούχοι.

Περί τους 4.300 Ρώσοι στρατιωτικοί βρίσκονται στη Συρία, όπου η Ρωσία συνεχίζει να ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία, παρά την ανακοίνωση τον Μάρτιο από τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν μίας μερικής αποχώρησης της ρωσικής δύναμης.

Η ανακοίνωση για την ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου έρχεται σε μία στιγμή υψηλής έντασης ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και τη Μόσχα μετά την αποτυχία της νιοστής εκεχειρίας στη Συρία που ξεκίνησαν από κοινού τον Σεπτέμβριο και δεν διήρκεσε παρά μία εβδομάδα, με το ένα στρατόπεδο να κατηγορεί το άλλο για τον τορπιλισμό της.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