Με το «καλημέρα» η νεοφώτιστη Καβαλιώτικη ομάδα της ιστορικής συνοικίας της Αγίας Βαρβάρας (Βοήθεια μας) κάνει μακροβούτι στα βαθιά!!

Αντιμετωπίζει την ομάδα του ιστορικού Παπάγου Αθηνών στα πλαίσια του Κυπέλλου μπάσκετ περιόδου 2023-2024. Η Ομάδα του Νίκου Φιλόγλου, του Χρήστου Μυτικόπουλου και όλων των ικανών συμβούλων και τεχνικών της λαοφιλούς ομάδος όχι μόνο ανέβηκε με το σπαθί της στην Γ’ Εθνική αλλά προχώρησε και στο Κύπελλο! Αυτό έγινε γιατί θριάμβευσε μέσα στο Κορδελιό Θεσσαλονίκης, μίας συνοικίας που φημίζεται για το θερμό κλίμα που δημιουργούν οι οπαδοί της που καμιά φορά ξεπερνά και τα όρια. Και τώρα η ομάδα μπάσκετ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΚΑΙ ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΩΝ όπως είναι το πλήρες όνομα αντιμετωπίζει τον ΠΑΠΑΓΟ ομάδα Α2 Εθνικής κατηγορίας δηλαδή 2 κατηγορίες επάνω από την τοπική!!

Εδώ θα μου επιτρέψετε να κάνω μία υπενθύμιση που ίσως μερικοί από τους αγαπημένους μου, αδελφικούς φίλους, φιλάθλους και μη δεν την θυμούνται η την ξέχασαν. Από τότε που πάτησα το πόδι μου γενικώς στα γήπεδα (6 ετών) δεν με ενδιαφέρει το κύπελλο ούτε τα φιλικά παιχνίδια!! Γνώμη μου και δεν υποχρεώνω κανέναν να την σεβαστεί. Η Αιτιολογία είναι ότι εμένα με ενδιαφέρει η προετοιμασία και η προθέρμανση που θα κάνουν οι αθλητές παντός αθλήματος σε αγώνες μόνο πρωταθλήματος. Η πείρα μου με βοηθά να βγάλω συμπεράσματα σχετικά γρήγορα.

Για αυτό πηγαίνω μιάμιση-δύο ώρες στα γήπεδα! Πριν την έναρξη. Θα απαντήσετε εσείς και έχετε δίκαιο: «Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα». Να περάσουμε τώρα στο παιχνίδι στο οποίο βέβαια αυτή την φορά δεν θα είμαι γιατί υπάρχει και σοβαρό πρόβλημα υγείας της συζύγου μου που βρίσκεται μεν στην ανάρρωση αλλά δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί προσωρινά μόνη της. Λοιπόν στο παιχνίδι αυτό φαβορί τυπικά είναι η Αθηναϊκή ομάδα. Η αξία της και η εμπειρία της δεν αμφισβητείτε. Όμως σε ένα παιχνίδι κυπέλλου πολλές φορές συμβαίνουν εκπλήξεις που δεν τις περίμενε κανείς! Σε αυτό το παιχνίδι όπως το ξανατονίζω δεν γνωρίζω τίποτε για φέτος και για τις δύο ομάδες ούτε καν τους διαιτητές (αυτό βέβαια είναι σπάνιο για μένα). Τον μόνο που γνωρίζω είναι ο κομισσάριος του παιχνιδιού κ. Ιορδάνης Μπρίγκος που είναι αδελφικός φίλος και συνάδελφος στο ένα από τα τρία πτυχία μου. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι ο Ιορδάνης είναι ο καλύτερος κομισσάριος στην Ελλάδα! Υπερβολές; Καθόλου μα καθόλου.

Διαιτητές είναι οι κ.κ Σελεβός, Κωνσταντινέλης, Αθανασιάδης και οι τρεις από Θεσσαλονίκη. Δεν τους είδα ποτέ στα παιχνίδια στην Καβάλα δεν τους ξέρω δεν μπορώ να έχω γνώμη. Γενικά όμως δεν έχω καλές αναμνήσεις από τους Σαλονικιούς. Το παιχνίδι θα αρχίσει σήμερα στις 5:00 το απόγευμα και πραγματοποιείται στο ΔΑΚ των Ποταμουδίων. Υποχρέωση όλων των Καβαλιωτών (όσο έμεινα βεβαίως) να γεμίσουν τις κερκίδες και να εμψυχώσουν την ομάδα και τους φιλότιμους παίκτες.

Η Αγία Βαρβάρα την επέτειο των τριαντάρηδων 30 Σεπτεμβρίου μπορεί να κάνει το ΘΑΥΜΑ της.

VERITE’ 55 ANEE’

Αγαπητέ γονέα,

Ο καινούριος δάσκαλος, που βλέπεις στο σχολείο, δεν ήταν τόσο απλό να βρεθεί δίπλα στο παιδί σου. Πιθανότατα άφησε το σπίτι του και ήρθε σε μια άλλη πόλη. Ίσως, άφησε την οικογένειά του, ίσως άφησε τα παιδιά του, ίσως άφησε τη γυναίκα του. Αυτό το νεαρό παλικάρι ή η νεαρή κοπέλα, τον οποίο βλέπεις για πρώτη φορά, ταξίδεψε μόλις πρόσφατα στον νομό σου, καθώς έμαθε 1 Σεπτεμβρίου την περιοχή, όπου θα διδάσκει. Μόλις πριν λίγες μέρες, 6 Σεπτεμβρίου, έμαθε ότι πρέπει να έρθει στο σχολείο του παιδιού σου. Εξαιτίας των δυσμενών συνθηκών, ίσως να μην τα έχει καταφέρει ακόμα. Αλλά και πάλι, δεν θα προλάβει να βγάλει τα πράγματά του από τις κούτες και τα ρούχα του από τις βαλίτσες.

Αγαπητέ γονέα,

Ο καινούριος δάσκαλος τελείωσε πρόσφατα τη σχολή του, ολοκλήρωσε πρόσφατα το πρώτο ή και το δεύτερο μεταπτυχιακό του, ξέρει δύο γλώσσες και έχει εκπαιδευτεί σε πολλά θέματα. Όμως, αυτός ο καινούριος δάσκαλος, παρόλες τις σπουδές του, αμείβεται με λίγο λιγότερα από 1000 ευρώ, όπως και εσύ. Ωστόσο, δεν είναι αυτό που τον ενοχλεί. Είναι ο συντοπίτης σου, ο οποίος τον βλέπει ως ευκαιρία. Διότι, του ζητάει ένα πανάκριβο ενοίκιο για ένα σπίτι από τις 11 Σεπτεμβρίου ως τα τέλη Ιουνίου. Του ζητάει να μείνει χωρίς συμβόλαιο, του ζητάει να ζήσει με το ρίσκο μήπως τον βγάλει έξω, παρόλο που απαιτεί και τουλάχιστον δύο νοίκια ως εγγύηση.

Αγαπητέ γονέα,

Ο καινούριος δάσκαλος καταλαβαίνει ότι όλοι τα βγάζουν δύσκολα πέρα στη χώρα μας. Δείχνει κατανόηση και προσπαθεί για το καλύτερο για τα παιδιά σου και την περιοχή σου. Αντιλαμβάνεται τα προβλήματα και τις δυσκολίες, τα νεύρα και τις λιγοστές αντοχές που θα του διηγηθείς. Αισθάνεται πόσο δύσκολα περνάς και εσύ ο ίδιος. Όμως, πιστεύει ότι κάνεις το καλύτερο για τα παιδιά σου. Καταλαβαίνει ότι ίσως υπάρχουν και συνάδελφοι που δεν έχουν αποδώσει, όπως θα ήθελες. Προβληματίζεται που κάνει λάθη και ο ίδιος και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις σου. Για αυτό αγαπητέ γονέα, ο καινούργιος δάσκαλος που βλέπεις με το χαμόγελο στο στόμα, θα σου ζητήσει ένα μόνο πράγμα: κατανόηση. Κατανόηση ότι είναι άνθρωπος και λυγίζει από το άγχος της στέγασης, του ενοικίου, της ξαφνικής αλλαγής, της ζωής κάθε χρόνο σε ένα διαφορετικό τόπο χωρίς φίλους και σχέσεις. Για αυτό αγαπητέ γονέα, ο καινούριος δάσκαλος θα κρύψει όλα αυτά τα προβλήματα πίσω από το χαμόγελό του και με πλοίο την αισιοδοξία, θα επιδιώξει να διαμορφώσει χαρούμενους και ευτυχισμένους ανθρώπους.

Αγαπητέ γονέα,

να αγαπήσεις τον αναπληρωτή δάσκαλο που αγαπάει τα παιδιά σου.

Καλή σχολική χρονιά!

Σπύρος Κατσικαρώνης- Εκπαιδευτικός

Υποψήφιος Διδάκτορας Θεολογίας ΑΠΘ

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος με τον Σύγχρονο Δήμο

Γράφει ο Απόστολος Ατζεμιδάκης

Η Αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει εδώ και κάποιες ημέρες και μπορεί να οδεύουμε προς τα “μπάνια του λαού” όμως κάτι μου λέει ότι οι υποψήφιοι δεν πρόκειται να σταματήσουν τις προεκλογικές τους δραστηριότητες. Ειδικά οι επικεφαλείς των παρατάξεων που βρίσκονται σε ένα συνεχόμενο τρέξιμο (επιτρέψτε μου την έκφραση) για να κλείσουν ψηφοδέλτια!

Τα δύο σίγουρα ονόματα πάντως από πλευράς διεκδίκησης της Περιφέρειας είναι αυτά του Χρήστου Μέτιου και του Χριστόδουλου Τοψίδη, και οι δύο προερχόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία, όμως μόνο ο ένας διαθέτει το “χρίσμα” του Προέδρου (και δηλαδή όλου του κόμματος).

Από εκεί και πέρα σίγουρη είναι και η υποψηφιότητα του Διονύση Κλάδη με την Λαϊκή Συσπείρωση, παράταξη που στηρίζεται διαχρονικά από το Κ.Κ.Ε και μάλιστα ήδη έχει προχωρήσει σε ανακοινώσεις υποψηφίων σε κάποιες Περιφερειακές Ενότητες.

Ερχόμαστε όμως τώρα στα μεγάλα “μυστήρια” και αυτής της εκλογικής περιόδου για την Αυτοδιοίκηση Β΄Βαθμού στην ΑΜ-Θ. Μιλώ φυσικά για τις υπόλοιπες υποψηφιότητες πέρα των τριών που ήδη έχουμε σχολιάσει.

Ερχόμαστε δηλαδή στο ποια πρόσωπα αναμένεται να στηριχθούν από ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, πρόσωπα τα οποία σύμφωνα με ρεπορτάζ μου δεν είναι και τόσο εύκολα να βρεθούν (είτε επειδή δεν θέλουν είτε επειδή υποστηρίζουν ήδη κάποιον από τους υποψηφίους!)

Μάλιστα πριν τις εθνικές εκλογές “έπαιζε” αρκετά και το σενάριο κοινής καθόδου αυτών των κομμάτων με αρκετές “φωνές” και από τα δύο κόμματα να συμφωνούσαν στην υποψηφιότητα του πρώην Δημάρχου Κομοτηνής Γιώργου Πετρίδη, ο οποίος τελικά για δικούς του λόγους “πήδηξε από το καράβι” και δεν έθεσε ποτέ τον εαυτόν του διαθέσιμο για κάποια υποψηφιότητα.

Έτσι και μετά το αποτέλεσμα της κάλπης τόσο του Μαϊου όσο δε και του Ιουνίου ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, τουλάχιστον περιφερειακά αποφασίζουν να “χωρίσουν τα τσανάκια τους” και να βρουν κατά μόνας κάποιες λύσεις. Φτάσαμε βέβαια τέλη Ιουλίου και αυτές οι λύσεις ακόμα συζητούνται, όσο οι υπόλοιποι υποψήφιοι προχωρούν ήδη σε ανακοινώσεις υποψηφίων όπως προείπαμε…

Ας δούμε λίγο αυτές τις λύσεις πιο αναλυτικά :

ΣΥΡΙΖΑ : Μεγάλη συζήτηση γύρω από τα ονόματα της Τάνιας Ελευθεριάδου (Καβάλα) και του Μενέλαου Μαλτέζου (Έβρος), δύο αρκετά δυνατά ονόματα τόσο για το κόμμα όσο για την Περιφέρεια καθώς αποτέλεσαν και πρώην βουλευτές.

ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ : Το πιθανότερο σενάριο αναφέρει το όνομα του Δαμιανού Καγκελίδη (Δράμα) ο οποίος ήταν και υποψήφιος βουλευτής στην Δράμα στις πρόσφατες εκλογές ενώ η πρόταση του Οδυσσέα Βουρβουκέλη (Ξάνθη) δεν δείχνει προς το παρόν να μην προχωράει. Δημοσιεύματα κάνουν παράλληλα λόγο ότι αρκετοί υποψήφιοι έχουν προσχωρήσει και στο ψηφοδέλτιο Τοψίδη…

Ότι και να αποφασίσουν να πράξουν πάντως τα δύο κόμματα πρέπει να το αποφασίσουν και μάλιστα γρήγορα, διότι ο χρόνος περνά και έχει μείνει ένας μήνας (που είναι και ο Αύγουστος) έτσι ώστε να καταθέσουν πλήρως τα ψηφοδέλτια τους, θα προλάβουν άραγε;

Γράφει η Σουλεϊμάν Σαμπιχά*

Η περιπέτεια της τιμητικής πρότασης, από καταξιωμένες προσωπικότητες της Αριστεράς, να συμμετάσχω στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ για τις Ευρωεκλογές του 2014 επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή όσα συμβαίνουν στη Θράκη.

Ο πρέσβης ε.τ. κ. Γιώργος Αϋφαντής υπενθύμισε στην εκπομπή του Γιώργου Σαχίνη το παρασκήνιο που ακολούθησε την αρχική ανακοίνωση της υποψηφιότητάς μου και την ακύρωση τελικά της συμμετοχής μου. Ήταν ένας, όπως πανηγυρικά διατράνωσαν όσοι τότε εναντιώθηκαν στην υποψηφιότητά μου, «θρίαμβος» ποικιλώνυμων κύκλων που όλα αυτά τα χρόνια δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ τον οικισμό μας, και δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ με τα προβλήματά μας αλλά ούτε και αντιλαμβάνονται τα διακυβεύματα στη Θράκη.

Η ανάδειξη της ταυτότητας των Ελλήνων Ρομά και των διακρίσεων που τους αποστερούν θεμελιώδη δικαιώματα σε συνθήκες στοιχειώδους διαβίωσης, υγειονομικής περίθαλψης, βασικής εκπαίδευσης, απασχόλησης είναι ακατάπαυστα στο επίκεντρο της συμμετοχής μου εδώ και 20 χρόνια σε εθνικά και διεθνή fora, σε υπομνήματα προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις ελληνικές αρχές.

Ο οικισμός Δροσερό των Ρομά, στις παρυφές της Ξάνθης, αριθμεί πλέον 6.000 κατοίκους με περισσότερα από 3.000 παιδιά σε μια περίοδο μάλιστα που το οξύ δημογραφικό πρόβλημα υπονομεύει τη χώρα. Η ανάδειξη των πιεστικών προβλημάτων του οικισμού μας και η επίλυσή τους είναι συνεχής μέριμνα για τον Πολιτιστικό και Μορφωτικό Σύλλογο Γυναικών Ρομά «ΕΛΠΙΔΑ». Θυμίζουμε, σε όσους προσδοκούν να αποκομίσουν κομματικό ή παραταξιακό όφελος, ό,τι προσπάθειες για στοιχειώδεις ενέργειες, στρατηγικής όμως σημασίας, όπως η αυτονόητη ένταξη του οικισμού στο σχέδιο πόλης, αίτημα χρόνων του συλλόγου μας προς τις πολιτικές, αυτοδιοικητικές και δημόσιες υπηρεσίες της χώρας μας, αγνοούνται συστηματικά. Θα έλυνε το ζήτημα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, της χωροταξικής διευθέτησης με την κατασκευή κοινόχρηστων χώρων, κατασκευής βασικών υποδομών, όπως αποχέτευσης, πλατειών, πεζοδρομίων.

Στο διάστημα που μεσολάβησε από τη δεκαετία του ‘90 κονδύλια πολλών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων έχουν δαπανηθεί χωρίς να συνεισφέρουν κατά το ελάχιστο στη βελτίωση των συνθηκών του οικισμού μας. Η ανομία και η εγκληματικότητα μεμονωμένων ομάδων που επικαλούνται όλοι όσοι συλλογικά μας ενοχοποιούν, είναι συνέπεια της ανοχής ή/και της κάλυψης που παρέχουν όσοι συναλλάσσονται με ομάδες για τον έλεγχο και την εκμετάλλευση του οικισμού, αλλά και των πολιτικών περιθωριοποίησης. Το πάγιο αίτημά μας για διασφάλιση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στην εκπαίδευση παραμένει ανεκπλήρωτο, καθώς σημαντικό ποσοστό μαθητριών/μαθητών βρίσκεται αποκλεισμένο από τις ανεπαρκείς εκπαιδευτικές δομές.

