Σε «αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών» αναφέρεται σε σημερινή του ανακοίνωση ο εκπρόσωπος της ΝΔ, Κώστας Καραγκούνης, κατηγορώντας παράλληλα την κυβέρνηση ότι αθετεί τα όσα έλεγε μέχρι σήμερα.

«Λίγες μόνο ημέρες μετά τις εκλογές και πριν τις προγραμματικές δηλώσεις, η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, δια του λαλίστατου κ. Βαρουφάκη, ομολογεί απερίφραστα ότι: Πρώτον, η διαγραφή χρέους δεν είναι πλέον στο τραπέζι, αθετώντας τα όσα έλεγαν μέχρι σήμερα. Δεύτερον, ότι δεν θα τηρήσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις», σημειώνεται στην ανακοίνωση και προστίθεται:

«Στην αντίπερα όχθη, ο κ. Στρατούλης τόνισε ότι:

Πρώτον, το χρέος θα διαγραφεί και

δεύτερον, θα τηρηθούν στο ακέραιο οι προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Κάπου στη μέση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Σακελλαρίδης συμφώνησε με τον κ. Στρατούλη, επικαλούμενος τον κ. Βαρουφάκη!

Η κυβέρνηση οφείλει αμέσως να ανακοινώσει την επίσημη θέση της, ενόψει των κρίσιμων συζητήσεων, που διεξάγονται για την πορεία της χώρας».

«Η πολιτική θέση της ελληνικής κυβέρνησης είναι σταθερά η διαγραφή μέρους του δημόσιου χρέους», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης, σχολιάζοντας τη συνέντευξη του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη, στους «Financial Times».

«Δεν υπάρχει καμία στροφή, δεν υπάρχει καμία κωλοτούμπα», τόνισε ο κ. Σακελλαρίδης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ και επισήμανε πως η κυβέρνηση θα μείνει πιστή στην θέση της διαγραφής τόσο στις επικείμενες επαφές του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με Ευρωπαίους ηγέτες σε Ρώμη, Βρυξέλλες και Παρίσι, όσο και στις προγραμματικές δηλώσεις.

Υπογράμμισε, πως ο κ. Βαρουφάκης αναφέρεται σε «τεχνικές» που έχουν ως στόχο να καταστεί το χρέος βιώσιμο και να μειωθεί το βάρος που φέρουν οι Έλληνες πολίτες.

Σχετικά με το ενδεχόμενο συνάντησης του Αλέξη Τσίπρα με την Άνγκελα Μέρκελ, ο κ. Σακελλαρίδης ανέφερε ότι από την ελληνική πλευρά δεν υπάρχει κανένα αίτημα για συνάντηση, διευκρίνισε, ωστόσο, πως η Ελλάδα σέβεται το ρόλο της Γερμανίας και της κ. Μέρκελ στην Ευρώπη.

Την προσωρινή έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ προτείνει ο ιστορικός της Οικονομίας Βέρνερ Πλούμπε. «Χωρίς ευρώ θα αποκατασταθεί η ανταγωνιστικότητα και οι Έλληνες θα ορίζουν μόνοι τους τη μοίρα της χώρας τους».

Σε συνέντευξή του στην γερμανική δημόσια ραδιοφωνία (DLF) εξηγεί: «Ένα κούρεμα δεν ωφελεί την Ελλάδα από τη στιγμή που προς το παρόν δεν αποπληρώνει πιστώσεις. Για διαπραγματευτικούς λόγους διατυπώνεται αίτημα για κούρεμα του χρέους, έτσι ώστε μετά από το βροντερό ‘όχι’ των ευρωπαίων εταίρων να δοθούν ντε φάκτο στην Ελλάδα μία ακόμη μεγαλύτερη παράταση στην αποπληρωμή του χρέους και διευκολύνσεις στη χρηματοδότησή του».

Ο γερμανός ιστορικός εμφανίζεται πεπεισμένος ότι οι πιστώσεις που δόθηκαν στην Ελλάδα στηρίζουν το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό σύστημα και δεν βοήθησαν τον ελληνικό πληθυσμό να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι παρά την διάθεση τεράστιων ποσών, η ανεργία στην Ελλάδα εξακολουθεί να κυμαίνεται στο 25%.

«Στόχος της βοήθειας είναι να θωρακιστεί το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό σύστημα, αλλά και η ασταθής δομή του ευρώ, που έπρεπε να προστατευθεί με κάθε τίμημα, λέει ο γερμανός ειδικός. Ορθά επισημαίνεται ότι από την οικονομική βοήθεια δεν επωφελήθηκε ο ελληνικός πληθυσμός. Τα χρήματα διατέθηκαν για την σταθεροποίηση του ευρωπαϊκού δημοσιονομικού συστήματος από το οποίο εξαρτάται η Ελλάδα, αλλά και η υπόλοιπη ευρωζώνη. Αν αναλογιστούμε ότι στην Ευρώπη αναχρηματοδοτούνται κάθε χρόνο περίπου 600 δισ. ευρώ τότε καταλαβαίνουμε ότι χρειάζεται για αυτό ένα εύρυθμο δημοσιονομικό σύστημα. Και αυτό προστατεύεται».

Κατά την άποψη του καθηγητή Βέρνερ Πλούμπε ο μόνος δρόμος για να βγει η Ελλάδα από την κρίση είναι να εγκαταλείψει προσωρινά την ευρωζώνη:

«Τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Η Ελλάδα έχει ωστόσο πολλά πλεονεκτήματα, όπως η γεωγραφική της θέση στην ανατολική Μεσόγειο. Η ισχύς των ελλήνων εφοπλιστών σίγουρα δεν είναι τυχαία. Η συμμετοχή στο ευρώ, αλλά και οι διεθνείς και ευρωπαϊκοί οικονομικοί συσχετισμοί καθιστούν τη χώρα ακριβή. Την ίδια στιγμή η χώρα ‘διογκώθηκε’ υπερβολικά οικονομικά χάρη στον χαμηλότοκο δανεισμό. Το ζητούμενο είναι τώρα να απελευθερωθεί η χώρα από την πίεση του ευρώ. Κατά την άποψή μου η Ελλάδα θα έπρεπε να εγκαταλείψει για ένα διάστημα το ευρώ έτσι ώστε να αποκατασταθεί όσο γίνεται η ανταγωνιστικότητά της. Το θετικό μιας αποχώρησης θα ήταν ότι οι Έλληνες θα όριζαν πια μόνοι τις τύχες τους. Διότι η εντύπωση μετά την νίκη του Αλέξη Τσίπρα είναι ότι Βρυξέλλες και Βερολίνο δυσανασχετούν με τη λαϊκή ετυμηγορία στην Ελλάδα. Αν λοιπόν η ευρωζώνη οδηγήσει στο να αμφισβητείται η νομιμότητα δημοκρατικών αποφάσεων επειδή δεν συνάδουν με τους κανόνες του ευρώ, τότε έχουμε πρόβλημα»., καταλήγει ο γερμανός ιστορικός.

Περίπου 20 άτομα, εκπρόσωποι των εργαζομένων αλυσίδας ηλεκτρικών ειδών, βρίσκονται αυτή την ώρα έξω από το υπουργείο Εργασίας.

Όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, έχουν ήδη απολυθεί περίπου 100 άτομα από τους συνολικά 350 συναδέλφους τους, ενώ οι υπόλοιποι παραμένουν απλήρωτοι επί μήνες.

Αρχικά, η ασφάλεια του υπουργείου κατέβασε τα ρολά για να αποτρέψει την είσοδό τους στο κτίριο, αμέσως όμως τα ρολά ανέβηκαν ξανά και δεν σημειωθεί καμία ένταση.

Η αντιπροσωπεία των εργαζομένων ζητά συνάντηση με κάποιον από το υπουργείο Εργασίας για να ζητήσει τη μεσολάβηση του υπουργού και την καταβολή των δεδουλευμένων τους.

Χιλιάδες προσλήψεις στο χώρο της Υγείας και της Παιδείας αλλά και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς προανήγγειλε ο αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γιώργος Κατρούγκαλος. «Οι προσλήψεις θα γίνουν όπου υπάρχουν ανάγκες», τόνισε.Μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ο κ. Κατρούγκαλος ανέφερε ότι η κυβέρνηση έχει παραλάβει βαθύτατες αδικίες από τους προκατόχους της, υπογράμμισε ωστόσο ότι «μέχρι να ανακάμψει η οικονομία δεν μπορεί να βελτιωθεί η μισθολογική κατάσταση των δημοσίων υπαλλήλων».

«Κανείς δεν θα χάσει τη θέση του στο Δημόσιο. Θα προχωρήσουμε σε ένα τίμιο σύστημα αξιολόγησης και κινητικότητας που δεν σημαίνει απόλυση», επισήμανε.

Ο κ. Κατρούγκαλος δήλωσε «ορκισμένος εχθρός της άρσης της μονιμότητας» και υπογράμμισε ότι «η αξιολόγηση που έκανε ήταν φερετζές για την απόλυση».

Αναστέλλεται η εφαρμογή του νόμου «Λοβέρδου – Κουτρουμάνη» (Ν.3863/2010) που προβλέπει νέο τρόπο υπολογισμού των κύριων συντάξεων, με βασική και αναλογική σύνταξη, ενώ «παγώνει» κάθε διάταξη που οδηγεί στην αλλαγή της φυσιογνωμίας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης από διανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό.Το «ξήλωμα» του νόμου 3863 αποτελεί σύμφωνα με τους σχεδιασμούς της νέας ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας στην Κοινωνική Ασφάλιση κεντρικό στόχο, παράλληλα με την κατάργηση κάθε διάταξης που προβλέπει την εφαρμογή ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις.

