Με στρατιωτική φρασεολογία και δια στόματος στρατιωτικών αναφέρεται πλέον η Άγκυρα στο θέμα των ερευνών στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο αρχηγός του τουρκικού ΓΕΝ ναύαρχος Μπουλέντ Μποστάνογλου δήλωσε ότι «οι κανόνες εμπλοκής έχουν παραδοθεί στο τουρκικό πολεμικό ναυτικό» και ότι το τελευταίο θα κινηθεί με βάση αυτούς.

Σε δηλώσεις που έκανε σε δημοσιογράφους σχετικά με τις ναυτικές ασκήσεις «Γαλάζια Φάλαινα», ο Μποστάνογλου ρωτήθηκε αν οι ασκήσεις σχετίζονται με την ένταση στην περιοχή και είπε πως αυτές πραγματοποιούνται κάθε δύο χρόνια και ότι αποσκοπούν στην ανάπτυξη της ικανότητας συνεργασίας με τους συμμάχους».

Ερωτηθείς για το τι θα γίνει αν τα πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού συναντηθούν στη Μεσόγειο με πλοία της Ελλάδας ή του Ισραήλ ο Τούρκος ναύαρχος είπε «θα κινηθούμε σύμφωνα με τους κανόνες εμπλοκής που μας έχουν δοθεί. Οι κανόνες εμπλοκής έχουν παραδοθεί από το γραφείο του πρωθυπουργού στο γενικό επιτελείο ενόπλων δυνάμεων κι από εκεί στο γενικό επιτελείο ναυτικού. Οι δυνάμεις μας θα συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους στην περιοχή για την επίγνωση κατάστασης».

Ο Μποστάνογλου είπε επίσης ότι «οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις προστατεύουν από κοντά και υποστηρίζουν το ερευνητικό σκάφος Μπαρμπαρός Χαϊρετίν Πασά. Παράλληλα παρακολουθούν από απόσταση 900 χιλιομέτρων το ερευνητικό σκάφος που έχει ενοικιάσει η Ελληνοκυπριακή διοίκηση Νότιας Κύπρου. Οι εντολές που έχουμε αυτή τη στιγμή είναι να μην παραβιάσουμε την απόσταση των 900 χιλιομέτρων. Και γι αυτό το λόγο δεν υπήρξε οποιαδήποτε παρενόχληση».

Σημειώνεται ότι στις 26 Ιουνίου 2012 ο τότε πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε ανακοινώσει ότι «έχουν αλλάξει οι κανόνες εμπλοκής των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων». Κι αυτό με αφορμή της ένταση με τη Συρία. Ο Ερντογάν είχε πει ότι «κάθε στρατιωτικό στοιχείο που θα προσεγγίζει τα σύνορα της Τουρκίας με τρόπο που θα συνιστά κίνδυνο ασφάλειας, θα αξιολογείται ως απειλή και θα αντιμετωπίζεται ως στρατιωτικός στόχος».

Οι λεγόμενοι «κανόνες εμπλοκής» είναι κανόνες σχετικά με την έκταση των στρατιωτικών μέτρων που λαμβάνει ένα κράτος απέναντι σε εξωτερικές απειλές».

Το ερώτημα που τίθεται είναι ο λόγος για τον οποίο αισθάνεται η ‘Αγκυρα να κάνει λόγο για «κανόνες εμπλοκής». Ερώτημα το οποίο παραπέμπει στην έννοια «σύνορα» την έχει υπόψη της σχετικά με την Κύπρο και πιο συγκεκριμένα σχετικά με τα κατεχόμενα.

Οι ασκήσεις «Γαλάζια Φάλαινα» διεξάγονται στις 6-14 Νοεμβρίου με τη συμμετοχή και νατοϊκών στοιχείων από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Ισπανία και τον Καναδά, καθώς και μιας φρεγάτας από το Πακιστάν. Ξεκίνησαν στη ναυτική βάση «Ακσάζ» στη Μαρμαρίδα και θα συνεχιστούν με ασκήσεις άμυνας. Η τελική φάση προβλέπει επίσκεψη στο λιμάνι της Αττάλειας.

Πηγή: ΑΠΕ

Νέα δεδομένα σε ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, αλλά και στις ευρωτουρκικές σχέσεις, προκαλεί η στρατηγική -πλέον- επιλογή του Ταγίπ Ερντογάν να επιμείνει στην πολιτική της σύγκρουσης προκειμένου η Τουρκία να εξασφαλίσει, είτε απευθείας είτε μέσω των Tουρκοκυπρίων, πρόσβαση στα μεγάλα ενεργειακά αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο Tούρκος ηγέτης, «μεθυσμένος» από την αλαζονεία που ξεπερνά και αυτά ακόμη τα πρότυπα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, απέρριψε τις κατευναστικές παρεμβάσεις που έγιναν από διάφορες πλευρές και μέσω σημαντικού πολιτικού παράγοντα με τον οποίο είχε επαφή την περασμένη εβδομάδα έστειλε, όπως πληροφορείται το «Εθνος της Κυριακής», στην Ελληνική κυβέρνηση ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Δεν πρόκειται να κάνω πίσω στο θέμα του φυσικού αερίου στην Κύπρο».

Επαφές Σαμαρά με τον Ν. Αναστασιάδη στη Λευκωσία

Όπως έχει διαμορφωθεί η ελληνική πολιτική, αποτελούμε για τους Τούρκουςτη μόνη διέξοδο για να διασκεδάσουν τις συνεχείς αποτυχίες τους στην εξωτερική πολιτική, αλλά και στο εσωτερικό της χώρας τους. Γνωρίζουν, πως σε κάθε πρόκλησή τους οι πολιτικοί μας θα αρκεστούν σε «φανφαρόνικες» δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση, χωρίς καμιά ουσιαστική αντιμετώπιση της επιθετικότητάς τους.

Είναι όμως από χρόνια γνωστός ο τρόπος συμπεριφοράς των Τούρκων. Βήμα-βήμα, εκμεταλλευόμενοι τον ευνουχισμό που επέβαλαν στην Ελλάδα οι πάσης φύσης διεθνιστικές θεωρίες, μπαινοβγαίνουν στα ελληνικά ύδατα χωρίς καμιά αντίδραση. Τι θα συμβεί άραγε, εάν κάποιο ελληνικό πολεμικό πλοίο περάσει την συνοριακή γραμμή; Θα το παρακολουθούν απλώς οι Τούρκοι;

Σύμφωνα με τον κ. Νταβούτογλου, όπως έγραψε στο «Στρατηγικό Βάθος», τα εθνικά κράτη τα οποία ιδρύθηκαν μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι τεχνητά δημιουργήματα. Άρα, κατ’ αυτόν, η Τουρκία πρέπει να χαράξει τη δική της πολιτική ζωτικού χώρου – μια φράση που χρησιμοποιεί χωρίς αναστολές.

Εκπλήρωση των σχεδίων του, θα επιφέρει την πολιτιστική και οικονομική ολοκλήρωση του ισλαμικού κόσμου, του οποίου η Τουρκία θα μπορούσε ενδεχομένως να καταστεί ηγέτιδα.

Η Τουρκία, υποστηρίζει ο κ. Νταβούτογλου, είτε θα καταστεί ηγέτιδα στον Καύκασο, τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή είτε θα παραμείνει μια χώρα που θα σφαδάζει από συγκρούσεις με κίνδυνο κατακερματισμού της. Και αφού δεν θέλει το δεύτερο, επιχειρεί το πρώτο, όπου βρει «βολικούς» αντιπάλους.

Αν αφεθεί με τόση ευκολία να βαδίζει η Τουρκία στον δρόμο του πανισλαμισμού, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως το επόμενο βήμα της θα είναι έρευνες στο Αιγαίο. Ο κ. Ερντογάν άλλωστε το είπε στον κ. Σαμαρά: «μισά-μισά»

Ο καθηγητής κ. Μάριος Ευρυβιάδης, ψυχαναλύοντας τον κ. Νταβούτογλου, γράφει ότι χωρίζει τους ανθρώπους σε «πιστούς» και «απίστους», με τους τελευταίους να συναποτελούν όλους τους μή Σουννίτες του κόσμου. Και που είναι όλοι καταδικασμένοι, εκτός εάν ανακαλύψουν και αυτοί τον «ορθό δρόμο». Να γίνουν όλοι δηλαδή μουσουλμάνοι, Σουννίτες όμως. Όπως αυτός, όπως ο κ. Ερντογάν, όπως ο κ. Χότζιας Ερπαγκάν, κ.ά.

Το βιβλίο του κ. Νταβούτογλου έχει πληθώρα αναφορών σε ιμπεριαλιστικές αλλά και ναζιστικές ονειρώξεις. Καταδικάζει όλη την δυτική κοσμοθεωρία, κοσμική και μη, επειδή δεν προκύπτει από την αρχή της «απόλυτης μοναδικότητας του Θεού», όπως αυτή αποδίδεται στο θεόπνευστο Κοράνι, όπου «Ο Θεός (Αλλάχ) είναι Ένας και Μοναδικός, Είναι Απόλυτος, Αιώνιος (απ’ αυτόν όλα τα πλάσματα έχουν ανάγκη), Ποτέ δεν γέννησε και ποτέ δεν Γεννήθηκε , Και δεν υπάρχει κανείς όμοιός Του».

Από την αρχή αυτή προκύπτουν πολιτικές συνέπειες με κυρίαρχη αυτήν της ενότητας της πίστης και των πιστών . Και είναι γύρω από την αρχή αυτή που οικοδομείται και οικοδομεί ο κ. Νταβούτογλου την «εναλλακτική» με την Δύση κοσμοθεωρία, την ισλαμική (αλλά Σουννιτική, πάντοτε ) που είναι βέβαια και η «ορθή».

Ο άνθρωπος είναι πρωτίστως, όπως και ο προστάτης και Πρόεδρός του, ζηλωτής μουσουλμάνος. Και το γεγονός αυτό έχει τις δικές του πολιτικές συνέπειες. Τις βλέπουμε στην καταβάθρωση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, ειδικά στην Αραβική Μέση Ανατολή, περιοχή που κατά την Νταβουτογλιανή θεώρηση συνιστά το κατ’ εξοχή «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας. Τις βλέπουμε και στην εσωτερική πολιτική.

Η αναβάθμιση του Νταβούτογλου σε πρωθυπουργό της χώρας αποτελεί περίτρανη απόδειξη ότι η Νέα Τουρκία οικοδομείται στην βάση αρχών και αξιών όχι απλώς ξένων αλλά και απροκάλυπτα εχθρικών έναντι της Δύσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για Κύπρο και Ελλάδα. Το δε πρόγραμμα για τη Νέα Τουρκία αποσκοπεί, κατά δημόσια παραδοχή του νέου Πρωθυπουργού, στο κλείσιμο της «ενενηκονταετούς παρένθεσης», όπως χαρακτήρισε την Κεμαλική περίοδο εκκοσμίκευσης ο κ. Νταβούτογλου.