Οι μηχανισμοί του Τουρκικού Προξενείου με τη συνενοχή, εκούσια ή ακούσια κατά περιπτώσεις, εγχώριων παραγόντων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ήκαι των πολιτικών κομμάτων, επιδίδονται στο συστηματικό προσεταιρισμό των Ελλήνων Ρομά με αποκλειστικό σκοπό όχι το καλό της Θράκης αλλά την ικανοποίηση των ιδιοτελών στρατηγικών επιδιώξεών τους. Η επιρροή των μηχανισμών αυτών ασκείται ακόμη και στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης όπου αναγκαστικά μετανάστευσαν Έλληνες Ρομά προς εύρεση εργασίας.

Όλα αυτά τα χρόνια υλοποιήσαμε, μέσα σε πολύ αντίξοες και συχνά εχθρικές συνθήκες, δράσεις εκπαιδευτικής στήριξης, προληπτικής ιατρικής και εμβολιασμών, ευαισθητοποίησης σε σημαντικά ζητήματα των κατοίκων του οικισμού μας, διευθέτησης γραφειοκρατικών υποχρεώσεών τους.

Παράλληλα με την υλοποίηση συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων, εκτός της προστιθέμενης αξίας για τους κατοίκους της περιοχής, δημιουργήσαμε θέσεις εργασίας για γυναίκες Ρομά και νέες πτυχιούχους, συμβάλλοντας εκτός των άλλων στη σύσφιγξη των σχέσεών μας με την υπόλοιπη κοινωνία. Σε πολλές δράσεις αρωγοί μας συμπαραστάθηκαν επιχειρηματίες με σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα, εθελοντές ιατροί, επιστήμονες ευαισθητοποιημένοι στα προβλήματα του οικισμού μας, φίλες και φίλοι του Συλλόγου. Το εκτεταμένο δίκτυο αλληλεγγύης και αναγνώρισης των δράσεων του Συλλόγου μας είναι καρπός της επίμονης προσπάθειάς μας να διεκδικήσουμε για τους Έλληνες Ρομά την ισότιμη ένταξή τους στην κοινωνικοοικονομική ζωή του τόπου με την άρση των προκαταλήψεων και του κοινωνικού αποκλεισμού, όπως επιτάσσει το στρατηγικό σχέδιο της ΕΕ για την ισότητα, την ένταξη και τη συμμετοχή των Ρομά στην κοινωνική ζωή.

Η χλεύη και η απαξίωση που συστηματικά μας περιποιούνται όσοι βάζουν νερό στον μύλο του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής και επιδίδονται κατ’ επάγγελμα σε επιλεκτικό δικαιωματισμό δεν μας αγγίζουν. Είμαστε πάντοτε ανοικτοί σε διαβούλευση με τα κόμματα της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και τις δημοτικές και περιφερειακές παρατάξεις που ενδιαφέρονται ειλικρινά και ανιδιοτελώς για την εξάλειψη των συνθηκών δυσμενούς διαβίωσης και τον μετασχηματισμό του ζοφερού – δυστυχώς- μέλλοντος που ως τώρα επιφυλάσσεται στα παιδιά μας.

Το έμπρακτο ενδιαφέρον για την προώθηση της ίσης πρόσβασης στην εκπαίδευση, την υγεία και την αγορά εργασίας των Ρομά προϋποθέτει την απροκατάληπτη και ανυστερόβουλη ενασχόληση με τα προβλήματα των Ελλήνων Ρομά. Διαφορετικά, οι οικισμοί των Ρομά στη Θράκη θα είναι βορά στις στρατηγικές επιδιώξεις της Τουρκίας για την τουρκοποίηση και αυτονόμηση της Θράκης..

*Η Σουλεϊμάν Σαμπιχά είναι Πρόεδρος του Μορφωτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Ρομά Δροσερού Ξάνθης, «ΕΛΠΙΔΑ».

Οι καινοτόμες ιδέες του Ομίλου εταιρειών Κουρτίδη αναγνωρίζονται.

Ένα πολύ ιδιαίτερο πανελλήνιο βραβείο απέσπασε η κτηματομεσιτική εταιρεία RE/MAX Choice, μέλος της Kourtidis Group, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε από την  Ένωση Μεσιτών Ακινήτων Πιστοποιημένων Πραγματογνωμόνων Ελλάδος. Οι διαρκείς προσπάθειες και ενέργειες του ομίλου Κουρτίδη συνολικά για προώθηση και προβολή όλων των περιοχών που δραστηριοποιείται, γίνονται πλέον αισθητές σε όλη την Ελλάδα και φέρνουν αποτελέσματα και βραβεύσεις. Η Διοίκηση του ομίλου παρέλαβε το 1^ο  βραβείο στη κατηγορία «Προβολή Περιοχής», σε μια ξεχωριστή εκδήλωση της Ε.Π.Π.Α. που πραγματοποιήθηκε στο President Hotel στην Αθήνα, την Παρασκευή 9 Ιουνίου. Μια εξαιρετικά σημαντική δεξίωση με βραβεύσεις για την προβολή περιοχών και ακινήτων, την κτηματομεσιτική αγορά και την κοινωνική προσφορά, όπου συμμετείχαν εκλεκτοί καλεσμένοι και επαγγελματίες του κλάδου.

Η RE/MAX Choice είναι η πολυβραβευμένη κτηματομεσιτική εταιρεία της Kourtidis Group, του ομίλου – ηγέτη στους τομείς του Real Estate, των Κατασκευών, του Τουρισμού και των Επενδύσεων στη Βόρεια Ελλάδα. Με κορωνίδα του Ομίλου την Παραλία Οφρυνίου αλλά και την ευρύτερη περιοχή που δραστηριοποιείται, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Νέα Ηρακλείτσα και Θάσο, μέσα από οργανωμένες προσπάθειες και πρωτοποριακές ενέργειες, πρωταρχικός στόχος της είναι πάντα και η ανάπτυξη, η προώθηση και η προβολή του τόπου.

Βίντεο με τις ομορφιές και δραστηριότητες της περιοχής, συνεχείς παρουσιάσεις του τόπου ως έναν νέο τουριστικό προορισμό στον χάρτη της Ευρώπης, επαγγελματικές συναντήσεις με περιηγήσεις στα ιστορικά αξιοθέατα, παραγωγή ποντιακού τραγουδιού με το όνομα «Τούζλα» που εξυμνεί την πλούσια ιστορία της περιοχής και το φυσικό της κάλος, συμμετοχή σε εκθέσεις που περιλαμβάνουν και την ανάδειξη της περιοχής είναι κάποιες από τις σπουδαίες και συντονισμένες προσπάθειες που ενθουσίασαν την κριτική επιτροπή και οδήγησαν την Kourtidis Group στην κορυφή των αποτελεσμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η ενέργεια που ξεχώρισε και απέσπασε πολλά συγχαρητήρια, ήταν αυτή της νέας εφαρμογής KAVALA EXPERIENCE. Ο όμιλος Κουρτίδη και η RE/MAX Choice, με δραστηριότητα σε μεγάλο μέρος της Βόρειας Ελλάδας, προσφέρουν μία διαφορετική εμπειρία ξενάγησης όπου ο επισκέπτης,  μέσα σε ένα μοναδικό ηχητικό περιβάλλον, μπορεί να ανακαλύψει όλα όσα αναζητά για την περιοχή, ακόμη και τη διαμονή του.

«Είναι ιδιαιτέρως σημαντική για εμάς η συγκεκριμένη διάκριση, καθώς αυτό το όμορφο επιχειρηματικό ταξίδι ξεκίνησε με βασικό μας στόχο την ανάδειξη και ανάπτυξη της μαγευτικής περιοχής μας. Ένας τόπος που μεγαλώσαμε, που δημιουργούμε και χαίρομαι να τον βλέπω να εξελίσσεται» αναφέρει κατά την βράβευση ο Πρόεδρος της Kourtidis Group και Broker/Owner της RE/MAX Choice Νίκος Κουρτίδης. Παράλληλα, η  αντιπρόεδρος του ομίλου και Broker/Owner της RE/MAX Choice Κωνσταντίνα Δημητρόβα δήλωσε πως «Η διάκριση αυτή είναι μία πολύ συγκινητική στιγμή για εμάς καθώς με χαρά βλέπουμε να ανταμείβονται οι προσπάθειες για τον τόπο που τόσο πολύ αγαπάμε. Να είστε σίγουροι ότι η επιχειρηματική μας δραστηριότητα θα συνεχίσει παράλληλα με την προσπάθεια ανάδειξης της περιοχής».

ΣΤΟΧΟΣ και ΧΡΕΟΣ μας να ανεβάσουμε αναπτυξιακό επίπεδο την περιοχή μας!

Οι καλύτερες στιγμές στη ζωή είναι αυτές που τις φοβόμαστε τόσο όσο τις θέλουμε.

Όταν πήρα την απόφαση να συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ έτσι ένιωθα. Η αγάπη μου όμως για τα κοινά και τον τόπο μου νίκησαν το συναίσθημα της αμφιβολίας, αν πήρα τη σωστή απόφαση, και ταυτόχρονα οπλίστηκα με δύναμη να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις που προέκυψαν από αυτή τη τιμητική για μένα Βουλευτική Υποψηφιότητα .

Ιδιαίτερο ρόλο σε αυτή την απόφαση έπαιξε και η συμμετοχή μου στη διοίκηση του Οργανισμού Λιμένος Καβάλας ως μέλος του Δ.Σ , όπου διαπίστωσα πόσα πολλά μπορώ και οφείλω να κάνω για την ανάπτυξη της πόλης και του νομού μας καθώς και πόσο πολύ με ελκύει η προοπτική να βάλω και εγώ ενα λιθαράκι σε αυτήν την προσπάθεια .

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να κρατήσουμε την οικονομία μας σε δυναμική τροχιά ανάπτυξης .

Αγωνίζομαι να είμαι άνθρωπος και ενεργός πολίτης. Αυτό είναι η κορυφαία πολιτική μάχη.

Γιατί πιστεύω σε αυτή την κρίσιμη για τη χώρα περίοδο ο καθένας έχει την υποχρέωση να προσφέρει ώστε η πατρίδα μας να συνεχίσει με σταθερότητα την πορεία προς τα εμπρός και να εξασφαλίσουμε το μέλλον των ανθρώπων και των παιδιών μας.

Διότι αν για κάτι μπορούμε να είμαστε περήφανοι ως Νέα Δημοκρατία, είναι το γεγονός ότι σταθήκαμε δίπλα στον πολίτη, στον κάθε επιχειρηματία όταν οι αντίπαλοι μας, που δεν δοκιμάστηκαν από μία σειρά πρωτοφανών κρίσεων που μας χτύπησαν την πόρτα, ασκούν μόνο τοξική κριτική και πρακτικές λαϊκισμού και μίζερης καταστροφολογίας . Αυτές, ωστόσο υποχωρούν μπροστά στην ορμή του χρέους της δικής μας παράταξης που είναι, να στηρίζει πάντα τους πιο αδύναμους και το έχουμε αποδείξει με τα μέτρα που έχει πάρει η Κυβέρνηση του Kyriakos Mitsotakis και αυτά που πρόκειται να υλοποιηθούν εφόσον έχουμε αυτοδύναμη Κυβέρνηση στις εκλογές της 25ης Ιουνίου.

Γιατί ο διχασμός και η δημαγωγία ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Η «Ελλάδα 2» με τη νέα Ν.Δ προχωρεί πλέον μπροστά και κοιτάζει ψηλά !

Το πραγματικό ζητούμενο της εκλογικής αναμέτρησης στις 25 Ιουνίου δεν είναι απλά οι πολίτες να επιβεβαιώσουν την επιλογή που έκαναν την 21η Μαΐου , αλλά να δώσουν ακόμα υψηλότερα ποσοστά στη Ν.Δ για ένα και μοναδικό λόγο .

Γιατί είμαστε εδώ για τους πολλούς , όχι για τους λίγους. Είμαστε μία παράταξη βαθιά λαϊκή, η οποία πρώτα από όλα στρέφει το βλέμμα της στους πιο αδύναμους συμπολίτες μας, αυτούς που χρειάζονται τη στήριξη του κράτους.

Η επιτυχημένη οικονομική πολιτική της λελογισμένης μείωσης των φόρων, της στήριξης, της ανάπτυξης, των επενδύσεων πρέπει να συνεχιστεί και την επόμενη τετραετία ώστε αυτή η πορεία της προκοπής, την οποία έχει χαράξει η κυβέρνηση του Kyriakos Mitsotakis να μην διακοπεί. Το έργο της Κυβέρνησης της Ν.Δ περιλαμβάνει μεγάλες πρωτοβουλίες που συνοδεύονται από χιλιάδες άλλες μικρότερες εξίσου σημαντικές με κοινό στόχο την «Ανάπτυξη για Όλους». Και όλες να κατατείνουν σε ένα σύνθημα : ´ Το είπαμε , το κάνανε ‘ ! Λέξεις με ουσιαστικό αντίκρισμα . Γιατί οι άνθρωποι μοιάζουν στις υποσχέσεις τους, μόνο στις πράξεις διαφέρουν.

Την περίοδο της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη τα εμπόδια μετατράπηκαν σε ευκαιρίες. Έτσι η τουριστική περίοδος που ξεκίνησε αποδεικνύει ότι η διαχείριση μετά την κρίση της πανδημίας έφερε την Ελλάδα να πρωταγωνιστεί στους δημοφιλείς προορισμούς της Ευρώπης . Αυτό μπορώ να το επιβεβαιώσω και με την προσωπική άποψη και εμπειρία που έχω λόγω της επιχειρηματικής μου δραστηριότητας στον Τουρισμό .

Αυτό σημαίνει πολύτιμο εισόδημα, νέες θέσεις εργασίας και ανάπτυξη .

Στην πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου μας στη Θάσο αναφέρθηκε ότι δίνει ουσιαστική στήριξη στις υποδομές που έχει και θα αποκτήσει το νησί μας και τη χαρακτήρισε ‘ναυαρχίδα’ του τουρισμού στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης .

Το ίδιο βλέπουμε να συμβαίνει και στο ηπειρωτικό παραλιακό κομμάτι της Καβάλας και στη ΒΙ.ΠΕ, να δυναμώνεται η οικονομία του νομού μας με νέες επενδύσεις απαιτήσεων, όπως εξήγγειλε ο δικός μας Υφυπουργός Οικονομικής Διπλωματίας και Εξωστρέφειας στο Υπουργείο Εξωτερικών : Costas Fragoyiannis.

Παράλληλα η στήριξη των επιχειρήσεων με μείωση φόρων και εξωστρέφεια συντείνουν στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας καλά αμειβόμενων που είναι μία πραγματικότητα.

Οι πολίτες πρέπει να σκεφτούν σοβαρά -και αυτοί που δεν μας ψήφισαν – να μας εμπιστευτούν στην κάλπη της 21ης Ιουνίου.

Η χώρα χρειάζεται σήμερα μία αξιόπιστη, σοβαρή και στιβαρή διακυβέρνηση.

Αισθάνομαι την ανάγκη να σας ευχαριστήσω εκ νέου για την αγάπη με την οποία ένιωσα πραγματικά ότι με αγκαλιάσατε στο διάστημα της σύντομης προεκλογικής μου εκστρατείας, που οργανώθηκε από το περίσσευμα αγάπης φίλων και εθελοντών και την εμπιστοσύνη που μου δείξατε τιμώντας με, με τη ψήφο σας.

Νιώθω αυξημένη την προσωπική μου ευθύνη απέναντι σε όλους τους ψηφοφόρους μου και δη στα παιδιά που ψήφισαν για πρώτη φορά , πολλά εκ των οποίων είναι φίλοι και φίλες του γιου και της κόρης μου και στα άτομα επίσης που ήμουν προσωπική επιλογή τους παρότι δεν ανήκουν στην παράταξη μας. Γιατί ως παράταξη, αντιτάσσουμε στον κομματικό φανατισμό τη δύναμη των ιδεών και τις ταλαντούχες προσωπικότητες των στελεχών μας.

Η κάλπη της 25ης Ιουνίου είναι κενή αλλά δεν είμαστε σε πολιτικό κενό. Οι ψηφοφόροι μας δεν μας έδωσαν λευκή επιταγή. Σεβόμαστε τη λαϊκή εντολή της 21ης Μαΐου και ζητάμε πληρεξούσιο υλοποίησης του προγράμματος μας στο ακέραιο.

Σας καλώ να δώσουμε ακόμη έναν αγώνα ποιότητας και επιχειρημάτων και να προχωρήσουμε μαζί να ανεβάσουμε αναπτυξιακό επίπεδο τον νομό μας.

Να ρίξουμε την ανεργία κάτω από το 10% και να προσελκύσουμε ακόμα περισσότερες επενδύσεις.

Χρειαζόμαστε ασφαλή Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Αυτή άλλωστε που είχαμε.

Όπως πολύ σωστά επισήμανε ο Αβραάμ Λίνκολν : Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με τη ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου .

Ψηφίζουμε με σύνεση και λογική για το μέλλον μας και των παιδιών μας !

Στις εκλογές αυτές ψηφίζουμε για την Ανάπτυξη και τη Σταθερότητα !

Διότι μόνο η Ν.Δ έχει συγκροτημένο και κοστολογημένο πρόγραμμα , τη βούληση και τη θέληση να αναλάβει την ευθύνη της διακυβέρνησης της Ανάπτυξης , της ασφάλειας και της σταθερότητας του τόπου μας!