Όλες οι προωθούμενες αλλαγές στηρίζονται στην κεντρική πολιτική επιλογή της νέας κυβέρνησης για προστασία των συντάξεων και βάσει των σχεδιασμών, θα χρηματοδοτηθούν από την αναδιάρθρωση κονδυλίων του κρατικού προϋπολογισμού και αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», χωρίς πρόβλεψη για «ισοδύναμα μέτρα», στη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων σχεδιάζουν την προώθηση διατάξεων με άμεσο δημοσιονομικό κόστος άνω των 850 εκατ. ευρώ (καταβολή 13ης σύνταξης και κατάργηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις), προσβλέποντας στην αναδιάρθρωση κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Αντίστοιχα, για τα ελλείμματα των Ταμείων εκτιμούν ότι θα υπάρξει διατήρηση της κρατικής επιχορήγησης στα επίπεδα του 2014. Μια τέτοια πιθανότητα, εφόσον εγκριθεί, υπολογίζεται ότι θα δώσει ανάσα ύψους 1,5 δισ. ευρώ στο σύστημα, όσο δηλαδή εκτιμάται και το έλλειμμα των Ταμείων βάσει των προϋπολογισμών τους. Αύξηση εσόδων αναμένεται και από την προώθηση νέας βελτιωμένης ρύθμισης χρεών προς τα Ταμεία.

Ο σχεδιασμός προβλέπει επίσης, τη δημιουργία «Ταμείου Εθνικού Πλούτου και Κοινωνικής Ασφάλισης» στο οποίο θα διοχετευθούν έσοδα από τη διαχείριση του φυσικού πλούτου της χώρας (εκμετάλλευση ορυχείων, μεταλλείων και πιθανότατα στο μέλλον, υδρογονανθράκων), καθώς και έσοδα από εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, με τον αναπληρωτή υπουργό Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Δ. Στρατούλη να απορρίπτει για την ώρα, λύσεις όπως η επιβολή εισφοράς στις τραπεζικές συναλλαγές. Δεν αποκλείεται, πάντως, στον ασφαλιστικό αυτό κουμπαρά να κατευθυνθούν ειδικοί πόροι από φορολογικά έσοδα, καθώς και ποσοστό από τα πρόστιμα που επιβάλλονται από τις ανεξάρτητες αρχές. Υπό εξέταση είναι και η εισφορά στους προμηθευτές που συμμετέχουν σε δημόσιους διαγωνισμούς, καθώς και έσοδα από την αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας.

Εξαιρετικά βαρύ είναι το κλίμα στη Νέα Δημοκρατία για τη στρατηγική που ακολουθεί ο πρόεδρος του κόμματος μετά την ήττα στις εκλογές.

Ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται ακολουθεί την τακτική που θέλει να περιμένει την αποτυχία της κυβέρνησης για να επιχειρήσει ολική επαναφορά, ωστόσο υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις από βουλευτές του κόμματος.

Όπως και να έχει η επιτυχία ή όχι των διαπραγματεύσεων θα καθορίσει τις εξελίξεις στη ΝΔ, αφού ακόμη και ο Φαήλος Κρανιδιώτης, τόνισε ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ πετύχει με τους δανειστές, τότε θα πρέπει να λογοδοτήσει το κόμμα για όσα έγιναν το 2012.

Βαρόμετρο θα αποτελέσει η συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας την Πέμπτη στη μία το μεσημέρι, μετά την ορκωμοσία των βουλευτών.

Φαίνεται ότι ο Αντώνης Σαμαράς και οι συνεργάτες του δεν θέλουν να δοθεί ο λόγος στους βουλευτές. Βέβαια ακόμη και αν δοθεί μένει να φανεί αν κάποιος θα ζητήσει το λόγο.

Για την ώρα το θέμα ημερήσιας διάταξης είναι η ομιλία προέδρου.

Ο κ. Σαμαράς δέχεται έντονη κριτική για τη λογική της προσωρινής ήττας και της αριστερής παρένθεσης, καθώς αυτό συνδέεται άμεσα με την αποτυχία της χώρας.

«Θέλω να είμαστε σοβαροί, οργανωμένοι, συστρατευμένοι και να πάμε τη χώρα στην έξοδο από το μνημόνιο, στην ομαλότητα. Δεν θέλω να αποτύχει η κυβέρνηση. Εμείς θέλουμε να υπάρχει εθνική στρατηγική και εθνική συναίνεση», τόνισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, σε εφ όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε στον τηλεοπτικό σταθμό STAR.

Είπε ειδικότερα ότι πρέπει να φύγουμε από το μνημόνιο και όχι να το παρατείνουμε, να περάσουμε στην προληπτική πιστωτική γραμμή και να πάμε και σε προληπτικό πρόγραμμα του ΔΝΤ. Είπε ότι «έχουμε υποχρέωση να στηρίξουμε τη νέα κυβέρνηση ιδίως στην διεθνή δραστηριότητα της» και ότι «προς τα έξω πρέπει να είμαστε ενωμένοι». Ο κ. Βενιζέλος είπε ότι δεν μπορεί να υλοποιηθεί το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ και εκτίμησε ότι η νέα κυβέρνηση θα αποκτήσει πολύ γρήγορα συνείδηση της ευθύνης της, θα κάνει στροφή και θα έρθει στον άξονα της εθνικής στρατηγικής που έχει πει το ΠΑΣΟΚ.

Υποστήριξε ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει διαπραγμάτευση, αλλά ένα «παιχνίδι εντυπώσεων» και επαφές περιφερειακού χαρακτήρα. «Όλα αυτά είναι προκαταρκτικά, δεν έχουμε μπει στο κυρίως θέμα», είπε και σημείωσε ότι ακόμα δεν έχει γίνει επαφή με το ΔΝΤ. Παραπέμποντας στη δήλωση του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα στο Bloomberg ότι δεν θα γίνουν μονομερείς ενέργειες ως προς το χρέος, ο κ. Βενιζέλος υποστήριξε ότι έγινε μια σημαντική, σωστή στροφή για το θέμα του χρέους και εκτίμησε ότι έτσι θα γίνει και η στροφή στο ζήτημα της παράτασης και τελικά θα πάμε στο τέλος του μνημονίου και στην προληπτική γραμμή. Στο ίδιο πλαίσιο, αναφορικά με τη «στροφή» για το χρέος, ο κ. Βενιζέλος ενέταξε και την πρόσληψη της Lazard ως συμβούλου. Επιπλέον χαρακτήρισε τραγικό λάθος να μην θέλει η κυβέρνηση τις υπολειπόμενες δόσεις. ‘Άσκησε κριτική για το ότι η κυβέρνηση δεν θέλει τις μεταρρυθμίσεις της προηγούμενης κυβέρνησης. Είπε ότι στηρίζει απολύτως αυτά που λέει η κυβέρνηση για αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, για να προσθέσει ότι όμως υπάρχει ένα πελατειακό κράτος που έχει πολλούς προεκλογικούς πελάτες. Ο κ. Βενιζέλος τόνισε ότι το μεγάλο μέτρο κατά της φοροδιαφυγής είναι η αναδρομική άρση του τραπεζικού απορρήτου. Σε αυτό το πλαίσιο, ερωτηθείς σχετικά με τη λίστα Λαγκάρντ και το «στικάκι», είπε ότι εκείνος το παρέδωσε και απεδείχθη ύπαρξη εγκληματικής ενέργειας, αλλιώς δεν θα είχε αποδειχτεί τίποτα.

Είπε ότι επί των ημερών του υπήρξε η καθολική άρση του τραπεζικού απορρήτου αναδρομικά και ότι έχει στείλει από το 2011 τα εμβάσματα εξωτερικού για έλεγχο όλα. Ερωτηθείς τι απέδωσαν, είπε ότι τώρα πρέπει να πάνε στον νέο υπουργό να πουν τι απέδωσαν «και εκεί θα δούμε πολλά ονόματα όλων των πολιτικών αποχρώσεων. Γιατί εμείς τα στείλαμε φόρα παρτίδα αμέσως». Πρόσθεσε ότι από το 2011 τον έχουν διαδεχθεί πολλοί υπουργοί Οικονομικών, για να προσθέσει ότι δεν πιστεύει ότι καθυστερούν αυτοί αλλά ότι υπάρχουν διαδικασίες και πως συνεπώς το θέμα είναι το κράτος συνολικά. «Εμάς μας καταλόγισαν ευθύνη γι’ αυτό, τώρα που έχουν δοθεί υποσχέσεις για αποτελεσματικότητα, τώρα θα δούμε τα αποτελέσματα», είπε.

Αναφορικά με τις δηλώσεις του Μπάρακ Ομπάμα για την Ελλάδα, είπε ότι έχουν ειπωθεί ξανά και εκτίμησε ότι είναι μια δήλωση που στηρίζει ρητορικά και φιλικά τη χώρα, αλλά όμως δεν θα έχει επίπτωση στη συμπεριφορά του ΔΝΤ. Σε αυτό το σημείο μνημόνευσε συνομιλία που είχε την ευκαιρία να έχει μαζί του, παρουσία του πρωθυπουργού, τον Σεπτέμβριο του 2014 στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξέφρασε τη στήριξη του στην Ελλάδα και ο κ. Βενιζέλος του ζήτησε να το πει στη διοίκηση του ΔΝΤ και συγκεκριμένα στον Αμερικανό αναπληρωτή γενικό διευθυντή. Ο κ. Βενιζέλος είπε ότι το ΔΝΤ το ήθελε και το θέλει η Γερμανία. Σε σχετική ερώτηση, είπε ότι ο ίδιος δεν έχει πει ποτέ για «success story», ενώ κατηγόρησε την κυβέρνηση Καραμανλή 2004-2009 για τον εκτροχιασμό.

Για το εάν θα έβλεπε θετικά το όνομα του Δημήτρη Αβραμόπουλου για την προεδρία της Δημοκρατίας, είπε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν το ενδιαφέρει, μεταξύ άλλων, εάν ο Πρόεδρος θα προέρχεται από την κεντροδεξιά ή την κεντροαριστερά και ότι «θα συμφωνήσουμε σε έναν συναινετικό Πρόεδρο που δεν θα είναι όμως προϊόν παρασκηνιακών διεργασιών και δεν θα θέλαμε να υπάρχουν ίχνη τυχοδιωκτισμού». Τόνισε ότι εάν πρόκειται να προταθεί ενεργό στέλεχος κόμματος, πρέπει να συμφωνεί το κόμμα του και πως «αν πληρούνται οι προϋποθέσεις, ο κ. Αβραμόπουλος αναμφισβήτητα έχει τα προσόντα να είναι ΠτΔ εφόσον συμφωνήσει το κόμμα του». Είπε ακόμα ότι «ο κ. Αβραμόπουλος είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο έχουμε φιλική σχέση, αλλά και με πάρα πολλούς άλλους έχουμε φιλική σχέση» και πως «εμένα με ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή η θεσμική διάσταση».

Αναφορικά με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για εξεταστική για τα μνημόνια, ο κ. Βενιζέλος σχολίασε: «καλή ιδέα, θα την ψηφίσουμε και θα μετάσχουμε». Πρόσθεσε ότι «αυτό όμως σημαίνει ότι θα κάνουμε εξεταστική για το πώς φτάσαμε στην οικονομία το 2009, για το μνημόνιο 1 και το μνημόνιο 2 και καλού κακού επειδή μπορεί να πάμε στην παράταση και το μνημόνιο 3, να συνεχίσει αυτή η εξεταστική».

Ο κ. Βενιζέλος είπε ότι είναι οριστικό ότι φεύγει από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Για το εάν η εκλογή της νέας ηγεσίας θα γίνει απευθείας από τη βάση, είπε ότι θα αποφασίσει το συνέδριο, το χαρακτήρισε εξαιρετικά πιθανό, πρόσθεσε ότι δεν θα αναμιχθεί σε αυτό και ότι δεν πρόκειται να επηρεάσει τίποτα. Είπε ακόμα ότι αν το συνέδριο κρίνει ότι πρέπει να γίνει άμεση εκλογή, τότε αυτό θα γίνει, αφού έχουμε ακούσει προγραμματικές θέσεις.

Χαρακτήρισε «γελοιότητα» την κατηγορία ότι έριξε τον Γ. Παπανδρέου από την πρωθυπουργία και «κωμικά» τα περί μη πρότασής του από τον κ. Παπανδρέου για την πρωθυπουργία. Αναφέρθηκε εκτενώς στο θέμα του δημοψηφίσματος, λέγοντας, μεταξύ άλλων, ότι τον αιφνιδίασε ο κ. Παπανδρέου γιατί την προηγούμενη μέρα του είχε ανακοινώσει ότι θα ζητήσει η κυβέρνηση ψήφο εμπιστοσύνης και την επομένη στην ΚΟ τον άκουσε να προτείνει δημοψήφισμα, και εξήγησε μεταξύ άλλων ότι στην επιστροφή από τις Κάννες έκανε αυτή τη δήλωση γιατί αλλιώς θα κατέρρεε η οικονομία και πως με αυτή τη δήλωση συμφώνησε και ο κ. Παπανδρέου λίγο αργότερα στο υπουργικό συμβούλιο.

Στη στάση που κρατά το κόμμα της ΝΔ και ειδικότερα ο ηγέτης της Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής της ΝΔ και πρώην υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης.

Μιλώντας στον Real FM και απαντώντας στο ερώτημα αν είναι ικανοποιημένος από την όποια αυτοκριτική έχει γίνει μέχρι στιγμής από την παράταξη και από τον ηγέτη της και αν θα έπρεπε ο πρόεδρος του κόμματος μετά από τέτοια ήττα να κινήσει διαδικασίες και για αποτίμηση των αιτιών, ο κ. Στυλιανίδης τόνισε: «Πρώτα απ΄ όλα θεωρώ ότι δεν έχει γίνει αυτοκριτική. Δεύτερον πιστεύω ότι η αυτοκριτική δεν γίνεται με μονολόγους, αλλά με διάλογο. Και τρίτον υποστηρίζω ότι θα πρέπει συντεταγμένα, νηφάλια, ψύχραιμα και συλλογικά, όχι με παράλληλους μονολόγους να ανοίξει η διαδικασία η εσωτερική αυτής της συζήτησης σε όλα τα όργανα. Κοινοβουλευτική ομάδα, πολιτικό συμβούλιο, πολιτική επιτροπή, νομαρχιακές συνελεύσεις και στο τέλος συνέδριο. Αν θέλουμε να προσδιορίσουμε με σαφήνεια τα λάθη, να τα διορθώσουμε και βεβαίως να οριοθετήσουμε και τη νέα ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα με την οποία θα μπορέσουμε να ατενίσουμε αξιόπιστα το μέλλον».

Στο ερώτημα αν σε αυτή τη διαδικασία μπορεί να τεθεί και θέμα ηγεσίας ο πρώην υπουργός απάντησε: «Είμαι ο τελευταίος που θα μπορούσα να το πω αυτό. Εκτιμώ ότι αυτό είναι κάτι που προκύπτει ή δεν προκύπτει μέσα από τις ίδιες τις διαδικασίες. Θα ήταν λάθος ο καθένας μας ατομικά με βάση τα προσωπικά του, τις φιλοδοξίες του, με βάση τις ανησυχίες του να θέτει αυθαιρέτως αυτά τα ζητήματα. Είναι ζητήματα τα οποία αφορούν τη διεργασία και τη δημοκρατική λειτουργία μέσα σε μία μεγάλη παράταξη».

Σχετικά με την παρουσία του Κώστα Καραμανλή και την επίκληση από πολλές πλευρές και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να παίξει κάποιο ρόλο στο εσωτερικό του κόμματος ξανά ο κ. Στυλιανίδης υπογράμμισε: «Επειδή ξέρετε ότι λέω τα ίδια πράγματα και είμαι συνεπής σε αυτό που πιστεύω χωρίς να φοβάμαι να το υποστηρίξω θα υπενθυμίσω αυτό που είχα πει τον Φεβρουάριο του 2013, γιατί ισχύει ακόμα. Πιστεύω ότι ο Κώστας Καραμανλής είναι μία χρυσή εθνική εφεδρεία. Δεν μπορεί να αναλωθεί ούτε ως κομματάρχης, ούτε ως θα έλεγα μέρος ενός τρέχοντος παιχνιδιού. Είναι ένας έμπειρος πολιτικός, νομίζω ότι και ο ίδιος έχει κάνει την αυτοαξιολόγησή του και είδε τα λάθη, τις παραλείψεις της δική του κυβερνητικής θητείας, είναι μία εφεδρεία που εύχομαι να μην τη χρειαστεί η χώρα μας, γιατί μόνο σε μία περίπτωση ανάγκης θα χρειαζόταν την εμπειρία του, αλλά είναι εκεί. Και ως τέτοια θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε, να τον σεβόμαστε και να τον προστατεύουμε. Αυτή είναι η γνώμη η δική μου».

Το πώς παγιώθηκε η μεταστροφή του εκλογικού σώματος υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και κατά της ΝΔ μετά τις ευρωεκλογές του 2014, αναλύει σε άρθρο του στο προσωπικό του ιστολόγιο ο Γιάννης Μαυρής της Public Issue.Όπως εξηγεί ο ίδιος στο mavris.gr από το 2010, η στάση της κοινής γνώμης απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές της λιτότητας παρέμεινε πλειοψηφικά αρνητική (70% κατά, μόλις 30% υπέρ). Ουδέποτε αυτή η πολιτική κατάφερε να κερδίσει κοινωνική συναίνεση, παρά το γεγονός ότι τα κόμματα που τις διαχειρίσθηκαν (μεταξύ αυτών και η ΔΗΜΑΡ), ψηφίστηκαν από ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος. Σε πείσμα της μεταμοντέρνας φιλολογίας, η πολιτική διαίρεση μνημονιακού/αντιμνημονιακού μπλοκ παραμένει ενεργή και έχει ανασηματοδοτήσει με νέο περιεχόμενο τον ιστορικό πολιτικό άξονα Δεξιά/Αριστερά.

Διαβάστε αναλυτικά την ανάλυσή του…

Οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, τερματίζοντας τον 5ετή κύκλο της μνημονιακής εποχής στην Ελλάδα, αναδεικνύονται σε γεγονός ιστορικής σημασίας για την εγχώρια πολιτική σκηνή, ενώ δεν είναι μικρότερη και η διεθνής απήχησή τους. Η «πειραματική» διαδικασία κατεδάφισης της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, που επιχειρήθηκε, αναστέλλεται.

Από το 2010, η στάση της κοινής γνώμης απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές της λιτότητας παρέμεινε πλειοψηφικά αρνητική (70% κατά, μόλις 30% υπέρ[1],[3]). Ουδέποτε αυτή η πολιτική κατάφερε να κερδίσει κοινωνική συναίνεση, παρά το γεγονός ότι τα κόμματα που τις διαχειρίσθηκαν (μεταξύ αυτών και η ΔΗΜΑΡ), ψηφίστηκαν από ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος. Σε πείσμα της μεταμοντέρνας φιλολογίας, η πολιτική διαίρεση μνημονιακού/αντιμνημονιακού μπλοκ παραμένει ενεργή και έχει ανασηματοδοτήσει με νέο περιεχόμενο τον ιστορικό πολιτικό άξονα Δεξιά/Αριστερά.

Η κοινωνική δυσαρέσκεια, που προκάλεσε η εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της λιτότητας εκφράστηκε εκλογικά για πρώτη φορά το 2012. Προκάλεσε τότε την κατάρρευση του παλιού δικομματισμού και ανέδειξε πάλι την αριστερά στο πολιτικό προσκήνιο, ύστερα από 60 χρόνια. Στην περίοδο 2012-2014 η κοινωνική δυσαρέσκεια προσέλαβε τη μορφή διευρυμένου και πολυσυλλεκτικού εκλογικού ρεύματος υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

1. Η ρεβάνς του 2012

Το 2015 είναι η ρεβάνς του 2012 και παράγωγο της σφοδρής πολιτικής σύγκρουσης που κατέγραψαν εκείνες οι διπλές εκλογές. Η πρόσφατη αναμέτρηση εμφανίζει περισσότερες ομοιότητες με τις εκλογές του 2009 (πριν από το μνημόνιο), παρά με τις διπλές «έκτακτες» εκλογές του 2012, όταν αποδομήθηκε το προηγούμενο κομματικό σύστημα. Πράγματι, με βάση τη χρονοσειρά των μηνιαίων πολιτικών ερευνών της PublicIssue, τεκμηριώνεται ότι σήμερα, σε αντίθεση με το εκλογικό αποτέλεσμα του 2012, παρατηρήθηκε περιορισμός της λεγόμενης εκλογικής ρευστότητας, περιορισμός της αδιευκρίνιστης καισυρρίκνωση της αντικομματικής ψήφου. Σημαντικό είναι επίσης το γεγονός, ότι η ανοδική τάση της αποχής, που παρατηρήθηκε την πενταετία του μνημονίου, δείχνει να συγκρατείται. Και τούτο, παρά την πληθυσμιακή αιμορραγία της νέας ελληνικής μετανάστευσης.

Στην ίδια κατεύθυνση (δηλαδή της αισθητά μικρότερης αβεβαιότητας) λειτούργησε και η ενίσχυση του νέου δικομματισμού, που καταγράφηκε, με επάνοδο της επιρροής του, στα επίπεδα του 2010. (Τελικά, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ άθροισαν στην κάλπη 64,2%, έναντι 56,6% τον Ιούνιο του 2012 και μόλις 35,6% τον Μάιο).

Διαψεύδοντας τις αναλύσεις που επέμεναν να συγκαλύπτουν την πραγματικότητα, μιλώντας για «κινούμενη άμμο» και «αδυναμία προβλέψεων», το ρεύμα αυτό φυσικά και δε σχηματίσθηκε τις τελευταίες ημέρες της αναμέτρησης, ούτε καν κρίθηκε στην προεκλογική περίοδο. Αντιθέτως είχε διαφανεί αρκετούς μήνες πριν. Οι βασικές τάσεις του εκλογικού σώματος, δηλαδή, είχαν αποκρυσταλλωθεί αρκετά νωρίτερα, γεγονός, το οποίο τα ελεγχόμενα Μέσα Ενημέρωσης δεν κατόρθωσαν να αποτρέψουν.

Αυτή η τάση, που διαμορφώθηκε εδώ και πολλούς μήνες, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν αντιστρέψιμη. Η προπαγανδιστική απόπειρα των κομμάτων της συγκυβέρνησης να καλλιεργηθεί η εντύπωση, ότι η δημοσκοπική διαφορά είναι «μικρή» (2%-3%) και, επομένως, ότι η έκβαση της αναμέτρησης παρέμενε «ανοικτή», δυστυχώς για τα ίδια, δεν απέδωσε. Η δημοσκοπική παράσταση νίκης, που όπως είναι γνωστό αποτελεί μια εξαιρετικά κρίσιμη παράμετρο του εκλογικού ανταγωνισμού, παγιωμένη ήδη από τον Ιούνιο του 2014, αποδεικνύει καθαρά, ότι πολύ νωρίς αυτό το γεγονός είχε γίνει απολύτως αντιληπτό από την κοινωνική πλειοψηφία [1],[2].

2. Ευρωεκλογές 2014: Σημείο μη-επιστροφής

Στη διαδικασία ανατροπής του συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων του 2012, οι ευρωεκλογές του Μαΐου 2014 αποτέλεσαν σημείο μη-επιστροφής. Με την πολλαπλή χειραγώγησή τους: τριπλές κάλπες (τοπικές, περιφερειακές, ευρωεκλογές), μεταφορά της ημερομηνίας των εκλογών σε ακατάλληλο χρόνο (πχ. σχολικές, πανεπιστημιακές εξετάσεις), ποικίλες αλλαγές του εκλογικού νόμου, αλλά και πολυάριθμα μέτρα που συρρικνώνουν και παρεμποδίζουν την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των ετεροδημοτών, ενισχύοντας στην πραγματικότητα την αποχή, η τελευταία μνημονιακή κυβέρνηση πέτυχε το «φιλτράρισμα του εκλογικού σώματος» και τη μερική «απόσβεση» της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Υπό «κανονικές συνθήκες», δηλαδή εάν οι εκλογές δεν είχαν χειραγωγηθεί, η εκλογική αποδοκιμασία θα ήταν φυσιολογικά μεγαλύτερη και η κοινωνική διαμαρτυρία θα είχε εκδηλωθεί εντονότερα. Παρόλα αυτά, η ήττα των κομμάτων της συγκυβέρνησης τελικά δεν αποφεύχθηκε, ενώ η αποδοκιμασία της ΝΔ δεν περιορίσθηκε μόνον στα αριστερά, αλλά καταγράφηκε και στα δεξιά (ψήφος «δεξιάς διαμαρτυρίας») [1],[3].

Η αξιωματική αντιπολίτευση, εξαιτίας και του φαινομένου της «ψήφου τακτικής» που εκφράστηκε στο εσωτερικό του αντιμνημονιακού μπλοκ («ψηφίζω ανεξάρτητα από ιδεολογικές προτιμήσεις αυτόν που μπορεί να βλάψει περισσότερο τον κύριο αντίπαλό μου»), κέρδισε, επιπλέον, την περιφέρεια Αττικής, στην οποία διαβιεί το 1/3 του πληθυσμού της χώρας. Με το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, κατά τέσσερις μονάδες, αποτυπώθηκε για πρώτη φορά η μεταστροφή που είχε συντελεστεί στη διετία 2012-2014 και η οποία, έκτοτε, παγιώθηκε (Διαγράμματα 1&2).

Οι ευρωεκλογές, όχι μόνον την πιστοποίησαν, αλλά άσκησαν και αυτοτελή επίδραση, συσπειρώνοντας περαιτέρω τους ψηφοφόρους, γύρω από την ανερχόμενη αντιπολίτευση. Η κοινή γνώμη διαπίστωσε, με βάση πλέον την ίδια την πραγματικότητα και όχι τις δημοσκοπήσεις, ότι η αντιπολίτευση κερδίζει και η κυβέρνηση χάνει. Το φαινόμενο είναι γνωστό στην εκλογική έρευνα και απολύτως συμβατό με την ελληνική εκλογική ιστορία. Μια ανατροπή του συσχετισμού κομματικών δυνάμεων, σε τυχόν ενδιάμεση εκλογική αναμέτρηση, λειτουργεί εν συνεχεία, πολλαπλασιαστικά, υπέρ του νικητή (bandwagon effect). Πράγματι, η πρώτη μετεκλογική εκτίμηση εκλογικής επιρροής της Public Issue (Ιούλιος 2014) κατέγραψε την εντυπωσιακή δυναμική του αποτελέσματος των ευρωεκλογών. Η δημοσκοπική διαφορά (η «ψαλίδα») εκτοξεύθηκε στο 9% (Διαγράμματα 1&2).

3. Επανάληψη του 2009

Το καλοκαίρι του 2009, η απόφαση του Κ.Καραμανλή να αποφύγει την ταυτόχρονη με τις ευρωεκλογές διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών αποδείχθηκε μοιραίο πολιτικό σφάλμα. Η ΝΔ έχασε τις ευρωεκλογές του Ιουνίου με διαφορά 4,35%. Μόλις 4 μήνες μετά, τον Οκτώβριο του 2009, η αντικυβερνητική δυσαρέσκεια είχε μετατραπεί σε εκλογική χιονοστιβάδα, η οποία οδήγησε το ΠΑΣΟΚ σε εκλογικό θρίαμβο και το κυβερνητικό κόμμα σε συντριβή. Η «μικρή» διαφορά των ευρωεκλογών εκτοξεύθηκε στις βουλευτικές του 2009, σε 10,5% (43,9%-33,5%) [1],[3].

Στις τελευταίες ευρωεκλογές, ο κοινωνικός καταποντισμός της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ όχι μόνον δεν αποφεύχθηκε τελικά, αλλά υπήρξε και εντυπωσιακός.Τα δύο κόμματα έχασαν αθροιστικά 828.000 ψήφους. Γεγονός που ανέδειξε τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα, με προβάδισμα 3,85%. Κατ’ ευθεία αναλογία με το 2009, η δυναμική του αποτελέσματος των ευρωεκλογών του 2014 λειτούργησε τώρα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Οκτώ μήνες μετά, η εκλογική διαφορά αποδείχθηκε 8,5 μονάδες (36,3%-27,8%).

4. «Ενφιάπολις»… Ο συσχετισμός του φθινοπώρου

Στις αρχές του περσινού φθινοπώρου, τέσσερις μήνες μετά τις ευρωεκλογές και ως συνέπεια: 1) της (αυτοτελούς) δυναμικής του εκλογικού αποτελέσματος, 2) της γενικευμένης αποδοκιμασίας της κυβερνητικής φορολογικής πολιτικής και 3) των πολλαπλών αστοχιών της κυβερνητικής προπαγάνδας, είχε σταθεροποιηθεί ένα ισχυρό εκλογικό ρεύμα, υπέρ της αντιπολίτευσης[1]. Το Σεπτέμβριο του 2014, η οφθαλμοφανής εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, +5% σε σύγκριση με τον προηγούμενο Ιούλιο, είχε φέρει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε επίπεδα επιρροής της τάξης του 36% (Διάγραμμα 1), που αντιστοιχούσαν σε 146 κοινοβουλευτικές έδρες. Αντιθέτως, η ΝΔ είχε συρρικνωθεί στα επίπεδα του 25%, με αποτέλεσμα τον περασμένο Σεπτέμβριο η ψαλίδα να έχει διευρυνθεί στο διψήφιο ποσοστό 11%. (Σημειώνεται παρενθετικά, ότι η έγκαιρη διάγνωση της ανατροπής του εκλογικού συσχετισμού είχε προκαλέσει, τότε, την ευθεία επίθεση της κυβερνητικής εκπροσώπου Σ.Βούλτεψη, η οποία είχε κατηγορήσει την Public Issue για προπαγάνδα!). Το Νοέμβριο, το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ προσέγγισε το μέγιστο ποσοστό του 11,5%, για να μειωθεί αρκετά στη μέτρηση του Δεκεμβρίου, σε 7%. Η αναζωπύρωση της κινδυνολογίας για το Grexit, οι δηλώσεις Γιουνκέρ, η θεαματική πολυήμερη πτώση του Χρηματιστηρίου, η επίθεση με καλασνίκωφ στην ισραηλινή πρεσβεία(;) και η τεχνητή αβεβαιότητα που καλλιεργήθηκε, σχετικά με την πρόωρη προεδρική εκλογή που επέβαλε για λόγους τακτικής η συμφωνία των δύο αρχηγών (Σαμαρά-Βενιζέλου), επηρέασαν αρνητικά το γενικό πολιτικό κλίμα, ακριβώς πριν από την έναρξη της διαδικασίας εκλογής του ΠτΔ. Έδωσαν δε μια πρόγευση, για το τι επρόκειτο να επακολουθήσει. Ωστόσο, η πλήρης αποτυχία της κυβερνητικής στρατηγικής στο ζήτημα της προεδρικής εκλογής και η αποκάλυψη του δυσώδους παρασκηνίου, είχαν ως αποτέλεσμα την εκ νέου ανάκαμψη της εκλογικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με την τακτική έρευνα Ιανουαρίου της Public Issue, λίγο μετά την προκήρυξη των εκλογών, δηλαδή στην εκκίνηση της προεκλογικής περιόδου, ο συσχετισμός ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ καταγράφηκε σε 38%-30% και η ψαλίδα στο 8%, όσο ακριβώς αποδείχθηκε τελικά και στην κάλπη.

5. Τα χαρακτηριστικά του εκλογικού ρεύματος

Το ισχυρό αντιμνημονικό εκλογικό ρεύμα, που διαμορφώθηκε το τελευταίο εξάμηνο προς την αξιωματική αντιπολίτευση υπήρξε, σε σύγκριση με το 2012, περισσότερο πολυσυλλεκτικό, τόσο ηλικιακά, όσο και κοινωνικά. Σε καμία κοινωνικο-οικονομική κατηγορία, εκτός από τους εργοδότες (27%), ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απέσπασε λιγότερο από 30%.

1) Ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να συσπειρώσει και να απορροφήσει σημαντικό τμήμα της αντιμνημονιακής ψήφου, που το 2012 είχε εκφραστεί σε άλλους κομματικούς σχηματισμούς. Ένα τμήμα αυτού του εκλογικού σώματος, προσέγγισε τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις πρώτες εκλογές του Μαΐου 2012, αλλά απομακρύνθηκε από αυτόν στις δεύτερες του Ιουνίου, λόγω της ασφυκτικής πίεσης που δέχθηκε και της προπαγάνδας εναντίον του. Παράλληλα, ψηφοφόροι, οι οποίοι στη μετεκλογική διετία 2012-2014 και μέχρι τις ευρωεκλογές, συνέχισαν να διατηρούν επιφυλάξεις για την κυβερνητική ικανότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, φάνηκε πλέον να τις έχουν υπερβεί.

Η συσπείρωση της αντιμνημονιακής ψήφου στο ΣΥΡΙΖΑ έγινε δυνατή, λόγω της σχετικής συρρίκνωσης των ΑΝΕΛ (4,75%, έναντι 7,5% στις Β2012-Ι, απώλειες -2,8%), αλλά και της «ακέφαλης» Χρυσής Αυγής, σε σύγκριση με την κοινωνική ενίσχυση που είχε παρουσιάσει στη μετεκλογική διετία (σήμερα 6,3%, έναντι 8,1% στις Περιφερειακές και 9,4% στις Ευρωεκλογές). Με βάση το αθροιστικό αρχείο των προεκλογικών ερευνών της Public Issue (βλέπε Σημείωση Β), προκύπτει ότι οι διαρροές των ΑΝΕΛ προς τον ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύουν τελικά το 19% της επιρροής του 2012, και της Χρυσής Αυγής, σχεδόν το 11%.

2) Λόγω της διάλυσης του χώρου της Κεντροαριστεράς (εξαφάνιση της ΔΗΜΑΡ, διάσπαση του ΠΑΣΟΚ) στράφηκε προς τον ΣΥΡΙΖΑ και ένα διόλου ευκαταφρόνητο τμήμα της εκλογικής βάσης των δύο κομμάτων της. Πρόκειται για εκλογείς, στους οποίους τα αντιδεξιά αντανακλαστικά υπερισχύουν της συντηρητικοποίησης ή της υπόκλισης στα νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα. Αυτοί οι ψηφοφόροι δεν φαίνεται να έλκονται από την πρόταση «κεντρώας αποπολιτικοποίησης», που εκπροσωπεί το ΠΟΤΑΜΙ. Αντιπροσωπεύουν δε το 41% της επιρροής της ΔΗΜΑΡ το 2012 και το 30% της αντίστοιχης επιρροής του ΠΑΣΟΚ (αθροιστικά, περίπου 6 μονάδες του εκλογικού σώματος).

3) Η μαζική αντικυβερνητική ψήφος που εκδηλώθηκε στο εκλογικό σώμα, από το περασμένο φθινόπωρο, βασίσθηκε και σε διαπαραταξιακή μετατόπιση, παρά τη σχετική συσπείρωση της ΝΔ. Οι διαρροές της ΝΔ προς τον ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 9% της επιρροής της ΝΔ το 2012, δηλαδή περίπου 2,7 μονάδες του εκλογικού σώματος.

6. Προεκλογική περίοδος: Η απόπειρα μετατόπισης της ατζέντας

Η προϋπάρχουσα ακροδεξιά στροφή της ΝΔ ευνοήθηκε ανέλπιστα, από το απρόσμενο συμβάν της τρομοκρατικής επίθεσης στο Παρίσι (7/1/15). Συμβάν, το οποίο η εγχώρια συστημική προπαγάνδα έσπευσε με πρωτογονισμό και ανευθυνότητα να εκμεταλλευτεί.

Τα γεγονότα της Γαλλίας επέτρεψαν στη ΝΔ, ως ένα σημείο, να μετατοπίσει την πολιτική ατζέντα, από το ζήτημα της μνημονιακής πολιτικής και της διαπραγμάτευσης του χρέους, στην ευνοϊκότερη για αυτήν περιοχή της «ασφάλειας» και της μεταναστευτικής πολιτικής, δηλαδή τα «αδύνατα σημεία» στη ρητορική της αντιπολίτευσης. Το επιτελείο της ΝΔ εκτίμησε, εσφαλμένα όπως αποδείχθηκε, ότι η διάχυση του φόβου στις χώρες της Ε.Ε., μετά την αιματοχυσία στη γαλλική πρωτεύουσα, θα μπορούσε να έχει άμεσο αντίκτυπο και στο προεκλογικό κλίμα στην Ελλάδα. Ο κ. Σαμαράς έσπευσε να συνδέσει την απειλή των φανατικών ισλαμιστών με το μεταναστευτικό πρόβλημα. Επέμεινε σε αυτήν τη γραμμή, καθώς επιχειρήθηκε να αναδειχθεί σε κυρίαρχη στους κόλπους των συντηρητικών ηγετών της Ε.Ε., που επίσης αποδοκιμάζονται πολιτικά στις δημοσκοπήσεις [4].

Με την εκστρατεία εκφοβισμού και υπό την επίδραση του τρομοκρατικού χτυπήματος στη Γαλλία, η ΝΔ πέτυχε, κατά τη 2η εβδομάδα της προεκλογικής περιόδου, να αυξήσει τη συσπείρωσή της, από 61,5% σε 65,5% (+4%). Αυτή η περιορισμένη συσπείρωση, όμως, αποδείχθηκε συγκυριακή και δεν διατηρήθηκε. Στο τέλος, η απόστασή της από τον ΣΥΡΙΖΑ (η πραγματική «ψαλίδα», 8,5%), επανήλθε στα επίπεδα που είχε καταγραφεί δημοσκοπικά, ήδη από την αρχή της προεκλογικής αναμέτρησης (8%, Διάγραμμα 2).

7. Η αποτυχία της εκστρατείας παραπλάνησης

Οι εκλογές του 2012 κερδήθηκαν με τον εκφοβισμό του εκλογικού σώματος. Η επίδραση στο εκλογικό αποτέλεσμα, σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, αποδείχθηκε της τάξης του 4%-5%.

Στις εκλογές του 2015, η πρόκληση οικονομικής και κοινωνικής ανασφάλειας στο εκλογικό σώμα αποτέλεσε, για άλλη μια φορά, το βασικό άξονα της προεκλογικής εκστρατείας των δύο κυβερνητικών κομμάτων. Η νέα εκστρατεία εκφοβισμού δεν άφησε εντελώς ανέγγιχτα, τα τμήματα του πληθυσμού που είναι ευάλωτα στην προπαγάνδα, όπως είναι πχ. οι συνταξιούχοι ή οι νοικοκυρές. Αυτές οι δύο κοινωνικο-οικονομικές κατηγορίες παρέμειναν και οι μόνες στις οποίες η ΝΔ συγκέντρωσε τα υψηλότερα ποσοστά της (36% και 34,5% αντίστοιχα), πολύ πάνω δηλαδή από τον εθνικό μέσο όρο της.

Ωστόσο, η σημερινή συγκυρία αποδείχθηκε αρκετά διαφορετική. Αυτή τη φορά η κινδυνολογία, δεν έπεισε, στο βαθμό που το είχε καταφέρει δύο χρόνια πριν. Η κυβερνητική προπαγάνδα, εκτός από κακότεχνη, αποδείχθηκε και αναποτελεσματική. Είναι ζήτημα εάν η αύξηση της εκλογικής επιρροής της ΝΔ, που οφείλεται σε αυτήν τη δράση, προσεγγίζει το 1%-2%. Το 2015, πολύ λιγότεροι από ό,τι το 2012 έχουν πεισθεί πως η χώρα κινδυνεύει πραγματικά να χρεοκοπήσει [3].

Εν ολίγοις, η υιοθέτηση και νομιμοποίηση της ακροδεξιάς ατζέντας, η απόπειρα εκμετάλλευσης του ξενοφοβικού ρεύματος και η προσπάθεια σύνδεσης των μεταναστών με το τρομοκρατικό κτύπημα στη Γαλλία, δεν λειτούργησε. Η κοινωνική μεταστροφή και το κύμα κοινοβουλευτικής αποδοκιμασίας της κυβέρνησης δεν αναχαιτίσθηκε.

Οι λόγοι είναι αρκετοί. Σε πλήρη αντίθεση με την ευημερία των «αριθμών», η οικονομική κατάσταση των περισσότερων ανθρώπων δεν βελτιώθηκε. Η κυβερνητική αφήγηση για την «επελαύνουσα ανάπτυξη» δεν έπεισε. Το πιθανότερο είναι ότι ακόμη και αν αυτή όντως υπήρχε, δεν τους αφορούσε. Τα 2/3 των πολιτών (65%) δεν συμμερίσθηκαν καθόλου την πρωθυπουργική «αισιοδοξία». Αντιθέτως, οι εκτιμήσεις τους, σχετικά με το διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού τους, παρέμειναν εξαιρετικά αρνητικές [3]. Και αυτός ο παράγων, τις περισσότερες φορές, αποδεικνύεται δυσμενής για το εκάστοτε κυβερνών κόμμα.

Από την άλλη πλευρά, οι προπαγανδιστικές επιχειρήσεις «παραπλάνησης» (αρχαιολογικό ριάλιτι, Grexit, τζιχαντιστές στην Αθήνα, κλπ.), δεν κατάφεραν να αναιρέσουν το γεγονός, ότι κομβικό σημείο της κοινωνικής ατζέντας των εκλογών αποτέλεσε η διαπραγμάτευση του χρέους. Για τούτο και η ικανότητα διαπραγμάτευσης αναδείχθηκε σε ουσιαστικό κριτήριο ψήφου, δηλαδή επιλογής κόμματος.Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης δεν πείσθηκε για τη «βιωσιμότητα» του ελληνικού χρέους. Αντιθέτως, η στάση υπέρ της διαπραγμάτευσης, που αποτέλεσε κεντρικό σημείο της επιχειρηματολογίας της αντιπολίτευσης και βασικό σημείο αδυναμίας της κυβέρνησης, συσπείρωσε 7 στους 10 πολίτες (73%) [4].

8. Η ΝΔ σε στρατηγικό αδιέξοδο

Καλλιεργώντας τον αντι-ισλαμισμό, προκαλώντας τα (υπαρκτά) αντι-μεταναστευτικά αντανακλαστικά του ελληνικού εκλογικού σώματος (επίσκεψη στο φράκτη του Έβρου), και κινδυνολογώντας για τον «αφοπλισμό της αστυνομίας», ο κ.Σαμαράς δεν κατόρθωσε να πετύχει επαρκώς εκλογικά την παραταξιακή συσπείρωση της Δεξιάς στο κόμμα του.

Η αναδιανομή περιουσιών και η συγκεντροποίηση της ακίνητης ιδιοκτησίας, που προωθήθηκε με την μνημονιακή φορολογική πολιτική των ετών 2012-2014, έφερε τα κόμματα της συγκυβέρνησης σε ρήξη, όχι μόνον με τα λαϊκά ή τα μεσαία στρώματα, αλλά ακόμη και με τμήματα των ανώτερων, ακόμη και αστικών στρωμάτων. Η «βουβή» δεξιά διαμαρτυρία, που εκδηλώθηκε ανοικτά στις ευρωεκλογές και η οποία δεν είχε ανιχνευθεί στις δημοσκοπήσεις, σε όλη της την έκταση, οφείλεται σε αυτό ακριβώς.

Μετά τον ΕΝΦΙΑ, η διάρρηξη των σχέσεων εκπροσώπησής της πέρασε το σημείο μη-επιστροφής. Η κοινωνική και εκλογική διάσπαση της Δεξιάς και της ΝΔ που προκάλεσε το Μνημόνιο παραμένει στρατηγικού χαρακτήρα. Στις ευρωεκλογές, οι πολιτικοί σχηματισμοί στα δεξιά της ΝΔ (ΧΑ, ΑΝΕΛ, ΛΑΟΣ, κλπ) συγκέντρωσαν ποσοστό 17%, τώρα 14%. Ο κατακερματισμός διατηρήθηκε, η δε κοινωνική της απομόνωση εμφανίζεται ασφυκτική. Είναι χαρακτηριστικό, ότι η σημερινή εκλογική βάση της ΝΔ αποτελείται κατά 52% από συνταξιούχους και κατά 11% από νοικοκυρές.

Επιπλέον, όπως απέδειξε και η γεωγραφία της εκλογικής επιρροής του Ποταμιού, ιδίως μεταξύ των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων του Λεκανοπεδίου, η ιδεολογική μετάλλαξη της ΝΔ δεν συσπειρώνει, αντιθέτως, εξακολουθεί να απωθεί το σημαντικότερο τμήμα των φιλελεύθερων και κεντροδεξιών ψηφοφόρων του πολιτικού φάσματος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι το Ποτάμι συγκέντρωσε τα υψηλότερα ποσοστά του στις αμιγώς αστικές περιοχές του Λεκανοπεδίου, όπως στο Ψυχικό (13,6%), στη Φιλοθέη (13,5%), στην Εκάλη (11,7%) κ.α.

Παρά την εκλογική της συγκράτηση, σαράντα χρόνια μετά την ίδρυσή της, το υπαρκτό στρατηγικό αδιέξοδο, καθώς και η κοινωνική και πολιτική απομόνωση που αντιμετωπίζει πλέον η ΝΔ, δεν φαίνεται να επιλύονται εύκολα.

Την Τρίτη το πρωί και ενώ ήταν σε εξέλιξη τα τηλέφωνα από το Μέγαρο Μαξίμου προς τους υπουργούς για να σχηματιστεί κυβέρνηση, ο Φώτης Κουβέλης περίμενε…

Όπως γράφουν τα Παραπολιτικά, πήγε από νωρίς στο γραφείο του στην Αγίου Κωνσταντίνου μαζί με τους στενούς του συνεργάτες και περίμεναν το τηλεφώνημα που δεν έγινε ποτέ από τον Αλέξη Τσίπρα, παρόλο που η Κουμουνδούρου είχε φτιάξει κλίμα για το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Τελικά μπήκε ο Γιάννης Πανούσης στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Ευθείες βολές στον Γιώργο Παπανδρέου για το «χειρότερο και πιο ταπεινωτικό εκλογικό αποτέλεσμα του ΠΑΣΟΚ» εξαπολύει ο Πάρις Κουκουλόπουλος σχολιάζοντας την έβδομη θέση του κόμματος με 4,68% στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.

«Το αποτέλεσμα για μας δεν ήταν απλά το χειρότερο από το 1974, αλλά υπήρξε ταπεινωτικό , με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να καταλαμβάνει την 7η θέση πανελλαδικά. Για το τελευταίο, ακέραια την ευθύνη φέρει ο άνθρωπος που τιμήθηκε από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. όσο κανένας άλλος πολιτικός στα 40 χρόνια της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας. Αυτός κι οι συνεργοί του με την αδιανόητη και ακατανόμαστη πράξη τους να διασπάσουν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παραμονές εκλογών!!!», αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανοιχτή επιστολή του.

Ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος δεν εξελέγη στην Κοζάνη, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «όσες φορές η δημοκρατική παράταξη βρέθηκε μπροστά στο δίλλημα να είναι χρήσιμη και όχι εφήμερα ευχάριστη, πάντα και αβίαστα επέλεγε το πρώτο».

Διαβάστε αναλυτικά την επιστολή του:

«Αγαπητές, Αγαπητοί Συμπολίτες

Η πορεία μου και η σχέση μας τόσα χρόνια έχει δημιουργήσει τις συνθήκες, ώστε σήμερα να μπορούμε να συζητάμε με ευθύτητα και χωρίς περιττές υποκρισίες, με αντιπαράθεση επιχειρημάτων και όχι υστερικές κραυγές, με ζητούμενο πάντα τη σύνθεση και ποτέ τη διαίρεση.

Στην πολιτική συμμετέχω με μόνο όπλο τις ιδέες μου που τις αρθρώνω μέσα στο λόγο μου.

Οι ιδέες κυβερνούν τον κόσμο και όσο οι ιδέες μου δεν έχουν ρυτίδες έχω τη δύναμη και συνεχίζω.

Έτσι έδωσα κι αυτήν την εκλογική μάχη, λέγοντας καθαρά αυτά που πιστεύω για την πατρίδα, για τον τόπο , για την παράταξη.

Ξέρω καλά ότι δεν κατάφερα να πείσω αρκετούς κι αυτό φαίνεται στο αποτέλεσμα. Ευχαριστώ θερμά όσες και όσους με στήριξαν, όπως ευχαριστώ όσες και όσους μπήκαν στον κόπο ν’ ακούσουν. Και στους πολλούς που είχαν εξαρχής άλλες επιλογές δεν κρατάω κάτι, τους τιμώ και τους καταλαβαίνω, απλά δε συμφωνώ μαζί τους.

Δεν αναφέρομαι στους ελάχιστους που επί πέντε χρόνια χυδαιολογούν εις βάρος μου σε πείσμα της πραγματικότητας που τους διαψεύδει διαρκώς, αυτούς τους περιφρονώ και τους ξέρω με τα μικρά τους ονόματα (5-10 είναι όλοι κι όλοι).

Είμαι περήφανος που συμμετείχα πέντε χρόνια στον πόλεμο της γενιάς μου για να κρατηθεί η χώρα όρθια στην Ευρώπη, εκεί δηλαδή που μπορεί να οικοδομήσει μια σίγουρη ευημερία για το λαό της και κυρίως για τη νέα γενιά.

Έχω καθαρή την πατριωτική και δημοκρατική μου συνείδηση , γιατί συμμετείχα στη διαμόρφωση και στήριξα αταλάντευτα τη μία και μόνη εθνική στρατηγική που μας οδηγεί στην έξοδο από την κρίση.

Είναι αυτή που διαμόρφωσε εν μέσω της κρίσης το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους μας και αποτυπώνεται στη συμφωνία του Φεβρουαρίου του 2012.

Αυτή εφάρμοσε κι ο κ. Σαμαράς εγκαταλείποντας τα Ζάππεια , αυτή θα εφαρμόσει κι ο κ. Τσίπρας ξεχνώντας γρήγορα τη Δ.Ε.Θ. Διαφορετικά … Ούτε θέλω να το σκέφτομαι! Τους παλληκαρισμούς του στυλ «εμείς θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμα μας» τους ακούσαμε και το 2009 από κάτι δικούς μας και το μόνο που κατάφεραν ήταν να επιβαρύνουν την τραγική κατάσταση στην οποία παρεδόθη η ελληνική οικονομία από τον κ. Καραμανλή.

Είμαι περήφανος για τον απολογισμό μου ως Βουλευτής της Π.Ε. Κοζάνης.

Πάλεψα με πάθος για όλα τα ζητήματα του τόπου μας, με κεντρικό στόχο τη σίγουρη και δυναμική έξοδό μας από το τέλμα της ύφεσης , στο οποίο είχαμε περιέλθει πολύ πριν τα μνημόνια.

Με σεβασμό στους πολίτες και τις αρχές μου , τόσο τον απολογισμό, όσο και την πρόταση μου για τον τόπο τα παρουσίασα δημόσια και τα κατέθεσα γραπτά. Και τα γραπτά μένουν.

Θεωρώ υποχρέωση μου να τονίσω , ότι οι πρώτες εξαγγελίες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, θέτουν σε κίνδυνο την κατασκευή της Νέας Μονάδας Πτολεμαΐδα 5.

Καμιά άρση επιστράτευσης-με την οποία φυσικά συμφωνώ- δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο να δούμε την πραγματικότητα. Περιμένω την αντίδραση των πέντε εκπροσώπων μας στη Βουλή και των άλλων θεσμικών του Τόπου. Από την πλευρά μου, όχι απλά δεν θα σιωπήσω, αλλά θα αγωνιστώ για ν’ αποτραπεί μια τέτοια, ολέθρια για τον τόπο μας, εξέλιξη.

Είμαι περήφανος που έδωσα κι αυτήν την εκλογική μάχη με το ψηφοδέλτιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. , του οποίου είμαι ιδρυτικό μέλος.

Το αποτέλεσμα για μας δεν ήταν απλά το χειρότερο από το 1974, αλλά υπήρξε ταπεινωτικό , με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να καταλαμβάνει την 7η θέση πανελλαδικά. Για το τελευταίο, ακέραια την ευθύνη φέρει ο άνθρωπος που τιμήθηκε από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. όσο κανένας άλλος πολιτικός στα 40 χρόνια της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας. Αυτός κι οι συνεργοί του με την αδιανόητη και ακατανόμαστη πράξη τους να διασπάσουν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παραμονές εκλογών!!!

Δεν υπάρχει ανάλογο ιστορικό προηγούμενο στην πολιτική ιστορία του τόπου , ούτε βέβαια και σε καμία πολιτισμένη χώρα του πλανήτη.

Γενικότερα, βέβαια, η συρρίκνωση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. οφείλεται σε σειρά λόγων που σχετίζονται με τη 40χρονη ιστορία του. Κυρίως όμως, οφείλεται στο γεγονός ότι τιμήσαμε μια ιστορική παρακαταθήκη.

Όσες φορές η δημοκρατική παράταξη βρέθηκε μπροστά στο δίλλημα να είναι χρήσιμη και όχι εφήμερα ευχάριστη , πάντα και αβίαστα επέλεγε το πρώτο.

Αυτό μας αφορά όλους μαζί και έναν έναν ξεχωριστά , πρώτιστα τα μέλη της ηρωικής Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. 2009-2014.

Οι αρχές και οι αξίες που έχει κάθε πολιτικός δεν είναι σημαντικές μόνον όταν οδηγούν σε επιτυχία, αλλά γίνονται ακόμα πιο σημαντικές όταν σταθερά τις υπηρετεί αψηφώντας το πολιτικό και προσωπικό κόστος.

Στον αντίποδα αυτής της στάσης υπάρχει σήμερα ο πολιτικός τουρισμός με τις εύκολες μεταπηδήσεις σε άλλο κόμμα ή η ίδρυση κομμάτων για προσωπικούς λόγους.

Οι πολίτες είναι παρόντες και κρίνουν απόψεις, συμπεριφορές και στάση ζωής.

Για να υψώσουμε φωνή με κουράγιο και πάθος, τόλμη και σοβαρότητα πρέπει πρώτα να αισθανθούμε ερμηνευτές των προσδοκιών του λαού, πρέπει να ξαναβρεθούμε στην ίδια όχθη.

Και θα βρεθούμε πολύ γρήγορα, γιατί οι ψευδαισθήσεις σύντομα θα λάβουν τέλος. Μπορεί να φαινόμαστε λίγοι , αλλά είμαστε πολλοί. Στον αγώνα που δώσαμε οι 7 μαχητές του ψηφοδελτίου, δεν ήμασταν μόνοι. Είχαμε τη στήριξη

– Έμπειρων στελεχών που δε λύγισαν και δήλωσαν παρόν

– Νέων ανθρώπων που πιστεύουν στο δημοκρατικό σοσιαλισμό

– Έμπειρων και νεότερων στελεχών που υπηρετούν την Αυτοδιοίκηση και τους άλλους θεσμούς.

Στο διάβα μας συναντηθήκαμε και συνομιλήσαμε με ό, τι πιο ελπιδοφόρο : νέους επιστήμονες, νέους αγρότες, εργαζόμενους στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, ανθρώπους του μόχθου που επιχειρούν, που προσπαθούν, που καινοτομούν.

Η ελπίδα βρίσκεται στη στήριξη αυτών των ανθρώπων και όχι στις αφίσες του ΣΥΡΙΖΑ και στις γλυκανάλατες εκδρομικές συνευρέσεις.

Από τη Δευτέρα 26/01 , είμαστε ήδη περισσότεροι.

Οι φίλοι μας και οι σύντροφοι μας που ψήφισαν το διασπαστικό ψηφοδέλτιο κατανόησαν ποιο ήταν το αποτέλεσμα και δηλώνουν έτοιμοι να έρθουν κοντά μας, αφήνοντας τους διασπαστές στη μοναξιά τους

Θα προχωρήσουμε όλοι μαζί για να δώσουμε δύναμη και ορμή στη Δημοκρατική Παράταξη με κορμό το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Το μέλλον μας περιμένει.

Πάρις Κουκουλόπουλος

Μέλος Π.Σ. ΠΑΣΟΚ»

Ένα πρόσωπο-κλειδί έφερε σε επαφή τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα με τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη.

Σύμφωνα με το ένθετο secret της εφημερίδας Παραπολιτικά, η Λούκα Κατσέλη είναι αυτή που έκανε την πρώτη επαφή.

Η κ. Κατσέλη γνώριζε το Γιάννη Βαρουφάκη από τότε που ήταν σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και τον έζησε από κοντά.

Για τον Γιάννη Βαρουφάκη ένα ακόμη πράγμα πρέπει να ξέρετε. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό χάρη στον επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρο Θεοδωράκη, όταν του έδωσε δημόσιο βήμα στο protagon.gr.

Η επιλογή Βαρουφάκη δείχνει μια διάθεση για σύγκρουση γιατί είναι πολωτικός, εριστικός και κάποιες φορές αμετροεπής…

Δείχνει επίσης πρόθεση του Γιάννη Δραγασάκη να μην πέσει στην αρένα σε πρώτη φάση. Αυτός ο σχεδιασμός δεν αποκλείεται να έχει σχέση με δεύτερες σκέψεις για εκλογές αν τα πράγματα δεν πάνε καλά έξω…

Για την παρέμβαση Ομπάμα υπέρ της Ελλάδας, το χρέος, τις επιχειρήσεις και την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, τις προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης και τη συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, μίλησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

«Η ελληνική κυβέρνηση έχει καταφέρει και παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις», τόνισε σε δηλώσεις του στο ΣΚΑΪ, επισημαίνοντας ότι «παλιότερα είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε την Ελλάδα στο περιθώριο».

Σχολιάζοντας τη χθεσινή παρέμβαση Ομπάμα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε ότι δεν μπορούν να συνεχιστούν οι πολιτικές λιτότητας. «Αυτή η πολιτική που θέλουν να εφαρμόσουν θα πάει σε ρεαλιστική βάση, στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είμαστε αιθεροβάμονες», είπε.

«Τόσα χρόνια στην Ελλάδα κάναμε τα στραβά μάτια σε διαφθορά στο δημόσιο, διαπλοκή, φοροδιαφυγή. Αυτά πρέπει να αλλάξουν. Η νέα κυβέρνηση διαθέτει νηφαλιότητα να φέρει σε πέρας αυτή την αποστολή. Θέλουμε να προωθήσουμε σημαντικές τομές», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο κ. Σακελλαρίδης.

«Η πολιτική ξεπουλήματος δεν προσφέρει τίποτα στην ελληνική οικονομία. Διαφωνούμε με μια ευρύτατη πολιτική εκχώρησης. Το πρόγραμμά μας δεν περιέχει κάτι για ιδιωτικοποιήσεις», επισήμανε.

«Ο λαός έχει απορρίψει αυτό το προβληματικό πρόγραμμα. Αυτή τη στιγμή έχει ξεκινήσει μια διαβούλευση σε όλα τα επίπεδα ώστε να έρθουμε σε συμφωνία που θα μπορούν να σταματήσουν αυτά τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια για την Ελλάδα. Πιστεύουμε ότι θα έχουμε ένα εύλογο διάστημα για να τελειώσει η διαπραγμάτευση», τόνισε ο κ. Σακελλαρίδης.

Για το χρέος ανέφερε πως δεν θα γίνουν μονομερείς πράξεις, ενώ σχετικά με την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιβεβαίωσε πως υπάρχουν σκέψεις για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο και ξεκαθάρισε πως δεν έχει γίνει καμία πρόταση στον Κώστα Καραμανλή.

Για τη συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛ., ο κ. Σακελλαρίδης είπε: «Είναι άδικη η κριτική από την πλευρά της Ευρώπης. Υπάρχουν στερεότυπα προσώπων και κομμάτων. Είμαι αισιόδοξος ότι τελικά θα υπάρξουν ταυτίσεις και σε θέματα που φαίνεται ότι υπάρχουν αντιρρήσεις και διαφωνίες».

Έντονος αναβρασμός επικρατεί στη Νέα Δημοκρατία λίγες ημέρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, πρώτη μετά την ήττα στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.

Η γαλάζια κοινοβουλευτική ομάδα αναμένεται να συνεδριάσει στο τέλος της εβδομάδας, με πολλά στελέχη και βουλευτές να έχουν προϊδεάσει για το συγκρουσιακό κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό του κόμματος. Ο Αντώνης Σαμαράς κρατά κλειστά τα χαρτιά του για τις προθέσεις του, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει κάνει αναφορά σε θέμα ηγεσίας στο συνέδριο στο οποίο οδηγείται η Συγγρού.

Οι εσωτερικές έριδες συνεχίστηκαν και με αφορμή την τοποθέτηση της Άννας Μισέλ Ασημακοπούλου ως γραμματέα της ΚΟ της ΝΔ, καθώς μετά τον  ορισμό της, διαπιστώθηκε ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, θα έπρεπε να έχει συμπληρώσει τουλάχιστον έξι χρόνια κοινοβουλευτικής θητείας για να αναλάβει. Έτσι, η κ. Ασημακοπούλου  επικαλούμενη οικογενειακούς λόγους αποσύρθηκε από τη θέση του γραμματέα της ΚΟ της Νέας Δημοκρατίας, με τον Αντώνη Σαμαρά να προτείνει τον Γιάννη Πλακιωτάκη.

Την ίδια ώρα τα όσα διέρρευσαν από τη συνάντηση Καραμανλή Μπακογιάννη Γκιουλέκα την περασμένη Παρασκευή είναι ενδεικτικά της κατάστασης. Αν και η κ. Μπακογιάννη απέφυγε να αναφερθεί εξερχόμενη στα όσα διεμήφθησαν πίσω από τις κλειστές πόρτες του γραφείου του πρώην πρωθυπουργού, ο κ. Γκιουλέκας εξερχόμενος έκανε λόγο για «ανάγκη να δούμε τα αίτια και τους υπαίτιους της ήττας, για να δούμε πως θα διαφυλάξουμε την ενότητα της παράταξης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνει διάλογος και είναι λογικό να γίνει και με τον Κώστα Καραμανλή, που είναι ο εγγυητής της ενότητας της παράταξης».

Σε ερώτηση αν θέτει θέμα ηγεσίας, ο κ. Γκιουλέκας απάντησε: «Θα συνεδριάσουν τα όργανα. Θα κάνουμε τη συζήτηση. Τώρα χρειάζεται νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Ο,τι άλλο πούμε τώρα, είναι περιττό».

Δεν είναι λίγοι οι βουλευτές που περιμένουν αυτοκριτική από τον πρώην πρωθυπουργό στην επικείμενη σύγκληση της κοινοβουλευτικής ομάδας, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό εάν επί της διαδικασίας, θα αυτή θα είναι «ανοιχτή» ώστε να μπορέσουν να τοποθετηθούν πολλοί βουλευτές.

«Η Γαλλία υποστηρίζει την Ελλάδα στη μάχη για το χρέος» τονίζεται σε δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal, αναφερόμενο στις χθεσινές συνομιλίες που είχε στο Παρίσι ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης, με το γάλλο ομόλογό του Μισέλ Σαπέν.

Όπως επισημαίνεται «η συμπάθεια του Παρισιού στην Αθήνα προσθέτει πίεση στο Βερολίνο για επαναδιαπραγμάτευση των σκληρών όρων του πακέτου διάσωσης».

Μεταξύ άλλων, καταγράφονται σημεία των δηλώσεων των δυο υπουργών, σημειώνοντας ότι ο γάλλος υπουργός Οικονομικών ανέφερε ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα «νέο συμβόλαιο» με την Ευρώπη, υποστηρίζοντας το αίτημα της κυβέρνησης της Αθήνας, υπό την ηγεσία του αριστερού κόμματος ΣΥΡΙΖΑ.

Στο δημοσίευμα γίνεται, επίσης, αναφορά στα όσα είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα για την Ελλάδα, σε συνέντευξή του στο CNN και ότι η χώρα χρειάζεται μια «στρατηγική ανάπτυξης».