Με την υπόμνηση ότι έχει καλή σχέση με την τεχνολογία, γεγονός που του επιτρέπει να είναι καλύτερα ενημερωμένος, ο μητροπολίτης Φ.Ν.Θ. κ. Στέφανος, έκλεισε την παρέμβαση του στην πρωινή ενημερωτική ζώνη του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ, σήμερα το πρωί, επικαλούμενος το τραγούδι του ροκ συγκροτήματος Iron Maiden που αναφέρεται στον Μέγα Αλέξανδρο, στην ελληνικότητα των Μακεδόνων και της Μακεδονίας και φυσικά στην εξάπλωση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού σε όλη την οικουμένη, ως προετοιμασία της έλευσης του Θείου Λόγου. Σε ερώτηση του παρουσιαστή αν ακούει Iron Maiden ο κ. Στέφανος απάντησε ότι όλα τα είδη της μουσικής τα ακούει. Επίσης ο κ. Στέφανος δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει ως ωραία ονόματα, την αναφορά στην εκπομπή της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου, σημειώνοντας ότι είναι ο μόνος δεσπότης που έχει στο τίτλο του ένα αρχαίο όνομα μακεδονικό.

Στην ίδια παρέμβαση ο κ Στέφανος, χαρακτήρισε θετική εξέλιξη το χθεσινό αποτέλεσμα στο Δημοψήφισμα στα Σκόπια, ως ένα δείγμα της μη αποδοχής της συμφωνίας των Πρεσπών και ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση να επανεξετάσει το θέμα σε άλλη βάση, καθώς όπως επισήμανε αυτές οι ενέργειες εξυπηρετούν άλλες ανάγκες, όπως την διέλευση των αγωγών και όχι της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών.

Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης τα Εξάρχεια έζησαν μια ακόμα νύχτα σφοδρών συγκρούσεων ανάμεσα σε αναρχικούς και δυνάμεις των ΜΑΤ. Για μια ακόμα φορά η περιοχή θύμιζε πεδίο μάχης όπου για πολλές ώρες τα επεισόδια ανάμεσα στις δυο πλευρές ήταν άγρια.

Εκείνες της ώρας ένας άνδρας των ΜΑΤ αποφάσισε πως ήταν η κατάλληλη στιγμή για να βγάλει μια… αναμνηστική φωτογραφία. Έτσι, στήθηκε μπροστά από κάποιους φλεγόμενους κάδους, έδωσε το κινητό του σε κάποιον από τους συναδέλφους τους και κράτησε αυτή τη στιγμή για πάντα.

Το θέμα για τον ίδιο ήταν πως δεν την κράτησε μόνο αυτός. Στο σημείο βρισκόταν ο διάσημος Έλληνας φωτογράφος Άρης Μεσσήνης ο οποίος δεν έχασε την ευκαιρία να αποτυπώσει με τον φωτογραφικό του φακό αυτό το (μάλλον) σπάνιο φαινόμενο.

newsbeast.gr

Μια φυλή ζει απομονωμένη από τον κόσμο εδώ και χιλιάδες χρόνια και είναι διατεθειμένη να κάνει τα πάντα για να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο.

Κατοικεί σε ένα νησάκι της συστάδας των Άνταμαν στον Κόλπο της Βεγγάλης και το μόνο που θέλει από όλους εμάς είναι να την αφήσουμε στην προϊστορική της ησυχία.

Όποιος δεν σεβαστεί την επιθυμία των κατοίκων, θα γνωρίσει τη μήνη τους. Και μη γελιέστε από τα δόρατα, τα βέλη και τις πέτρες, οι Σεντινελέζοι είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματικοί στην απώθηση των εισβολέων.

Όποιος πάτησε εξάλλου στο νησί τους, το Βόρειο Σέντινελ, δεν γύρισε ζωντανός να μας πει πώς ήταν. Κι έτσι, παρά τους δορυφόρους, τη σύγχρονη τεχνολογία και τις απόπειρες του ινδικού κράτους να μάθουμε δυο πράγματα γι’ αυτούς, η ζωή τους αποτελεί σωστό μυστήριο. Κι αυτό γιατί έτσι το θέλησαν οι Σεντινελέζοι!

Λένε πως είναι μερικές εκατοντάδες κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες που ζουν όπως και οι πρόγονοί τους μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια πρωτύτερα, παραμένοντας καθηλωμένοι στη Λίθινη Εποχή. Λένε πως έχουν δική τους γλώσσα και άλλα ήθη κι έθιμα από τις λοιπές φυλές των Άνταμαν, αν και αυτές είναι εικασίες, περισσότερο ή λιγότερο ασφαλείς υποθέσεις κοντολογίς, αφού ακόμα και η ινδική κυβέρνηση το πήρε απόφαση κάποια στιγμή και τους άφησε στην ησυχία τους. Άλλωστε κι αυτό το «Σεντινελέζοι» είναι ένα όνομα για όλους εμάς, μιας και αγνοούμε πώς αποκαλούν οι ίδιοι τη φυλή τους.

Επικίνδυνους, πολεμοχαρείς και αιμοβόρους τους λένε όλοι οι απέξω, αν και είναι μάλλον απίθανο να εισβάλουν εκείνοι σε κάναν γείτονα. Εκείνοι δεν θέλουν απλώς επαφές με κανέναν, ούτε επίσημους αξιωματούχους, ούτε γειτονικές φυλές, ούτε ψαράδες και εμπόρους, ούτε επισκέπτες και τουρίστες.

Κάθε καταγεγραμμένο μάλιστα συναπάντημα με τους Σεντινελέζους διολίσθησε στην τραγωδία, μετρώντας θύματα και από τις δύο πλευρές, κι έτσι σήμερα η Ινδία έχει απαγορεύσει επισήμως κάθε σουλατσάρισμα στο Βόρειο Σέντινελ, επιβάλλοντας σωστό ναυτικό αποκλεισμό στα τρία μίλια από τις ακτές του, αφού κάθε επαφή ντόπιων και ξένων είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα καταλήξει σε σύγκρουση.

Ακόμα και μετά το τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού το 2004 που έπληξε και το δικό τους νησί, οι ντόπιοι ξεκαθάρισαν με τα τόξα και τα δόρατά τους στα ελικόπτερα και τα καράβια πως δεν ήθελαν τις διασωστικές αποστολές και τις φιλανθρωπικές δράσεις των ξένων. Γι’ αυτό και οι υπόλοιπες χώρες έχουν σπεύσει να εκδώσουν ταξιδιωτικές οδηγίες για το Βόρειο Σέντινελ, χαρακτηρίζοντάς το «άβατο για τους τουρίστες», «πιο επικίνδυνο μέρος του πλανήτη» και τέτοια υπέροχα.

Οι Σεντινελέζοι δεν γνωρίζουν άλλωστε από φίλους ή εχθρούς, όποιος πατήσει το πόδι του στο νησί τους, εσκεμμένα ή κατά λάθος, θα έχει την ίδια μοίρα, όποιες κι αν είναι οι προθέσεις του.

Παρά τις επίμονες όμως προσπάθειές τους να κρατήσουν τον πολιτισμό και την ιστορία τους μυστικά αφανέρωτα στους έξω, κάποια πράγματα είναι γνωστά για τον πλέον απομονωμένο πληθυσμό της υφηλίου, μια χούφτα ανθρώπων που συνεχίζουν να ζουν πεισματικά με τον δικό τους τρόπο στην ινδική επαρχία των Νήσων Άνταμαν και Νικομπάρ…

Πού ζουν οι Σεντινελέζοι

Σε έναν παρθένο τροπικό παράδεισο που κόβει την ανάσα! Το Βόρειο Σέντινελ του Ινδικού Ωκεανού περικυκλώνεται από κρυστάλλινα ζαφειρένια νερά και έναν υποθαλάσσιο δακτύλιο κοραλλιογενών υφάλων. Το νησάκι καλύπτεται από πυκνή τροπική βλάστηση (μαγκρόβια δάση), η οποία σταματά μόνο στις κατάλευκες παραλίες.

Ο μικρός αυτός παράδεισος κρύβει ωστόσο πολλά μυστήρια εντός του, λες και η πυκνή βλάστηση είναι επίτηδες εκεί. Διοικητικά ανήκει στην περιοχή του Νότιου Άνταμαν, ινδικής δικαιοδοσίας, αν και το ινδικό κράτος έχει σεβαστεί εδώ και χρόνια την επιθυμία τους να παραμείνουν ανέγγιχτοι και δεν τους ενοχλεί πια, παρακολουθώντας διακριτικά κάποιες φορές τα τεκταινόμενα από απόσταση ασφαλείας.

Το Βόρειο Σέντινελ βρίσκεται 36 χιλιόμετρα δυτικά του Νότιου Άνταμαν και απέχει 50 χιλιόμετρα από το Πορτ Μπλερ και καμιά 60αριά από το Νότιο Σέντινελ. Η έκτασή του κυμαίνεται στα 60 τετραγωνικά χιλιόμετρα και δεν έχει μάλιστα φυσικά λιμάνια, κάτι που διευκολύνει την απομόνωση των ντόπιων.

Αν και αυτό είναι μόνο η αρχή…

Οι πρώτες τραγικές επαφές

Οι γηγενείς φυλές των Νήσων Άνταμαν γνώριζαν για την ύπαρξη του Βόρειου Σέντινελ και είχαν μάλιστα και ξεχωριστό όνομα για το νησάκι. Διατηρούν φυσικά αρκετές πολιτισμικές συγγένειες με τους Σεντινελέζους, καθώς στις τόσες χιλιάδες χρόνια κάποιες επαφές υπήρξαν αναγκαστικά. Δεν ήταν ποτέ καλοδεχούμενες, υπήρξαν όμως.

Μια φυλή που κουβάλησαν μάλιστα οι Άγγλοι στα Άνταμαν κατά τον 19ο αιώνα προσπάθησε να αναπτύξει σχέσεις μαζί τους, τα παράτησαν όμως γιατί δεν καταλάβαιναν τη γλώσσα τους την ώρα που δέχονταν τις επιθέσεις των εξαγριωμένων Σεντινελέζων.

Ξέρουμε επίσης πως στον 11ο αιώνα ένας ισχυρός βασιλιάς των Ταμίλ κατέκτησε τις νήσους Άνταμαν και Νικομπάρ, για να τους χρησιμοποιήσει ως στρατηγικό ορμητήριο στις επιθέσεις του κατά της βουδιστικής αυτοκρατορίας της Σουμάτρας στην Ινδονησία, και πάλι όμως τους άφησε στην ησυχία τους.

Τα Άνταμαν λειτούργησαν επίσης ως προσωρινή ναυτική βάση για τα πολεμικά πλοία της Αυτοκρατορίας των Μαράθα κατά τον 17ο αιώνα. Από τότε συνδέθηκαν εξάλλου τα νησάκια με την Ινδία, αν και όλοι αυτοί φρόντισαν να κρατηθούν διακριτικά μακριά από τους εχθρικούς Σεντινελέζους.

Κάτι που δεν έκαναν οι Βρετανοί φυσικά, όταν και θα άρχιζαν οι πρώτες περιπέτειες με τους λευκούς. Ήταν ερευνητικό σκάφος της Εταιρίας Ανατολικών Ινδιών που πέρασε από τα ανοιχτά του Βόρειου Σέντινελ το 1771 και παρατήσε «μια πληθώρα φωτών». Είδαν βέβαια τους κατοίκους στην ακτή με τα δόρατα και τα τόξα την επομένη το πρωί, κι έτσι έβαλαν πλώρη για αλλού.

Η πρώτη πραγματική επαφή Βρετανών και Σεντινελέζων δεν θα γινόταν πριν από το 1880. Εντωμεταξύ, στα τέλη του 1867 ένα ινδικό εμπορικό, το «Νινευή», ναυάγησε σε έναν ύφαλο κοντά στις ακτές του Βόρειου Σέντινελ. Οι 106 επιζώντες βγήκαν στις ακτές και για μέρες απέκρουαν τις επιθέσεις των γηγενών, μέχρι να σωθούν μερικές δεκάδες νοματαίοι από πλοίο του βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού.

Μερικά χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 1880, ένας κυβερνήτης της Εταιρίας Ανατολικών Ινδιών, κάποιος Μορίς Πόρτμαν, αποβιβάστηκε με το πλήρωμά του στις ακτές του Βόρειου Σέντινελ για να αναπτύξει επαφές με τους ντόπιους. Η αποστολή βρήκε ένα δίκτυο περασμάτων στη ζούγκλα και μια χούφτα από εγκαταλειμμένα χωριά. Λίγες μέρες αργότερα, έπιασαν έξι Σεντινελέζους, ένα ζευγάρι ηλικιωμένων και τέσσερα παιδιά, και τα απήγαγαν, κατά τη συνήθη τακτική τους αναφορικά με τις «πρωτόγονες» φυλές: άρπαζαν μερικά μέλη, τους φέρονταν καλά και τους έδιναν δώρα, πριν τους επιστρέψουν στη φυλή ελπίζοντας να συσφίξουν τις σχέσεις τους.

Τους πήγαν λοιπόν στο γειτονικό Πορτ Μπλερ, όπου όπως γράφει ο αποικιοκρατικός διοικητής «αρρώστησαν αμέσως και ο γέρος και η γυναίκα του πέθαναν, οπότε τα τέσσερα παιδιά επέστρεψαν στο σπίτι τους με ποσότητες δώρων». Ο Πόρτμαν γύρισε στο μυστηριώδες νησί τον Αύγουστο του 1883, όπως έκανε και το 1885 και το 1887, αν και δεν είδε άλλους γηγενείς, μιας και εκείνοι αποσύρονταν κάθε φορά στα ενδότερα.

Οι Βρετανοί σταμάτησαν λοιπόν να προσπαθούν και έστρεψαν την προσοχή τους στις σαφώς πιο φιλικές φυλές των άλλων Άνταμαν. Τη σκυτάλη πήραν αργότερα οι Ινδοί, στέλνοντας εξερευνητικές αποστολές με ρητές εντολές για δημιουργία σχέσεων με τους αυτόχθονες, χωρίς επιτυχία όμως.

Από το 1967 μάλιστα και μετά, η ινδική κυβέρνηση έστελνε σχεδόν κάθε χρόνο ένα πλοίο με δώρα και ελπίδες, αλλά και ισχυρή ένοπλη συνοδεία, αν και κάθε φορά το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: οι ντόπιοι αποσύρονταν γοργά στην ενδοχώρα και καμία πραγματική επαφή δεν έλαβε ποτέ χώρα.

Το Ινδικό Ναυτικό το προσπάθησε πάντως πολύ, με δεκάδες αποστολές που αγκυροβολούσαν στα ανοιχτά και άφηναν δώρα και προμήθειες για τους αυτόχθονες. Σύμφωνα με τις περιγραφές τους, καλοδέχονταν τα καλούδια, διατηρώντας πάντως την ίδια εχθρική διάθεση. Η πιο αποτυχημένη αποστολή στο νησί έγινε στις αρχές του 1974, όταν ένα συνεργείο του National Geographic, με ισχυρή αστυνομική προστασία, θέλησε να αποβιβαστεί στις ακτές για να τραβήξει μερικά πλάνα και, γιατί όχι, να τα πουν και λίγο με τους ντόπιους.

Το σκάφος το υποδέχτηκαν οι αυτόχθονες με καταιγισμό από βέλη, αναγκάζοντας τους ανθρωπολόγους να φύγουν άρον-άρον, όχι βέβαια προτού αφήσουν σε άλλη πλευρά του νησιού τα δώρα που είχαν φέρει για τους Σεντινελέζους: ένα πλαστικό αυτοκινητάκι, μερικές καρύδες, ένα ζωντανό γουρούνι, μια κούκλα και μια κατσαρόλα.

Το συνεργείο περίμενε στα ανοιχτά για να δει τι θα γίνει. Οι γηγενείς βγήκαν ξαφνικά από τη ζούγκλα και στη νέα ομοβροντία από βέλη τραυματίστηκε στον μηρό ο διευθυντής της αποστολής. Οι ντόπιοι γελούσαν με καμάρι την ώρα που κάποιοι άλλοι έσφαξαν και έθαψαν το γουρούνι και την κούκλα. Πήραν πάντως μαζί τους τις καρύδες και την κατσαρόλα.

Το 1975, ο βασιλιάς Λεοπόλδος Γ’ του Βελγίου αγκυροβόλησε στα ανοιχτά του Βόρειου Σέντινελ, στο πλαίσιο της κρουαζιέρας του στα Άνταμαν, τον συμβούλευσαν ωστόσο να μην πατήσει πόδι στις ακτές.

Έκτοτε, τόσο το 1977 όσο και το 1981, δύο εμπορικά πλοία ναυάγησαν στις ακτές του και οι διασωστικές αποστολές βρήκαν μερικές μέρες αργότερα μόνο τα γυμνά σκαριά τους. Λίγο αργότερα, ένα τρίτο πλοίο εξόκειλε λίγο έξω από τις ακτές και ο καπετάνιος ειδοποίησε μέσω ασυρμάτου για επείγουσα παροχή όπλων, μιας και έβλεπε στις ακτές τους Σεντινελέζους να φτιάχνουν σχεδίες με σκοπό να επιτεθούν!

Η καταιγίδα δεν επέτρεψε την παροχή συνδρομής, την ίδια ώρα ωστόσο η θαλασσοταραχή εμπόδισε και τους ντόπιους να τους προσεγγίσουν. Το πλήρωμα σώθηκε μια βδομάδα αργότερα από ελικόπτερο μιας ινδικής πετρελαϊκής.

Το 1980, μια ομάδα ανθρωπολόγων πήραν μερικούς κατοίκους από τα γειτονικά νησιά και αποβιβάστηκαν, πάντα με ένοπλη συνοδεία, στο Βόρειο Σέντινελ μπας και αναγνωρίσουν οι γείτονες καμιά λέξη της γλώσσας των Σεντινελέζων. Στις σύντομες και ιδιαιτέρως εχθρικές ανταλλαγές, κανείς δεν κατάλαβε έστω και μία λέξη από την ντοπιολαλιά του Βόρειου Σέντινελ.

Ένας ινδός ανθρωπολόγος πάντως, διευθυντής του Ανθρωπολογικού Ινστιτούτου της Ινδίας, είπε πως αυτός και οι συνεργάτες του έκαναν μια ειρηνική επαφή με τους Σεντινελέζους τον Ιανουάριο του 1991, αν και αυτή θα ήταν μια από τις τελευταίες απόπειρες της Ινδίας να μάθει τα ήθη και τα έθιμά τους. Κάθε επαφή Ινδών και Σεντινελέζων σταμάτησε επισήμως το 1997, καθώς μέχρι τότε οι απόπειρες είχαν κριθεί ολότελα αποτυχημένες.

Όπως μας λένε πάντως οι ινδικές αναφορές, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 οι ντόπιοι επέτρεπαν στις αποστολές να προσεγγίσουν στις ακτές και κάποιες φορές τους χαιρετούσαν κιόλας άοπλοι. Λίγα λεπτά μετά ωστόσο, όσο το σκάφος έκανε να πλησιάσει κι άλλο, οι γηγενείς τους προειδοποιούσαν με χειρονομίες και βέλη που εκτόξευαν στις βάρκες, χωρίς αιχμές όμως.

Οι Σεντινελέζοι επιβίωσαν από το καταστροφικό τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού το 2004, το οποίο έπληξε το νησί τους και το ανασήκωσε μάλιστα αρκετά μέτρα. Τρεις μέρες μετά τον σεισμό, ένα διασωστικό ινδικό ελικόπτερο πέταξε στο νησί για να επιθεωρήσει την κατάσταση, το υποδέχτηκαν όμως οι Σεντινελέζοι με βέλη και πέτρες.

Τελευταία τραγική επαφή, τον Ιανουάριο του 2006, όταν δύο ψαράδες παρασύρθηκαν από τα ορμητικά νερά και βγήκαν στις ακτές του Βόρειου Σέντινελ, όπου κατακρεουργήθηκαν κυριολεκτικά από τους γηγενείς. Το ελικόπτερο της Ινδικής Ακτοφυλακής που πήγε να περισυλλέξει τις σορούς δεν κατάφερε να προσγειωθεί, καθώς το υποδέχτηκαν ξανά με τα φαρμακερά τους βέλη.

Πώς ζουν

Σχετικά κοντόσωμοι, με σκούρο δέρμα και αφρικανικά χαρακτηριστικά, οι Σεντινελέζοι μοιάζουν με τους άλλους πληθυσμούς των Άνταμαν, αν και ο πολιτισμός τους παραμένει εντελώς άγνωστος. Οι ανθρωπολόγοι θεωρούν πως είναι κοινωνίες τροφοσυλλεκτών, κυνηγών και ψαράδων και δεν έχουν εξελιχθεί σε επίπεδο υλικού πολιτισμού από τη Λίθινη Εποχή.

Ούτε αποδείξεις για καλλιέργειες έχουμε ούτε και για δικά τους μεταλλικά αντικείμενα. Χρησιμοποιούν πάντως με εφευρετικό τρόπο τα πράγματα που ξεβράζονται στις ακτές τους ή αρπάζουν από ναυάγια, ενσωματώνοντας συνήθως τον σίδηρο στην καθημερινότητά τους και βελτιώνοντας τα όπλα τους, το δόρυ και το τόξο. Τα βέλη τους είναι μάλιστα τριών τύπων, ένα για ψάρεμα, ένα για κυνήγι και ένα για πόλεμο.

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των Ινδών, ο αριθμός τους αποτελεί ζητούμενο. Οι επίσημες καταγραφές κάνουν λόγο από 50-400 νοματαίους, καθώς όλες οι απόπειρες απογραφής τους γίνονται αναγκαστικά από πολύ μακριά. Στην απογραφή του 2011, για παράδειγμα, μέτρησαν 15 ανθρώπους που κατέβηκαν ως την ακροθαλασσιά!

Παρά το γεγονός ότι είναι τυπικά ινδικό έδαφος, οι Σεντινελέζοι ζουν ελεύθεροι και ωραίοι με τον τρόπο που έχουν επιλέξει. Όπως λέει εξάλλου το ινδικό κράτος, λειτουργούν ανεξάρτητα και αυτόνομα, καθώς έχουν αναγκάσει ακόμα και τους «κηδεμόνες» τους να περιπολούν στα ανοιχτά του Βόρειου Σέντινελ για να αποτρέψουν κάθε επικοινωνία ξένου με δαύτους…

«Αποπλέει»… σταδιακά ο βυθισμένος πλωτός γερανός της Ραψάνης.

Το συνεργείο της νέας εταιρείας που κέρδισε την δημοπρασία δουλεύει ασταμάτητα και κομμάτι-κομμάτι απομακρύνει το ναυάγιο από την ακτή της Ραψάνης.

Η ομάδα του iFind project με έδρα το Λονδίνο εξελίσσει ένα σύστημα μαγνητικών υπερήχων το οποίο μπορεί να παράγει εικόνες και video υψηλής ανάλυσης μέσω ειδικών αλγορίθμων. Η ομάδα έχει λάβει υψηλή χρηματοδότηση από κρατικούς φορείς για να εξελίξει ένα σύστημα απεικόνισης του εμβρύου υψηλής ανάλυσης και ένα δείγμα που δημοσιεύθηκε στον δικτυακό τόπο Channel Mum.

Στο μικρό video διάρκειας 24 δευτερολέπτων εμφανίζεται ένα έμβρυο 20 εβδομάδων να τεντώνεται, να κουνιέται με εξαιρετική λεπτομέρεια. Η κλωτσιά που έδωσε στη μητέρα του ήταν τόσο δυνατή που κουνήθηκε όλο το σώμα της.

Η μαγνητική τομογραφία φυσικά μπορεί να δείξει περισσότερες λεπτομέρειες από τον υπέρηχο μια και είναι εμφανές οι δομές του σώματος του εμβρύου και η παλλόμενη καρδιά του. Βέβαια στην ουσία πρόκειται για ένα υβριδικό σύστημα μια και χρησιμοποιούνται παράλληλα και υπέρηχοι ενώ το λογισμικό αντιλαμβάνεται και διορθώνει τις εικόνες όπου υπάρχει κίνηση του εμβρύου.

Ο τριών μηνών βόας άμμου, Waffle, φαίνεται πως έχει ξετρελαθεί με το νέο του παιχνίδι το οποίο αγόρασε η ιδιοκτήτριά του και το ίδιο συμβαίνει και με όσους βλέπουν το βίντεο.

Μόλις ανέβηκε στο YouTube έγινε viral με πάνω από 7 εκατομμύρια προβολές, ενώ το τέλος του προκαλεί το γέλιο της ιδιοκτήτριάς του.

Δείτε το…

Κυβερνήσεις θέλουν να ελέγχουν τους λαούς, να κατευθύνουν καιρικά φαινόμενα, αλλά ακόμα και την παροχή των τροφίμων. Για να πετύχουν τους στόχους τους ψεκάζουν χημικά μέσω των καυσαερίων αεροσκαφών για να ελέγχουν τους πληθυσμούς. Με άλλα λόγια μας «ψεκάζουν». Είναι μια θεωρία συνωμοσίας που δείχνει να έχει πολλούς οπαδούς σ΄ ολόκληρο τον κόσμο.

Η Κριστίν Σίρερ από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Ίρβαιν ανέθεσε σε 77 επιστήμονες να εξετάσουν τα στοιχεία που επικαλούνται οι οπαδοί της θεωρίας των αεροψεκασμών, γνωστή και ως Chemtrail.

Οι 49 εξέτασαν φωτογραφίες με ίχνη συμπύκνωσης, δηλαδή τα ορατά λευκά ίχνη υδρατμών που αφήνουν πίσω τους τα αεροπλάνα στον ουρανό και 28 αξιολόγησαν χημικές αναλύσεις από τη σύνθεση της ατμόσφαιρας.

Γιατί τα ίχνη συμπύκνωσης παραμένουν στον ουρανό;

Στη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της έρευνας οι επιστήμονες γράφουν στο περιοδικό Environmental Research Letters ότι η αξιολόγηση φωτογραφιών και χημικών αναλύσεων απευθύνεται κυρίως σε όσους δεν είναι ακόμα σίγουροι αν θα πρέπει να πιστέψουν ή όχι τη θεωρία των αεροψεκασμών. Από τους 77 ειδικούς μόνο ένας εντόπισε μια ένδειξη που παραπέμπει σε αεροψεκασμούς.

Από τους επιστήμονες που εξέτασαν τα ίχνη συμπύκνωσης, το 37% καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα λευκά ίχνη υδρατμών των αεροσκαφών παραμένουν περισσότερη ώρα ορατά στην ατμόσφαιρα από ότι παλαιότερα διότι τα αεροσκάφη πετούν πλέον πολύ ψηλότερα και διαθέτουν ισχυρότερους κινητήρες, που εκπέμπουν περισσότερους υδρατμούς.

Το υπόλοιπο 47% των ειδικών δεν επιβεβαίωσαν καν την παρατήρηση των οπαδών της θεωρίας ότι τα ίχνη συμπύκνωσης παραμένουν περισσότερο στην ατμόσφαιρα, ενώ οι υπόλοιποι δεν πήραν καν θέση στο ερώτημα αναφέρει δημοσίευμα της Deutsche Welle.

Μεμονωμένη συγκέντρωση βαρίου στην ατμόσφαιρα

Οι χημικοί που εξέτασαν τις αναλύσεις για τη σύνθεση του αέρα δεν βρήκαν ενδείξεις για αεροψεκασμούς. Μόλις ένας ειδικός κατέγραψε σε απομακρυσμένη περιοχή ασυνήθιστα υψηλή συγκέντρωση βαρίου. Δεν υπάρχουν ωστόσο ενδείξεις ότι οι τιμές αυτές σχετίζονται με αεροψεκασμούς.

Το συμπέρασμα των 77 ειδικών είναι σαφές: «Η παραμονή των ιχνών συμπύκνωσης οφείλεται στην νέα τεχνολογία αεροσκαφών. Παράλληλα η βιομηχανική ανάπτυξη έχει αυξήσει τις εκπομπές ρύπων σε ορισμένες περιοχές. Όσοι επομένως εστιάζουν στην θεωρία περί γενικευμένου σχεδίου αεροψεκασμού δεν ασχολούνται με μείζονα περιβαλλοντικά προβλήματα για τα οποία πρέπει επειγόντως να βρεθούν λύσεις».

Ο κοινωνικός ουρακοτάγκος που κάνει το γύρο των κοινωνικών δικτύων έγινε διάσημος για το φλερτ του. Είναι η στιγμή που μια τουρίστρια, η οποία κάθεται σε ένα παγκάκι για να φωτογραφηθεί δέχεται τις… αγκαλιές του ουρακοτάγκου!

Στην αρχή κλίνει πάνω στον ώμο της τουρίστριας δίνοντάς της ένα πεταχτό φιλί στο μάγουλο και στη συνέχεια χαμογελάει προς τη φωτογραφική μηχανή! Λίγο αργότερα κάθεται δίπλα στην τουρίστρια και ποζάρει για μια ακόμη φωτογραφία. Το βίντεο δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην Κίνα και μέσα σε λίγη ώρα έγινε viral.

Δείτε το βίντεο…

Η αεροσυνοδός που θα δείτε στο βίντεο, παρά τις προσπάθειές της, δεν μπόρεσε να κρατήσει τα γέλια της την ώρα που έδινε τις οδηγίες ασφαλείας λίγο πριν την απογείωση του αεροσκάφους.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης των ρωσικών αερογραμμών Aeroflot, οι οπαδοί μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, σύμφωνα με την Daily Mail, έκαναν τα πάντα για να της αποσπάσουν την προσοχή, φωνάζοντας ρυθμικά με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να… λυγίσει.

Όσο και αν προσπαθούσε να συνεχίσει στην επόμενη οδηγία η παρέα δεν την άφηνε, ενώ οι υπόλοιποι επιβάτες δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τα γέλια τους, όπως και η ίδια.

Δείτε το περιστατικό όπως το κατέγραψε επιβάτης…

Το pokemon go, το νέο παιχνίδι για smartphones που έχει γίνει ήδη τεράστια επιτυχία από τις πρώτες κιόλας μέρες κυκλοφορίας του θέλει τους παίκτες να κυκλοφορούν έξω στον πραγματικό κόσμο οπουδήποτε αναζητώντας τη στιγμή που το παιχνίδι θα τους εμφανίσει ένα φανταστικό pokemon.

Οι συμπαθείς χαρακτήρες βέβαια έχουν όπως φαίνεται και άλλη χρησιμότητα χάρη στη φαντασία των ανθρώπων, καθώς πολλοί είναι εκείνοι που τα χρησιμοποιούν σε γυμνές selfies και πορνογραφικές εικόνες στο διαδίκτυο.

Ο Pikachu φαίνεται πως έχει γίνει ιδιαίτερα… άτακτος καθώς οι παίκτες ανεβάζουν σέξι φωτογραφίες τους μαζί του στο Reddit με το hashtag NSFW.

Χρησιμοποιούν διάφορα Pokemon για να καλύψουν απόκρυφα μέρη του σώματος και τα δείχνουν να εμφανίζονται ακόμα και κατά τη διάρκεια του σεξ!

Ορισμένες από τις εικόνες είναι τόσο ακραίες που δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν.

Δείτε ένα δείγμα

Απίστευτες ικανότητες διαθέτει ένας 13χρονος από την Ινδία, ο οποίος μπορεί να στρίβει το κορμί του όπως θέλει.

Ο Αντίτα Κουμάρ Γιανγκούμ αποτελεί τον ορισμό του «παιδί-λάστιχο» και όπως καταλαβαίνετε εξαιτίας αυτών των ικανοτήτων  του είναι διάσημος στην περιοχή Μαχαράστρα από όπου κατάγεται.

Από την πλευρά του, ο μικρός υποστηρίζει ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο, καθώς τα τελευταία 8 χρόνια προπονείται σκληρά για να έχει αυτό το αποτέλεσμα.

Οι γονείς του δεν ανησυχήσαν ποτέ για τις ικανότητές του αυτές, ούτε και σκέφτηκαν να επισκεφθούν κάποιον γιατρό αλλά αντίθετα προσέγγισαν τον προπονητή Μάνγκες Κόπκερ προκειμένου αυτός να βελτιώσει τις δυνατότητες του γιου τους.

Όσο  για τον επόμενο στόχο του 13χρονου, αυτός δεν είναι άλλος από μία θέση στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες.

Σε αυτήν την πρωτοφανή τιμή πουλήθηκε σήμερα στην Ιαπωνία ένα τσαμπί σταφύλια, στην πρώτη δημοπρασία αυτού του είδους της σεζόν.

Σε αυτήν την πρωτοφανή τιμή πουλήθηκε σήμερα στην Ιαπωνία ένα τσαμπί σταφύλια, στην πρώτη δημοπρασία αυτού του είδους της σεζόν.

Ένας αγοραστής από τη δυτική Ιαπωνία κατέβαλε αυτό το αντίτιμο για να αποκτήσει τριάντα ρώγες από την ποικιλία “Ruby Roman”, η κάθε μία εκ των οποίων έχει μέγεθος… μπάλας του πινγκ πονγκ.

«Θα εκθέσουμε αυτό το φρούτο στο κατάστημά μας προτού το δοκιμάσουν οι πελάτες μας», εξήγησε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ο περιχαρής ιδιοκτήτης Τακαμάρου Κονίσι.

Δεν είναι σπάνιο, εξαιρετικής ποιότητας φρούτα να αγοράζονται σε δημοπρασίες σε υπερβολικά υψηλές τιμές από αγοραστές που αναζητούν την υψηλή αισθητική ή εμπόρους που θέλουν να προωθήσουν το κατάστημά τους εκθέτοντάς τα.

Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί διοργανώνουν αυτού του είδους τις πολύ ιδιαίτερες εκδηλώσεις με στόχο να μαγνητίσουν ή να αναζωπυρώσουν την περιέργεια των καταναλωτών.

Τον περασμένο χρόνο, για παράδειγμα, η τιμή ενός καρπουζιού έφθασε τα 350.000 γεν (3.150 ευρώ) και δύο πεπόνια ποικιλίας Γιουμπάρι αγοράστηκαν για το αστρονομικό ποσό των 1,5 εκατομμυρίων γεν (13.400 ευρώ).

www.skai.gr

Έκαναν το παιδικό τους όνειρο πραγματικότητα…

Αυτές οι δύο φίλες έκαναν την εμμονή τους με την Disney και τη μικρή γοργόνα πραγματικότητα, κάνοντας καριέρα ως… Άριελ!

Από μικρά κορίτσια η 26χρονη Jessica Bell και η 30χρονη Amelia Lassetter, και οι δύο από την Αυστραλία παρακολουθούσαν από μικρή ηλικία σε επανάληψη το κινούμενο σχέδιο της Disney και ευχόντουσαν να γίνουν κι αυτές κάποτε πριγκίπισσες.

Τώρα, το ζευγάρι που είναι γνωστό ως γοργόνα Jess και γοργόνα Amelia κάνουν σόου σε τοπικές παραλίες και δεξαμενές «παρέα» με καρχαρίες μαζί με τις 15 κιλών ουρές τους από σιλικόνη που κοστίζουν περίπου 2.000 δολάρια.

Η Jessica και η Amelia ενημερώνουν μέσω των κοινωνικών δικτύων τους χιλιάδες οπαδούς τους για το πού θα κάνουν την επόμενη εμφάνισή τους και έχουν αποκτήσει έτσι ένα ευρύ κοινό. «Μας άρεσε πολύ να κολυμπάμε στον ωκεανό και έτσι αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε το πάθος μας. Είναι ιδανικό το να συναντάς κάποιον με παρόμοια ενδιαφέροντα. Είναι πραγματικά ξεχωριστό να γίνεται αυτό με την καλύτερή μου φίλη και είμαστε σαν αδελφές» λέει η μία από τις δύο σύμφωνα με την Daily Mail.

«Τα πόδια μας έχουν βγάλει φουσκάλες από τις ουρές, αλλά αξίζει τον κόπο. Εγκαταλείψαμε τα πόδια μας για τα πτερύγια, το αντίθετο από την Άριελ» προσθέτει.

Όπως λένε οι ίδιες τα παιδιά που παρακολουθούν τα σόου τους νομίζουν ότι πρόκειται για αληθινές γοργόνες και απολαμβάνουν όσα κάνουν. Για να το κάνεις αυτό, όπως αποκαλύπτουν πρέπει να έχεις πραγματική αγάπη και για τις γοργόνες και για τη θάλασσα και οι δύο τους λατρεύουν και τα δύο επειδή μεγάλωσαν δίπλα στον ωκεανό. Εκτός από τα σόου που κάνουν σε εκδηλώσεις, τις προσκαλούν σε γενέθλια και μαθαίνουν στα παιδιά πώς να κολυμπούν. Κάποιες φορές νιώθουν και οι ίδιες αληθινές γοργόνες και απολαμβάνουν τη δημοφιλία τους.

Ο ιερέας όταν διαπίστωσε ότι ο κουμπάρος του γαμπρού, χτύπησε τον νεόνυμφο ζευγάρι στη πλάτη, σταμάτησε το μυστήριο, και επιτέθηκε μαινόμενος στον «ασεβή»…

Ιερέας που τελούσε γάμο στην Πάφο της Κύπρου δεν είχε και πολύ εκτίμηση στα έθιμα, όπως το πάτημα του ποδιού του γαμπρού ή το χτύπημα στη πλάτη από τον κουμπάρο.

Ο ιερέας όταν διαπίστωσε ότι ο κουμπάρος και αδελφός του γαμπρού, χτύπησε τον νεόνυμφο στη πλάτη, σταμάτησε το μυστήριο, και επιτέθηκε μαινόμενος στον «ασεβή».

Άρχισε να γρονθοκοπεί τον κουμπάρο ο οποίος άρχισε να αιμορραγεί από το στόμα. Οι καλεσμένοι στον γάμο έγιναν πυρ και μανία και επιτέθηκαν στον ιερέα ο οποίος γλίτωσε το ξύλο τη τελευταία στιγμή με παρέμβαση κάποιων ψύχραιμων.

Τελικώς ο γάμος ολοκληρώθηκε και ο ιερέας έφυγε για να μη συνεχιστεί το επεισόδιο. Οι συγγενείς του ζευγαριού αναμένεται να κάνουν καταγγελία στον Μητροπολίτη Πάφου Γεώργιο. 

Πηγή: protothema.gr

Το «Bom Jesus», δηλαδή «Καλός Ιησούς», ξεκίνησε το ταξίδι του για την Ινδία από την Λισαβόνα με καπετάνιο τον Sir Francisco de Noronha. Έκτοτε εξαφανίστηκε…

Το κουφάρι του εξαφανισμένου από το 1533 καραβιού Bom Jesus εντόπισαν στην έρημο Ναμίμπ αδαμαντωρύχοι γνωστής εταιρίας, που δεν μπορούσαν να πιστέψουν τα μάτια τους όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με εκατοντάδες χρυσά και αργυρά νομίσματα συνολικής αξίας άνω των 14,5 εκατομμυρίων ευρώ!

Το «Bom Jesus», δηλαδή «Καλός Ιησούς», ξεκίνησε το ταξίδι του για την Ινδία από την Λισαβόνα με καπετάνιο τον Sir Francisco de Noronha. Έκτοτε εξαφανίστηκε… Τον Απρίλιο του 2008, γεωλόγοι της De Beers εντόπισαν το κουφάρι του πλοίου στις ακτές κοντά στην Οραντζεμούντ όταν αποξήραναν μια λίμνη με θαλασσινό νερό.

Δεν εντόπισαν, όμως, αμέσως τον θησαυρό που περιείχε. Το σεντούκι με τα χρυσά νομίσματα ήρθε στο φως αργότερα και πλέον η UNESCO ανακήρυξε το ναυάγιο μνημείο υποβρύχιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ο αρχαιολόγος δρ. Dieter Noli δήλωσε στο αμερικανικό δίκτυο FoxNews ότι η κυβέρνηση της Ναμίμπια θα κρατήσει τον θησαυρό που εντοπίστηκε. «Αυτή είναι η συνήθης διαδικασία όταν εντοπίζεται ναυάγιο σε ακτή. Η μοναδική εξαίρεση είναι όταν πρόκειται για πλοίο κάποιας χώρας. Σε αυτή την περίπτωση τα ευρήματα πηγαίνουν στην χώρα αυτή. Στη δική μας περίπτωση όντως επρόκειτο για πλοίο της Πορτογαλίας, καθώς ανήκε στον τότε βασιλιά της χώρας. Η Πορτογαλική κυβέρνηση, όμως, γενναιόδωρα αποφάσισε να επιτρέψει στην κυβέρνηση της Ναμίμπια να κρατήσει τον θησαυρό» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Νoli.

Θέλει να αναπτύξουν μεταξύ τους τον ισχυρό δεσμό «που μόνο ο θηλασμός μπορεί να πετύχει»

Η Jennifer Mulford από την Ατλάντα προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στα social media με την ανακοίνωσή της πως παράτησε τη δουλειά της για να θηλάζει κάθε δύο ώρες τον 36χρονο bodybuilder σύντροφό της.

Μιλώντας στην εφημερίδα «Sun» εξήγησε πως ήθελε να αρχίσει μια «σχέση ενήλικου θηλασμού» με τον σύντροφό της Brad Leeson όταν διάβασε για τον ισχυρό δεσμό που ο θηλασμός μπορεί να δημιουργήσει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.

Η Jennifer παραδέχθηκε πως χρησιμοποίησε dating sites και Craigslist για να βρει σύντροφο ανοιχτό στο ενδεχόμενο μιας τέτοιας πρακτικής αλλά κάποια στιγμή ανέφερε την ιδέα της αυτή στην παιδική της αγάπη, τον Brad.

«Ήταν σαν κάτι να άστραψε μέσα του, από τη φωνή του κατάλαβα πως ήταν περίεργος κι ενθουσιασμένος», περιέγραψε ενώ για την πρώτη φορά που το δοκίμασαν είπε: «εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως είχα έναν σύντροφο ζωής. Θέλαμε και οι δύο το ίδιο πράγμα από τη σχέση μας, έναν μαγικό δεσμό που μόνο ο θηλασμός μπορεί να πετύχει».

Σύμφωνα με τη Daily Mail, η Jennifer- που έχει μία κόρη 20 χρονών- πρέπει να «βάζει τον Brad στο στήθος της» κάθε δύο ώρες για να αρχίσει η διαδικασία της γαλουχίας και να ξεγελάσει το σώμα της πως υπάρχει ένα μωρό που περιμένει να τραφεί από εκείνη.

«Έφυγα από τη δουλειά μου επειδή ήθελα να αφοσιωθώ πλήρως στο να πετύχει αυτό», πρόσθεσε κι εξομολογήθηκε πως πολλές φορές τη νύχτα χρησιμοποιεί θήλαστρο ή το χέρι της για να ωθήσει το στήθος της στην παραγωγή γάλακτος. Έχει επίσης προσθέσει στη διατροφή της κάποια τρόφιμα που πιστεύεται πως βοηθούν σε αυτό.

Ο Brad δηλώνει ενθουσιασμένος με τα οφέλη για την υγεία του επειδή είναι φανατικός του γυμναστηρίου. Η Jennifer λέει επίσης πως ο θηλασμός βοηθά τον Brad να χαλαρώσει και να μην ανησυχεί πως πρέπει να αποδείξει την αρρενωπότητά του.

Και παρότι ξεκαθαρίζει πως δεν θα τον θήλαζε ποτέ σε δημόσιο χώρο, αποφάσισε ωστόσο με τον Brad να το μοιραστούν στα social media, με πολλούς να υποστηρίζουν πως η ιστορία είναι προϊόν φαντασίας και άλλοι να κατηγορούν τη Jennifer πως «σεξουαλικοποιεί» τη διαδικασία του θηλασμού.

Η Jennifer ανέβασε μια φωτογραφία τους τη ώρα του θηλασμού στη σελίδα της στο Facebook αλλά είναι ασαφές αν το ζευγάρι το κάνει μόνο για πλάκα ή αν πραγματικά θέλει να δημοσιοποιήσει αυτή την πτυχή της ιδιωτικής του ζωής.

Αυτή η γυναίκα πέρασε όλα τα χρόνια της μέχρι τώρα ζωής της με τα πόδια της διογκωμένα φτάνοντας να ζυγίζουν 107 κιλά λόγω μιας πολύ σπάνιας ασθένειας.

Η 41χρονη Mandy Sellars μιλάει πλέον με μια μικρή ανακούφιση καθώς επιτέλους για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια συρρικνώνονται. Η γυναίκα πάσχει από μια κατάσταση η οποία προκαλεί υπερανάπτυξη του δέρματος, των οστών, του λίπους και των ιστών που σημαίνει ότι έχει ανομοιόμορφη ανάπτυξη και πολύ μεγάλα άκρα.

Το αριστερό της πόδι μάλιστα έχει ακρωτηριαστεί λόγω των πολλών προβλημάτων που δημιουργήθηκαν. Αλλά το πόδι της άρχισε σύντομα και πάλι να μεγαλώνει παίρνοντας σταδιακά το αρχικό του βάρος. Τώρα με τη βοήθεια ενός πρωτοποριακού φαρμάκου μπορεί ξανά να ελπίζει καθώς έχει ρίξει το βάρος σχεδόν στο μισό.

«Ένιωσα σαν να έγινε ένα θαύμα. Δεν μπορούσα να το πιστέψω όταν έχασα τα πρώτα κιλά μετά από μόλις πέντε μήνες που έπαιρνα φάρμακα, τα πόδια μου άρχισαν να συρρικνώνονται» είπε η ίδια και δηλώνει πιο αισιόδοξη από ποτέ για την πορεία της. Η 41χρονη γεννήθηκε με πόδια πέντε φορές μεγαλύτερα από το φυσιολογικό και το αριστερό της πόδι ήταν μεγαλύτερο από το δεξί κατά κάποια εκατοστά. Οι γιατροί δεν ήξεραν με τι είχαν έρθει αντιμέτωποι και στην αρχή πίστεψαν ότι το μωρό δε θα τα καταφέρει να επιβιώσει. Τελικά τους διέψευσε αλλά μεγαλώνοντας άρχισαν τα πόδια να πρήζονται και να γίνονται ακόμη πιο μεγάλα με την ίδια να προσπαθεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Τα πάντα ήταν μια πρόκληση για εκείνη αλλά δεν το έβαζε κάτω και ήθελε να παλέψει με την ασθένειά της. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι πάσχει από μια σπάνια διαταραχή και μια μετάλλαξη στο γονίδιό της.

Τα δύο τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει πραγματικά για εκείνη και ελπίζει με τη νέα θεραπεία να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο η κατάστασή της και να ζήσει επιτέλους εντελώς φυσιολογικά.

Εξ όψεως η πισίνα αυτή, που εγκαταστάθηκε πρόσφατα στον εξωτερικό χώρο κάστρου στον Λίγηρα, στη Γαλλία, μοιάζει τόσο ελκυστική που είναι αυθόρμητο να σκύψει κανείς και να βρέξει το χέρι του στο νερό.

Αν κάποιος το επιχειρήσει ωστόσο απλώς θα χτυπήσει αφού η «πισίνα» είναι φτιαγμένη από μάρμαρο, με τρόπο τόσο ρεαλιστικό που χρειάζεται να κοιτάξεις τις φωτογραφίες ξανά και ξανά για να συνειδητοποιήσεις τι βλέπεις.

Σύμφωνα με τη Daily Mail, η πισίνα είναι εγκατάσταση του Γάλλου designer Mathieu Lehanneur που την έφτιαξε για το φετινό International Garden Festival χρησιμοποιώντας λογισμικό 3D.

Έχει μήκος περίπου επτά μέτρα και είναι κατασκευασμένη από ένα ενιαίο κομμάτι πράσινο μάρμαρο, γυαλισμένο στο χέρι.

Η πισίνα θα εκτίθεται στο κέντρο τεχνών Domaine de Chaumont-sur-Loire Centre D’Arts et de Nature έως το Νοέμβριο.

Τι πραγματικά συμβαίνει όταν κλείνει η πόρτα στο πιλοτήριο ενός αεροσκάφους και ξεκινάει η διαδικασία της απογείωσης ή όταν το σκάφος προσγειώνεται στον προορισμό του;

Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά ένας πιλότος με εμπειρία 20 ετών στον τομέα των αερομεταφορών σε Boeing 777, 787 και 747, ο οποίος μίλησε στη βρετανική Daily Mail και αποκαλύπτει τι ακριβώς συμβαίνει πίσω από την πόρτα του θαλάμου διακυβέρνησης κατά τις δύο πιο κρίσιμες φάσεις μίας πτήσης, την ώρα της απογείωσης και την ώρα της προσγείωσης. Ο ίδιος περιγράφει τι σκέφτονται και πώς αισθάνονται οι πιλότοι και ποιες είναι οι βασικές κινήσεις τους.

Καθώς το αεροπλάνο κινείται στο διάδρομο, ο πιλότος έχει μια πλήρη εικόνα για την απογείωση. Ο ένας εκ των δύο κυβερνητών βεβαιώνεται ότι οι μηχανές δουλεύουν σωστά και σταθερά. Δίνεται η κατάλληλη ώθηση η οποία έχει υπολογιστεί νωρίτερα και το αεροσκάφος κινείται στον διάδρομο απογείωσης αυξάνοντας συνεχώς ταχύτητα. Ο πιλότος εξηγεί ότι είναι έτοιμος να τα κλείσει όλα σε περίπτωση που εντοπίσει δυσλειτουργία στους κινητήρες.

«Ο στόχος είναι να παραμείνεις στην κεντρική γραμμή, έτοιμος να κλείσεις αμέσως την ώθηση σε περίπτωση βλάβης του κινητήρα. Μόλις το αεροσκάφος πιάσει συγκεκριμένους κόμβους, λαμβάνεται η απόφαση για την απογείωση και ο πιλότος πλέον δεν μπορεί να κάνει πίσω. Οι δύο κυβερνήτες συνεννοούνται για τις τελευταίες λεπτομέρειες και σε λίγο τραβώντας το μοχλό το αεροσκάφος αρχίζει να πετάει. Το αεροσκάφος αρχίζει να κινείται ομαλά στον αέρα και ο πιλότος επαληθεύει ότι όλα είναι καλά. Όλος ο διάλογος αυτή την ώρα ανάμεσα στους δύο κυβερνήτες αφορά την ασφάλεια του αεροσκάφους. Ο ένας πιλότος ελέγχει αν όλα γίνονται σωστά και ο άλλος ζητά συνεχώς έλεγχο σε όλα τα σκέλη», αναφέρει ο πιλότος.

Στη συνέχεια, γίνεται ανάλυση για την προσγείωση του αεροσκάφους και εξηγεί ότι το πιλοτήριο ενός jumbo αεροσκάφους είναι πολύ πιο θορυβώδες απ’ ό,τι τα πιο καινούργια αεροσκάφη. «Η προσγείωση είναι σαν να προσγειώνεις μια πολυκατοικία», λέει χαρακτηριστικά. Αναφέρει μάλιστα ότι είναι πολύ θορυβώδης διαδικασία επειδή η κύρια ροή του αέρα έρχεται κυρίως στο σημείο του πιλοτηρίου οπότε και πρέπει να φωνάζουν ελαφρώς όταν συνεννοούνται.

Ο ίδιος εξηγεί ότι η προσγείωση είναι εξίσου απαιτητική με την απογείωση και γίνονται εκ νέου έλεγχοι για τη λειτουργία του αεροσκάφους μέχρι να ληφθεί η απόφαση να ανοίξουν οι ρόδες και να ξεκινήσει η προσέγγιση στο διάδρομο προσγείωσης. Αυτό που τονίζει ο πιλότος είναι ότι στις δύο αυτές πιο κρίσιμες φάσεις, γίνονται συνεχώς οι έλεγχοι της σωστής λειτουργίας του αεροσκάφους και υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των κυβερνητών για οποιοδήποτε πρόβλημα.

Τύχη βουνό είχε το μεσημέρι της Παρασκευής ο πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας Πέτρος Πετρόπουλος, καθώς διερχόμενος την οδού Ομονοίας στην καρδιά της Καβάλας όπου κινούνταν με τις αποσκευές του λίγο πριν αναχωρήσει για τις Σέρρες όπου βρίσκεται για τη συνάντηση με τους προέδρους των ΔΗΠΕΘΕ της Εγνατίας, διαπίστωσε ότι πάνω από το κεφάλι του σε ύψος 8 περίπου μέτρων κατευθύνοταν ένα κομμάτι το οποίο είχε ξεκολλήσει από οικοδομή και το κομμάτι αυτό «έσκασε»  με μεγάλη πίεση ελάχιστα δίπλα από τον ίδιο.

Ενώ όπως σημείωσε ο κ. Πετρόπουλος δεν θέλει να δώσει κάποια συνέχεια στο θέμα.

Τα απίστευτα αποτελέσματα που μπορεί να πάρει μια επαγγελματίας του μέικ-απ παρουσιάζει η makeup artist, Tea Flego, στο λογαριασμό που διατηρεί στο Instagram.

Η Flego ήθελε από μικρή να ασχοληθεί επαγγελματικά με το μακιγιάζ και συχνά εξασκούνταν στο πρόσωπο τής γιαγιάς της, Livia, με το αποτέλεσμα να είναι άκρως εντυπωσιακό.

«Η γιαγιά μου ήταν πάντα το μοντέλο μου. Πάντα αγαπούσε το μακιγιάζ και δεν ήταν καθόλου πρόβλημα για εκείνη», δηλώνει η Flego στο Buzzfeed.

Η μεταμόρφωση της 80χρονης από τα χέρια της εγγονής της, είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή και οι φωτογραφίες της κάνουν το γύρο του διαδικτύου.

«Δε ντρέπεται για τις ρυτίδες της και την ηλικία της. Εκείνη λέει “γιατί να μην πάω στο χορό του γηροκομείου με μέικ-απ και μοιάζοντας 30 χρόνια νεότερη;”», δήλωσε η περήφανη εγγονή.

Αρνείται οποιαδήποτε θεραπεία γιατί θεωρεί τον εαυτό του ευλογημένο.

Είναι 13 ετών και πάσχει από το σύνδρομο λυκάνθρωπος. Έχει τρίχες σε όλο του το σώμα, από το κεφάλι μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών του.

0 13χρονος Hirsute Muhammad Raihan, λατρεύεται σαν θεός στο χωριό του στην Ινδονησία. Μάλιστα ο ίδιος έχει απορρίψει κάθε είδους ιατρική θεραπεία για την εξαιρετικά σπάνια πάθησή του επειδή νομίζει ότι αυτό που έχει είναι ευλογία, σύμφωνα με την Mirror.

Ο 13χρονος ζει με την μητέρα του και τα τέσσερα αδέρφια. Το γεγονός ότι τραβάει την προσοχή του κόσμου, δεν δείχνει να τον πειράζει.

«Άλλοι με κοροϊδεύουν, άλλοι έρχονται σε μένα για να τους δώσω την ευλογία μου και άλλοι απλά έχουν την περιέργεια να με δουν. Νομίζουν ότι είμαι Θεός ή ότι έχω κάποιες ιδιαίτερες δυνάμεις αλλά δεν έχω πρόβλημα με αυτό, το ξέρω ότι φαίνομαι διαφορετικός» λέει ο ίδιος.

Όταν δεν έχουμε σκοπό να συγχωρήσουμε κάποιον ή να συγκρατηθούμε στην τιμωρία που θα του επιβάλουμε, λέμε ότι «δεν χαρίζουμε κάστανα».

Σύμφωνα με τον Τάκη Νατσούλη, η φράση προέρχεται από το 1826, όποτε και ο Ιμπραήμ έστειλε κατασκόπους του στην απόρθητη Μάνη, με ένα κόλπο. Χώρισε στα δύο τον στρατό του και τράβηξε τους Μανιάτες προς τον Αλμυρό, ενώ η άλλη φάλαγγα του, από τον όρμο του Δηρού, ανέβηκε στα έρημα χωριά. Αλλά τα γυναικόπαιδα που βρίσκονταν εκεί, τους έδιωξαν με πέτρες και δρεπάνια. Ωστόσο, ο Ιμπραήμ έστειλε κατασκόπους, ντυμένους καστανάδες.

Αυτοί, για να πληροφορηθούν από τις γυναίκες και τα παιδιά πού βρίσκονταν κρυμμένοι οι άντρες, άρχισαν να χαρίζουν τα κάστανα αντί να τα πουλάνε. Υποψιασμένοι οι ντόπιοι τους έπιασαν και τους ανάγκασαν να πουν την αλήθεια. Όταν οι κατάσκοποι ρώτησαν για την τύχη τους, οι Μανιάτες αποκριθήκαν: «Εμείς δεν χαρίζουμε κάστανα», δηλαδή θα σας τιμωρήσουμε.