Ο υποψήφιος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, παραχώρησε σήμερα, Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό «Real FΜ» και στη δημοσιογράφο Κάτια Μακρή.

Ακολουθούν τα βασικά σημεία της τοποθέτησης του κ. Μητσοτάκη:

• Το διάστημα των έξι εβδομάδων είναι απολύτως ικανοποιητικό. Ζητούσα να υπάρχει χρόνος να μπορούμε να παρουσιάσουμε τις απόψεις μας στην Ελληνική κοινωνία για να έρθουν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες για να συμμετέχουν σε αυτήν τη διαδικασία.

• Η Νέα Δημοκρατία θα βγει πολύ ωφελημένη από αυτήν τη συζήτηση. Κανένα κόμμα δεν βγαίνει τραυματισμένο από έναν ειλικρινή και δημόσιο διάλογο. Το κόμματα τραυματίζονται όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται πίσω από τραβηγμένες κουρτίνες.

• Τα στελέχη τα οποία με στήριξαν δημόσια – δεν αναφέρομαι σε βουλευτές γιατί δεν ζήτησα τη στήριξη βουλευτών – είναι στελέχη τα οποία επιχειρηματολόγησαν με αυστηρά πολιτικά επιχειρήματα γιατί με προτιμούν για Πρόεδρο του κόμματος.

• Ο κόσμος σήμερα δεν υπακούει σε κελεύσματα. Όποιος νομίζει ότι ελέγχει μεγάλες μάζες ψηφοφόρων είναι βαθιά νυχτωμένος. Οι πολίτες έχουν την αυτονομία τους, την άποψή τους και θα έρθουν να ψηφίσουν αυτόν που θεωρούν καλύτερο Πρόεδρο για τη Νέα Δημοκρατία.

• Είμαστε κόμμα εξουσίας και δεν συμβιβαζόμαστε με το 28%. Θέλουμε να κερδίσουμε τον κ. Τσίπρα αλλά πάνω από όλα θέλουμε να κυβερνήσουμε καλά. Οι καλύτερες Κυβερνήσεις χτίζονται στην Αντιπολίτευση.

• Δεν είμαστε όλοι οι υποψήφιοι ίδιοι. Το πρόσωπο του Προέδρου θα κάνει τη διαφορά και οι απόψεις του θα οδηγήσουν το κόμμα σε διαφορετικές εκδοχές της Νέας Δημοκρατίας.

• Πιστεύω ότι είμαι ο πιο ικανός να πετύχω τη μεγαλύτερη διεύρυνση. Μπορώ να ανανεώσω το κόμμα σε πρόσωπα, σε ιδέες και σε διαδικασίες. Αυτό θεωρώ ότι είναι το δικό μου συγκριτικό πλεονέκτημα.

• Δεν με αφορούν οι ταμπέλες. Προσωπικά αγωνίζομαι για δυο βασικές αξίες, την ελευθερία της επιλογής και την αλληλεγγύη. Δεν χρειαζόμαστε μόνο μια ισχυρή οικονομία αλλά και μια συνεκτική κοινωνία. Δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε στην Αριστερά την κοινωνική ευαισθησία.

• Πιστεύω ότι όλοι οι υποψήφιοι θα κρατήσουμε ψηλά το επίπεδο της εκλογικής αναμέτρησης και πρέπει όλοι να δεσμευτούμε ότι όποιος χάσει θα στηρίξει το νικητή.

• Πρέπει να γίνει μια δημόσια συζήτηση μεταξύ των υποψηφίων. Προσωπικά είμαι ανοιχτός σε όσο το δυνατόν περισσότερες τέτοιες συζητήσεις.

«Θα αγωνίζομαι ώστε και ο γιος του βιβλιοπώλη να έχει τις ίδιες ευκαιρίες που είχα και εγώ»

Ο υποψήφιος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, παραχώρησε σήμερα, Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό «ΒΗΜΑ FM», στην εκπομπή «Τι τρέχει;» των δημοσιογράφων, Άρη Ραβανού και  Μπάμπη Παπαπαναγιώτου.

Ακολουθούν τα βασικά σημεία της τοποθέτησης του κ. Μητσοτάκη:

• Ζήτησα εξαρχής να υπάρχει χρόνος ώστε να γίνει ένας δημόσιος διάλογος. Η 22η Νοεμβρίου είναι μια ικανοποιητική ημερομηνία.

• Ήρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω τα διαδικαστικά και να ασχοληθούμε με τα ουσιαστικά.

• Η δική μου επιθυμία είναι να επικοινωνήσω με όλη την κοινωνία. Η συμμετοχική διαδικασία θα μας κάνει πιο ισχυρούς γιατί μέσω αυτής της διαδικασίας η Νέα Δημοκρατία μπορεί να μεγαλώσει και να πει πράγματα που αφορούν τους πολίτες.

• Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να αλλάξει ουσιαστικά αν θέλει να αλλάξει και τον τόπο. Αυτός είναι ο πυρήνας της δικής μου πολιτικής πρότασης.

• Η Νέα Δημοκρατία δεν χρειάζεται απλά ένα μακιγιάζ, εισηγούμαι πολύ ουσιαστικές αλλαγές.

• Προτείνω θητεία στον Πρόεδρο ώστε να αξιολογείται, συμμετοχή τοπικών κοινωνιών στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων και σημαντική ανανέωση της Νέας Δημοκρατίας σε επίπεδο προσώπων και ιδεών ώστε να μην δίνει την εντύπωση ενός παλιού και γερασμένου κόμματος.

• Είναι καλό να γίνουν όσο το δυνατόν περισσότερες δημόσιες συζητήσεις. Οι υποψήφιοι πρέπει να απαντούν και σε κοινά ερωτήματα για να καταλάβουν οι πολίτες ποιες είναι οι διαφορές τους και ποιες οι ομοιότητές τους.

• H υποψηφιότητα του κ. Τζιτζικώστα έχει μια περιπλοκότητα λόγω του ότι δεν μπορεί να είναι βουλευτής μέχρι το 2019. Αυτό σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία θα οδεύσει προς μια άτυπη διαρχία. Προσωπικά πιστεύω ότι θα δημιουργήσει πρόβλημα.

• Ο κ. Τζιτζικώστας πρέπει να πει από πριν δημόσια ποιος θα είναι κατά την κρίση του ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

• Η Νέα Δημοκρατία δεν κινδυνεύει με διάσπαση. Όποιος το επιχειρήσει θα βρεθεί αντιμέτωπος με την οργή του κόμματος. Θεωρώ ότι η δική μου υποψηφιότητα διασφαλίζει την ενότητα της παράταξης.

• Υπηρετώ τη Νέα Δημοκρατία από την εποχή της ΜΑΚΙ, την εποχή της ΟΝΝΕΔ, την υπηρέτησα ως απλός βουλευτής, ως Υπουργός, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και τώρα επιθυμώ να την υπηρετήσω ως Πρόεδρος.

• Αν οι πολίτες δεν με επιλέξουν θα συνεχίζω να την υπηρετώ ως απλός στρατιώτης. Αυτή τη δέσμευση πρέπει να την αναλάβουν όλοι οι υποψήφιοι.

• Λόγω του ονόματός μου έχω ένα λόγο παραπάνω να αγωνίζομαι ώστε στην πολιτική να έχουμε ίσες ευκαιρίες και αυτοί οι οποίοι δεν είχαν και δεν έχουν το πλεονέκτημα, το οποίο είχα εγώ, στην αφετηρία της διαδρομής μου.

• Θα αγωνίζομαι ώστε και ο γιος του βιβλιοπώλη να έχει τις ίδιες ευκαιρίες που είχα και εγώ.

Η Κύπρος, την οποία επισκέφθηκα χθες, μπόρεσε και επανέκαμψε χωρίς η Κυβέρνηση να αυξήσει ούτε ένα φόρο. Απλώς μείωσε τις δαπάνες.

Γράφει ο Ειδικός Συνεργάτης

Πολλοί σχολίασαν εντυπωσιασμένοι την παρουσία της κ. Αγγελοπούλου στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο του πρόσφατου ταξιδιού του πρωθυπουργού. Η «σιδηρά κυρία» προμοτάρισε κανονικά τον πρωθυπουργό στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και τον έφερε σε επαφή με τους «κατάλληλους ανθρώπους». Όχι μόνο πολιτικούς, αλλά και εκπροσώπους ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων. Εξίσου πολλοί αναρωτήθηκαν αν η «ευγενής διαμεσολάβηση» της κ. Αγγελοπούλου έγινε στο πλαίσιο κάποιας ξαφνικής «πολιτικής έμπνευσης» ή στο πλαίσιο της διεκδίκησης κάποιου πολιτικού ρόλου για την ίδια. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί, αλλά στην προκείμενη περίπτωση «οι business ήταν η αιτία». Κι αυτές οι business… μυρίζουν πετρέλαιο!

Στη συνάντηση με τον Μπιλ Κλίντον, ο πρώην πλανητάρχης ήταν εντυπωσιακά εμφατικός με τα ζητήματα της ενέργειας. Ρώτησε ευθέως τον πρωθυπουργό αν ένας επιχειρηματίας μπορεί να είναι βέβαιος ότι θα πάρει πίσω τα λεφτά του με κέρδος στην περίπτωση που επενδύσει στην ενέργεια στην Ελλάδα. Ο πρωθυπουργός κατηγορήθηκε ότι δεν αξιοποίησε την «πάσα» του κ. Κλίντον για να δώσει ρητές διαβεβαιώσεις αλλά αναλύθηκε σε θεωρητικούς σχολιασμούς.

Πίσω από όλα αυτά, όμως, που αφορούν το επικοινωνιακό προσκήνιο, οι «δουλειές προχώρησαν όπως πρέπει». Και οι δουλειές έχουν να κάνουν με… υδρογονάνθρακες. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ο κ. Αγγελόπουλος κάνει επιχειρηματική στροφή στην έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων. Στόχος, η άμεση επιχειρηματική του εμπλοκή κατ’ αρχάς άμεσα στην κυπριακή ΑΟΖ και στο μέλλον και στην ελληνική ΑΟΖ. Σε αυτό το σκέλος της ενέργειας φαίνεται ότι επικεντρωνόταν και το ενδιαφέρον του κ. Κλίντον και των επιχειρηματικών συμφερόντων με τα οποία συνδέεται…

Όμως το ελληνικό ενδιαφέρον για το αντικείμενο της έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων δεν τελειώνει εδώ. Πρώτος απ’ όλους, έκανε τη στροφή σε αυτό το αντικείμενο ο εφοπλιστής κ. Μαρινάκης, ενώ ακολουθεί κατά πόδας, όπως πληροφορούμαστε, και ο «άσπονδος φίλος» του κ. Μελισσανίδης. Με τον δεύτερο, φαίνεται ότι οι σχέσεις της κυβέρνησης έχουν «εξομαλυνθεί», για να χρησιμοποιήσουμε έναν συμβατικό όρο …

Εννοείται πως η έντονη πολιτική δραστηριότητα του κ. Κοτζιά αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού και η ζέση με την οποία προωθούν την τριμερή συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου, αλλά και την τετραμερή των τριών αυτών με το Ισραήλ, δεν είναι άσχετη με τις προθέσεις που εκδηλώνονται από τους συγκεκριμένους επιχειρηματικούς παράγοντες για τους υδρογονάνθρακες.

Το ερώτημα ασφαλώς είναι το αν και πως η κυβέρνηση Τσίπρα θα καταφέρει να «εναρμονίσει» τις επιχειρηματικές στοχεύσεις του καθενός ή θα ξεσπάσει οξύτατος επιχειρηματικός «πόλεμος», ο οποίος ασφαλώς θα έχει σοβαρό επικοινωνιακό και πολιτικό αντίκτυπο.

rizopoulospost.com

Ο Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων, Βουλευτής Φθιώτιδας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, για τα 8 πιο κραυγαλέα ψέματα που είπε ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Ο Πρωθυπουργός κ. Αλ. Τσίπρας, κατά την τοποθέτηση επί των Προγραμματικών Δηλώσεων της Κυβέρνησης, στρέβλωσε την πραγματικότητα καταφεύγοντας σε μία σειρά από ανακρίβειες, αν και προέτρεψε όλους «να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας με αριθμούς και με επιχειρήματα».

Συγκεκριμένα σημειώνουμε:

1^ον. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε: «Έρχεστε σήμερα και επαναλαμβάνετε το παραμύθι των προβλέψεων για το 2015 για ανάπτυξη 2,9%».

Η αλήθεια είναι η εξής:

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προέβλεπε, για το 2015, αρχικά (Νοέμβριος 2014) ανάπτυξη 2,9%, στη συνέχεια (Φεβρουάριος 2015) ανάπτυξη 2,5%, αργότερα (Μάιος 2015) ανάπτυξη 0,5%, ενώ τον Ιούλιο του 2015 προέβλεψε ύφεση -2% έως – 4%.

Το Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 14 επιβεβαιώνει τη δυσμενή εξέλιξη.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Κατά την περίοδο κατάρτισης του Κρατικού Προϋπολογισμού 2015 (Νοέμβριος 2014), ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ είχε εκτιμηθεί σε 2,9% το 2015, με πρόβλεψη για περαιτέρω επιτάχυνσή του μεσοπρόθεσμα. Ωστόσο, η διαμορφούμενη οικονομική συγκυρία, που παρατάθηκε πέραν του πρώτου εξαμήνου του έτους, εν μέσω συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων για την οριστικοποίηση του νέου χρηματοδοτικού προγράμματος της χώρας και των σχετικών δημοσιονομικών μέτρων που απαιτούνται, σε συνδυασμό με τα διοικητικά μέτρα ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, που εφαρμόστηκαν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα στις αρχές Ιουλίου 2015, επιδείνωσε το έλλειμμα ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, οδηγώντας σε εκτίμηση αρνητικού ρυθμού ανάπτυξης.»

Ο κ. Τσίπρας είπε ότι εντόπισε «παραμύθι». Το ερώτημα είναι που; Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο «Αριστερό» Υπουργείο Οικονομικών;

Η ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ για την επιστροφή της χώρας στην ύφεση είναι αποκλειστική.

2^ον. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε: «Αναρωτιέμαι: Με βάση την υποχρέωση που είχε η χώρα για πρωτογενές πλεόνασμα 3% μέσα στο 2015, πόσα νέα μέτρα χρειαζόταν να πάρετε για να πιάσετε αυτόν το στόχο;».

Η αλήθεια είναι η εξής:

Οι «Θεσμοί», προέβλεπαν (Νοέμβριος 2014), για το 2015, πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου. Με μέτρα περίπου 1% του ΑΕΠ η χώρα θα πετύχαινε πρωτογενές πλεόνασμα 3% του ΑΕΠ το 2015.

Με τη δυσμενή εξέλιξη στην οικονομία, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ πήρε μέτρα 3,5% του ΑΕΠ (πάνω από 1% του ΑΕΠ για το 2015), προκειμένου η χώρα να φέρει πρωτογενές έλλειμμα 0,25% του ΑΕΠ το 2015.

Η σύγχυση που επιχειρήθηκε ως προς τις εξελίξεις, κατά τους τελευταίους οκτώ μήνες, δεν μπορεί να καλύψει τις ευθύνες από τις ανερμάτιστες κινήσεις της Κυβέρνησης. Τα πολιτικά φληναφήματα περί «αριστερών προσήμων», «αριστερού Υπουργείου Οικονομικών» κ.α., δεν καλύπτουν τις ανεπάρκειες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

3^ον. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε: «Η δική μας Κυβέρνηση κατάφερε να μειώσει τους υπερβολικούς στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων εξασφαλίζοντας δημοσιονομικό χώρο 20 δισεκατομμυρίων ευρώ για την επόμενη τριετία».

Η αλήθεια είναι ότι εκείνο που μετρά είναι η συνεκτίμηση του ύψους των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων σε σχέση με το ύψος των παρεμβάσεων που απαιτούνται για να υλοποιηθούν οι στόχοι. Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα  εξαρτώνται από την κατάσταση και τη δυναμική της οικονομίας.

Επαναλαμβάνω ότι οι «Θεσμοί», για το 2015, προέβλεπαν πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.

Ο κ. Τσίπρας, αφού οδήγησε την οικονομία και πάλι στο καθοδικό σπιράλ,  παρουσιάζει ως επιτυχία την εκτίμηση ότι το 2015, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου, θα κλείσει με πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ, ενώ η επίτευξη στόχου για πρωτογενές έλλειμμα 0,25% απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ.

Δηλαδή η χώρα υπό την πολιτική ηγεσία του έχει πρωτογενές έλλειμμα με  πρόσθετα μέτρα λιτότητας και συνακόλουθα ισόποση επιβάρυνση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών του κράτους, δηλαδή του δανεισμού της χώρας.

Τα προαναφερθέντα επιβεβαιώνονται και στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 11.

Είναι απορίας άξιον γιατί ο κ. Πρωθυπουργός επιχαίρει γι αυτή την εξέλιξη;

4^ον. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε: «Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε με έναν εντελώς επικοινωνιακό τρόπο να βγει στις αγορές, ενώ γνώριζαν ότι η χώρα δεν μπορούσε να επιστρέψει».

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα, είχε καταφέρει, νωρίτερα από τις προβλέψεις, να βγει στις διεθνείς αγορές το 2014, με έκδοση τριετούς και πενταετούς ομολόγου. Αντλήθηκαν 3 δισ. ευρώ τον Απρίλιο του 2014 και 1,5 δισ. ευρώ τον Ιούλιο του 2014. 

Στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 48 επιβεβαιώνονται τα στοιχεία.

Γιατί οι αρμόδιοι δεν προφύλαξαν τον κ. Πρωθυπουργό;

5^ον. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε: «Απαριθμήσατε μέτρα, «φουσκώνοντας» πολλά και παίξατε με την πραγματική αγωνία των αγροτών, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων».

Η αλήθεια είναι, όπως ανέφερε και ο Πρόεδρος της ΝΔ, κ. Μεϊμαράκης, ότι για την περίοδο 2015-2016 τα νέα μέτρα λιτότητας, με τα σημερινά δεδομένα, εκτιμώνται περίπου στα 6,5 δισ. ευρώ.

Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται και στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στις σελίδες 43-45.

Ο λογαριασμός αυτός θα είναι, τελικά, πολύ υψηλότερος.

Κι αυτό γιατί:

α) Υπάρχει μια σειρά από νέα μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το Προσχέδιο, «είτε δεν είναι μετρήσιμα είτε η διαδικασία ποσοτικοποίησής τους δεν έχει ολοκληρωθεί προς το παρόν».

Μεταξύ αυτών είναι η σταδιακή κατάργηση της υφιστάμενης φορολογικής μεταχείρισης των αγροτών, η μείωση όλων των ορίων για τις κατασχέσεις, η κατάργηση φοροαπαλλαγών φυσικών και νομικών προσώπων κ.α.

Αυτά επιβεβαιώνονται και στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 45.

β) Υπάρχουν, σύμφωνα με το 3^ο Μνημόνιο, πρόσθετα μέτρα για τα έτη 2017-2018 («αξιόπιστα διαρθρωτικά μέτρα που θα αποφέρουν τουλάχιστον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018»). 

Ενώ, «οι Ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν περαιτέρω διαρθρωτικά μέτρα τον Οκτώβριο του 2016, αν κριθούν αναγκαία, για να διασφαλιστούν οι στόχοι του 2017 και του 2018».

Αυτή είναι η προοπτική της χώρας και της οικονομίας της, με τις υπογραφές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

6^ον. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε: «Τη στιγμή μάλιστα που στελέχη σας έχουν σε ανύποπτο χρόνο δημοσίως παραδεχθεί – ο κ. Σταϊκούρας, αν δεν κάνω λάθος- ότι δεν θα είχατε να πληρώσετε μισθούς και συντάξεις το Φλεβάρη του ’15».

Ο κ. Τσίπρας θολώνει την ατμόσφαιρα.

Η αλήθεια είναι ότι στις σχετικές τοποθετήσεις μου στην Ολομέλεια της Βουλής (24 Απριλίου 2015, 14 Μαΐου 2015/Πρακτικά της Βουλής) σημείωνα:

«Η πραγματικότητα για τα ταμειακά διαθέσιμα που παρέλαβε η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ είναι:

1^ον. Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου, και παρά την υστέρηση εσόδων λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας, η χώρα είχε ταμειακά διαθέσιμα ύψους 1,9 δισ. ευρώ. Αυτά τα ταμειακά διαθέσιμα παρέλαβε η σημερινή Κυβέρνηση.

Υπενθυμίζεται ότι, με βάση το Δελτίο Δημοσίου Χρέους, που δημοσίευσε η σημερινή Κυβέρνηση, στο τέλος του 2014, τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου ήταν 2,6 δισ. ευρώ. Η συρρίκνωσή τους τον Ιανουάριο οφείλεται στα μειωμένα έσοδα.

2^ον. Οι εκτιμήσεις, τότε, ήταν ότι η χώρα, αν η σημερινή Κυβέρνηση δεν αναλάμβανε οποιαδήποτε πρωτοβουλία, θα άρχιζε να αντιμετωπίζει ταμειακά προβλήματα μετά τις 24 Φεβρουαρίου, μικρά μέσα στο Φεβρουάριο και μεγαλύτερα το Μάρτιο.

Αυτός ήταν και ο λόγος που η προηγούμενη Κυβέρνηση επιδίωκε να κλείσει εντός διμήνου, με επωφελή για τη χώρα τρόπο, τη συμφωνία για τη λήψη της τελευταίας δόσης του τρέχοντος Προγράμματος.

Αντίθετα, η σημερινή Κυβέρνηση διαβεβαίωνε την Ελληνική κοινωνία, παρά το γεγονός ότι γνώριζε την αλήθεια, ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από την τελευταία δόση της δανειακής σύμβασης. Και στη συνέχεια, στις 20 Φεβρουαρίου, προσυπέγραφε ότι αυτή θα εκταμιευθεί, εν συνόλω, στο τέλος της αξιολόγησης. Και έπραξε έτσι, ενώ γνώριζε τις πιεστικές ταμειακές ανάγκες της χώρας».

Η προσπάθεια από τον κ. Πρωθυπουργό για δημιουργία θολής ατμόσφαιρας πρόσφορης για μετατόπιση ευθυνών, δεν δικαιολογεί την παραποίηση των όσων είχαμε αναφέρει, από το βήμα της Βουλής.

7^ον. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε: «Είναι δυνατόν να λέτε ότι την ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών τη δημιούργησαν τα capital controls;».

Η αλήθεια είναι ότι στην ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών οδήγησε η φυγή κεφαλαίων και η επιβολή των κεφαλαιακών περιορισμών που προκάλεσε η επί μήνες ανερμάτιστη διακυβέρνηση από τους ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Σε επίρρωση αυτού σημειώνω ότι η Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κα. Ντανιέλ Νουί, σε συνέντευξή της είχε αναφέρει ότι «οι ελληνικές τράπεζες παραμένουν καλά κεφαλαιοποιημένες» (FXSTREET, 2 Ιουνίου 2015), ενώ τον Αύγουστο του 2015, ανέφερε ότι «πολιτικά γεγονότα έχουν κάνει πιο ευάλωτες τις ελληνικές τράπεζες»  (Reuters, 20 Αυγούστου 2015).

Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ότι «υφίστανται σημαντικοί κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα, που προήλθαν από την αβεβαιότητα των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών της Ελληνικής Κυβέρνησης το τελευταίο εξάμηνο» (European Commission, Greece – Request for stability support in the form of an ESM loan, 10 Ιουλίου 2015).

Θεωρούμε ότι τα σχόλια είναι περιττά.

8^ον. Ο κ. Τσίπρας ανέφερε: «Η αλήθεια είναι ότι η δική μας Κυβέρνηση κατάφερε επιτέλους επί της ουσίας να ανοίξει το θέμα του χρέους. Γιατί δεν έγινε αυτό επί των δικών σας ημερών και γίνεται τώρα;».

Η αλήθεια είναι η εξής:

Το ύψος και το «προφίλ» του χρέους, μετά το 2012, βελτιώθηκαν αισθητά.

Αποδείξεις;

α. Το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά περίπου 40 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2014.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 48.

β. Το 2014, η μέση σταθμική υπολειπόμενη φυσική διάρκεια του δημοσίου χρέους ήταν 16,6 έτη και το μέσο σταθμικό επιτόκιο λίγο πάνω από το 2%. Το 2011, η διάρκεια ήταν 6,3 έτη και το επιτόκιο 4%.

γ. Το 2014, οι τόκοι ανέρχονταν στα 5,5 δισ. ευρώ. Το 2011, στα 16,1 δισ. ευρώ.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 49.

Όλα αυτά τα έχει προσυπογράψει ο κ. Τσίπρας, στην απόφαση της 12^ης Ιουλίου, σύμφωνα με την οποία:

«Η σύνοδος κορυφής για το ευρώ υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη της ευρωζώνης έχουν θεσπίσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών μία αξιοσημείωτη δέσμη μέτρων προς υποστήριξη της βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας, η οποία εξομάλυνε την πορεία εξυπηρέτησης του χρέους της Ελλάδας και μείωσε το κόστος σημαντικά».

Η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους επιδεινώθηκε ραγδαία κατά το 2015. Όπως καταγράφει και η Έκθεση του ΔΝΤ, της 25^ης Ιουνίου 2015, «οι βασικοί παράγοντες που οδήγησαν τους τελευταίους μήνες στην επιδείνωση της Ανάλυσης Βιωσιμότητας Χρέους είναι η μείωση της οικονομικής ανάπτυξης, η αναθεωρημένη πορεία του πρωτογενούς ισοζυγίου, τα χαμηλότερα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις και πιθανές επιπρόσθετες οικονομικές ανάγκες του τραπεζικού συστήματος».

Το αποτέλεσμα είναι το δημόσιο χρέος κατά το 2015 να αυξάνεται, ως απόλυτος αριθμός, εξαιτίας της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, και ως ποσοστό του ΑΕΠ, λόγω της μείωσης του ΑΕΠ.

Οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη του δημοσίου χρέους παρουσιάζεται στον επόμενο πίνακα.

Τα στοιχεία αποκαλύπτουν την εφιαλτική δυναμική του δημοσίου χρέους που πυροδότησαν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της Κυβέρνησης.

Άρα, καθίσταται αναπόφευκτη η λήψη πρόσθετων παραμετρικών μέτρων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους. Η απόφαση κατά τη Σύνοδο Κορυφής, της 12^ης Ιουλίου 2015, επιβεβαιώνει την απόφαση του Νοεμβρίου του 2012. Συγκεκριμένα,  αναφέρει ότι «σύμφωνα με το πνεύμα της δήλωσης της Ευρωομάδας του Νοεμβρίου του 2012, η Ευρωομάδα παραμένει έτοιμη να εξετάσει, εάν χρειαστεί, πιθανά πρόσθετα μέτρα (πιθανή παράταση των περιόδων χάριτος και αποπληρωμής), για να εξασφαλιστεί ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν σε βιώσιμο επίπεδο».

Και προσθέτει: «Η σύνοδος κορυφής για το ευρώ τονίζει ότι δεν μπορούν να αναληφθούν απομειώσεις της ονομαστικής αξίας του χρέους».

Ο κ. Τσίπρας επί χρόνια καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις με παλληκαρισμούς για τη λύση του προβλήματος του δημόσιου χρέους.

Τώρα προσγειώθηκε και θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή ρυθμίσεων που συζητούνται από τα τέλη του 2012.

Συμπερασματικά, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ηγεσία του, προφανώς επιχειρούν, με μεγάλη δόση ψεύδους και μικρή δόση αλήθειας, να δημιουργήσουν θολή πολιτική ατμόσφαιρα μέσα στην οποία νομίζουν ότι θα κρύψουν από τους πολίτες την ιδεολογικοπολιτική κατάρρευση και τη μετάλλαξη ως προς το Μνημόνιο, που στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής, φέρνει καταιγίδα μέτρων τα οποία θα επιβαρύνουν επώδυνα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Το εγχείρημα επιβολής της «κομματικής αλήθειας» θα αποτύχει.

Άλλωστε αυτό δείχνει και το παρελθόν. 

Τις επόμενες μέρες θα καταφτάσουν τα ραβασάκια για τον ΕΝΦΙΑ που (δεν καταργήθηκε και) παρέμεινε στο ίδιο ύψος χωρίς καμιά αλλαγή. Περίπου ταυτοχρόνως αναμένεται να περικοπούν και οι συντάξεις– πιθανότατα αυτές που υπερβαίνουν τα 1.000 ευρώ το μήνα, κατά 11%, όπως αναφέρουν πληροφορίες από το αρμόδιο υπουργείο. Λίγο αργότερα θα έρθουν τα τέλη κυκλοφορίας. Ενδεχομένως –αν και το απευχόμαστε- και το 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση, στην περίπτωση που δεν βρεθούν ισοδύναμα. Ο αρμόδιος υπουργός προαναγγέλλει εφόδους της εφορίας μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, ακόμα και στα σπίτια!

Παρόλα αυτά το ΔΝΤ κάνει δυσοίωνες προβλέψεις για το έλλειμμα και το χρέος και εκτιμά ότι θα χρειαστούν και άλλα μέτρα και άλλες μειώσεις των συντάξεων.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ η εποχή της «αθωότητας» παρήλθε ανεπιστρεπτί το βράδυ της 20ής Σεπτεμβρίου. Όταν το εκλογικό αποτέλεσμα έφερε τον Αλέξη Τσίπρα νικητή για άλλη μια φορά. Η διαπραγμάτευση έχει τελειώσει, η συμφωνία έχει ολοκληρωθεί και ψηφιστεί από τη Βουλή, τώρα ήρθε η ώρα να εφαρμοστεί. Αρέσει (που) δεν αρέσει στους υπουργούς και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Ομοίως, η εποχή της «αθωότητας» παρήλθε ανεπιστρεπτί και για την αντιπολίτευση. Στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ και στο Ποτάμι, κερδίζει έδαφος η άποψη ότι η συναίνεση που επέδειξαν το καλοκαίρι ψηφίζοντας τη συμφωνία με τους δανειστές, τον μόνο που ωφέλησε ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ!

Ως εκ τούτου, «τέρμα οι χαιρετούρες με τον Τσίπρα»- όπως λένε οι συνεργάτες του Μεϊμαράκη, ο οποίος ήταν ιδιαιτέρως σκληρός χθες στη Βουλή, αποκαλώντας τον Πρωθυπουργό για πολιτικό καιροσκοπισμό και ανακοινώνοντας ότι νέα μέτρα και φόρους η ΝΔ δεν θα τα ψηφίσει.
Και αν κάποιος νομίζει ότι η στάση Μεϊμαράκη επιβάλλεται από την κούρσα διαδοχής στη ΝΔ, μπορεί να ρίξει μια ματιά στο… ΠΑΣΟΚ. Η Φώφη Γεννηματά ήταν και αυτή ιδιαιτέρως επικριτική έναντι του Αλέξη Τσίπρα, απορρίπτοντας την πρόταση για συγκρότηση μετώπου απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Ούτε και ο Σταύρος Θεοδωράκης πήγε πίσω δηλώνοντας ότι διαφωνεί με την πολιτική του Μνημονίου και προαναγγέλλοντας ότι τους περισσότερους εφαρμοστικούς νόμους, το Ποτάμι, θα τους καταψηφίσει: «Στα λίγα καλά θα λέμε “ναι”. Στα πολλά στραβά θα είμαστε απέναντι σας».

Τελικά η συναίνεση κράτησε όσο το… καλοκαίρι και έφυγε με τα… πρωτοβρόχια.

newpost.gr

Γιατί η συμφωνία που υπέγραψε ο Πρόεδρος της Κύπρου με τον εκπρόσωπο της τουρκοκυπριακής κοινότητας είναι περισσότερο από καταστροφική.

Ο Υπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ μάς το είπε ξεκάθαρα, κατά την συνάντησή του με τον ημέτερο ΥΠΕΞ κ. Ν. Κοτζιά. Εμείς σας βοηθάμε -συγχωρήστε με, αλλά ακόμη δεν κατάλαβα, πού-, κι εσείς πρέπει να είστε καλά παιδιά, όσον αφορά την αναγνώριση Κοσσυφοπεδίου και Σκοπίων, για τα οποία έγραψα εχθές, αλλά και στο Κυπριακό.

Επειδή κατά την τριήμερη συζήτηση στην Βουλή επί των προγραμματικών δηλώσεων, αλλά και καθ’ όλο το προηγούμενο διάστημα, ουδεμία συζήτηση έγινε από τους πολιτικούς αρχηγούς για τα εθνικά θέματα εξωτερικής πολιτικής, είναι βέβαιο πως ο ελληνικός λαός θα βρεθεί προ εκπλήξεων.

Να εξαιρέσω μόνον μια αποστροφή του λόγου του κ. Μεϊμαράκη, που διαβεβαίωσε ότι το κόμμα του δεν θα αποδεχθεί ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ με τη συνταγματική του ονομασία. Υποτίθεται όμως ότι αυτή είναι η θέση όλων των κομμάτων του Κοινοβουλίου, πλην της Χρυσής Αυγής που απορρίπτει και την σύνθετη ονομασία.

Μετά το Κοσσυφοπέδιο και τα Σκόπια, λοιπόν, που ανέλαβε να «τακτοποιήσει» η κυβέρνηση, το κύριο βάρος -της άμεσης επικαιρότητας- πέφτει στην Κύπρο, όπου ολονέν και γίνεται αντιληπτό από περισσότερους, ότι η συμφωνία που υπέγραψε ο Πρόεδρος της Κύπρου με τον εκπρόσωπο της τουρκοκυπριακής κοινότητας είναι περισσότερο από καταστροφική.

Είχα γράψει παλαιότερα, ότι η ελληνική διπλωματία έχει πέσει στην παγίδα της Τουρκίας, ότι αν δεν ευοδωθούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων, τότε το νησί θα διχοτομηθεί, κάτι που η ελληνική πλευρά δεν επιθυμεί. Εξέφρασα την άποψη και επιμένω, ότι η διχοτόμηση είναι αυτό το οποίο με τίποτε δεν θέλει η Τουρκία, η οποία με την Ομοσπονδία που επέλεξαν οι αμερικανο-βρετανικοί κύκλοι, σε πολύ μικρό διάστημα θα καταστεί κυρίαρχος του νησιού, με τους Ελληνοκυπρίους να μεταναστεύουν ως μειοψηφία, όπως έκαναν και οι Τουρκοκύπριοι  όταν κατέλαβαν την περιοχή τους τα στίφη των Ασιατών εποίκων.

Υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του κ. Φοίβου Κλόκκαρη, αντιστράτηγου ε.α., στην «Σημερινή» Λευκωσίας, με τίτλο «Τουρκική κυριαρχία σε όλην την Κύπρο χωρίς στρατιωτική δράση», που είναι απολύτως σύμφωνο με όλα όσα έχω γράψει κατά καιρούς. Η Τουρκία δεν θέλει πλήρη διχοτόμηση ή δύο τελείως ανεξάρτητα κράτη στην Κύπρο, αλλά τον έλεγχο ολόκληρης της νήσου, για λόγους ασφάλειάς της και επέκτασης της επιρροής της στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι η ουσία του άρθρου και συστήνω στους φίλους αναγνώστες που επιθυμούν περαιτέρω εμβάθυνση να το αναζητήσουν.
Η στοχοθεσία της Τουρκίας, από την δεκαετία του 1950 περιλαμβάνεται σε σχέδια του τουρκικού κράτους και στη βιβλιογραφία και τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, δεν είναι κάτι άγνωστο επομένως. Άλλωστε, επιβεβαιώνεται από τα ιστορικά γεγονότα, τη συνεχιζόμενη επεκτατικότητά της σε βάρος της Κύπρου και τις θέσεις της, στις συνομιλίες λύσης του Κυπριακού.

Σήμερα, η Τουρκία για ολοκλήρωση της στοχοθεσίας της ακολουθεί τη στρατηγική του εξαναγκασμού (χρήση ισχύος, για να αναγκάσει τον αντίπαλο να ενεργήσει αντίθετα από τη θέλησή του), και χρησιμοποιεί ως μέσο τις διακοινοτικές συνομιλίες για λύση Δικοινοτικής Διζωνικής Ομοσπονδίας, υπό την απειλή των τουρκικών δυνάμεων κατοχής και των εποίκων, που ασκούν ψυχολογική βία στους Έλληνες, να αποδεχθούν λύση που εξυπηρετεί τον στόχο της Τουρκίας για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου.

Αυτή η μορφή λύσης, τύπου σχεδίου Ανάν, που βασίζεται στην τουρκική στρατηγική του εξαναγκασμού και στην υποχωρητικότητα του Ελληνισμού, που στερείται στρατηγικής εθνικής ασφάλειας, θα οδηγήσει στην τουρκική κυριαρχία σε όλη την Κύπρο, με τη δική μας υπογραφή. Χωρίς να χρειασθεί η Τουρκία να ρίξει άλλες σφαίρες. Χωρίς να χρειάζεται εγγυήσεις και στρατεύματα στο νησί. Θα επιτύχει την υποταγή του αντιπάλου χωρίς μάχη.

Υ.Γ. Μόλις πληροφορήθηκα, ότι ο τουρκοκύπριος εκπρόσωπος κ. Ακκιντζί, απέσυρε ήδη τέσσερα “ναι” που είχε πει προ ημέρων. Τέτοιου είδους συνομιλίες διεξάγουμε.

Μ.

voria.gr

Η προειδοποίηση ότι οι τράπεζες που θα χρειαστούν ανακεφαλαιοποίηση με χρήματα του ελληνικού Δημοσίου θα έχουν και το ανάλογο μάνατζμεντ, ήταν ένα από τα λίγα σημεία της χθεσινής ομιλίας του Πρωθυπουργού που θύμιζε τον Αλέξη Τσίπρα του περασμένου Φεβρουαρίου- των πρώτων προγραμματικών δηλώσεων, της πρώτης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

«Είναι αναγκαία η τροποποίηση του νόμου για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ώστε το δημόσιο να ασκήσει χωρίς περιορισμούς τα δικαιώματά του στις συστημικές τράπεζες -που ανακεφαλαιοποιήθηκαν άλλωστε με χρήματα του ελληνικού λαού- λαμβάνοντας βεβαίως πάντα υπόψη και τα δικαιώματα των ιδιωτών μετόχων», είχε πει τότε ο Πρωθυπουργός.

Υπήρξαν φυσικά και άλλα σημεία της ομιλίας του που κινήθηκαν στο ίδιο μήκος κύματος. Η προστασία των νοικοκυριών που κινδυνεύουν από τα κόκκινα δάνεια, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για την υπογραφή συλλογικών συμφάσεων, οι 3ετίες, το κράτος δικαίου κλπ.

Χθες όμως μεγάλο κομμάτι της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα κινήθηκε στην αναγκαιότητα τήρησης της συμφωνίας με τους εταίρους- δανειστές, όπως και στην προσέλκυση επενδύσεων. Τον Φεβρουάριο είχε κινηθεί σε διαφορετικούς τόνους. Απέρριπτε το ενδεχόμενο εφαρμογής της τότε συμφωνίας και ήταν μάλλον επιθετικός με τους επενδυτές.

Η αλλαγή του κ. Τσίπρα έγινε αντιληπτή από το σύνολο των παρευρισκομένων στη Βουλή αλλά και όσους την παρακολούθησαν από την τηλεόραση, παρά τις δηλώσεις κομμάτων της αντιπολίτευσης ότι βαδίζει σταθερά στα βήματα της πρώτης κυβέρνησης.

Αντιληπτό έγινε επίσης ότι ο Πρωθυπουργός δεν θέλησε να κάνει πρεμιέρα συγκρουόμενος με μεγάλο αριθμό πολιτών και εμφανιζόμενος ανακόλουθος στις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Για τον λόγο αυτό και ανακοίνωσε την αναστολή της εφαρμογής του μέτρου του 23% ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου και την ψήφιση του προϋπολογισμού, ώστε να αναζητηθούν ισοδύναμα.
Θέλησε όμως να δώσει και προοπτική στον δύσκολο δρόμο που έχουμε μπροστά μας λέγοντας ότι αυτή η Βουλή θα σφραγίσει την οριστική έξοδο από την κρίση.

Κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, ο Αλέξης Τσίπρας είχε πει πολλές φορές ότι κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας και λάθη έκανε και πολλά έμαθε από τα λάθη του. Η χθεσινή του εμφάνιση στη Βουλή, είναι για πολλούς η τρανή απόδειξη ότι έλεγε την αλήθεια.

Τάκης Χατζής

newpost.gr

Γράφει ο Ceteris Paribus

Οι διακηρύξεις (βλέπε προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού στη Βουλή) λένε ότι βασικός άμεσος στόχος είναι η ανάπτυξη, αλλά το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού που κατατέθηκε στη Βουλή προβλέπει μία διετία ύφεσης, φέτος και το 2016. Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όταν σε διάστημα ουσιαστικά 15 μηνών θα επιπέσουν επί της οικονομίας νέα μέτρα συνολικού ύψους 6,4 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 4 δισ. ευρώ νέοι φόροι; Όπως το έλεγε πολύ σωστά και ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι να πραγματοποιήσει τη «στροφή στο ρεαλισμό» του νέου μνημονίου, ανάπτυξη με συνεχείς νέες περικοπές και νέους φόρους δεν μπορεί να υπάρξει.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός ότι η σχέση μεταξύ περικοπών και φόρων έχει αυτή τη φορά ανατραπεί σημαντικά υπέρ των φόρων, αφού η προσαρμογή αυτή τη φορά στηρίζεται κατά 62,5% στους νέους φόρους και κατά 37,5% στις νέες περικοπές.

Ο παραλογισμός αυτής της μεθόδου προσαρμογής γίνεται φανερός από το εξής προφανές δεδομένο: προβλέπονται 4 δισ. ευρώ νέοι φόροι για να παραμείνουν τα δημόσια έσοδα το 2016 στο ίδιο ακριβώς επίπεδο με το 2015! Με λίγα λόγια, οι νέοι φόροι και οι νέες περικοπές μειώνουν τα δημόσια έσοδα, το μνημόνιο απαιτεί παρ’ όλα αυτά να αυξάνονται, οπότε νέοι φόροι και νέες περικοπές έρχονται για να διατηρείται το επίπεδο των εσόδων… σταθερό!

Έτσι, το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, που κατατέθηκε χθες στη Βουλή, αποτυπώνει τα δεδομένα μίας ακόμη διετίας ύφεσης και οικονομικής μιζέριας, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία του πίνακα που παραθέτουμε.

• Ύφεση μέχρι και τα τέλος του 2016. Προστιθέμενη στην ύφεση των 7 συνεχόμενων ετών από το 2008 έως και το 2014, σημαίνει μια σωρευτική απώλεια του ΑΕΠ που φτάνει πλέον το 30%! Το φαινόμενο (9 συνεχόμενα χρόνια ύφεσης και μείωση ΑΕΠ 30%) είναι μοναδικό στα παγκόσμια χρονικά σε καιρό ειρήνης!
• Η δημόσια αλλά και η ιδιωτική κατανάλωση προβλέπεται (εντελώς αναμενόμενα με αυτό τον ορυμαγδό μέτρων) ότι θα μειωθούν τόσο το 2015 όσο και το 2016.
• Εντυπωσιακή είναι η πρόβλεψη για τη μείωση στον ακαθάριστο σχηματισμό παγίου κεφαλαίου για φέτος (-16,5%!) και μάλλον μη αναμενόμενη η αύξησή της (4,5%) το 2016 παρά τη συνεχιζόμενη ύφεση.
• Οι εξαγωγές μειώνονται, και την κατάσταση στο ισοζύγιο «σώζει» η μείωση και των εισαγωγών (-3,6% το 2015), όχι όμως για καλό λόγο αλλά εξαιτίας της μείωσης της ζήτησης.
• Οι εκτιμήσεις για τον αποπληθωριστή του ΑΕΠ φαίνονται μάλλον αισιόδοξες (αποπληθωρισμός -2,6% το 2014, αλλά μόλις -0,7% το 2015 και θετικός 1,1% το 2016, παρά την ύφεση και τη μείωση της κατανάλωσης). Σημειώνεται ότι ο αποπληθωριστής του ΑΕΠ προστίθεται στους ρυθμούς ανάπτυξης, οπότε τους μειώνει αν είναι αρνητικός ή τους αυξάνει αν είναι θετικός…
• Ο μεγάλος δείκτης κοινωνικής μιζέριας, όμως, είναι η πρόβλεψη για αύξηση του ποσοστού ανεργίας τόσο το 2015 όσο και το 2016 έως τα όρια του 26%.

rizopoulospost.com

Η «κοινωνική ευαισθησία» του Αλέξη Τσίπρα και γιατί δεν είπε την αλήθεια για την επιβολή ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Δεν έχω κρύψει πως δεν θεωρώ τα Μνημόνια την κύρια πηγή του κακού των τελευταίων ετών, αλλά πως είναι το σύμπτωμα μιας σοβαρής ασθένειας, που δεν είναι άλλη από την σήψη της κοινωνίας μας. Όλα τα άλλα είναι δημιουργήματά της.

Και το κακό είναι ότι ασχολούμαστε να απαλλαγούμε από το σύμπτωμα, όπως παίρνουμε ασπιρίνη για τον πονοκέφαλο, χωρίς να φροντίσουμε για την θεραπεία αυτού που τον προκάλεσε.

Η δε σήψη της κοινωνίας προήλθε από τον παλαιοκομματικό αχαλίνωτο λαϊκισμό των τελευταίων δεκαετιών, όπου άλλοτε προς αποφυγή του πολιτικού κόστους, άλλοτε για προσέλκυση νέων ψηφοφόρων, ικανοποιείτο κάθε προνομιακό και προκλητικό αίτημα συντεχνιών, καλύπτονταν οφθαλμοφανή παραπτώματα των «δικών μας», επικράτησε αναξιοκρατία, χαφιεδισμός, διαφθορά και τόσα άλλα.

Εκείνο που συνέβη είναι η πλήρης μεταστροφή της κοινωνίας, η οποία κάποτε δακτυλόδειχνε τον παραβάτη ως πρότυπο για αποφυγή, ενώ τώρα δακτυλοδείχνει τον έντιμο, ως «χαζό» και πρότυπο προς αποφυγή, αφού με την εντιμότητα δύσκολα κάνει κάποιος αξιοζήλευτη καριέρα.

Το ερώτημα, αν ο λαός επέτρεψε στους πολιτικούς να του υπόσχονται τα απραγματοποίητα, ή αν οι πολιτικοί με την στάση τους έθισαν τον λαό, είναι το ίδιο με το αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα. Σημασία έχει πως υπάρχουν και η κότα και το αυγό. Όπως υπάρχουν οι λαϊκιστές πολιτικοί -στην μεγάλη πλειονότητά τους- και το μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος που του αρέσει «να του χαϊδεύουν τα αυτιά».

Εχθές, ο κύριος πρωθυπουργός επιχείρησε να μας πείσει, ότι η κοινωνική ευαισθησία από την οποία διακατέχεται, τον οδηγεί σε αναστολή του μέτρου είσπραξης ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Δεν μας είπε όμως, πως το μέτρο αυτό δεν υπήρχε εξ αρχής, αλλά προστέθηκε όταν κατ’ απαίτηση των Γάλλων μειώθηκε στο 13% το βοδινό κρέας -με το οποίο κατά μεγάλο μέρος μας προμηθεύουν- και η κυβέρνηση βρήκε ως ισοδύναμο την επιβολή του 23% ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Μας έκρυψε επίσης, ότι η επιβολή του εν λόγω μέτρου χαιρετίστηκε από κυβερνητικά στελέχη ως ένα ακόμη πλήγμα «κατά των πλουσίων» (στους οποίους προφανώς περιλαμβάνεται και ο κ. πρωθυπουργός, αφού διαθέτει ετησίως 16.000 ευρώ για δίδακτρα των παιδιών του σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, την ώρα που 500 χιλιάδες νοικοκυριά δηλώνουν ετήσιο εισόδημα επιβίωσης, κάτω των 12.000 ευρώ ετησίως).

Άλλωστε, η μαρξιστική φιλοσοφία την οποία υπηρετεί η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι ο κρατισμός, με εχθρότητα βεβαίως προς την ιδιωτική πρωτοβουλία. Ο π. υπουργός κ. Μπαλτάς, που ομφαλοσκοπούσε επί 8μηνο στο υπουργείο, μάς το απέδειξε, αφού το μοναδικό του έργο είναι η κατάργηση των κατατακτήριων εξετάσεων στα Πειραματικά σχολεία, επειδή -ως είπε- δεν ήθελε αρίστους. Πιστός στην ιδεολογία του, της ισοπέδωσης προς τα κάτω.

Και, τέλος, δεν είπε την αλήθεια ο κ. πρωθυπουργός, η οποία είναι πως ο ξεσηκωμός χιλιάδων γονέων, το ενδεχόμενο πτωχεύσεων επιχειρήσεων και αύξησης του αριθμού ανέργων, αλλά και η μη συμβατότητα του μέτρου με τις ευρωπαϊκές επιταγές, είναι το πραγματικό κίνητρο αλλαγής της στάσης του (αν τελικώς υλοποιηθεί).

Μόνον από αυτό το γεγονός, και όχι από εκατοντάδες άλλα που θα μπορούσα να αναφέρω, καταδεικνύεται η αναξιοπιστία του πολιτικού λόγου, και ο θρίαμβος του λαϊκισμού. Και δεν γνωρίζω αν η κατάσταση είναι πλέον αναστρέψιμη. Δεν θα είναι, όσον καιρό τουλάχιστον θα προτιμούμε τα αρεστά από τα άριστα. Χάσαμε πολλά χρόνια εξαιτίας του λαϊκισμού. Είναι άγνωστο, πόσα άλλα θα χάσουμε.

voria.gr

Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να αναπτυχθεί ως περιφερειακή ισχυρή δύναμη. Κι εμείς δεν έχουμε ούτε δέκα καλούς διπλωμάτες…
Παρά τα λεγόμενα και τις αισιόδοξες δηλώσεις του π. υπουργού κ. Ήσυχου, ότι θα αναζωογονήσει την θνήσκουσα αμυντική βιομηχανία μας, ουδέν συνέβη, γεγονός που είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε μια χώρα, όχι μόνον στην εθνική της άμυνα, αλλά και στην εξωτερική πολιτική.

Και αν κάποιος το αμφισβητεί, ας διαβάσει τι είπε ο Ερντογάν κατά την ομιλία του στην καθέλκυση του νέου αρματαγωγού του τουρκικού ναυτικού: «Είναι γεγονός, ότι η διπλωματία εάν δεν υποστηρίζεται από ισχυρή στρατιωτική δύναμη, θα μείνει στον δρόμο». Ποια είναι η ελληνική θέση, σ’ αυτήν την διατύπωση; Μας την θύμισε το onalert, με την διατυπωθείσα άποψη από τον πάλαι ποτέ παντοδύναμο ΥΠΕΞ κ. Πάγκαλο:

«Προτιμώ να έχω δέκα καλούς διπλωμάτες παρά ένα σύνταγμα». Προφανώς και είναι απαραίτητοι οι καλοί διπλωμάτες, αλλά δεν μας είπε ο ίδιος αν ο καλός διπλωμάτης απαντά στην ήττα των Ιμίων με την φράση «ας πούμε ότι πήρε ο αέρας την σημαία». Είναι σαφές, ότι με τέτοιου είδους αντιλήψεις, από ανθρώπους που καθόρισαν το μέλλον του ελληνικού λαού, δεν θα μπορούσε αυτό να είναι καλύτερο.
Θα πει κάποιος, και για ποιο λόγο να ανησυχούμε από τους τουρκικούς εξοπλισμούς, αφού στην θάλασσα δεν υπάρχουν σύνορα, όπως μας διαβεβαίωσε προσφάτως ο κ. Τσίπρας; Ο ίδιος άλλωστε δεν είναι που μαζί με τους συντρόφους του διαδήλωναν με το σύνθημα «Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του»; Όπως και οι παλαιότεροί του μαρξιστές που ζητούσαν «βούτυρο αντί για κανόνια», μόνον που το έλεγαν μόνον στις δυτικές χώρες, ενώ οι σοβιετικές εξοπλίζονταν σαν αστακοί, με το βούτυρο να απουσιάζει από τους λαούς τους.

Με τέτοιες νοοτροπίες και με τους τελευταίους υπουργούς Εθνικής Άμυνας να ασχολούνται με άλλα, είναι φυσικό το ενδιαφέρον των κυβερνήσεων αλλά και του κοινού να εστιάζεται στα θέματα της καθημερινότητας και μόνον. Ο κ. Πάγκαλος, πάντως, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι οι δέκα καλοί διπλωμάτες, χωρίς το σύνταγμα πίσω τους, μόνον μπιρίμπα μπορούν να παίξουν.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν υπάρχει ίχνος ανησυχίας από πουθενά! Αν κάποιος δεν αναλάβει να αφυπνίσει το σύστημα τα πράγματα σε πολύ λίγο θα ξεφύγουν τελείως. Η δικαιολογία της κρίσης τελείωσε. Όχι ότι πέρασε η κρίση, αλλά επειδή μέσα απ’ αυτήν θα μπορούσαν οι πολιτικοί μας να ξεπεράσουν ταμπού και προκαταλήψεις και να δουν το κομμάτι της Άμυνας και ως κινητήριο μοχλό για την οικονομία.

Τι έκαναν όμως; Αγόρασαν εθνόσημα από το… Πακιστάν, με την αιτιολογία ότι ήσαν φτηνότερα. Τα πηλίκια από την Ρουμανία, ως και σαπούνια από την Τουρκία έχουν αγοραστεί από τον ελληνικό στρατό. Όπως και να έχει, ο κ. Καμμένος -και ο κ. πρωθυπουργός φυσικά- έχουν την ευθύνη να ακούσουν αυτά που λέει ο κ. Ερντογάν. Και κυρίως να τα κατανοήσουν οι συνάδελφοί του γύρω από το τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου.

Να σημειώσω ένα δημοσίευμα της γερμανικής Die Welt, που γράφει ότι ένας από τους λόγους που η BND, η υπηρεσία πληροφοριών της Γερμανίας, παρακολουθεί την Άγκυρα, θα μπορούσε να είναι ένα τουρκικό πρόγραμμα πυρηνικών όπλων, το οποίο η Τουρκία εξελίσσει κρυφά. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η BND διαθέτει ενδείξεις, αυξανόμενες, ότι ο Τούρκος πρωθυπυργός επιθυμεί να εξοπλίσει πυρηνικά τη χώρα του, σε συνεργασία με το Πακιστάν.

Να θυμίσουμε εδώ, μια παλαιά δήλωση του κ. Αμπντουλάχ Γκιούλ -όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών- ότι η «Τουρκία δεν μπορεί να αφήσει μία γειτονική χώρα (εννοούσε το Ιράν) να έχει πυρηνικά όπλα που η Τουρκία δεν διαθέτει».

Ώσπου να αποκτήσει τα πυρηνικά, όπως έγραψα στην αρχή ο κ. Ερντογάν εγκαινίασε το νέο αρματαγωγό, ετοιμάζει και δεύτερο, αλλά το πλέον σημαντικό είναι ότι προχωρούν τα σχέδια για κατασκευή ελικοπτεροφόρου (αεραπλανοφόρο το αποκαλούν οι ίδιοι), γεγονός που δηλοί ότι είναι αποφασισμένη η Τουρκία να αναπτυχθεί ως περιφερειακή ισχυρή δύναμη. Κι εμείς δεν έχουμε ούτε τους δέκα καλούς διπλωμάτες, που ήθελε ο ανεκδιήγητος κ. Πάγκαλος (γνωστός και ως «Μεγάλος τραγουδιστής» από την υπόθεση Οτσαλάν).

Ο Μακεδών

voria.gr

Προς: Tον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Αλέξη Τσίπρα

Κοιν. Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Αρχηγούς όλων των Πολιτικών Kομμάτων
Όλα τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων
Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο/ Αρχιεπισκοπή Αθηνών
Υπουργό και Αναπληρώτρια Υπουργό Παιδείας

Οκτώβριος, 2015

Εξοχώτατοι,

Η πρόταση της κ. Αναγνωστοπούλου, αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας, να απλοποιηθεί η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών‒πράγμα το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει σταδιακά στην κατάργηση του μαθήματος‒έγινε αφορμή πολλών συζητήσεων και προβληματισμών. Με την παρούσα επιστολή θέλουμε να επισημάνουμε ότι το μάθημα των Θρησκευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι σημαντικό αφενός μεν ως προς την ηθική διάπλαση των νέων μας αφετέρου δε ως προς την διατήρηση μιας διαχρονικής παράδοσης που έχει διαδραματίσει και εξακολουθεί να διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο στην εθνική ταυτότητα των Ελλήνων, του αισθήματος του ιστορικά διαμορφωμένου κοινώς ανήκειν, καθώς και της συνοχής τής επί των ημερών μας δοκιμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας, προάγοντας τα αίσθηματα της κοινωνικής ενότητας και αλληλεγγύης. Η Παρακαταθήκη της Ρωμιοσύνης δια μέσου των αιώνων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη. Η Πολιτεία έχει χρέος να προστατεύει την ιστορική μνήμη του Γένους και Έθνους των Ελλήνων και να επιδεικνύει σεβασμό στο Άρθρο 3 του Συντάγματος κατά το οποίο η «επικρατoύσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατoλικής Oρθόδoξης Eκκλησίας τoυ Xριστoύ», διαφυλάσσοντας συγχρόνως τις αδιάσειστες αρχές της Θρησκευτικής Ελευθερίας όπως αυτές διατυπώνονται στο Αρθρο 13 του Συντάγματος.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι βελτιώσεις στην Παιδεία και προσαρμογές ανάλογα με τις ανάγκες των μαθητών και της κοινωνίας είναι απαραίτητες. Αλλαγή όμως δεν σημαίνει απαραίτητα βελτίωση και πρόοδος. Δυστυχώς, έχουν γίνει πολλές άχρηστες και επιζήμιες αλλαγές στο διδακτικό υλικό στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση τα τελευταία 30~35 χρόνια, και οι συνέπειες στη μόρφωση των νέων μας έχουν γίνει εμφανείς. Η Παιδεία στην Ελλάδα έχει άμεση ανάγκη αναδιοργάνωσης, με κύριο σκοπό τα Ελληνόπουλα να μαθαίνουν την γλώσσα τους και να είναι ικανά να γράφουν Ελληνικά χρησιμοποιώντας Ελληνικά γράμματα και όχι λατινικούς χαρακτήρες.

Η ικανότητα ορθογραφίας δεν μπορεί να αποκτηθεί χωρίς γνώση γραμματικής και ετυμολογίας, τα οποία με τη σειρά τους δεν μαθαίνονται χωρίς την κατανόηση της Ελληνικής γλώσσας που προσφέρει η βασική γνώση των Αρχαίων Ελληνικών. Γι’ αυτό θα πρέπει να εξετασθεί σοβαρά πώς να εισαχθούν τα Αρχαία Ελληνικά ήδη από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, και να διδάσκονται, ει δυνατόν, ως ζώσα γλώσσα καθώς είναι η ρίζα της γλώσσας που ομιλούμε σήμερα. Τα έργα των μεγάλων Ελλήνων συγγραφέων και ποιητών πρέπει να επανέλθουν στα Αναγνωστικά και στο μάθημα των Νεοελληνικών. Ενδεικτικό της άσκησης πολιτικής επιρροής στην Παιδεία είναι οι αναθεωρητικές τάσεις στην διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας στα πλαίσια της ρεάλπολιτικ και δήθεν προς χάριν της συμφιλίωσης των λαών! Τρανταχτό παράδειγμα είναι το ότι κάποιοι Έλληνες πολιτικοί αρνούνται την Γενοκτονία των Ποντίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, η οποία αναγνωρίστηκε από το Ελληνικό κοινοβούλιο δια νόμου (2193/94 και 2645/98, αντίστοιχα), και μαζί με τη γενοκτονία των Ασσυριο-Χαλδαίων αναγνωρίστηκαν ως τέτοιες και από τη Διεθνή Ένωση Λογίων για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars, 2007). Παρά ταύτα τα γεγονότα αυτά ακόμη δεν έχουν συμπεριληφθεί στα σχολικά βιβλία Ιστορίας.

Πιστεύουμε και θεωρούμε σημαντικό να τονίσουμε ότι όσοι ακομμάτιστοι Έλληνες που αγαπούν την Ελλάδα και θέλουν να την δουν πάλι παραγωγική και υπερήφανη ψήφισαν τον κύριο Τσίπρα, το έκαναν όχι για την «προδευτικότητά του» αλλά κυρίως γιατί το όνομά του δεν έχει συνδεθεί με τη διαφθορά. Αν αυτοί οι ψηφοφόροι ήθελαν να υποστηρίξουν τον εθνομηδενισμό που επιχειρείται για αρκετά χρόνια τώρα στη χώρα μας, κάποια άλλα κόμματα θα είχαν πάρει πολύ μεγαλύτερα ποσοστά από ό,τι πήραν. Αυτό θα πρέπει να το λάβουν υπ’ όψιν τους όλα τα στελέχη της κυβέρνησης.

Είναι πολλές οι προοδευτικές αλλαγές που χρειάζονται στην Παιδεία, αλλά πρέπει να γίνουν προς την σωστή κατεύθυνση. Επισημαίνουμε τα ακόλουθα με την ελπίδα να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν:

1) Η γνώση της Αγγλικής γλώσσας είναι απαραίτητη, και όλο και λιγότεροι γονείς θα έχουν την οικονομική ευχέρεια να στέλνουν τα παιδιά τους σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών. Θα ήταν ωφέλιμο τα Αγγλικά να διδάσκονται ξεκινώντας από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. 2) Ο σχολικός εκφοβισμός (το γνωστο ως bullying) πρέπει να εκλείψει. Για να γίνει αυτό δεν αρκεί η μηδενική ανοχή από την πλευρά των διευθυντών και διδασκάλων. Από μικρά πρέπει τα παιδιά να μάθουν (με τις κατάλληλες ιστορίες στα αναγνωστικά τους και την σωστή διδαχή τους), όχι απλά να ανέχονται, αλλά να σέβονται και να βοηθούν τα άτομα με ειδικές ανάγκες, και γενικά να αποδέχονται και να σέβονται την διαφορετικότητα. Να σημειώσουμε οτι μία ουσιαστικά Χριστιανική αγωγή και κατανόηση της Χριστιανικής διδασκαλίας είναι το καλύτερο εργαλείο για την καταπολέμηση και εξάλειψη του σχολικού εκφοβισμού. 3) Η αγάπη προς τα ζώα, το γεγονός ότι και εκείνα, όπως και ο άνθρωπος, έχουν ένα νευρικό σύστημα που τα κάνει ευαίσθητα όχι μόνο στον πόνο αλλά και στα συναισθήματα αγάπης, φόβου και θλίψης, πρέπει να διδάσκονται από το Δημοτικό σχολείο, ώστε να εκλείψουν η κακομεταχείρηση και το «δε βαριέσαι, ζώο είναι». Η συμπεριφορά προς τα ζώα αντανακλά σε μεγάλο βαθμό την ανθρωπιά και τον πολιτισμό ενός λαού. 4) Έμφαση στον εθελοντισμό. Τίποτα δεν γίνεται από μόνο του, και δεν θα τα κάνει όλα το κράτος. Όλοι πρέπει να δουλεύουμε για το κοινό καλό και όχι μόνο για προσωπικό όφελος. 5) Να εισαχθεί η αγωγή του πολίτη ως βασικό μάθημα σε όλες τις τάξεις του δημοτικού γιατί εκεί διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό, ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα του ατόμου. Εκεί τα Ελληνόπουλα θα διδαχθούν, μεταξύ πολλών άλλων, να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων αλλά και να διεκδικούν τα δικά τους. Θα μάθουν επίσης να σέβονται το περιβάλλον ώστε κάποτε η όμορφη χώρα μας να μην έχει δρόμους και τοπία που μοιάζουν με σκουπιδότοπους. 6) Σεμινάρια για γονείς. Οι δάσκαλοι δεν μπορούν να τα κάνουν όλα από μόνοι τους. Οι γονείς οφείλουν να μεταδώσουν στα παιδιά τους την λαχτάρα για μάθηση, και αυτό δεν σημαίνει πως είναι απαραίτητο να έχουν οι ίδιοι κάποιο πτυχίο. Αρκεί οι επιδόσεις του παιδιού στο σχολείο να βρίσκονται στην κορυφή των οικογενειακών προτεραιοτήτων και να παρέχονται στα παιδιά ερεθίσματα για την διανοητική τους καλλιέργεια.

Κλείνοντας, επισημαίνουμε πως αλλαγές στην Ελληνική Εκπαίδευση δεν πρέπει να γίνονται συνεχώς από την εκάστοτε κυβέρνηση ή τον εκάστοτε υπουργό και να γινόμαστε όλοι μάρτυρες ενός συνεχούς «ράβε ξήλωνε». Απαιτείται προς τούτο ένα σοβαρά μελετημένο πρόγραμμα από μια ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ( όχι διακομματική) επιτροπή ειδικών που θα προταθούν από τα κόμματα, όχι κατά τον γνωστό μέχρι σήμερα τρόπο, αλλά με αυστηρά κριτήρια γενικής καταξίωσης, και παράλληλα δέσμευση των κομμάτων ότι όποια και να είναι η Κυβέρνηση, θα νομοθετήσει σύμφωνα με τα πορίσματα της Επιτροπής αυτής.

Με τιμή,

Υπογραφές

1. Αθανασούλης Γεράσιμος, Καθηγητής ΕΜΠ, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

1. Αθανασούλης Μάνος, Ερευνητής Πληροφορικής, Harvard University, Η.Π.Α.

2. Αλεξοπούλου Άννα, Θεολόγος, Καβάλα, ΕΛΛΑΣ.

3. Αλμπούρα Ευστρατία, MScPy, Developmental Licensed Psychologist, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

4. Αναγνωστόπουλος Σταύρος, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

5. Αναστασοπούλου Ιωάννα , Καθηγήτρια ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

6. Ανδρεάτος Αντώνης, Δρ Πληροφορικής, Καθηγητής, Σχολή Ικάρων, ΕΛΛΑΣ.

7. Αποστολόπουλος Ανδρέας, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Αεροσκαφών, Αίγιο, ΕΛΛΑΣ.

8. Αργυρόπουλος Δημήτριος, Σκηνοθέτης, Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών, και ιδρυτικό μέλος Ελλήνων Ευρωπαϊστών, Βρυξέλλες, ΒΕΛΓΙΟ.

9. Αργυρόπουλος Ιωάννης, Ph.D., Διευθυντικό Στέλεχος, AT&T Labs, Η.Π.Α.

10. Αρταβάνης Μάνθος, Πρ. Πρόεδρος και CEO της AIG Life στην Τσεχία και Βουλγαρία, Πρόεδρος του Ιδρύματος για την Αναπτυξη της Ελληνοκινεζικής Φιλίας, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

11. Αρκάς Ευάγγελος, Ph.D. Μαθηματικός, London, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ.

12. Αρωνιάδου-Anderjaska Βασιλική, Ph.D., Διδάκτωρ Νευροεπιστημών, Bethesda, Μέρυλαντ, Η.Π.A.

13. Βαρβιτσιώτης Ορέστης, Συγγραφέας, π. Πρόεδρος του American Hellenic Institute, Washington DC, Η.Π.Α.

14. Βασιλειάδης Δαμιανός, Εκπαιδευτικός και Συγγραφέας, ΕΛΛΑΣ.

15. Βενιζέλος Νικόλαος, Ομότιμος Καθηγητής, Head of Neuropsychiatric Research Laboratory, School of Health and Medical Sciences, Örebro University, ΣΟΥΗΔΙΑ.

16. Berger Markou Llina, Ph.D. Φαρμακοποιός Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο CHUV Lausanne. ΕΛΒΕΤΙΑ.

17. Βιολάρης Γιάννης, Αρχαιολόγος, Τμήμα Αρχαιοτήτων, Λεμεσός, ΚΥΠΡΟΣ.

18. Βλαχοπούλου Πετρούλα, καθηγήτρια γαλλικής φιλολογίας, ΕΛΒΕΤΙΑ.

19. Βλάχου Στέλλα, Ph.D. Λέκτορας Βιοψυχολογίας και Υπεύθυνη του Εργαστηρίου Συμπεριφορικών Νευροεπιστημών, Faculty of Science and Health, Dublin City University, ΙΡΛΑΝΔΙΑ.

20. Βογιατζής Αντώνιος Γ., Δικηγόρος, ΕΛΛΑΣ.

21. Βορεοπούλου Θάλεια, Γυναικολόγος, ΕΛΒΕΤΙΑ. .

22. Γενά Αγγελική, PhD, Καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής, Τομέας Παιδαγωγικής, Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας, ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ.

23. Γεωργιάδης Σωτήριος, Απόστρατος Υποναύαρχος Πολεμικού Ναυτικού, ΕΛΛΑΣ.

24. Γιαννόπουλος Παναγιώτης, Καθηγητής Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

25. Γιαλοπούλου Έλσα, Ιατρός, Saint Gallen, ΕΛΒΕΤΙΑ.

26. Γιαννούκος Σταμάτης, Ph.D., Χημικός Μηχανικός, Λίβερπουλ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ.

27. Γκατζούλη Νίνα, Καθηγήτρια Νέας Ελληνικής, Πανεπιστήμιο του Νιού Χαμσάϊρ, Τμήμα Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Πολιτισμού, Η.Π.Α.

28. Δάλκου Σοφία, Ιατρός, Λωζάνη, ΕΛΒΕΤΙΑ.

29. Digklia Antonia, M.D., M.Sc. Lausanne, ΕΛΒΕΤΙΑ.

30. Doulberis Michael, MD, DVM, PhD. Bern, ΕΛΒΕΤΙΑ.

31. Δροσίτης Ιωάννης. Ph.D. Μηχανικός Υπολογιστών Ε.Μ.Π., UNIX/Linux System Engineer, RHCSA, RHCE, London, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ.

32. Ελευθεριάδης Σάββας Γ., OAM, GCSCG, CETr, JP, Retired Academician, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ.

33. Ελευθεριάδου Ευγενία, CLETr, CSH, Retired Academician, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ.

34. Ευαγγελίου Χρήστος Κ., Καθηγητής Φιλοσοφίας, Towson University, Towson, MD, Η.Π.Α.

35. Ιακώβου Σταύρος, FCCA, MBA, B.A. (Hons) – Financial Controller H.A. O’Neil Limitted, ΙΡΛΑΝΔΙΑ.

36. Ιωάννου Πέτρος, Καθηγητής, Διευθυντής Κέντρου Μεταφορών Προηγμένης Τεχνολογίας, Πανεπιστήμιο Νότιας Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, Η.Π.Α.

37. Καϊμάρας Αθανάσιος, Συνταξιούχος, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

38. Κακούλη-Duarte Θωμαΐς, Ph.D., EnviroCORE Research Leader and Lecturer, Institute of Technology Carlow, Κτήτορας Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Ευαγγελισμού στο Δουβλίνο, ΙΡΛΑΝΔΙΑ.

39. Καλιμάνη Ευαγγελία, Κοινωνική Φροντίστρια, Θεσσαλονίκη, ΕΛΛΑΣ.

40. Καλογερόπουλος Νικόλαος, Ph.D., Πρόεδρος, European League of Geneva, ΕΛΒΕΤΙΑ.

41. Καμπερίδης Λάμπρος Πρωτοπρεσβύτερος, Πανεπιστήμιο Λαβάλ, Μοντρεάλ, ΚΑΝΑΔΑΣ.

42. Καπετανάκης Εμμανουήλ, MSc, Καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, Ηράκλειο, ΕΛΛΑΣ
43. Καράτζιος Χρήστος, MD CM, FRCPC, Επίκουρος Καθηγητής Παιδιατρικής, Κέντρο Υγείας Πανεπιστημίου McGill, Τμήμα Λημοξιολογίας, Νοσοκομείο Παίδων Μόντρεαλ, Πρόεδρος Προπτυχιακής Μάθησης Λημοξιολογίας Πανεπιστημίου McGill, ΚΑΝΑΔΑΣ.

44. Κατσέτος Χρίστος Δ., MD, PhD, FRCPath, FRCP Edin, Καθηγητής Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Drexel, Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια, Η.Π.Α

45. Κουμάκης Λεωνίδας, Νομικός, Συγγραφέας, ΕΛΛΑΣ.

46. Κυριακού Γιώργος, Καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

47. Κωνσταντέλος Δημήτριος Ιω., Ph.D., D.D. Charles Cooper Townsend Distinguished Professor Emeritus of History and Religion; Distinguished Research Scholar in Residence, Stockton University, Galloway, New Jersey, Η.Π.Α.

48. Κωστόπουλος Γεώργιος, BA in Economics, Ηλιούπολη, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

49. Λαζαρίδης Αναστάσης, Δρ. Μηχανολόγος, Ομότιμος Καθηγητής του Πολυτεχνείου, Widener University, Chester, PA – Η.Π.Α.

50. Λαμπρινίδου Γούναρη Δέσποινα, Παιδαγωγός, ΕΛΛΑΣ.

51. Λαπαθιώτης Στέλιος, Fribourg, ΕΛΒΕΤΙΑ.

52. Λουτρίδης Αβραάμ, Ph.D. Researcher in Antenna & Microwave Engineering, Dublin Institute of Technology, ΙΡΛΑΝΔΙΑ.

53. Μαγκλιβέρα Ιωάννα-Γλυκερία, παραγωγός μουσικών εκπομπών, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

54. Ματόπουλος Αναστάσιος, Ph.D. Researcher J.E. Cairns School of Business and Economics, National University of Ireland Galway, ΙΡΛΑΝΔΙΑ.

55. Μέρμηγκας Ελευθέριος, (τ.) Καθηγητής, State University of New York at Buffalo, Η.Π.Α.

56. Μιχαήλ Φώτιος Δ., Ιατρός-Ειδικός Παθολόγος, Λαγκαδάς, Θεσσαλονίκη, ΕΛΛΑΣ

57. Μίσχος Νικόλαος, π. Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων Ιταλίας, Πίζα, ΙΤΑΛΙΑ.

58. Μπακάλης Ναούμ, Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, ΕΛΛΑΣ.

59. Μπλύτας Γεώργιος, Ph.D., Διδάκτωρ Φυσικοχημείας και Χημικής Μηχανικής, Τεχνικός Συμβουλος Royal Dutch-Shell, Πρόεδρος GCB Separations Inc., Συγγραφεύς (“The First Victory, Greece in the Second World War”) Η.Π.Α.

60. Μποκλαίρ Ντενίζ, ΒΑ Ψυχολογία, APC, Εκπαιδευτικός παιδιών με ειδικές ανάγκες, Εθελόντρια δασκάλα Ελληνικού σχολείου, Μέρυλαντ, ΗΠΑ.

61. Μπουλτούκα Τριανταφυλλιά, Νηπιαγωγός, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

62. Μπουτσικάρης Χαράλαμπος, Αντισυνταγματάρχης Φαρμακοποιός MSc. Προϊστάμενος Στρατιωτικά Φαρμακευτικά Εργαστήρια, Αθήνα, ΕΛΛΑΔΑ.

63. Μωραΐτης Νικόλαος Λ., Ph.D., Διεθνείς Σχέσεις, Συγκριτική Πολιτική, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Μπέρκλευ, Η.Π.Α.

64. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαρία, Πρ.Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ΕΛΛΑΣ.

65. Νικοπούλου Χαρίκλεια, Δασκάλα, Θράκη, ΕΛΛΑΣ.

66. Νιχωρίτης Κωνσταντίνος, Καθηγητής Σλαβολογίας του Τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ΕΛΛΑΣ.

67. Ντόκος Σωκράτης, PhD., Associate Professor, Graduate School of Biomedical Engineering, University of New South Wales, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ.

68. Οικονόμου Αλεξάνδρα, PhD, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τομέας Ψυχολογιας, Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας, ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ.

69. Ουζούνογλου Νικόλαος, Καθηγητής Ε.Μ. Πολυτεχνείου, ΕΛΛΑΣ.

70. Πάνος Γεώργιος Δ., MD(Res), Οφθαλμίατρος, Ipswich, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ.

71. Παντελάκη Νόρα, Αρχαιολόγος, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

72. Παπαγιάννης Γρηγόριος, Αναπλ. Καθηγ. Βυζαντινής Φιλολογίας του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

73. Παπαδόπουλος Γεώργιος Κ., Καθηγητής ΤΕΙ Ηπείρου, ΕΛΛΑΣ.

74. Παπαδόπουλος Νικόλαος Θ., Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ., ΕΛΛΑΣ.

75. Παπαδόπουλος Τάσος, Lead Audiologist, DeafHear.ie, Dublin, ΙΡΛΑΝΔΙΑ.

76. Παπαδοπούλου Μαρία, CLETr, Πολιτικός Μηχανικός, Συγγραφέας, Director of the Institute of worldwide Hellenic Heritage, ΕΛΛΑΣ.

77. Παπακώστας Στέφανος, ΜΒΑ, Πρώην καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων (The American College of Southeastern Europe, The American College of Greece-Deree College, University of Indianapolis), Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

78. Παπαλέξης Πέτρος, B.Sc, M.Sc, Αντιπρόεδρος Δ.Σ. Πανελλήνιας Ένωσης Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων, τ. Εργαστηριακός Συνεργάτης Κλινικής Χημείας ΑΤΕΙ-Λάρισας.

79. Παπαστεργίου Δημήτριος, Ph.D., Chef de Projet, Office Fédérale des Routes, Fribourg, ΕΛΒΕΤΙΑ.
80. Παυλάκος Θεόδωρος, Εκπαιδευτικός – Συνταξιούχος, Νέα Υόρκη, Η.Π.Α.

81. Παύλος Γεώργιος, Αναπλ. Καθηγ. Τμ. Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, Πολυτεχνική Σχολή, Δημοκρίτειο Πανεπιστημίο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

82. Πουλαρίκας Αλέξανδρος, Ph.D. Professor Emeritus, former Chairman of Engineering University of Denver, former Chairman of Electrical Engineering University of Alabama, Author, Η.Π.Α.

83. Ράντσιος Απόστολος Τ., PhD, DipECVPH, Past President, WVA, Μαρούσι, ΕΛΛΑΣ.

84. Ρέλλη Ελένη, ΒΑ History of Art & Hellenic Cultural Studies, MA International Marketing & PR, Gland, ΕΛΒΕΤΙΑ.

85. Ρήγος Ευάγγελος, Master Mariner, Pace University, BBA, Η.Π.Α.

86. Ρόδη – Burriel Αγγελική, DVM, MSc, MSc, PhD, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.

87. Σαμαρά Χρυσάνθη, Ph.D., Λωζάνη, ΕΛΒΕΤΙΑ.

88. Σαρρή Παναγιώτα, Νομικός-Υποθηκοφύλακας-τ.Δικηγόρος, ΕΛΛΑΣ.

89. Σγούρδος Γεώργιος, Ιατρός Ακτινοδιαγνωστής, Λωζάνη, ΕΛΒΕΤΙΑ.

90. Σίνη Μάρθα, docent at the Walters Art Museum and member of the Committee for the creation of the Hellenic Heritage Museum and Archives of Maryland, Owings Mills, Maryland, Η.Π.Α.

91. Σταματάκης Νίκος, PhD, Διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, πολιτικός αναλυτής, επιχειρηματίας, Νέα Υόρκη.

92. Σταμπολιάδης Ηλίας, Ομότιμος Καθηγητής της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.

93. Σταυρόπουλος Γεώργιος, Κυτταροπαθολόγος, Λέκτορας Πανεπιστημίου Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.

94. Σωτηριάδης Χαράλαμπος, Ιατρός , Fribourg, ΕΛΒΕΤΙΑ.

95. Τάτσιος Γεώργιος, Φαρμακοποιός MSc, Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων, Σέρρες, ΕΛΛΑΣ.

96. Παρίσης Ιωάννης, Ph.D. Διεθνείς Σχέσεις, Καθηγητής Σχοχής Εθνικής Άμυνας, Υποστράτηγος ε.α., Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

97. Τζιμοπούλου Φρύνη , Φαρμακοποιός, Αθήνα ΕΛΛΑΣ

98. Τζιούπης Χριστόφορος, MD, Ph.D., FMH Lausanne, ΕΛΒΕΤΙΑ.

2. Τζιτζιλάκη Θεοδώρα, Employee Europäisches Patentamt Πρόεδρος Συλλόγου Μακεδόνων Μονάχου, ΓΕΡΜΑΝΙΑ.

99. Τζωρτζακάκης Εμμανουήλ, Δρ., Τακτικός Ερευνητής, ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, Ηράκλειο, ΕΛΛΑΣ.

100. Τσατσανίφος Χρήστος , Δρ. Πολιτικός Μηχανικός, Qatar Rail, Doha, ΚΑΤΑΡ.

101. Τσίγκανου-Παππάς Ελένη, Φυσίατρος, Γενεύη, ΕΛΒΕΤΙΑ.

102. Φούντζουλας Κώστας, Ph.D., Adjunct Associate Professor, Widener University, PA, USA και Ερευνητής, U.S. ARL, Maryland, Η.Π.Α.

103. Φούφα-Jousma Ελένη, State University of New York, ERIE, Buffalo, NY, Η.Π.Α.

104. Χατζόπουλος Ιωάννης Ν., MSCE, Ph.D., Τ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, Τ. Καθηγητής Πανεπιστημίου CSUF, USA, Μυτιλήνη, ΕΛΛΑΣ.

105. Χολέβας Κωνσταντίνος, Πολιτικός Επιστήμων και δημοσιογράφος, ΕΛΛΑΣ.

106. Ψαρουδάκης Ιωάννης, PhD, Πανεπιστήμια Michigan και Εδιμβούργου.

41 χρόνια από τότε που ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ  ίδρυσε τη ΝΔ !!!ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!σε όλους τους ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ…Καλό αγώνα στους υποψήφιους προέδρους και επειδή είμαι σίγουρος ότι σέβονται τη μνήμη του ΕΘΝΑΡΧΗ και την πολιτική του κληρονομιά στον λαό, τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ,θα διεκδικήσουν την ηγεσία της με όρους ευγενούς άμιλλας ως συμμαχητές και όχι ως αντίπαλοι ,με απόλυτο σεβασμό μεταξύ τους!!!

Με το ’να μάτι στην Ουκρανία και με το άλλο στις… τιμές του πετρελαίου, ο Βλάντιμιρ Πούτιν αποφάσισε τελικά να εκστρατεύσει στη Συρία, με δεκάδες πολεμικά αεροπλάνα, ελικόπτερα και 2.000 στρατιώτες και στρατιωτικά στελέχη. Η κίνησή του αυτή εξέπληξε και αιφνιδίασε, αλλά ποιος μπορεί να πει όχι;

Εμπνεόμενος από το πικρό συμπέρασμα του Μπους τζούνιορ ότι «Στη Μ. Ανατολή εύκολα πας σε πόλεμο αλλά πολύ δύσκολα φεύγεις», ο Μπάρακ Ομπάμα έχει αποφασίσει μέχρι στιγμής να μη «μπλέξει» για άλλη μία φορά στην «κινούμενη άμμο» του συριακού εμφυλίου. Όμως δύο συγκλονιστικά γεγονότα δημιουργούν τώρα ένα τεράστιο κενό διεθνούς πολιτικής:

Πρώτο, το τεράστιο κύμα των προσφύγων που ήδη «πολιορκεί» την Ευρώπη και όλο τον αναπτυγμένο κόσμο, προκαλώντας γεωπολιτικές αλλά και καθαρά πολιτικές παρενέργειες, ιδιαίτερα στην Ευρώπη.

Δεύτερο, η διαρκής ενίσχυση – «επέλαση» των τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους, που «προκαλεί» τη δυτική κοινή γνώμη και εκθέτει πολιτικά τις ηγεσίες στις δύο πλευρές του Ατλαντικού για την αδυναμία τους να κάνουν κάτι με τον κίνδυνο που οι ίδιες έχουν αναδείξει σε υπ’ αριθμόν ένα παγκόσμια απειλή, την «ισλαμική τρομοκρατία». Σε τέτοιο βαθμό, ώστε η επίκληση των «φρικαλεοτήτων του μισητού Άσαντ» να μην αρκεί για να αντισταθμίσει το κενό.

Σε αυτό το κενό… εισχώρησε ο Πούτιν εκστρατεύοντας στη Συρία, αλλά το ερώτημα είναι «για να κάνει τι;». Θέλει να αποκαταστήσει τον Άσαντ στο θρόνο του; Και δεν βλέπει ότι κάτι τέτοιο σημαίνει γενικότερη και μακρόχρονη εμπλοκή στην κινούμενη άμμο της Μέσης Ανατολής; Λησμόνησε άραγε ότι η κατάρρευση της κραταιάς σοβιετικής αυτοκρατορίας άρχισε ύστερα από το «βάλτωμα» στο Αφγανιστάν;

Για πολλά μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον Βλάντιμιρ Πούτιν, αλλά όχι για ανοησία. Σίγουρα λοιπόν τα έχει σταθμίσει όλα αυτά. Και σίγουρα γνωρίζει ότι η αποκατάσταση της εξουσίας του Άσαντ σε όλη τη Συρία είναι αδύνατη, αφού ο εμφύλιος έχει αποσαθρώσει τη χώρα, έχει αδυνατίσει εξαιρετικά τον ίδιο, κυρίως όμως τον έχει ταυτίσει με τέτοιο τρόπο με τη μειονότητα των Αλεβιτών, ώστε να μην υπάρχει βιώσιμος τρόπος για να ξαναγίνει ηγέτης της «όλης Συρίας».

Τι γυρεύει λοιπόν η «αλεπού» Πούτιν στο «παζάρι» του συριακού εμφυλίου;
Για να δώσουμε μια απάντηση, θα πρέπει να εντοπίσουμε τα μείζονα, «υπαρξιακής» σημασίας προβλήματα που απασχολούν τη Ρωσική Ομοσπονδία:

α. Τον κίνδυνο μείζονος οικονομικής αποσταθεροποίησης. Μια χώρα που βασίζεται κατεξοχήν στις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε σημείο που η καμπύλη του ΑΕΠ της να έχει μια εντυπωσιακή παραλληλία με την καμπύλη των εξαγωγών της σε αυτά τα προϊόντα, δεν θα αντέξει για πολύ με τις τιμές του πετρελαίου να έχουν καταρρεύσει. Αν σε αυτή την «κακοτυχία» προστεθούν και οι δυτικές κυρώσεις με αφορμή την Ουκρανία, τότε ο κίνδυνος οικονομικής κατάρρευσης έρχεται πολύ κοντά.

β. Η αβεβαιότητα, η αστάθεια και οι κάθε είδους «παρενέργειες» που προκαλεί το ανοιχτό μέτωπο της Ουκρανίας. Η Ρωσία θέλει να κλείσει αυτή η «πληγή», να ομαλοποιηθούν οι σχέσεις της με την Ουκρανία και τη Δυτική Ευρώπη, αλλά υπό δύο όρους: Χωρίς να ταπεινωθούν οι ομοεθνείς της στις ανατολικές αυτόνομες Δημοκρατίες και χωρίς να αμφισβητηθεί η κυριαρχία της στην Κριμαία. Προσπαθώντας όμως να εξασφαλίσει αυτούς τους δύο όρους, η «πληγή» παραμένει ανοιχτή, προκαλώντας μια δεύτερη οικονομική αιμορραγία πάνω στη μείζονα, εξαιτίας της κατάρρευσης των διεθνών τιμών του πετρελαίου.

Ο Πούτιν ξέρει πολύ καλά ότι «παίζει το κεφάλι του» αν η κατάσταση στην Ουκρανία δεν ομαλοποιηθεί με μια συμφωνία με τη Δύση, αφού το καθεστώς του δεν θα αντέξει μεσοπρόθεσμα στις πολλαπλές απειλές οικονομικής κατάρρευσης. Βιάζεται λοιπόν απελπισμένα. Επείγεται να βάλει στη γεωπολιτική «ζυγαριά» ένα νέο παράγοντα ώστε να ευδοκιμήσει το γεωπολιτικό deal με τους Δυτικούς στην Ουκρανία. Και εδώ ακριβώς, όσο και αν φαίνεται παράξενο, «κολλάει» η… εκστρατεία του ση Συρία.

Αυτή η εκστρατεία έχει στόχο να «πουλήσει εκδούλευση» στους Δυτικούς -ιδιαίτερα τους Ευρωπαίους- εκεί ακριβώς που βρίσκεται το μεγάλο τους αδιέξοδο: στον διαρκή εμφύλιο στη Συρία και στα πέριξ αυτής, που μεταξύ άλλων απειλεί με μονιμοποίηση και διόγκωση του κύματος προσφύγων προς τη Δύση και ιδιαίτερα την Ευρώπη.

«Εγώ μπορώ να λύσω αυτό το πρόβλημα», διαμηνύει εμμέσως πλην σαφώς ο μάστορας στις «αυτοκρατορικές σκηνοθεσίες» Πούτιν. Πώς όμως; Ίσως οι ειδήσεις ότι οι ρωσικοί βομβαρδισμοί εστιάζουν όχι τόσο σε περιοχές που ελέγχουν οι τζιχαντιστές όσο σε περιοχές που ελέγχει η συριακή αντιπολίτευση. Ποια «λύση» θα μπορούσε να προοιωνίζεται αυτό; Μάλλον τη «λύση» της επιβίωσης του καθεστώτος Άσαντ στο πλαίσιο μιας πιο μικρής Συρίας στηριγμένης στη μειονότητα των Αλεβιτών. Η ανακοινωθείσα στρατιωτική σύμπραξη του Ιράν και της Χεζμπολά σε ένα τέτοιο σχέδιο του προσδίδει κάποιο ρεαλισμό – στο βαθμό που μπορεί κανείς να μιλάει για ρεαλιστικά σχέδια στην «κινούμενη άμμο» αυτής της περιοχής…

Το καθεστώς του Άσαντ είναι εξασθενημένο και πιθανότατα δεν μπορεί να πει όχι σε μια τέτοια λύση. Το Ιράν έχει λόγους να τα βρει με τη Δύση, αλλά δεν θέλει την κατάληψη της Συρίας και του Ιράκ από τους τζιχαντιστές – το ίδιο και η Χεζμπολά.

Οι Ευρωπαίοι πάντως φαίνεται ότι «έπιασαν το νόημα» του διαβήματος Πούτιν: Σήμερα συναντώνται στο Παρίσι οι Πούτιν, Μέρκελ, Ολάντ και ο Ουκρανός πρόεδρος Ποροσένκο για να συζητήσουν ένα σχέδιο για την εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ για ειρήνευση στην ανατολική Ουκρανία. Όπως και ο Άσαντ, έτσι και ο Ποροσένκο δεν έχει πολλές αντοχές για να μη δέχεται μια λύση, αφού η χώρα του είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης και τίποτε δεν μπορεί να τη σώσει απ’ αυτήν αν δεν συμβιβαστεί σε ένα σχέδιο ειρήνευσης. Οι Ευρωπαίοι πιέζονται πολλαπλώς από το γιγαντούμενο ρεύμα προσφύγων. Και η Δύση συνολικά έχει να διαχειριστεί μια δύσκολη παγκόσμια οικονομική συγκυρία και είναι τρομερά εκτεθειμένη από την αδυναμία της να «κάνει κάτι» με τους τζιχαντιστές.

Στο Παρίσι θα συζητηθεί ένα σχέδιο ειρήνευσης που βασίζεται στην ιδέα του Γάλλου διπλωμάτη Σορέλ να νομοθετήσει η ουκρανική Βουλή ώστε να γίνουν «νόμιμες» εκλογές για αυτοδιοίκηση στις ανατολικές αυτόνομες περιοχές. Και μπορεί κανείς να υποθέσει ότι ο Πούτιν δεν θα πει όχι σε ένα τέτοιο σχέδιο. Διότι έχει αποδείξει ότι μπορεί να «πουλήσει και την ψυχή του» για να σώσει τη Ρωσία από την κατάρρευση. Υπό μία ακόμη προϋπόθεση: ότι μαζί με τη Ρωσία θα σώσει επίσης και το καθεστώς του – και πάνω απ’ όλα το κεφάλι του… Το άλλοθι της αυτοδιοίκησης των ανατολικών περιοχών της Ουκρανίας και η μη ανακίνηση θέματος κυριαρχίας στην Κριμαία, είναι οι δύο προϋποθέσεις που χρειάζεται… Αν τα καταφέρει, ύστερα θα ρίξει το βάρος του για την ομαλοποίηση των σχέσεών του με την Ουκρανία και με την Ευρώπη, ώστε να πετύχει το συντομότερο δυνατόν την άρση των δυτικών οικονομικών κυρώσεων κατά της ρωσικής ομοσπονδίας. Σε όλα αυτά, θα του είναι πολύ χρήσιμη η… εκστρατεία στη Συρία. Ή τουλάχιστον έτσι υπολογίζει – γιατί με την «κινούμενη άμμο» ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται…

Γεράσιμος Ταυρωπός

rizopoulospost.com

Η αποχή της Ελλάδας από συνεδρίαση του ΟΗΕ για την αντιμετώπιση του ISIS αποτελεί μια απρόσμενη για τους Σκοπιανούς νίκη σε βάρος μας.
Είχε γίνει σύνθημα κάποτε η φράση «έξω πάμε καλά» σε αντιδιαστολή με την άσχημη τροπή των πραγμάτων στο εσωτερικό της χώρας. Τώρα, δυστυχώς, ούτε αυτό μπορούμε να πούμε, αφού και το «έξω» ακολουθεί την ίδια πορεία με το μέσα.

Με εντυπωσίασε το γεγονός ότι, τα συστημικά Μέσα, τα οποία συνεχώς καταγγέλλει ο κ. Τσίπρας, πέρασαν «στα ψιλά» την υποβάθμιση της Ελλάδας κατά την Σύνοδο που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ, για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών. Αλλά και ο «προοδευτικός» Τύπος, που ενώ ένιωσε ηδονή επειδή ο κ. Τσίπρας μίλησε για τρία ολόκληρα (!) λεπτά με τον κ. Ομπάμα, ο οποίος μάλιστα ακούμπησε και το χέρι του στον ώμο του Έλληνα Ερνέστο Τσε Γκεβάρα (βάπτισε τον γιο του Ερνέστο, άλλωστε), περνάει στα μαλακά την προσβολή που του έκανε η αμερικανική κυβέρνηση, με αντανάκλαση φυσικά στην χώρα μας.

Ως γνωστόν, οι ΗΠΑ ως οργανώτρια χώρα της Συνόδου, δέχθηκαν τα Σκόπια με την συνταγματική τους ονομασία «Μακεδονία» και όχι ως FYROM, όπως επιβάλλει ο ΟΗΕ. Φυσικά, η Ελλάδα δεν έλαβε μέρος διαμαρτυρόμενη. Είναι μια απρόσμενη για τους Σκοπιανούς νίκη σε βάρος, την οποία πανηγύρισαν δεόντως.

Η συντριπτική πλειονότητα των σκοπιανών μέσων ενημέρωσης αναφέρεται στην ήττα της Ελλάδας στο αμερικανικό συνέδριο, αφού αγνοήθηκε ή ένστασή μας, για την πρόσκληση των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες για άλλη μια φορά έχουν εξοργίσει την Ελλάδα», γράφουν, όπως μεταφέρει το Βαλκανικό Περισκόπιο, «που κατά τη διάσκεψη με θέμα τον βίαιο εξτρεμισμό από το ISIS, που έγινε στο περιθώριο της Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, προσκάλεσαν τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ενώ γνωρίζουν την αντίθεση πάνω από είκοσι χρόνια της Ελλάδας, στο συνταγματικό της όνομα».

Στο συνέδριο αυτό, που έγινε στη Νέα Υόρκη, υπό την προεδρία του κ. Ομπάμα, συμμετείχε ο υπουργός εξωτερικών των Σκοπίων κ. Νίκολα Ποπόσκι  ως εκπρόσωπος της «Μακεδονίας». Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Κοτζιάς, δεν παρέστη (η θέση του έμεινε κενή), ενώ κατά τη συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον κ. Γκρούεφσκι δεν έγινε καμία νύξη για το θέμα αυτό.

Το «όχι» στην διαμαρτυρία μας, ανέλαβε να μας το πει η κα. Βικτώρια Νούλαντ, σύμβουλος του αμερικανικού ΥΠΕΞ (κακώς στην Ελλάδα την παρουσιάζουν ως υφυπουργό – δεν έχουν υφυπουργούς οι ΗΠΑ, αλλά πολλούς συμβούλους στο ΥΠΕΞ, για διάφορα θέματα και περιοχές), με το επιχείρημα ότι οι ΗΠΑ έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία».

Προσωπικώς, δεν γνωρίζω ότι η προφορική δήλωση του κ. Μπους, που το 2004 ονομάτισε τα Σκόπια ως «Μακεδονία» έχει και νομοθετική κατοχύρωση στις ΗΠΑ.
Είναι ίσως εξοργιστικό, ότι ποτέ μέχρι σήμερα οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν διαμαρτυρήθηκαν για τις ενέργειες της κας Νούλαντ, που πάντα είναι ζημιογόνες για την Ελλάδα.

Η πρεσβευτής κα. Βικτόρια Τζέϊν Νούλαντ είναι εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ. Είναι κόρη του καθηγητή βιοηθικής Σέργουϊν Νούλαντ του οποίου οι γονείς ήσαν Ισραηλίτες, όπως και Ισραηλίτης είναι ο σύζυγός της κ. Ρόμπερτ Κάγκαν, του οποίου ο πατέρας (Εβραιολιθουανός) γεννήθηκε στην Αθήνα.

Στο σπίτι της στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκε η συνάντηση Μπακογιάννη-Μιλοσόσκι, το 2008, για να συμφωνήσουν στο αίτημα των Σκοπίων για ένταξη στο ΝΑΤΟ, όπου θερμή υποστηρίκτρια είναι η κα. Νούλαντ, και είχε οργανώσει την εκστρατεία των Σκοπίων για την επίτευξη του στόχου τους.

Αυτή λοιπόν η κυρία, σκοπίμως -δεν αποκλείω και εν αγνοία της αμερικανικής Κυβέρνησης, επειδή αγνοώ μέχρι στιγμής το παρασκήνιο- θα μου συγχωρεθεί να πω «μας έφτυσε» κι εμείς είπαμε ότι ψιχάλισε. Μάλιστα, οι ΗΠΑ έχουν την βεβαιότητα ότι δεν θα αντιδράσουμε και δεν θεωρούν ότι το περιστατικό θα προκαλέσει κρίση στις σχέσεις της Ελλάδας και των ΗΠΑ. Προσέξτε, γιατί δεν θα συμβεί αυτό. Επειδή βρισκόμαστε «σε μία περίοδο κατά την οποία ο Λευκός Οίκος και το υπουργείο Οικονομικών, υποστηρίζουν πλήρως τη χώρα μας στα θέματα της οικονομίας».
Εδώ είναι λοιπόν το επικίνδυνο σημείο. Μήπως ήσαν βάσιμες οι πληροφορίες του Τύπου της Σερβίας, ότι σε αντάλλαγμα της Συμφωνίας που μας παραχώρησαν οι δανειστές, οδηγηθήκαμε σε συμβιβασμούς στα ζητήματα με τα Σκόπια και το Κοσσυφοπέδιο;

Αν λάβει κάποιος υπόψη την επιτυχή προσπάθεια του επικοινωνιακού μηχανισμού του ΣΥΡΙΖΑ να «θάψει» την προσβολή, με το επιχείρημα ότι «δεν έγινε και τίποτε», ενώ ως σκληροί επαναστάτες εναντίον του καπιταλισμού και των ΗΠΑ (έτσι δεν λέγουν ότι είναι) θα έπρεπε υψώσουν την φωνή, ομολογώ πως δεν το θεωρώ καλό σημάδι.

voria.gr

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν κινήματα που διεκδικούν αυτονομία και είναι άφρονες όσοι νομίζουν πως στην Ελλάδα δεν θα υπάρξουν αντίστοιχα.

Πολλαπλασιάζονται τα προβλήματα στην Ευρώπη, όχι μόνον από την οικονομική κρίση, ούτε από το πολεμικό κλίμα στα πρώην σοβιετικά κράτη, αλλ’ ούτε και από την αποκάλυψη σκανδάλων, απόρροια του αμερικανο-γερμανικού ανταγωνισμού, αλλά κυρίως από τις αποσχιστικές τάσεις περιοχών των ευρωπαϊκών κρατών, που δεν κρύβονται πλέον.

Το ζήτημα αυτό, που αποφεύγουν να το συζητήσουν και αναλύσουν δημοσίως, πολλές φορές απασχόλησε την στήλη μας. Και τούτο επειδή, όταν ανάψει η φλόγα δεν θα μείνουμε εμείς άκαυτοι. Φοβάμαι, πως ούτε καν κρυφίως το συζητά ο πολιτικός μας κόσμος, ιδίως όταν αφενός δεν έχει κατανοηθεί τι σημαίνει η παραχώρηση του ονόματος «Μακεδονία» στους Σλάβους των Σκοπίων, αφού ακόμη στην Ελλάδα συζητούν το ζήτημα με βάση την ιστορική και συναισθηματική διάσταση, και όχι με την απόπειρα που ξεκίνησε από τον κ. Σόρος για ίδρυση της «Αιγαιακής Μακεδονίας».

Αφετέρου, επίσης δεν έχει κατανοηθεί τι σημαίνει η αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου (της «Πεδιάδας των κοτσυφιών», δηλαδή, για να μη το λησμονούμε), παρόλο που πολλοί εκφράζουμε τον φόβο μας για «κοσοβοποίηση της Θράκης», αν αναγνωρίσουμε το δικαίωμα στην πλειοψηφία μιας περιοχής να ανεξαρτητοποιείται.

Σε δυο τέτοιες περιπτώσεις βρέθηκε η Ευρώπη σε δυο χρόνια. Το δημοψήφισμα για την απόσχιση της Σκωτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, που για λίγες ψήφους δεν ήταν θετικό, και την πρόσφατη εκλογική νίκη των αυτονομιστικών κομμάτων στις τοπικές εκλογές της Καταλονίας.

Οι ευρωπαϊκοί λαοί ίσως αρχίσουν να αντιλαμβάνονται την παγίδα που στήθηκε με την αναδιοργάνωση των κρατών σε Περιφέρειες, με ταυτόχρονη εξασθένηση της κεντρικής εξουσίας, αφού οι Περιφέρειες μπορούν σε ορισμένα θέματα να απευθύνονται απευθείας στις Βρυξέλλες, παρακάμπτοντας την κυβέρνηση. Η ολονέν και μεγαλύτερη παραχώρηση αρμοδιοτήτων στις Περιφέρειες, πρέπει να προβληματίσει.
Η Ευρώπη έσπευσε να καταδικάσει τις αποσχιστικές τάσεις Καταλονίας και Σκωτίας, ενημερώνοντας -απειλώντας, δηλαδή- ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουν και την Ενωμένη Ευρώπη, η Καταλονία και το ευρώ. Στην Καταλονία όμως, δεν θα επιφέρει ζημία, η αλλαγή νομίσματος. Η πλούσια γη της Καταλονίας αποτελεί κινητήριο δύναμη για την οικονομία των Ισπανών.

Χωρίς την Καταλονία, η Ισπανία θα χάσει το 16% του πληθυσμού της, το 25% των εξαγωγών της και το 19% του ΑΕΠ της. Η Βαρκελώνη αποτελεί μακράν τον πρώτο τουριστικό προορισμό σε ολόκληρη τη χώρα και έναν από τους κορυφαίους σε όλο τον κόσμο, με τα έσοδα καθαρά από την άφιξη και διαμονή τουριστών να φτάνουν σε δυσθεώρητα ύψη. Παράλληλα, τόσο στον εμπορικό όσο και στον βιομηχανικό τομέα, η Βαρκελώνη αποτελεί ίσως τον βασικότερο πυλώνα της ισπανικής οικονομίας.

Αλλά, μπορεί τα βλέμματα όλων να είναι στραμμένα στις δύο αυτές περιπτώσεις, όμως ο κίνδυνος αποσχίσεων ελλοχεύει παντού. Ήδη, εκτός του Κοσσυφοπεδίου που αποτελεί «νομικό πλάσμα κράτους», υπάρχει η Υπερδνειστερία που αποσχίστηκε από την Μολδαβία, με μόνη την Ρωσία να την αναγνωρίζει, και μάλιστα να έχει και στρατεύματα εκεί (στην «κοιλιά» της Ουκρανίας). Η Ρωσία επίσης μόνη, αναγνωρίζει ως κρατικές οντότητες τις αποσχισθείσες περιοχές από την Γεωργία, Αμπχαζία και Νότια Οσετία (η Βόρεια Οσετία ήδη βρίσκεται εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας).

Αυτήν στιγμή, η ουγγρική μειονότητα στην Ρουμανία προωθεί την αυτονομία της Τρανσυλβανίας. Ο αρχηγός της Δημοκρατικής Ένωσης των Ούγγρων στη Ρουμανία, κ. Χούνορ Κάλεμεν, παρουσίασε σχέδιο ενός κανόνα που θα δώσει «αποτελεσματικές εγγυήσεις για τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας όλων των Ούγγρων», επιδιώκοντας να αποτελέσει αντίγραφο της κατάστασης που υπάρχει από το ιταλικό νότιο Τιρόλο που έχει στενούς δεσμούς με την Αυστρία.

Έχει βέβαια την υποστήριξη του πρωθυπουργού της Ουγγαριας κ. Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος ζητά «την αυτονομία των Ούγγρων που ζουν πέρα από τα σύνορά της, στην Κεντρική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας». Δεν τα είπε όλα ο κ. Όρμπαν, επειδή διεκδικεί και αυτονομία στην Βοϊβοντίνα από την Σερβία, όπου το 33%  των κατοίκων της είναι Ούγγροι.
Στις περισσότερες σχεδόν ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν κινήματα που διεκδικούν αυτονομία (ακόμη και στη Νορβηγία ζήτησαν ανεξαρτητοποίηση οι μουσουλμάνοι, σκεφθείτε τι θα συμβεί με τον ερχομό εκατομμυρίων μουσουλμάνων στο άμεσο μέλλον), και είναι άφρονες όσοι νομίζουν πως στην Ελλάδα δεν θα υπάρξουν μελλοντικώς παρόμοιες καταστάσεις.

Ο Μακεδών

voria.gr

Μπορεί να «πέρασε στα ψιλά» λόγω προεκλογικής περιόδου, αλλά το Διεθνές Φόρουμ Καπνού πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή στις 11 Σεπτεμβρίου, όπως είχε προγραμματιστεί.

Ανεξάρτητα από τη σημασία που είχε (ή δεν είχε) για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη η πραγματοποίηση στην Κομοτηνή ουσιαστικά μιας ημερίδας με συνεδρίες συνολικής διάρκειας επτά ωρών (πάντως η Περιφέρεια το διαφήμισε ως μεγάλη επιτυχία), ας σταθούμε εμείς ως Καβαλιώτες στα εξής σημεία:

Με αφορμή παρέμβασή μου τον προηγούμενο Μάρτιο, με την οποία ζήτησα τη διεξαγωγή του Διεθνούς Φόρουμ Καπνού στην Καβάλα, άνοιξε η συζήτηση όχι μόνο για τη διοργάνωση του Διεθνούς Φόρουμ Καπνού, αλλά γενικότερα για τη σημασία της ιστορίας της επεξεργασίας του καπνού στην πόλη μας, τόσο σε επίπεδο πολιτιστικής ταυτότητας και ιστορικής συνείδησης των Καβαλιωτών, αλλά και σε επίπεδο οικονομικής αξιοποίησης με δράσεις στον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής, αλλά και στον τουριστικό τομέα. Το ζήτημα έγινε πρώτο θέμα σε όλα τα τοπικά ΜΜΕ. 

ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ η αντίδραση των εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης ήταν άμεση και πολύ «επικοινωνιακή». Ο κύριος Αντιπεριφερειάρχης τόνισε ότι θα φροντίσει ώστε να πραγματοποιηθούν δράσεις του φόρουμ και επισκέψεις των συμμετεχόντων στην Καβάλα, η δε κυρία Δήμαρχος δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «το Μουσείο Καπνού είναι παιδί του Δήμου Καβάλας».

ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ όμως; Καμία απολύτως δράση του Διεθνούς Φόρουμ Καπνού ή επίσκεψη συμμετεχόντων δεν πραγματοποιήθηκε στην Καβάλα. Τόσο δύσκολο ήταν; Αφού υποσχεθήκατε κάτι τόσο απλό, τι σας εμπόδισε και δεν το κάνατε; Στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν έχετε καμία δικαιολογία, κύριε Αντιπεριφερειάρχα. Όσο για το Μουσείο Καπνού, εγώ θα απαντήσω στην κυρία Δήμαρχο ότι «το Μουσείο Καπνού είναι παιδί ορφανό από το 2007 και οι θετοί γονείς του είναι ο ένας χειρότερος από τον άλλο». Τι ακριβώς περιμένετε για να αναλάβετε πραγματική δράση για το Μουσείο Καπνού; Σπαταλήσατε τόσο χρόνο και χρήμα στο Φεστιβάλ Παπαϊωάννου για ένα καπρίτσιο του κυρίου Αντιδημάρχου Πολιτισμού (πάνω από 50.000 ευρώ ενώ ο προϋπολογισμός ήταν 20.000, ακόμη και η σύμβαση της καλλιτεχνικής διευθύντριας είναι αυτή τη στιγμή στον αέρα, ενώ και η επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού για την οποία πανηγυρίσατε απ’ ό,τι φαίνεται δεν θα δοθεί ποτέ γιατί οι πανηγυρισμοί βασίζονταν σε μια προφορική διαβεβαίωση). Αυτά τα χρήματα, αλλά κυρίως αυτός ο πολύτιμος χρόνος δεν θα μπορούσε να είχε αναλωθεί σε κάτι πιο χρήσιμο για την πόλη μας, όπως θα ήταν η ανάδειξη επιτέλους του αδικημένου Μουσείου Καπνού;

Τα επιμύθια είναι πάντοτε μικρά και εγώ παρασύρθηκα: συνοψίζοντας, η Καβάλα πάσχει κυρίως από παντελή έλλειψη προγραμματισμού και οράματος αυτών που αυτή τη στιγμή κρατούν την τύχη της στα χέρια τους. Αν οι πολιτικοί του τόπου μας δεν έχουν την ικανότητα να ασχοληθούν και να επιλύσουν απλά θέματα, πώς ακριβώς θα αντιμετωπίσουν περίπλοκα ζητήματα όπως το Χωροταξικό, η σιδηροδρομική σύνδεση του νέου λιμανιού ή η παραχώρηση του Στρατοπέδου Ασημακοπούλου στο Δήμο Καβάλας; Δεν με ενδιαφέρει να κάνω αντιπολίτευση σε κανέναν. Αλλά η Καβάλα μας δεν αξίζει μια τέτοια τύχη.

Δεν θα είναι η Περιφέρεια Α.Μ.Θ. στην Μεγάλη έκθεση Τροφίμων στην Γερμανία, αν και η Ελλάδα είναι η τιμώμενη χώρα

Με αφορμή την απουσία της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης από την Παγκόσμια έκθεση τροφίμων Anuga, που γίνεται στην Γερμανία, όπου η Ελλάδα είναι φέτος η τιμώμενη χώρα ο π. Αντιπεριφέρειαρχης Τουρισμού – Πολιτισμού κ. Κώστας Παπακοσμάς έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Λυπάμαι ιδιαίτερα γιατί μαθαίνω ότι  απούσα θα είναι η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας  και Θράκης από την μεγαλύτερη έκθεση, στον κλάδο των τροφίμων και ποτών στον κόσμο, την Anuga 2015 που γίνεται στην Κολωνία της Γερμανίας σε λίγες ημέρες. Οι περισσότερες Περιφέρειες της χώρας θα δώσουν το δυναμικό τους παρών στο μεγάλο αυτό γεγονός, δυστυχώς η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ .

Η πολυδιαφημιζόμενη εξωστρέφεια , από την παρούσα διοίκηση, περιορίζεται σε τοπικά πανηγύρια και σε εκθέσεις …εντός Ελλάδος αλλά και στη διοργάνωση πολυδάπανων ημερίδων και συμποσίων, με μικρό ως ασήμαντο όφελος για την Περιφέρεια μας.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι με απόφαση του το Περιφερειακό Συμβούλιο Α.Μ.Θ. , τον Δεκέμβριο του 2014 (απ. 264/2014) ψήφισε την συμμετοχή στην  Anuga , μόνο που αυτήν που πρότεινε, ο αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης εκθέσεων,  γίνονταν 24 – 27 Μαρτίου 2015 και ήταν μια κλαδική, της μεγάλης έκθεσης και αφορούσε εξειδικευμένο αντικείμενο την ..τυποποίηση προϊόντων. Φυσικά ούτε και εκεί πήγε η Περιφέρεια.

Η Έκθεση Anuga διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια και αποτελεί κορυφαίο διεθνές γεγονός. Ειδικά φέτος η Ελλάδα είναι η τιμώμενη χώρα. Η συμμετοχή της Ελλάδας, φέτος και μάλιστα ως Τιμώμενης Χώρας εντάσσεται σε ένα πρόγραμμα δράσεων, που στοχεύει στην ενίσχυση της προβολής των ελληνικών επιχειρήσεων και κατ’ επέκταση την προώθηση των ελληνικών εξαγωγών και την προσέλκυση επενδύσεων.

Το μήνυμα της φετινής Ελληνικής συμμετοχής είναι “Invest in Taste”, τονίζοντας με αυτό τον τρόπο το γεγονός ότι όποιος επιλέγει τα ελληνικά προϊόντα στην ουσία κάνει μια επένδυση στη γεύση, στην ποιότητα και ουσιαστικά στο «ευ ζειν». Παράλληλα, απευθύνεται ένα ξεκάθαρο κάλεσμα για συνεργασία σε επενδυτές και εμπόρους του κλάδου των Τροφίμων και Ποτών από όλο τον κόσμο.

Θα θυμίσω ότι το 2013 η Περιφέρεια Ανατολική Μακεδονίας και Θράκης ήταν στην έκθεση και η συμμετοχή της υπήρξε δυναμική, με περίπτερο στο οποίο μετείχαν  22 εκθέτες από όλη την Περιφέρεια και με εκπροσώπους των επιμελητηρίων, που στήριξαν τη συμμετοχή των επιχειρήσεων στην έκθεση κι ανέδειξαν την ποικιλία της τοπικής μας παραγωγής.

Εύχομαι το …2017 , οι λαλίστατοι κατ΄ άλλα διοικούντες , να φροντίσουν να είναι η Περιφέρεια μας στην μεγάλη αυτή παγκόσμια συνάντηση, που μόνο οφέλη έχει για τον τόπο μας»

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΣΜΑΣ

π. ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ Πολιτισμού – Τουρισμού Α.Μ.Θ.

Η «μετάλλαξη» του Αλέξη Τσίπρα και η χαμένη ευκαιρία από το ταξίδι τους στις ΗΠΑ, και τη συνάντηση με τον πρώην πρόεδρο Κλίντον.

Παρακολουθώ την «μετάλλαξη» του κ. Τσίπρα, αφ’ ης στιγμής διαπίστωσε πόσο καταστροφική ήταν η δήθεν επτάμηνη διαπραγμάτευση, η οποία υποχρέωσε αυτόν και εμάς να αποδεχθούμε ένα δυσβάστακτο Μνημόνιο – του οποίου η υλοποίηση είναι αμφίβολη- και να διαπιστώσει την ανυπαρξία των εναλλακτικών δρόμων, στην κατάσταση της χώρας, στην οποία ο ίδιος και οι προηγούμενοι συνέβαλαν.

Το πρόβλημά του είναι η σύγκρουση συναισθήματος και λογικής. Επειδή η μεν λογική του υπέδειξε -μετά από πολλά μαθήματα- ότι άλλο πράγμα είναι οι σαπουνόφουσκες των μπαλκονιών, και άλλο η ωμή πραγματικότητα. Αλλά υπάρχει και το συναίσθημα, της βαθιάς εμπέδωσης της μαρξιστικής ιδεοληψίας, και μάλιστα σε ακραία μορφή, αφού στο Πανεπιστήμιο ήταν ηγετικό στέλεχος «Αυτόνομης» φοιτητικής ομάδας, η οποία ιδεοληψία δεν είναι εύκολο να εξαλειφθεί.
Φαίνεται πάντως ότι προσπαθεί. Η προτίμηση στο ακριβό ντύσιμο, ακόμη και στις προεκλογικές περιοδείες στον λαό με σακάκι άνω των 1.000 ευρώ (ολόκληρο το δικό μου τελευταίο κοστούμι το αγόρασα προ Καστελόριζου, με 140 ευρώ) είναι εμφανής.

Περισσότερο όμως εντυπωσιάζει το γεγονός ότι ενώ έδινε μάχη με τις βουλευτικές “λιμουζίνες”, τι οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ καταδίκαζε εντόνως όσο ήταν αντιπολίτευση, αλλά και τον πρώτο καιρό της θητείας του ως κυβερνών κόμμα, ο πρωθυπουργός μας έχει αλλάξει 3 διαφορετικά αυτοκίνητα από το 2012, με το ένα πιο ακριβό από το προηγούμενο, καθώς ενώ ξεκίνησε με ένα απλό Skoda, στη συνέχεια αποφάσισε να το αλλάξει με ένα Audi, του οποίου την θέση πλέον κατέχει μια πολυτελέστατη BMW.

Αυτή όμως η σύγχυση που καταλαμβάνει τους σοσιαλιστές του χαβιαριού, νεόκοπους και παλαιάς κοπής, δημιουργεί προβλήματα στην χώρα, επειδή κατ’ Αριστοτέλη εμφανίζεται η «ετερογονία σκοπού» («αλλού θέλεις να πας κι αλλού πηγαίνεις»). Ο κ. Τσίπρας πήγε στις ΗΠΑ για να προσκαλέσει επενδυτές; Και τους είπε ότι υπάρχει στην Ελλάδα γραφειοκρατία, συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, δεν υπάρχει φιλικό περιβάλλον για επενδύσεις, και άλλα παρόμοια. Δεν συνειδητοποίησε ότι δεν μιλάει σε μπαλκόνια, ούτε σε ψηφοφόρους που τον ψηφίζουν για να τιμωρήσουν άλλα κόμματα.

Και δεν είναι μόνον ότι εξέθεσε την χώρα του («τα εν οίκων μη εν δήμω») και όπως δεν βγάζει κάποιος τα άπλυτα της δικής του οικογένειας στα φόρα (στις αγορές), το ίδιο οφείλει να κάνει και με την μεγάλη οικογένεια που λέγεται ελληνική κοινωνία – εκτός και αν δεν νιώθει μέλος της, όπως νομίζω ο κ. Γ. Παπανδρέου που έπραξε τα ίδια).
Αλλά είναι η αδυναμία του να δώσει μία στοιχειωδώς ικανοποιητική απάντηση στην αβάντα που του έκανε ο κ. Κλίντον: «Αν δειπνήσω με ανθρώπους που αγαπούν την Ελλάδα και θα ήθελαν να επενδύσουν εκεί, πού θέλετε να τους ζητήσω να επενδύσουν; Έχετε κατάλογο επιθυμητών επενδύσεων;», ρώτησε ο Κλίντον. Ο Έλληνας πρωθυπουργός ήταν παντελώς απροετοίμαστος, ενώ υποτίθεται πήγε να προσκαλέσει επενδυτές και να συμφάγει και με τον κ. Σόρος.

Ακόμη, και αν είχε προετοιμασθεί, φαίνεται πως πριν απαντήσει έφερε στο νου του την εικόνα του κ. Σκουρλέτη, ο οποίος εκτός από την προσπάθεια να κλείσει τα Μεταλλεία στην Χαλκιδική, δήλωσε την ίδια μέρα πως ούτε η ενέργεια θα ιδιωτικοποιηθεί περαιτέρω. Ίσως πάλι ο κ. πρωθυπουργός να έφερε στο νου όλες τις επιθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και των συν αυτώ, σε κάθε επένδυση στην Ελλάδα (ακόμη και μία για αιολική ενέργεια στην Καλαμάτα, η οποία δεν έγινε επειδή θα ενοχλούνταν… τα πουλιά από τον θόρυβο των πτερύγων των ανεμογεννητριών – που δεν κάνουν και θόρυβο).

Τι να πει για επενδύσεις ο κ. Τσίπρας; Αφού ο ίδιος και οι σύντροφοί του εκπαιδεύτηκαν παιδιόθεν να μισούν την ιδιωτική οικονομία και να θέλουν ισοπέδωση προς τα κάτω. Άλλωστε, και μόνο η τοποθέτηση στελεχών σε καίριες θέσεις, όπου αντί για ανάπτυξη ονειρεύονται ίδρυση σοβιετικού κράτους, δεν είναι αρκετή για αποθάρρυνση κάθε επενδυτή; Και να θέλει επομένως ο κ. Τσίπρας να φιλελευθεροποιηθεί, που μάλλον θέλει, τα ιδεολογικά φαντάσματα θα τον ακολουθούν.

voria.gr

του Πάνου Λεονταράκη
Μέλος Λαϊκής Ενότητας Καβάλας

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι ένα ψυχολογικό φαινόμενο κατά το oποίο όμηροι (ή γενικότερα θύματα) εκφράζουν συμπάθεια, συμπόνια και θετικά συναισθήματα προς τους απαγωγείς τους (ή γενικότερα θύτες), μερικές φορές σε σημείο που να υπερασπίζονται και να ταυτίζονται με αυτούς.

Μια συχνά χρησιμοποιούμενη υπόθεση για να εξηγήσει το φαινόμενο του συνδρόμου της Στοκχόλμης, βασίζεται στη φροϋδική θεωρία. Προτείνει ότι η σύνδεση είναι αντίδραση του ατόμου στο τραύμα του να γίνει θύμα. Η ταύτιση με τον επιτιθέμενο είναι ένας τρόπος που το ίδιο το εγώ υπερασπίζεται τον εαυτό του. Όταν το θύμα πιστεύει τις ίδιες αξίες με τον επιτιθέμενο, αυτός παύει να γίνεται αντιληπτός ως απειλή.

Η ψυχολογική αυτή κατάσταση ίσως να αποτελεί την κύρια εξήγηση του εκλογικού αποτελέσματος της Κυριακής. Όσο και αν ακούγεται αλλόκοτο, η συντριπτική ήττα που υπέστη το ΟΧΙ από την κυβέρνηση Τσίπρα και το τσάκισμα του αγωνιστικού φρονήματος της κοινωνίας ήταν αυτά που καθόρισαν το εκλογικό αποτέλεσμα. Θα περίμενε κάποιος ότι αντανακλαστικά και θυμικά, ο κόσμος θα αντιδρούσε στις εκλογές και θα ψήφιζε τιμωρητικά. Δεν έγινε έτσι όμως.

Κάποτε, όχι πολύ παλιά, την εβδομάδα του δημοφηφίσματος πριν τις 5 Ιούλη, ο κόσμος πίστευε ότι όλα γίνονται. Λίγο αργότερα, μετά τις 12 Ιούλη, ο κόσμος πίστεψε ότι τίποτα δεν γίνεται. Ο λαός του ΟΧΙ έχασε τον κόσμο του. Του τράβηξαν βίαια το χαλί κάτω από τα πόδια. Όλες οι ελπίδες, οι προσδοκίες και τα όνειρα που είχε επενδύσει, έσβησαν ξαφνικά.

Η απογοήτευση, η κατάθλιψη και η απελπισία χτύπησαν κόκκινο. Το ΟΧΙ, όχι απλώς ηττήθηκε αλλά εξευτελίστηκε, βιάστηκε, τσαλαπατήθηκε. Υπέστη τέτοια σοκαριστική ήττα που δεν έχει προηγούμενο στην πρόσφατη πολιτική ιστορία. Το μέγεθος της ήττας ήταν τόσο μεγάλο που τελικά συμφιλίωσε το θύμα με τον θύτη του, ταύτισε τον εξουσιαζόμενο με τον εξουσιαστή του.

Η κατάσταση αυτή του κόσμου, έτσι όπως διαμορφώθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα, δεν θα αλλάξει εύκολα γιατί βασίζεται στη συντριβή, την απογοήτευση, την απελπισία, την απόγνωση, την αίσθηση ανικανότητας και την παραδοχή αδυναμίας εναλλακτικής λύσης. Ο μνημονιακός μονόδρομος είναι κοινωνικά παγιωμένος για μεγάλο διάστημα.

Η εφαρμογή των μέτρων πιθανόν θα κλονισθεί από τη σφοδρότητα τους, αλλά δε θα ανατραπεί όσο δεν θα υπάρχει ένα πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο αντισυστημικών δυνάμεων που θα καταφέρει την οργάνωση του λαού σε ένα πειστικό και ρεαλιστικό πρόγραμμα διεξόδου.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλτάς

Μετά την πληθώρα σχολίων που έχει προκαλέσει η επιλογή του Τσίπρα να τοποθετήσει υπερυπουργό Παιδείας τον Νίκο Φίλη, τη στιγμή μάλιστα που συζητούνταν κάποια πολύ δυνατά ονόματα για αυτό το πόστο, έρχονται στη δημοσιότητα παλαιότερες απόψεις του κ. Φίλη για πολύ ευαίσθητα ζητήματα που αφορούν τα εθνικά αλλά και τα θέματα παιδείας.

Ο Φίλης σε άρθρο του στην Αυγή με τίτλο «Παλαιοκομματισμός και γενοκτονία», τον Αύγουστο του 2014, είχε αφήσει να εννοηθεί πως όσοι εκφράζουν τέτοιες απόψεις, είναι εθνικιστές. «Τα περί Γενοκτονίας ήταν μια απόφαση εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας και όχι διεθνούς σημασίας. Γι’ αυτό και το ελληνικό κράτος ποτέ δεν προέβαλε στα διεθνή φόρα θέμα αναγνώρισης αυτής της «Γενοκτονίας», σε αντίθεση με τους Αρμένιους, οι οποίοι επιχείρησαν και πέτυχαν για τη δική τους περίπτωση απόφαση της γαλλικής Γερουσίας», ανέφερε στο κείμενό του χαρακτηριστικά.

Τίθεται μείζων ζήτημα, αν ο υπουργός παιδείας που θα είναι υπεύθυνος εν μέρει για το ανθρώπινο δυναμικό που θα εγκρίνει τη σχολική ύλη, τάσσεται ενάντια στο πάγιο αίτημα του ποντιακού ελληνισμού για αναγνώριση της γενοκτονίας του. Η ιστορία αυτή στην Ελλάδα είναι πολύ πικρή και ευαίσθητη αφού αν δεν ήταν το κίνημα των αρμενίων που συστρατεύονται με τους πόντιους στο αίτημα αναγνώρισης της γενοκτονίας τους, το εν λόγω ζήτημα δεν θα είχε ακουστεί σχεδόν καθόλου.

Απαιτείται ο υπουργός να δηλώσει επίσημα τη θέση του για το εν λόγω ζήτημα και αν αυτή είναι αρνητική απέναντι σε αυτό το ευαίσθητο και διαχρονικό αίτημα, τότε να μετακινηθεί πάραυτα.

rizopoulospost.com

Η δήλωση του Κουίκ για τον Turkish Stream, η ατάκα Νικολόπουλου, και γιατί, τελικά, ό,τι και να ψηφίσεις βγαίνει… ΠΑΣΟΚ.

Τελικά, ό,τι και να ψηφίσεις ΠΑΣΟΚ βγαίνει. Η Ν.Δ. υποτίθεται πως ήταν στην κυβέρνηση το 2012-2014, ο Βενιζέλος έκανε κουμάντο. ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζεις, επτά ΠΑΣΟΚοι γίνονται υπουργοί. Πράγματι «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ», έστω και αδύνατο, έστω και με μετεγγραφή σε άλλο κόμμα.

Μας είπε η πρόεδρος ιατρικού συλλόγου ότι τα συνδικαλιστικά όργανα των γιατρών θέλουν να πατάξουν την διαφθορά (διάβαζε: φακελάκια) στον κλάδο τους. Γι’ αυτό άραγε η πειθαρχική επιτροπή τους συνεδριάζει κάθε 1,5 μήνα και εξετάζει (όχι πάντα αμετάκλητα) 1-2 υποθέσεις, ενώ εκκρεμούν ήδη 60, που θα εξεταστούν (αν) σε πέντε χρόνια; Και γιατί να κουράζονται κάθε 1,5 μήνα; Ας συνεδριάζουν κάθε 1,5 χρόνο.

Να τα λέει ο Λαφαζάνης (στο… Λένινγκραν!) το καταλαβαίνω. Αλλά να τα λέει και ο Κουίκ; Σε συνέντευξή του στα ρωσικά Μέσα, είπε ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι έτοιμη να συνεχίσει την συνεργασία με τη Ρωσία επί του σχεδίου του αγωγού Turkish Stream. «Είμαστε έτοιμοι. Τώρα όλα εξαρτώνται από τη Ρωσία», δήλωσε.

Δεν έχει καταλάβει δηλαδή, ότι το εν λόγω σχέδιο δεν εξαρτάται ούτε από τη Ρωσία, ούτε από την Ελλάδα; Κατ’ αρχάς, η Τουρκία έχει παγώσει το όλο ζήτημα λόγω της ρωσικής εμπλοκής στην Συρία. Κυρίως όμως, χωρίς τη δέσμευση της Ε.Ε. ότι θα προμηθευτεί φυσικό αέριο από τον Turkish Stream, ο αγωγός είναι, απλώς, από ασύμφορος έως άχρηστος για τη Ρωσία. Και φυσικά, πρέπει να εγκρίνει και η αμερικανική κυβέρνηση. Τόσο δύσκολο είναι να τα κατανοήσει αυτά ο Τέρενς;

Έγραψε η ατάκα του Νίκου Νικολόπουλου, στην επίθεσή του κατά των δημοσκόπων. Είπε στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της MRB Δημήτρη Μαύρο, για τα ποσοστά που έδιναν στους ΑΝΕΛ οι δημοσκοπήσεις: «Κάποιος πρέπει να πάρει τα ψαλίδια από τις κομμώτριες που κάνουν καλλωπιστική. Εγώ αν ήμουν επιχειρηματίας δεν θα σας καλούσα ποτέ. Η θα αλλάξετε δουλειά ή θα λέτε αλήθεια, ή να σας πάρουν τα ψαλίδια. Αρκετά κάνατε τις κομμώτριες. Αλλάξτε δουλειά».

Οι Σύροι θεωρούνται πρόσφυγες και έχουν ευνοϊκή μεταχείριση. Και είναι πρόσφυγες, επειδή έχει πόλεμο η πατρίδα τους. Δεν πήραν όμως το όπλο να την προστατεύσουν -σε όποια πλευρά προτιμούν- αλλά την κοπάνησαν. Μπορούσαν να στείλουν στην Ευρώπη τραυματίες, γυναίκες και παιδιά, κι αυτοί να μείνουν να πολεμήσουν, όπως έκαναν οι Έλληνες σε όλες τις περιπτώσεις.

Αναρωτιέμαι, για ποιο λόγο οι Σέρβοι, που είναι δίπλα μας, γείτονες που θα πήγαιναν απλά στη διπλανή τους γειτονιά και θα ζητούσαν βοήθεια, και θα ήταν γι’ αυτούς πολύ εύκολο να φτάσουν με ασφάλεια στην χώρα μας, δεν παράτησαν ποτέ την πατρίδα τους, αλλά έμειναν εκεί, παρά τους θανάτους αμάχων από τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς;

Και τι θα λέγαμε αν οι πατεράδες και οι παππούδες μας δεν ανέβαιναν στα βουνά ιδρύοντας ομάδες Αντίστασης, αλλά την κοπανούσαν αφήνοντας την πατρίδα στα χέρια των ναζί, όπως κάνουν οι Σύροι, αφήνοντάς την στα χέρια των τζιχαντιστών; Κι αυτοί που μένουν στην Συρία πολεμώντας και σκοτώνονται ή μένουν ανάπηροι είναι τα κορόιδα κι αδιαφορούμε γι’ αυτούς, ενώ λυπούμαστε όσους λιποτακτούν;

Ποιοι θέλουν να μας πείσουν με την καθημερινή πλύση εγκεφάλου, ότι η Ευρώπη πρέπει να γίνει μουσουλμανική;

voria.gr

Το λουκέτο της «ERT Open» από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η σύλληψη Καλφαγιάννη, και οι… επιλεκτικές ευαισθησίες στο κυβερνών κόμμα
Η αντιπάθειά μου στους «δήθεν» και τα «δήθεν» δεν είναι μυστικό. Απεχθάνομαι την υποκρισία και χαίρομαι μ’ αυτούς που εκφράζουν ευθαρσώς την γνώμη τους, είτε συμφωνώ μ’ αυτήν είτε όχι. Θεωρώ δε, πως στην πολιτική ζωή, όπου η υποκρισία έχει καταστεί πλέον θεσμός, δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει εξυγίανση, όσο εμείς οι ίδιοι συνεχίζουμε να ψηφίζουμε πρόσωπα ανυπόληπτα.

Και είναι πολιτικώς ανυπόληπτοι, όσοι παραβλέπουν τα καταφανή επειδή τους βλάπτουν, αλλά μεγεθύνουν τα ήσσονα όταν βλάπτουν τους αντιπάλους. Θα πει κάποιος ότι αυτό είναι το κοινοβουλευτικό παιχνίδι, από την στιγμή που πρόκειται για αγώνα ανελέητο, όπου ο καθένας επιδιώκει τον αφανισμό του αντιπάλου του. Το πολίτευμα όμως, δεν αποτελεί στίβο όπως αυτόν των ιδιωτικών επιχειρήσεων, αλλά επιτάσσει από όλους, σε όποια θέση και αν βρίσκονται, να υπηρετούν το σύνολο.
Δεν χρειάζεται να πω, ότι ελάχιστοι προσαρμόζονται στις επιταγές του συντάγματος και των νόμων, ενώ οι πολλοί υποκρίνονται ασυστόλως, εφόσον γνωρίζουν πως δεν θα τους καταδικάσουμε. Με το δίκαιό τους πάντως υποστηρίζουν, ότι είμαστε σαν κι αυτούς, αφού τους επιβραβεύουμε.

Πήρα αφορμή γι’ αυτά, από την σύλληψη του κ. Καλφαγιάννη, προέδρου της ΠΟΣΠΕΡΤ, του συνδικαλιστικού οργάνου των ΕΡΤ, επειδή λειτουργούσε χωρίς άδεια την «ERT Open». Τι είναι αυτή; Είναι σταθμός, που ο κ. Καλφαγιάννης και οι συν αυτώ σύντροφοι είχαν και τον λειτουργούσαν παρανόμως, όταν η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ίδρυσε την ΝΕΡΙΤ.
Φυσικά, ο κ. Καλφαγιάννης, διορισθείς το 1987 και εκλεγόμενος με το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ -τότε-, παρανομούσε εξ αρχής, αλλά υποστηριζόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ παρέμεινε ανενόχλητος, με τα έμφοβα αστικά κόμματα να μη εφαρμόζουν τους νόμους, όπως συνέβαινε και συμβαίνει, κάθε φορά που παρανομεί «προοδευτικός».
Τώρα, με την προπαγάνδιση της «ERT Open» των απόψεων του κ. Λαφαζάνη, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ «θυμήθηκε» αιφνιδίως ότι υπάρχει παρανομία και διέταξε την σύλληψή του.

Ο Iskra μάλιστα, η ιστοσελίδα του κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη, κάνει λόγο για «φίμωση των αντιμνημονιακών φωνών», από την κυβέρνηση. Τι πρέπει άραγε να πει κάποιος; Εύγε στην κυβέρνηση που πατάσσει την παρανομία, ή ντροπή επειδή την υπέθαλπε όσο καιρό την εξυπηρετούσε στους κομματικούς σκοπούς της; Πώς να μη μιλήσω για επιλεκτική -υποκριτική- ευαισθησία;
Παρακολουθώ επίσης την επιλεκτική ευαισθησία κάποιου τομέα του ΣΥΡΙΖΑ, που βάλλει -δικαίως, ίσως- κατά των υπουργών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, ίσως επειδή τους πήραν τις υπουργικές θέσεις τις οποίες «καλόβλεπαν». Και το λέγω αυτό, επειδή δεν ευαισθητοποιήθηκαν φερ’ ειπείν με τους ηγεμονικούς μισθούς των καθαριστριών του ΣΥΡΙΖΑ που προσέλαβε ο κ. Κατρούγκαλος, με προνομιακή μεταχείριση έναντι των χιλιάδων άλλων καθαριστριών σε άλλους τομείς.

Δεν ευαισθητοποιήθηκαν όταν, ενώ καταγγέλλουν την αναξιοκρατία στους διορισμούς στο Δημόσιο, υπουργοί και κυβερνητικά στελέχη πριν ακόμη προλάβουν να καθίσουν στις καρέκλες τους, διόρισαν συζύγους, γιους και θυγατέρες, ανήψια και εξαδέλφους (τι έγινε εκείνο το έρμο το ΑΣΕΠ;).
Αδιαφόρησαν για τα καταγγελλόμενα εναντίον του κ. Φλαμπουράρη, μη ζητώντας διερεύνηση της υπόθεσης, ώστε να αποδειχθεί η αλήθεια των όσων λέγει και να μη τον συνοδεύει στην υπόλοιπη ζωή του η σκιά. Ενώ για παρεμφερή υπόθεση ο ΠΑΣΟΚογενής κ. Μητρόπουλος αποπέμφθηκε.

Περισσότερο χαρακτηριστικό από όλα, είναι η καταγγελία του πρώην αναπλ. Υπουργού Εθνικής άμυνας κ. Ήσυχου, σύμφωνα με την οποία «η απόφαση για τον εκσυγχρονισμό παροπλισμένων αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας Ρ-3, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ήταν εξαιρετικά μεγάλο λάθος που εμπεριέχει επιμέρους στρατιωτικά, οικονομικά γεωπολιτικά λάθη». Καταγγέλλει δηλαδή, την κυβέρνηση της οποίας ήταν μέλος, προσθέτοντας ότι αυτά τα είχε πει στα υπουργικά συμβούλια.

Τι λησμόνησε όμως; Ότι, όταν η αντιπολίτευση είχε αντιδράσει γι’ αυτήν την παραγγελία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο κ. Ήσυχος, μαζί με τον κ. Τόσκα, υπουργοί στο ΥΠΕΘΑ και οι δύο, είχαν εκδώσει ανακοίνωση, υποστηρίζοντας τον εκσυγχρονισμό των Ρ-3, όπου μεταξύ άλλων έλεγαν:
«Τα κέντρα υπονόμευσης της κυβέρνησης διαρρέουν, μέσω δημοσιευμάτων, νέα σενάρια φαντασίας περί τριβών και αντιθέσεων στην κυβέρνηση, τη φορά αυτή στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

» Αυτή τη φορά, αφορμή στάθηκε η υπογραφή από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Καμμένο της απόφασης του ΚΥΣΕΑ (και της προηγούμενης κυβέρνησης) για τον εκσυγχρονισμό των υπαρχόντων αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας.
» Στο  συγκεκριμένο πρόγραμμα σχετικά δημοσιεύματα εμφανίζουν τον Αναπληρωτή Υπουργό Κώστα Ήσυχο και τον Υφυπουργό Νίκο Τόσκα ως «διαφωνούντες» με την παραπάνω απόφαση.

» Δεν πρόκειται παρά για μια ακόμα κατασκευή, της οποίας στόχος είναι η παροχή ”καλών υπηρεσιών” σε έτσι και αλλιώς γνωστά από πριν σχέδια αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης. Ας μην βαυκαλίζονται με το γεγονός ότι αυτά, τα δικά τους ”όνειρα θερινής νυκτός” θα γίνουν ευρέως πιστευτά».
Δεν με ενδιαφέρει πότε έλεγε ψέματα. Αναρωτιέμαι μόνον αν θα πρέπει να ζήσουμε με «τους δήθεν» και «τα δήθεν».

Ο Μακεδών

voria.gr

Άρθρο των New York Times

«Η Ελλάδα με κάνει και σκέφτομαι αυτό που τα στατιστικά δεν σας λένε. Καμία Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει ταλαιπωρηθεί, δεν έχει χτυπηθεί τόσο πολύ τα τελευταία χρόνια. Καμία Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει ανταποκριθεί με τόση ανθρωπιά στην προσφυγική κρίση», γράφει ο δημοσιογράφος των New York Times, Roger Cohen ο οποίος σε άρθρο του καλεί τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ελλάδας.

Ο Cohen αναφέρει ότι στην Ελλάδα έχουν φτάσει περισσότεροι από 200.000 πρόσφυγες, κυρίως από τη Συρία, τον τελευταίο χρόνο με τους περισσότερους να καταφτάνουν από το νησί της Λέσβου. «Έρχονται σε μια χώρα όπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι άνεργοι. Βρίσκονται σε μια χώρα που το κατά κεφαλήν εισόδημα έχει πέσει κοντά στα 23% από την έναρξη της κρίσης, με πολιτική αστάθεια και ένα φτωχό τραπεζικό σύστημα.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός έθνους με πιθανότητα να αντιμετωπίσει με βία τις μεγάλες εισροές ξένων. Σε γενικές γραμμές, οι πρόσφυγες έτυχαν θερμής υποδοχής. Υπήρχαν εντάσεις, όπως στη Λέσβο, αλλά η αντιμετώπιση των προσφύγων απέχει κατά πολύ από την άθλια μισαλλοδοξία και μικροπρέπεια που έδειξε η Ουγγαρία και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες», γράφει χαρακτηριστικά.

Ο αρθρογράφος, επισκέφτηκε το νησί της Λέσβου και συνάντησε έναν ντόπιο οδηγό, ο οποίος βοηθούσε εθελοντικά, στην μεταφορά των προσφύγων-από τον Μόλυβο, στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Με το λεωφορείο του, γράφει ο Cohen, συνήθως μεταφέρει βορειοευρωπαίους τουρίστες και ήδη έχει βοηθήσει πάνω από 2.000 πρόσφυγες.

«Οι πρόσφυγες, θα είναι τυχεροί αν στις χώρες όπου θα καταλήξουν, συναντήσουν την καλοσύνη του Μιχάλη (σ.σ.ο οδηγός). Ο κόσμος σκληραίνει στην μέγγενη της τεχνολογίας. Η παραγωγικότητα της γενναιοδωρίας δεν μπορεί να μετρηθεί», τονίζει και καταλήγει ότι ο Αλέξης Τσίπρας, θα πρέπει να διατηρήσει αυτή την αξιοπρέπεια  που διακατέχει τους Έλληνες.

newsbeast.gr

Η πραγματικότητα από τη Δευτέρα θα αποδομήσει τον παραλογισμό. Το 62% πρέπει να εκφραστεί, να ανοίξει γέφυρες με μια Ευρώπη που κουράζει, δήλωσε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος ψήφισε πριν από λίγο στο Παλαιό Φάληρο.

Μου είναι αδύνατον να υποστηρίξω ένα κόμμα που δεσμεύεται νε εφαρμόσει ένα πρόγραμμα που σχεδιάστηκε για να αποτύχει, τόνισε ο κ. Βαρουφάκης, επισημαίνοντας πως το πρόγραμμα, το οποίο δεν βγαίνει, είναι αδιέξοδο.

naftemporiki.gr

Ανέκαθεν απασχολεί την παγκόσμια πολιτική σκηνή η “αθάνατη” ρήση του μεγάλου Ρωμαίου ανδρός που είπε το βαθυστόχαστο “η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει και να φαίνεται”.
Φράση που παραμένει επίκαιρη μετά από εκατοντάδες χρόνια καθώς πολύ συχνά οι πολιτικοί όλων των Κρατών και όλων των “αποχρώσεων” φαίνεται να ξεχνούν αυτό που θέλουν οι πολίτες.
Βέβαια στον Καίσαρα αποδίδεται και η συνέχεια που λέει «Ότι την εμήν ηξίουν μηδ’ υπονοηθήναι», δηλαδή «αξιώνω από τη γυναίκα μου να μην προκαλεί ούτε υποψίες» και αυτό είναι που απαιτούν οι ΠΟΛΙΤΕΣ.
Στις μέρες μας έφτασε σε διάφορες βερσιόν: «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί / δε φτάνει να είναι τίμια, αλλά πρέπει και να το δείχνει / και να φαίνεται τίμια. Προσθέστε την αγγλική “Caesar’s wife must be above suspicion”, αλλά και τη γαλλική «La femme de César ne doit pas être soupçonnée».
Τέρμα με την ιστορία ας γυρίσουμε στο σήμερα.

Δεν είναι ανάγκη να θυμήσω ότι τις τελευταίες ημέρες της πολύ σύντομης προεκλογικής περιόδου που διανύουμε τουλάχιστον δύο ζητήματα ήρθαν στην επικαιρότητα που φαίνεται να υποδηλώνουν ότι και η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τον κανόνα:

1.- H Ομοσπονδία των Εφοριακών πρώτη κατήγγειλε ότι στο 3ο μνημόνιο (χωρίς να είναι στην λίστα με τα προαπαιτούμενα) μπήκε διάταξη που ουσιαστικά καταργεί τους ελέγχους (35.000 – 38.000 περιπτώσεις ανάλογα με το ΜΜΕ) που ήταν σε εξέλιξη από το ΣΔΟΕ καθώς από φύλλα ελέγχου τα μετατρέπει σε απλά σημειώματα.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κάποιοι θα δουν τις παραβάσεις τους να παραγράφονται. Ακόμη και η περιβόητη λίστα Λαγκάρντ που ήταν “σημαία” του ΣΥΡΙΖΑ μάλλον θα παραγραφεί η δυνατότητα χρήσης της.
Δεν θέλω να κάνω σκέψεις για διαπλοκή και άλλα παρόμοια και μου είναι παγερά αδιάφορο εάν ο κος Πρωθυπουργός παραθέρησε το καλοκαίρι με την οικογένεια του στην βίλα γνωστού επιχειρηματία που το όνομά του ήταν στην λίστα Λαγκάρντ.
Είναι όμως το ίδιο σενάριο που αντιμετωπίσαμε όλοι όσοι εμπλέκονται με τα φορολογικά όταν βγήκε η ρύθμιση με τις 100 δόσεις που ΧΑΡΙΖΕ πρόστιμα και προσαυξήσεις σε όσους πλήρωναν το κεφάλαιο εφάπαξ. Και αν θυμάμαι καλά κάποια μεγαλοστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν από τους πρώτους.
Πρώτοι – πρώτοι λοιπόν έτρεξαν οι φοροφυγάδες και όσοι είχαν μεγάλα πρόστιμα και μετά η “μαρίδα” των 1.000, 5.000, 10.000 €. Το Δημόσιο λοιπόν εισέπραξε υποπολλαπλάσια αυτών που γλύτωσαν οι αετονύχηδες μεγαλοοφειλέτες καθώς για 1η φορά έβαλε στην ρύθμιση και οφειλέτες που είχαν οφειλή πάνω από 1.000.000€ . Ήταν οι φτωχοί και καταπιεσμένοι συμπολίτες μας ???

Βάσει στοιχεών στις 3/4/2015 μαθαίνουμε ότι οι δόσεις έγιναν για να οφεληθούν 15 άτομα. Παρά το «αμπαλάζ» του φιλολαϊκού μέτρου υπέρ των θυμάτων του Μνημονίου («για το καλό τους» γίνονται όλα φυσικά) τα τελικά νούμερα έδειξαν ότι:

– από τα 3,9 εκατομμύρια πολίτες που έχουν χρέη στην εφορία, στη ρύθμιση-εξπρές έσπευσαν να ενταχθούν μόλις 151.214 οφειλέτες, για να πληρώσουν ό,τι θέλουν και να γλιτώσουν πρόστιμα και προσαυξήσεις.

– ανάμεσα στους 151.214 οφειλέτες, εμφανίστηκαν ξαφνικά και 15 που βρήκαν και πλήρωσαν μέσα σε λίγες μέρες (20-27 Μαρτίου) συνολικά 16,5 εκατ. ευρώ! Άρα το 0,0001% των οφειλετών πλήρωσε το 11,2% από τα ούτε 150 εκατ. ευρώ που συνολικά εισπράχτηκαν!

– οι εννέα από τους 15 πλήρωσαν από 300.000-1.000.000 ευρώ (467.788 ευρώ κατά μέσο όρο ο καθένας).

– οι άλλοι έξι πλήρωσαν πάνω από 1 εκατ. ευρώ ο καθένας (για την ακρίβεια πλήρωσαν 12,3 εκατ. ευρώ ή 2.060.795,01 ευρώ ο καθένας κατά μέσο όρο !

Και τα ερωτήματα γεννιούνται αυτόματα:
– Πού τα βρήκαν μαζεμένα τα λεφτά ενώ χρωστούσαν τόσα πολλά;
– Γιατί δεν τους τα είχε κατάσχει ήδη η εφορία;
– Πού τα έκρυβαν;
– Πόσα γλίτωσαν και από τι γλίτωσαν, αν πχ είχαν ήδη ξεκινήσει εις βάρος τους αναγκαστικά μέτρα είσπραξης;

Μήπως όμως ωφελήθηκαν «τα θύματα της κρίσης»; Ας δούμε τους αριθμούς:

– 35.500 φορολογούμενοι πλήρωσαν 20-50 ευρώ. Πόσα ευρώ τόκους και πρόστιμα να γλίτωσαν; 20 ευρώ; 30 ευρώ ο καθένας; Και από πού έκοψαν αυτά τα χρήματα, για να βρουν να τα πληρώσουν; Από το γάλα του παιδιού τους πιθανότατα.

– 127.500 όλοι και όλοι πλήρωσαν από 20-500 ευρώ (περίπου 120 ευρώ ο καθένας). Ίσως φύλαγαν τα λεφτά αυτά για μια ώρα ανάγκης, πχ για να επιζήσουν, για μια δύσκολη ώρα, αν προκύψει μια στάση πληρωμών. Μπορεί και να τα δανείστηκαν από συγγενείς και φίλους για να γλιτώσουν από την εφορία. Πόσα εισέπραξε έτσι από αυτούς το δημόσιο; 15 εκατ. ευρώ.

Δηλαδή λιγότερα και από όσα του «ακούμπησαν» οι μόλις 15 μεγαλοφειλέτες που ανταποκρίθηκαν στο «πατριωτικό καθήκον» τους (με το αζημίωτο φυσικά). Άξιζε άραγε τον κόπο να ταλαιπωρήσει όλον αυτόν τον κόσμο η κυβέρνηση; Και τι γίνεται με τους άλλους 3,85 εκατ. μικροφειλέτες; Αυτοί δεν είχαν 20 ευρώ να δώσουν;
Τώρα το πως μια Κυβέρνηση της Αριστεράς πέφτει σε τέτοιες “γκάφες” είναι να απορείς εκτός εάν και αυτό αποτελεί ένα από τα παθήματα που ο πρώην Πρωθυπουργός το μετέτρεψε σε “εμπειρία”. Βέβαια σημαντικό ρόλο έπαιξε το ότι είχαν στραγγίσει και τα δημόσια ταμεία καθώς τα δημόσια έσοδα έπιασαν πάτο.

Εύχομαι ειλικρινά να μην ξανακάνει τα ίδια λάθη στην νέα θητεία που ζητάει να του δώσει (σαν 2η ευκαιρία) ο Ελληνικός Λαός που θεωρεί ότι συγχωρεί εύκολα τα παθήματα αρκεί να γίνονται μαθήματα. Ποιος όμως πληρώνει τα δίδακτρα του νέου Πρωθυπουργού που τα φούσκωσε και με 23% ΦΠΑ για να “κτυπήσει” τους έχοντες οι οποίοι στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά νήπια, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, φροντιστήρια μαθημάτων και ξένων γλωσσών ??
Εμπιστεύτηκε λάθος συνεργάτες τους οποίους πληρώνει πάλι ο Ελληνικός Λαός.

2.- Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε άρθρο με θέμα το ασυμβίβαστο της διενέργειας έργων του Δημοσίου (καθ’ όλα ΝΟΜΙΜΑ κέρδισε την μειοδοτική δημοπρασία η τεχνική εταιρία [στην οποία κατείχε ποσοστό 50%] τον 11ο/2014 αλλά η σύμβαση υπεγράφει τον 5ο/2015) από τον πρώην Υπουργό (και όχι πρώην Βουλευτή) Επικρατείας κ.Αλ.Φλαμπουράρη ο οποίος (όλοι υποστηρίζουν) ότι ήταν όχι μόνον ο εξ απορρήτων αλλά και οικογενειακός φίλος του κου Πρωθυπουργού.

Και είναι αυτό μεμπτό θα πει κάποιος ; Τα ίδια δεν έκαναν και οι “άλλοι” ;

Δυστυχώς ο Ελληνικός Λαός είχε άλλες ελπίδες από “αυτούς” που ήταν στην εξουσία το προηγούμενο 8μηνο. Και σίγουρα ο τέως Υπουργός γνώριζε το ασυμβίβαστο και γι’ αυτό παρουσίασε στοιχεία (αν και δεν χρειάζεται εκ του νόμου είχε και θεώρηση για το γνήσιο της υπογραφής από το αρχηγείο της Αστυνομίας για να βεβαιώνεται η ημερομηνία) ότι στις 26/1/15 μεταβίβασε το ποσοστό του σε συνέταιρό του. Θεωρώ υπερβολικά και χυδαία τα δημοσιεύματα γιατί δεν πήγε σε ΚΕΠ ή ότι ο αρχιφύλακας που φαίνεται το όνομά του ήταν στην Φλώρινα και όχι στην Αθήνα. Όλα τα πράγματα έχουν και τα όριά τους νομίζω. Τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας δημιουργούν καπνό ενώ δεν υπάρχει φωτιά.

Ως εδώ όλα καλά ;
Μάλλον όχι θα έλεγα καθώς:

Είναι να απορεί ειλικρινά όποιος έχει ιδέα με τον τρόπο λειτουργίας μιας Ανώνυμης Εταιρίας καθώς πέρα από το πίσω – μπρος των δικαιολογιών που χρησιμοποίησε ο τέως Υπουργός και σίγουρα νέος Βουλευτής (ως ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ) που παραξένεψαν τους πάντες στάθηκε αδύνατο για τους δημοσιογράφους ή αποφεύχθηκε με επιμέλεια από τον ίδιο να απαντηθούν τα κάτωθι για την εταιρία με τον Διακριτικό Τίτλο: ΔΙΑΤΜΗΣΗ Α.Τ.Ε. – Αριθμός Μ.Α.Ε.: 51890/001/Β/02/0316
Αριθμός ΓΕΜΗ: 004770901000 & Α.Φ.Μ.: 999873468 :

α) γιατί ο τελευταίος Ισολογισμός που υπάρχει στο ΦΕΚ και στο ΓΕΜΗ είναι αυτός του 2011 (ΦΕΚ 1116/2013) ?

β) γιατί δεν έχει αναρτηθεί στο ΓΕΜΗ και στο ΦΕΚ η αλλαγή του ΔΣ (εφόσον έγινε στις 26/1/15 όπως δηλώνει ο κος Αλ. Φλαμπουράρης?

γ) γιατί δεν αναρτήθηκε ο Ισολογισμός του 2014 στην Ιστοσελίδα της Εταιρίας ?

δ) γιατί δεν αναρτήθηκε στο ΓΕΜΗ η τελευταία Γ.Σ. που ενέκρινε τον Ισολογισμό 31/12/14 για να φαίνεται ποια ήταν η μετοχική σύνθεση της εταιρίας ?

Βέβαια για αυτό το (δ) δόθηκαν συνεχείς παρατάσεις λόγω προθεσμιών υποβολής της δήλωσης.
Η προθεσμία για την έγκριση του Ισολογισμού ήταν πριν την 20η Αυγούστου που έληξε η προθεσμία υποβολής της φορολογικής δήλωσης.
Η προθεσμία για πρόσκληση σε ΓΣ ήταν η 09/09 και η ΓΣ πρέπει να γίνει έως 30/9 (μετά τις εκλογές).
Σύμπτωση θα μου πείτε ….

Όμως η αλλαγή στο Δ.Σ. θα έπρεπε να είχε γίνει στο ΓΕΜΗ και να είναι δημόσιο έγγραφο πλέον αλλά ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ακόμη μετά από 8 (οκτώ) μήνες…

Επίσης παρά του ότι υπάρχει αύξηση κεφαλαίου τον 12ο του 2013 κατά 800.000 € (χρονιά που δεν ίσχυε ακόμη το πόθεν έσχες που ψηφίσθηκε να ισχύει από 01/01/14 (άλλη σύμπτωση) ο αγοραστής των μετοχών του κου Φλαμπουράρη θα έχει να αντιμετωπίσει το “πόθεν έσχες” για τις αγορές των μετοχών. Καθώς έστω και μοιρασμένο σε έτη (δεν ξέρω πόσα) το 1.000.000 € παραμένει 1.000.000 € και ίσως ο φορολογικός έλεγχος έχει το δικαίωμα να το θεωρήσει και άτοκο δάνειο προς τον αγοραστή. Αλλά αυτά ανήκουν πλέον στην αρμοδιότητα της ΓΓΔΕ.

Τώρα το αν τα 800.000 € της αύξησης προήλθαν από το ταμείο σε ΜΕΤΡΗΤΑ (στο χρηματοκιβώτιο) του 1.045.200 € που αναγράφει ο Ισολογισμός της 31/12/2011 ή μπήκαν σε μετρητά δεν μπορούμε να το ξέρουμε καθώς “απουσιάζουν” οι Ισολογισμοί 2012,2013,2014. Γεγονός πρωτότυπο αν σκεφτούμε ότι η εταιρία είναι στο ΜΕΕΠ για να λαμβάνει δημόσια έργα.

Ποτέ δεν ήμουν της άποψης “άκου, βλέπε, μη μιλάς” και αυτό γιατί θεωρούσα και θεωρώ υποχρέωση αυτοί που ξέρουν κάτι παραπάνω (εξ επαγγέλματος) να βοηθούν τον περίγυρό τους να καταλάβουν καλύτερα τι συμβαίνει. Και ιδίως γιατί “μου την δίνει” όταν κάποιοι θεωρούν την μάζα των πολιτών αυτού του τόπου “πρόβατα” που θα καταπιούν ότι κουτόχορτο τους σερβίρουν με Δ.Τ. ή συνεντεύξεις.

Σίγουρα δεν είμαι ο αναμάρτιτος που θα πετάξω πρώτος τον λίθο, αλλά εγώ δεν είμαι πολιτικός αλλά ένας απλός ελεύθερος επαγγελματίας και συνδικαλιστής στον Κλάδο μου.

Δεν υιοθετώ δηλώσεις πολιτικών του αντιπάλων (και πρώην συντρόφων του στον ΣΥΡΙΖΑ) όπως «Αλέκος, ο νέος διαπλεκόμενος Μακιαβέλι του Τσίπρα που έδινε δημόσια έργα στον εαυτό του» ή «την μάχη κατά της διαπλοκής δεν μπορούν να την δώσουν αυτοί που ενέδωσαν στην ευρω-διαπλοκή και καλύπτουν την εγχώρια νέο-διαπλοκή για να τους καλύψει και αυτή με την σειρά της τις δικές τους παρασπονδίες».

Ελπίζω όμως ότι ο νέος Βουλευτής θα έχει πληροφορηθεί από τον φοροτεχνικό του ότι στο το Ε1 για το φορολογικό έτος 2015 πρέπει να δηλώσει ως φορολογικό έσοδο από κινητές αξίες όλη την υπεραξία από την τιμή πώλησης των μετοχών του (αν δεν ακυρωθεί η πώληση εντός του 2015).

Αυτός που έχει αυτιά ακούει, αυτός που έχει μάτια βλέπει και αυτός που έχει μυαλό το χρησιμοποιεί (μελετώντας τις πληροφορίες που του παρέχονται) πάντα πριν αποφασίσει να κάνει οτιδήποτε σημαντικό για την ζωή την δική του, της οικογενείας του, των άλλων. Και φυσικά αν κρίνει ότι κάτι θα του κάνει κακό (έστω το ίδιο, έστω μικρότερο αλλά κακό) το αποφεύγει.

Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Χθες ο Νίκος Χατζηνικολάου έκανε μια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία. Προφανώς δεν αναφέρομαι στην τηλεοπτική συνέντευξή του με τον Τσίπρα. Αναφέρομαι στη ραδιοφωνική του συνέντευξη με τον Μιχαλολιάκο στη διάρκεια της οποίας ο αρχηγός των νεοναζί ξεπέρασε κάθε όριο ηθικού θράσους και προσέβαλε βάναυσα τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη, λέγοντας ορθά – κοφτά πως το κόμμα του αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Π. Φύσσα!

Έκανε… λάθος ο Μιχαλολιάκος; Όχι. Ο Μιχαλολιάκος αισθάνεται αρκετά δυνατός για να βγαίνει και να προκαλεί κατ’ αυτόν τον τρόπο καθώς δίνουν αέρα στα πανιά του οι δημοσκοπικές τάσεις που τον φέρνουν σταθερά στην τρίτη θέση με ποσοστά που αγγίζουν το 8,5%, οπότε είναι βέβαιος πως γράφει «διψήφιο» μεθαύριο.

Έχω γράψει κατ’ επανάληψη για τον φοβικό και ενοχικό τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τη Χρυσή Αυγή το πολιτικό σύστημα. Και την ίδια στιγμή πότε ο ένας και πότε ο άλλος, χρησιμοποιούσαν την παρουσία της Χρυσής Αυγής για την προώθηση των επιδιώξεών τους. Ο Σαμαράς για να μην φάει πόρτα στις ΗΠΑ, τους έκλεισε άρον άρον φυλακή και τους έκανε ήρωες, ενώ ο Τσίπρας αξιοποίησε την ψήφο τους για να εμποδιστεί η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και να πάει η χώρα σε εκλογές.

Όλο το πολιτικό σύστημα έκανε τις πιο λάθος επιλογές αντιμετώπισης ενός κόμματος που δεν έχει την παραμικρή αναστολή να εκμεταλλευτεί τις δυσκολίες που διέρχεται η πατρίδα μας και τον καθημερινό ανθρώπινο πόνο, για να «νομιμοποιήσει» την εγκληματική του δραστηριότητα.

Πολιτική ευθύνη για δολοφονία έχει αναλάβει μέχρι σήμερα μόνο η 17 Νοέμβρη. Ευτυχώς όμως η 17 Νοέμβρη είναι φυλακή και δεν είναι κοινοβουλευτικό κόμμα. Η Χρυσή Αυγή όμως όχι μόνον είναι κοινοβουλευτικό κόμμα αλλά και εμφανίζεται ως ραγδαία ανερχόμενη πολιτική δύναμη. Το γεγονός αυτό δεν είναι άσχετο με το ότι την υπόθεση της 17Ν χειρίστηκε ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης, ένας άνθρωπος μεταξύ των πιο 10 ικανών υπουργών που έχουν περάσει τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ την υπόθεση της Χρυσής Αυγής ο … Νίκος Δένδιας!

Φτάνουμε λοιπόν έτσι σε ένα πολύ δυσάρεστο σημείο. Το πολιτικό σύστημα να είναι σήμερα παντελώς ανίκανο να μας προστατέψει από τον «χειρότερο εαυτό» μας. Είναι πλέον η ώρα της ευθύνης του ίδιου του ψηφοφόρου. Μετά την ομολογία του ίδιου του αρχηγού της, δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής αλλά για συνενόχους της Χρυσής Αυγής. Κάθε ψήφος στη Χρυσή Αυγή είναι ομολογημένη ηθική αυτουργία στη δολοφονία Φύσσα. 

Καθαρές κουβέντες.

rizopoulospost.com

Τα «επιτεύγματα» του Αλέξη Τσίπρα, οι υποκριτικές ικανότητες του Πάνου Καμμένου και ποιο είναι το «νέο» ήθος που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Μέχρι να αναλάβει την διακυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ μετρούσαμε κάθε εβδομάδα αυτοκτονίες, που αποδίδονταν σε «οικονομικούς λόγους». 3.000, 5.000, 10.000… Είχε γίνει πιστευτό μάλιστα ότι μας κρύβουν τον αριθμό.

Αναρωτιέμαι… Κανείς δεν αυτοκτόνησε μετά την 25 Ιανουαρίου για την ίδια αιτία; Έπαψαν να υφίστανται «οικονομικοί λόγοι»; Ποιος ελέγχει τελικά τα Μέσα; Και ποιος κάνει βρόμικο παιχνίδι με τους ψιθύρους;

Ίσως, μια απάντηση μπορεί να πάρει κάποιος, από το τελευταίο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ο Τσίπρας απαριθμεί τα επιτεύγματά του και λέγει: «Ζητήσαμε από τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, να πληρώσουν τους φόρους τους». Δεν κατάλαβα, ποιο είναι το θετικό σ’ αυτό το σποτ. Η μαγκιά είναι να τα πάρεις. Άμα είναι μόνο να τα ζητάς, τα ζητάω κι εγώ.

Και το ερώτημα είναι, γιατί δεν τα πήρε; Όπως και γιατί δεν κατατέθηκε το νομοσχέδιο για τις συχνότητες, παρά μόνο αναρτήθηκε για διαβούλευση, λίγο πριν από τις εκλογές;

Ο Στέλιος Ράμφος αποφαίνεται ότι το «απολύτως παλιό» είναι να ζητά κάποιος αυτοδυναμία. Οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις οδήγησαν την Ελλάδα στο ΔΝΤ, υποστήριξε. Είπε επίσης, ότι η συναίνεση αποτελεί το «νέο» και εγκατάλειψη του «παλαιού» της μεταπολίτευσης. Μπορεί η Αριστερά τώρα, να θεωρήσει και τον Ράμφο «παλαιό», σε αντίθεση με τον Φλαμπουράρη που είναι το «νέο».

Υποκριτικές ικανότητες φαίνεται ότι διαθέτει ο Πάνος Καμμένος. Χωρίς πλάκα, δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτε από καταξιωμένους ηθοποιούς (άλλωστε τόσα χρόνια ηθοποιίας στην Βουλή, όλοι οι πολιτικοί κάτι έχουν αποκομίσει από την υποκριτική τέχνη).

Πάντως, σύμφωνα με την δήλωση του Πάνου, ότι αν οι ΑΝΕΛ δεν μπουν στην Βουλή θα εγκαταλείψει την πολιτική, ανοίγεται μπροστά του πεδίο λαμπρό στο Θέατρο. Ο Χαϊκάλης θα του βρει κάποια θέση. Εντάξει, δεν είναι υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με τις παράτες και τους στρατιωτικούς να βαράνε προσοχές όταν περνάς, αλλά μπορούν να του δίνουν ρόλους στρατιωτικού.

Ευαγγελιστής ιερέας στην Γερμανία, παρατήρησε ότι οι αναλογίες των αντρών με τις γυναίκες στους λαθρομετανάστες, είναι ένας προς έξη και αυτό, όπως συμπέρανε, συν τοις άλλοις θα προκαλέσει και σεξουαλικό πρόβλημα. Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα πρότεινε λοιπόν με κρατική δαπάνη… ελεύθερο έρωτα για λαθρομετανάστες.

Πρότεινε δηλαδή το ίδιο το κράτος να χορηγήσει…πόρνες για όλους αυτούς, έτσι ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος από την εκδήλωση βιασμών. Ήδη, όπως αναφέρεται, έχουν παρατηρηθεί κρούσματα σεξουαλικών παρενοχλήσεων.

Αν θέλετε να μάθετε ποιο είναι το «νέο» ήθος που υπόσχεται ο Α. Τσίπρας, δείτε τι μισθούς έδωσε ο Κατρούγκαλος στις πελάτισσές του. Με πλήρη αδιαφορία για τις προκλήσεις, οι μισθοί των καθαριστριών του ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνούν κι αυτούς του Αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων, καθηγητών Πανεπιστημίων, και πολλών στελεχών ιδιωτικών επιχειρήσεων. Ίσως έχουν εκπαιδευθεί στο Μπάκινχαμ, αφού πρώτα έκαναν μεταπτυχιακό στο Χάρβαρντ.

Το ερώτημα βέβαια είναι, τι παραπάνω έχουν οι καθαρίστριες του Κατρούγκαλου, από τις άλλες που εργάζονται σε διάφορες υπηρεσίες, και αμείβονται λογικά. Η διαφορά είναι στο μεταπτυχιακό;

voria.gr

Ο αείμνηστος Λεωνίδας Ιασωνίδης, αν και διετέλεσε επί δεκαετίες υπουργός και βουλευτής, αν και διαχειρίστηκε τα δισεκατομύρια ευρώ της αποκατάστασης των προσφύγων του 1923, ζούσε πάντα σε ένα ξενοδοχείο τρίτης κατηγορίας και δεν απέκτησε ποτέ ούτε ακίνητη ούτε κινητή περιουσία. Πέθανε φτωχός.

«ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΕΪΜΑΡΑΚΗ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ. ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ Ο ΙΔΙΟΣ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ «ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ» ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ. ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΛΥΨΗ ΣΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΟΠΩΣ ΕΠΡΑΞΕ ΚΑΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ;»

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΡΟ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ

«Άκουσα τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη να λέει σε τηλεοπτική του συνέντευξη, σχετικά με το πώς εκφράζεται σε ομιλίες και δημοσιογράφους, ότι: «Εγώ αυτός είμαι και όποιου του αρέσει και αν δεν του αρέσει και πάλι φίλοι θα είμαστε».

Είναι προφανές, ότι εισάγει νέα λεκτικά ήθη στη παράταξη της ΝΔ, ακολουθώντας τα χνάρια του Αντώνη Σαμαρά, που εκείνος είχε αναγάγει σε πολιτική σχολή τον κουτσαβακισμό.

Κανένας από τους αρχηγούς της ΝΔ, από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μέχρι τον Κώστα Καραμανλή και με ενδιάμεσους τον Γεώργιο Ράλλη, τον Ευάγγελο Αβέρωφ, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και τον Μιλτιάδη Έβερτ δεν είχαν τέτοια δημόσια ρητορική. Τολμώ να πω – επειδή τους έζησα – δεν ήταν έτσι ούτε η προσωπική τους ρητορική.

Αλλά επειδή ο ίδιος ο κ. Μεϊμαράκης θέλει να πλασάρει το προφίλ του «άνετου» και «λαϊκού» αρχηγού, μήπως θα έπρεπε ταυτόχρονα να πλασάρει και το  προφίλ ενός ειλικρινούς πολιτικού αρχηγού;…

Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ περιμένουμε ακόμη από τον κ. Μεϊμαράκη να μας καταθέσει – όπως ισχυρίστηκε στον Νίκο Χατζηνικολάου – το έγγραφο που έχει θέσει στο αρχείο την υπόθεση της αναφοράς του ονόματος του στις δικογραφίες, οι οποίες αφορούν στο γνωστό σκάνδαλο των υποβρυχίων. Δεν το έχει πράξει μέχρι σήμερα, αν και πέρασαν 10 μέρες.

Ανεξάρτητα αν ο προκάτοχος του Αντώνης Σαμαράς πρόσφερε τη πλήρη κάλυψη στον Ευάγγελο Βενιζέλο, συμπαρασύροντας ένα ολόκληρο ιστορικό Κόμμα, ο ίδιος ο κ. Μεϊμαράκης γιατί δεν θέλησε να ξεκαθαρίσει την υπόθεση, ζητώντας ο ίδιος να «εκκαθαριστεί» από το ελληνικό Κοινοβούλιο, ώστε να μη μένουν σκιές για τον εαυτό του και για να μην επιβεβαιώνεται, ότι επί των ημερών του ιδίου, αλλά και του Αντώνη Σαμαρά, η ΝΔ προσφέρει πλήρη κάλυψη στα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ;». 

Με αυτά τα σχόλια απάντησε ο Επικεφαλής επικοινωνίας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ σε σχετικές ερωτήσεις δημοσιογράφων στη Σύρο, όπου βρέθηκε σήμερα (16.09.15) το πρωί, παραχωρώντας συνέντευξη Τύπου και παρουσιάζοντας τους υποψήφιους Βουλευτές Κυκλάδων των ΑΝΕΛ.

Σχετικά με τις επαφές που είχε στη Σύρο, ο Τέρενς Κουίκ δήλωσε, ότι συναντήθηκε τόσο με τους εργαζόμενους όσο και με τη Διοίκηση των Ναυπηγείων του Νεωρίου, καταγράφοντας τα μέγιστα προβλήματα, που εξακολουθούν να υπάρχουν, με μεγάλες καθυστερήσεις στη μισθοδοσία του Προσωπικού, αλλά και με κατασχέσεις των λογαριασμών της επιχείρησης από την εφορία, λόγω των υψηλών εκπρόθεσμων οφειλών.

Το θέμα του Νεωρίου ο Τέρενς Κουίκ συζήτησε και με τον Δήμαρχο του νησιού Γιώργο Μαραγκό, με τον οποίο κουβέντιασαν επίσης το θέμα του στρατοπέδου, της επέκτασης του αεροδρομίου, όπως και άλλα ζητήματα σχετιζόμενα με τον Τουρισμό και την επιχειρηματικότητα.

Μετά τη Σύρο ο Τέρενς Κουίκ συνοδευόμενος από Πολιτευτές και μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής των ΑΝΕΛ επισκέφτηκε την Τήνο, όπου προσκύνησε τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και στη συνέχεια είχε συναντήσεις τόσο με τον Δήμαρχο Σίμο Ορφανό όσο και με τον Λιμενάρχη Βασίλειο Αποστολόπουλο.

Στην Αθήνα ο Τέρενς Κουίκ επιστρέφει αργά το βράδυ και αύριο Πέμπτη θα πραγματοποιήσει επισκέψεις στη Ζάκυνθο, την Κεφαλονιά και την Κόρινθο.