Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

Στο δρόμο του ελληνικού μεταξιού με έδρα το Σουφλί

Δημοσιεύτηκε

στις

Γυρίζοντας το χρόνο πίσω στο 2012 θα μπορούσαμε να τοποθετήσουμε την αφετηρία στην αναβίωση του ελληνικού μεταξιού.

Γράφει ο Γιώργος Λαμπίρης

Σε μία συζήτηση για την κρίση σε ένα μπαλκόνι της Σύρου, η Μαρέβα Γκραμπόφκσι, καταλήγει στην ίδρυση του οίκου μόδας Zeus+Dione μαζί με τη Δήμητρα Κολοτούρα.

Η ελληνική κλωστοϋφαντουργία είχε ήδη διανύσει μία μακρά περίοδο αποβιομηχάνισης τα τελευταία χρόνια. Φαινόμενο, το οποίο δεν εμφανίζεται μόνο στην Ελλάδα, αλλά και πανευρωπαϊκά, με κύριο παράγοντα την εξάπλωση της κινέζικης κλωστοϋφαντουργίας παγκοσμίως κι όχι μόνο.

Λουκέτα σε εργοστάσια, χαμένες θέσεις εργασίας, φθηνά εργατικά χέρια κάνουν την εμφάνισή τους στο βωμό της πάλαι ποτέ κραταιάς βιομηχανίας.

Η Γκραμπόφσκι ιδρύοντας την εταιρεία της στρέφεται στο Σουφλί Έβρου. Εκεί που παραγόταν και παράγεται ένα από τα ποιοτικότερα νήματα σε διεθνές επίπεδο. Συναντά τον Κώστα Μουχταρίδη, διάδοχο της οικογενειακής επιχείρησης, Αθανάσιος Μουχταρίδης Α.Ε. και η συνεργασία των δύο αποφέρει νέες παραγγελίες στην επιχείρηση. Σταδιακά μάλιστα αυξάνει την παραγωγή αποδίδοντας νέα πνοή σε έναν τομέα με πολυετή παράδοση.

Αναζητώντας τις ιστορικές αναφορές, το Σουφλί αναφέρεται για πρώτη φορά από τον τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή το 1667. Ένα κεφαλοχώρι που ήταν απαλλαγμένο από φόρους και παρουσίαζε ισχυρή πολιτιστική και οικονομική δυναμική. Κύρια επαγγελματική δραστηριότητα των κατοίκων του ήταν τότε η σηροτροφία, δηλαδή η εκτροφή μεταξοσκώληκα με σκοπό την παραγωγή μεταξιού.

Οι πρώτες εγκαταστάσεις επεξεργασίας μεταξιού ήταν εκείνες των Αζαρία και Πάπο το 1908, των Τζίβρε – που ήταν και η μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής στο Σουφλί – καθώς και το εργοστάσιο του Π. Χατζησάββα.

Η επιχείρηση του Μουχταρίδη ιδρύθηκε από τον πατέρα, Θανάση Μουχταρίδη, το 1965, ο οποίος κάθε χρόνο επένδυε χρήματα στην επιχείρησή του, προσβλέποντας στην ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της.

Τα πρώτα χρόνια η εταιρεία Αθανάσιος Μουχταρίδης δραστηριοποιήθηκε στην παραγωγή μαλλιού. Στη συνέχεια όμως άλλαξε προσανατολισμό.

«Τα πρώτα χρόνια κατασκευάζαμε καραμελωτές βελέντζες (χαλιά) και έως το 1976. Τότε, με πρωτοβουλία του ΕΟΜΜΕΧ (Ελληνικός Οργανισμός Μικρών – Μεσαίων Επιχειρήσεων και Χειροτεχνίας) ο πατέρας μου ταξίδεψε στο πλαίσιο αποστολής με προορισμό την Ιαπωνία. Έμεινε εκεί για περίπου 20 ημέρες, με στόχο εκείνος και κάποιοι άλλοι επαγγελματίες της περιοχής να εκπαιδευτούν στη παραγωγή του μεταξιού. Όταν επέστρεψαν ο πατέρας μου έκανε αμέσως στροφή και από το μαλλί βρέθηκε στο μετάξι», δηλώνει ο Κώστας Μουχταρίδης.

Στη συνέχεια περιγράφει μία από τις δύσκολες περιόδους για τους μεταξοπαραγωγούς στο Σουφλί, η οποία συνέπεσε με την έναρξη της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα.

«Γνωρίσαμε μεγάλη συρρίκνωση ιδίως κατά το διάστημα 2008-2009. Το 2012 όμως συναντήσαμε τη Μαρέβα Γκραμπόφκσι και τη Δήμητρα Κολοτούρα, οι οποίες στη συζήτηση μου είπαν ότι είχαν στο μυαλό τους να δημιουργήσουν υφάσματα από ελληνικό μετάξι. Στόχος τους ήταν να τα προωθήσουν σε διάφορες χώρες του κόσμου».