Αν όλα αυτά δεν ληφθούν υπόψη όσο είναι νωρίς, ο πόλεμος που υποτίθεται απομακρύνεται με κάθε υποχώρησή μας, θα καταστεί βεβαιότητα σε πολύ λίγα χρόνια.

Ο Μακεδών

Πρότεινε ανοιχτά μοίρασμα των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Κύπρου

newsbeast.gr

Ο Κώστας Γρίβας, Δρ Γεωπολιτικής Στρατηγικής, αναλύει στο newsbeast.gr τις κινήσεις των Τούρκων

Η Άγκυρα ετοιμάζεται να φέρει πλατφόρμα γεωτρήσεων εντός της ΑΟΖ της Κύπρου

Την ίδια ώρα η Τουρκία συνεχίζει το «σεργιάνι» στην κυπριακή ΑΟΖ

Συνεχίζονται οι τουρκικές προκλήσεις

Το ανακάλυψαν πλοία της UNFIL που βρέθηκαν στην περιοχή, στο πλαίσιο των ερευνών εντοπισμού των δύο επιβαινόντων του μικρού αεροσκάφους Diamond – Από την πρώτη στιγμή συνοδεύει το τουρκικό σεισμογραφικό.

Η τουρκική προκλητικότητα εντός της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης συνεχίζεται, καθώς φαίνεται ότι πέραν από τα δύο πολεμικά πλοία, τα οποία εδώ και μια εβδομάδα συνοδεύουν το «Μπαρμπαρός», σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται και υποβρύχιο του τουρκικού στόλου.

Το τουρκικό υποβρύχιο είναι από την πρώτη στιγμή στη συνοδεία του σεισμογραφικού σκάφους, αλλά η παρουσία του δεν έγινε γνωστή. Η Τουρκία, μ’ αυτόν τον τρόπο, θέλησε να «θωρακίσει» την παρουσία εντός των «οικοπέδων» της ΑΟΖ, την παρουσία του «Μπαρμπαρός» για ολοκλήρωση των ερευνών που διενεργούν.

Αρμόδια στρατιωτική πηγή ανέφερε στην κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος» ότι είναι συνήθης τακτική τόσο από την Τουρκία όσο και από άλλες χώρες που διαθέτουν Πολεμικό Ναυτικό, όταν βρίσκονται σε αποστολή φρεγάτες ή κορβέτες, πάντα να τις συνοδεύει κάποιο υποβρύχιο. Αυτό όπως εξήγησε, γίνεται για να ασκείται καλύτερος έλεγχος των περιοχών όπου βρίσκονται σε εξέλιξη οι αποστολές τους.

Η παρουσία του τουρκικού υποβρύχιου στην περιοχή που «βολτάρει» το «Μπαρμπαρός» επιβεβαιώθηκε την περασμένη εβδομάδα από πλοία της UNFIL που βρέθηκαν εντός της κυπριακής ΑΟΖ, στο πλαίσιο των ερευνών εντοπισμού των δύο επιβαινόντων του μικρού αεροσκάφους Diamond.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν σε ελλαδικές ιστοσελίδες, τα ανθυποβρυχιακά συστήματα των πλοίων που ανταποκρίθηκαν στις κλήσεις για βοήθεια «χτύπησαν» το υποβρύχιο της Άγκυρας να πλέει εντός της κυπριακής ΑΟΖ.

Όσον αφορά στα άλλα δύο πολεμικά πλοία, που συνοδεύουν το «Μπαρμπαρός», αντικαθίστανται για σκοπούς ανεφοδιασμού και τη θέση τους στις περιοχές έρευνας λαμβάνουν άλλα πολεμικά πλοία.

Ως είναι γνωστό στη Βουλή των Ελλήνων συνεστήθη Διακομματική Επιτροπή για την Διεκδίκηση των Γερμανικών Αποζημιώσεων.

Κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής 23 Οκτωβρίου 2014, από μέρους του μέλους της Επιτροπής και Βουλευτή ΝΔ Ν. Δράμας κ. Δημήτρη Κυριαζίδη ετέθη το θέμα της αποκατάστασης – αποζημίωσης υλικών ζημιών – υποδομών και επιστροφής αρχαιολογικών κλπ θησαυρών και από πλευράς της Βουλγαρίας.

Η Επιτροπή έκανε ομόφωνα αποδεκτή την πρόταση του Βουλευτή Δράμας, έτσι, ώστε ν’ διευρύνει το έργο της και προς την προταθείσα κατεύθυνση.

[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=br2OnKETo9w&feature=player_detailpage[/youtube]

Όταν δεν έχεις τίποτα να κάνεις, γιατί τα πράγματα εξελίσσονται χωρίς εσένα, πρέπει να βρεις μια απασχόληση για να πείσεις τους δικούς σου ότι κάνεις κάτι. Σε αυτή την περίπτωση βρίσκεται και η Τουρκία με το θέμα της κυπριακής ΑΟΖ.

Αφού δεν κατάφερε να κάνει τίποτα εδώ και μια δεκαετία, όταν η Κύπρος θέσπισε την ΑΟΖ και έκανε τρεις οριοθετήσεις με την Αίγυπτο, το Λίβανο και το Ισραήλ προσπαθεί να καλύψει το κενό της με κινήσεις που αγγίζουν το γελοίο, αφού αυτό δεν σκοτώνει.

Η παρουσία ενός σεισμικού σκάφους σε μια περιοχή, όπου έχουμε ήδη όλα τα σεισμικά δεδομένα είναι ανούσια από μόνη της. Αλλά όταν αυτή η παρουσία γίνεται στα διπλανά θαλάσσια οικόπεδα από το συγκεκριμένο της έρευνας καταντά να είναι και αστείο.

Η Τουρκία δεν μπορεί να πείσει κανέναν εκτός από τον εαυτό της ότι έχουν κάποια αξία οι κινήσεις. Επιπλέον με τη δράση της έχει ήδη καταφέρει να βάλει εναντίον της την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία, την Αμερική, τη Γερμανία και την ίδια την επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μήπως συνεχίζει τις κινήσεις της για να έχει και την Κίνα εναντίον της;

Πάντως επέτρεψε στον Πρωθυπουργό της να συνεχίσει το έργο του υπουργείου τύπου, γιατί είχε καιρό να πει κάτι το εντελώς άχρηστο για τις εξελίξεις. Επιτέλους εκφράστηκε και απέδειξε και πάλι το επίπεδο του ως ειδικός του στρατηγικού λάθους. Η κατάσταση παίρνει τώρα το ύφος μιας γελοιογραφίας η οποία δεν είναι καν γνήσια, αφού είναι η αντιγραφή των γεγονότων του 2011.

Το θέμα είναι ότι η σκακιέρα έχει αλλάξει και το ίδιο ισχύει για το σενάριο, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να παίζει ακάθεκτα τον ίδιο ρόλο του κομπάρσου που δεν μπορεί να βρει στα παρασκήνια μια υψηλή πύλη για να βγει στη σκηνή και παίζει εκεί όλη της την παράσταση. Αποδεικνύοντας ότι η πολιτική της είναι ένα κακόγουστο σίριαλ.

Εντείνει τις προκλήσεις η Τουρκία

Συνεδρίασε το Εθνικό Συμβούλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας

Σεισµογραφικές έρευνες εντός της κυπριακής ΑΟΖ και µάλιστα στο Οικόπεδο 3 το οποίο έχει ήδη παραχωρηθεί για έρευνες από την Κυπριακή Δηµοκρατία πραγµατοποιεί από χθες το τουρκικό σκάφος Barbaros Hayreddin Pasa, σε µία από τις χειρότερες προκλήσεις της Τουρκίας εις βάρος της Κύπρου από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους.

Ο πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης αναµένεται την Παρασκευή να ανακοινώσει στους Ευρωπαίους ηγέτες στη Σύνοδο Κορυφής ότι υπό τις συνθήκες αυτές δεν µπορεί να ανοίξει άλλο κεφάλαιο στις ενταξιακές διαπραγµατεύσεις της Τουρκίας, ενώ και η Αθήνα έστειλε ισχυρό µήνυµα, µε τον Ευ. Βενιζέλο να καλεί την Τουρκία «να ανακρούσει πρύµνα όχι µόνο το πλοίο αλλά και η εξωτερική πολιτική της» και να αποφύγει κινήσεις που αποτελούν «βάναυση προσβολή του διεθνούς δικαίου», προειδοποιώντας ότι η Τουρκία υπονοµεύει το κοινό µέτωπο εναντίον του ISIS και της διεθνούς τροµοκρατίας.

Παρά τις προσδοκίες που είχαν δηµιουργηθεί ότι οι έντονες και από πολλές πρωτεύουσες δηλώσεις στήριξης των κυριαρχικών δικαιωµάτων της Κυπριακής Δηµοκρατίας θα απέτρεπαν την Τουρκία από την υλοποίηση της παράνοµης NAVTEX, ο Τ. Ερντογάν αγνόησε ως συνήθως τη διεθνή κοινότητα προχωρώντας στην πρωτοφανή παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωµάτων ενός ανεξάρτητου κράτους-µέλους του ΟΗΕ και της ΕΕ.

Η Τουρκία δείχνει αποφασισµένη να αµφισβητήσει εµπράκτως την κυπριακή ΑΟΖ και να παρεµποδίσει την οµαλή συνέχιση του προγράµµατος αξιοποίησης του φυσικού αερίου, στα οικόπεδα µάλιστα της κυπριακής ΑΟΖ στο νότιο τµήµα του νησιού, στα οποία η Τουρκία δεν µπορεί να διατυπώσει διεκδικήσεις.

Η Αγκυρα επίσης µε την παράνοµη αυτή δραστηριότητα επιδιώκει ντε φάκτο να βάλει στην ατζέντα των συνοµιλιών του Κυπριακού, όποτε αυτές επαναληφθούν, και το θέµα του φυσικού αερίου, ώστε να αµφισβητηθεί η κυριότητα της Κυπριακής Δηµοκρατίας επί των φυσικών πόρων του νησιού.

Αντίδραση
Λευκωσία και Αθήνα παρακολουθούν από κοντά τις κινήσεις του Barbaros γνωρίζοντας ότι οι επιλογές αντιδράσεων είναι δεδοµένες, όπως σταθερή είναι η επιδίωξη των δύο κυβερνήσεων να αποφύγουν τη στρατιωτικοποίηση της κρίσης όπως επιδιώκει η Αγκυρα (για τον λόγο αυτόν απορρίφθηκαν και οι ιδέες για αξιοποίηση της παρουσίας της ελληνικής φρεγάτας που συµµετέχει στην ειρηνευτική δύναµη του Λιβάνου – UNIFIL).

Ηδη από χθες η τουρκική φρεγάτα Bafra περιπολεί σε απόσταση 5 µιλίων από την πλωτή δεξαµενή της ENI/Kogas στο Οικόπεδο 9, ενώ άλλη φρεγάτα συνοδεύει διακριτικά το Barbaros.

