*Γράφει ο Λευτέρης Κουκουτίνης
Η πρόταση για τη μακροχρόνια παραχώρηση της Ακτής Καλαμίτσας ανοίγει μια κρίσιμη συζήτηση για το μέλλον της παραλίας και τα οικονομικά της Καβάλας. Με επένδυση που θα χρηματοδοτηθεί από τον Δήμο και ποσοστό 20% επί των εσόδων να περιλαμβάνεται στους όρους, τίθεται το βασικό ερώτημα: πρόκειται για ευκαιρία αναβάθμισης ή για συμφωνία που χρειάζεται ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση;
Καλαμίτσα: Ανάπλαση με Όρους Δικαιοσύνης
Η Ακτή Καλαμίτσας δεν είναι απλώς ένας χώρος προς αξιοποίηση. Είναι δημόσιος χώρος, σημείο αναφοράς και κομμάτι της καθημερινότητας της πόλης. Για χρόνια αποτέλεσε χώρο ελεύθερης πρόσβασης και κοινωνικής ζωής.
Σήμερα, ο Δήμος καλείται να διαπραγματευτεί μια πρόταση 30ετούς παραχώρησης τμήματος της παραλίας. Το ζήτημα δεν είναι αν η πρόταση είναι θετική ή αρνητική, αλλά με ποιους όρους θα διαμορφωθεί.
Τι προβλέπει η πρόταση
Παραχώρηση περίπου 10.500 τ.μ.
Διάρκεια 30 ετών
Πάγιο ετήσιο αντάλλαγμα
20% επί καθαρών εσόδων
Υποχρέωση επένδυσης και συντήρησης από τον Δήμο
Ρήτρα καταγγελίας αν δεν υλοποιηθεί ο σκοπός εντός 5 ετών
Με απλά λόγια, ο Δήμος επενδύει σημαντικά ποσά και ταυτόχρονα αποδίδει ποσοστό επί των εσόδων. Το ερώτημα είναι αν αυτό το μοντέλο υπηρετεί τον κοινωφελή χαρακτήρα της περιοχής.
Το ζήτημα του 20%
Το ποσοστό 20% παραπέμπει σε καθαρά εμπορική συμφωνία. Ωστόσο, εδώ πρόκειται για διαχείριση δημόσιου χώρου με κοινωνικό χαρακτήρα.
Εάν στόχος είναι η διατήρηση ελεύθερης πρόσβασης και ήπιας ανάπτυξης, τότε απαιτείται επανεξέταση. Μια χαμηλότερη επιβάρυνση ή ένας μηχανισμός συμψηφισμού μέχρι την απόσβεση της επένδυσης θα ήταν πιο ισορροπημένη προσέγγιση.
Επένδυση και προστασία δημοτικών πόρων
Η αναβάθμιση της περιοχής αναμένεται να απαιτήσει σημαντικά κεφάλαια. Πρόκειται για δημόσιους πόρους, που συνεπάγονται ευθύνη.
Η συμφωνία οφείλει να προβλέπει:
Ρήτρα αποζημίωσης σε περίπτωση πρόωρης λύσης
Δυνατότητα συμψηφισμού επένδυσης
Επαρκή χρονική ασφάλεια
Χωρίς αυτά, ο Δήμος αναλαμβάνει δυσανάλογο ρίσκο.
Η ανάγκη ενιαίας προσέγγισης
Η παραχώρηση αφορά μόνο τμήμα της ακτής. Αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο αποσπασματικής ανάπτυξης.
Η Καλαμίτσα απαιτεί ενιαίο σχεδιασμό. Ένα ολοκληρωμένο Master Plan είναι βασική προϋπόθεση για ουσιαστική αναβάθμιση.
Τι διακυβεύεται
Το ζήτημα δεν είναι αν χρειάζεται ανάπλαση — αυτό είναι δεδομένο. Το ζητούμενο είναι αν η συμφωνία:
Προστατεύει τα συμφέροντα της πόλης
Διασφαλίζει τον δημόσιο χαρακτήρα
Καθιστά βιώσιμη την επένδυση
Δημιουργεί ενιαία εικόνα για την παραλία
Η διαπραγμάτευση δεν είναι σύγκρουση. Είναι ευθύνη.
Συμπέρασμα
Η Καλαμίτσα μπορεί να αποτελέσει πρότυπο αστικής ανάπλασης και σημείο αναφοράς για την πόλη. Αυτό όμως προϋποθέτει δίκαιους και ισορροπημένους όρους.
Η Καλαμίτσα δεν είναι λογιστικός αριθμός. Είναι δημόσιος χώρος. Και η συμφωνία οφείλει να το αποτυπώνει.