Ο Κώστας Μουχταρίδης

Στόχος η αναβίωση της σηροτροφίας

Όπως παραδέχεται ο ίδιος αυτή τη στιγμή η παραγωγή μεταξιού δεν γίνεται στην Ελλάδα, καθώς η σηροτροφία έχει εξασθενίσει. Ωστόσο σε συνεργασία με τη Ζeus+Dione έχουν θέσει ως προτεραιότητα την αναβίωση της σηροτροφίας και την παραγωγή μεταξιού στην περιοχή. «Σκοπός μας είναι να ξεκινήσουμε και πάλι τη συγκεκριμένη προσπάθεια από το μηδέν», λέει ο κ. Μουχταρίδης.

Το πιο σημαντικό στοίχημα για την περιοχή αλλά και για την επιχείρησή του είναι όπως λέει η αναβίωση της εκτροφής μεταξοσκωλήκων. «Στόχος είναι να δημιουργήσουμε καινούργιους μορεώνες, ένα καινούργιο και πρότυπο συροτροφίο και ταυτόχρονα να εγκατασταθούμε σε ένα μικρό μεν, αλλά πολύ καλής ποιότητας αναπινηστήριο, το οποίο μετατρέπει το κουκούλι σε νήμα».

Δραστηριότητα στο 95% της παραγωγής

«Προς το παρόν αυτό που κάνουμε ως επιχείρηση είναι ότι εκτελούμε όλο το στάδιο της μεταποίησης σε ποσοστό 95%. Παραλαμβάνουμε την κλωστή, τη μετατρέπουμε σε κατάλληλο προς ύφανση προϊόν, και παράγουμε το ύφασμα, το οποίο στη συνέχεια προμηθεύουμε τους πελάτες μας. Από τα δικά μας υφάσματα δημιουργούνται έτοιμα ενδύματα. Πουκάμισα, φορέματα και ό,τι άλλο μπορεί να δημιουργηθεί από μετάξι. Τα συγκεκριμένα ρούχα εξοπλίζονται στη συνέχεια με διάφορα αξεσουάρ, τα οποία είναι επίσης ελληνικής παραγωγής, και στη συνέχεια εξάγονται», εξηγεί ο Κώστας Μουχταρίδης.

«Το μόνο στάδιο με το οποίο δεν καταπιανόμαστε αυτή τη στιγμή είναι η σηροτροφία – εκτροφή μεταξοσκωλήκων. Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα είμαστε μία 100% καθετοποιημένη μονάδα. Έτσι, αγοράζουμε το μετάξι από χώρες οι οποίες προσφέρουν την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής και στη συνέχεια το επεξεργαζόμαστε. Ωστόσο δεν είναι απλή υπόθεση η δημιουργία ενός μεταξιού ποιότητας 5Α, το οποίο απαιτεί η Zeus+Dione. Φανταστείτε ότι το καλύτερο μετάξι στον κόσμο είναι κατηγορίας 6Α. Το αμέσως επόμενο είναι το 5Α, ενώ η προμήθειά του αποτελεί και βασικό όρο της μεταξύ μας συνεργασίας. Σκεφτείτε ότι αμέσως μετά υπάρχουν οι ποιότητες 4Α, 3Α, 2Α και Α».

Όπως χαρακτηριστικά λέει ο ίδιος, αυτή τη στιγμή Ελλάδα κανείς δεν παράγει μετάξι. Περιγράφει τη μεταστροφή του κλίματος για την επιχείρησή του, μετά από τη συνεργασία του με την ελληνική εταιρεία της Γκραμπόφσκι, η οποία έφερε εκτός από δουλειά και θέσεις εργασίας για την επιχείρησή του.

«Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν σταδιακά για εμάς. Από τη στιγμή που συνεργαστήκαμε με τη Zeus είδαμε σημαντική αύξηση στην παραγωγή μας, ενώ δημιουργήθηκαν και ορισμένες θέσεις εργασίας», λέει ο υφαντουργός.

Η συνολική παραγωγή της Μουχταρίδης αυτή τη στιγμή ανέρχεται στα 17 χιλιόμετρα υφάσματος.

Καθώς μιλάμε αναφέρεται στην εποχή που το μετάξι έζησε καλές εποχές στην Ελλάδα. «Πρέπει να ήταν στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν το ελληνικό μετάξι ταξίδεψε στο Μιλάνο και ανακηρύχθηκε το καλύτερο στον κόσμο. Ακόμα καλύτερο και από το ιαπωνικό λόγω των ιδανικών καιρικών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα μας».

Το μετάξι στον κόσμο

Μελετώντας το δρόμο του μεταξιού στον κόσμο, θα δούμε ότι οι κυριότερες μεταξοπαραγωγικές χώρες είναι η Κίνα, η Ινδία, το Ουζμπεκιστάν, η Βραζιλία, η Ιαπωνία, η Κορέα, η Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, αλλά και το Ιράν.

Κυριότερες χώρες προορισμού και διακίνησης της παραγωγής είναι οι ΗΠΑ, η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Ινδία, η Γαλλία, η Κίνα, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ελβετία, η Γερμανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Κορέα και το Βιετνάμ.

