Ο θάνατος ενός 4χρονου παιδιού σε πισίνα beach bar στην Πάρο επανέφερε στο προσκήνιο τα σοβαρά κενά που καταγράφονται στο καθεστώς λειτουργίας και ελέγχου των κολυμβητικών δεξαμενών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Documento, το ισχύον πλαίσιο χαρακτηρίζεται από διαφορετικούς κανόνες ανάλογα με το είδος της επιχείρησης, περιορισμένο αριθμό ελεγκτών και διατάξεις που σε ορισμένες περιπτώσεις παραμένουν σε ισχύ εδώ και δεκαετίες.

Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι, ενώ οι πισίνες σε ξενοδοχεία, τουριστικές επιχειρήσεις και βραχυχρόνιες μισθώσεις έχουν πολλαπλασιαστεί, το σύστημα εποπτείας δεν έχει ακολουθήσει αντίστοιχη πορεία.

Πέντε υπάλληλοι για όλες τις Κυκλάδες

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην Περιφερειακή Υπηρεσία Τουρισμού Κυκλάδων, η οποία είναι αρμόδια για ελέγχους σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα καταλύματα.

Σύμφωνα με τον προϊστάμενο της υπηρεσίας, Μιχάλη Παράβαλο, η υπηρεσία λειτουργεί με μόλις πέντε εργαζομένους, ενώ το οργανόγραμμα προβλέπει 16.

Με το συγκεκριμένο προσωπικό καλείται να ελέγξει το σύνολο των ξενοδοχείων και ενοικιαζόμενων καταλυμάτων σε όλες τις Κυκλάδες.

Η υποστελέχωση δημιουργεί, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, σοβαρά ερωτήματα ως προς τη δυνατότητα συστηματικών και ουσιαστικών ελέγχων.

Διαφορετικό καθεστώς για beach bar και ξενοδοχεία

Ένα από τα βασικά προβλήματα είναι ότι δεν υπάρχει ενιαίο νομικό πλαίσιο για όλες τις πισίνες.

Για πισίνες σε ξενοδοχειακές μονάδες έχουν θεσπιστεί τα τελευταία χρόνια νεότερες διατάξεις σχετικά με τη ναυαγοσωστική κάλυψη.

Ωστόσο, για πισίνες σε beach bar και άλλες τουριστικές εγκαταστάσεις εξακολουθεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, να εφαρμόζεται υγειονομική διάταξη του 1973.

Η συγκεκριμένη διάταξη δεν προβλέπει υποχρεωτικά επαγγελματία ναυαγοσώστη, αλλά «επόπτη ασφάλειας πισίνας».

Επόπτης δεν σημαίνει ναυαγοσώστης

Ο πρόεδρος της Ένωσης Σχολών Ναυαγοσωστικής Ελλάδος, Μάριος Μυρωνάκης, επισημαίνει ότι ο επόπτης ασφάλειας πισίνας δεν ταυτίζεται με τον επαγγελματία ναυαγοσώστη.

Παρότι η παλαιά υγειονομική διάταξη προβλέπει συνεχή παρουσία επόπτη κατά τις ώρες λειτουργίας της πισίνας, δεν καθορίζει με σαφήνεια όρια ηλικίας ούτε τις λεπτομέρειες της εκπαίδευσής του.

Παράγοντες του κλάδου ζητούν ένα ενιαίο θεσμικό πλαίσιο που θα καλύπτει όλες τις περιπτώσεις, από beach bar και ξενοδοχεία έως δημοτικά κολυμβητήρια και ακίνητα βραχυχρόνιας μίσθωσης με πισίνα.

Το «παραθυράκι» στα μικρά ξενοδοχεία

Προβληματισμό προκαλεί και το τι ισχύει σε μικρότερες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις.

Για καταλύματα με λιγότερα από 50 δωμάτια ή με πισίνα βάθους μικρότερου του 1,5 μέτρου, ο ναυαγοσώστης δεν απαιτείται να βρίσκεται συνεχώς δίπλα στην πισίνα.

Αρκεί, σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο που επικαλείται το δημοσίευμα, να βρίσκεται «σε ετοιμότητα εντός του τουριστικού καταλύματος».

Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση μικρών παιδιών, καθώς ειδικοί τονίζουν ότι ο πνιγμός μπορεί να συμβεί μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και συχνά χωρίς φωνές ή εμφανή αναστάτωση.

Η αλλαγή από «κλίνες» σε «δωμάτια»

Το 2023 έγινε ακόμη μία τροποποίηση στο πλαίσιο.

Ενώ αρχικά η σχετική εξαίρεση αφορούσε ξενοδοχεία με λιγότερες από 50 κλίνες, η διατύπωση άλλαξε σε λιγότερα από 50 δωμάτια.

Σύμφωνα με το Documento, η αλλαγή αυτή επέκτεινε ουσιαστικά τον αριθμό των μονάδων που μπορούν να λειτουργούν με το συγκεκριμένο καθεστώς.

Παράλληλα, για ορισμένες μικρές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις η βεβαίωση ναυαγοσώστη μπορεί να έχει τετραετή διάρκεια ανεξαρτήτως ηλικίας, σε αντίθεση με αυστηρότερες απαιτήσεις ανανέωσης που ισχύουν σε άλλες περιπτώσεις.

Ζητούν υποχρεωτική παρουσία δίπλα στην πισίνα

Ο διευθυντής της Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας, Νίκος Γιοβανίδης, υποστηρίζει ότι απαιτείται σαφέστερο και ενιαίο πλαίσιο.

Όπως τονίζει, ακόμη και όταν ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων αποκτούν οι ίδιοι πιστοποίηση ναυαγοσώστη για να περιορίσουν το κόστος, θα πρέπει να υπάρχει πραγματική και συνεχής παρουσία δίπλα στην πισίνα κατά τις ώρες λειτουργίας.

Παράλληλα, θέτει ζήτημα περίφραξης των πισινών όταν αυτές δεν λειτουργούν, με πραγματικό εμπόδιο πρόσβασης και όχι απλώς με ένα σκοινί, ώστε να προστατεύονται κυρίως τα μικρά παιδιά.

Στο επίκεντρο και οι έλεγχοι

Το Documento αναφέρει ότι επικοινώνησε με τον Δήμο Πάρου ζητώντας πληροφορίες για το αν και πότε είχε ελεγχθεί η πισίνα όπου σημειώθηκε η τραγωδία, χωρίς να λάβει απάντηση.

Το ποια υπηρεσία είναι αρμόδια εξαρτάται και από το αν η πισίνα ανήκει σε ξενοδοχειακή εγκατάσταση ή σε διαφορετικού τύπου τουριστική επιχείρηση.

Το περιστατικό στην Πάρο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα: πολλές πισίνες, διαφορετικές αρμοδιότητες, παλαιές και νεότερες διατάξεις που συνυπάρχουν και έναν μηχανισμό ελέγχου που συχνά λειτουργεί με ελάχιστο προσωπικό.