Ειρήνη Βρανά

Υποψήφια Βουλευτής Νέας Δημοκρατίας Π.Ε Καβάλας

Άρχισαν και συνεχίζονται τα παιχνίδια της Basket League στην 2η φάση τους που είναι τα play off. Οι 8 ομάδες της φάσης, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους σε όλα τα παιχνίδια και το θέαμα είναι ίσως το καλύτερο από κάθε άλλη χρονιά!! Τα κρατικά κανάλια της ΕΡΤ με επικεφαλής της ΕΡΤ-3- έχουν μεταφέρει με λεπτομέρειες την πλήρξη εικόναπρος τους διαρκείς αυξανόμενους φίλους του αθλήματος. Την επόμενη εβδομάδα 1η του Μαϊου κλείνουν οι προημιτελικοί (φάση των 8).Μέχρι στιγμής, στους 4 προκρίθηκαν ήδη οι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός και αναμένονται οι δύο που θα βγουν από τα παιχνίδια ΠΑΟΚ-Προμηθέας και Περιστέρι-ΑΕΚ. Προβλέψεις δεν μπορούν να γίνουν ειδικά για τα δύο παραπάνω ζεύγη.

Κατ΄αρχήν να κάνω μια παρένθεση εδώ και να πω ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ μια που ο Απρίλιος μας αποχαιρετά σε δυο 24ωρα και μιας και καλοσωρίζεται, ο Μάιος. Ένας μήνας παντώς αρεστός για τον καιρό του και ειδικά φέτος ο μήνας των εκλογών για όσους ενδιαφέρονται. Βεβαίως, εμένα ούτε με ενδιαφέρουν ούτε με ενδιέφεραν ποτέ όσο και αν παραξενεύεστε!! Γι’ αυτό συνεχίζω με την πρώτη κατηγορία του μπάσκετ στην οποία είδα πάμπολα παιχνίδια και έχω ίδια γνώμη γενικά. Κατ’ αρχήν υπάρχει μια ομάδα που κυριολεκτικά, δεν παίζεται!! .Δεν είναι άλλη από τον λαοφιλή ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ που είναι αήττητος τόσο εντός έδρας όσο και εκτός (Ευρώπη) πολύ καιρό. Οι διακρίσεις που είναι απανωτές και ελάχιστον ζορίστηκε, τόσο στο εντόπιο πρωτάθλημα όσο και στο πρωτάθλημα της “γηραιάς ηπείρου¨.

Όσο κι αν προσπάθησε ο Παναθηναϊκός , το εκπλητικό Περιστέρι, και ο αναγεννημένος ΠΑΟΚ, δεν μπορούν για φέτος τουλάχιστον να απειλήσουν ούτε και το “νυχάκι του”!! Σπουδαίος προπονητής (Μπαρτζώκας), σπουδαιότερος (Βεζενκόφ) και όλοι οι υπόλοιποι είναι χάρμα οφθαλμών. Βέβαια δεν είμαι προφήτης να γνωρίζω τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Εγώ σας παραθέτω, ότι έχει γίνει μέχρι στιγμής. Το τι μου έκανε εντύπωση; Τι ωραίος προπονητής έγινε ο Βασίλης Σπανούλης. Δεν περιμένω η μεγάλη δόξα του να γίνει τόσο καλός τεχνικός. Όσο και αν σας φαίνεται παράξενο είναι δύο φορές καλύτερος από ότι ήταν παίκτης! Η διαιτησία οι γενικές γραμμές ήταν ικανοποιητική. Βλέπετε βοήθησε και το σύστημα των συσκευών του άμεσου replay. Η απορία μου είναι γιατί δεν υπάρχει και για τις άλλες κατηγορίες Α2 και λοιπές ανδρών-γυναικών Και μια τελευταία, δίκαι κι αυτή απορία. ΓΙΑΤΙ μόνο μια ομάδα υποβιβάζεται από την πρώτη της τάξη κατηγορίας; Τόσο πολύ θέλουν να προστατεύσουν οι αρμόδιοι την Α1 ανδρών;

VERITE 55′ ANEE’

*Γράφει η Αλεξάνδρα Φωτάκη από το Βήμα

Κινητικότητα και επαφές και στις πέντε ηπείρους είναι το μήνυμα που θέλει να περάσει η ελληνική διπλωματία ακόμα και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, ενώ προγραμματίζονται και ανακοινώσεις με επίκεντρο τη Βόρεια Ελλάδα

Με τον Νίκο Δένδια να περιμένει δύο επισκέψεις που θα στείλουν τα δικά τους μηνύματα για τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή, του αμερικανού ΥΠΕΞ, Αντονι Μπλίνκεν, η οποία προγραμματίζεται στις 21 Φεβρουαρίου, αλλά και του αιγύπτιου ΥΠΕΞ, Σάμεχ Σούκρι. Τη δική της σημειολογία έχει και η επίσκεψη Δένδια στο Ισραήλ σήμερα 31 Ιανουαρίου.

Η επίσκεψη Μπλίνκεν

Ο Μπλίνκεν σύμφωνα με τον σχεδιασμό, που ακόμα δεν έχει οριστικοποιηθεί, προγραμματίζει να βρεθεί σε Αθήνα και Αγκυρα σε μία περίοδο που η Ουάσιγκτον στρέφει ξανά το βλέμμα της στην Ανατολική Μεσόγειο, στη σκιά και των γεωπολιτικών ανακατατάξεων που φέρνει η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Με τον ρόλο της Ελλάδας, όπως σημειώνουν και αμερικανικές διπλωματικές πηγές, να χαρακτηρίζεται αναβαθμισμένος λόγω και των νέων συνθηκών που δημιουργούν τόσο η στάση Ερντογάν όσο και η ανάγκη ισχυροποίησης ενός τείχους απέναντι στη Ρωσία. Η επιλογή δε να βρεθεί στην Αθήνα για τον στρατηγικό διάλογο, την περίοδο που η Ελλάδα θα μετρά αντίστροφα για τις εκλογές, ο αμερικανός ΥΠΕΞ χαρακτηρίζεται ως σαφής επαναβεβαίωση των ισχυρών σχέσεων ΗΠΑ – Ελλάδας που βρίσκονται στο υψηλότερο σημείο.

Αμερικανικές διπλωματικές πηγές έχουν τονίσει επανειλημμένα μιλώντας στο «Βήμα» πως οι συνεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη ανάμεσα σε Αθήνα και Ουάσιγκτον λένε πολύ περισσότερα από όσα οι δημόσιες δηλώσεις. Ο ρόλος Σούδας και Αλεξανδρούπολης θεωρείται δεδομένος, ενώ σε ανάλογης αξίας για τα αμερικανικά συμφέροντα  αναδεικνύονται Λάρισα και Στεφανοβίκειο.

Τα σχέδια για την Καβάλα

Ανακοινώσεις αναμένονται και για την περιοχή της Καβάλας, με το ενδιαφέρον των ΗΠΑ να ενισχύεται διαρκώς. Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος έχει ήδη κάνει επαφές με την αμερικανική πλευρά – όπως πληροφορείται «Το Βήμα» – για σειρά σχεδιασμών με επίκεντρο την περιοχή.

Η Καβάλα διερευνάται μεταξύ άλλων για την αξιοποίηση του λιμανιού που θα μπορούσε να φιλοξενήσει και μεγάλα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ λόγω βάθους καθώς και ως ενεργειακό hub, σε έναν παράλληλο ρόλο με την Αλεξανδρούπολη.

Συζητήσεις γίνονται επίσης προκειμένου η Καβάλα να γίνει κέντρο συντήρησης, ίσως και συναρμολόγησης, των αμερικανικών πυροσβεστικών ελικοπτέρων Erickson για τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή.

Πληροφορίες του «Βήματος» αναφέρουν ότι μετά και την παρέμβαση Παναγιωτόπουλου που «ξεκλείδωσε» τα γραφειοκρατικά κολλήματα με το Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας προκειμένου το ανενεργό στρατιωτικό αεροδρόμιο στον Αμυγδαλεώνα της Καβάλας να μισθωθεί σε ιδιωτική εταιρεία εκπαίδευσης πιλότων, το επόμενο βήμα είναι η ολοκλήρωση της συμφωνίας με την αμερικανική Erickson.

Εμπλεκόμενοι στο project φέρονται να είναι επίσης ο ΥΦΥΠΕΞ Κώστας Φραγκογιάννης και ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας Χρήστος Στυλιανίδης. Με την επίσκεψη Μητσοτάκη στον Αμυγδαλεώνα στα μέσα Ιανουαρίου να μη θεωρείται τυχαία. Το ερώτημα είναι αν κατά την άφιξη Μπλίνκεν – εφόσον επιβεβαιωθεί – θα έχουν ωριμάσει και οι συνθήκες για ανακοινώσεις από τον Κυριάκο Μητσοτάκη που θα επιβεβαιώνουν τις πληροφορίες ή θα μετατεθούν για αργότερα.

Ενεργειακός κόμβος

Για τις ΗΠΑ κομβικής σημασίας είναι η αξιοποίηση της Ελλάδας και ως ενεργειακού κόμβου. Ενός κόμβου που μπορεί να ενώσει τη Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Οι έρευνες της ExxonMobil νοτιοδυτικά της Κρήτης χαρακτηρίζονται ενδεικτικές των σχεδιασμών ενώ το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη Λιβύη ενισχύεται στην κατεύθυνση λύσεων που θα επιτρέψουν ανάπτυξη της ενεργειακής συνεργασίας. Ενδεικτικό είναι ότι ο Μπλίνκεν σήμερα θα βρίσκεται στην Αίγυπτο (με θέμα και τις εξελίξεις στη Λιβύη) ενώ Δευτέρα – Τρίτη επισκέπτεται Ιερουσαλήμ και Δυτική Οχθη. Τις ίδιες μέρες που στο Ισραήλ θα βρίσκεται ο Δένδιας.

Η επίσκεψη Μπλίνκεν στην περιοχή δημιουργεί προσδοκίες για εξελίξεις στην κατεύθυνση νέων συμφωνιών, ενώ μηνύματα αναμένονται και κατά την έλευση Σούκρι. Σημαντικό είναι αν θα καταστεί δυνατό να γίνει η συνάντηση 3+1 (Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ + ΗΠΑ). Το μήνυμα των ΗΠΑ για σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο κατά την επίσκεψη Τσαβούσογλου στην Ουάσιγκτον αφήνει το περιθώριο για εικασίες ότι στις συναντήσεις όσα ειπώθηκαν εμπεριείχαν και τις απαραίτητες προειδοποιήσεις.

*Του Γιώργου Καββαθά

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που έχουν δεχθεί την πιο σκληρή, αδικαιολόγητη και άδικη κριτική από τους οπαδούς του οικονομικού δαρβινισμού, συνέβαλαν όσο κανένας άλλος στην αύξηση της απασχόλησης το 2022!

Συγκεκριμένα, αν από όλους τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας απομονώσουμε εκείνους τους κλάδους στους οποίους συγκεντρώνεται η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα (μεταποίηση, κατασκευές, χονδρικό και λιανικό εμπόριο, επισκευή οχημάτων, καταλύματα, εστίαση, διαχείριση ακίνητης περιουσίας και επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες), η απασχόληση από το δεύτερο τρίμηνο του 2019 ως το δεύτερο τρίμηνο του 2022 αυξήθηκε κατά 6,15%. Στη συνολική οικονομία, αντίθετα, η συνολική απασχόληση αυξήθηκε λιγότερο: κατά 5,3%!

Το θετικό αποτύπωμα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην απασχόληση (μεταξύ πολλών άλλων πεδίων) επιβεβαιώνει ότι η τυχόν υλοποίηση των πολιτικών εξάλειψης των μικρών επιχειρήσεων από την ελληνική οικονομία θα σηματοδοτήσει μια αύξηση της ανεργίας. Και κατ’ επέκταση κοινωνική δυστυχία, μείωση της ζήτησης κ.ο.κ. Η σημασία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη δημιουργία θέσεων εργασίας είναι ένα από τα πολλά συμπεράσματα που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου. Η έκθεση, όπως κάθε χρόνο, συνοψίζει τις εξελίξεις σε όλη την έκταση της εθνικής οικονομίας, επικεντρώνει ωστόσο στις μικρές επιχειρήσεις, αναδεικνύοντας τη συμβολή και τις αδυναμίες τους.

Ιδιαίτερη μνεία, και με την ελπίδα η ανάδειξή τους να υποκινήσει τις δέουσες πολιτικές παρεμβάσεις, αξίζουν ενδεικτικά τα ακόλουθα συμπεράσματα: Παρά το ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων που πραγματοποίησαν επενδύσεις το δεύτερο εξάμηνο του 2021, η πλειονότητα των επενδύσεων ήταν μικρής κλίμακας. Για το 55% των επιχειρήσεων το ύψος της επένδυσης ήταν έως 5.000 ευρώ. Η ίδια τάση καταγράφηκε και το πρώτο εξάμηνο του 2022. Για μία στις δύο επιχειρήσεις (51%) που πραγματοποίησε επενδύσεις το ύψος της επένδυσης ήταν έως 5.000 ευρώ. Αλληλένδετο με το μικρό ύψος των επενδύσεων είναι ένα ακόμη εύρημα της ετήσιας έκθεσης του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ: Το 81% των επιχειρήσεων που πραγματοποίησαν επενδύσεις τις χρηματοδότησε με ίδιους πόρους. Επίσης, το 10% κάλυψε το κόστος τους μέσω προγραμμάτων χρηματοδότησης και το 4% μέσω τραπεζικού δανεισμού. Οι πηγές εύρεσης των επενδυτικών πόρων φέρνουν στην επιφάνεια όλες τις κακοδαιμονίες της ελληνικής οικονομίας: Αν για να χρηματοδοτηθεί μια επένδυση πρέπει ο επιχειρηματίας να βάλει χρήματα από την τσέπη του, μοιραία τα κεφάλαια αυτά θα είναι μικρά, δηλαδή θα υπολείπονται του αναγκαίου ύψους για να μπορέσει η επιχείρησή του να αναπτυχθεί και να γίνει ανταγωνιστική. Περιττό να πούμε ότι η επιστράτευση προσωπικών οικονομιών για να αναπτυχθεί μια επιχείρηση ισοδυναμεί με φτωχοποίηση του επιχειρηματία και αποτελεί μια περιττή ανάληψη κινδύνων. Δείχνει ταυτόχρονα ότι η ελληνική οικονομία έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό που τη διαφοροποιεί από οποιαδήποτε άλλη οικονομία: Δεν έχει τράπεζες! Παρά τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που εξασφάλισαν οι τράπεζες για την ανακεφαλαιοποίησή τους, παρά τη μείωση των «κόκκινων» δανείων, τα οποία έστειλαν στους servicers, εξακολουθούν να κρατούν τα ταμεία κλειστά απέναντι στη μικρή επιχειρηματικότητα. Ταυτόχρονα, το γεγονός ότι μόνο το 10% των επενδύσεων καλύπτεται από χρηματοδοτικά προγράμματα δείχνει ότι ο σχεδιασμός τους δεν αφορά τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.

Οι όροι σχεδόν πάντα είναι διαμορφωμένοι έτσι ώστε να αφορούν μια μικρή μειοψηφία των επιχειρήσεων και ποτέ αυτές που έχουν άμεση ανάγκη. Δοθέντων των παραπάνω, δεν προκαλεί καμιά έκπληξη το γεγονός ότι τόσο το δεύτερο εξάμηνο του 2021 όσο και το πρώτο εξάμηνο του 2022 οι επενδύσεις που έγιναν από το μεγαλύτερο μέρος των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων ήταν κατά βάση επενδύσεις προσαρμογής ή συντήρησης και λιγότερο πραγματικής αύξησης της παραγωγικής ικανότητας των επιχειρήσεων. Συνάγεται επομένως ότι κατά τη μετα-πανδημική περίοδο η πλειοψηφία των επιχειρήσεων λειτουργεί σαν ουραγός, τρέχοντας να προλάβει να κάνει εκείνες τις επενδύσεις, κυρίως ψηφιακού μετασχηματισμού, που εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητά της. Στις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις, μαζί με την έλλειψη χρηματοδότησης, προστίθενται και οι αυξήσεις των τιμών στην ενέργεια. Το δεύτερο εξάμηνο του 2021 το 61,5% των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων κατέγραψε αύξηση του κόστους ενέργειας και το 4,7% αύξηση του κόστους καυσίμων. Το πρώτο εξάμηνο του 2022 η κατάσταση επιδεινώθηκε. Το 88,4% κατέγραψε αύξηση στο κόστος ενέργειας και το 60,3% αύξηση στο κόστος καυσίμων οχημάτων. Μεσοσταθμικά, για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις το κόστος ενέργειας αυξήθηκε κατά 76%.

Τα ευρήματα των ερευνών του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ συμβαδίζουν με εκείνα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής… Τόσο τα ευρήματα της ετήσιας έκθεσης του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ όσο και η απήχηση που είχε η δημοσίευσή της στον δημόσιο διάλογο επισημαίνουν τη βαρύτητά της στην αποτύπωση της οικονομικής συγκυρίας και την ανάδειξη εκείνων των μέτρων πολιτικής που θα βελτιώσουν τη θέση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Και ό,τι είναι καλό για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι καλό για όλη την οικονομία.

*Ο Γιώργος Καββαθάς είναι Πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ

*Γράφει ο Γιώργος Τσακίρης

Το κείμενο που ακολουθεί, δεν απευθύνεται σε μέλη και οπαδούς κομμάτων ή όσες και όσους επωφελούνται άμεσα ή έμμεσα από αυτά. Αποτελεί αντίθετα μία προσπάθεια
απάντησης σε ερωτήματα φίλων και γνωστών, οι οποίοι -όπως και πολλοί άλλοι- αισθάνονται να μην τους αντιπροσωπεύει τίποτε από τη σημερινό κομματικό σύστημα.

Θα πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν αποτελεί «προϊόν επιστημονικής προσπάθειας». Ο αναγνώστης του κειμένου δεν θα βρει σε αυτό ατράνταχτα στοιχεία που να υποστηρίζουν τα επιχειρήματα και τις προτάσεις. Θα μπορέσει όμως να εντοπίσει μία πρακτική «μέθοδο» που θα τον βοηθήσει να επιλέξει το κόμμα εκείνο που θα ικανοποιεί -τουλάχιστον- την προσπάθειά του να ξεφύγει από την αμφιβολία και τον «κυκεώνα» των εν δυνάμει επιλογών του. Ας μην περιμένει όμως στο τέλος του να βρει το όνομα κάποιου κόμματος.

Κύριος σκοπός του κειμένου, είναι το να πείσει όσους λόγω του έντονου προβληματισμού τους, έχουν σχεδόν καταλήξει στην άποψη ότι θα πρέπει να απέχουν από την εκλογική
διαδικασία, απλώς και μόνο επειδή τίποτε και κανείς δεν ικανοποιεί στον απόλυτο βαθμό τις σκέψεις τους.

Το «κλειδί» λοιπόν που θ’ ανοίξει «την πόρτα» της επιλογής, κρύβεται ακριβώς στην έκφραση «δεν ικανοποιεί στον απόλυτο βαθμό». Εάν κανείς σκεφθεί ότι ακόμη και στις πιο απλές, καθημερινές μας αποφάσεις, σχεδόν τίποτε δεν ικανοποιεί «σε απόλυτο βαθμό» τις επιλογές μας, ίσως συμφωνήσει ότι το ίδιο ακριβώς -σε μεγαλύτερο σαφώς βαθμό- συμβαίνει και με την επιλογή της κομματικής εκείνης πρότασης που ικανοποιεί τις επιθυμίες μας. Στην ενδεχόμενη αμφιβολία έναντι της γενικής αυτής τοποθέτησης πως, η επιλογή του κόμματος που θα στηριχθεί, έχει μεγαλύτερες συνέπειες από το (πχ) ποια παπούτσια θα φορέσω σήμερα στη δουλειά, θα αντέτεινα πως «δεν τελείωσε ακόμη η σκέψη μου».

Βασική παράμετρο για την αποδοχή της παραπάνω γενικής τοποθέτησης, αποτελεί η συνειδητοποιημένη από τον κάθε ένα και κάθε μίας από εμάς, των απόλυτα (ναι, εδώ ισχύει) «εγκατεστημένων» μέσα μας αρχών και αξιών στις οποίες απαρέγκλιτα πιστεύουμε. Αρχές και αξίες τις με τις οποίες μεγαλώσαμε, μας χαρακτηρίζουν και δεν τις διαπραγματευόμαστε.

Πολύ απλή αλλά βασική αρχή που θα βοηθήσει όχι στην επιλογή αλλά στον αποκλεισμό κάποιων κομμάτων, αποτελεί (πχ) η πίστη στις δημοκρατικές διαδικασίες. Η αποστροφή δηλαδή σε οποιασδήποτε μορφής βίαιη προσπάθεια επιβολής της γνώμης κάποιου. Όσο κι αν αποδεχόμαστε ότι το σημερινό κομματικό σύστημα είναι ανάξιο των περιστάσεων, «το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο» αποτελεί μεν μία πολύ καλή ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, δεν μπορεί όμως -ως πολιτική πρακτική- να αποτελεί συνειδητή επιλογή ενός δημοκρατικού πολίτη.

Περαιτέρω έννοιες που χαρακτηρίζουν τις ιδεολογικές -κυρίως- κατευθύνσεις των κομμάτων και -κατά συνέπεια- τα διαχωρίζουν στις πολιτικές τους επιλογές, αποτελούν:

α) η προσήλωση στην νεοφιλελεύθερη άποψη για την οικονομία της αγοράς, όπου το κράτος αυτο-περιορίζεται σε πολιτικές που μεγεθύνουν την ιδιωτική επιχειρηματικότητα, ορίζοντας το θεσμικό πλαίσιο εντός του οποίου θα λειτουργεί ή -αντίθετα- στην ελεύθερη μεν οικονομία, στην οποία όμως το κράτος έχει τον έλεγχο των επιχειρήσεων που το ίδιο θεωρεί πως το «προϊόν» τους αποτελεί κοινωνικό αγαθό και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αφεθεί στις κερδοσκοπικές πρακτικές του ιδιωτικού τομέα.

β) η ενδυνάμωση -στα πλαίσια πάντα των δημοσιονομικών περιορισμών- βασικών τομέων που το κόμμα θεωρεί ως πρωταρχικούς τομείς πολιτικής. Τέτοιοι είναι (πχ) ο τομέας της υγείας, της παιδείας, της ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης, της ενίσχυσης των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας (κ.λπ.) με ό,τι αυτό σημαίνει για τις αντίστοιχες πολιτικές επιλογές (πχ προσλήψεις προσωπικού έναντι αγορών οπλικών συστημάτων με όποιες συνέπειες στην άμυνα της χώρας)

γ) το αίσθημα του «ανήκειν» το οποίο συνδέεται άμεσα με αυτό της «υπερηφάνειας». Στον τομέα αυτό, μπορούν να ανήκουν οι πολιτικές επιλογές που αφορούν ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων, της μεταναστευτικής πολιτικής που κάθε κόμμα προτείνει ή/και της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας

Αυτά μπορεί να είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία τα οποία -κάποια στιγμή- μας έχουν απασχολήσει, διαφωνώντας ή συμφωνώντας με τις εκάστοτε κυβερνητικές πολιτικές ή αντιπολιτευτικές τοποθετήσεις. Η σειρά αναφοράς τους είναι εντελώς τυχαία και δεν έχει καμία σχέση με οποιαδήποτε σκέψη ιεράρχησης από πλευράς μου.

Η ιεράρχηση αυτών των επιλογών, αποτελεί προσωπική επιλογή του καθενός από εμάς. Επιλέξτε λοιπόν μία -και μόνον μία- βασική και αδιαπραγμάτευτη αρχή η οποία και θα αποτελεί τον οδηγό σας για τις επόμενες επιλογές σας. Αποκλείστε αυτόματα και χωρίς δεύτερη σκέψη τον κομματικό σχηματισμό που δεν την ικανοποιεί και -αφού ιεραρχήσετε τις επόμενες σκέψεις σας- προχωρήστε στην επιλογή εκείνη που θα έχει τα χαρακτηριστικά των λιγότερων συμβιβασμών που δέχεστε να κάνετε. Γιατί θα υποχρεωθείτε να κάνετε συμβιβασμούς. Το «φαινόμενο της απόλυτης επιλογής», δεν ισχύει στην πολιτική.

Μην σας απασχολήσει το γεγονός πως σκέφτεστε πρακτικά και ατομικά. Η ατομική δημοκρατική έκφραση, αποτελεί τη βάση της δημοκρατικής αρχής. Είναι η κοινή
συνισταμένη αυτής ακριβώς της δημοκρατικής έκφρασης μέσω των εκλογών, που οδηγεί στην πλειοψηφική επιλογή της κρατούσας άποψης, με καταγεγραμμένες τις μειοψηφικές επιλογές που -ελπίζουμε να- ελέγχουν την πλειοψηφία.

Με την ελπίδα πως το κείμενο αυτό θα σας βάλει στη διαδικασία της σκέψης να εντοπίσετε και να ιεραρχήσετε της προσωπικές σας αρχές και αξίες, όσο κοπιαστική κι εάν μοιάζει η διαδικασία, εύχομαι ειλικρινά να σας οδηγήσει -τουλάχιστον- στις κάλπες.

*Γράφει ο Γιάννης Μανιάτης

Χάσαμε 8 πολύτιμα χρόνια στις έρευνες υδρογονανθράκων, από το 2015 μέχρι σήμερα. Όμως, η τεράστια ενεργειακή κρίση που βιώνει η Ευρώπη, αναδεικνύει μια ιστορική ευκαιρία για τη χώρα, να αποτελέσει τη νέα πηγή τροφοδοσίας της ΕΕ με φυσικό αέριο.

Οι ελληνικές θάλασσες σε νότια Κρήτη και Ιόνιο περιλαμβάνουν 35 στόχους κοιτασμάτων, που σύμφωνα με την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων-ΕΔΕΥ, «ακόμα και αν είναι επιτυχείς μόνο 25% των γεωτρήσεων, οι γεωλογικές δομές Ιονίου και νότια-δυτικά της Κρήτης, μπορούν να φιλοξενούν αποθέματα έως 2.000bcm φυσικού αερίου, ή 12δις βαρελιών ισοδύναμου πετρελαίου», ακαθάριστης αξίας (προ-κρίσης) €250δις. Ένα μικρό κοίτασμα των 80bcm σε βάθος έως 2.000μ, έχει συνολική αξία $21δις,  με αναμενόμενα έσοδα δημοσίου $10δις και έσοδα της αντίστοιχης Περιφέρειας $1,5δις (σε βάθος 25ετίας).

Η προώθηση των ερευνών υδρογονανθράκων με τις αναγκαίες υποδομές (εξέδρες άντλησης, λιμενικές υποδομές, εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης, κ.α.) καθώς και η κατασκευή των αγωγών φυσικού αερίου (ελληνοβουλγαρικός-IGB, EASTMED, κ.α.), όπως και τα υποθαλάσσια καλώδια σύνδεσης της Ελλάδας με Ισραήλ, Αίγυπτο, μπορούν να βασιστούν στην εξαιρετική υποδομή και τεχνογνωσία της Ελλάδας σε θέματα ναυπηγείων (πχ Σκαραμαγκάς, Ελευσίνα, Νεώριο), καθώς και στην παγκόσμιου επιπέδου ελληνική Βιομηχανία Μετάλλου (Σωληνουργεία Κορίνθου/ΒΙΟΧΑΛΚΟ) και αντίστοιχα για τα καλώδια (πχ FULGOR). Έτσι, μπορεί να δημιουργηθεί στην Ελλάδα, για υποστήριξη των υποδομών όλης της Μεσογείου, ένα σύγχρονο βιομηχανικό cluster, αξιοποίησης ερευνών υδρογονανθράκων, κατασκευής αγωγών, ναυπηγοεπισκευαστικών δραστηριοτήτων, βιομηχανιών μετάλλου, υποθαλάσσιων ηλεκτρικών διασυνδέσεων,  με ταυτόχρονη δημιουργία χιλιάδων νέων καλοπληρωμένων τεχνικών, οικονομικών, τεχνολογικών θέσεων εργασίας.

Το παραπάνω cluster με βάση τους υδρογονάνθρακες, περιλαμβάνει και την πρωτοπορία της χώρας σε τομείς πράσινης ενέργειας. Έχουμε την καλύτερη στον κόσμο βιομηχανία κατασκευής ηλιακών θερμοσιφώνων (που εξοικονομούν το 30% της οικιακής κατανάλωσης ρεύματος), μια από τις καλύτερες εταιρείες βιομηχανικών μπαταριών (Sunlight στην Ξάνθη), μια από τις καλύτερες εταιρείες προστασίας από αυξομειώσεις τάσεων (Raycap στη Δράμα), δύο από τις καλύτερες εταιρείες έξυπνων μετρητών – συστημάτων αυτοματισμού.

Τώρα, είναι η στιγμή να διαμορφώσουμε στην ενέργεια ένα νέο ελπιδοφόρο τομέα της εθνικής οικονομίας, που να ξεπερνά τις απλές εγκαταστάσεις (εισαγόμενων) φωτοβολταϊκών, αιολικών, μπαταριών και να πηγαίνει στην καρδιά της παραγωγής εθνικού πλούτου με βάση ελληνικές εταιρείες – παραγωγούς, που μπορούν να γίνουν ευρωπαίοι πρωταθλητές.

Οι ψηφίδες του παζλ είναι έτοιμες, αλλά μόνες τους.

Εθνική προτεραιότητα να διαμορφώσουμε τη σύγχρονη πατριωτική στρατηγική του Οράματος της Ενεργειακής Ελλάδας του 2030.

*Ο Γιάννης Μανιάτης είναι καθηγητής, πρώην υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

*Γράφει ο Νίκος Πάππας

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί αναμφίβολα ως επιταχυντής των συνεπειών της πανδημικής και της ενεργειακής κρίσης.

Ο πρωταθλητισμός της χώρας σε μια σειρά από αρνητικούς δείκτες δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

Η ανεργία των νέων δεν αποκλιμακώνεται, ο πληθωρισμός είναι ασυγκράτητος και η ακρίβεια ανεξέλεγκτη, η αισχροκέρδεια παραμένει ανέλεγκτη αλλά και επιδοτούμενη, οι τιμές του ρεύματος και των καυσίμων όλο και αυξάνονται.

Οι προβλέψεις για την οικονομία και την κοινωνία είναι δυσοίωνες. Ειδικά αν συνυπολογιστεί ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει δεσμεύσει τη χώρα στη μεγαλύτερη λιτότητα εντός Ε.Ε. για τα επόμενα χρόνια.

Η Ν.Δ. αδρανεί. Δεν υλοποιεί τις πολιτικές εκείνες που μπορούν να ανακόψουν το κύμα της καταστροφής ή και να το αντιστρέψουν.

Οι υποδομές θα μπορούσαν να παίξουν έναν τέτοιον ρόλο. Οι συνθήκες ήταν ιδανικές, αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο επανεκκίνησε και ολοκλήρωσε σπουδαία έργα, όπως οι μεγάλοι οδικοί άξονες (Ολυμπία Οδός, Ιονία Οδός, αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, μεσαίο τμήμα του Ε65, αυτοκινητόδρομος Μορέα), αλλά δρομολόγησε και έργα, όπως ο ΒΟΑΚ, το νότιο και το βόρειο τμήμα του Ε65, η Πατρών – Πύργου, το μετρό Θεσσαλονίκης.

Ως κυβέρνηση παραδώσαμε, μάλιστα, διαγωνισμούς και συμβασιοποιημένα έργα άνω των 5,5 δισ. ευρώ, με τον προγραμματισμό μας ως το τέλος του 2019 να περιλαμβάνει συμβάσεις έργων άνω των 9 δισ. ευρώ.

Με ευθύνη των κυρίων Μητσοτάκη και Καραμανλή, τα μεγάλα έργα υποδομής πάγωσαν. Και όσα ξεπάγωσαν τελευταία παρουσιάζουν σημαντικές καθυστερήσεις.

• Το μετρό Θεσσαλονίκης θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από το τέλος του 2020. Η Ν.Δ. «φόρτωσε» το έργο με αποζημιώσεις εκατομμυρίων ευρώ για τον ανάδοχο και μεγάλες καθυστερήσεις, στέλνοντας την ολοκλήρωσή του στο 2025.
• Το νότιο τμήμα του Ε65, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε στις αρχές του 2019, θα έπρεπε να έχει παραδοθεί τον Δεκέμβριο του 2021. Η κωλυσιεργία Καραμανλή έχει οδηγήσει το έργο σε τριετή παράταση.
• Η Πατρών – Πύργου θα έπρεπε να παραδοθεί εντός του 2023. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξήλωσε τα εργοτάξια, πάγωσε το έργο για τρία χρόνια και το παρέδωσε σε συγκεκριμένη κοινοπραξία με «καπέλο» 500 εκατ. ευρώ.
• Στον ΒΟΑΚ, μετά από δύο χρόνια παλινωδιών, η Ν.Δ. επέστρεψε στον δικό μας σχεδιασμό. Αφού, όμως, πρώτα πρόσθεσε καθυστέρηση στο έργο (σ.σ.: θα έπρεπε να παραδοθεί το 2025) και διόδια για τους Κρητικούς.
• Στον σιδηρόδρομο, η πολιτική της Ν.Δ. έχει οδηγήσει σε υποβάθμιση του δικτύου και του τρένου, καθυστερήσεις και αναβολές δρομολογίων, συχνούς εκτροχιασμούς και κατάφωρη παραβίαση των συμφερόντων του δημοσίου.

Η επιτάχυνση των μεγάλων έργων καθίσταται αναγκαία. Οι υποδομές μπορούν να λειτουργήσουν ως αμυντικό τείχος στην ύφεση και αιχμή του δόρατος στην προσπάθεια ανάκαμψης.

Η ενίσχυση του τομέα αποτελεί, παγκοσμίως, κανόνα πολιτικής όταν οι οικονομίες υφίστανται ή έχουν υποστεί μεγάλη ύφεση.

Η «Standard &Poor’s» σε μελέτη για τις ΗΠΑ, το «Institution of Civil Engineers – Policy and PublicAffairs» για το Ηνωμένο Βασίλειο, το ΔΝΤ για όλες τις χώρες και η PwC για την Ελλάδα τονίζουν τη θετική επίδραση των μεγάλων έργων υποδομής στις οικονομίες, καθώς προκαλούν τη δημιουργία χιλιάδων ή εκατομμυρίων θέσεων εργασίας (ανάλογα με το μέγεθος της επένδυσης και της χώρας), την επιστροφή -άμεσα ή έμμεσα- του 40% των εν λόγω δαπανών στο δημόσιο ταμείο και τον διπλασιασμό υπέρ της οικονομίας κάθε ευρώ που πάει σε τέτοιου είδους επενδύσεις.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει αυτή την προτεραιότητα.