Στην Κίνα απασχολούνται περίπου 1 εκατομμύριο εργάτες στην παραγωγή μεταξιού, 7,9 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν από τη βιομηχανία μεταξιού στην Ινδία, ενώ 20.000 οικογένειες ασχολούνται με τη μεταποίηση του μεταξιού στην Ταϊλάνδη.

Στη συνέχεια μπορείτε να δείτε τα στοιχεία παραγωγής (σε τόνους) των κυριότερων παραγωγών μεταξιού στον κόσμο, όπως παρουσιάζονται από τη Διεθνή Επιτροπή Σηροτροφίας.

Πηγή: inserco.org

newsbeast.gr

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Απάντηση

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο θάνατος του εμποράκου, είναι ένας δικός μας μικρός θάνατος

Δημοσιεύτηκε

στις

Ο βασικός πυλώνας στήριξης της τοπικής οικονομίας του τόπου μας, είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πολλές εκ των οποίων δίνουν το χρώμα και συνδέουν το χθες με το σήμερα, σε μία πόλη που προσπαθεί όπως πολλές άλλες, για να μην πούμε όλες στην Ελλάδα, να κρατήσει τη φυσιογνωμία της, εξ αιτίας της οποίας, λατρεύεται και υποστηρίζεται.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με την προσωπική, οικογενειακή διαδρομή των ιδιοκτητών τους, που τα χρόνια αυτά που διανύουμε μέσα και έξω από οικονομικές αναλύσεις και θεωρίες, θεωρείται πορεία Γολγοθάς, επιχειρήσεις με 1, 2, 3 υπαλλήλους, αυτό που έχουν άμεση ανάγκη είναι να δεχτούν το σπρώξιμο υποστήριξης τους, από τους πολίτες του τόπου, τους συνανθρώπους δηλαδή των ιδιοκτητών, όλους εμάς.
Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, οι έμποροι και καταστηματάρχες, κινήθηκαν βήμα – βήμα, μέρα -μέρα για τη μεθεπόμενη μέρα, με δύο βασικούς εχθρούς που τραυμάτιζαν ανηλεώς την κάθε τους στιγμή την κάθε προσπάθεια τους. Από τη μία ο εχθρός που λέγεται «φάκελα» για τα οποία έπρεπε όλοι τους να ανταποκριθούν έστω την τελευταία ημέρα πληρωμής τους ώστε να λαμβάνουν το σύνθημα «συνέχισε» και από την άλλη, ο εχθρός που ορίζεται ως, η ανασφάλεια της επόμενης μέρας. Δύο εχθροί που κλόνισαν και συνεχίζουν να κλονίζουν τη ματωμένη επιχειρηματικότητα, που συνεχίζουν να απειλούν τις αγωνιώδεις προσπάθειες των καταστηματαρχών, στο να παραμείνουν τα φώτα της πόλης ανοιχτά, οι βιτρίνες στους δρόμους επιμελημένες και το χαμόγελο στα χείλη τους αν και κουρασμένο, αληθινό.