Χθες συνεδρίασε το Εθνικό Συµβούλιο στην Κύπρο και ενηµερώθηκε από τον Ν. Αναστασιάδη για την κατάσταση που έχει διαµορφωθεί και σήµερα θα ανακοινωθούν µια σειρά µέτρα, τα οποία θα κινηθούν από νοµικά µέτρα εναντίον της τουρκικής εταιρείας TPAO µέχρι την εξέταση προσφυγής στο ΣΑ του ΟΗΕ, ενώ µελετώνται και µέτρα επί του ψευδοκράτους, όπως πρόστιµα σε όσους φθάνουν στο νησί από παράνοµα λιµάνια και αεροδρόµιο.

Την περασµένη Παρασκευή δοκιµάστηκε στην πράξη (και αµφισβητήθηκε µε επιτυχία από την Τουρκία) η συµφωνία συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου για την Ερευνα και Διάσωση. Μετά την εκποµπή σήµατος SOS από εµπορικό πλοίο µε αµερικανική σηµαία η Ελλάδα µε τη ΝΟΤΑΜ Α1857/14 δήλωσε ότι αναλαµβάνει την έρευνα καθώς ανήκει στη ζώνη ελληνικής ευθύνης SAR, αλλά ακολούθησε ανταλλαγή ΝΟΤΑΜ µε την Τουρκία η οποία υποστηρίζει ότι αποτελεί δική της ζώνη ευθύνης η περιοχή νοτιοανατολικά από το Καστελόριζο. Τελικά, λόγω και της εγγύτητας πρώτο έφτασε στο αµερικανικό πλοίο, σύµφωνα µε τις τουρκικές αρχές, το σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής TCSG Yasam, που το βοήθησε να πλεύσει στην τουρκική ακτή.

Επισκέψεις
Σαµαράς και Βενιζέλος στη Λευκωσία

Αθήνα και Λευκωσία συντονίζουν τις αντιδράσεις τους για να αντιµετωπισθεί αποτελεσµατικά η κλιµάκωση της έντασης που επιχειρεί η Αγκυρα, σε µια περίοδο µάλιστα που απειλείται η γενικότερη σταθερότητα στην κρίσιµη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο υπουργός Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλος θα µεταβεί στις 28-29 στη Λευκωσία για επαφές µε την κυπριακή κυβέρνηση και για την τριµερή των υπουργών Εξωτερικών µε την Αίγυπτο, και λίγες ηµέρες αργότερα θα επισκεφτεί τη Λευκωσία και ο πρωθυπουργός Α. Σαµαράς σε µια επίσκεψη όχι µόνο συµβολική. Εξάλλου ήταν ο ίδιος ο Α. Σαµαράς που στην τελευταία συνάντηση που είχε µε τον Τ. Ερντογάν διαπίστωσε ότι «υπάρχει πραγµατική διάφορα» µεταξύ των δυο χωρών στο Κυπριακό.

Στις 8 Νοεµβρίου οι κ. Αναστασιάδης και Σαµαράς, συνοδευόµενοι από τους υπουργούς Εξωτερικών, θα µεταβούν στο Κάιρο, όπου σε µια ιδιαίτερα σηµαντική συνάντηση θα επισηµοποιηθεί σε ανώτατο επίπεδο η τριµερής συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου, διάδροµος συµπληρωµατικός µε εκείνον της τριµερούς συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, που διαµορφώνουν ένα σύνθετο πλαίσιο σταθερότητας στην περιοχή. Η ανάπτυξη αυτών των συνεργασιών µε επίκεντρο την Κύπρο και την Ελλάδα που συνδέουν τους δυο µεγάλους «παίκτες» στην περιοχή, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, έχει προκαλέσει εντονότατη ενόχληση στην Τουρκία η οποία δεν αναγνωρίζει καν την Κυπριακή Δηµοκρατία, δεν αναγνωρίζει τη νέα κυβέρνηση της Αιγύπτου και έχει διακόψει τις σχέσεις της µε το Ισραήλ.

Σε ανακοίνωσή του το τµήµα εξωτερικής πολιτικής και άµυνας του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει την κατάφωρη παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωµάτων της Κυπριακής Δηµοκρατίας, αλλά και τη συγκέντρωση δυνάµεων στην περιοχή, µε αφορµή τις ασκήσεις του ρωσικού ναυτικού και των ισραηλινών ενόπλων δυνάµεων, που όµως γίνονται µε την άδεια της Κυπριακής Δηµοκρατίας.

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

ethnos.gr

Υψηλού συμβολισμού η επίσκεψη στον Αβραμόπουλο με φόντο τις τουρκικές προκλήσεις

Σήμερα η αντίδραση της Λευκωσίας στις τουρκικές προκλήσεις

Πολύ κοντά βρίσκεται ήδη τουρκική φρεγάτα του πολεμικού ναυτικού που παρακολουθεί τη γεώτρηση της κοινοπραξίας ENI-Kogas σε απόσταση 5 μιλίων από το κυπριακό τεμάχιο 9

Συνοδευόμενο από δυο υποστηρικτικά σκάφη το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος Barbaros σκάφος εισήλθε στις 6.30 το πρωί (ώρα Ελλάδος) στην κυπριακή ΑΟΖ, όπως επιβεβαίωσε στο ΡΙΚ ο Κύπριος υπουργός Άμυνας, Χριστόφορος Φωκαΐδης.

Στην περιοχή, αρκετά πιο νοτιοανατολικά, βρίσκεται ήδη τουρκική φρεγάτα του πολεμικού ναυτικού που παρακολουθεί τη γεώτρηση της κοινοπραξίας ENI-Kogas σε απόσταση 5 μιλίων από το κυπριακό τεμάχιο 9.

Στο μεταξύ, ασκήσεις στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Συρίας άρχισε στις 7 το πρωί η Ρωσία.

Για τη διενέργεια της άσκησης, η Μόσχα έχει δεσμεύσει περιοχή 800 τετραγωνικών μιλίων, η οποία εφάπτεται εκείνης που έχει δεσμεύσει η Τουρκία.

Η ρωσική άσκηση θα ολοκληρωθεί στις 23 Οκτωβρίου, και στη διάρκειά της θα γίνονται βολές ρουκετών από πλοία. Την Τρίτη θα αρχίσει και η άσκηση του Ισραήλ με τη συμμετοχή της Κύπρου. Στην άσκηση θα χρησιμοποιηθούν μαχητικά αεροσκάφη τύπου F15 και F16.

Κέρινα ομοιώματά τους στο νέο αρχαιολογικό μουσείο

Πληροφορίες αναφέρουν ότι πιθανότατα είναι ρωσικό

Τα «ρέστα» από την Αθήνα ζητά τώρα η Αλβανία, καθώς, αντί να εκτιμήσει τον ήπιο τόνο των ελληνικών αντιδράσεων για το ανθελληνικό και αλυτρωτικό ξέσπασμα, με αφορμή τον ποδοσφαιρικό αγώνα Σερβίας–Αλβανίας, απαιτεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια να ανασκευάσει αναφορά του στον γεωγραφικό όρο της «Βορείου Ηπείρου».

Ο Έλληνας πρέσβης, Λ.Ροκανάς, προέβη σε διάβημα διαμαρτυρίας στο αλβανικό υπουργείου Εξωτερικών, ζητώντας να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι των επιθέσεων εναντίον των ελλήνων μειονοτικών στην Δερβιτσάνη και να ληφθούν μέτρα, ώστε να τελεσθούν με ασφάλεια οι εορταστικές εκδηλώσεις για την 28η Οκτωβρίου στις μειονοτικές περιοχές.

Ο γενικός γραμματέας του αλβανικού υπουργείου, Κυριάκο Κύρκο επιχείρησε να υποβαθμίσει τα επεισόδια, λέγοντας ότι επρόκειτο περί μεμονωμένου περιστατικού, το οποίο και καταδίκασε και, περνώντας στην αντεπίθεση, αντί να απολογηθεί για το γεγονός ότι η αλβανική κυβέρνηση δεν αποδοκίμασε καν το λάβαρο με τον χάρτη της «Μεγάλης Αλβανίας», που καλύπτει την Ήπειρο μέχρι την Θεσπρωτία, την Δυτική Μακεδονία και την Κέρκυρα, με θρασύτητα εξέφρασε την… ενόχληση της κυβέρνησης του για την αναφορά στην ιστοσελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας του όρου «Βόρεια Ήπειρος».

Ο κ.Παπούλιας είχε υποδεχθεί την περασμένη Παρασκευή στο Προεδρικό Μέγαρο την κ. Ερμιόνη Πρίγκου, η οποία τιμήθηκε από την Ένωση Συγγενών Πεσόντων 1940-41 για την πατριωτική δράση της, καθώς στον κήπο του σπιτιού της στην Χειμάρα, προστάτευε για περισσότερο από 50 χρόνια τους τάφους έξι Ελλήνων στρατιωτών που έπεσαν στο Αλβανικό Έπος.

Στην ανακοίνωση της Προεδρίας γίνονταν αναφορά στη «Χειμάρα της Βορείου Ηπείρου», κάτι που ενόχλησε τα Τίρανα.

Ο Αλβανός αξιωματούχος ζήτησε την άμεση αφαίρεση του προσδιορισμού αυτού από την ιστοσελίδα της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι ο όρος χρησιμοποιείται συχνά από αντιαλβανικούς κύκλους, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα και προσωπικά ο κ.Παπούλιας έχουν αποδεχτεί πλήρως τον σεβασμό των συνόρων στην περιοχή.

Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες του «Εθνους», η Προεδρία της Δημοκρατίας δεν προτίθεται να κάνει την οποιαδήποτε αλλαγή του γεωγραφικού και ιστορικού όρου «Χειμάρα της Βόρειας Ηπείρου» ως τόπου καταγωγής της ηρωίδας Ερμιόνης Πρίγκου.

Νίκος Μελέτης

www.ethnos.gr

Οι κρίσιμες γεωπολιτικές εξελίξεις επί ευρωπαϊκού εδάφους κάνουν τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό εξαιρετικά επικίνδυνο, για την Ελλάδα και την υπόστασή της.

Του Νίκου Αρβανίτη

Ενεργειακή ασφάλεια, ενεργειακή αποτελεσματικότητα, ενεργειακή σταθερότητα, διπλωματία αγωγών και γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί, SouthStream, ΤΑΡ, ουκρανική κρίση, Ρωσία, Ευρώπη, ΗΠΑ, Νότιος Διάδρομος, … ήταν μόνον μερικές από τις έννοιες που ακούστηκαν στη διάρκεια της διεθνούς ημερίδας εμπειρογνωμόνων που διοργάνωσε το BalkanEnergyCenter στο Βελιγράδι σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης (Zira) με θέμα «Η σημασία των Βαλκανίων για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης» με τη συμμετοχή 120 ειδικών και decisionmakers σε θέματα ενέργειας.

Να σημειωθεί ότι δεν είχαν περάσει εικοσιτέσσερις ώρες από την ανακοίνωση των (αναμενομένων) κυρώσεων της ΕΕ και των ΗΠΑ σε βάρος των ΗΠΑ με αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις που έχουν ως επίκεντρο την Ουκρανική Κρίση.

