Τα θέματα του Δημοσίου, του ασφαλιστικού αλλά και των εργασιακών βρίσκονται το επίκεντρο της διαπραγμάτευσης ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και την Ε.Ε., με προεξάρχουσα τη Γερμανία. Αυτό προκύπτει από έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών που διέρρευσε στο πρακτορείο Reuters. Το έγγραφο αναμένεται να συζητηθεί στο πλαίσιο της συνεδρίασης του Euro-working Group την Πέμπτη, ημέρα συνάντησης του Γιάνη Γαρουφάκη με τον Βόλφραγκ Σόιμπλε.

Σύμφωνα με το έγγραφο η γερμανική πλευρά βάζει ψηλά στην ατζέντα των προαπαιτούμενων:

-Τη συνέχιση των απολύσεων στο Δημόσιο και όχι, βεβαίως, την επαναπρόσληψη όσων έχουν ήδη απολυθεί

-Την συνέχιση των αλλαγών στο ασφαλιστικό που περιλαμβάνουν αύξηση των εισφορών και μείωση των παροχών αλλά και συζήτηση για την αύξηση των ορίων ηλικίας

-Να μην αυξηθεί ο κατώτατος μισθός στον ιδιωτικό τομέα στα 751 ευρώ.

Μόνη συμφωνία στην καταπολέμηση της διαφθοράς

Παράλληλα στο έγγραφο αναφέρεται ότι η γερμανική πλευρά τάσσεται υπέρ της διατήρησης της τρόικας, τη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων λιμανιών, μονάδων ενέργειας και ακινήτων αλλά και την προσέλκυση επενδύσεων για την άντληση εσόδων 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2015. «Το Eurogroup χρειάζεται μια σαφή και εμπροσθοβαρή δέσμευση από την Ελλάδα που να διασφαλίζει την πλήρη εφαρμογή των βασικών μεταρρυθμιστικών μέτρων που είναι αναγκαία για να διατηρηθεί εντός τροχιάς το πρόγραμμα», επισημαίνεται στο έγγραφο. «Στόχος είναι η συνέχιση της μεταρρυθμιστικής ατζέντας που έχει συμφωνηθεί, η κάλυψη σημαντικών τομέων όπως η διοίκηση των εσόδων, η φορολόγηση, η διαχείριση των δημοσιονομικών, οι ιδιωτικοποιήσεις, η υγεία, οι συντάξεις, η εκπαίδευση και η καταπολέμηση της διαφθοράς», προσθέτει.

Δηλαδή, με άλλα λόγια η γερμανική κυβέρνηση ζητά από την κυβέρνηση Τσίπρα να πάρει πίσω τις βασικές προεκλογικές της δεσμεύσει, καθιστώντας σαφές ότι στο μόνο που συμφωνεί με την Ελλάδα είναι στην καταπολέμηση της διαφθοράς.

Μαξίμου: Δεν γίνονται δεκτές οι γερμανικές προτάσεις

Η διαρροή του εγγράφου προκάλεσε την αντίδραση του Μεγάρου Μαξίμου το οποίο μέσω κύκλων τόνισε ότι οι προτάσεις του Βερολίνου δε θα γίνουν αποδεκτές από την Αθήνα. «Οι γερμανικές απαιτήσεις προσκρούουν στην πρόσφατη εντολή του ελληνικού λαού και δε βοηθούν στην αναπτυξιακή προοπτική της χώρας», τονίζουν χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι με αυτό το έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, «η γερμανική κυβέρνηση μπαίνει και τυπικά στη διαπραγμάτευση, επιλέγοντας την ‘σκληρή τοποθέτηση».

Παράλληλα, οι ίδιοι κύκλοι τονίζουν ότι στις προθέσεις της κυβέρνησης, είναι η συνέχιση των διαπραγματεύσεων με όλους τους Ευρωπαίους εταίρους, σε πνεύμα συνεργασίας και αμοιβαίας κατανόησης.

Τον Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, Γιώργο Παυλίδη, επισκέφθηκε ο Γενικός Πρόξενος της Βουλγαρίας στην Θεσσαλονίκη, Vassil Valchev, σήμερα, Sτο γραφείο του στην Περιφέρεια Α.Μ.-Θ.

Τα θέματα που ο Περιφερειάρχης συζήτησε με τον Βούλγαρο Πρόξενο ήταν: α) Η αναπτυξιακή συνεργασία των διασυνοριακών περιοχών Ελλάδας – Βουλγαρίας και ακριβώς της Περιφέρειας Α.Μ.-Θ., β) η λειτουργία των οδικών συνδέσεων και η πρόοδος υλοποίησης αυτών. Ειδικό θέμα τέθηκε για τη διέλευση των τουριστικών λεωφορείων από το συνοριακό σταθμό της Νυμφαίας – Μακάζας, γ) η συνεργασία στην αντιμετώπιση των πάσης φύσεως πλημμυρικών φαινομένων στις λεκάνες απορροής των διακρατικών ποταμών Έβρου, Άρδα και Νέστου, δ) η αντιμετώπιση ζητημάτων ρύπανσης των ποταμών και ιδίως του Νέστου καθώς και ε) η ανταλλαγή τεχνογνωσίας και καλών πρακτικών μεταξύ των δύο πλευρών.

Επίσης, ο Περιφερειάρχης υπενθύμισε το θέμα των στη Βουλγαρία κειμηλίων εκ της Περιφέρειας Α.Μ.-Θ.

Ευχαρίστησε για την καλή συνεργασία, τις αμέσως προηγηθείσες μέρες, με τους Βούλγαρους Νομάρχες της διασυνοριακής περιοχής, για την αντιμετώπιση των πλημμυρικών φαινομένων, ενώ για μια ακόμη φορά διαβεβαίωσε για την πρόθεση της Περιφέρειας για συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών.

Η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης στο ενδεχόμενο επιβολής νέων κυρώσεων στην Ρωσία ,μοιάζει “συγκρουσιακή” έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δημόσια αντιπαράθεση του νέου ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά με τον απερχόμενο Ευάγγελο Βενιζέλο είναι ένα ακόμη στοιχείο που δείχνει ότι η εξωτερική πολιτική της νέας κυβέρνησης θα έχει και άλλους “ορίζοντες” . Αυτό δεν είναι καθόλου κακό αρκεί να γίνεται με σοβαρό σχέδιο.

Η διαπίστωση αυτή ενισχύεται και από τα όσα είπε χθες βράδυ στο ΥΠΕΘΑ ο νέος υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος. Στις δηλώσεις μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην Ρωσία και στην ανάγκη να υπάρξει συνεργασία με την Μόσχα για να εξασφαλιστεί πρώτα απ΄ όλα η λειτουργία των ρωσικών οπλικών συστημάτων που διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις.

Ο κ.Καμμένος αναφέρθηκε και στο θέμα των κυρώσεων δίνοντας το στίγμα του ανοίγματος της νέας κυβέρνησης προς την Ρωσία.

Ανακοινώθηκε η σύνθεση της νέας κυβέρνησης που προέκυψε από τη συμφωνία συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Το υπουργικό σχήμα είναι μικρό και ευέλικτο, σύμφωνα με τις προεκλογικές εξαγγελίες του νέου πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα. Τις ανακοινώσεις έκανε στη βουλή ο νέος υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς.

Η ορκωμοσία των μελών του υπουργικού Συμβουλίου αναμένεται στις 17.00 μόλις εκδοθεί το Προεδρικό Διάταγμα για τις συγχωνεύσεις των υπουργείων και την Τετάρτη το πρώτο υπουργικό συμβούλιο.

Το νέο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα περιλαμβάνει τους παρακάτω:

* Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας

* Αντιπρόεδρος Γιάννης Δραγασάκης

* Πρόεδρος της Βουλής η Ζωή Κωνσταντοπούλου

* Υπουργός Επικρατείας ο Νίκος Παππάς

Υφυπουργός Επικρατείας για κυβερνητικά θέματα ο Τέρενς Κουίκ

* Κυβερνητικός εκπρόσωπος ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης

* Διευθυντής του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού ο Δημήτρης Τζανακόπουλος

* Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ο Πάνος Καμμένος

Αναπληρωτής υπουργός ο Κώστας Ήσυχος

Υφυπουργός ο Νίκος Τόσκας

* Υπουργείο Εξωτερικών ο Νίκος Κοτζιάς

Αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Νίκος Χουντής

Αναπληρωτής υπουργός Διεθνών Σχέσεων Ευκλείδης Τσακαλώτος

* Υπουργός Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο Παναγιώτης Νικολούδης

* Υπουργός Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ο Παναγιώτης Κουρουμπλής

Αναπληρωτής υπουργός ο Ανδρέας Ξάνθος

Αναπληρωτής υπουργός ο Δημήτρης Στρατούλης

* Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας ο Πάνος Σκουρλέτης

Αναπληρώτρια υπουργός η Ράνια Αντωνοπούλου και Θεανώ Φωτίου

* Υπουργός Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Διοικητικής Ανασυγκρότησης ο Νίκος Βούτσης

Αναπληρωτής υπουργός στο Προστασίας του Πολίτη ο Γιάννης Πανούσης

Αναπληρωτής υπουργός στο Διοικητικής Μεταρρύθμισης ο Γιώργος Κατρούγκαλος

Αναπληρώτρια υπουργός Μετανάστευσης Τασία Χριστοδουλοπούλου

Αναπληρώτρια υπουργός στο Μακεδονίας – Θράκης η Μαρία – Κόλλια Τσαρουχά

Στο υπουργείο υπάγονται:

1) Εσωτερικών,

2) Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης,

3) Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και

4) Μακεδονίας Θράκης

* Υπουργός Οικονομικών ο Γιάνης Βαρουφάκης

Οικονομική Εποπτεία και Αντιπρόεδρος Κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης

Αρμόδιος για τα έσοδα ο Ευκλείδης Τσακαλώτος

Αναπληρώτρια υπουργός η Νάντια Βαλαβάνη

* Υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού ο Γιώργος Σταθάκης

Αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου ο Θεόδωρος Δρίτσας

Αναπληρωτής υπουργός Τουρισμού η Έλενα Κουντουρά

Αναπληρωτής υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρήστος Σπίρτζης

Στο υπουργείο υπάγονται:

1) Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας,

2) Ναυτιλίας και Αιγαίου,

3) Τουρισμού και

4) Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

* Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Αγροτικής Ανάπτυξης ο Παναγιώτης Λαφαζάνης

Αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Τσιρώνης

Αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Βαγγέλης Αποστόλου

Υφυπουργός Παναγιώτης Σγουρίδης

Στο υπουργείο υπάγονται:

1) Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής,

2) Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και

3) οι υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας του υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας.

* Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Θρησκευμάτων ο Αριστείδης Μπαλτάς και Κωνσταντίνος Τσουκαλάς

Αναπληρωτής υπουργός για θέματα Πολιτισμού ο Νίκος Ξυδάκης

Αναπληρωτές υπουργοί οι Τάσος Κουράκης, ο Γιώργος Φωτάκης

Υφυπουργός Αθλητισμού ο Σταύρος Κοντονής

Στο υπουργείο υπάγονται:

1) Πολιτισμού και Αθλητισμού και

2) Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Μεγάλη επετειακή ημέρα η 15η Ιανουαρίου!  Πριν 65 χρόνια στις 15 Ιανουαρίου 1950, η Εκκλησία της Κύπρου, ως επίσημη αρχή του τόπου , διενήργησε στις 15 Ιανουαρίου το ενωτικό δημοψήφισμα 1950, το οποίο κατέδειξε ότι το 95,7% των δικαιουμένων ψήφου Ελλήνων κατοίκων της Κύπρου ήθελε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ευτυχώς η μάνα μου μόλις που πρόλαβε να ψηφίσει! Ψήφισε το πρωί και ξημερώματα της 16ης Ιανουαρίου γέννησε τον αδελφό μου!

Οι Έλληνες της Κύπρου, υπέγραφαν σε ειδικά φύλλα χαρτιού που στο πάνω μέρος τους έγραφαν  με μεγάλα κεφαλαία γράμματα: ΑΞΙΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, μια πραγματική ιεροτελεστία, φορτισμένη με δάκρυα και συγκίνηση που εξελισσόταν σε όλους τους ιερούς ναούς του νησιού μας από 15 έως 22 Ιανουαρίου 1950. Ο πόθος της καρδιάς του κυπριακού ελληνισμού, για λευτεριά και ένωση με την Ελλάδα εκφραζόταν και πάλι μέσω του δημοψηφίσματος.

Η συμμετοχή ήταν απίστευτη τον 95,7% του Κυπριακού λαού ψήφισαν την αξίωση για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Το θεαματικό αποτέλεσμα συγκλόνησε όχι μόνο το πανελλήνιο αλλά και τους εκατοντάδες ξένους δημοσιογράφους και αντιπροσώπους ειδησεογραφικών πρακτορείων που κάλυψαν το γεγονός.  Ήταν η καλύτερη απάντηση του λαού μας στους ισχυρισμούς των Βρετανών κατακτητών ότι μονάχα η Εκκλησία της Κύπρου δημιουργεί θόρυβο για την Ένωση…

Ιδιαίτερο ενθουσιασμό δημιούργησε το αποτέλεσμα τον απανταχού ελληνισμό που πανηγύρισε ένθερμα το γεγονός. Οι υπογεγραμμένοι κατάλογοι-τόμοι του Δημοψηφίσματος, έγιναν τέσσερις σειρές πλέον, η μία σειρά παρέμεινε στην Αρχιεπισκοπή Κύπρου, η δεύτερη προοριζόταν για την Βουλή των Ελλήνων, η τρίτη για να υποβληθεί στην αγγλική Κυβέρνηση και η τέταρτη στον Ο.Η.Ε.

Τριμελής αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον μητροπολίτη Κυρηνείας Κυπριανό, ανέλαβε να μεταφέρει τους τόμους και να τους καταθέσει στους προορισμούς του. Αποθεωτική ήταν η υποδοχή που επεφύλαξε ο ελληνικός λαός στην κυπριακή αντιπροσωπεία που την συνόδεψε από από την πλατεία Ομονοίας μέχρι το Μητροπολιτικό Ναό. Εκεί εψάλη Δοξολογία παρουσία πολλών αρχιερέων με επι κεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σπυρίδωνα Βλάχο. Ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Γόντικας, παρέλαβε τους τόμους του  Δημοψηφίσματος οι οποίοι βρίσκονται μέχρι σήμερα σε ειδική βιβλιοθήκη της Βουλής.

Στη συνέχεια η κυπριακή αντιπροσωπεία, μετέβη στο Λονδίνο για να επιδώσει την τρίτη σειρά των τόμων, την οποία δυστυχώς δεν αποδέχθηκε ο Βρετανός Πρωθυπουργός, αλλά ούτε και ο Υπουργός Αποικιών. Έτσι οι τόμοι του δημοψηφίσματος κατέληξαν στον ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας του Λονδίνου. Και το επόμενο βήμα ήταν η μετάβαση της κυπριακής αντιπροσωπείας στη Ν. Υόρκη, όπου έτυχε θερμής υποδοχής από την ελληνική ομογένεια και με επιτυχία, παρά τις αντιδράσεις των Βρετανών κατάφεραν να μεταφερθεί το Κυπριακό για συζήτηση στα Ηνωμένα Έθνη.

«Κυπριακό πρόβλημα» η κατοχή της Κύπρου ως Βρετανικής Αποικίας, «κυπριακό πρόβλημα» η ανταρσία των Τουρκοκυπρίων κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 23 Δεκεμβρίου 1963, «κυπριακό πρόβλημα», η τουρκική εισβολή και η συνεχιζόμενη κατοχή του 37% της κυπριακής γης από τα τουρκικά – κατοχικά στρατεύματα. Μήπως τελικά κάποιοι Διεθνείς Οργανισμοί, ξένοι Ισχυροί και Δικοί μας Πολιτικοί μας εμπαίζουν αγρίως;

Ελένη Χατζηγεωργίου

Εκτοπισθείσα από Κάτω Ζώδια Κύπρου.

Όταν λέμε στην Ελλάδα ότι δεν έχουμε σοβαρό κράτος, έχει ενδιαφέρον να σκεφτούμε τι θα λέγαμε για ένα κράτος που δεν φοβάται το γελοίο.

Τώρα βέβαια η λύση είναι απλή, αφού έχουμε το παράδειγμα της Τουρκίας. Όχι μόνο έκανε για μήνες άσκοπες κινήσεις με το σεισμικό του, που έχει την αποτελεσματικότητα του ονόματός του, σε περιοχές όπου υπάρχουν ήδη τα σεισμικά δεδομένα και μάλιστα πολύ καλύτερα από όντως ειδικούς του τομέα των υδρογονανθράκων, αλλά δεν ενόχλησε ούτε μια στιγμή τη γεώτρηση της κοινοπραξίας ENI-Kogas στο κοίτασμα Ονασαγόρας στο θαλάσσιο οικόπεδο 9. Μάλιστα η γεώτρηση στο κοίτασμα Αμαθούσα θα γίνει ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και με τον κανονικό προγραμματισμό.

Τώρα θέλει να συνεχίσει το άσκοπο με το γελοίο, αφού αυτή τη φορά εξέδωσε νέα Navtex, που αφορά τα θαλάσσια οικόπεδα 1,8,9 και 12. Υπενθυμίζουμε ότι στο θαλάσσιο οικόπεδο 1 δεν υπήρξε ούτε μια υποψηφιότητα από τις 33 εταιρείες και κοινοπραξίες, αφού βρίσκεται πολύ κοντά στη ξηρά σε σχέση με τα άλλα. Στο 8 δεν υπάρχει ακόμα κανένας, αφού ο γύρος αδειοδότησης δεν έχει ολοκληρωθεί και δεν έχει επιλεχθεί ακόμα εταιρεία από την ομάδα της Κύπρου.

Τέλος στο 9 βρίσκεται η EΝΙ-Kogas (Ιταλία-Κορέα) και στο 12 η Nobel-Avner-Delek (ΗΠΑ-Ισραήλ) που έχουν κάνει ήδη γεωτρήσεις με συμβόλαιο αποκλειστικότητας με την Κύπρο. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η Τουρκία βρίσκεται και πάλι σ’ ένα πλαίσιο καθαρής παρανομίας και δεν σέβεται βέβαια ούτε την Κύπρο, ούτε το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Βέβαια, όλες αυτές οι κινήσεις, που δεν μπορούν να φέρουν κανένα αποτέλεσμα, αποδεικνύουν σε ποια κατάθλιψη βρίσκεται η Τουρκία που δεν ξέρει πια τι να κάνει με το θέμα της ΑΟΖ. Έτσι βλέπουμε πόσο λάθος είναι οι ραγιάδες που μας εξηγούν συνεχώς, επειδή βρίσκονται σε δημοκρατία, ότι η Τουρκία έχει μια στρατηγική που είναι μάλιστα σταθερή. Τώρα βλέπουν και αυτοί ότι πρόκειται για τη γελοιότητα.

Με όλες τις πιέσεις που έχουμε δεχτεί, έχουμε αποδείξει με την ιστορία μας ότι κατέχουμε τον τομέα της πολιορκητικής. Και δεν ξέρουμε μόνο πώς ν’ αντισταθούμε ως ελεύθεροι πολιορκημένοι, γνωρίζουμε και πώς να περάσουμε μετά στην αντεπίθεση.

Γι’ αυτόν το λόγο, δεν υπάρχει μόνο αγάπη της Ανθρωπότητας προς τον Ελληνισμό, αλλά και σεβασμός για το κλέος του. Συνεπώς, εμείς που αγωνιστήκαμε για τις εικόνες, δεν είμαστε μόνο του φαίνεσθαι. Αυτό το ξέρουν οι σύμμαχοί μας, αλλά βέβαια και οι εχθροί μας, γιατί το έχουν νιώσει και πάνω στο πετσί τους όταν μας επιτέθηκαν και προσπάθησαν να μας υποδουλώσουν. Δεν είμαστε λοιπόν μια μικρή χώρα μ’ ένα μικρό πληθυσμό, αλλά ένας Χρόνος με βάθος και εμβέλεια.

Δεν πρόκειται ούτε να γονατίσουμε, ούτε καν να σκύψουμε γιατί δεν το έχουμε μάθει ποτέ. Ας πάνε οι ραγιάδες εκεί πού ξέρουν όταν προσπαθούν να μας πουν ότι δεν έχουμε προοπτικές δίχως να προσκυνήσουμε τον συμβιβασμό. Δεν ήμασταν ποτέ μίζεροι και δεν θα γίνουμε τώρα. Κι όταν κάνουμε εθνικές επιλογές, δεν το κάνουμε μόνο και μόνο για μας αλλά και για τους επόμενους, αφού δημιουργούμε την Ελλάδα του μέλλοντος. Διότι με τη συνέχεια του έργου του Ελληνισμού, δίνουμε υπόσταση στη χρονοστρατηγική Ελλάδα.

Γιατί αν είμαστε εδώ μετά από αιώνες, είναι λόγω νοημοσύνης και τίποτα άλλο. Δεν είναι τυχαίο που επινοήσαμε τα Μαθηματικά και τη Στρατηγική ως έννοιες που δωρίσαμε στην Ανθρωπότητα, για να σκέφτεται και να προστατεύεται. Για να παλεύει ορθολογικά ενάντια στη βαρβαρότητα, γιατί ανατρέψαμε ακόμα και τον νόμο του ισχυρού. Και ο λόγος είναι απλός. Δεν είναι ανθρώπινος νόμος. Κατά συνέπεια δεν τον αποδεχτήκαμε ποτέ και μάθαμε σε πολλούς πώς οι αδύναμοι νικούν τους ισχυρούς κι αυτή είναι η χρονοστρατηγική Ελλάδα.