Ισως ορισμένοι, να θεωρούν τη διατύπωση για την κατάσταση που επικρατεί στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υπερβολική ή μελοδραματική. Δεν είναι… Απεναντίας, αν διεισδύσει κάποιος όσο πιο βαθιά γίνεται στην πραγματικότητα τους, θα διαπιστώσει πως πίσω από κάθε ανοικτό κατάστημα, βρίσκεται ένας Τιτάνας συνάνθρωπος μας, κάποιος ίσως γείτονας μας, συγγενής ή ακόμα και γνωστός του γνωστού μας που κρατάει την πόρτα αυτή ανοιχτή. Πολλοί θα πουν ότι, στα χρόνια της Παγκοσμιοποίησης, του ηλεκτρονικού εμπορίου, των πολυκαταστημάτων μεγαθηρίων, των πολυεθνικών επιχειρήσεων, ίσως οι Χανιώτες έμποροι μας, και καταστηματάρχες που γνωρίζουμε με τα μικρά τους πολλές φορές ονόματα, θα πρέπει να δεχτούν τη νέα πραγματικότητα, έτσι όπως αυτή ορίζεται και έτσι όπως αυτή διαφαίνεται ακόμη και στην μετά κορωνοϊό εποχή.
Η απάντηση είναι όμως πολύ απλή. Οτι δεν υποστηρίξουμε εμείς οι πολίτες, σε ότι στρίψουμε το βλέμμα μας από την άλλη πλευρά, αυτό θα σβήσει, παίρνοντας μαζί του όλα όσα μπορούν να συνδέσουν το σήμερα μας, με το χθες. Θα χαθεί ο μπούσουλας για το αύριο και θα αποξενωθούμε κινούμενοι αόριστα και παραπλανημένοι σε υπερφωτισμένους χαώδεις εμπορικούς χώρους ή σε οθόνες υπολογιστών γεμάτες φωτογραφιούλες προϊόντων, προσπαθώντας να πείσουμε το μυαλό μας ότι το «τόσο, 99» είναι η καλύτερη τιμή ώστε να είμαστε ευτυχισμένοι.
Ο θάνατος του εμποράκου, του μπακάλη, του παπουτσή, του υφασματά, του εμπόρου λευκών ειδών, γυαλικών, της μοδίστρας, του τυπογράφου και του ανθοπώλη, είναι ένας μικρός δικός μας θάνατος, τον οποίο θα αντιληφθούμε όταν και όποτε θα αναζητήσουμε λύση για κάποια αγορά μας και θα ακούσουμε μία ερεθιστική αλλά απρόσωπη φωνή, να μας λέει: «…παρακαλώ αναμείνατε στο ακουστικό σας». Θα αντιληφθούμε αυτόν τον θάνατο όταν στα επόμενα και μεθεπόμενα χρόνια κάποιοι σήμερα μεσήλικοι και αύριο ηλικιωμένοι, κάποιοι σήμερα νέοι και αύριο οικογενειάρχες, θα προσπαθούμε να σπείρουμε μνήμες ευαισθησίας στα εγγόνια, στα παιδιά μας, στις επόμενες γενιές, λέγοντας: «Εδώ παιδί μου, ήταν ο κυρ Θάνος που πουλούσε ρούχα και πάντα προσπαθούσε να με πείσει ότι έχω αδυνατίσει… Εδώ παιδί μου ήταν το μαγαζί του κυρ Σπύρου, στο οποίο όποτε ερχόμουν η γυναίκα του η Λίνα με ρωτούσε τι κάνει η γιαγιά σου, εδώ παιδί μου ήταν το κατάστημα του θείου σου του Νίκου». Υποστηρίζοντας τις τοπικές μας επιχειρήσεις, τα μικρομάγαζα και τον αγώνα των ιδιοκτητών τους, επί της ουσίας υποστηρίζουμε το αύριο το δικό μας, των παιδιών μας, των φίλων τους και των ευτυχισμένων χανιώτικων στιγμών τους. Αυτή είναι η αλήθεια η οποία όσο και να τη θάψουμε αυτή θα βρει το δρόμο της προς την επιφάνεια για να σταθεί μπροστά μας.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο κορωνοϊός διευρύνει την Τουρκική απειλή | Η περίπτωση του Έβρου

Δημοσιεύτηκε

στις

Τρεις είναι οι νέες επιβαλλόμενες Ελληνικές πολιτικές. Η πρώτη είναι η διατήρηση αν όχι η περαιτέρω ενίσχυση της όλης αμυντικής διάταξης σε όλο το μήκος του ποταμού Έβρου. Η δεύτερη αφορά στην προτεραιότητα των τεστ κορωνοϊού στον οικισμό του Δερείου. Η τρίτη είναι η επίσπευση της αίτησης προσφυγής προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου*

Οι πρόσφατοι σποραδικοί πυροβολισμοί των Τούρκων τζανταρμάδων, πότε στο Τυχερό και πότε στο Πύθιο ή στο Πραγγί, δεν έπεσαν φυσικά από τους ουρανούς. Απεναντίας, οι βολίδες εκτοξεύθηκαν προς τους ουρανούς. Υπήρξαν γαρ πυροβολισμοί στον αέρα. Ζητήματα που δεν συνιστούν βέβαια πράξεις εν βρασμώ ψυχής των εν διατεταγμένη υπηρεσία τελούντων και κατασκηνωμένων στην άλλη όχθη του ποταμού, οργάνων της τουρκικής φασιστικής τάξης. Γιατί όπως εύκολα κανείς διαπιστώνει, υπάρχουν πλείστα στοιχεία που συνδέονται με τις παραπάνω, κάθε άλλο παρά τυχαίες, ενέργειες.

Η πρώτη εξ αυτών έχει να κάνει με τη διευκόλυνση των ήπιων εισβολών προσφύγων και μεταναστών ή και ποινικών, και πιθανόν μετά κορωνοϊού, που ήδη γίνονται, σε περιορισμένη, προς το παρόν, κλίμακα, από γειτονικά κρυφά περάσματα, προς την Ελληνική ενδοχώρα. Εννοείται ότι ουσιαστική είναι και η συνδρομή των διαρκώς ιπταμένων κατά μήκος της μεθορίου, τουρκικών drones. Χτες 06/05/2020, πετούσαν από το πρωί. Ένα από το Δέλτα του Έβρου έως την Ορεστιάδα, και ένα από τη Σμύρνη έως τα Δαρδανέλια, επιτηρώντας σπιθαμή προς σπιθαμή όλα τα σημεία διακίνησης.

Άλλο τώρα αν οι χαμηλοί διακινητές συλλαμβάνονται κάποιες φορές. Όσο για τον εν λόγω ιό ισχύει το “ουκ εν τω πολλώ το ευ αλλά εν τω ευ το πολύ της μόλυνσης”. Γιατί δύο έστω φορείς του ιού διασπορείς, ισοδυναμούν με δυο ταύρους μέσα στο ίδιο υαλοπωλείο.