Ευτυχώς, ο στόχος αυτός είναι πρωταρχικός για την προοδευτική κυβέρνηση της επόμενης μέρας. Και μεγάλο μας στοίχημα για την ανάκαμψη.

*Ο Νίκος Πάππας είναι τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3’ Νότιου Τομέα Αθηνών

*Γράφει ο Αναστάσιος Καρασαββόγλου

Εντυπωσιακή η συμμετοχή της Kourtidis Group στη Real Estate Expo North

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το νέο προϊόν «6% – Η λύση στον πληθωρισμό»

Στις 20 Νοεμβρίου, στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης, ολοκληρώθηκε η Real Estate Expo North, το κορυφαίο event για το real estate στη Βόρειο Ελλάδα. Ο όμιλος εταιρειών Κουρτίδη, με ηγετικό ρόλο στον κλάδο εδώ και 26 χρόνια και με δραστηριότητα και φυσική παρουσία με 6 γραφεία σε Παραλία Οφρυνίου, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Ν. Ηρακλείτσα και Θάσο, είχε εντυπωσιακή συμμετοχή.

Όσοι επισκέφτηκαν τον εκθεσιακό χώρο στο Περίπτερο 16 της ΔΕΘ – Helexpo, είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για όλα τα έργα, τις υπηρεσίες αλλά και ένα σημαντικό νέο προϊόν του ομίλου με εξαιρετικό επενδυτικό ενδιαφέρον. Κυρίαρχο θέμα και προϊόν της Kourtidis Group που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στους επαγγελματίες του real estate, ήταν το «6% – Η λύση στον πληθωρισμό». Η ειδική εκδήλωση παρουσίασης, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία σε μια κατάμεστη αίθουσα.

Για το «6%» ενημερώθηκε επίσης πλήθος επισκεπτών και υποψήφιων Ελλήνων και ξένων επενδυτών από τους συμβούλους ακινήτων της RE/MAX Choice, της κτηματομεσιτικής εταιρείας του ομίλου. Παρουσιάστηκαν επιπλέον όλες οι υπηρεσίες και τα έργα της Kourtidis Group, κάνοντας έτσι γνωστό σε όλους πως ακολουθεί τη δομή της κάθετης ολοκλήρωσης, καθώς δραστηριοποιείται στους τομείς των κατασκευών, του real estate, των επενδύσεων και του hospitality. Ανακοινώθηκαν επιπλέον όλες οι εξελίξεις γύρω από το μεγάλο όραμα του ομίλου, το project Alexandrou Chora.

Μέσα στις τρεις αυτές ημέρες πραγματοποιήθηκαν σημαντικές συναντήσεις με προσωπικότητες των επιχειρήσεων, των επενδύσεων, αλλά και της πολιτικής. Ανάμεσα σε αυτούς ο Υφυπουργός Εσωτερικών Αρμόδιος για Θέματα Μακεδονίας-Θράκης κ. Σταύρος Καλαφάτης και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Ζέρβας.

Η διοίκηση της Kourtidis Group δεν έκρυψε την ικανοποίησή της από την αποτελεσματικότητα της παρουσίας του ομίλου στην Real Estate Expo North. Ο πρόεδρος του ομίλου κ. Νίκος Κουρτίδης δήλωσε χαρακτηριστικά πως «Ήταν σημαντικό το γεγονός ότι ένιωσα την ανάγκη και την διάθεση των ανθρώπων του χώρου μας να συνεργάζονται και να μοιράζονται. Αυτή την ανάγκη ο όμιλός μας την έχει μεταφράσει εδώ και χρόνια σε πραγματικές συνεργασίες και σε πετυχημένες συμφωνίες. Η έκθεση ήταν μια ιδανική ευκαιρία να καλέσουμε τους συναδέλφους μας σε συνεργασία με βάση ένα νέο προϊόν με πολλαπλά οφέλη για τον πελάτη και εμάς».

Η αντιπρόεδρος του ομίλου κα Κωνσταντίνα Δημητρόβα πρόσθεσε πως «Όλες οι συζητήσεις που κάναμε με επενδυτές από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό είχαν μια κοινή βάση. Ήταν όλοι εντυπωσιασμένοι με την δραστηριότητα μας, την περιοχή μας και τις προοπτικές ανάπτυξης σε αυτήν. Αναμένουμε με ενθουσιασμό  και αισιοδοξία τις εξαιρετικές  εξελίξεις και τα θετικά αποτελέσματα των συναντήσεών μας».

*Γράφει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης

«Αλίμονο στις κοινωνίες που χρειάζονται ήρωες…». Είναι κοινωνίες σαθρές, αδιέξοδες και αναζητούν «αμνούς» που εθελοντικά θα προσφερθούν θυσία στο βωμό του κοινωνικού θυσιαστηρίου για ελευθερία. Ένα τέτοιο θυσιαστήριο υπήρξε το «Πολυτεχνείο».

Το «Πολυτεχνείο» συμπυκνωμένα συμβόλισε όραμα, έμπνευση, συλλογικότητα, υπέρβαση του ατομικού συμφέροντος, αξιοπρέπεια, ελευθερία.

Κάθε τέτοια θυσία, κάθε τέτοια «καθαρτήρια τέλεση» και υπέρβαση αποκτά την πλήρη διάστασή της, όταν απαντηθεί το ερώτημα που θέτει η ιστορική συνείδηση: Πόσο αντίστοιχο της θυσίας υπήρξε το αποτέλεσμα? Ποια είναι η εικόνα της κοινωνίας σήμερα? Ποια παρακίνηση για μεγάλα, οραματικά, δημιουργικά και πανανθρώπινα προσφέρει η σημερινή πραγματικότητα? Ποιο πλαίσιο αρχών και αξιών αποτελεί την κυρίαρχη κατευθυντήρια πρόταση προς τους νέους ανθρώπους?

Χωρίς δραματοποιήσεις, θα μπορούσαμε να πούμε πως το κυρίαρχο ιδεολογικό πλαίσιο της σημερινής πραγματικότητας περιγράφεται με τους όρους: κοινωνική αναλγησία, περιθωριοποίηση των αδύναμων, ανεργία, οικολογική καταστροφή, ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, ευτέλεια, αναξιοκρατία, αδιαφάνεια, εκποίηση συνειδήσεων και άρα έκπτωση αξιών, αισθητική κακοποίηση, εκβαρβαρισμός των κοινωνικών σχέσεων σε έκταση και βάθος χωρίς προηγούμενο.

Σε θεωρητικό επίπεδο, η δικαιολόγηση της αποκρουστικής εικόνας δεσπόζει ιδεολογικά. Είναι η μονόδρομη σκέψη του νεοφιλελευθερισμού που, συνεπικουρούμενη από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς που διαθέτει κάθε αντιδραστική εξουσία, επιχειρεί να εδραιώσει σε επίπεδο συλλογικής παραδοχής την ψευδή συνείδηση ότι η μόνη λύση βρίσκεται στην απόλυτη συμμόρφωση στα κελεύσματα της ανεξέλεγκτης αγοράς.

Ουσιαστικά έχει αφομοιώσει, ευνουχίσει και ενσωματώσει πνευματικούς ανθρώπους (διανοούμενους, επιστήμονες, πολιτικούς) παραχωρώντας τους εν πολλοίς μερίδιο στην πολυδαίδαλη και διαπλεκόμενη εξουσία και στις απολαύσεις της, σε σημείο που αυτοί να έχουν αυτοαναιρεθεί, να έχουν εκπέσει από το ρόλο του κοινωνικού ταγού και να έχουν μεταβληθεί σε υποστηρίγματα μιας άνομης εξουσίας. Οι λιγοστοί αρνητές ή αμφισβητίες αντιμετωπίζονται ως αφελείς και εκτός πραγματικότητας, αν όχι άξιοι χλεύης.

Το παιχνίδι της εξουσίας από τις αντιδραστικές πολιτικές παίζεται με σημαδεμένη τράπουλα. Η απωθητική αυτή πραγματικότητα οδηγεί σε διοχέτευση των αρνητικών συναισθημάτων σε άλλα επικίνδυνα μονοπάτια εκφασισμού. Τέτοια συμπτώματα εκδηλώνονται όλο και πιο ανησυχητικά διεθνώς, αλλά και στην Ελλάδα και ένα αίσθημα ανασφάλειας διαχέεται ευρύτερα. Αυτό οπωσδήποτε και αναπότρεπτα οδηγεί σε έναν εφιάλτη οργουελικών διαστάσεων.

Η μόνη διέξοδος βρίσκεται στα χέρια της νέας γενιάς. Η νεολαία διαθέτει ακόμη -όπως πάντα άλλωστε- δημιουργικές δυνάμεις που
ενδεχομένως να μην είναι εύκολα ορατές. Υπάρχουν όμως και θα δράσουν καταλυτικά. Εως ότου συμβεί αυτό, η καθημερινότητα της ζωής προσφέρεται στους νέους ως πεδίο αντίστασής τους στην ευτέλεια και στο διασυρμό των πιο ευγενικών ανθρώπινων χαρακτηριστικών: της ελευθερίας, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης, της ισότητας, της αξιοπρέπειας, των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, της απόκρουσης κάθε ισοπεδωτικής λογικής.

Ο καθημερινός αυτός αγώνας έχει κόστος μεγάλο και απαιτεί θυσίες. Η μόνη απολαβή είναι ότι μέσα απ’τα χιλιάδες αυτά «Πολυτεχνεία» εξανθρωπίζεται ο άνθρωπος.

Και μόνον τότε το «Πολυτεχνείο» θα βρει το αληθινό του περιεχόμενο που εδώ και χρόνια ψάχνουμε να βρούμε.

Μόνο τότε θα βρούνε ανάπαυση οι πρώτοι νεκροί…

Υ.Γ. Το κείμενό μου αυτό γράφτηκε πριν από είκοσι χρόνια με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου και απευθυνόταν στους μαθητές και τις μαθήτριες του 5 ου Λυκείου Καβάλας. Η αναλογία του με τις σημερινές συνθήκες το καθιστούν δραματικά επίκαιρο…

*Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης είναι π. βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Καβάλας

*Γράφει ο Γιώργος Τσακίρης

Από καιρού εις καιρόν, ανοίγει και κλείνει -σχεδόν άμεσα- η δημόσια συζήτηση για τον τρόπο αξιοποίησης του παλιού «κάτω» νοσοκομείου Καβάλας. Ο λόγος δε που οι μέχρι σήμερα δημόσιες συζητήσεις-προτάσεις αξιοποίησής του σταματούν όπως ακριβώς άρχισαν, δεν είναι άλλος από το κόστος αποκατάστασης και επαναχρησιμοποίησής του, είτε ως χώρος εκμετάλλευσης τουριστικού τύπου, είτε ως φοιτητικές εστίες.

Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι, εάν αληθεύει πως το κόστος αυτό αγγίζει ή και ξεπερνά τα 4 εκατομμύρια ευρώ, όπως πρόσφατα ο πρώην δήμαρχος κ. Σιμιτσής ανέφερε, κανείς δημόσιος φορέας, πόσο μάλλον κάποιος ιδιώτης, δεν πρόκειται να δαπανήσει αυτό το ποσό. Τόσο οι εποχές των δημοσιονομικά «ισχνών αγελάδων» που διανύουμε, όσο και η πιθανότατα εξαιρετικά μακρά χρονική περίοδος απόσβεσηςτης οποιασδήποτε ιδιωτικής επένδυσης, δεν αποτελούν απλά τροχοπέδη, αλλά καθιστούν τις πιο πάνω προτάσεις εντελώς ανεφάρμοστες.

Στόχος αυτού του κειμένου, δεν είναι άλλος από το να φέρει στη δημόσια συζήτηση μία πρόταση που ίσως να αποτελεί και τη μοναδική -κατά τη γνώμη μου- που μπορεί να έχει ελπίδες υλοποίησης.

Τη μετατροπή του χώρου σε ένα Πάρκο Καινοτομίας και Τεχνολογίας. Είτε αυτόνομου (κάτι αρκετά δύσκολο είναι η αλήθεια), είτε ως διασυνδεδεμένου περιφερειακού κόμβου με αυτόν της Thess INTEC στη Θεσσαλονίκη, στον οποίο ήδη συμμετέχει ως μέτοχος και το Διεθνές Πανεπιστήμιο, με εξασφαλισμένους και τους χρηματοδοτικούς πόρους.

Στα 8.500 τ.μ. του κτιρίου, θα μπορούσαν -ως πρόταση- να στεγαστούν νεοφυείς εξειδικευμένες ερευνητικές και καινοτόμες δραστηριότητες στους τομείς των ορυκτών πόρων, των αυτοματισμών της αγροτικής, κτηνοτροφικής και αλιευτικής παραγωγής, του ψηφιακού τουρισμού και (γιατί όχι) της εθνικής άμυνας. Παράλληλα, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν χώροι διαμονής των ερευνητών, αλλά και συνεδριακό κέντρο.

Βασική παράμετρος υλοποίησης της πρότασης, αποτελεί -δίχως άλλο- η συστράτευση του συνόλου των θεσμικών φορέων της πόλης προς την επίτευξη του στόχου. Τόσο ο Δήμος, η Αντιπεριφέρεια και οι τοπικοί βουλευτές, όσο και το παράρτημα του Διεθνούς Πανεπιστημίου της πόλης αλλά και το Επιμελητήριο Καβάλας, θα πρέπει να εξετάσουν το θέμα με ευνοϊκή ματιά και -συμφωνώντας άμεσα- να επιδιώξουν τις απαραίτητες συναντήσεις που θα θέσουν την πρόταση σε τροχιά υλοποίησης.

Ίσως η ανάγνωση αυτών των γραμμών προκαλέσουν κάποιο μειδίαμα. Ίσως και αυτή η πρόταση να ξεχαστεί ως ανεφάρμοστη.

Το σίγουρο όμως είναι ότι, όσο περνά ο καιρός κι εάν δεν συμφωνήσουμε, ένα ακόμη «κτιριακό κουφάρι» θα προστεθεί στα τόσα άλλα που «πάνω» τους κλαίμε τη μοίρα μας.

*Γράφει ο Απόστολος Ατζεμιδάκης

Το τελευταίο 24ωρο έχει κάνει τον γύρο του διαδικτύου – παγκοσμίως-  ένα video μίας άγριας δολοφονίας ενός άμοιρου γαϊδαράκου ο οποίος μετά από ανεκδιήγητη πράξη του αφεντικού του ξεψυχά έχοντας χάσει πάρα πολύ αίμα.

Το video εκτός από αποκρουστικό κάθε άλλο στην όψη του μας περνά πάρα πολλά μηνύματα, για το γεγονός ότι στην Ελλάδα του 2022 μπορεί απλά να ξεψυχά ένα ζώο επειδή είναι στην ιδιοκτησία ενός ανθρώπου και όχι μόνο αυτό αλλά να βιντεοσκοπείται κιόλας ο θάνατος του.

Σε καμία περίπτωση δεν έχω σκοπό να κατηγορήσω ή να θίξω το άτομο που βιντεοσκοπεί τον γάϊδαρο καθώς δείχνει καθαρά στο βίντεο και τον “δολοφόνο” του άτυχου ζώου απλά θεωρώ ότι κάπου χάνεται το επίπεδο της ανθρωπιάς (εάν φυσικά αυτή υπήρξε ποτέ).

Πάμε στο δια ταύτα τώρα, διαβάζω από το Πρώτο Θέμα :

“Ελεύθερος, με περιοριστικούς όρους, αφέθηκε ο αντιδήμαρχος Ζίτσας μετά την απολογία του και με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα. Οι μόνοι περιοριστικοί όροι που τέθηκαν είναι η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και η εμφάνιση στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του κάθε πρώτο πενθήμερο του μήνα, σύμφωνα με το epirupost.gr. Υπενθυμίζεται πως ο αντιδήμαρχος του Δήμου Ζίτσας συνελήφθη στο σπίτι που διαμένει και στη συνέχεια οδηγήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Ζίτσας, με τον ίδιο να ισχυρίζεται ότι δεν κακοποίησε το ζώο.”

Η σύλληψη του συγκεκριμένου ατόμου έγινε μετά την δολοφονία του ζώου το οποίο σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων ήταν δεμένο στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Όπως μετάφερουν οι ίδιοι οι κάτοικοι δεν άντεξε την ταχύτητα που ανέπτυξε ο οδηγός και κατέρρευσε αιμόφυρτο ενώ μάλιστα του φώναζαν να σταματήσει!

Οι δικαιολογίες που ακολούθησαν πολλές, όπως για παράδειγμα όπως φαίνεται και στο video ο ίδιος να λέει ότι δεν το κατάλαβε, στην συνέχεια η άγνοια έγινε επίθεση λύκου και στο τέλος θα έρθουν και οι… δεινόσαυροι.

Το νόημα είναι ένα. Ότι έχουμε χάσει παντελώς  την ανθρωπιά μας, ότι ζούμε εν έτει 2022 και παρακολουθούμε τέτοιες δυσάρεστες εικόνες στους τηλεοπτικούς και μη δέκτες. Και το δυσάρεστο βέβαια είναι ότι η συγκεκριμένη υπόθεση βιντεοσκοπήθηκε, φανταστείτε πόσες ακόμη κακοποιήσεις ζώων μπορεί να συμβαίνουν εν Ελλάδι και εμείς απλά δεν τις γνωρίζουμε.

Άρα για ποια ανθρωπιά ακριβώς μιλάμε;

*Γράφει ο Νίκος Ξανθόπουλος

Δεν απομένουν παρά δύο εβδομάδες από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

Η κατάσταση της σχολικής στέγης θυμίζει έντονα καλοκαίρι 2014.

Τότε που ο σημερινός δήμαρχος – Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών το 2014 – ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΟΥΡΙΑΔΗΣ, παρέδιδε στην νεοεκλεγείσα υπό την κυρία Τσανάκα διοίκηση. 21 ο Δημοτικό Αγίου Λουκά : Κλειστό, μιας και κρίθηκε επικίνδυνο λόγω ζημιών που υπέστη εξαιτίας σεισμού που προηγήθηκε εκείνο το καλοκαίρι. 5 ο , 6 ο , 18 ο , 24 ο Νηπιαγωγεία: Κλειστά μιας και οι χώροι που λειτουργούσαν κρίθηκαν ακατάλληλοι από ελέγχους που προηγήθηκαν του Ο.Σ.Κ.

Κατά πάγια τακτική η απερχόμενη τότε διοίκηση τα είχε φορτώσει στον κόκορα, κατέβασε τα μολύβια και ροκάνιζε τον χρόνο περιμένοντας να παραδώσει.

Ποια πρόσωπα εκτός του τότε δημάρχου συμμετείχαν σε αυτήν την ανευθυνότητα ;

Θεόδωρος Μουριάδης, Λεωνίδας Παπάς, Κυριάκος Σταυρίδης, Απόστολος Μουμτσάκης και η λοιπή παρέα, οι οποίοι επειδή έχασαν της εκλογές του 2014, δεν κούνησαν το δάχτυλό τους εκείνο το καλοκαίρι. Κινητοποιήθηκαν άραγε οι υπηρεσίες; Φυσικά όχι, είναι γνωστή άλλωστε η λειτουργία τους.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2022.

Γυμνάσιο- Λύκειο Κρηνίδων, 12 ο Δημοτικό ;;;; Είναι δυνατόν να σου παραδίδεται έτοιμο έργο από την απερχόμενη διοίκηση και επειδή έχεις εμμονές να το απεντάσεις; Αναφέρομαι στο Γυμνάσιο- Λύκειο Κρηνίδων, το οποίο θα λειτουργήσει στης Κρηνίδες, ενδεχομένως και στην Λυδία, μπορεί στον Αμυγδαλεώνα!!! Ο καιρός θα δείξει, ψελλίζουν, αιρετοί και υπηρεσιακοί !
Είμαστε έτοιμοι εμείς, οι άλλοι καθυστερούν!!

Να το προπατορικό αμάρτημα ! Δεν φταίω εγώ, ψελλίζει ο Αδάμ όταν τον πιάσανε με την κατσίκα στον ώμο. Εσύ φταις, που μου την έδωσες μη εννοώντας την κατσίκα φυσικά Δεν φταίνε αυτοί 3 χρόνια μετά, οι ΚΑΒΑΛΙΩΤΕΣ φταίτε λένε, που μας ξανακάνατε διοίκηση .

ΞΕΧΝΑΤΕ ΕΥΚΟΛΑ !!!

12 ο Δημοτικό : Από εγκαίνια το 2020, πήγαμε στο 2021, πάμε στο 2022 και ενώ η αυλή του σχολείου είναι εργοτάξιο, είμαστε έτοιμοι εμείς – κραυγάζουν ανερυθρίαστα- ο εξοπλισμός του σχολείου μας λείπει!!!

Το ερώτημα αμείλικτο, 3 χρόνια δεν μπορούσατε να προγραμματίσετε το αυτονόητο; Δηλαδή το 12 ο αν ολοκληρωθεί κάποτε, υπάρχει η περίπτωση να λειτουργήσει χωρίς εξοπλισμό; Χωρίς θρανία, καρέκλες, πίνακες, κουρτίνες και, και ,και ;

Είναι δυνατόν να είστε τόσο περαστικοί; Κι όμως δυστυχώς, ναι! Δεν φταίνε αυτοί θα πει κάποιος, φταις και εσύ που τους ξανακάνανε οι Καβαλιώτες διοίκηση. Τι να πω, εγώ τώρα, Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ.

*Του Γιώργου Καββαθά

Οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος καταγράφουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, προκαλώντας αλλεπάλληλα σοκ στην αγορά. Πρόκειται για αυξήσεις που είναι αδικαιολόγητες και δεν προκύπτουν από καμία αύξηση του πραγματικού κόστους. Πώς μπορεί να δικαιολογηθεί για παράδειγμα η αύξηση του κόστους κατά 14,24% την Τρίτη 23 Αυγούστου που ώθησε τη μέση τιμή της μεγαβατώρας στα 616,38 ευρώ, έπειτα από μια εξίσου αδικαιολόγητη όσο και φρενήρη άνοδο κατά 42,84% την προηγούμενη Δευτέρα 22 Αυγούστου που είχε οδηγήσει τη μεγαβατώρα στα 539,54 ευρώ, από «μόλις» 377,72 ευρώ στις 21 Αυγούστου;

Το ρεκόρ στην αισχροκέρδεια του ρεύματος αποδεικνύει ότι το περίφημο πλαφόν στις τιμές παραγωγού είναι μια υπόσχεση κενή περιεχομένου!

Η πρόσφατη άνοδος της τιμής του ρεύματος στο χρηματιστήριο Ενέργειας Αθηνών ακολούθησε μια εντελώς αναπάντεχη άνοδος της τιμής του ρεύματος εκ μέρους των παρόχων για τον μήνα Σεπτέμβριο.

Οι ανακοινώσεις ωστόσο των πωλητών εμπεριείχαν και μια ακόμη έκπληξη καθώς τον χορό των ανατιμήσεων αυτή τη φορά έσυρε η ΔΕΗ, που αύξησε το τιμολόγιό της κατά 62% σε σχέση με τον Αύγουστο, φθάνοντας έτσι η κιλοβατώρα στο 0,788 ευρώ για κατανάλωση έως 500 κιλοβατώρες και στο 0,800 ευρώ για μεγαλύτερη κατανάλωση…

Τα πρωτεία της ΔΕΗ στην επίθεση που δέχονται επιχειρήσεις και νοικοκυριά δικαιώνει τη ΓΣΕΒΕΕ που συμμετείχε το 2021 στην προσπάθεια που κατέβαλε η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ να γίνει σεβαστό το γράμμα «Δ» στην ονομασία της επιχείρησης. Δηλαδή, η ΔΕΗ, που εξακολουθεί να διατηρεί τη μερίδα του λέοντος στο σύνολο των καταναλωτών, να λειτουργεί με κριτήριο το δημόσιο συμφέρον, εξυπηρετώντας την κοινωνία κι όχι με κριτήριο τα ιδιωτικά κέρδη.

Γι’ αυτό τον λόγο να μην ιδιωτικοποιηθεί και να παραμείνει δημόσια, πρότεινε η ΓΣΕΒΕΕ, εκφράζοντας τον επιχειρηματικό κόσμο που προκρίνει χαμηλές και εγγυημένες τιμές ρεύματος, όπως συμβαίνει με κάθε άλλη πρώτη ή ενδιάμεση ύλη! ΤΑ ΜΈΤΡΑ ανακούφισης που εξήγγειλε η κυβέρνηση, αξίας 1,9 δισ. ευρώ, θα απαλύνουν μέρος των επιπτώσεων από την αύξηση του ρεύματος. Βάσει των ανακοινώσεων του αρμόδιου υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κ. Σκρέκα στις 23 Αυγούστου, οι επιδοτήσεις θα απορροφήσουν το 94% της αύξησης στα (περίπου 6 εκατ.) οικιακά τιμολόγια οδηγώντας την τιμή της μεγαβατώρας στα 639 ευρώ.

Ωστόσο, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις το κράτος αποδεικνύεται λιγότερο γενναιόδωρο: Η επιδότηση για τον μήνα Σεπτέμβριο ορίζεται στα 604 ευρώ ανά μεγαβατώρα και θα απορροφήσει το 89% της αύξησης. Το μέτρο που αφορά παροχές με ισχύ έως 35 kVA θα ευνοήσει 1.250.000 επαγγελματικές παροχές επιχειρήσεων, όπου συμπεριλαμβάνονται εστιατόρια, κομμωτήρια, αρτοποιεία, εμπορικά καταστήματα, κ.λπ. Για εμπορικές και βιομηχανικές παροχές με ισχύ άνω των 35 kVA, η επιδότηση ανέρχεται στα 342 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Τα παραπάνω μέτρα δεν «γυρίζουν» το κόστος του ηλεκτρικού ούτε καν εκεί που βρισκόταν τον Αύγουστο του 2022. Η κυβέρνηση, ωστόσο, ακόμη και με το ίδιο κόστος παρεμβάσεων, θα μπορούσε να είχε παρέμβει πιο αποτελεσματικά στην κρίση εάν διαφοροποιούσε τις παροχές, στηρίζοντας περισσότερο γενναιόδωρα τις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις συναρτήσει των εσόδων τους, του αριθμού απασχολουμένων και της κατανάλωσής τους. Όσο η κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει να αποζημιώσει τις πολύ μικρές και μικρές με όλο το κόστος της αύξησης του ρεύματος, τότε οι ανατιμήσεις στην ενέργεια θα μετατρέπονται σε χαριστική βολή για την ελληνική επιχειρηματικότητα.

Ο Γιώργος Καββαθάς είναι Πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΓΣΕΒΕΕ)

*Γράφει η Αθηνά Παναγιωτίδου

Είναι η εποχή τέτοια….μια ελαφριά χαλαρή διάθεση έχουμε όλοι  να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα μας, μέσα από τις διακοπές του Αυγούστου, όπου μπορεί ο κάθε ένας μας να χαλαρώσει! Έλα όμως που δίπλα μας εξελίσσεται σε μάστιγα πλέον ένα φαινόμενο απίστευτης σκληρότητας! Όταν η μικρή μου κόρη θέλησε να με βάψει για να καταλάβει πως μπορεί να φαίνεται μια κακοποιημένη γυναίκα ,εγώ την άφησα να το κάνει… Και το έπραξε με τα πιο μελανά χρώματα.. Κι εγώ την άφησα γιατί πρέπει να γνωρίζει κι ας είναι μικρή! Πρέπει να γνωρίζει πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να την αγγίξει με αυτόν τον χυδαίο τρόπο!! Γιατί κάπως έτσι ξεκινάει μια κακοποίηση γυναίκας, μέσα από την σιωπή και την οδύνη ενός ανθρώπου που ενώ πιστεύει πως αγαπήθηκε πολύ, εντούτοις τελικά μέσα από την αγάπη βιώνει όλο το μίσος του κακού κόσμου που γεννήθηκε.

Η  λέξη Γυναικοκτονία δεν υπήρχε στο λεξικό του υπολογιστή μου. Όταν την έγραψα στην οθόνη μου την κοκκίνισε όχι από ντροπή αλλά από άγνοια, κοκκίνισε ως ανύπαρκτη. Με τις απαραίτητες ενέργειες έγινε η προσθήκη στο λεξικό του υπολογιστή μου και τώρα πια δεν κοκκινίζει… Κοκκινίζω όμως μόνο εγώ που δεν είχα φροντίσει να υπάρχει στο «λεξικό» μου κάτι που έχει εξαπλωθεί τόσο πολύ στη ζωή και την κοινωνία μας, μια λέξη που κλείνει μέσα της σιωπές χρονών, κοινωνικά στερεότυπα, φόβο και μυρωδιά πόνου και περιφρόνησης! Κοκκινίζω από ντροπή  κάθε φορά που ακούω για μια ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ. Ναι ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ είναι, γιατί η γυναίκα μπορεί να αντισταθεί σωματικά από την φύση της μέχρι ένα σημείο,  γιατί αυτά που βιώνει δεν τα βγάζει πάρα έξω για να μην στιγματιστούν τα παιδιά της και η οικογένεια της,γιατί ενώ το λέει το καταγγέλλει κανείς τις περισσότερες φορές δεν την πιστεύει δεν την προστατεύει….γιατί δεν υπάρχουν νόμοι να τις προστατέψουν.. Γιατί τους αφήνουν… αυτούς τους γυναικοκτόνους μετά από κάποια σύσταση να γυρίσουν ανενόχλητη και να τις σαπίσουν στο ξύλο…. και όχι μόνο!! Γιατί το να χτυπήσεις, το να βιάσεις την γυναίκα σου, το να την κάνεις έρμαιο και κουρέλι ψυχικό και τέλος να την σκοτώσεις είναι δικαίωμα…σιωπηρό και απάνθρωπο!! Γιατί το πληκτρολόγιο του υπολογιστή κοκκινίζει την λέξη ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ως ανύπαρκτη!! Οι γυναίκες που έφυγαν όμως δεν είναι ανύπαρκτες. Κάποια μάνα τις γέννησε,τις μεγάλωσε κι έκαναν όνειρα για την ζωή τους και για κάποιον που θα τις αγαπήσει δίχως αύριο!!!

ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΣΠΙΣΤΕΙ ΝΟΜΟΣ ΑΜΕΣΩΣ!!!

Η Αθηνά Παναγιωτίδου είναι Παιδαγωγός, συγγραφέας, πολιτικός.

*Του Κώστα Παπακοσμά

Ένα ακόμα επεισόδιο στο “σίριαλ” του αεροπλάνου που βρίσκεται εδώ και δυο δεκαετίες σχεδόν στο Αεροδρόμιο “Μέγας Αλέξανδρος” της Καβάλας. Αυτή τη φορά η “πλοκή” της υπόθεσης περιλαμβάνει την αλλαγή θέσης στάθμευσης του μεγάλου αεροπλάνου το οποίο έχει αφεθεί στην κυριολεξία στη φθορά του αδυσώπητου χρόνου. Μεταφέρθηκε από την θέση που είχε πλησίον του σταθμού επιβατών στην άκρη , πια, του διαδρόμου προσγειω – απογείωσης των αεροσκαφών , πλησίον της περίφραξης του Αεροδρομίου και προς την πλευρά της επαρχιακής οδού Αεροδρομίου – Αγιάσματος – Πηγών – Κεραμωτής.

Με το θέμα έχω ασχοληθεί πριν δέκα ακριβώς χρόνια τότε με την αιρετή ιδιότητα του του Αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού και Τουρισμού κατέθεσα σχετική πρόταση στο Περιφερειακό συμβούλιο για την … αξιοποίηση του Αεροπλάνου , προτείνοντας παράλληλα μια σειρά εναλλακτικών λύσεων. Το θέμα και τότε απασχόλησε την Πολιτική Αεροπορία, την Υ.Π.Α. τις οικονομικές υπηρεσίες και φυσικά την τοπική αυτοδιοίκηση. Είχε προηγηθεί και ερώτηση στην Βουλή , για την .. τύχη του αεροπλάνου , από τότε Βουλευτή Σάββα Εμινίδη. Μιλώντας σε εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα , τότε αλλά και στη συνέχεια είχα τονίσει ότι .. “ έγιναν πολλές προσπάθειες για την εκποίηση του αεροσκάφους και την πληρωμή των χρεών. Όλες έπεσαν στο κενό. H υπόθεση αυτή αντικατοπτρίζει την ελληνική γραφειοκρατία και το Δημόσιο. Για την… τύχη του αεροπλάνου έχουν κατατεθεί πολλές .. ερωτήσεις στην Βουλή, έχει επέμβει η Δικαιοσύνη, έχουν υποβληθεί προτάσεις αξιοποίησής του, αλλά δυστυχώς όμως και τότε και τώρα , δεκαεφτά χρόνια μετά την προσγείωσή του στο αεροδρόμιο, το 2005, είναι εκεί ..αλλά και εμείς είμαστε στο σημείο μηδέν είτε για να… απογειωθεί (όνειρο θερινής νυκτός…) είτε για να αξιοποιηθεί διαφορετικά.

Στο “επεισόδιο” για την τύχη του Αεροπλάνου δεν θα λείψει και η ..ιστορία (αναπόσπαστο κομμάτι αυτών των αναρτήσεων). Το αεροπλάνο αυτό πέταξε για πρώτη φορά στις 3 Νοεμβρίου 1980 για λογαριασμό της British Airways (Βρετανικές Αερογραμμές), ενώ μετά από αρκετά χρόνια πωλήθηκαν στην Kuwait Airports. Η κρίση στις αεροπορικές μεταφορές μετά την τρομοκρατική ενέργεια στους δίδυμους πύργους στην Νέα Υόρκη το 2001 άλλαξε τα δεδομένα. Το αεροπλάνο αποσύρθηκε από τις επιβατικές μεταφορές, πωλήθηκε σε άλλη εταιρεία και μετέφερε πλέον προϊόντα και εμπορεύματα. Για μερικά χρόνια χρησιμοποίησε το Αεροδρόμιο της Καβάλας, ως χώρο στάθμευσης, αφού τα τέλη ήταν μικρά σε σχέση με άλλα ξένα αεροδρόμια. Από το 2005 έπαψε να κινείται και να πληρώνει η ελληνική εταιρεία που το είχε εκμισθώσει τα τέλη στάθμευσης.

Όσο για τις σύγχρονες προτάσεις αξιοποίησής του, αυτές είναι δεκάδες, από τη λειτουργία του ως εκθεσιακό “μνημείου” σε άλλο χώρο, την παραμονή του στο αεροδρόμιο για επισκέψεις πολιτών, τη διάλυση κι ανακύκλωση του, έως και τη… βύθισή του στη θάλασσα για τη λειτουργία ως καταδυτικού αξιοθέατου. Το εάν, τελικά, δεκαεφτά χρόνια από την καθήλωση του θα γίνει κάτι, παραμένει μέχρι και σήμερα άγνωστο.

Στη φωτογραφία (1) η νέα θέση του αεροπλάνου στο αεροδρόμιο.

Στη φωτογραφία (2) το συγκεκριμένο πια ..κουφάρι αεροπλάνου

και στην φωτογραφία (3) το παλιό φορτηγό αεροσκάφος Lockheed L-1011 Tristarcargo σταθμευμένο δίπλα σε ένα “Monarch A320” και ένα “A320 της Cyprus Airways” πριν αρκετά χρόνια. Το Lockheed Tristar ανήκε στην αεροπορική εταιρεία Cargo Kitty Hawk.

*Του Κωστή Σιμιτσή

1. Δεν εξαντλήθηκε το θέμα;

Δυστυχώς όχι. Ακούγονται τερατολογίες, που ξεπερνούν κατά πολύ τα συνήθως ακραία όρια του αντιπολιτευτικού λόγου στην πόλη μας. Εφόσον το θέμα ανάγεται ιστορικά και στην εποχή της δικής μου θητείας ως δημάρχου Καβάλας, οφείλω να μοιραστώ με τους δημότες όσα γνωρίζω για αυτό.

2. Ποιος έχτισε τις κτιριακές εγκαταστάσεις στην ακτή Καλαμίτσας;

Ο ιδιοκτήτης φυσικά, γύρω στο 1970. Ήταν ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (ΕΟΤ) και τα κτίρια αντανακλούν το όραμα της τουριστικής ανάπτυξης που είχε η χώρα μας την εποχή εκείνη. Ούτε ο τότε δήμαρχος Ε. Ευαγγελίου ούτε όσοι τον διαδέχτηκαν ισχυρίστηκαν ποτέ πως οι εγκαταστάσεις χτίστηκαν σε δημοτικό ακίνητο.

3. Πώς έγινε ιδιοκτήτης ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού;

Αρχικά το ακίνητο ανήκε στο Ελληνικό Δημόσιο. Με τα ΝΔ 180/1946 και 4109/1960 η διαχείριση όλων των τουριστικών ακινήτων του Δημοσίου είχε ανατεθεί στον ΕΟΤ. Με το ΒΔ 677/1969 η παραλία Καλαμίτσας χαρακτηρίστηκε Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα, οπότε η διαχείρισή της ανατέθηκε στον ΕΟΤ με την ΚΥΑ 88920/1969 (Υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών). Τέλος, με τη ρητή διάταξη του άρθ. 22 §2 του Ν. 2819/2000 όλα τα Τουριστικά Δημόσια Κτήματα, άρα και η Καλαμίτσα, «εκτός από τον αιγιαλό» παραχωρήθηκαν κατά πλήρη κυριότητα στον ΕΟΤ.

4. Και η ΕΤΑΔ ΑΕ πού εμπλέκεται;

Η «Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου ΑΕ» ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, έχει όλα τα προνόμια του Δημοσίου και λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Δυνάμει του άρθ. 196 § 4 του Ν. 4389/2016 απέκτησε την κυριότητα όλων των ακινήτων του ΕΟΤ (μέχρι τότε είχε μόνο τη διαχείρισή τους, σύμφωνα με τον Ν. 2636/1998). Γιαυτό και όλες οι διαπραγματεύσεις των δημάρχων αυτής της περιόδου, της κ.Τσανάκα και του κ. Μουριάδη, γίνονται με την ΕΤΑΔ. Για αυτό και στηνκτηματολογική διαφορά με τον Δήμο Καβάλας ενάγουσα είναι η ΕΤΑΔ.

5. Για ποια κτηματολογική διαφορά μιλάμε;

Το Κτηματολογικό Γραφείο της Καβάλας άρχισε να λειτουργεί το 2005. Η δημοτική αρχή εκείνης της εποχής δήλωσε την Καλαμίτσα ως δημοτικό ακίνητο χωρίς ποτέ να ενημερώσει για την πρωτοβουλία αυτή. Πρόκειται για εσφαλμένη εγγραφή, σκόπιμη ή κατά λάθος. Όμως δεν είναι η μοναδική. Ούτε είναι παράξενη. Χιλιάδες υποθέσεις που αφορούν λάθη στο Κτηματολόγιο δικάζονται σε όλη τη χώρα. Είναι τόσο πολλές, ώστε η κυβέρνηση εισήγαγε τον θεσμό του Κτηματολογικού Διαμεσολαβητή για να περιοριστεί η υπερφόρτωση των δικαστηρίων με παρόμοιες αγωγές. Συνεπώς το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΤΑΔ, σύμφωνα με το άρθ. 196 § 8 του Ν. 4389/2016, ήταν υποχρεωμένο να ασκήσει αγωγή εναντίον του Δήμου για να διαφυλάξει τα συμφέροντα του Δημοσίου.

6. Ποια ήταν η έκβαση της δίκης για την Καλαμίτσα;

Η αγωγή δικάστηκε και το αποτέλεσμά της ήταν αυτονόητο: αναγνωρίστηκε πως η κυριότητα ανήκει στην εταιρία του Δημοσίου και όχι στον Δήμο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας 48/2021). Ο Δήμος δεν είχε και δεν μπορούσε να έχει κάποιο επιχείρημα ότι τάχα απέκτησε την κυριότητα με άλλους τρόπους. Υπό αυτή την έννοια, αν ο Δήμος ασκήσει έφεση, απλώς θα επιβαρυνθεί με πρόσθετα δικαστικά έξοδα ενώ δεν θα μπορεί να διενεργήσει οποιαδήποτε ανάπλαση και ανάδειξη της ακτής για περισσότερα από δύο χρόνια. Κινδυνεύει και με πρόστιμο από το δικαστήριο, λόγω άσκησης προφανώς αβάσιμου ένδικου μέσου (άρθ. 205 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

7. Κάτι ειπώθηκε για «χρησικτησία».

Όσοι μίλησαν για χρησικτησία μάλλον πρέπει να ξαναδιαβάσουν νομικά. Η χρησικτησία δεν επιτρέπεται σε βάρος ακινήτων του Δημοσίου. Υπάρχει βέβαια η εξαίρεση του άρθ. 4 του Ν. 3127/2003, όμως αυτή επιτρέπει τη χρησικτησία υπό ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις. Εν προκειμένω, θα έπρεπε στο επίδικο ακίνητο, που έχει έκταση περίπου 13 στρέμματα, «να υφίσταται κατά την 31.12.2002 κτίσμα που καλύπτει ποσοστό τουλάχιστον τριάντα τοις εκατό (30%) του ισχύοντος συντελεστή δόμησης στην περιοχή». Τα ισόγεια κτίσματα της ακτής δεν καλύπτουν αυτό το ποσοστό.

8. Ναι, αλλά ο Δήμος Καβάλας κατείχε για πολλά χρόνια την ακτή.

Κατείχε λόγω παραχώρησης κατά χρήση από το Δημόσιο. Δεν κατείχε «διανοία κυρίου», όπως απαιτεί ο Αστικός Κώδικας για τη θεμελίωση της χρησικτησίας. Την παραχώρηση είχε ζητήσει από τον ΕΟΤ το Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας με την ομόφωνη απόφαση 260/1985, όπου αναφέρεται πως οι τότε σύμβουλοι αποδέχθηκαν το αποτέλεσμα των προφορικών συνεννοήσεων του δημάρχου Ε. Αθανασιάδη με τη διοίκηση του ΕΟΤ. Το αίτημα έγινε δεκτό πρώτα με την ΚΥΑ 533074/1985 (Υπουργών Οικονομίας, Οικονομικών, Εσωτερικών) και στη συνέχεια με την απόφαση 535504/1985 του ΓΓ του ΕΟΤ, «με σκοπό την καλύτερη αξιοποίηση της ακτής». Η παραχώρηση ίσχυσε για 30 έτη και έληξε τον Οκτώβρη του 2015.

9. Άρα εξαρχής ο Δήμος Καβάλας αναγνώρισε την κυριότητα του Δημοσίου και του ΕΟΤ.

Όχι μόνον εξαρχής αλλά και αργότερα, με ενέργειες που διερμήνευαν τη θέληση των Καβαλιωτών για παράταση της παραχώρησης. Έτσι, με τα έγγραφα 11032/2013, που υπέγραψα εγώ ως δήμαρχος, και 14584/2013, που υπέγραψε ο τότε αντιδήμαρχος Θ. Μουριάδης, ενημερώσαμε την ΕΤΑΔ, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του ΕΟΤ, σχετικά με την προτεινόμενη νέα χάραξη του αιγιαλού για τις δικές της ενέργειες. Με το έγγραφο 24882/23.10.2014 ο τότε αντιδήμαρχος Φ. Φιλιππίδης με εντολή της δημάρχου κ. Τσανάκα ενημέρωσε εκ νέου την ΕΤΑΔ και υπέβαλε αίτημα παράτασης της παραχώρησης. Με το έγγραφο 28778/1.9.2015 η δήμαρχος κ. Τσανάκα επανέλαβε το αίτημα για την παράταση της παραχώρησης. Τέλος, το Δημοτικό Συμβούλιο υιοθέτησε την εισήγηση της κ. Τσανάκα με τη σχεδόν παμψηφεί απόφαση 261/2016 για την παραχώρηση. Υπερθεμάτισαν οι κ.κ. Βέρρος και Παπαδόπουλος λέγοντας «καλή η λαϊκή πλαζ, ναι στην παραχώρηση κλπ» και μειοψήφησε ο κ. Ποτόλιας. Άρα δεν υφίσταται θέμα νομής «διανοία κυρίου».

10. Καλά λοιπόν. Έκανε αγωγή η ΕΤΑΔ, κέρδισε τη δίκη αλλά το  δικαστήριο αναγνώρισε τον ΕΟΤ ως ιδιοκτήτη. Τι μπέρδεμα! Μα πόσο άχρηστοι είναι όλοι αυτοί οι νομικοί…

Όλοι οι νομικοί στη συγκεκριμένη δίκη, δικαστές και δικηγόροι, έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους. Αντικείμενο της δίκης ήταν ποιος είχε δικαίωμα να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης το 2005, όταν ξεκίνησε η λειτουργία του Κτηματολογικού Γραφείου της Καβάλας. Άρα σωστά διατάχθηκε η εγγραφή του ΕΟΤ στο Κτηματολόγιο, αφού αυτός ήταν ιδιοκτήτης το 2005. Η ΕΤΑΔ θα εγγραφεί στη συνέχεια αυτοδίκαια λόγω της διαδοχής εκ του νόμου, με χρόνο εγγραφής το 2016.

11. Η νέα χάραξη του αιγιαλού για ποιο λόγο έγινε τελικά; Μήπως ήταν πιο συμφέρον για τον Δήμο Καβάλας να παραμείνει η παλιά γραμμή του αιγιαλού;

Ενώ για το ζήτημα αυτό δόθηκαν πριν από καιρό οι δέουσες απαντήσεις, επανήλθε λόγω του ιδιοκτησιακού της Καλαμίτσας αλλά με διαστροφικό τρόπο.

Ας το ξαναδούμε λοιπόν. Η παλιά γραμμή του αιγιαλού είχε δύο σφάλματα:

έφτανε μέχρι τη βόρεια πλευρά του δρόμου σχεδόν σε όλο το μήκος του και δεν έπαιρνε υπόψη την ύπαρξη του λιμενίσκου στο ξενοδοχείο Lucy. Συνεπώς όλα τα κτίρια και οι εγκαταστάσεις της ακτής ήταν αυθαίρετα και παράνομα. Όχι μονάχα δεν μπορούσαν να νομιμοποιηθούν αλλά έπρεπε κιόλας να κατεδαφιστούν, όπως συνέβη με το κτίριο του «Αχιλλέα» στο Περιγιάλι. Με την καινούργια χάραξη σώθηκαν τα κτίρια και παρέμεινε ζωντανή η ελπίδα της αξιοποίησης της ακτής και της τουριστικής ανάπτυξης με ποιότητα και προς όφελος των Καβαλιωτών.

12. Τελικά γιατί αυτός ο μεγάλος πόνος;

Ο Θόδωρος Μουριάδης σήμερα, η Δήμητρα Τσανάκα πριν από αυτόν και όλοι εμείς οι παλιότεροι γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο αγαπητή είναι αυτή η παραλία σε όλους τους Καβαλιώτες. Η αξιοποίησή της είναι αυτονόητη για τους περισσότερους από εμάς. Κάποιοι, πολύ λίγοι ευτυχώς, δεν επιθυμούν αυτή την εξέλιξη. Οι λόγοι είναι προφανείς!

Πριν καν καλά καλά πούμε “καλό καλοκαίρι” άρχισαν τα όργανα στο Παληό.

Και για όσους δεν έχουν εικόνα στο τι ακριβώς αναφέρομαι πάρτε μία “γεύση” από το χθεσινό περιστατικό εδώ

Τα συγκεκριμένα περιστατικά πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν. Οι κάτοικοι είναι εμφανώς δυσαρεστημένοι καθώς κάθε καλοκαίρι βλέπουν να συμβαίνει το ίδιο ακριβώς πράγμα, οι ίδιοι να είναι “θεατές” σε καθημερινά, αν όχι καθημερινά μέρα παρά μέρα, τροχαία ατυχήματα που ΕΥΤΥΧΩΣ δεν θρηνούμε θύματα!

Σε επικοινωνία του enanews.gr με τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων Γ. Ιακωβίδη ο ίδιος μας μετέφερε ότι η κυκλοφοριακή μελέτη του Παληού προχωρά με ικανοποιητικούς ρυθμούς αλλά για να προχωρήσει μέχρι την υλοποίηση της θέλει κάποιο χρονικό διάστημα κάτι που σημαίνει ότι εάν δεν γίνουν κάποιες μικροπαρεμβάσεις ακόμα ένα καλοκαίρι οι κάτοικοι στο Παληό θα είναι “θεατές στο ίδιο έργο”.

*Γράφει ο Σωτήρης Τζούμας

*Γράφει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης

Ήταν άνοιξη του ’73,όταν ένας νέος τότε γιατρός από τη γειτονική Ξάνθη με τη σύντροφό του, που έμελλε να γίνει η αγαπημένη του συνοδοιπόρος,εγκαινιάζουν με απαράμιλλη φροντίδα τη γυναικολογική-μαιευτική κλινική “Λητώ.”

Κυριάκος και Άννα Δούρου οι “δράστες” του φιλόδοξου και παράτολμου ωστόσο εγχειρήματός τους. Άγνωστοι αρχικά σε μια πόλη που δεν επιφυλάσσει και την καλύτερη τύχη στους παρεπιδημούντες, χωρίς την απαιτούμενη οικονομική επιφάνεια για ένα τέτοιο εγχείρημα, ρίχνονται εξαρχής στα βαθιά. Όπλα τους η προσήλωσή τους στο επιστημονικό καθήκον, η άοκνη εργατικότητα και η αφοπλιστική τους απλότητα.

Άνθρωποι της ουσίας, ό, τι επιχειρούν περνά μέσα από το φίλτρο του απλού.

Ιεραρχημένοι οι στόχοι τους, δίνουν προτεραιότητα στο πλάσιμο των χαρακτήρων των παιδιών τους, του Τέλη και της Αγγελικής. Ο χρόνος τούς δικαιώνει, καθώς αυτά γίνονται οι άξιοι συνεχιστές τους.

Λένε, κι όχι άδικα πως το καλό αναπαράγεται, όταν υπάρχουν σωστοί καθοδηγητές. Έτσι συμβαίνει και με τα γεννήματα του Τέλη και της Αγγελικής, καθώς με την ίδια επιτυχία συνεχίζουν τον καλό τους αγώνα.

Σήμερα καλούμαστε να αποχαιρετήσουμε το γιατρό μας στο ουράνιο ταξίδι του.

Φεύγει δικαιωμένος για όσα κατάφερε.

Αφήνει πίσω του ένα καθαρό χνάρι.

Φεύγει δικαιωμένος για τα καμάρια του, βλέποντάς τα από ψηλά να βαδίζουν στο δρόμο του.

Αφήνει τέλος την Άννα του, το στήριγμα της ζωής του, σε ασφαλή λιμάνια να αναπολεί τα βήματα μιας αγαστής συνοδοιπορείας στηριγμένης στην αλληλοεκτίμηση, τον αλληλοσεβασμό που οδηγεί στην παντοτινή αγάπη.

Καλό παράδεισο, γιατρέ μας.

Η δικαίωσή σου να είναι η μόνιμη παραμυθία για τους αγαπημένους σου.

Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης είναι πρ. βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ Ν.Καβάλας

Το πρωί της Τρίτης δόθηκε μία συνέντευξη τύπου από τον Αντιδήμαρχο Απόστολο Μουμτσάκη και εκπροσώπους των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς για να υπάρξει ένα μήνυμα προς τους πολίτες.

Αυτό το μήνυμα είχε να κάνει με τις εργασίες που πρόκειται να πραγματοποιηθούν το επόμενο χρονικό διάστημα στην Πλατεία Καπνεργάτη στην Καβάλα, οι οποίες θα φέρουν τεράστια προβλήματα στην κυκλοφορία και θα προκαλέσουν κομφούζιο. Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ εδώ

Οι εργασίες έχουν να κάνουν με το δίκτυο φυσικού αερίου αλλά και με την ανάπλαση της Πλατείας Καπνεργάτη ενώ το μήνυμα που προσπάθησαν να περάσουν προς τους πολίτες οι παρευρισκόμενοι ήταν πως είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη η χρήση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς από τους Καβαλιώτες λόγω των συγκεκριμένων έργων.