Σύμφωνα με πληροφορίες της τουρκικής εφημερίδας «Aydınlık», εικοσαμελής Επιτροπή «Ταλάτ Πασά», αποτελούμενη από εκπροσώπους τουρκικών μαζικών οργανώσεων, στελέχη συνδικαλιστικών οργανώσεων, απόστρατους αξιωματικούς, επιστήμονες και καλλιτέχνες, έρχονται σήμερα, 9 Ιανουαρίου 2015, στην Αθήνα για να διοργανώσουν, στην καρδιά της ελληνικής πρωτεύουσας, στην Πλατεία Συντάγματος, εκδήλωση διαμαρτυρίας για τον νόμο που ποινικοποιεί τη σκόπιμη άρνηση γενοκτονίας, τον οποίο ψήφισε η Βουλή των Ελλήνων στις 9 Σεπτεμβρίου 2014.

Πρόκειται για μέλη της ίδιας ομάδας που αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου στην Ελλάδα, διοργάνωσε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Σμύρνη, για να προγραμματίσει στην ουσία αυτό που υλοποιείται σήμερα στην Αθήνα. Τότε, σε δηλώσεις τους στο Πρακτορείο Ειδήσεων Τζιχάν, είπαν χαρακτηριστικά: «Όπως πράξαμε παλαιότερα σε Ελβετία, Γαλλία και Γερμανία, θα πάμε και στην Ελλάδα για να παραβιάσουμε το νόμο που απαγορεύει την άρνηση της αρμενικής γενοκτονίας. Το 2015 θα βγάλουμε απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και θα προκαλέσουμε για μια ακόμη φορά ήττα στους εχθρούς της Τουρκίας. Μετά, στηριζόμενοι σε εκείνη την απόφαση θα πάμε στην Ελλάδα και θα πούμε και εκεί πως η αρμενική γενοκτονία είναι ένα ψέμα».

Μάλιστα, ο πρόεδρος της Επιτροπής «Ταλάτ Πασά» δήλωσε στην παραπάνω εφημερίδα ότι προσφάτως συναντήθηκε και ενημέρωσε σχετικά τον πρόεδρο της Τουρκικής Βουλής Τζεμίλ Τσιτσέκ, που εξέφρασε την υποστήριξή του για την πρωτοβουλία δηλώνοντας ότι πρόκειται κι ο ίδιος να αποστείλει επιστολές στους προέδρους των κοινοβουλίων που έχουν αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων, ζητώντας την ακύρωση των σχετικών νόμων.

Η πρόθεση πρόκλησης των διοργανωτών της σημερινής «εκδήλωσης» είναι προφανής, όπως βεβαίως και η σκοπιμότητα στην προσβολή των θυμάτων της γενοκτονίας –η οποία είναι προϋπόθεση για την πλήρη εφαρμογή του άρθρου περί άρνησης γενοκτονίας του Ν. 4285/2014 «Καταπολέμηση ρατσισμού & ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου».

Καλούμε λοιπόν τους φύλακες της δικαιοσύνης, της νομιμότητας και του κύρους της Ελλάδος, τους εκπροσώπους των κομμάτων που, σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, θα συναντηθούν με τα μέλη της Επιτροπής «Ταλάτ Πασά», να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να υπερασπιστούν το νόμο που έχει ψηφίσει το Ελληνικό Κοινοβούλιο αλλά και την ίδια την υπόσταση του ελληνικού κράτους.

Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Barbaros» απέπλευσε σήμερα από το λιμάνι της κατεχόμενης Αμμοχώστου για νέες έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αν και δεν έχει αποσαφηνισθεί κατά πόσο οι έρευνες θα γίνουν σε περιοχές που εμπίπτουν στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, τουρκοκυπριακά ΜΜΕ μετέδωσαν πως το σκάφος θα συνεχίσει τις εργασίες του στην περιοχή ανάλογα με τις οδηγίες που θα λάβει από την τουρκική κρατική ανώνυμη εταιρεία πετρελαίου.

Το σκάφος είχε καταπλεύσει χθες στο κατεχόμενο λιμάνι της Αμμοχώστου για ανεφοδιασμό μετά τα Χριστούγεννα.  Ο απόπλους του σκάφους έγινε ταυτόχρονα με την έκδοση νέας navtex, δηλαδή οδηγίας προς ναυτιλλομένους, από την Τουρκία.

Το λεγόμενο «υπουργείο Εξωτερικών» του κατοχικού καθεστώτος ανακοίνωσε ότι το «Barbaros» θα συνεχίσει τις εργασίες του στο πλαίσιο της εξουσιοδότησης που έχει δοθεί από το ψευδοκράτος στην Τουρκική Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίου. Σχετική ανακοίνωση αναφέρει επίσης ότι η ελληνοκυπριακή διοίκηση, όπως αποκαλεί την κυπριακή κυβέρνηση, επιμένει να συνεχίζει τις δραστηριότητες για ανακάλυψη υδρογονανθράκων «που άρχισε μονομερώς, παρά την καλή, πρόθεση της τουρκοκυπριακής πλευράς στο θέμα του φυσικού αερίου».

Η ίδια ανακοίνωση αναφέρει επίσης ότι ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης με τη χθεσινή του δήλωση, με την οποία αποδέχθηκε συζήτηση του θέματος των υδρογονανθράκων στο τελικό στάδιο των διαπραγματεύσεων, εξακολουθεί να θέτει προϋποθέσεις για την επάνοδό του στο τραπέζι των συνομιλιών.

Το λεγόμενο υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε τον κ. Αναστασιάδη να εγκαταλείψει τις μονομερείς ενέργειες, να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις και να είναι υποβοηθητικός στη δημιουργία θετικής ατμόσφαιρας για επιτυχία των συνομιλιών.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Η ΑΟΖ δεν είναι μόνο μία οικονομική έννοια με την απλοϊκή προσέγγιση του θέματος. Δεν πρόκειται για μια λεπτομέρεια που χρησιμοποιούμε στον λόγο μας δίχως να σκεφτούμε τις επιπτώσεις για την πατρίδα μας. Η Κύπρος αποδεικνύει με τις θέσεις της και τις πράξεις ότι η ΑΟΖ είναι ένα εργαλείο απελευθέρωσης που ανήκει στην υψηλή στρατηγική.

Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Η ΑΟΖ είναι μία στρατηγική λύση σε οικονομικά προβλήματα αλλά όχι μόνο. Το πιο σπουδαίο είναι ότι η ΑΟΖ μας προσφέρει ανθεκτικότητα στην πατρίδα μας. Το να έχεις τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ της Μεσογείου, δεν είναι χωρίς σημασία και για τους συμμάχους και για τους εχθρούς. Διότι αυτό σημαίνει ότι έχεις μια γεωστρατηγική θέση και πρέπει να σε υπολογίσουν μ’ έναν ή άλλον τρόπο. Η ΑΟΖ δεν δίνει μόνο μια θαλάσσια επιφάνεια στην Ελλάδα, αλλά μια θαλασσοστρατηγική εμβέλεια που δεν είχε ποτέ στην ιστορία της. Κι όσοι δεν το έχουν καταλάβει λόγω μίζερης νοημοσύνης και έλλειψης τόλμης, δεν μας απασχολούν γιατί είναι ανίκανοι να γράψουν ιστορία.

Η ΑΟΖ λόγω της εμβέλειάς της ακριβώς δεν αφήνει περιθώριο σε μίζερες προσεγγίσεις. Είναι κυριαρχικό δικαίωμα και είναι δικαίωμα που πρέπει να διεκδικήσουμε και μάλιστα επί του πρακτέου δίχως να περιμένουμε κανέναν. Σε αυτό το πλαίσιο είμαστε πολύ ξεκάθαροι και δεν μας αφορούν οι κομματικές προσεγγίσεις ως ελληνικός λαός. Η ΑΟΖ είναι εκ φύσης υπερκομματική. Κατά συνέπεια βουλευτές και υποψήφιοι βουλευτές που δεν έχουν βάλει στο πρόγραμμά τους ότι πρόκειται να παλέψουν για την ελληνική ΑΟΖ, πραγματικά δεν τους έχουμε ανάγκη. Διότι είναι σαν να μην θέλουν να συμμετάσχουν στο μέλλον της πατρίδας μας, άρα δεν έχει νόημα να γεμίζουν το κοινοβούλιο με το κενό τους. Ας μάθουν πρώτα για την ελληνική ΑΟΖ κι αν γίνουν μαχητές της, θα είμαστε μαζί τους.

Ο τουρκικός πύργος ελέγχου κάλεσε τους πιλότους του ελικοπτέρου όπου επέβαινε ο υπουργός Νίκος Δένδιας να απομακρυνθούν από τον «τουρκικό εναέριο χώρο», ενώ πετούσαν μεταξύ Στρογγύλης και Ρω.

Νέα τούρκικη πρόκληση στο Αιγαίο, αυτή τη φορά με στόχο τον ίδιο τον υπουργό Άμυνας, Νίκο Δένδια.

Οι πιλότοι του ελικοπτέρου που μετέφεραν το απόγευμα της Παρασκευής τον κ. Δενδια από τη Στρογγύλη προς Ρω δέχθηκαν κλήση από τον τουρκικό πύργο ελέγχου, ο οποίος τους κάλεσε να απομακρυνθούν, ισχυριζόμενος ότι πετούσαν σε τούρκικο εναέριο χώρο.

Οι έλληνες πιλότοι δεν απάντησαν και προσγειώθηκαν κανονικά στο νησί.

– See more at: http://arouraios.gr/2014/11/to-elikoptero-tou-idiou-tou-upourgou-amunas-stochos-neas-tourkikis-proklishs/#sthash.POeHzXxN.dpuf

Η δήμαρχος Δήμητρα Τσανάκα υποδέχθηκε σήμερα το δήμαρχο του Sariyer κ. Şükrü Genc που πραγματοποιεί τριήμερη επίσκεψη στο Δήμο Καβάλας. Η συνάντηση έγινε σε θερμό και εγκάρδιο κλίμα ενώ η δήμαρχος Καβάλας και ο δήμαρχος Sariyer έκαναν κοινές δηλώσεις στις 11.15 το πρωί στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας.

Οι δύο δήμαρχοι μίλησαν με θερμά λόγια για την ιστορική αυτή συνάντηση καθώς όπως αμφότεροι τόνισαν οι περιοχές τους έχουν βαθιά στο πετσί τους την προσφυγιά. Όπως τόνισε άλλωστε ο κ. Genc αρκετοί κάτοικοι του Δήμου του έχουν έρθει από την Καβάλα με τις ανταλλαγές πληθυσμών αλλά και το αντίστροφο, μιλώντας για το ταξίδι των Τούρκων στα χώματα των προγώνων τους στην Καβάλα.

Η γερμανική πολιτική στη διένεξη Ελλάδας – ΠΓΔΜ, μία αιτιατή προσέγγιση

Η γερμανική εμπλοκή στη διένεξη της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ είναι πολυεπίπεδη και λαμβάνει χώρα σε διαφορετικούς άξονες. Η Α. Μέρκελ δήλωσε στο πρόσφατο παρελθόν ότι ασχολείται «προσωπικά» με το θέμα. Ωστόσο το ζήτημα δεν είναι προσωπικό αλλά αφορά την προώθηση των γερμανικών επενδύσεων στην ΠΓΔΜ.

Εν πρώτης, ερήμην της χώρας μας έχουν πραγματοποιηθεί πολυμερείς συναντήσεις μεταξύ πολιτικών και ακαδημαϊκών στη Γερμανία. Αυτά μετά από πρωτοβουλία της Α. Μέρκελ σε συνεργασία με φορείς στη γειτονική χώρα σε μία προσπάθεια καθορισμού μίας κοινής γραμμής άμυνας έναντι πιθανών αρνητικών εξελίξεων που θα προέλθουν από την πλευρά της αλβανικής συνιστώσας.

Οι γερμανικοί φόβοι για αστάθεια στα Σκόπια ενεργοποιούν τη γερμανική διπλωματία προκειμένου να εξασφαλιστεί η πολιτική σταθερότητα στη χώρα. Η επιλογή αυτή γίνεται με κριτήριο την ανάγκη προστασίας των γερμανικών οικονομικών συμφερόντων στην ΠΓΔΜ, αφού σημαντικές δημόσιες επιχειρήσεις ελέγχονται από γερμανικών συμφερόντων εταιρείες.

Το 2010 η κυβέρνηση της γείτονος ζήτησε με δική της πρωτοβουλία τη διενέργεια του Investment Policy Review σε μία προσπάθεια προσέλκυσης επενδυτών προκειμένου να ενισχυθεί η χειμάζουσα οικονομία της ΠΓΔΜ και αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα ανεργίας. Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε ευκαιρία για τη Γερμανία προκειμένου να ενισχύσει τις εκεί επενδύσεις της εκμεταλλευόμενη ένα νομοθετικό πλαίσιο που προσέφερε γη και ύδωρ στους Γερμανούς επενδυτές.

Τον Οκτώβριο του 2013 16 εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, της αυτοκινητοβιομηχανίας και των τηλεπικοινωνιών εξέφρασαν την επιθυμία να επενδύσουν στην ΠΓΔΜ. Ωστόσο απαραίτητη προϋπόθεση για τους γερμανικούς επενδυτές ήταν η πολιτική σταθερότητα και η διευθέτηση της διένεξης με την Ελλάδα. Η κυβέρνηση των Σκοπίων κατέβαλλε κάθε προσπάθεια προκειμένου να διαμορφώσει ένα θεσμικό πλαίσιο που θα προσφέρει θεσμικές και οργανωτικές εγγυήσεις στους Γερμανούς επενδυτές και ένα ιδιαίτερα φιλικό επενδυτικό περιβάλλον.

Οι αλλαγές στη νομοθεσία ικανοποίησαν τότε την Βαυαρή Υπουργό Οικονομικών η οποία εξέφρασε την ικανοποίηση για τις «τεράστιες προσπάθειες πει ου καταβάλλει η κυβέρνηση». Ειδικότερα η γερμανική εταιρεία του χώρου των τηλεπικοινωνιών Breitband Niedersachsen προχώρησε σε συμφωνία (2014) με την κυβέρνηση για την υλοποίηση έργου συνολικής αξίας 400 εκ. ευρώ από τα οποία τα 150 εκ. θα προέλθουν από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Ιδίας σημασίας είναι η επένδυση της AGCO R&D ύψους 409 εκ. ευρώ, ιδιωτική εταιρεία συμφερόντων Φιλανδίας, Γερμανίας, Γαλλίας.

Παράλληλα άνοιξαν και πολυάριθμες μικρές μονάδες μεταποίησης όπως το εργοστάσιο Γερμανο-σκοπιανών συμφερόντων στη Βίνιτσα. (Νοέμβριος 2014), ενώ σημαντικές επενδύσεις έγιναν από Αυστριακές εταιρείες οι οποίες επωφελούνται της γερμανικής διείσδυσης.

Οι προσδοκίες για επενδύσεις το 2014 ήταν μεγάλες, αφού τουλάχιστον 20 εταιρείες εξέφρασαν ενδιαφέρον να επενδύσουν στα Σκόπια, ενώ άλλες διεύρυναν την κατασκευαστική τους βάση (βλ. ενδεικτικά εταιρείες ηλεκτρονικών Johnson Controls, Johnson Matthey). Στα πλαίσια διευκόλυνσης των επενδυτών η κυβέρνηση Γκρούεβσκι δημιούργησε βιομηχανικές ζώνες και ζώνες τεχνολογίας ανά τη χώρα, μειώνοντας ή μηδενίζοντας την φορολογία των ξένων επενδύσεων.

Ο μεγαλύτερος εταίρος της ΠΓΔΜ στη πεδίο των εξαγωγών είναι η Γερμανία (28%) και ακολουθεί η Σερβία (14%). Στον αντίποδα σε επίπεδο εισαγωγών πρώτη χώρα έρχεται η Ελλάδα (13%)και ακολουθεί η Γερμανία (12%). Η εμφανής ή υποδόρια προσπάθεια των Σλαβομακεδόνων είναι να υπερκεράσει η Γερμανία την Ελλάδα σε επίπεδο διμερούς εμπορίου και να καταστεί ο αδιαμφισβήτητος στρατηγικός εταίρος της ΠΓΔΜ. Αυτό με βάση την ασαφή εκτίμηση ότι η ελληνική οικονομική διείσδυση ενισχύει την πολιτική επιρροή της Ελλάδας στα Σκόπια. Αυτό ωστόσο δεν ισχύει, αφού οι άμεσες ξένες επενδύσεις από ελληνικής πλευράς δεν έχουν ρευστοποιηθεί σε πολιτικό επίπεδο και σε καμία περίπτωση δεν έχουν αναχαιτίσει τον μεγαλοϊδεατισμό και μεγαλομανία των γειτόνων μας.

Τα παραπάνω καταδεικνύουν με σαφή τρόπο τα κίνητρα εμπλοκής της Γερμανίας στη διένεξη Ελλάδας-ΠΓΔΜ, τη στήριξη που παρέχουν στα Σκόπια αλλά και τη χρήση του όρου «Μακεδονία» για τη ΠΓΔΜ από τη γερμανίδα καγκελάριο. Η γερμανική στρατηγική αναδεικνύει πτυχές μίας επιθετικής, επεκτατικής οικονομικής πολιτικής και τη χρήση της γεω-οικονομίας ως ένα εργαλείο διεύρυνσης της πολιτικής επιρροής στα Βαλκάνια.

Γ. Βοσκόπουλος, PhD
Associate Professor of European Studies
Head of the Department of International and European Studies
University of Macedonia, Thessaloniki, Greece

Προκλητικό τελεσίγραφο προς την Κύπρο από τον Εργκιούν Ολγκούν

Η αναστάτωση στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας μεταβάλλει ραγδαία τα γεωπολιτικά δεδομένα. Δημιουργεί νέους κινδύνους, αλλά και ευκαιρίες. Καθιστά σε κάθε περίπτωση αναγκαιότητα τον συλλογικό επαναπροσδιορισμό και τη δυναμική μετεξέλιξη του διεθνούς ρόλου του ΝΑΤΟ.

Οι μεταβολές που συντελούνται στην περιοχή μας είναι:

1. Η ρωσική παρεμβατικότητα στην Ουκρανία και η αιφνιδιαστική αλλαγή του διεθνούς παιχνιδιού από τη Ρωσία.
2. Τα επακόλουθα της Αραβικής Άνοιξης στη Β. Αφρική
3. Η βιαιότητα των πολεμικών συγκρούσεων και τα απάνθρωπα εγκλήματα σε Ιράκ και Συρία που μετατοπίζουν την απειλή από τον χώρο της διεθνούς αντιδυτικής τρομοκρατίας της Αλ Κάιντα, στην προσπάθεια δημιουργίας εδαφικής επικράτειας του «Ισλαμικού Κράτους». Γεγονός που, παρά την ιδεολογική ταύτιση των δύο, μεταβάλλει ποιοτικά τη φυσιογνωμία και τη δυναμική της νέας απειλής.
4. Η ενίσχυση και η ποιοτική μεταβολή του κύματος της παράνομης μετανάστευσης από τις διακεκαυμένες ζώνες προς την Τουρκία, που δέχτηκε ήδη 2 εκατ. πρόσφυγες, και την Ελλάδα από την οποία εισήλθε το 2013 το 90% των παράνομων μεταναστών, που κινήθηκαν προς την ΕΕ. Η ποιοτική αυτή μεταβολή συνίσταται εκτός των άλλων στους κινδύνους να εμπεριέχονται μέσα στους μετανάστες καλυμμένοι μαχητές του ISIS ή άλλοι φονταμενταλιστές καθώς και φορείς του ιού έμπολα.

Έναντι όλων αυτών των νέων δεδομένων το ΝΑΤΟ με την παλιά του δομή και αντίληψη, επέδειξε μειωμένα αντανακλαστικά, όπως:

1. Χαμηλή ταχύτητα αντίδρασης στις προκλητικές ενέργειες που εκδηλώθηκαν στα σύνορά του.
2. Απροθυμία των κρατών-μελών της Συμμαχίας – πλην τεσσάρων,  μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα – να δαπανήσουν πάνω από το 2% του προϋπολογισμού τους για αμυντικές δαπάνες.
3. Σφάλματα στην ανάλυση του περιφερειακού τοπίου και αστοχίες στις τακτικές τοπικές συμμαχίες.
4. Και, τέλος, προκλητικές ενέργειες από κράτη-μέλη, που αντιβαίνουν στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και της ΑΟΖ, όπως αυτές που εκδηλώνονται από τη σύμμαχο Τουρκία, με τις έρευνες που διενεργεί στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, διασπούν την ενότητα της Συμμαχίας και υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα του ΝΑΤΟ έναντι των επικίνδυνων μαχητών του ISIS στην περιοχή και της διεθνούς τρομοκρατίας.

Για τους λόγους αυτούς η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία επαναπροσδιόρισε την ιεράρχηση των στόχων και την ταχύτητα αντίδρασης της συμμαχίας, προωθώντας λογικές ευέλικτων αντιδράσεων.

Παράλληλα, η Συνεδρία έπειτα από πολλά χρόνια στην Ελλάδα της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ για τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, ανέδειξε τη σημασία και τον αναβαθμισμένο ρόλο που καλείται να διαδραματίσει η χώρα μας στην περιοχή. Ρόλος που πρέπει να αξιοποιεί τα παρακάτω συγκριτικά μας πλεονεκτήματα:

1. Η Ελλάς είναι η ευρωπαϊκή γέφυρα και η προκεχωρημένη πύλη προς Ανατολάς. Από εδώ διέρχεται το μεγαλύτερο ποσοστό της παράνομης μετανάστευσης, που προέρχεται από τις διακεκαυμένες ζώνες της Συρίας, του Ιράκ και του Αφγανιστάν. Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι, χωρίς να εγκαταλείπουμε τις ανθρωπιστικές μας αξίες έναντι των προσφύγων ή των αναξιοπαθούντων οικονομικών μεταναστών, να αναχαιτίζουμε και να φιλτράρουμε σε συνεργασία με τους γείτονες και τους συμμάχους μας, όλο αυτό το ρεύμα, ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν στην Ευρώπη κεκαλυμμένοι μαχητές του ISIS και τρομοκράτες. Αυτό και κάνουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Με δαπάνες που επωμίζεται στο μεγαλύτερο ποσοστό ο δοκιμαζόμενος ελληνικός λαός. Αυτή την τιτάνια προσπάθειά μας δεν πρέπει να την αποδυναμώνει ή να την αποπροσανατολίζει κανείς και ιδιαίτερα οι συμμαχικές χώρες που οφείλουν πρώτες να σέβονται το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας και την ΑΟΖ στην περιοχή. Για να είναι η συμμαχία ισχυρή πρέπει όλοι να είμαστε ενωμένοι στη βάση του σεβασμού των κοινών αξιών και των διεθνών κανόνων.
2. Η Ελλάδα είναι μία από τις τέσσερις χώρες του ΝΑΤΟ που παρά την οικονομική κρίση, συνεχίζουν να δαπανούν για την Άμυνα και την Ασφάλεια πάνω από το 2% του ΑΕΠ, συμβάλλοντας ουσιαστικά και λόγω γεωστρατηγικής θέσης στην ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης της συμμαχίας στην περιοχή.
3. Η Ελληνική Πολιτεία έκτισε στη Θράκη, όπου διαβιεί μια πολυπληθής Μουσουλμανική Μειονότητα, ένα επιτυχημένο μοντέλο Ανοιχτής Δημοκρατικής Κοινωνίας, που μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο, ώστε ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας του ISIS να μην εξελιχθεί σε σύγκρουση μεταξύ θρησκειών και πολιτισμών, σε μετωπική μεταξύ Δύσης και Ισλάμ.

Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι στην ελληνική Θράκη η μετριοπάθεια, η ανοχή, ο αλληλοσεβασμός και η ελεύθερη, ειρηνική και δημιουργική συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων δεν επέτρεψαν να προκύψει κανένας μαχητής του ISIS ή εξτρεμιστής του φονταμενταλισμού.

4. Τέλος, σημαντικό ρόλο για την επικοινωνία με τον μετριοπαθή ισλαμικό κόσμο και την ένταξή του σε ένα ενιαίο μέτωπο μαζί μας, ώστε να απομονωθούν και να καταπολεμηθούν οι ακραίοι χωρίς να δημιουργήσουν ρήγμα μεταξύ των δύο πολιτισμών μας, μπορούν να διαδραματίσουν τα ελληνόφωνα Πατριαρχεία της Αφρικής και της Μ. Ανατολής, με πρώτο βέβαια το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, που κρατά το κέντρο βάρους της Ορθοδόξου Εκκλησίας στη σφαίρα επιρροής της Δύσης, παρά τις όποιες δυσκολίες.

Η Ελλάδα, όπως το έκανε πάντα, έτσι και τώρα, στις δύσκολες στιγμές συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις για να προστατεύσει τις κοινές αρχές και τις αξίες μας. Αυτό άλλωστε το επιβεβαίωσε και ο έλληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κατά τη συνάντησή του, στην Αθήνα, με τον νέο ΓΓ του ΝΑΤΟ, κ. Στόλτενμπεργκ, όταν τόνισε ότι «η Ελλάδα αποτελεί νησίδα ασφαλείας για την ευρύτερη περιοχή…» και υπογράμμισε ότι «η αντιμετώπιση της τρομοκρατικής δράσης των τζιχαντιστών στη Συρία και στο Ιράκ δεν γίνεται μόνο με τα στρατιωτικά μέσα, αλλά πρέπει να αξιοποιηθούν και οι μηχανισμοί της εταιρικής συνεργασίας, όπως ο μεσογειακός διάλογος».

Η συστηματική διεθνής ανάδειξη του νέου γεωστρατηγικού μας ρόλου και της συνέπειας που επιδεικνύουμε μπορεί αναμφίβολα να ενισχύσει τις συμμαχίες μας εντός της Συμμαχίας, κατοχυρώνοντας αποτελεσματικότερα τα εθνικά μας συμφέροντα.

• Ο κ. Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης είναι βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ, πρώην υπουργός, επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στην ΚΣ του ΝΑΤΟ
• Ο κ. Σάββας Αναστασιάδης, είναι βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της ΝΔ, πρόεδρος της ειδικής μόνιμης επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς
• Ο κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος είναι βουλευτής Καβάλας της ΝΔ, πρώην υπουργός, μέλος της διαρκούς επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων
• Ο κ. Κώστας Τσιάρας είναι βουλευτής Καρδίτσας της ΝΔ, πρώην υπουργός, πρόεδρος της διαρκούς επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων

Η Εύα Καϊλή «αποστόμωσε» αμερικανό γερουσιαστή στη Χάγη

Όταν ασχολείσαι χρόνια με το θέμα της κυπριακής ΑΟΖ και στη συνέχεια έρχεται η ελληνική ΑΟΖ να το ενισχύσει, βλέπεις μια σειρά από πράγματα που το ένα ακολουθεί το άλλο, η μια απελευθέρωση ακολουθεί την άλλη. Είναι βέβαια επιπτώσεις της υψηλής στρατηγικής, αλλά και η επιλογή του Ελληνισμού να αξιοποιήσει ορθολογικά και στρατηγικά τη θάλασσα για να λύσει προβλήματα που παρουσιάζονται ως αποκλειστικά της ξηράς.

Έχει σημασία να το συνειδητοποιήσουμε ως λαός του Χρόνου και της θάλασσας, για να δούμε μ’ ένα διαφορετικό τρόπο το μέλλον μας και ειδικά μέσω των νησιών μας, αφού είναι μεσοθάλασσες. Ακολουθούμε με αυτόν τον τρόπο ένα αρχαίο νοητικό σχήμα αφού λειτουργεί ήδη από εκείνη την εποχή, το οποίο είναι ότι η θάλασσα είναι η ασπίδα του Ελληνισμού. Δεν αποτελεί ένα όργανο επεκτατισμού η ΑΟΖ, αλλά ένα εργαλείο αντεπίθεσης όταν υπάρχει μία αδικία. Και αυτή υπάρχει συγκεκριμένα στα Κατεχόμενα, στα μικρά και στα μεγάλα.

Έτσι η ΑΟΖ με τη δυσκολία που προκαλεί στις εχθρικές παρεμβάσεις ακολουθεί το νοητικό σχήμα του Lasker. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι για δεκαετίες έλεγε: μην ψάχνεις την καλύτερη κίνηση, αλλά την καλή, αυτή που ενοχλεί τον αντίπαλο. Αυτή που αλλάζει τα δεδομένα και τη σκακιέρα. Γιατί με την ΑΟΖ του Ελληνισμού, αλλάζουμε όχι μόνο τη γεωοικονομία, πράγμα το οποίο είναι το σπουδαιότερο για τους περισσότερους, αλλά και την τοποστρατηγική μέσω της χρονοστρατηγικής για τους ελάχιστους που έχουν το υπόβαθρο τη γλώσσα και τη σκέψη για να κάνουν τη θεμελιακή σύνθεση.

Η ΑΟΖ δεν είναι βέβαια ένας στόχος από μόνη της, αλλά ένα ενδιάμεσο στο πεδίο δράσης της υψηλής στρατηγικής. Με αυτόν τον τρόπο πρέπει να την ερμηνέψουμε για να κατανοήσουμε την επινόησή της για την αξιοποίηση της ΑΟΖ από τον Ελληνισμό. Αλλιώς υπάρχουν πάρα πολλές χώρες που έχουν ΑΟΖ, αλλά όχι τις ίδιες δυνατότητες και βέβαια όχι τους ίδιους στρατηγικούς στόχους. Γι’ αυτό η ΑΟΖ είναι τόσο σημαντική για την Ελλάδα και την Κύπρο.

Ενώ στην Κύπρο και στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα πολλοί που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι έχουμε όντως φυσικό αέριο, έρχονται οι ίδιες οι εταιρείες που είναι υπεύθυνες για την εξόρυξη του κοιτάσματος Αφροδίτη να αναβαθμίσουν τις εκτιμήσεις τους για τα αποθέματα.

Οι πετρελαϊκές εταιρείες Avner και Delek που έχουν η καθεμιά 15% των μετοχών της κοινοπραξίας με την Noble ήρθαν να συμπληρώσουν πλέον επίσημα τα δεδομένα του κοιτάσματος. Έτσι η εκτίμησή τους ανέβηκε κατά 12% και περάσαμε από το 4,1 στα 4,54 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου. Αυτό βέβαια είναι μια νέα ήττα για τους ηττοπαθείς που δεν αντέχουν τα θετικά αποτελέσματα του Ελληνισμού.

Επίσης πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι εκτιμήσεις για το οικόπεδο 12, όπου βρίσκεται το κοίτασμα Αφροδίτη, αναγκαστικά θα ακολουθήσουν μια ανοδική πορεία, αφού έχουν βρεθεί ακόμα δύο μικρά κοιτάσματα, που στο σύνολο τους αντιπροσωπεύουν άλλο ένα κοίτασμα Αφροδίτη. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η αξία του οικοπέδου 12 ανεβαίνει αναγκαστικά ανεξαρτήτως από κάθε άποψη που είχαμε ακούσει από άσχετους ειδικούς που πάντα προσπαθούν να μειώσουν την αξία των δεδομένων, όταν τα βρίσκουν σκούρα.

Η νέα κατάσταση λόγω εκτιμήσεων αλλάζει και τις προοπτικές της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου, όπου πια είναι επιβεβαιωμένο ότι υπάρχουν όντως κοιτάσματα μεγάλης οικονομικής αξίας και μάλιστα σε μια σχετικά μικρή περιοχή σε σχέση με το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Έτσι και η θέση της Κύπρου βρίσκεται ενισχυμένη, ειδικά την ώρα των διαπραγματεύσεων και με την Ελλάδα και την Αίγυπτο μετά από το όφελος της τριμέρους στο Κάιρο.

Οι προοπτικές της ΑΟΖ και για την Κύπρο και για την Ελλάδα αρχίζουν να γίνονται αντιληπτές από όλο και περισσότερους πολίτες των δύο χωρών του Ελληνισμού. Και τα οικονομικά δεδομένα έρχονται να ενισχύσουν την υψηλή μας στρατηγική και στις δύο περιπτώσεις ειδικά από τότε που έχουμε όλα τα στοιχεία των σεισμικών χαρτών και υπάρχουν επίσημα τα 33 θαλάσσια οικόπεδα στην ΑΟΖ του Ελληνισμού, αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτήν την έκφραση για τη συνολική επιφάνεια των δύο κρατικών ΑΟΖ.

Η διαδικασία της τεμάχισης είναι χαρακτηριστική της αλλαγής φάσης, αφού υπάρχει πλέον και εξωστρέφεια των δεδομένων. Γιατί κάθε υποψήφια πετρελαϊκή εταιρεία, για ν’ ακολουθήσει τη διαδικασία, πρέπει να έχει αγοράσει τους σεισμικούς χάρτες κάθε οικοπέδου όπου είναι υποψήφια. Συνεπώς είναι ξεκάθαρο ότι τα θαλάσσια οικόπεδα είναι μια χειροπιαστή απόδειξη της αξίας των ΑΟΖ μας. Έχει όμως ακόμα μεγαλύτερη σημασία όταν συνδυάζουμε μέσω νοητικών σχημάτων την εποχή της ναυμαχίας της Σαλαμίνας. Γι’ αυτόν το λόγο έχουμε πάντα στο μυαλό μας το δεδομένο ότι η ΑΟΖ δεν είναι μόνο ένας οικονομικός παράγοντας, αλλά ένα αληθινό εργαλείο απελευθέρωσης από πιέσεις κι όταν λειτουργεί έμπρακτα από καταπιέσεις.

Το θέμα είναι απλώς να αξιοποιεί την ΑΟΖ του κάθε κράτος του Ελληνισμού. Διότι αν δεν υπάρχει ανακήρυξη της ΑΟΖ με τις απαραίτητες οριοθετήσεις, το απελευθερωτικό όπλο εκφυλίζεται σε νομικό πλαίσιο. Το πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που καταγγέλλει ξεκάθαρα τις κινήσεις της Τουρκίας μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ, έρχεται να αποδείξει έμπρακτα και την γεωπολιτική αξία της ΑΟΖ. Πρέπει όμως να μην ξεχάσουμε ότι αν η Κύπρος δεν είχε ανακηρύξει την ΑΟΖ της το 2004 και δεν είχε κάνει οριοθετήσεις το 2003, το 2007 και το 2010, με την Αίγυπτο, τον Λίβανο και το Ισραήλ, κανείς δεν θα είχε εμπλακεί υπέρ της ακόμα κι αν ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τώρα με τα δεδομένα που έχουν δημιουργήσει όλες οι πράξεις της υψηλής στρατηγικής της ως κράτος μέλος μπορεί να υποστηριχθεί επίσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε επίπεδο Επιτροπής και Ευρωκοινοβουλίου και αυτό να έχει πραγματικό αντίκτυπο. Η ΑΟΖ λειτουργεί σε εθνικό επίπεδο και μόνο, λόγω Δικαίου της Θάλασσας. Αλλά αν ένα κράτος αξιοποιεί την ΑΟΖ του, όπως το κάνει η Κύπρος τώρα, και θα το κάνει η Ελλάδα στη συνέχεια, τότε ενεργοποιεί όλο το ευρωπαϊκό πλαίσιο που έρχεται να το υποστηρίξει αφού πρέπει να ενισχύσει την απόφασή του και μάλιστα προς όφελος και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έτσι με αυτόν τον τρόπο, όσα και να λέει η Τουρκία, οι άσκοπες κινήσεις της φέρνουν αρνητικά αποτελέσματα. Και δεν μπορεί πια να καταπατά την Κύπρο όποτε γουστάρει επειδή θεωρεί ότι είναι μικρή και απομονωμένη. Η Κύπρος, θέλει δεν θέλει η Τουρκία, είναι πλέον ευρωπαϊκή χώρα με ενεργητική ΑΟΖ κι ετοιμάζεται για την απελευθέρωσή της.

Η Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Ιωαννίνων, κα Άννα Ασημακοπούλου, για τις απαράδεκτες δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Εθνικά αδιανόητη, επικίνδυνη, επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα και άκρως προσβλητική για τον Κυπριακό λαό, είναι η θέση σημαντικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για τη συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου – Αιγύπτου.
• Σε άρθρο του, το μέλος της Κ.Ε. και υποψήφιος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Κοσμάς χαρακτηρίζει «επικίνδυνη τυχοδιωκτική και ανεύθυνη» την «υπεράσπιση του κυριαρχικού δικαιώματος της Κύπρου στην ΑΟΖ με τις «πλάτες» του Ισραήλ και των ιμπεριαλιστών».
• Αμφισβητεί ευθέως το κυριαρχικό δικαίωμα της Κύπρου στην χάραξη ΑΟΖ.
• Καθυβρίζει ως «εθελόδουλη» την ηγεσία Κύπρου που – «λειτουργεί ως εξάρτημα του ιμπεριαλισμού στη Ν/Α Ευρώπη», συμπληρώνοντας ότι «αυτού του τύπου ο «νέος πατριωτισμός», μυρίζει και πολύ σιωνισμό και ιμπεριαλισμό».
• Κατηγορεί την εκπρόσωπο του Στείτ Ντιπάρτμεντ Τζ. Ψακι, τον Αμερικανό Βουλευτή Γκ. Μπιλιράκη, για την υποστήριξη των θέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατηγορεί επίσης και ολόκληρη Ε.Ε. για το πρόσφατο ανακοινωθέν – υιοθέτησης των θέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά την τελευταία σύνοδο κορυφής.
Έτερο στέλεχος του Σύριζα ο κ. Πέτρος Τσάγκαρης (στέλεχος συνιστώσας, αρθογράφος σε επίσημο διαδικτυακό τόπο του κόμματος και υποψήφιος στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές με ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ)
• καθυβρίζει την Κυπριακή Ηγεσία υποστηρίζοντας ότι είναι «αδιάλλακτη και φιλοπόλεμη η στάση της»
• καταχωρεί την Τριμερή διάσκεψη κορυφής Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου στις πιο μαύρες σελίδες της ελληνικής πολιτικής ιστορίας
• καθυβρίζει τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, χαρακτηρίζοντας ως «εμετικές» τις δηλώσεις του κατά της τρομοκρατίας
• αναγνωρίζει ως τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Αιγύπτου, όχι την κυβέρνηση Σίσι, αλλά την Κυβέρνηση των «Αδελφών Μουσουλμάνων»

Τι έχει να πει ο κ. Τσίπρας για τη χυδαία επίθεση του κόμματός του προς τον Κυπριακό λαό;».

«Η Ελλάδα θα χρειασθεί να κάνει τις πιο σοβαρές παραχωρήσεις σε σύγκριση με το προηγούμενο στάτους κβο».  Αυτό είναι το συμπέρασμα από την Έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, του Μαΐου του 1976, όταν ο τότε υπουργός Εξωτερικών δρ Χένρι Κίσινγκερ είχε αποφασίσει να αναμειχθεί ο ίδιος σε μια προσπάθεια μεσολάβησης ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία.

Οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών, Κωνσταντίνος Καραμανλής και Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, είχαν συμφωνήσει στη διαπραγμάτευση των διμερών εκκρεμοτήτων χωρίς να καταλήξουν ποτέ σε θετικά αποτελέσματα. Ο Κίσινγκερ είχε ζητήσει από το Τμήμα Αναλύσεων και Πληροφοριών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να συντάξει μια μακροσκελή έκθεση για την ιστορία των προβλημάτων του Αιγαίου αλλά και τα πιθανά σενάρια επίλυσής τους.

Η Έκθεση δημοσιεύτηκε στο «Βήμα» τον Μάρτιο του 2002 από τον κ. Παπαχελά, όταν αποχαρακτηρίστηκε από τα αμερικανικά αρχεία (με την πάροδο 25ετίας). Η έκθεση αυτή με τίτλο «Η αμερικανική πολιτική στο Αιγαίο» δόθηκε στον Αμερικανό υπουργό στις 17 Μαΐου 1976 και αποτέλεσε στη συνέχεια τη βάση ενός «σχεδίου Κίσινγκερ», που δεν καρποφόρησε ως το 1977, οπότε και ο κ. Κίσινγκερ έφυγε από την ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το σχέδιο -του οποίου αποσπάσματα μεταφέρω, επειδή πολλά μπορεί να αντιληφθεί ο αναγνώστης για τα σήμερον τεκταινόμενα- προέβλεπε είτε μια φόρμουλα διευθέτησης των εκκρεμοτήτων στο Αιγαίο βάσει ενός πάρε-δώσε σε ζητήματα όπως τα 12 μίλια και ο ελληνικός εναέριος χώρος, είτε πάλι μια λύση-πακέτο για Κύπρο και Αιγαίο ταυτόχρονα.

Σε κάθε περίπτωση η έκθεση υπογράμμιζε ότι «η Ελλάδα θα χρειασθεί να κάνει τις πιο σοβαρές παραχωρήσεις, σε σύγκριση με το προηγούμενο στάτους κβο». Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι πόσο λίγο έχουν αλλάξει ορισμένα από τα προβλήματα που εμπόδιζαν την επίτευξη συμφωνίας, όπως το αδιέξοδο στο Κυπριακό και η επιμονή της Άγκυρας να αποφύγει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Την ίδια στιγμή εντύπωση προκαλεί πόσο πιο ανισοβαρής είναι πλέον η ατζέντα των ελληνοτουρκικών εκκρεμοτήτων, σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων. Το 1976 θεωρείτο «ιστορική πρακτική» η μη παραβίαση από τα τουρκικά αεροσκάφη του εναέριου χώρου των 10 μιλίων γύρω από τα ελληνικά νησιά και οι περίφημες «γκρίζες ζώνες» δεν είχαν καν εμφανισθεί στο προσκήνιο. Αναφέρεται στην Έκθεση, ότι από τον Ιούλιο του 1974 και μετά η Κύπρος αποτελεί τη βασική πηγή έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Οι συνεχιζόμενες όμως διενέξεις γύρω από το Αιγαίο μπορεί -πολύ περισσότερο από ό,τι η Κύπρος- να προκαλέσουν άμεση σύγκρουση μεταξύ των δύο χωρών, είτε από λάθος είτε βάσει σχεδίου.

Ο Δημήτρης Μπίτσιος, τότε υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Καραμανλή, εξήγησε, τον Απρίλιο 1976, πως οι Έλληνες ανησυχούν μήπως οι Τούρκοι κάνουν κάποια προκλητική στρατιωτική ή άλλη ενέργεια για να ενισχύσουν τις διεκδικήσεις τους σε θαλάσσιες περιοχές που η Ελλάδα θεωρεί δικές της. Η τουρκική κυβέρνηση δεχόταν εξάλλου μεγάλες εσωτερικές πιέσεις για να δείξει πως δεν δέχεται μια κατάσταση στην οποία το Αιγαίο εμφανίζεται ως ελληνική λίμνη. Οι ΗΠΑ υποστήριζαν ότι επί της αρχής τα ζητήματα του Αιγαίου θα μπορούσαν να λυθούν με μια διαπραγμάτευση με πρακτικούς συμβιβασμούς σε θέματα όπως η κοινή εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Οι ΗΠΑ, προκειμένου να αποφευχθεί η στρατιωτική λύση ενημέρωσε τις δυο χώρες ότι θα αντιταχθεί σε τέτοιο ενδεχόμενο και ήλπιζε πως με αυτή την τοποθέτηση θα υπήρχε αποτροπή ή απόκρουση τουρκικών ενεργειών, όπως πτήσεων στρατιωτικών αεροσκαφών πάνω από τα ελληνικά νησιά, γυμνασίων σε ορισμένες περιοχές ή ακόμη και της αποστολής ερευνητικού σκάφους σε αμφισβητούμενες περιοχές. «Έχουμε κάθε λόγο να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε να εμπλακούμε στην κρίση του Αιγαίου. Είναι προς το συμφέρον μας να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να προωθήσουμε μια λύση των εκκρεμοτήτων του Αιγαίου ή τουλάχιστον να μην αφήσουμε να μετατραπούν σε πηγή σύρραξης», αναφέρεται στην Έκθεση.

Στη συνέχεια αναφέρονται οι βασικές πτυχές του προβλήματος του Αιγαίου. Για το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας τονίζεται πως δεν μπορεί να λυθεί εύκολα με την παραπομπή του και μόνο στο Διεθνές Δικαστήριο. Αυτή η μεθόδευση θα μπορούσε να είναι κομμάτι μιας τελικής συμφωνίας. Ειδικότερα θα μπορούσε να βοηθήσει την ελληνική κυβέρνηση να κάνει τις υποχωρήσεις που απαιτεί μια συμφωνία. Πέρασαν από τότε 38 χρόνια. Η Τουρκία όχι μόνον δεν έλαβε υπόψη τις αμερικανικές συστάσεις, παρ’ όλο που ήσαν ευνοϊκές γι’ αυτήν, αλλά οσημέραι καθίσταται και πιο απειλητική. Η θέση της Ελλάδας είναι σαφώς υποβαθμισμένη, με τις συνεχείς υποχωρήσεις, βήμα-βήμα, σύμφωνα με τις τουρκικές απαιτήσεις. Και δεν φαίνεται ότι μπορούμε να ελπίζουμε σε αλλαγή κατεύθυνσης.

Ο Μακεδών

Φαίνεται πως, είτε δεν έχουμε κατανοήσει πώς συμπεριφέρεται η Τουρκία, είτε δεν θέλουμε -για πολλούς λόγους- να κατανοήσουμε. Γι’ αυτό και προσαρμόζουμε πάντα την πολιτική μας αναλόγως των δηλώσεων που εκφέρουν οι Ασιάτες γείτονές μας.

Η μεγαλύτερη μπλόφα-απειλή των Τούρκων είναι ότι αν δεν συμμορφωθούμε θα χωρίσουν την Κύπρο σε δύο ανεξάρτητα κράτη. Προ δύο μηνών (3 Σεπ 2014) είχα αναρτήσει σημείωμα, παραθέτοντας επιχειρήματα πως το μόνο που δεν συμφέρει στην Τουρκία, είναι ακριβώς αυτό. Θυμίζω πως είχα γράψει ότι τα πράγματα από πολύ καιρό έδειξαν πως οι Τούρκοι επιδιώκουν μόνον την ύπαρξη δύο κρατών την Κύπρο, όχι όμως ανεξαρτήτων, αλλά «ισότιμων» σε ομοσπονδία, όπως επαναλαμβάνει ο κ. Ερντογάν, που εμφανίζεται κάθε φορά περισσότερο προκλητικός.

Και ο λόγος είναι απλός… Μια ανεξάρτητη «Βόρεια Κύπρος» δεν θα έχει κατ’ αρχάς συμμετοχή στα κέρδη από το φυσικό αέριο. Στον δικό της χώρο, οι τουρκικές έρευνες απέδειξαν ότι δεν υπάρχει ορυκτός πλούτος, ο οποίος βρίσκεται στον ελεύθερο κυπριακό τομέα.

Δεν είναι μόνον αυτό. Το βιοτικό επίπεδο των Τουρκοκυπρίων είναι το 1/6 των Ελληνοκυπρίων. Επομένως, οι Τούρκοι ζητούν συμμετοχή και στον άλλο πλούτο που παράγεται από τα ελληνικά χέρια. Αλλά και, ένα ανεξάρτητο τουρκοκυπριακό κράτος, δεν θα απολαμβάνει των πλεονεκτημάτων της Ε.Ε. (αν και είναι συζητήσιμο, ποια είναι αυτά τα πλεονεκτήματα).

Τέλος, σε ένα ομόσπονδο κράτος, και με δεδομένο ότι η παλαιά αναλογία 80 Ελλήνων προς 20 Τουρκοκυπρίους έχει ανατραπεί προ πολλού με την αθρόα εισαγωγή περιθωριακών στοιχείων της Τουρκίας ως εποίκων, σε λίγο διάστημα η τουρκοποίηση του νησιού θα είναι γεγονός. Γι’ αυτούς τους -και άλλους δευτερεύοντες- λόγους, η Τουρκία επιμένει στο ομόσπονδο κράτος (σε ένα «μη-κράτος», δηλαδή) με δύο ισότιμα μέρη, παρ’ όλο που μας απειλεί με διχοτόμηση.

Γιατί το πράττει αυτό; Όσοι από τους αναγνώστες δεν πείσθηκαν από τα επιχειρήματά μου, επειδή δυστυχώς άλλοι εν Ελλάδι αναλυτές δεν αναδεικνύουν αυτήν την εκδοχή, έστω και ως υπόθεση εργασίας, ελπίζω πως θα πεισθούν από το άρθρο του Κύπριου καθηγητή κ. Μάριου Ευρυβιάδη, το οποίο δημοσίευσε προχθές στον «Φιλελεύθερο» της Λευκωσίας, που υποστηρίζει ακριβώς τα ίδια.

Γράφει ο κ. Ευρυβιάδης: «Τι δεν επιδιώκει η Τουρκία στην Κύπρο; Δεν επιδιώκει την “διχοτόμηση” αλλά ούτε και το λογικό της επακόλουθο που είναι τα “δυο κράτη”.
Ωστόσο στην Κύπρο κυριαρχεί η εντύπωση (και στην Ελλάδα, προσθέτω), ακόμη και η πίστη θα έλεγα, ότι αυτός είναι και παραμένει ο στρατηγικός στόχος της Άγκυρας- μια “διχοτομημένη” Κύπρος που τελικά θα πάρει την μορφή των “δυο κρατών”.

» Πώς αλλιώς να εξηγηθούν οι συνεχείς καταγγελίες κατά της “διχοτόμησης” και των “δυο κρατών”, που είναι η καθημερινή επωδός των πολιτικών τοποθετήσεων των πολιτικών ταγών του τόπου, με το ΑΚΕΛ πάντοτε “μπροστάρη” στις καταδίκες και τους εξορκισμούς; Και μάλιστα με το έωλο επιχείρημα ότι ο μόνος τρόπος να ακυρωθούν οι βουλιμικοί σχεδιασμοί της Άγκυρας είναι μέσω των υφιστάμενων διαπραγματεύσεων για την οικοδόμηση μιας “διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας”;

» Η Άγκυρα έχει εδώ και μια πεντηκονταετία, από το 1964, εγκαταλείψει την διχοτόμηση ως στρατηγικό στόχο και , κατ’ επέκταση έχει εγκαταλείψει και το λογικό της επακόλουθο που είναι αυτό των “δυο κρατών”. Η στρατηγική αυτή δεν εξυπηρετούσε και δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά της και δη τις ηγεμονικές της φιλοδοξίες. Αντίθετα τα επιδεινώνει.

» Πώς όμως να ερμηνευθεί η πρόσφατη απειλή του Πρωθυπουργού πλέον Αχμέτ Νταβούτογλου ότι εφόσον οι Ελληνοκύπριοι συνεχίσουν να κωλυσιεργούν τότε η “λύση” των “δυο κρατών” θα καταστεί αναπόφευκτη; Η δήλωση Νταβούτογλου είναι κατ’ εμέ μια κατ’ εξοχή προσπάθεια ψυχολογικού πολέμου. Ο Νταβούτογλου και ο κάθε Νταβούτογλου γνωρίζει τι είναι αυτό που διαταράσσει τα μέγιστα τον ψυχισμό του κάθε Κύπριου πατριώτη. Είναι το φάντασμα της διχοτόμησης και η άλλη του όψη, τα “δυο κράτη”.

» Διακηρύττει λοιπόν αυτός τα περί “διχοτόμησης και “δυο κρατών”, με χειροκροτητές του τα “iç oğlan” της Άγκυρας στις τουρκοκρατούμενες περιοχές, ακριβώς διότι γνωρίζει ότι η εξαγγελία και μόνο, αποσυντονίζει την πολιτική ηγεσία αλλά και τους πολίτες. Επί του προκειμένου, χαρακτηριστική υπήρξε η αντίδραση του Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ σε ένα πολυδιαβασμένο κείμενο του. Απευθυνόμενος στον κύριο “Μηδενικά Προβλήματα”, τού είπε να πάρει τα “δυο κράτη” και να τα βάλει εκεί που ξέρει.

Ούτε η “διχοτόμηση” αλλά ούτε τα “δυο κράτη” εξυπηρετούν τα άμεσα και μακροπρόθεσμα στρατηγικά σχέδια της Άγκυρας για την Κύπρο και την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Μακροχρόνιος στόχος της Άγκυρας είναι να υπάρχει στην Κύπρο ένα πολιτικό μόρφωμα το οποίο δεν θα έχει κανένα από τα βασικά λειτουργικά γνωρίσματα κράτους».

Αυτά έγραψε -μεταξύ άλλων- ο καθηγητής κ. Ευρυβιάδης. Ίδια μ’ αυτά που είχα δημοσιεύσει σε ανύποπτο χρόνο. Ελπίζω, να γίνουν αντιληπτά από τους Έλληνες πολιτικούς, ώστε να μη παγιδεύονται από την μπλόφα των Τούρκων.

Ο Μακεδών

ΟΗΕ: Αδιέξοδο στην επανάληψη των συνομιλιών στο Κυπριακό…

Εντείνεται μυστικά ή φανερά η στρατιωτική φρασεολογία και η πρακτική ψυχροπολεμικών ασκήσεων και επίδειξης δύναμης τόσο από τη μεριά των κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου -με τις πλάτες του νέου «ανίερου» άξονα με το καθεστώς του Ισραήλ και τη χούντα του στρατάρχη Σίσι στην Αίγυπτο- όσο και από την πλευρά του κεθεστώτος της Τουρκίας, καθώς εντείνεται ο ανταγωνισμός στην περιοχή για τον έλεγχο των θαμμένων ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πήραμε τα υποβρύχια και τώρα κοιμόμαστε ήσυχοι! Ελλάδα και Κύπρος με πάσα μυστικότητα πραγματοποιούν τις τρεις τελευταίες μέρες μεγάλη διακλαδική άσκηση στην Κύπρο. Πληροφορίες της «Ε» αναφέρουν ότι στην άσκηση συμμετέχουν όλα τα διαθέσιμα μέσα της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου και δυνάμεις του Ελληνικού στρατού, της αεροπορίας και του ναυτικού, την ίδια ώρα που η ελληνική κυβέρνηση ψάχνει στηρίγματα “εθνικής συναίνεσης” στο εσωτερικό σε μια προσπάθεια να πιαστεί όπου βρει εγκλωβισμένη στα αδιέξοδα της κρίσης και των μνημονίων… στο βωμό του χρέους.

Η άσκηση είχε κρατηθεί μυστική για να αποφευχθεί περαιτέρω ένταση, ωστόσο υπήρξαν διαρροές με το κυπριακό υπουργείο Άμυνας να μην κάνει κανένα απολύτως σχόλιο. Την Πέμπτη έγινε ρίψη αλεξιπτωτιστών από ελληνικά αεροσκάφη C-130, που μετέφεραν καταδρομείς από τη 2η ΜΑΛ στην Κρήτη. Εντονη είναι επίσης η παρουσία πλοίων και αεροσκαφών στην ευρύτερη περιοχή της Κύπρου, τα οποία ασκούνται σε συνεργασία με τις κυπριακές δυνάμεις αεράμυνας και τις παράκτιες συστοιχίες πυραύλων για στόχους εδάφους – θαλάσσης. Στην άσκηση συμμετέχει και η ΕΛΔΥΚ.

Επίσης, με στρατιωτική φρασεολογία και δια στόματος στρατιωτικών αναφέρεται πλέον η Άγκυρα στο θέμα των ερευνών στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο αρχηγός του τουρκικού ΓΕΝ ναύαρχος Μπουλέντ Μποστάνογλου δήλωσε ότι «οι κανόνες εμπλοκής έχουν παραδοθεί στο τουρκικό πολεμικό ναυτικό» και ότι το τελευταίο θα κινηθεί με βάση αυτούς.

Σε δηλώσεις που έκανε σε δημοσιογράφους σχετικά με τις ναυτικές ασκήσεις «Γαλάζια Φάλαινα», ο Μποστάνογλου ρωτήθηκε αν οι ασκήσεις σχετίζονται με την ένταση στην περιοχή και είπε πως αυτές πραγματοποιούνται κάθε δύο χρόνια και ότι αποσκοπούν στην ανάπτυξη της ικανότητας συνεργασίας με τους συμμάχους».

Ερωτηθείς για το τι θα γίνει αν τα πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού συναντηθούν στη Μεσόγειο με πλοία της Ελλάδας ή του Ισραήλ ο Τούρκος ναύαρχος είπε «θα κινηθούμε σύμφωνα με τους κανόνες εμπλοκής που μας έχουν δοθεί. Οι κανόνες εμπλοκής έχουν παραδοθεί από το γραφείο του πρωθυπουργού στο γενικό επιτελείο ενόπλων δυνάμεων κι από εκεί στο γενικό επιτελείο ναυτικού. Οι δυνάμεις μας θα συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους στην περιοχή για την επίγνωση κατάστασης».

Ισραηλινοί στρατιώτες

Ο Μποστάνογλου είπε επίσης ότι «οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις προστατεύουν από κοντά και υποστηρίζουν το ερευνητικό σκάφος Μπαρμπαρός Χαϊρετίν Πασά. Παράλληλα παρακολουθούν από απόσταση 900 χιλιομέτρων το ερευνητικό σκάφος που έχει ενοικιάσει η Ελληνοκυπριακή διοίκηση Νότιας Κύπρου. Οι εντολές που έχουμε αυτή τη στιγμή είναι να μην παραβιάσουμε την απόσταση των 900 χιλιομέτρων. Και γι αυτό το λόγο δεν υπήρξε οποιαδήποτε παρενόχληση».

Οι ασκήσεις «Γαλάζια Φάλαινα» διεξάγονται στις 6-14 Νοεμβρίου με τη συμμετοχή και νατοϊκών στοιχείων από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Ισπανία και τον Καναδά, καθώς και μιας φρεγάτας από το Πακιστάν. Ξεκίνησαν στη ναυτική βάση «Ακσάζ» στη Μαρμαρίδα και θα συνεχιστούν με ασκήσεις άμυνας. Η τελική φάση προβλέπει επίσκεψη στο λιμάνι της Αττάλειας.

ΟΗΕ: Αδιέξοδο στην επανάληψη των συνομιλιών στο Κυπριακό

Πρόταση από πέντε σημεία υπέβαλε στις επαφές του σε Άγκυρα, Αθήνα και Λευκωσία ο ειδικός σύμβουλος του γ.γ. του ΟΗΕ , Έσπεν Άϊντε για επανάληψη των συνομιλιών στο Κυπριακό και αποχώρηση του Barbaros από την Κυπριακή ΑΟΖ.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» η πρόταση προβλέπει:

-Πρώτο, θα συγκροτηθεί κοινή επιτροπή από Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους για τους υδρογονάνθρακες.

Δεύτερο, θα αποχωρήσει από την περιοχή το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Barbaros.

Τρίτο, θα επαναληφθούν οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό.

Τέταρτο, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, θα υποβάλει εκθέσεις προόδου των συνομιλιών.

Πέμπτο, θα επαναληφθεί και η γνωστή διαδικασία των χιαστί επαφών. Με τη μετάβαση, δηλαδή, του Ελληνοκύπριου διαπραγματευτή, Ανδρέα Μαυρογιάννη στην ‘Αγκυρα και του (νέου) Τουρκοκύπριου, Εργκιούν Ολγκούν στην Αθήνα.

Σύμφωνα με το ΡΙΚ η πρόταση απερρίφθη και από τις δύο πλευρές.

Από την ελληνοκυπριακή με τη βασική τοποθέτηση ότι η Τουρκία δημιούργησε το πρόβλημα και αυτή θα πρέπει να το λύσει, ενώ συζήτηση για τα οφέλη από το φυσικό αέριο τίθενται μόνο μετά τη λύση. Ελέχθη επίσης στον κύριο Άϊντε ότι μια τέτοια επιτροπή θα οδηγούσε αυτομάτως σε αδιέξοδο στο θέμα των υδρογονανθράκων.

Η τουρκική πλευρά απέρριψε την πρόταση, επειδή ζητά πάγωμα κάθε διαδικασίας στα θέματα υδρογονανθράκων και ματαίωση όλων των γεωτρήσεων.

με πληροφορίες ΑΠΕ

Έτοιμες για εμπλοκή» οι τουρκικές δυνάμεις, μετά το μήνυμα Ερντογάν προς Αθήνα-Λευκωσία…

Κι άλλο “λάδι στη φωτιά” της υποβόσκουσας ελληνοτουρκικής κρίσης ρίχνει  η Τουρκία, επιμένονταςστην τακτική της κλιμακούμενης έντασης, των έμμεσων απειλών και των προκλήσεων. Μετά τον πρόεδρο Ερντογάν, που διεμήνυσε ανεπισήμως προς Αθήνα-Λευκωσία ότιδεν πρόκειται να κάνει “ούτε βήμα πίσω” στην υπόθεση των ΑΟΖ και ότι θα συνδέσει το θέμα των υδρογονανθράκων της Κύπρου με την εκμετάλλευση πιθανών κοιτασμάτων στο Αιγαίο, τη σκυτάλη παίρνουν οι στρατοκράτες της Αγκυρας. Χρησιμοποιώντας “ξύλινη” στρατιωτική φρασεολογία προειδοποιούν εμμέσως πλην σαφώς ότι οι δυνάμεις τους είναι έτοιμες για εμπλοκή, η οποία μπορεί να προκαλέσει “ανάφλεξη” στην περιοχή.

Στο θέμα των ερευνών για φυσικό αέριο και του καθορισμού των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, που ήταν μέχρι τώρα αντικείμενο παρασκηνιακών διαβουλεύσεων σε κυβερνητικό και διπλωματικό επίπεδο, υπεισέρχεται πλέον και ο στρατιωτικός παράγων, καθιστώντας ορατό τον κίνδυνο “θερμού επεισοδίου”.

Αφορμή για την εμφάνιση των Τούρκων στρατηγών στο προσκήνιο ήταν οι ναυτικές ασκήσεις «Γαλάζια Φάλαινα», που διεξάγονται σε θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, ορισμένες από τις οποίες θεωρητικά ανήκουν στην ελληνική ΑΟΖ. Στις ασκήσεις μετέχουν νατοϊκές δυνάμεις από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Ισπανία και τον Καναδά.

Η έμμεση απειλή-προειδοποίηση διατυπώθηκε από τον αρχηγό του τουρκικού ΓΕΝ ναύαρχο Μπουλέντ Μποστάνογλου, ο οποίος δήλωσε ότι «οι κανόνες εμπλοκής έχουν παραδοθεί στο τουρκικό πολεμικό ναυτικό», το οποίο θα κινηθεί με βάση αυτούς.

Ερωτηθείς για το τι θα γίνει αν τα πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού συναντηθούν με πλοία της Ελλάδας ή του Ισραήλ, ο Τούρκος ναύαρχος είπε: «Θα κινηθούμε σύμφωνα με τους κανόνες εμπλοκής που μας έχουν δοθεί. Οι κανόνες εμπλοκής έχουν παραδοθεί από το γραφείο του πρωθυπουργού στο Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων κι από εκεί στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού. Οι δυνάμεις μας θα συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους στην περιοχή, έχοντας επίγνωση της κατάστασης»..

Οι αποκαλούμενοι «κανόνες εμπλοκής» αφορούν τον τρόπο αντίδρασης στρατιωτικών μονάδων και την έκταση-ένταση των στρατιωτικών μέτρων που λαμβάνει ένα κράτος απέναντι σε «εξωτερικές απειλές».

Η χρήση του όρου από τον αρχηγό του τουρκικού ΓΕΝ προκαλεί ερωτηματικά. Διπλωματικοί σχολιαστές εκτιμούν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο η Αγκυρα διαμηνύει εμμέσως ότι θεωρεί ως  «απειλή» οποιαδήποτε ενέργεια μπορεί να συνιστά αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους σε τμήμα της κυπριακης ΑΟΖ.