Η Σερβία , Τα Βαλκάνια και η Ευρώπη θα αντιμετωπίσουν έναν δύσκολο χειμώνα με πολύ πιθανή μία άνευ προηγουμένου κρίση στην παροχή αερίου και για αυτό η σερβική πλευρά προσπαθεί , μετά και από τις πλημμύρες , να εξασφαλίσει ενεργειακά αποθέματα για την θέρμανση και την κάλυψη των βασικών της αναγκών.

Στο βαθμό που επαναληφθεί η κατάσταση που είχε δημιουργηθεί τον χειμώνα του 2009 πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες θα αντιμέτωπες με έναν πρόσθετο παράγοντα κρίσης και αρκετές κυβερνήσεις θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τη διαμαρτυρία των πολιτών των χωρών εκείνων που θα παγώνουν στην κυριολεξία καθώς το ρωσικό αέριο δεν θα φθάνει μέσω Ουκρανίας ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα (λόγω της αναβολής κατασκευής του ΤΑΡ) δεν θα υπάρχουν εναλλακτικά δίκτυα διακίνησης και μεταφοράς αερίου.

Η ανάγκη για τον επανασχεδιασμό της ενεργειακής πολιτικής των χωρών της περιοχής των Βαλκανίων, η χρήση εναλλακτικών πηγών ενέργειας, ο εκσυγχρονισμός των υπαρχουσών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας , η ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων , η ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα εξοικονόμησης ενέργειας , ήταν κάποια από τα θέματα που απασχόλησαν έντονα τους ομιλητές αλλά και τους συμμετέχοντες.

Ο ρόλος της Σερβίας στην μεταφορά αερίου την καθιστά ως σημαντικό ενεργειακό παίκτη στην περιοχή των Βαλκανίων καθώς οι γειτονικές χώρες δεν διαθέτουν σύστημα μεταφοράς και αποθήκευσης αερίου ενώ η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με τη χρήση λιγνίτη ή μέσω των υδροηλεκτρικών μονάδων παραγωγής αποτελεί ένα από τα βασικά ενεργειακά πλεονεκτήματα της χώρας η οποία βρίσκεται ανάμεσα σε Ευρώπη και Ρωσία όπως τόνισε και γενική γραμματέας του υπουργείου ενέργειας κ. MirjanaFilipovic.

Στο μεταξύ κανείς δεν μπόρεσε να απαντήσει στο (ρητορικό) ερώτημα του καθ. Srboljub Antić τι θα συμβεί στη Σερβία και στις χώρες που έχουν συμφωνήσει να συμμετάσχουν στην κατασκευή του αγωγού SouthStream εάν τελικώς ματαιωθεί η υλοποίηση αυτού του συστήματος μεταφοράς αερίου. Να σημειωθεί ότι με αυτή την προοπτική της συμμετοχής στον ρωσικό αγωγό πουλήθηκαν το 51% των διυλιστηρίων NIS στην ρωσική Gaspromnjeft.

Κι ενώ ο καθ. Milovan Studović πρότεινεπλέονναεξετασθείκαιτοσενάριοτηςματαίωσηςτουαγωγούοκαθ. Zlatko Dragosavljević τόνισεότιηΣερβίαπρέπειναεξετάσεικαιτηνεναρμόνισητουενεργειακούτηςσυστήματοςμετηνΕΕστοβαθμόπουθέλειναενταχθείσεαυτή , οπότεκαιέβαλεστοτραπέζιεμμέσωςτηναναθεώρησητηςεξωτερικήςπολιτικήςτηςχώρας προτείνοντας την ένταξη της χώρας στο ενεργειακό σύστημα του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου (ΤΑΡ) και να εγκαταλείψει τον SouthStream.

Σύμφωνα με τον Dragan Jovanović, διευθυντή τη θερμοηλεκτρικής μονάδας παραγωγής ρεύματος TE KO Kostolac, σε αυτό τις συνθήκες για μία ακόμη φορά η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας αποτελεί ένας από τους βασικούς πυλώνες ενεργειακής σταθερότητας της χώρας όπως άλλωστε ήταν και στην περίοδο του πολέμου και των βομβαρδισμών με την δική του μονάδα να δουλεύει 7.500 ώρες ετησίως .

Στη ημερίδα εξετάσθηκαν σχεδόν όλα τα ζητήματα που συνδέονται με την αναδιάταξη του νέου γεωοικονομικού χάρτη της περιοχής και του οικονομικού ανταγωνισμού που έχει προκύψει μέσω της διπλωματίας των αγωγών και τις ενεργειακές λύσεις που προτείνονται , τη στιγμή που κυβέρνηση στη Βουλγαρία παραιτήθηκε λόγω SouthStreamενώ κι άλλες κυβερνήσεις χωρών μπορεί να έχουν την ίδια τύχη τη στιγμή που οι ψηφοφόροι τους θα βλέπουν τα παγωμένα καλοριφέρ.

komotinipress.gr

Η σύγκρουση μεταξύ ΕΕ και Ρωσία σχετικά με την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream» δημιουργούν στα Βαλκάνια μία νέα συγκρουσιακή πραγματικότητα με άδηλα μέχρι στιγμής αποτελέσματα για την ενεργειακή σταθερότητα, ασφάλεια και επάρκεια της περιοχής.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις εμπειρογνωμόνων τα Βαλκάνια και η Ευρώπη θα αντιμετωπίσουν έναν δύσκολο χειμώνα με πολύ πιθανή μία άνευ προηγουμένου κρίση στην παροχή αερίου γεγονός που οφείλεται τόσο στην «ουκρανική κρίση» όσο και στον ανταγωνισμό των αγωγών TAP & SouthStream.

Αν ο «South Stream» σταματήσει, τότε σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, αυξάνεται η πιθανότητα ότι θα αλλάξει η χάραξη της «νότιας διαδρομής».

Οι περαιτέρω εξελίξεις θα προχωρήσουν στη βάση δύο (πιθανότερων) σεναρίων: Είτε η Βουλγαρία θα λάβει πρόσθετες παραχωρήσεις από τη «Gazprom», είτε το ρωσικό μονοπώλιο φυσικού αερίου θα αρχίσει να ψάχνει για εναλλακτικές – παρακαμπτήριες – λύσεις στην κατασκευή του αγωγού. Μια τέτοια εναλλακτική διαδρομή θα μπορούσε να είναι η Τουρκία, αν και αυτή η επιλογή είναι πολύ πιο ακριβή και δεν είναι και τόσο αξιόπιστη, επισημαίνουν αναλυτές.

Εάν κάποιος κερδίζει από την κρίση στην Ουκρανία αυτή είναι σίγουρα η Τουρκία, η οποία αναδύεται σε στρατηγική διαμετακομιστική οδό μεταφοράς φυσικού αερίου, σύμφωνα με τους ειδικούς που συμμετείχαν σε συνέδριο για την ενέργεια, στην Ουάσινγκτον, που διοργάνωσε το Ίδρυμα Brookings, με τίτλο “Υπολογισμός της τουρκικής ενεργειακής ασφάλειας: Φιλοδοξίες και Πραγματικότητες.”

Σε αυτό το γεωπολιτικό τοπίο, η τουρκική διπλωματία αναζητά ερείσματα και σημεία επαφής και συνεργασίας με τη Ρωσία, εξέλιξη που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από την ελληνική διπλωματία και τους σχεδιαστές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Άλλωστε η Άγκυρα αγωνίζεται να διαφοροποιήσει τα αποθέματα ενέργειας της, προσπαθώντας να προσελκύσει πηγές από τον Καύκασο και το Ιράκ που θα διέρχονται μέσω αγωγών εντός των δικών της συνόρων.

Την προοπτική να αναβαθμιστεί η Τουρκία τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια σε έναν κεντρικό ενεργειακό κόμβο, και άρα να κερδίσει πόντους στο γεωπολιτικό παιχνίδι, σημειώνει σε συνέντευξή του στη «Χουριέτ» και ο διευθυντής Εξωτερικών Υποθέσεων του Διαδριατικού Αγωγού (TAP), εκθέτοντας παράλληλα στοιχεία για το μέλλον της επένδυσης.

Ο Μίκαελ Χόφμαν τονίζει ότι για τη διαδρομή του αγωγού, ο οποίος θα κοστίσει περί τα πενήντα δισεκατομμύρια δολάρια και θα φέρνει δέκα δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου από το Μπακού, επελέγησαν Ελλάδα, Αλβανία και Ιταλία, με βάση τεχνικά, οικονομικά και πολιτικά κριτήρια. Παράλληλα, η κοινοπραξία Σαχ Ντενίζ εξασφάλισε ακόμη τέσσερις μετόχους: την ΒΡ, τη SOCAR, την TOTAL και τη Fluxys.

Ο ΤΑΡ χαρακτηρίζεται «κρίσιμης σημασίας» και η Τουρκία, με το δικό της κομμάτι, τον ΤΑΝΑΡ, «στρατηγικός κόμβος», καθώς μελλοντικά ο αγωγός ενδέχεται να μεταφέρει φυσικό αέριο όχι μόνο από το Αζερμπαϊτζάν, αλλά επίσης από το Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ, ενώ και οι ποσότητες που έχουν εντοπιστεί προς εκμετάλλευση στην Ανατολική Μεσόγειο δημιουργούν νέες προοπτικές. Η επισήμανση αυτή σχετίζεται με το μεγάλο παζάρι που βρίσκεται σ” εξέλιξη για τη μεταφορά των ποσοτήτων ισραηλινού φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα Λεβιάθαν και Ταμάρ, αλλά και των κοιτασμάτων εντός του κυπριακού «οικοπέδου» Αφροδίτη. Ως γνωστόν η Τουρκία επιχειρεί να αποτρέψει τη συνεργασία Τελ Αβίβ – Λευκωσίας – Αθήνας για μελλοντική κατασκευή αγωγού που θα περνά από την Ελλάδα και θα διανέμει το φυσικό αέριο στην Ευρώπη και να επιβάλει τη μεταφορά μέσω αγωγού στο δικό της έδαφος.

Ο κ. Χόφμαν χαρακτηρίζει τον ΤΑΡ «ευέλικτο σχέδιο», το οποίο μπορεί να επεκταθεί σε διάφορες χώρες, ενώ θεωρεί ότι ο ανταγωνισμός με τη Ρωσία και τον αγωγό South Stream είναι επιθυμητός και αποβαίνει υπέρ των Ευρωπαίων καταναλωτών. Αλλωστε ο ΤΑΡ είχε εξαρχής την εύνοια της Ουάσινγκτον, η οποία επιθυμεί με κάθε τρόπο την ενεργειακή (και άρα πολιτική) απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Μόσχα. Επίσης, το κορυφαίο στέλεχος του TAP τονίζει ότι τώρα είναι η σειρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να διασφαλίσει τη συνδεσιμότητα των αγωγών στις διάφορες χώρες, καθώς στην περιοχή υπάρχουν ουσιαστικά τέσσερα διαφορετικά ενεργειακά σχέδια: φυσικό αέριο από τη Ρωσία, από τη Βόρεια Θάλασσα, από τη βόρεια Αφρική και από τον Καύκασο.

Οσον αφορά τις επεκτάσεις του ΤΑΡ, ο κ. Χόφμαν τόνισε ότι υπάρχει συμφωνία με τον Ionian Adriatic Pipeline για σύνδεση στην Αλβανία, καθώς αυτός περνά από το Μαυροβούνιο στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, στη Σλοβενία, στην Κροατία και αργότερα ίσως στην Ουγγαρία.

Η Τουρκία το τελευταίο διάστημα επενδύει στον αγωγό TANAP, ο οποίος θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν – μέσω Τουρκίας και παρακάμπτοντας τη Ρωσία – στην Ευρώπη. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Huriyyet, η κατασκευή του αγωγού, συνολικού προϋπολογισμού 45 δις δολαρίων, αναμένεται να ξεκινήσει το 2015 και θα ολοκληρωθεί μέσα σε 4 χρόνια. Από τα 16 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που θα μεταφέρονται, τα 10 προορίζονται για την ευρωπαϊκή αγορά ενώ τα 6 για την τουρκική.

Παρόλα αυτά, ο Μεχμέτ Ογκουτσκού, Τούρκος ειδικός σε θέματα ενέργειας, δηλώνει στην DW ότι ο ΤΑΝΑΡ είναι το μοναδικό σοβαρό ενεργειακό project της Τουρκίας το οποίο από μόνο του δεν είναι αρκετό για να κάνει την χώρα σημαντικό παίκτη. «Γι΄ αυτό δεν χρειάζεσαι 16 δισ. κυβικά μέτρα αερίου, αλλά 50 ή 60. Μόνον η ΕΕ χρειάζεται περισσότερα από 250 δισ. Μόνη της η Τουρκία δεν μπορεί να τα προσφέρει αυτά. Παρά τις τεράστιες δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης στο συγκεκριμένο πεδίο, λοιπόν, η εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο θα παραμείνει. Παρά ταύτα η Τουρκία μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, καθώς είναι ένας αξιόπιστος εταίρος, μέλος του ΝΑΤΟ, του ΟΑΣΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης ενώ επιδιώκει να γίνει μέλος και της ΕΕ», επισημαίνει.

Σημαντικό ρόλο αναμένεται να διαδραματίσει μελλοντικά και η Περιφερειακή Κουρδική Κυβέρνηση στο βόρειο Ιράκ, η οποία έδωσε ήδη τη συγκατάθεσή της για την εξαγωγή, από το 2017, 4 δισ. κυβικών μέτρων αερίου ετησίως στην Τουρκία και 20 δισ. από το 2020.

Το παραπάνω ασταθές σκηνικό οδήγησε τα «ιερατεία της ΕΕ» σε σχεδιασμό επενδύσεων αξίας 2,5 τρισ. ευρώ που θα διοχετευθούν στον ενεργειακό τομέα της ΕΕ μέχρι το 2030 για την ασφάλεια εφοδιασμού και την ευστάθεια του συστήματος ηλεκτροδότησης, ενώ μόνο στην Ελλάδα δρομολογούνται μέχρι το 2020 12 έργα προϋπολογισμού περίπου 11,5 δισ. ευρώ.

Ο ενεργειακός χάρτης της Ελλάδας αλλάζει τελείως όψη και μέσα από 12 επενδυτικά σχέδια τα οποία προωθεί η ίδια ΕΕ. Η χώρα αποκτά εναλλακτικές πηγές προμήθειας φυσικού αερίου, όπως με την κατασκευή των αγωγών TAP και τον EasternMediterranean (Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας), ασφαλές ηλεκτρικό σύστημα από τη διασύνδεση με καλώδιο πάλι μεταξύ των προαναφερόμενων χωρών αλλά και με δεύτερο δίκτυο με τη Βουλγαρία, ενώ συνολικά από τα 12 αυτά έργα δημιουργούνται γύρω στις 17.500 θέσεις εργασίας.

Οι τρέχουσες εξελίξεις επιβάλλουν την χάραξη μιας «στρατηγικής ενέργειας» που ταυτόχρονα θα αποτελεί και «όπλο» για την εξισορρόπηση των όποιων πλεονεκτημάτων μπορεί να αποκτήσει μελλοντικά η Τουρκία στη «μάχη των αγωγών».

Για τους ανωτέρω, λοιπόν, λόγους πρέπει να ξεπερασθούν γρήγορα οι όποιες αντιδράσεις υπάρχουν από ομάδες και οργανώσεις με περιβαλλοντικές ή οικολογικές ευαισθησίες με σωστές και τεκμηριωμένες μελέτες που θα εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη και ασφαλή όδευση του νέου αγωγού ΤΑΡ αλλά και την ολοκλήρωση εκείνων των έργων υποδομής που θα εξασφαλίσουν στην Ελλάδα το στρατηγικό πλεονέκτημα της ενεργειακής επάρκειας.

viadiplomacy.gr

Εισαγωγή

Μια πολιτική για μια κατά κράτος επικράτηση των ελληνικών εθνικών συμφερόντων, με σημείο «κλειδί» το Καστελόριζο, έναντι των προκλητικών τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο επιβάλλει η κρίση Αργεντινής – Βρετανίας για τα αμφισβητούμενα νησιά Φώκλαντ. Κοινός παρανομαστής των δύο περιπτώσεων θεωρείται η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) που δίνει αποκλειστικά δικαιώματα εκμετάλλευσης ενεργειακών αποθεμάτων, ναυτιλίας και αλιείας στη χώρα που ανήκουν τα νησιά.

Η κυβέρνηση της Αθήνας έχει μια μοναδική ευκαιρία, με αφορμή τις θέσεις της Βρετανίας για τα Φώκλαντ και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) του 1982, να ασκήσει μια αποτελεσματική εξωτερική πολιτική και να προχωρήσει στη δημιουργία μιας ΑΟΖ του Καστελόριζου, φέρνοντας την Άγκυρα προ τετελεσμένου γεγονότος και αναγκάζοντας τα κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) να στηρίξουν τις ελληνικές θέσεις. Η Βρετανία, κράτος- μέλος της ΕΕ, έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα κάνει καμία υποχώρηση πάνω στην κυριαρχία των Φώκλαντ, διότι διακυβεύονται τεράστια γεωπολιτικά συμφέροντα που αφορούν τα ενεργειακά αποθέματα τους, αλλά και διότι, έχοντας δικαίωμα πάνω στα ύδατα που περικυκλώνουν τα νησιά, μπορεί να αξιώσει μεγαλύτερη εδαφική κυριαρχία στην Ανταρκτική, μια ήπειρο που διαθέτει τεράστιο ορυκτό πλούτο.

To γεγονός ότι, αφού η ΕΕ έχει αποδεχτεί την ΑΟΖ και όπου βάση της προαναφερθείσης Σύμβασης UNCLOS, πολλά παράκτια κράτη-μέλη της έχουν υιοθετήσει ΑΟΖ των 200 ν.μ. αυτή η κατάσταση πραγμάτων είναι ιδανική για τη δημιουργία μιας ΑΟΖ περιλαμβανομένου και του Καστελόριζου. Η Τουρκία, από την πλευρά της, δεν έχει υπογράψει την UNCLOS, διότι έχει μπροστά από τις ακτές της νησιά που δεν ανήκουν στη δικαιοδοσία της. Η Βρετανία, αν δεν υπερασπίσει την ελληνική ΑΟΖ, τότε θα είναι σαν να ακυρώνει τις εδαφικές της διεκδικήσεις στα Φώκλαντ. Ωστόσο η κυβέρνηση της Αθήνας επιμένει στην παραπομπή του θέματος για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αγνοώντας ηθελημένα ή μη, ότι η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει υπερκεραστεί από την ΑΟΖ.

Το ιστορικό των Φώκλαντ

Το ιστορικό των Φώκλαντ κρίνεται απαραίτητο να τεθεί για την κατανόηση της μακροχρόνιας διένεξης Αργεντινής – Βρετανίας και της διασύνδεσης με το πρόβλημα του Αιγαίου. Τα απομονωμένα και αραιοκατοικημένα Φώκλαντ -1.800 χλμ. από το Μπουένος Άιρες και 12.000 χλμ. από το Λονδίνο- που αποτελούν βρετανικό έδαφος μέσα στο νοτιο-δυτικό Ατλαντικό Ωκεανό, παραμένουν αντικείμενο αντιπαλότητας μεταξύ των δύο κρατών με αποκορύφωμα το σύντομο πόλεμο του 1982. Η Αργεντινή διακηρύσσει ότι έχει κυριαρχικό δικαίωμα πάνω στα νησιά, που τα αποκαλεί Μαλβίνας, διότι τα κληρονόμησε από το Ισπανικό Στέμμα στις αρχές του 1800. Οι εδαφικές αξιώσεις της είναι ειρηνικές και βασίζονται στη γειτνίαση των νήσων με την ενδοχώρα της Νότιας Αμερικής.

Η Βρετανία, από την πλευρά της, στηρίζεται στη μακρά διακυβέρνηση των Φώκλαντ και στην αρχή της αυτοδιάθεσης των κατοίκων τους, οι οποίοι είναι στην πλειοψηφία τους βρετανικής καταγωγής. Τα αμφισβητούμενο έδαφος αποτελείται από δυο κύρια νησιά, τα Ανατολικά Φώκλαντ και τα Δυτικά Φώκλαντ, και από εκατοντάδες μικρότερα νησιά και νησίδες. Τα νησιά λέγεται ότι ανακαλύφθηκαν στα 1500. Ένας άγγλος καπετάνιος τα κατέγραψε πρώτος το 1690 και μεταγενέστερα η Βρετανία, η Γαλλία και η Ισπανία έστησαν αποικίες. Το 1882 η Αργεντινή αξίωσε την κυριαρχία των Φώκλαντ και έστειλε αποίκους και η Βρετανία, με τη σειρά της, απαίτησε εδαφική κυριαρχία το 1833 και απέλασε τους αργεντινούς αποίκους. Οι βρετανοί που εγκαταστάθηκαν συνέθεσαν και τον πρώτο μόνιμο πληθυσμό του νησιού.

Η Αργεντινή συνέχισε να πιέζει για τα Φώκλαντ και οι ενέργειές της εντατικοποιήθηκαν μέσα στη δεκαετία του ΄60. Τα Ηνωμένα Έθνη το 1965 χαρακτήρισαν το διεκδικούμενο έδαφος «αποικιακό πρόβλημα» και κάλεσε τις δύο χώρες να διαπραγματευτούν για μια λύση. Οι συνομιλίες συνεχίζονταν και διακόπτονταν για περισσότερα από δεκαεφτά χρόνια και την 2 Απριλίου 1982 η Αργεντινή έστειλε στρατεύματα στα Φώκλαντ, όπου απωθήθηκαν από τις βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις. Το Λονδίνο και το Μπουένος Άιρες αποκατέστησαν τις διπλωματικές τους σχέσεις το 1990 με τα Φώκλαντ να συνεχίσουν να παραμένουν σημείο αντιπαράθεσης.

Η νέα κρίση

Η ένταση ήρθε πάλι στο προσκήνιο το Μάιο του 2009, όταν η Βρετανία απέρριψε αίτημα της Αργεντινής για διαβουλεύσεις για τη μελλοντική κυριαρχία των Φώκλαντ. Η νέα κρίση εκδηλώθηκε το Φεβρουάριο, όταν μια βρετανική εταιρία έστειλε ερευνητικό πλοίο για εξερευνήσεις για πετρέλαιο γύρω από τα Φώκλαντ. Προηγουμένως η Πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερναντέζ υπέγραψε διάταγμα απαιτώντας από όλα τα πλοία που έπλεαν προς τα Φώκλαντ/Μαλβίνας, τη Νότια Γεωργία και τις Νότιους Νήσους Σάντουιτς ή που διέρχονται από τα χωρικά ύδατα της Αργεντινής να αιτούνται άδεια πριν αναχωρήσουν. Μετά τον αιματηρό πόλεμο του 1982 και την ήττα της Αργεντινής από τη Βρετανία, οι πολίτες της λατινοαμερικάνικης χώρας είναι πολύ ευαισθητοποιημένοι πάνω στο ζήτημα των Φώκλαντ. Η Πρόεδρος δικαιολόγησε το διάταγμα, δηλώνοντας ότι αιτία ήταν η συστηματική άρνηση της Βρετανίας να ενεργήσει βάση των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών για να επαναληφθούν οι διαβουλεύσεις για την κυριαρχία των νησιών.

Η αντίδραση της Βρετανίας ήταν άμεση και ο πρωθυπουργός της Γκόρντον Μπράουν δήλωσε ότι «έχουμε κάνει όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες για να διασφαλίσουμε ότι οι κάτοικοι των Φώκλαντ θα προστατευτούν κατάλληλα». Παράλληλα ο Μπράουν επισήμανε ότι οι βρετανικές πετρελαϊκές εταιρίες ήταν «απόλυτα εντός των δικαιωμάτων τους». Το Λονδίνο επιμένει ότι τα Φώκλαντ έχουν το «νόμιμο δικαίωμα» να αναπτύξουν τη δική τους βιομηχανία πετρελαίου. Ο μόνιμος εκπρόσωπος της Βρετανίας στα Ηνωμένα Έθνη Σερ Μαρκ Λιαλαλ Γκράντ δήλωσε ότι η χώρα του δεν «έχει αμφιβολία» για την κυριαρχία της πάνω στα Φώκλαντ. Τα νησιά έχουν σημαντικότατα γεωοικονομικά συμφέροντα για τη Βρετανία που επιθυμεί να διαχειριστεί τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου καθώς και να χρησιμοποιήσει την ΑΟΖ τους για να αξιώσει κυριαρχικά δικαιώματα πάνω σε μια τεράστια περιοχή της Ανταρκτικής.

To Βρετανικό έδαφος της Ανταρκτικής αποτελείται από το τμήμα της συγκεκριμένης ηπείρου που βρίσκεται νότια του γεωγραφικού πλάτους 60ο S και μεταξύ των γεωγραφικών μηκών 20ο και 80ο W, περιλαμβάνοντας την Ανταρκτική με όλα τα παρακείμενα νησιά, το Nότιο Όρκνει, τις Νότιους Νήσους Σεντλαντ, τη Θάλασσα Γουέντελ και τη νοητή προέκταση της ξηράς μέχρι το Νότιο Πόλο. Τις επεκτατικές προθέσεις της Βρετανίας δημοσιοποίησε το 2007 η εφημερίδα «Guardian», αναφέροντας ότι ετοιμάζεται να διεκδικήσει μια τεράστια έκταση του απομακρυσμένου βυθού της Ανταρκτικής, ενέργεια που αντιβαίνει με τις αρχές της Συνθήκης της Ανταρκτικής του 1959, που αναφέρει ρητά ότι δεν πρέπει να υποστηρίζονται νέες εδαφικές αξιώσεις. Αξίζει να επισημανθεί ότι η Βρετανία είναι συμβαλλόμενο μέρος της συγκεκριμένης Συνθήκης.

Τα τεράστια ορυκτά αποθέματα της Ανταρκτικής ίσως να μην αφήσουν αδιάφορη την Ευρωπαϊκή Ένωση, που αναζητεί απεγνωσμένα νέες πηγές ενεργείας για να μπορέσει να αποκτήσει μια ενεργειακή ασφάλεια για τα κράτη- μέλη της. Σε μια ανάλυση το «European Geostrategy» χαρακτηρίζει τα «Φώκλαντ: To κλειδί της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ανταρκτική» και αναφέρει τρεις κυρίους λόγους, που η κυριαρχία της Βρετανίας πάνω στα Φώκλαντ είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον ευρωπαϊκό οργανισμό:

α. οι όποιες ενεργειακές ή άλλες φυσικές πηγές βρίσκονται στο Νότιο Ατλαντικό θα μπορούν σχεδόν να σταλούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση περιορίζοντας την εξάρτηση της από ασταθείς ξένους προμηθευτές ενέργειας (όπως η Μέση Ανατολή). Δεδομένου ότι τα αποθέματα της Βόρειας Θάλασσας, όπου υπολογίζονται σε 50 δις βαρέλια πετρελαίου, έχουν δώσει ώθηση στην ευρωπαϊκή οικονομία για περίπου τέσσερις δεκαετίες, τα 60 δις βαρέλια που εντοπίζονται κάτω από τα Φώκλαντ θα κρατήσουν τους ευρωπαίους για αρκετό διάστημα και το γεγονός αυτό έχει ακόμα πιο μεγάλη σημασία, επειδή στο μέλλον αναμένεται να ξεσπάσουν πόλεμοι για τα ορυκτά.

β. τα Φώκλαντ από γεωστρατηγική άποψη θεωρούνται σημαντικά, διότι βρίσκονται 5 χλμ. από το Στενό της Μαλάκα και το Πέρασμα Ντρέικ, και δίνουν στη χώρα όπου ανήκουν τον απόλυτο έλεγχο του Νότιου Ατλαντικού.

γ. δεδομένου ότι περιοχές της Ανταρκτικής θα μπορούσαν να ανακαλυφθούν και να καταστούν κατοικήσιμες με την εμφάνιση και την επιτάχυνση των κλιματικών αλλαγών, αποκαλύπτοντας ενδεχομένως τεράστιο ορυκτό πλούτο, η βρετανική κυριαρχία των Φώκλαντ κάνει οποιαδήποτε μελλοντική ευρωπαϊκή εδαφική διεκδίκηση επί των τμημάτων του νότιου ημισφαίριου πιο πιθανή και νόμιμη. Επιπλέον, τα νησιά αποτελούν μια πραγματικά αρκετά μεγάλη έκταση (περίπου το μισό μέγεθος του Βελγίου) και θα μπορούν να στηρίξουν την απαραίτητη υποδομή για ενδεχόμενες ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις εξόρυξη πόρων στην Ανταρκτική.

Φώκλαντ και Καστελόριζο

Η ένταση Μπουένος Άιρες και Βρετανίας για τα νησιά Φώκλαντ αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για την κυβέρνησης της Αθήνας να δημιουργήσει μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) του Καστελόριζου/Μεγίστη, που εχει μεγάλη γεωστρατηγική σημασία, αφού είναι σημείο οροθέτησης μιας ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, που αποκλείει την Τουρκία. Η ελληνική κυβέρνηση καλείται με βάση τα νέα δεδομένα που υφίστανται, να αλλάξει τις ισορροπίες δυνάμεων στο Αιγαίο προς όφελος της, απαιτώντας από τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να σεβαστούν το νόμιμο δικαίωμα της για ΑΟΖ και να παγιδεύσει την Τουρκία, οδηγώντας την σε αδιέξοδο και αποκαλύπτοντας τις προκλητικές και αβάσιμες εδαφικές διεκδικήσεις της.

«Με βάση τα άρθρα 55, 56, 57, της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) του 1982 που υπογράφηκε στο Montego Bay της Τζαμάικα, ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή το πλάτος της οποίας μπορεί να φτάσει τα 200 ναυτικά μίλια. Με αφετηρία τις γραμμές της βάσης μετρείται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης, εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση, την διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών, ζώντων ή μη, των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας, καθώς και κυριαρχικά δικαιώματα, που αναφέρονται στην εξερεύνηση και οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων». Ωστόσο πολλές χώρες δεν περίμεναν την υπογραφή της Σύμβασης που όριζε την ΑΟΖ και έκαναν τούτο πρωτύτερα, όπως η Γαλλία το 1975. Παράλληλα, η UNCLOS, αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφος 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επιπλέον η νέα UNCLOS κατάργησε τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει άλλο ένα πλεονέκτημα.

Σενάριο

Σε ένα υποθετικό σενάριο, αν η Κυβέρνηση της Αθήνας κάνει το μεγάλο βήμα με την ΑΟΖ του Καστελόριζου, τότε πρέπει να είναι έτοιμη για όλα, ακόμα και για ένα πολύ «θερμό» επεισόδιο με την Τουρκία, που δεν αποκλείεται να δείξει ότι πηγαίνει για πολεμική σύρραξη. Η Άγκυρα είναι σίγουρο ότι δεν θα υποχωρήσει, και τη δημιουργία της ΑΟΖ μπορεί να τη θεωρήσει ως casus belli, όπως και την επέκταση της υφαλοκρηπίδας στα 12 ν.μ. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, πρέπει να δείξει αποφασισμένη και με νομικά επιχειρήματα, που θα απορρέουν από την UNCLOS να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και τις ΗΠΑ για την νομιμότητα των ενεργειών της. Άλλωστε η νέα ευρωπαϊκή «Κοινή Αλιευτική Πολιτική», (Κανονισμός του Συμβουλίου 170/83), αναφέρει στο άρθρο 1, παράγραφο 6. ότι «Από την 1η Ιανουαρίου 1983 και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992, τα κράτη-μέλη επιτρέπεται να διατηρήσουν το καθεστώς που ορίζεται στο άρθρο 100 της πράξης προσχώρησης του 1972 και να γενικεύσουν το όριο των έξι μιλίων, το οποίο προβλέπεται στο ίδιο άρθρο, μέχρι δώδεκα ναυτικά μίλια για όλα τα ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία ή δικαιοδοσία τους».
Οι Βρυξέλλες θα έρθουν αντιμέτωπες με το δίλημμα να αναιρέσουν τη πολιτική «δύο μέτρα και δύο σταθμά», με την οποία δεν επιτρέπουν ΑΟΖ 200 ν.μ. στη Μεσόγειο και κάνουν μια μοναδική εξαίρεση για την Κύπρο. Η Βρετανία θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση, αν δεν στηρίξει τις ελληνικές θέσεις, τότε θα υπονομεύσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στα Φώκλαντ και θα παγώσει τις περαιτέρω εδαφικές αξιώσεις πάνω στην Ανταρκτική. Η Αργεντινή θα χρησιμοποιήσει τη αμφιλεγόμενη στάση της Βρετανίας για να στοιχειοθετήσει τις δικές της εδαφικές αξιώσεις πάνω στα Φώκλαντ και θα θέσει σε αμφισβήτηση την κυριαρχία των Βρετανών πάνω στα νησιά. Οι ΗΠΑ θα αναλάβουν, όπως πάντα, ένα διαιτητικό ρόλο σε ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με επίκεντρο το Καστελόριζο, αλλά δεν θα θελήσουν να διακινδυνεύσουν μια ολική σύρραξη, αν βεβαιωθούν ότι η χώρα μας δεν αστειεύεται και για πρώτη φορά διεκδικεί με σθένος ότι νόμιμα τις ανήκει. Σημειωτέον ότι το Μάρτιο του 1983, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν, υπέγραψε διακήρυξη με την οποία οι ΗΠΑ υιοθέτησαν ΑΟΖ 200 ν.μ πέρα από τις ακτές τους.
Η ΑΟΖ του Καστελόριζου που θα δημιουργηθεί θα οριοθετήσει την ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, πλήττοντας τα συμφέροντα της Τουρκίας, αφού δεν θα έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Η θαλάσσια περιοχή μεταξύ Καστελόριζου και Κύπρου προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στην Άγκυρα, επειδή φοβάται ότι οι δύο χώρες μπορεί να θέσουν την περιοχή εντός των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να αναγκάσουν την Τουρκία να παρατηθεί από τα δικαιώματά της για την υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και τις οικονομικές ζώνες.

Το status quo του Αιγαίου

Η Ελλάδα ωστόσο εκτιμά ότι μια σωστή λύση είναι να πάει τις διαφορές της με την Τουρκία για την υφαλοκρηπίδα στο Διεθνές Δικαστήριο τη Χάγης. Έτσι η υιοθέτηση μιας ΑΟΖ δυστυχώς αποτελεί «όνειρο θερινής νυκτός» και η παραπομπή στη Χάγη οδηγεί σε μια de facto συνδιαχείριση του Αιγαίου με την Τουρκία, που σύμφωνα με τον Τύπο επιδιώκει η Ουάσινγκτον.

Η Ελλάδα έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα έξι ναυτικά μίλια από 1936 και έτσι τα χωρικά μας ύδατα καλύπτουν 43.5 % του Αιγαίου Πέλαγους, ενώ τα τουρκικά χωρικά ύδατα μόνο 7.5%. Εάν τα χωρικά ύδατα των δύο κρατών φτάσουν στα 12 ν.μ. το 71.5 % του Αιγαίου θα ανήκει υπό ελληνική κυριαρχία και το 8.7% υπό τουρκική. Η περιοχή της ανοικτής θάλασσας θα μειωθεί από 49% σε 19.7%. Εάν οι δυο χώρες υιοθετήσουν ΑΟΖ, ο χώρος που απομένει (19.7%) θα πάει ολοκληρωτικά στη δικαιοδοσία της Ελλάδας. Έτσι εξηγείται γιατί η Τουρκία πάντα ασκεί πιέσεις στην Ελλάδα, αξιώνοντας ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ αποτελεί casus belli. Η Τουρκία θέλει τα ελληνικά νησιά να μην έχουν δικαιοδοσία πάνω στην υφαλοκρηπίδα τους, αφού αυτά βρίσκονται πάνω στη δική της υφαλοκρηπίδα.

Αγνοώντας την UNCLOS του 1982, η Τουρκία επιδιώκει να υιοθετήσει μια ΑΟΖ στη Μεσόγειο, όπως έχει πράξει και στη Μαύρη Θάλασσα σκοπεύοντας να αποκόψει την Ελλάδα από την Κύπρο και να υπονομεύσει την ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μεσόγειο, αφού μια οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκία περιορίζει το μέγεθος της ΑΟΖ των Βρυξελλών.

Η Άγκυρα προσπαθεί να στοιχειοθετήσει τις επεκτατικές εδαφικές της διεκδικήσεις πάνω στο Αιγαίο στα ακόλουθα σημεία: α. Στην στρατικοποίηση του Βόρειου Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, που ισχυρίζεται ότι απαγορεύεται από τις Συνθήκες της Λοζάνης και του Παρισίων, β. Στο ότι το FIR Αθηνών έχοντας στη δικαιοδοσία το ανατολικό Αιγαίο, αποτρέπει τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να πραγματοποιήσουν ασκήσεις και «παιχνίδια πολέμου» μέσα στο Αιγαίο, γ. Στο ότι το 1974 έλαβε χώρα ένα ελληνικό πραξικόπημα μέσα στην Κύπρο με στόχο να την ενώσει με την Ελλάδα, παρά τη συμφωνία Αθήνας και Άγκυρας να μην επιδιώξουν εδαφικές διεκδικήσεις στην Κύπρο με βάση τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου του 1959.

Τα διαχρονικά λάθη της εξωτερικής πολιτικής των ελληνικών κυβερνήσεων εν σχέσει προς την Τουρκία υποδηλώνουν ένα φοβικό σύνδρομο από τη στιγμή που η Άγκυρα υιοθετεί προκλητικές πολιτικές και ενέργειες. Τα παραδείγματα είναι πολλά και το πιο πρόσφατο με την τουρκική κορβέτα- TCG BAFRA (F-505)- που βολτάριζε ανενόχλητη στα χωρικά μας ύδατα και τις «γκρίζες» ζώνες που η Άγκυρα εγείρει, μέχρι τα τουρκικά μαχητικά που παραβιάζουν καθημερινά τον εναέριο χώρο μας.

Η πολιτική της Αθήνας, που στηρίζει μια ένταξη της γειτονικής χώρας στην ΕΕ, δεν φαίνεται να έχει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και δεν είναι πλέον σίγουρο ότι η Τουρκία δείχνει πρόθυμη να ενσωματωθεί στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η ελληνική αδράνεια και αναποφασιστικότητα υιοθέτησης ΑΟΖ στο Αιγαίο εγκυμονεί το κίνδυνο απώλειας των πετρελαϊκών κοιτασμάτων γύρω από το Καστελόριζο. Η Άγκυρα είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον, εκτός από το Κίρκουκ και τη Μοσούλη, και για τα πετρελαϊκά αποθέματα της Ανατολικής Μεσόγειου. Ένα θερμό επεισόδιο στη συγκεκριμένη περιοχή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή, όταν το Νοέμβριο του 2008 το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος MALENE OSTERVOLD επιχείρησε να κάνει γεωφυσικές έρευνες τουρκικών συμφερόντων, συνοδευόμενο από την φρεγάτα Gediz εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και συγκεκριμένα 80 ν.μ. νοτίως του Καστελόριζου.

Η Άγκυρα, παρά τα εσωτερικά προβλήματα, τη σύγκρουση μεταξύ ισλαμικής κυβέρνησης και κεμαλικο-στρατιωτικού κατεστημένου, διατηρεί μια πάγια πολιτική για τις εδαφικές αξιώσεις της πάνω στο Αιγαίο, μια στρατηγική χωρίς υποχωρήσεις. Αν υποθέσουμε ότι η Τουρκία δεν επιθυμεί πλέον να γίνει κράτος- μέλος της ευρωπαϊκής οικογενείας, τότε η κατάσταση ίσως γίνει ακόμα χειρότερη για τα ελληνικά συμφέροντα, αφού η Άγκυρα δεν θα υπόκειται σε πιέσεις και ελέγχους των Βρυξελλών. Η Τουρκία ήδη ενισχύει τις σχέσεις με τα μουσουλμανικά κράτη, επικρίνει με δριμύτητα το Ισραήλ για την πολιτική του στο Παλαιστινιακό και υποστηρίζει ανοιχτά το Ιράν. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσημης επίσκεψης στο Λονδίνο, σε συνέντευξη του στο BBC μίλησε για τον «φίλο» του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ λέγοντας ότι είναι μόνο «φήμες» οι προθέσεις που αποδίδονται στο Ιράν ότι δηλαδή θέλει να αναπτύξει πυρηνικά όπλα.

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει τη χειρότερη οικονομική κρίση της σύγχρονης ιστορίας της και η Κυβέρνηση θα είναι ευάλωτη στην προάσπιση των εθνικών συμφερόντων της, αναγκαζόμενη εκ των ξένων πιέσεων να προβεί σε συμβιβασμούς ή ακόμα παραχωρήσεις που ίσως βλάψουν επικίνδυνα τα εθνικά μας συμφέροντα.

Στους κρίσιμους καιρούς το να επιδεικνύει κανείς σύνεση και αποφασιστικότητα είναι κάτι αυτονόητο. Ωστόσο η παρούσα φάση απαιτεί περισσότερη εγρήγορση από τη συνηθισμένη. Η Ελλάδα δοκιμάζεται ταυτόχρονα σε οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο κατά τρόπο μοναδικό στη σύγχρονη ιστορία της. Έτσι οφείλουμε η στάση μας να είναι η απόλυτη επαγρύπνηση, το κόψιμο κάθε περιττής και κομματικής δαπάνης για να εξοικονομηθούν χρήματα που χωρίς αυτά μειώνουμε την αμυντική ικανότητα. Αν και δεν μπορούμε να προσάψουμε έλλειψη επαγρύπνησης στις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις ωστόσο παρουσιάζεται σημαντικό έλλειμμα αποφασιστικότητας. Η Ελλάδα δίνει αρκετές φορές την εντύπωση ότι διστάζει να σκληρύνει τη στάση της. Αν και έχει το σύνολο των νομικών επιχειρημάτων με το μέρος της συμπεριφέρεται διστακτικά, σαν να θέλει να κερδίσει χρόνο, ενώ παράλληλα καθιστά το τουρκικό κατεστημένο αξιόπιστο συνομιλητή στη διεθνή κοινότητα. Το ορθό θα ήταν να αποφύγουμε κάθε διαπραγμάτευση επί προκλητικών αιτημάτων και να ρυθμίσουμε το θέμα της ΑΟΖ με τους γείτονες μας και ιδιαίτερα με την Αίγυπτο, τη Λιβύη και την Κύπρο, αγνοώντας τελείως την Τουρκία. Έτσι η προσφυγή στη Χάγη θεωρείται εκ των πραγμάτων περιττή, γεγονός που υποστηρίζεται από αρκετούς νομικούς οι οποίοι διαφωνούν.

viadiplomacy.gr

Ως κεραυνός εν αιθρία έπεσε στο διπλωματικό σώμα η απόφαση – σύμφωνα με πληροφορίες – του Έλληνα πρέσβη στη Γερμανία Παναγιώτη (Νότη) Ζωγράφου, να υποβάλει την παραίτησή του, 24 ώρες μετά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Βερολίνο.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του iefimerida ο πρέσβης μας, που είναι δεύτερος εξάδελφος του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, ένιωσε ότι καταρρακώθηκε το κύρος του, καθώς, ενημερώθηκε τυχαία για την επίσκεψη του πρωθυπουργού και αποκλείστηκε από τις διμερείς συνομιλίες.

Ο πρέσβης – που χαρακτηρίζεται ως ένας ιδιαίτερα αξιόλογος διπλωμάτης – ένιωσε προσβεβλημένος από το γεγονός ότι ουδείς από το μέγαρο Μαξίμου τον ενημέρωσε επισήμως για την επίσκεψη Σαμαρά.

Τουναντίον το έμαθε… τυχαία από έναν κατώτερο υπάλληλο της εθιμοτυπίας του γερμανικού ΥΠΕΞ!

Όταν διαμαρτυρήθηκε στον διευθυντή του διπλωματικού γραφείου του Πρωθυπουργού Σταύρο Βασιλόπουλο, άκουσε την απάντηση ότι και εκείνος «την ίδια ημέρα το έμαθε»!

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ωστόσο, ήταν όταν είδε να εξαιρείται από τις διμερείς συνομιλίες, με την αιτιολογία ότι η αναλογία ήταν 5 προς 5. Αντ’ αυτού στη θέση του ήταν ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού Χρύσανθος Λαζαρίδης.

«Δεν μπορεί να εξαιρείται ο πρέσβης και να μπαίνουν διάφοροι παρατρεχάμενοι, με τι κύρος θα αντιμετωπίσει αύριο τους Γερμανούς;» σχολίαζαν διπλωματικές πηγές.

Ο κ. Ζωγράφος είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Πρωθυπουργό στον οποίο εξήγησε τους λόγους που τον οδηγούν στην παραίτηση.

Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τον ρώτησε γιατί του δόθηκε τετράμηνη παράταση της θητείας του η οποία λήγει, ενώ ο ίδιος δεν το είχε ζητήσει. «Δεν στην έδωσα εγώ, το ΥΠΕΞ στην έδωσε» φέρεται να απάντησε αμήχανα ο Πρωθυπουργός. «Αυτά που συμβαίνουν είναι πρωτοφανή, έχουμε κρίση θεσμών» φέρεται να είπε ακόμη ο πρέσβης μας σημειώνοντας πως «εγώ θέλω να είμαι χρήσιμος για την πατρίδα μου. Και με τέτοια καταρράκωση του κύρους μου, θεωρώ ότι δεν είμαι».

Δεν κατόρθωσε να τον μεταπείσει ούτε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος, όταν πληροφορήθηκε τις εξελίξεις, του τηλεφώνησε από την Νέα Υόρκη, θορυβημένος, προκειμένου να του ζητήσει να παραμείνει στο πόστο του.

«Εγώ έχω ήθος,δεν είμαι κλητήρας κύριε υπουργέ, είμαι πρέσβης» φέρεται να ήταν η οριστική του αρνητική απάντηση στην έκκληση Βενιζέλου.

Διεμήνυσε επίσης ότι δεν επιθυμεί να γίνει πολιτική εκμετάλλευση της παραίτησής του.

Μετά την επιμονή του στην παραίτηση, στους διαδρόμους του ΥΠΕΞ κυκλοφορούν τα ονόματα των πιθανών αντικαταστατών του: Ακούστηκε το όνομα του πρέσβη μας στη Λισαβόνα κ. Πάνου Καλογερόπουλου, όπως και του κ. Γιώργου Πουκαμισά, ο οποίος είναι διευθυντής του Α5 του ΥΠΕΞ, αρμόδιος για τις ελληνορωσικές σχέσεις.

Βιογραφικό

Ο κ. Ζωγράφος γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα, είναι απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής Αθηνών (Abitur) και διαθέτει Πτυχίο Νομικού Τμήματος Νομικής Σχολής Αθηνών.

Η διπλωματική του καριέρα ξεκίνησε το 1977, οπότε διετέλεσε ακόλουθος Πρεσβείας στην Κεντρικής Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών στην Αθήνα. Το 1979 προήχθη στο βαθμό Γραμματέα Πρεσβείας Γ΄ στην Πρεσβεία της Ελλάδος στη Βιέννη (Αυστρία).

Ακολούθησαν τα εξής:

• 1981 Κεντρική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα
• 1983 Αναπλ. Επικεφαλής Αρχής, Πρεσβεία της Ελλάδος στη Βηρυτό (Λίβανος), προήχθη στο βαθμό Γραμματέα Πρεσβείας Β΄
• 1985 Προήχθη στο βαθμό Γραμματέα Πρεσβείας Α΄, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Αννόβερο (Γερμανία)
• 1988 Προήχθη στο βαθμό του Συμβούλου Πρεσβείας Β΄, Αναπλ. Επικεφαλής Αρχής, Πρεσβεία της Ελλάδος στο Καράκας (Βενεζουέλα)
• 1989/1990 Επιτετραμμένος της Ελλάδος στο Καράκας
• 1990 Αναπλ. Επικεφαλής Αρχής, Πρεσβεία της Ελλάδος στη Μαδρίτη (Ισπανία)
• 1991 Προήχθη στο βαθμό Συμβούλου Πρεσβείας Α΄
• 1994 Κεντρική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα
• 1997 Προήχθη στο βαθμό του Πληρεξούσιου Υπουργού Β΄ τάξεως
• 08/1998-11/2001 Πρέσβυς της Ελλάδος στο Ερεβάν, Αρμενία
• 11/2001-05/2005 Πρέσβυς της Ελλάδος στο Τελ-Αβίβ, Ισραήλ
• 2003 Προήχθη στο βαθμό του Πληρεξουσίου Υπουργού Α΄ τάξεως
• 07/2005-07/2007 Υπουργείο Εξωτερικών, Αθήνα, Δ/ντής Δ2 Δ/νσεως NATΟ-ΔΕΕ
• 2007-2011 Πρέσβυς της Ελλάδος στη Βιέννη, Αυστρία, Μόνιμος Αντιπρόσωπος σε Διεθνείς Οργανώσεις με έδρα τη Βιέννη
• 01/2012 Γενικός Διευθυντής Πολιτικών Υποθέσεων, Υπουργείο Εξωτερικών, Αθήνα
• 09/2012 Προήχθη στο βαθμό του Πρέσβεως (full ambassador)
• 04/2013 Πρέσβυς της Ελλάδος στο Βερολίνο

Ο κ. Ζωγράφος μιλά τη Γερμανική, την Αγγλική, τη Γαλλική και την Ισπανική.

Για οριακή αυτοδυναμία σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις κάνουν λόγο πηγές της Κουμουνδούρου την ώρα που ο Γερμανικός Τύπος αναφέρει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί “μπαμπούλα” για το ευρώ.

“Οι δημοσκοπήσεις που έχουν δημοσιευτεί το τελευταίο διάστημα δείχνουν μια ξεκάθαρη πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώνοντας την κοινωνική αποδοχή του κυβερνητικού του προγράμματος από ολοένα και περισσότερους πολίτες” αναφέρεται σε non paper του κόμματος.

Σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, η καθαρή νίκη στις ευρωεκλογές δημιουργήθηκε μέσα από τις διεκδικήσεις και τις πρωτοβουλίες που πάρθηκαν μέσα στο καλοκαίρι για τη ΔΕΗ και τους αιγιαλούς, καθώς και τη συγκρότηση συμμαχιών στη βάση της υπεράσπισης του δημόσιου πλούτου.

“Ρεαλιστικές προτάσεις και αδυναμία ΝΔ να συγκροτήσει κυβέρνηση ακόμα και μέσα από συμμαχίες”

Οι εκτιμήσεις κάνουν επίσης λόγο για ξεκάθαρη αδυναμία της ΝΔ να συγκροτήσει κυβέρνηση ακόμα και μέσα από συμμαχίες.

“Η παρουσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη ΔΕΘ ανέδειξε την ρεαλιστική πολιτική πρόταση και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την έξοδο από την κρίση και την επανεκκίνηση της οικονομίας.

Όπως δείχνουν τα σχετικά στοιχεία, ο στόχος της αυτοδυναμίας είναι εφικτός, ενώ πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι μετρήσεις αυτές γίνονται σε μη προεκλογική περίοδο με τα πολιτικά ερωτήματα να είναι λιγότερα πιεστικά προς τους πολίτες.

Αντίθετα, αυτό που παρατηρείται ξεκάθαρα είναι η αδυναμία της ΝΔ να συγκροτήσει κυβέρνηση ακόμα και μέσω συμμαχιών”, αναφέρουν οι πηγές του ΣΥΡΙΖΑ.

“Τα νούμερα, σε συνάρτηση με τα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων αναφορικά με την αποδοχή της πολιτικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν σαφές ότι η ριζοσπαστική αριστερά πλέον προβάλλει ως η μοναδική εναλλακτική για τους πολίτες λύση.

Τόσο κυβερνητικό πρόγραμμα που έχει παρουσιάσει, όσοι και οι διεθνείς πρωτοβουλίες και επαφές του ΣΥΡΙΖΑ, τον καθιστούν ως τη μόνη αξιόπιστη κυβερνητική λύση, που θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της κοινωνίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό”, καταλήγει η Κουμουνδούρου.

Μετά τη συνάντηση στο Βερολίνο Οδικό χάρτη για την έξοδο από το μνημόνιο καταρτίζει η κυβέρνηση

Δεσμεύσεις μπορεί να μην υπήρξαν, αλλά το κυβερνητικό επιτελείο εκτιμά ότι εκ μέρους του Βερολίνου βγήκε «λευκός καπνός» για τα φλέγοντα ζητήματα της αποχώρησης του ΔΝΤ χωρίς αναταράξεις, της ελάφρυνσης του χρέους και της μείωσης φόρων.

Το σχέδιο εξόδου από το μνημόνιο

Όπως σημειώνει η εφημερίδα Τα Νέα, στα γραφεία του οικονομικού επιτελείου και του Μεγάρου Μαξίμου διαμορφώνεται το σχέδιο εξόδου από το μνημόνιο. Ένας οδικός χάρτης για το τέλος του μνημονίου και την επόμενη ημέρα.

Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών έχουν προϊδεάσει σχετικά σε συνεντεύξεις τους, ενώ η κυβέρνηση έχει μοιραστεί τα σχέδιά της και με τους εταίρους της. Σύμφωνα με την εφημερίδα, αυτό έχει γίνει κατά τον «μυστικό δείπνο» του οικονομικού επιτελείου με την τρόικα στο Παρίσι.

Τα βασικά σημεία του οδικού χάρτη περιλαμβάνουν:

• Τέλος στο μνημόνιο και όχι σε νέο δάνειο
• Μαζί με το τέλος του μνημονίου θα αποχωρήσει και το ΔΝΤ και η Ελλάδα δεν παίρνει τα υπόλοιπα χρήματα που «βρίσκονται στο τραπέζι» προς εκταμίευση στη χώρα έως το 2016
• Η ευρωζώνη υλοποιεί τη δέσμευσή της και ρυθμίζει το χρέος, με μείωση επιτοκίων και επιμήκυνση του χρόνου λήξης των ομολόγων. Το κούρεμα δεν εξετάζεται πλέον.

Η Ελληνική μειονότητα καλεί το «Κόμμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» να αναλάβει πρωτοβουλίες