Το πιο πιθανό σενάριο πάντως σχετίζεται με το γεγονός ότι “ουκ εά καθεύδειν τον Υψηλό Διακινητή Ερντογάν, το του Έβρου τρόπαιον”. Και ότι η εξαγγελθείσα από την Τουρκία, από την επομένη κιόλας της αποχώρησης των προσφύγων επιστροφή, λαμβάνει σάρκα και οστά ή πιο σωστά μάλλον, επαναλαμβάνεται με τους γνωστούς από την ιστορία των τελευταίων δεκαετιών, τρόπους.

Απέναντι λοιπόν σε ένα τέτοιο παζλ, και με την προϋπόθεση ότι πολιτική χωρίς πρόβλεψη αποτελεί γράμμα κενό, τρεις είναι κατά τη γνώμη μας, οι νέες επιβαλλόμενες Ελληνικές πολιτικές.

ΑΣΚΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΤΟ ΔΕΛΤΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ

Η πρώτη είναι η διατήρηση αν όχι η περαιτέρω ενίσχυση της όλης αμυντικής διάταξης της ένστολης Ελλάδας μετά της FRONTEX, σε όλο το μήκος του ποταμού. Εννοείται ότι αρκεί ο ευρωπαϊκός αυτός οργανισμός να μη μετεξελιχθεί σε καμιά νέου τύπου Μ.Κ.Ο. Ας έχουν γνώσιν οι φύλακες.

Καλή είναι, όπως αποδείχθηκε, η άμυνα στον υπόλοιπο Έβρο, όμως δεν χρειάζονται οι διθύραμβοι από τρίτους με τις νέες εθνικοφροσύνες περί έπους κλπ. Αρκεί ένα μπράβο προς την ενθάδε ένστολη Ελλάδα, μετά των επικεφαλής. Ναι μεν για τον Ερντογάν είναι ένα μη αναμενόμενο τρόπαιο, όπως λέγαμε πιο πάνω, όμως για εμάς απλά είναι μια επιτυχής πράξη άμυνας. Το λέμε αυτό γιατί έπονται πολλές άλλες. Και όταν το έπος στον πληθυντικό γίνεται έπη ή έπεα, τότε μπορεί να είναι μέχρι και πτερόεντα.

Από εκεί και πέρα χρειάζονται να γίνουν πολλά. Ένα εξ αυτών αφορά στο Αινήσιο του Δέλτα. Ας μην μας διαφεύγει ότι στον ίδιο αυτό τόπο είχε γίνει και η τουρκική εισβολή του αφθώδους πυρετού, προτού αυτός καταστρέψει την τοπική κτηνοτροφία.

Μπορεί το Δέλτα να είναι πασίγνωστο ως ένας από τους πιο σημαντικούς Ευρωπαϊκούς βιότοπους και κέντρο φιλοξενίας για εκατοντάδες σπάνια και απειλούμενα είδη πουλιών. Και μπορεί οι εκεί ψαράδες με τις καλύβες τους να ασκούν διάχυτη Ελληνική κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή ενώ για κάποιους χωρίς επαρκή φαιά ουσία, κατέχουν “βίλες”, όμως εκείνο που χρειάζεται είναι η άσκηση εθνικής κυριαρχίας στην όχθη του Ανατολικού βραχίονα του ποταμού Έβρου. Η οποία, όπως και ολόκληρο το Δέλτα του Έβρου, με βάση την από 3 Νοεμβρίου 1926 υπογραφή των πρωτοκόλλων και των συμπερασμάτων της τότε Διεθνούς Επιτροπής, ανήκει στην Ελλάδα.

Μια περιοχή για μεγάλα χρονικά διαστήματα του έτους πλημμυρισμένη και με προσδιορισμό αρκετά δυσχερή, είναι επόμενο να χρειάζεται σημαδούρες. Για μια από αυτές λοιπόν, επαναφέρουμε την από 25ετίας πρόταση για ανέγερση, επί της συγκεκριμένης όχθης του Έβρου, ενός υπερυψωμένου παρεκκλησίου με υψίκορμο καμπαναριό, στη μνήμη των Θρακών ηρώων Δοϊτσίδη και Χατζόπουλου από το Διδυμότειχο, που έπεσαν στην Κύπρο κατά την εισβολή του Αττίλα, έτσι ώστε να εμπνέεται η ένστολη Ελλάδα κατά την άσκηση των καθηκόντων της, αλλά και να πιάσει τόπο, στην κυριολεξία της, η τιμή της Εκκλησίας προς τη συγκεκριμένη θυσία.

Η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΤΕΣΤ ΤΟΥ ΔΕΡΕΙΟΥ

Η δεύτερη πολιτική αφορά στην προτεραιότητα των τεστ στον οικισμό του Δερείου. Προληπτικά μη τυχόν και γίνει κανένας καινούργιος Εχίνος. Και μάλιστα σε μια περίοδο της σταδιακής άρσης των περιορισμών στις κινήσεις και την κυκλοφορία των πολιτών. Και σε μια Ελλάδα που θα τρέχει και δεν θα φτάνει.

Τα λέμε αυτά γιατί είναι γνωστή η σχέση της γείτονος με την ομόδοξό της αυτή χερσαία νήσο του Έβρου. Και γιατί όλα αυτά τα χρόνια προξενικά άτομα του οικισμού, όταν δεν κατευθύνουν τις σταυροδοσίες στις κάθε επιπέδου και μορφής πολιτικές εκλογές, εξασφαλίζοντας τη γκριζοσύνη των πριμοδοτούμενων, τότε φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες, λίγο πριν αυτοί πάρουν το δρόμο προς την υπόλοιπη Θράκη και Ελλάδα, μέσα από ορεινούς διαδρόμους ή ακόμη και μέσω γειτονικών πόλεων του Νομού. Τα ζούμε από πολλών ετών και τα βλέπουμε.

Πολύ ολίγον ενδιαφέρει την Τουρκία αν θα επιμολυνθούν οι ατουρκοποίητοι Πομάκοι του Δερείου, όπως άλλωστε συνέβη με την περίπτωση του Εχίνου, ενώ θα αποτελεί Αλαχ-άρεστο έργο, όπως λέμε θεάρεστο, το να συμβεί κάτι ανάλογο με άλλους Εβρίτες και Θρακιώτες. Το με έναν σμπάρο δυο, αν όχι και τρία τρυγόνια, είναι το καλύτερο δυνατό για το γειτονικό κεμαλοφασισμό.

ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Η τρίτη είναι η επίσπευση της αίτησης προσφυγής προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το ΕΔΔΑ, προκειμένου να επιβληθεί η άμεση διακοπή κάθε μορφής ροών. Προσφυγικής, Μεταναστευτικής, Κορωνοϊκής. Μάλιστα να συμπληρωθεί όλο αυτό με ρήτρα προστίμου κάθε φορά που ο Υψηλός Διακινητής διατάσσει νέες ροές. Και φυσικά τα ίδια να ισχύσουν στο Αιγαίο.

Δεν πρέπει να διαφεύγει ότι αυτός ο οποίος καμώνεται τον προστάτη των προσφύγων, είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Προαγωγό και τον Υψηλό Διακινητή που ατιμώρητα επί έτη πολλά προσβάλει όλες τις αρχές του ανθρωπισμού, την ίση μεταχείριση και τα δικαιώματα των προσφύγων, όπως αυτά ορίζονται από τη Συνθήκη της Γενεύης και το χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ένωσης. Και από πάνω, να καθυβρίζει και την Ελλάδα. Στην πρόσφατη τριλογία με τίτλο ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ (βλ. pdf, Β΄ έκδοση) τα αναλύουμε όλα αυτά, νομίζουμε διεξοδικά.

Γι’ αυτό παραμένει σε απόλυτη προτεραιότητα μια, ενώπιον πλέον της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε., πρόταση της Ελλάδας για την κατασκευή hotspots επί του Τουρκικού εδάφους. Από το Παζάρκουλε μέχρι στην Ιωνία. Είναι ο μόνος τρόπος για τη νόμιμη όσο και την ασφαλή μετακίνηση προσφύγων και μεταναστών από την Τουρκία προς την Ευρώπη. Κάτι το οποίο, πέραν της Ύπατης Αρμοστείας, της Europol, και της Frontex, θα εξασφαλίζεται και από τις Ευρωπαϊκές υγειονομικές ομάδες.

Τέλος με αφορμή την έκκληση υψηλόβαθμου τοπικού αυτοδιοικητικού παράγοντα να παράσχουμε συμβουλές για τα του Έβρου, ερχόμαστε με το σημερινό γραπτό να ζητήσουμε την υποστήριξη από τους θεσμικούς Θράκες, αν θελήσουν να σώσουν τις ψυχές τους, να προωθήσουν έμπρακτα τις ιδέες αυτές. Ιδιαίτερα την εξ αυτών τελευταία, να την κάνουν μέρος της ατζέντας κατά τις συνομιλίες τους τόσο με την κυβερνητική, όσο και με την αντιπολιτευτική Αθήνα. Της οποίας οι εκπρόσωποι, αντί να σκέπτονται για τον Έβρο, οι μεν τον επισκέπτονται, οι δε διασκέπτονται.

Φωτογραφία: Δ’ Σώμα Στρατού, Αύγουστος 1997. Από το οδοιπορικό στο Δέλτα του Έβρου, η περιοχή του Αινησίου. Στο βάθος διακρίνεται η ανατολική όχθη του ποταμού και τα περίχωρα της Αίνου.

Ο πρώτος διετέλεσε Βουλευτής Έβρου (1993-2000), ο δε δεύτερος υπήρξε Δήμαρχος Σουφλίου (1994-1998).

Πηγή: Alexandroupoli Online
ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Θ. Καράογλου: “Η Ελλάδα, χώρα-πρότυπο στην αντιμετώπιση του κορωνοϊου”

Δημοσιεύτηκε

στις

“Η Ελλάδα έχει καταγραφεί σε παγκόσμιο επίπεδο ως χώρα πρότυπο στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού” δήλωσε ο Υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας και Θράκης), κ. Θεόδωρος Καράογλου, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο ραδιοφωνικό σταθμό North 98 και τον δημοσιογράφο Βαγγέλη Μωϋσή.

Ο κ. Καράογλου χαρακτήρισε παροδική την ύφεση που θα καταγράψει η ελληνική οικονομία εξαιτίας της πανδημίας την τρέχουσα χρονιά, εκφράζοντας τη σιγουριά ότι το καλοκαίρι του 2021 θα επισκεφθούν την Ελλάδα περισσότεροι από 35 εκατομμύρια τουρίστες. “Ως κλάδος ο τουρισμός προσφέρει αθροιστικά, έμμεσα και άμεσα, περίπου το 35% του ΑΕΠ της πατρίδας μας. Δεδομένου ότι ο τουρισμός καταγράφει κατακόρυφη πτώση σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι προφανές ότι φέτος η χρόνια θα είναι δύσκολη. Του χρόνου, όμως, που ο κορωνοϊός θα αντιμετωπίζεται ιατρικά, φρονώ ότι ο τουρισμός μας θα εκτοξευθεί. Αυτό σημαίνει ότι θα συμπαρασύρει και την οικονομία, η οποία λειτουργεί ως ελατήριο”.

Για το αν η πανδημία ατόνησε το ενδιαφέρον μεγάλων ομίλων του εξωτερικού να επενδύσουν στη Βόρεια Ελλάδα, ο κ. Καράογλου απάντησε οτι “η Θεσσαλονίκη εξακολουθεί να βρίσκεται στο στόχαστρο μεγάλων διεθνών επενδυτών”, φέρνοντας ως παράδειγμα τον κολοσσό της PFIZER, ο οποίος προχωρά στην αξιολόγηση βιογραφικών προκειμένου να στελεχώσει το δυναμικό του στη Θεσσαλονίκη σε συγκεκριμένες ειδικότητες. 

“Είναι σημαντικό ότι η Ελλάδα βγαίνει με ψηλά το κεφάλι από την πανδημία και οι επενδυτές γνωρίζουν ότι η πατρίδα μας έχει μια σοβαρή Κυβέρνηση, φιλική στο επιχειρείν” τόνισε.   

Σχετικά με το μοντέλο λειτουργίας της 85ης ΔΕΘ, ο Υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας και Θράκης) σημείωσε ότι οι πύλες της Έκθεσης θα ανοίξουν κανονικά το Σάββατο 05 Σεπτεμβρίου 2020. “Ο κορωνοϊός δεν θα νικήσει. Η Έκθεση θα γίνει κανονικά. Η μορφή της φετινής διοργάνωσης θα εξαρτηθεί από τη συμμετοχή της Γερμανίας που είναι η τιμώμενη χώρα. Έως τις αρχές Ιουνίου θα έχουμε καταλήξει”. 

Τέλος, σχολιάζοντας αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από τη Βουλή κατά τη συζήτηση του περιβαλλοντικού νομοσχεδίου, ο κ. Καράογλου σημείωσε πως ήταν μια πολιτική απόφαση ενδεικτική της έλλειψης θέσεων της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όπως είπε: “Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστια εσωτερικά προβλήματα τα οποία δεν κρύβονται. Αντιδρούν σπασμωδικά γιατί γνωρίζουν ότι βρίσκονται σε αδιέξοδο θέσεων. Θέλουν να επαναφέρουν τις αντιπολιτευτικές τακτικές που εφάρμοσαν τη διετία 2012-2014, μόνο που αυτήν τη φορά οι Έλληνες δεν θα πέσουν στην ίδια παγίδα”. 

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΑΠΟΨΕΙΣ

T.Ελευθεριάδου: Το περιβαλλοντοκτόνο νομοσχέδιο Χατζηδάκη απειλεί τη φύση της Καβάλας

Δημοσιεύτηκε

στις

Σύσσωμες οι περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας ζητούν άμεσα την απόσυρση του περιβαλλοντοκτόνου νομοσχεδίου του κ. Χατζηδάκη, ο οποίο, όπως ο ίδιος τόνισε, διευκολύνει τις επενδύσεις! Άλλωστε, αυτό είναι το μόνο μέλημα της Κυβέρνησης της ΝΔ: Μεγαλοεπενδύσεις χωρίς κανέναν έλεγχο και με οποιοδήποτε κόστος!

Μάλιστα, είναι τέτοια η αγωνία της ΝΔ για το περιβάλλον της πατρίδας μας που αποφάσισε να φέρει στη Βουλή το νομοσχέδιο που αποδομεί πολλές περιβαλλοντικές πολιτικές και λειτουργίες, εν μέσω κορονοϊού και με το κοινοβούλιο σε υπολειτουργία. Υπενθυμίζεται ότι μέχρι την ημέρα κατάθεσης του νομοσχεδίου (μεσάνυκτα της 24ης Απριλίου), το Κοινοβούλιο εξυπηρετούσε, με περιορισμό συμμετοχής βουλευτών, το νομοθετικό έργο που ήταν άμεσα συνδεδεμένο με την αντιμετώπιση της πανδημίας (μόνο κύρωση ΠΝΠ εκ των υστέρων). Είναι επίσης χαρακτηριστική η διαβούλευση που επικαλείται ο κ. Χατζηδάκης καθώς, απ’ τα συνολικά 130 άρθρα του, «συζητήθηκαν» τα 66! Τα υπόλοιπα προστέθηκαν εκ των υστέρων!

Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου- συστηματική προσπάθεια απορρύθμισης του θεσμικού πλαισίου που διέπει το περιβάλλον. Πρόκειται για ένα οργανωμένο σχέδιο εξυπηρέτησης «οικονομικών συμφερόντων» χωρίς στρατηγική για το περιβάλλον, σύμφωνα με οποίο το περιβάλλον και οι δημόσιες πολιτικές αποτελούν εμπόδιο στα σχέδια των ισχυρών.

Το εν λόγω σχέδιο, επηρεάζει άμεσα και την ΠΕ Καβάλας αλλά και την ευρύτερη περιοχή καθώς:

  • Η θεσμοθέτηση τεσσάρων ζωνών NATURA 2000 ανοίγει τη δυνατότητα βαρέων επενδύσεων, όπως μεταλλευτικές δραστηριότητες! Μάλιστα, απαλλάσσονται της αδειοδότησης και μεταπίπτουν σε απλή γνωστοποίηση μέρος από τις μεταλλουργικές μεταλλευτικές βιομηχανικές διεργασίες!!!

  • Ανοίγει ο δρόμος για δημιουργία τεράστιων ξενοδοχειακών μονάδων σε περιοχές Natura 2000! Κανείς δεν θα ήθελε να σκεφτεί στη Θάσο τη δημιουργία ενός τεράστιου ξενοδοχείου στο πανέμορφο οικοσύστημα του νησιού μας.

  • Υποβάθμιση των περιφερειακών και τοπικών χωροταξικών. Πλέον, μπορεί ο εκάστοτε υπουργός να εγκρίνει, ακυρώσει ή αλλάξει χωροταξικό σχεδιασμό, εξυπηρετώντας, για παράδειγμα, επενδυτή που θέλει να αξιοποιήσει μία τεράστια περιοχή για κατασκευή αιολικού πάρκου!

  • Καταργεί τους αποκεντρωμένους Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (Φ.Δ.Π.Π.) οι οποίοι πλέον εντάσσονται σε έναν κεντρικό φορέα στην Αθήνα, υποχείριο των «ορέξεων» του εκάστοτε Υπουργού Περιβάλλοντος, ενώ υποβαθμίζεται και ο ρόλος τους στην Τοπική Ανάπτυξη και θέτει 400 εργαζόμενους σε εκκρεμότητα και εργασιακή ανασφάλεια, παγώνοντας τον διαγωνισμό ΑΣΕΠ του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, το Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης θα διοικείται και θα λαμβάνονται αποφάσεις γι’ αυτό, από την Αθήνα.

  • Δεν χαρακτηρίζεται ως δάσος η έκταση για την οποία έχει εκδοθεί οικοδομική άδεια η οποία δεν έχει υλοποιηθεί. Δηλαδή, ανεξάρτητα από την μορφή που έχει σήμερα η έκταση δεν χαρακτηρίζεται ως δασική αν είχε εκδοθεί οικοδομική άδεια που δεν υλοποιήθηκε! Σε ένα νομό, όπως της Καβάλας, με πλούσιες δασικές εκτάσεις, γίνεται αντιληπτό ότι εκτός από δέντρα, θα φυτρώσει και τσιμέντο!

Η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη βρίσκεται για μία ακόμα φορά στο στόχαστρο της ΝΔ. Τεράστια βιομηχανικά και αιολικά πάρκα στα νησιά (Θάσος, Σαμοθράκη) και στα βουνά μας, μεταλλευτικές δραστηριότητες εξόρυξης στο Πέραμα, τις Σάπες και αλλού, θηριώδεις ξενοδοχειακές μονάδες στη Θάσο, τη Σαμοθράκη, το Νέστο, με αποφάσεις που θα λαμβάνονται από την Αθήνα είναι το όραμα της ΝΔ.

Θα μας βρουν απέναντι! Δεν θα τους αφήσουμε να καταστρέψουν τον τόπο που ζούμε!

Υ.Γ. Αν οι τοπικοί κυβερνητικοί βουλευτές ψηφίσουν υπέρ του νομοσχεδίου, θα φέρουν την απόλυτη ευθύνη για τις μελλοντικές καταστροφές της φύσης του νομού μας και ιδιαίτερα της Θάσου!

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

.

Menoume Spiti

Monopolio Delivery

Popular posts:

PABTEBOY ME GIATRO

Mladen Group 01

Mladen Group 02

Mladen Group 03

Mladen Group 04

Mladen Group 05

Mladen Group 06

Mladen Group 07

Mladen Group 08

Mladen Group 09

Mladen Group 10

Mladen Group 11

Mladen Group 12

Mladen Group 13

Mladen Group 14

Mladen Group 15

Mladen Group 16

Free Group 01

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠIΣHΣ