BREXIT ΕΦΙΑΛΤΗΣ – ΕΥΚΑΙΡΙΑ – ΑΤΥΧΗΜΑ Η ΦΥΣΙΚΟ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΟ ;

Πολύ κουβέντα γίνεται με αφορμή το δημοψήφισμα στην Μεγάλη Βρετανία για την αποχώρηση ή την παραμονή της στην Ε.Ε , δυστυχώς όμως τις περισσότερες φορές γίνεται αγνοώντας τα Ιστορικά στοιχεία και την Γεωγραφία της Ευρώπης .
Ας τα πάρουμε λοιπόν με την σειρά η Ε.Ε γεννήθηκε έπειτα από δύο Παγκόσμιους πολέμους που ήταν καταστροφικοί για ολόκληρο τον κόσμο ,έτσι έπρεπε να βρεθεί τρόπος να μην επαναληφθεί το ίδιο σενάριο στο μέλλον από το 1950, με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), αρχίζει η ένωση των ευρωπαϊκών χωρών σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο με στόχο τη διασφάλιση διαρκούς ειρήνης. Τα έξι ιδρυτικά μέλη είναι το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο και οι Κάτω Χώρες.
Ο Ρομπέρ Σουμάν ο Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας από το 1948-1952, ο οποίος και θεωρείται ο «αρχιτέκτονας» του ευρωπαϊκού οικοδομήματος έλεγε χαρακτηριστικά «Δεν θα υπάρξει ειρήνη για την Ευρώπη, αν τα κράτη συνεχίζουν να βασίζονται στην εθνική κυριαρχία. Οι χώρες της Ευρώπης είναι πολύ μικρές για να εγγυηθούν στους πολίτες τους την αναγκαία ευημερία και την κοινωνική πρόοδο. Τα κράτη της Ευρώπης θα πρέπει να επιλέξουν τη συνεργασία και την ομοσπονδιακή μορφή…», μετά από πολλές δυσκολίες γεννήθηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), με τη «Συνθήκη των Παρισίων» στην συνέχεια η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας – (ΕΚΑΕ) και τελευταία η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα – (ΕΟΚ) . Οι τρεις παραπάνω «Κοινότητες», ΕΟΚ, ΕΚΑΕ και ΕΚΑΧ, συγχωνεύτηκαν στις 8 Απριλίου του 1965, στην «Ευρωπαϊκή Κοινότητα», η οποία στη συνέχεια διευρύνθηκε με τη συμμετοχή και άλλων κρατών – μελών και από την 1η Ιανουαρίου του 1993, τίθεται σε ισχύ η «Ενιαία Αγορά». Στις 7 Φεβρουαρίου του 1992, υπογράφεται η «Συνθήκη του Μάαστριχ». Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα στην ιστορία της ΕΕ, με το οποίο θεσπίζονται σαφείς κανόνες για το μελλοντικό ενιαίο νόμισμα, την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, καθώς και τη στενότερη συνεργασία σε θέματα δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων. Σύμφωνα με τη «Συνθήκη του Μάαστριχ», η «Ευρωπαϊκή Κοινότητα», μετονομάζεται σε «Ευρωπαϊκή Ένωση».
Οι οραματιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είχαν λάβει υπ’ όψιν όπως φάνηκε στην συνέχεια την κυριαρχία ενός μέλους στην λειτουργία της Ενώσεως, κάτι που έγινε μετά και την οικονομική ενοποίηση από την ισχυρή οικονομία της Ευρώπης την Γερμανία , παράλληλα με την είσοδο στην Ένωση Χωρών της Βαλτικής αλλά και παραδοσιακούς συμμάχους της Γερμανίας , οι Λαοί του Νότου και η Μεγάλη Βρετανία νοιώθουν να περνούν στο περιθώριο , η αντιμετώπιση στην Ελληνική Κρίση και η Μεταναστευτική πολιτική έδειξε ξεκάθαρα πως οι νέες στην Ένωση Χώρες λειτουργούν περισσότερο ως Εθνικά Κράτη με ακραίες θέσεις πολλές φορές ξεχνώντας πως όλοι έδειξαν ανοχή για την ένταξη τους .
Όλο το παραπάνω περιβάλλον προσβάλει τον μέσο Βρετανό που ήταν αυτός που και στους δύο Παγκόσμιους πολέμους ήταν πρωτεργάτης (με εκατομμύρια νεκρούς ) για την αποτροπή να γίνει η Ευρώπη Γερμανικό Προτεκτοράτο , κάτι που το αντιλαμβάνεται η Βασίλισσα της Αγγλίας που όπως φαίνεται αναλαμβάνει δράση και θα το δούμε στην συνέχεια , με συμβολικό κυρίως χαρακτήρα σημαντικό όμως για την Αγγλική κοινωνία .
Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Μεγάλη Βρετανία το συμπέρασμα είναι ένα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα είναι πλέον ίδια . Η ακροδεξιά και ο Ευρωσκεπτικισμός καλπάζουν η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πλέον δύο επιλογές την πλήρη ενοποίηση με ίδιους όρους για όλους τους Ευρωπαίους την δημιουργία της συνείδησης του ενιαίου Ευρωπαϊκού Λαού η οποία θα κυβερνάται από πολιτικούς και όχι οικονομικά Funds ή την σταδιακή διάλυση της με απρόβλεπτες συνέπειες .
BREXIT η αρχή του εφιάλτη ή μια μεγάλη ευκαιρία.
Κολυβάς Αθανάσιος .
Δημοσιογράφος .