Δηλαδή όσο το δυνατόν λιγότερα οχήματα τις επόμενες ημέρες στο κέντρο της Καβάλας, τόσο το καλύτερο…

Βέβαια δεν γνωρίζουμε το κατά πόσο κάτι τέτοιο μπορεί να είναι εφικτό, ειδικά όταν μιλάμε για μία Καβάλα η οποία ήδη υστερεί χώρων στάθμευσης και πάρκινγκ και μάλιστα έχει πραγματικά πάρα πολλά αυτοκίνητα.

Είδωμεν…

*Γράφει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης

Είναι πράγματι τραγελαφικό για κάθε άνθρωπο να υπερασπίζεται μια υπόθεση που δεν την πιστεύει.

Αυτό κατεξοχήν συμβαίνει με την περίπτωση της κ. Λίνας Μενδώνη. Θα ήταν αφέλεια να τής προσδώσει κανείς τον τίτλο της Υπουργού πολιτισμού, καθόσον στην ουσία είναι η ολέτειρα του πολιτισμού. Στην αλυσίδα των εξοργιστικών ενεργειών της(βανδαλισμοί στο σταθμό Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, τσιμεντόστρωση της Ακρόπολης κά) πρόσθεσε έναν ακόμη κρίκο. Με την απόφασή της να ακυρώσει τη μετάδοση στο Μέγαρο Μουσικής της παράστασης "Λίμνη των Κύκνων" και τις οδηγίες της να ανασταλεί οποιασδήποτε συνεργασία, προγραμματισμός ή συζήτηση εκδηλώσεων με ρωσικούς πολιτιστικούς οργανισμούς, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία η κ. Μενδώνη έχει ξεπεράσει τον χείριστο εαυτό της.

Και, επειδή οι καιροί είναι πονηροί και δύσκολοι, εξηγούμαι :

Όλη η ανθρωπότητα στο σύνολό της καταδικάζει με τον πλέον απόλυτο τρόπο την εγκληματική ενέργεια του Πούτιν να εισβάλει με το στρατό του σε μια ανεξάρτητη χώρα προκαλώντας εκατόμβες θυμάτων, σπέρνοντας τη φρίκη και τον όλεθρο σε εκατομμύρια Ουκρανών. Η διεθνής κοινότητα όχι μόνο έχει καταδικάσει φραστικά την εγκληματική συμπεριφορά του, αλλά έχει προχωρήσει έμπρακτα, ως όφειλε, σε κυρώσεις που στόχο έχουν να την σταματήσουν.

Στην προσπάθειά αναχαίτισης της βαρβαρότητας της ρωσικής κυβέρνησης έχει εγερθεί ένα παγκόσμιο ειρηνευτικό κίνημα στο οποίο – και αυτό είναι το αισιόδοξο μήνυμα- συμμετέχει ενεργά το ρωσικό στοιχείο με προεξάρχουσα τη ρωσική νεολαία και τους ανθρώπους της Τέχνης και του πολιτισμού. Είναι χαρακτηριστικές οι παραιτήσεις δεκάδων διευθυντικών στελεχών πολιτιστικών οργανισμών της Ρωσίας ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη στρατιωτική επέμβαση της χώρας τους στην Ουκρανία.

-Την ώρα λοιπόν που οι Ρώσοι καλλιτέχνες συμμετέχουν στο αντιπολεμικό κίνημα.

-Την ώρα που όλοι προσβλέπουμε στον ειρηνοποιό ρόλο της Τέχνης και του πολιτισμού, είναι θλιβερό η κ. Μενδώνη με τις αποφάσεις της να αρνείται το γεφυροποιό ειρηνικό της ρόλο και να αναδεικνύει για μια ακόμη φορά την πολιτιστική της ένδεια και τη δραματική έλλειψη ουσιαστικής παιδείας. “Η τέχνη ενώνει τους λαούς” Την αρχή αυτή – αλίμονο – την αγνοεί η κ. Μενδώνη,
καθώς με τις πρακτικές ενός απολιθωμένου μακαρθισμού ρίχνει λάδι στη φωτιά του πολέμου. Αγνοεί πως την ειρήνη την σφυρηλατούν συμπεριφορές όπως αυτές καταγράφηκαν στη σκηνή της όπερας Σαν Κάρλο της Νάπολη, το Σάββατο 26/2,όταν μετά το τέλος της παράστασης "Αϊντα"η Ουκρανή σοπράνο και η Ρωσίδα μέτζο μοιράστηκαν μια αγκαλιά επί σκηνής καταχειροκροτούμενες από το κοινό γι'αυτό το μάθημα ειρήνης. Όταν η υπουργός Πολιτισμού τακτοποιείται με τον ήχο των τυμπάνων του πολέμου, κλείνοντας την ίδια στιγμή τ' αφτιά της στα τραγούδια της ειρήνης μέσω της τέχνης, για ποιο υπουργείο πολιτισμού να μιλήσουμε;

Δ.Εμμανουηλίδης
π.βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α Καβάλας

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος με άρθρο του στο “Βήμα της Κυριακής”  υπό τον τίτλο “Ένας ασύμμετρος πόλεμος που μας αφορά”, αναφέρεται στον εισβολή των Ρωσικών Δυνάμεων στην Ουκρανία και τον αναθεωρητικό χαρακτήρα της συγκεκριμένης στρατιωτικής αλλά και πολιτικής κίνησης.  Ως αποτέλεσμα είναι πολύ πιθανό η κρίση να επεκταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο, παρακολουθητικά όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Βενιζέλος, με κύριους πρωταγωνιστές και αντιπάλους, την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία, καταλήγοντας στο συμπέρασμα και συμβουλεύοντας την χώρα μας να προχωρήσει άμεσα σε διπλωματικές κινήσεις με την Τουρκία, θέτοντας ως στόχο την ενότητα της ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ και την αποφυγή της μεταφοράς των εντάσεων στην Αν. Μεσόγειο.

«Αν η ιστορία είναι οδηγός, γνωρίζουμε ότι το 1940 και στις αρχές του 1941 η Σοβιετική Ένωση κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτρέψει τον πόλεμο ή τουλάχιστον να καθυστερήσει την έναρξή του. Για τον σκοπό αυτό, η ΕΣΣΔ προσπάθησε να μην προκαλέσει τον πιθανό επιτιθέμενο μέχρι το τέλος, απέχοντας ή αναβάλλοντας τις πιο επείγουσες και προφανείς προετοιμασίες που έπρεπε να κάνει για να αμυνθεί από μια επικείμενη επίθεση. Όταν τελικά έδρασε, ήταν πολύ αργά.

Ως αποτέλεσμα, η χώρα δεν ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας, η οποία επιτέθηκε στην Πατρίδα μας στις 22 Ιουνίου 1941, χωρίς να κηρύξει τον πόλεμο. Η χώρα σταμάτησε τον εχθρό και τον νίκησε, αλλά αυτό είχε τεράστιο κόστος. Η προσπάθεια κατευνασμού του επιτιθέμενου ενόψει του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου αποδείχθηκε ότι ήταν ένα λάθος που είχε υψηλό κόστος για τον λαό μας. Τους πρώτους μήνες μετά το ξέσπασμα των εχθροπραξιών, χάσαμε τεράστιες περιοχές στρατηγικής σημασίας, καθώς και εκατομμύρια ζωές. Δεν θα κάνουμε αυτό το λάθος δεύτερη φορά. Δεν έχουμε δικαίωμα να το κάνουμε.»

Αυτό το απόσπασμα από το διάγγελμα του προέδρου Πούτιν στις 24.2.2022, την ώρα που άρχιζε η ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται  την  Ιστορία. Η δυτική θεώρηση της Ιστορίας αναδεικνύει τις κατευναστικές ψευδαισθήσεις του Τσάμπερλεν απέναντι στην προφανή χιτλερική απειλή. Ο Β. Πούτιν  καταλογίζει την ιστορική ευθύνη για την ίδια κατευναστική μυωπία στον Στάλιν. Μπορεί ο ίδιος να πιστεύει ότι ενεργεί τώρα σαν να είναι ο Τσώρτσιλ της Ρωσίας. Οι ρόλοι όμως, όταν επαναλαμβάνεται το έργο της Ιστορίας, δύσκολα αντιστρέφονται. Τότε ο εκφραστής της θεωρίας του αναθεωρητισμού, της αμφισβήτησης των υφιστάμενων συνόρων και της διεκδίκησης του ζωτικού χώρου, ήταν ο επιτιθέμενος. Αυτός που εισέβαλε στην Τσεχοσλοβακία επικαλούμενος την ανάγκη προστασίας των γερμανόφωνων της Σουδητίας. Τώρα ο Πρόεδρος Πούτιν επιτίθεται στην Ουκρανία.  

Το αφήγημα Πούτιν είναι σαφές και απροκάλυπτο: Οι ιστορικοί σοβιετικοί ηγέτες ακρωτηρίασαν τη Ρωσία για να συγκροτήσουν τη Σοβιετική Ένωση και το μείγμα της μαρξιστικοεθνικιστικής ιδεολογίας της. Η Δύση, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης,  ταπείνωσε τη Ρωσία, γιατί θεώρησε ότι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου μπορεί να είναι  οριστικό και απολύτως ετεροβαρές. Δεν σεβάστηκε συνεπώς τον ιδιαίτερο ρόλο και τις ανησυχίες ασφάλειας της Ρωσίας και δεν έθεσε σαφές και τελικό όριο στον δικό της χώρο επιρροής κυρίως μέσω του ΝΑΤΟ. Επιπλέον χειρίστηκε με  εσφαλμένο τρόπο όλες  τις  εκτός ευρωπαϊκής ηπείρου προκλήσεις από το Ιράκ έως τη Συρία και τη Λιβύη. Αυτά είπε ο πρόεδρος Πούτιν σε δυο εκτενή διαγγέλματα.

Όμως, το 2008 υπήρξε η Γεωργία με τη ρωσική στήριξη στην Αμπχαζία και την Οσετία. Το δε 2014, μέσα σε λίγους μήνες, σωρεύτηκαν τα γεγονότα στο Μαϊντάν, η πτώση και η καταφυγή στη Ρωσία του προέδρου Γιανουκόβιτς, η πολιτική αλλαγή στην Ουκρανία, η απόσπαση της Κριμαίας, η ανακήρυξη των δυο «ανεξάρτητων οντοτήτων» στο Ντονμπάς.

Δεν υπάρχει κεραυνός εν αιθρία. Ακόμη και η τωρινή εισβολή που είναι τελικά «μεγάλη» και όχι «μικρή», σύμφωνα με την αρχική διάκριση του προέδρου Μπάιντεν, είχε γίνει πλήρως αντιληπτή από τις αμερικανικές υπηρεσίες, πολλές εβδομάδες πριν ξεκινήσει επί του εδάφους.

Φαίνεται όμως ότι η «υπνοβασία» είναι ένα μόνιμο χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. Προφανώς στόχος είναι πάντα η ειρήνη και η διπλωματία ποτέ δεν παύει να λειτουργεί, ούτε τις πιο σκοτεινές ώρες του πολέμου. Προφανώς ο ρόλος της Ρωσίας ως προμηθευτή φυσικού αερίου είναι εξαιρετικά κρίσιμος για την ΕΕ ιδίως στη φάση της ενεργειακής μετάβασης.

Όμως ο πρόεδρος Πούτιν έχει ως δεδηλωμένο στόχο να καθυποτάξει, για λόγους «αυτοάμυνας», την Ουκρανία, να την «αποστρατικοποιήσει» και να την «αποναζιστικοποιήσει». Δεν διστάζει μάλιστα να θεωρεί ότι η αυτοάμυνα αφορά απειλή εν δυνάμει πυρηνική στην οποία αντιτάσσεται ανοικτά αντίστροφη ρωσική  πυρηνική απειλή.  

Το  ζήτημα δεν είναι πλέον τα όρια του ΝΑΤΟ και μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη, έστω με επαναπροσδιορισμό των σφαιρών επιρροής. Το ζήτημα είναι, σε πρώτη φάση, η συγκρότηση της μεγάλης Ρωσίας και η ανασύσταση μιας «αυτοκρατορίας», με την Ουκρανία ακρωτηριασμένη κατά ένα μέρος της και υπό κατοχή, δηλαδή στρατιωτικά υποτεταγμένη και  πολιτικά ελεγχόμενη, κατά το υπόλοιπο μέρος της.

Σε δεύτερη  φάση, τα ζωτικά συμφέροντα ασφάλειας της Ρωσίας, σε συνδυασμό με τον συνολικό πλέον ιστορικό και γεωγραφικό αναθεωρητισμό που εκφράζει ο πρόεδρος Πούτιν, μπορεί βεβαίως να προβάλουν και άλλα ζητήματα.  

Στην  παρούσα φάση δεν τίθεται, ούτε υπαινικτικά, ζήτημα αποχώρησης από το ΝΑΤΟ χωρών που είναι ήδη μέλη του και μέλη της ΕΕ, παρά τη γεωγραφική τους εγγύτητα προς τη Ρωσία.  Μεθαύριο όμως θα τεθεί ζήτημα περιορισμού των οπλικών τους συστημάτων.

Διαμορφώνεται συνεπώς μια κατάσταση εμφανώς ασύμμετρη. Κατάσταση σημαίνει όχι απλώς ροή γεγονότων, σημαίνει ότι διαμορφώνεται ένας συσχετισμός δυνάμεων που τοποθετείται σε ένα μη συγκυριακό ορίζοντα.

Το ένα μέρος ενεργεί στρατιωτικά, καταλαμβάνει εδάφη, καταργεί την κρατική υπόσταση γειτονικού κράτους του οποίου δεν αναγνωρίζει ουσιαστικά την εθνική ταυτότητα και το δικαίωμα στην κρατικότητα, διαμορφώνει νέες νομικές οντότητες έστω μη αναγνωρισμένες, ακυρώνει στην πράξη –  με τα προνόμια του μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας – όλο το σύστημα του ΟΗΕ και του ΟΑΣΕ, είναι προφανώς απολύτως αδιάφορο για οργανισμούς όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης  ή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Το άλλο μέρος καταγγέλλει πολιτικά, επιβάλλει σκληρές οικονομικές κυρώσεις, προσπαθεί να περιορίσει τις αρνητικές ενεργειακές και οικονομικές συνέπειες για τον εαυτό του ( η ΕΕ ), να διασφαλίσει την ενότητά του, να αποφύγει την πέμπτη φάλαγγα στο εσωτερικό του και να διαφυλάξει το βασικό ζητούμενο που είναι η φιλελεύθερη δημοκρατία έναντι της «γοητείας» του δημοκρατικού αυταρχισμού.

Όμως οι οικονομικές επιπτώσεις και οι επιπτώσεις της ρητορείας και της ιδεολογίας του εθνικολαϊκισμού μετρούνται με διαφορετικό τρόπο στη Ρωσία, στις ΗΠΑ και στις ομάδες κρατών μελών που σχηματίζονται στο εσωτερικό της ΕΕ. Συνεπώς ακόμη και στο πεδίο των οικονομικών και πολιτικών αντιδράσεων υπάρχει βαθιά ασυμμετρία.

Υπάρχει πλέον μια άλλη κατάσταση που θα παράγει αβεβαιότητα και ανασφάλεια για μεγάλη περίοδο και η οποία θέτει ξανά επί τάπητος όλα τα μεγάλα θέματα: πυρηνικών και συμβατικών δυνάμεων στην Ευρώπη, ισορροπίας και ανάσχεσης, σφαιρών επιρροής, ενεργειακής εξάρτησης ή αυτονομίας, διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, διεθνούς εμπορίου.

Κυρίως μας υπενθυμίζει η κατάσταση αυτή ότι η οικουμενικότητα της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου ήταν δυστυχώς  ένας δυτικός ισχυρισμός και όχι ένα πραγματικό κεκτημένο.

Μέσα στο νέο αυτό πλαίσιο περιφερειακά ζητήματα, όπως το Κυπριακό και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, για τα οποία κρίσιμη παράμετρος είναι το Διεθνές Δίκαιο και ο σεβασμός του,  ενδέχεται να αποκτήσουν εκ των πραγμάτων παρακολουθηματικό χαρακτήρα. Να επικαθορίζονται από προτεραιότητες, ανάγκες και διακυμάνσεις του συσχετισμού των δυνάμεων σε ευρύτερο ορίζοντα.

Όμως η Τουρκία δεν είναι Ρωσία και η Ελλάδα δεν είναι Ουκρανία. Οι δυο χώρες εντάχθηκαν το 1952 από κοινού στο ΝΑΤΟ με ένα σκεπτικό που ίσως γίνεται ξανά κρίσιμο και αφορούσε την ΕΣΣΔ της εποχής, σε βάθος ιστορικού χρόνου τη Ρωσία και τη Μεσόγειο.

Το είχε πρωτοδιατυπώσει το 1820 ο νεαρός τότε Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος που  ήθελε να πείσει τη Βρετανία και τη Γαλλία για την στρατηγική  σημασία ενός ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Υπό την παρούσα συγκυρία θα είχε νομίζω ενδιαφέρον μια επικοινωνία Μητσοτάκη – Ερντογάν, με ελληνική πρωτοβουλία και θέμα όχι τα διμερή, αλλά τις εξελίξεις στην Ουκρανία, την ενότητα της ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ και την αποφυγή μεταφοράς εντάσεων στην Αν. Μεσόγειο. –                         

* Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών, πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας.