Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο “τυπολατρία” στην εφαρμογή του νόμου ακυρώνει την ουσία και διευρύνει το χάσμα Αστυνομίας-Κοινωνίας!!!

Ένα πραγματικά πολύ χρήσιμο άρθρο εντοπίσαμε στο διαδίκτιο, που έχει πολλά να προσφέρει στους αστυνομικούς και γενκότερα στις σχέσεις αστυνομίας με την κοινωνία, όσον αφορά τον τρόπο εφαρμογής των νόμων και ειδικότερα του νόμου κατά του κορωνοϊού.

Θεωρήσαμε πολύ σημαντικό να αναπαράγουμε το συγκεκριμενο άρθρο, αφού ο συντάκτης του, Νικόλαος Αθ. Μπλάνης, Αντιστράτηγος Αστυνομίας ε.α, Επίτιμος Προϊστάμενος του Κλάδου Οργάνωσης και Ανθρώπινου Δυναμικού, που επιπλέον είναι και Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών, προέρχεται από τα “σπλάχνα” της αστυνομίας και έχει ιδιαίτερη αξία για όλους μας.

Διαβάστε αναλυτικά την άποψή του…

1. Δεν σηκώνει «μύγα»  στο… μπλοκάκι της η Αστυνομία σε ό,τι αφορά την απαγόρευση κυκλοφορίας lockdown εξαιτίας του covid-19. Ωστόσο μερικές φορές η αυστηρότητα εξαντλείται στην τυπολατρία και στον φορμαλισμό και όχι στην ουσία. Μερικές φορές δηλαδή τα αρμόδια  όργανα  «διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον». Τέτοια περιστατικά βλέπουν συχνά το φως της δημοσιότητας.  Θα αναφέρουμε μερικά, τα οποία καταρχήν εκλαμβάνουμε ως υποθέσεις εργασίας (case studies), αφού δεν γνωρίζουμε, ότι δεν πρόκειται για fake news. Σύμφωνα με τα Μ.Μ.Ε. λοιπόν… «οργή – αν μη τι άλλο – προκαλεί η είδηση από τη Θεσσαλονίκη, πως βεβαιώθηκε πρόστιμο  σε άστεγο  στα Γιαννιτσά με την αιτιολογία της «μετακίνησης πεζού στερούμενου βεβαίωσης σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή».

2. Σε άλλη περίπτωση, στα social media,  viral έχει γίνει ένα χειρόγραφο σημείωμα για μετακίνηση μίας γυναίκας, η οποία ως χήρα ήθελε να επισκεφθεί το νεκροταφείο με τον κωδικό 6. Οι αστυνομικοί της «έκοψαν» πρόστιμο, διότι δεν προβλέπεται μετακίνηση σε νεκροταφείο.

3. Επίσης πρόστιμο  «έφαγε» την 10-11-2020  ένας 33χρονος υπόδικος, γιατί εντοπίστηκε σε τυχαίο έλεγχο να έχει βγει στο δρόμο, χωρίς να έχει έντυπη ή ηλεκτρονική βεβαίωση μετακίνησης, ενώ είχε νομική υποχρέωση, από ανακριτική πράξη, να μεταβαίνει 3 φορές  ( 1η,10η και 20η του μήνα) στο Αστυν. Τμήμα.  Ο 33χρονος θεωρούσε (σ.σ. που συνιστά  νομική πλάνη) πως, διαθέτοντας την ανακριτική πράξη από την οποία προέκυπτε υποχρέωση  μετάβασης στο Τμήμα, ήταν καλυμμένος.  Ο συνήγορός του  ανέφερε πως πρόκειται για ένα πραγματικό περιστατικό, που μπορεί εύλογα να δημιουργήσει αγανάκτηση στο μέσο πολίτη. Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση παρουσίασης στο Τμήμα, που αποτελεί δικαστική απαίτηση, δεν ήταν αρκετή για να αποφύγει το πρόστιμο, παρά το γεγονός, ότι έφερε τη σχετική ανακριτική διάταξη, που του επέβαλε την μετακίνηση.

4. Το ερώτημα που τίθεται είναι: Πότε γίνεται ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου κατά την άσκηση της αστυνομικής εξουσίας;  Το κρίσιμο ζήτημα είναι απλώς η συμπλήρωση  της δήλωσης-βεβαίωσης (τύπος)  ή ο περιορισμός των μετακινήσεων, του συγχρωτισμού και της μετάδοσης του ιού (ουσία); Πως ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει καν σπίτι, θεωρείται παραβάτης των μέτρων. Η χήρα  αν επικαλούνταν «ατομική σωματική άσκηση» θα ήταν εντάξει; Μήπως προκαλούμε τους πολίτες να  «κατασκευάζουν» δικαιολογίες-λόγους μετακίνησης; Τι παραπάνω θα πρόσφερε το sms ή η βεβαίωση στην περίπτωση του υπόδικου; Είναι δεδομένο πως ο φορμαλισμός καμία φορά μπορεί να οδηγήσει σε παράδοξα αποτελέσματα, με αποτέλεσμα ο πολίτης να νιώθει αδικημένος από τη συμπεριφορά των  οργάνων  του Κράτους και έτσι να διευρύνεται το χάσμα Αστυνομίας-Κοινωνίας. Γι΄αυτό πρέπει να επικρατεί  η λογική και η επιείκεια σε τέτοιου είδους περιπτώσεις.

5. Επιβάλλεται λοιπόν η εφαρμογή των αρχών της επιείκειας και της χρηστής διοίκησης. Η αρχή της επιείκειας αποτελεί ειδική εκδήλωση της αρχής της χρηστής διοίκησης, υπό την έννοια της προστασίας των δικαιωμάτων των διοικούμενων, κυρίως των οικονομικώς πιο αδύναμων. Η αρχή της επιείκειας εφαρμόζεται ιδιαιτέρως όταν η διοίκηση πρόκειται να λάβει επαχθή μέτρα για τον πολίτη.    Η αρχή της χρηστής διοίκησης υποχρεώνει τα διοικητικά όργανα να ασκούν τις αρμοδιότητές τους με βάση το περί δικαίου αίσθημα, με αναλογικότητα και επιείκεια και στο πλαίσιο της αρχής της νομιμότητας. Επιπλέον η ερμηνεία των κανόνων δικαίου πρέπει να διέπεται από τη λογική, να μην  εξαντλείται στο γράμμα του νόμου, αλλά να υπακούει στο πνεύμα του νομοθέτη και στο σκοπό (ratio), που ο κανόνας εξυπηρετεί.

6. Ειδικότερα στις Οργανικές Διατάξεις και Κανονισμούς της Αστυνομίας περιγράφονται πολλές περιπτώσεις, στις οποίες τα Όργανα της Αστυνομίας πρέπει να τηρούν τις αρχές της επιείκειας και αναλογικότητας, όπως κατά τη μη δέσμευση των μεταγομένων  γέρων, ανήλικων, κληρικών, ανάπηρων κ.α.(άρθ.147 του π.δ.141/91), κατά τη μη σύλληψη για ασήμαντο αυτόφωρο πλημμέλημα, όταν απειλείται η πρόκληση σοβαρότερων αξιόποινων πράξεων κ.λ.π. (αρθ.119 επ. του ιδίου π.δ.), κατά την παραβατικότητα ανηλίκων, όπου, για μη χαρακτηριστικές πταισματικές παραβάσεις αυτών, πρέπει αντί της υποβολής μήνυσης να απευθύνονται συστάσεις και νουθεσίες  στους ίδιους και τους οικείους τους (άρθ.97 του ιδίου π.δ.), κατά την προστατευτική φύλαξη αντί της σύλληψης μεθυσμένου επικίνδυνου για τη δημόσια τάξη (άρθρ.110 του ιδίου π.δ.), κατά την εξακρίβωση στοιχείων, που θα αρκούσε για την άσκηση προληπτικής αστυνόμευσης, αντί της σύλληψης και προσαγωγής κ.ο.κ.

7. Το ζήτημα επομένως που προκύπτει είναι, αν τα Όργανα της Αστυνομίας έχουν την «αστυνομική παιδεία» να αντιληφθούν και να εφαρμόσουν τις  ανωτέρω  Αρχές, ιδίως  όσα εξ αυτών δεν έχουν φοιτήσει καν στις Αστυνομικές Σχολές και δεν έχουν διδαχθεί Αστυνομικό κ.λ.π. Δίκαιο, ώστε να μη «διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον»!!!

Νικόλαος Αθ. Μπλάνης
Αντιστράτηγος Αστυνομίας ε.α.
Επίτιμος Προϊστάμενος Κλάδου Οργάνωσης
και Ανθρώπινου Δυναμικού Α.Ε.Α./Υ.Δ.Τ.
Πτυχιούχος Νομικής Σχολής Αθηνών

Continue Reading
Click to comment

Απάντηση

ΑΠΟΨΕΙΣ

Οχυρώνοντας την άμυνα, κατοχυρώνουμε την ειρήνη!

Του Μακάριου Β. Λαζαρίδη
Βουλευτή Π.Ε. Καβάλας Νέας Δημοκρατίας

Δεν πρωτοτυπώ λέγοντας ότι για να εξασφαλίζεις την ειρήνη, πρέπει να κρατάς τα όπλα σου ακονισμένα. Αυτό είναι γνωστό από τον καιρό των Λατίνων, οι οποίοι έλεγαν ότι εάν επιδιώκεις την ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο. Και αυτό που εννοούσαν είναι ότι η επένδυση στην ειρήνη περνά μέσα από την επένδυση στην ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας, προκειμένου ο αντίπαλος να μην μπει καν στη σκέψη ότι μπορεί να σε πλήξει. Είμαι από εκείνους που πιστεύουν ακράδαντα ότι το μεγαλύτερο όπλο της χώρας είναι η εθνική της ομοψυχία. Και η εθνική ομοψυχία δεν είναι στατική έννοια. Είναι δυναμική. Ανανεώνεται και αντικατοπτρίζεται στην αδιαπραγμάτευτη βούληση – αλλά και εντολή – του ελληνικού λαού για ετοιμότητα και αποφασιστικότητα απέναντι σε οποιαδήποτε πρόκληση δέχεται η πατρίδα μας. Και αυτό ακριβώς κάνει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και μάλιστα με τεράστια επιτυχία. Ανταποκρίνεται καίρια και αποτελεσματικά σε όλα τα επίπεδα που συναπαρτίζουν την εθνική μας ασφάλεια. Το υγειονομικό, το οικονομικό, το κοινωνικό, το εθνικό. Και μπορεί εμείς να θέτουμε ως πρώτη μας προτεραιότητα την επίμονη επένδυση στη διπλωματία.

Μια επένδυση που ήδη έχει φέρει καρπούς που δεν είχαν έρθει ποτέ μέχρι σήμερα. Όπως έγινε με τις συμφωνίες για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών και χάραξη αποκλειστικής οικονομικής ζώνης με την Ιταλία και την Αίγυπτο, με την επένδυση στα πολυδιάστατα σχήματα τριμερών και τετραμερών συνεργασιών με Ισραήλ, Κύπρο και Αίγυπτο. Αλλά και με την επικείμενη επανέναρξη των διερευνητικών εντολών με την Τουρκία, το ξεκίνημα των οποίων ελπίζουμε να έχει ουσιαστική συνεισφορά στη βελτίωση των σχέσεών μας και να μην αποτελεί προσχηματική κίνηση από την πλευρά της Τουρκίας. Ωστόσο, οι καιροί είναι πονηροί. Το ζενίθ προκλητικότητας που ζήσαμε, άλλωστε, τον περασμένο Μάρτιο στον Έβρο αλλά και τον Αύγουστο στο Αιγαίο αποτελούν κορυφώσεις μιας επιθετικότητας η οποία συντηρείται καθημερινά τα τελευταία δύο χρόνια. Για τους λόγους αυτούς, στον παραλογισμό των απειλών να απαντάμε με ενδυνάμωση της αποτρεπτικότητας της ισχύος μας. Και νομίζω ότι όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς και σίγουροι, καθώς προχωράμε απρόσκοπτα στην ενδυνάμωση και την αναβάθμιση των όρων άμυνας της χώρας. Αυτό κάναμε και πρόσφατα στη Βουλή των Ελλήνων με την ψήφιση του σχεδίου νόμου για την αγορά 18 γαλλικών μαχητικών Rafale. Μια προσθήκη που έρχεται μετά από την συμφωνία για την αναβάθμιση των F – 16 και τις αμυντικές συμφωνίες με Η.Π.Α. και Ισραήλ και ασφαλώς δεν είναι και η τελευταία.

Μια προσθήκη που παρέχει στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μια σειρά από δυνατότητες: να αλλάξουμε τους όρους απέναντι την αντιμετώπιση εκείνου που εκστομίζει καθημερινά προκλήσεις και απειλές, να αποκτήσουμε ένα στρατηγικά κατάλληλο όπλο κομμένο και ραμμένο στις στρατηγικές ανάγκες της χώρας και τέλος να ανατρέψουμε θετικά για εμάς τις ισορροπίες σε Ανατολική Μεσόγειο, Κύπρο και Μέση Ανατολή. Και όλα αυτά μέσα από συμβάσεις που ολοκληρώθηκαν σε μόλις τέσσερις μήνες, ενώ παράλληλα εξασφαλίζουν και εγγυώνται τη νομιμότητα και τη διαφάνεια που πρέπει να αφορά μία τέτοιας σπουδαιότητας προμήθεια. Και εδώ αξίζουν συγχαρητήρια στο ΓΕΕΘΑ, στο Γ.Ε.Α., στη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων και ιδιαιτέρως στον πολιτικό προϊστάμενο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Νίκο Παναγιωτόπουλο. Για το λόγο αυτό, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του σχεδίου νόμου που είχα την τιμή να εισηγούμαι εκ μέρους της κυβερνητικής πλειοψηφίας, είπα ότι η αγορά των γαλλικών Rafale είναι για την άμυνά μας ότι είναι το εμβόλιο για την πανδημία. Και να κάνω και ένα τελικό σχόλιο.

Η αδιάσειστη αξία της επιλογής των εν λόγω αεροσκαφών δημιούργησε και ένα θετικό προηγούμενο αναφορικά με τους όρους εμπέδωσης της εθνικής ενότητας. Καθώς στην εθνική γραμμή προσχώρησε τελικά και ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος δεν επανέλαβε τη σειρά εσφαλμένων επιλογών, ψηφίζοντας «παρών» στον προϋπολογισμό για τις δαπάνες του Υπουργείου Άμυνας, αλλά και στις προαναφερθείσες αμυντικές συμφωνίες.

Έτσι, η προμήθεια των γαλλικών Rafale πέρα από το γεγονός ότι αναβαθμίζει σημαντικά και θωρακίζει αποτελεσματικά την εθνική άμυνα της χώρας, ταυτόχρονα συμπληρώνει και το τρίπτυχο ισχύος που στηρίζεται στην εθνική ομοψυχία, την αποτρεπτική ισχύ και την διπλωματική κυριαρχία.

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Κορονοϊός | Η πρεμιέρα του εμβολιασμού στην Ελλάδα και οι ενέσεις αισιοδοξίας

Μετά από 10 μήνες υγειονομικής περιπέτειας, μιας πρωτόγνωρης κατάστασης παγκοσμίως στην οποία κλήθηκε να προσαρμοστεί η ελληνική κοινωνία με πολλαπλό κόστος.

Μετά από 10 μήνες συνύπαρξης με τον κορονοϊό, ασφυκτικής πίεσης στα δημόσια νοσοκομεία, τραγικού απολογισμού 4.553 νεκρών,  δύο lockdown και ολικής ανατροπής στην καθημερινότητα όλων των πολιτών, η σημερινή ημέρα αφήνει μία χαραμάδα αισιοδοξίας.

της Γεωργίας Αθ. Σκιτζή

Η έναρξη των εμβολιασμών στη χώρα μας αποτελεί το εφαλτήριο για τη σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να συμβολίσει και ο σημερινός εμβολιασμός του πρωθυπουργού σήμερα στις 14:30 στο Αττικό Νοσοκομείο.

Η κυβέρνηση στέλνει διπλό μήνυμα στην κοινωνία: 1) Το εμβόλιο είναι ασφαλές και αποτελεσματικό 2) Μόνο με το χτίσιμο ενός τείχους ανοσίας θα ανακτήσουμε τις ζωές μας πίσω.

«Η αρχή του τέλους της πανδημίας»

Η εκστρατεία για τον εμβολιασμό του πληθυσμού κατά της Covid-19 αποτελεί την «αρχή του τέλους της πανδημίας» όπως έχει δηλώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της βουλής. Και αυτό γιατί, η απειλή του κορονοϊού  θα καραδοκεί έως ότου εμβολιαστεί τουλάχιστον το 70% του πληθυσμού με δύο δόσεις. Μέχρι τότε θα φοράμε μάσκα. Θα φοράμε μάσκα πριν το εμβόλιο. Θα φοράμε μάσκα και μετά το εμβόλιο.

Εξηγώντας την τεχνολογία mRNA του εμβολίου των Pfizer-BioNTech, ο καθηγητής Λοιμωξιολογίας, Νίκος Σύψας είπε χαρακτηριστικά: “Είναι ένα τόσο δα μικρό μόριο το οποίο μπαίνει στο σώμα μας, δίνει το μήνυμα να φτιάξουμε από την πρωτεΐνη του κορονοϊού αντισώματα και αμέσως μετά αυτοκαταστρέφεται και αυτοδιαλύεται” και πρόσθεσε:  “είναι ό,τι πιο ασφαλές έχει φτιάξει η τεχνολογία μας. Οι κλινικές μελέτες και η εμπειρία που έχουμε μέχρι σήμερα από μερικά εκατομμύρια εμβολιασμούς στον κόσμο δείχνουν την απόλυτη ασφάλειά του”.

Οι επόμενες κινήσεις Μητσοτάκη

Με κεντρική στόχευση να εξελιχθεί ομαλά η επιχείρηση «Ελευθερία» και να πειστεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού, ο πρωθυπουργός και οι στενοί του συνεργάτες εργάζονται σε ένα παράλληλο πρόγραμμα, προκειμένου να δοθεί οριστικό τέλος στην υγειονομική μάχη που βρίσκεται σε εξέλιξη και να επανέλθει σε ομαλούς ρυθμούς η ζωή μας. Πρόκειται για μία δύσκολη εξίσωση με πολλές μεταβλητές, δεδομένου ότι προέχει η προάσπιση της δημόσιας υγείας αλλά και η «σωτηρία» της οικονομίας.  Στο πλαίσιο αυτό, τέσσερις είναι οι παράγοντες που θα καθορίσουν τις επόμενες κινήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη. Α) η μείωση των ημερήσιων κρουσμάτων, β) η αποσυμπίεση των νοσοκομείων γ) η πτώση του αριθμού των διασωληνωμένων και δ) η εξέλιξη των εμβολιασμών.  Το Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζει καλά ότι πρέπει να αξιοποιηθεί όλος αυτός το πολιτικός χρόνος σχεδιάζοντας την επόμενη ημέρα, γιατί όταν περάσει ο εφιάλτης του κορονοϊού η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με σωρεία προβλημάτων, που σχετίζονται με την πραγματική οικονομία.

Ο κορονοϊός «κατάπιε» το κυβερνητικό πρόγραμμα – Οι νέες στοχεύσεις

Η υγειονομική κρίση που κλήθηκε να διαχειριστεί ο πρωθυπουργός έξι μόλις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ανέτρεψε τον κυβερνητικό του προγραμματισμό. Η λέξη – κλειδί είναι οι μεταρρυθμίσεις.  Αθήνα και Βρυξέλλες βρίσκονται σε καθημερινή επαφή για την μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης. Το ζητούμενο είναι να αποσαφηνιστεί ποια έργα θα χρηματοδοτήσουν τα 16,4 δισ. Ευρώ των επιδοτήσεων αλλά και τα 12,7 δισ. των δανείων του Ταμείου. Στην κατεύθυνση αυτή η ελληνική πλευρά προετοιμάζει το πακέτο έργων που θα επιτρέψει το «ξεκλείδωμα» των κονδυλίων και περιλαμβάνει: το πρόγραμμα “εξοικονομώ-αυτονομώ”, που θα επαναληφθεί τους πρώτους μήνες του 2021 με μεγαλύτερο προϋπολογισμό, το γιγαντιαίο πρόγραμμα αναδάσωσης των 500.000 στρεμμάτων σε υποβαθμισμένες περιοχές, την ψηφιοποίηση υγείας, παιδείας, δικαιοσύνης, τα δίκτυα 5G και την απολιγνιτοποίηση της Δυτικής Μακεδονίας.

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Χτίζουμε το μέλλον βήμα-βήμα

Η πολυσυζητημένη μεταβολή του παραγωγικού προτύπου της οικονομίας δεν είναι μια κατάσταση που θα πέσει από τον ουρανό. Ούτε θα την προκαλέσει ο κορωνοϊός από μόνος του. Το μέλλον θα πρέπει να χτιστεί βήμα-βήμα. Η COVID-19 μπορεί να επιταχύνει την έλευση ορισμένων μεταβολών (τεχνολογία), μπορεί να προκαλέσει παραγωγικές καταστροφές, κλείνοντας επιχειρήσεις, να δημιουργεί νέες ευκαιρίες, αλλά οι πραγματικές δυνάμεις για τη μεταβολή του παραγωγικού προτύπου θα έρθουν από τρεις, κυρίως, πηγές: Από τον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος θα αναπτύξει νέες επενδυτικές δραστηριότητες, από τον δημόσιο τομέα, που θα αναπτύξει δραστηριότητες βελτίωσης των υποδομών λειτουργίας της οικονομίας και της κοινωνίας, και από τις μεταβολές στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας, με κύριο στόχο τη βελτίωση της συνολικής παραγωγικότητας στην οικονομία σε ένα περιβάλλον κοινωνικής συνοχής.

Δεν πρόκειται οι μεταβολές να είναι ραγδαίες και θεαματικές. Ούτε θα γίνουμε ξαφνικά χώρα της καινοτομίας, ούτε η βιομηχανική μας δομή θα ισχυροποιηθεί ξαφνικά! Λίγο-πολύ, η βασική δομή της οικονομίας το 2025 θα είναι όπως σήμερα. Ομως, αντιλαμβανόμαστε ότι ο γεωργικός τομέας, οι μεταφορές και οι αποθηκεύσεις θα έχουν μια ελαφρά μικρότερη συμμετοχή, ενώ η βιομηχανία, ο τουρισμός, οι επικοινωνίες, οι κατασκευές και η διαχείριση ακινήτων μια μεγαλύτερη συμμετοχή! Αυτές οι αλλαγές θα συμβαίνουν παράγοντας περισσότερο προϊόν στην οικονομία, με μεγαλύτερη απασχόληση, με εργατικό δυναμικό που θα έχει νέες δεξιότητες.

Αυτό που θα αλλάξει, όμως, θα είναι η ποιότητα των επενδυτικών πρωτοβουλιών που θα αναλαμβάνονται μέσα στην παραγωγική δομή, αφού οι επιχειρηματικές ευκαιρίες στην οικονομία θα έχουν διαφορετικό χαρακτήρα. Το τρίπτυχο που θα τις καθορίσει θα είναι ο ψηφιακός μετασχηματισμός, η φιλικότητα στο περιβάλλον και η προβολή του πολιτιστικού και πολιτισμικού πλούτου μας, οριοθετώντας μια μετατόπιση στον τουριστικό τομέα από τον ήλιο και τη θάλασσα προς την ιστορία και τον πολιτισμό. Ετσι, η ελληνική οικονομία δεν θα αποβάλει εύκολα το χαρακτηριστικό της στήριξης στους γνωστούς κλάδους στους οποίους και σήμερα στηρίζεται, με το συνακόλουθο αποτέλεσμα της αύξησης του συστηματικού κινδύνου, όμως η νέα επιχειρηματικότητα θα πρέπει να έχει χαρακτηριστικά ανθεκτικότητας. Ως παράδειγμα, τουριστική επιχείρηση θα μπορούσε να έχει και ένα διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο δραστηριοτήτων (παραγωγή ενέργειας, παραγωγή οικολογικών προϊόντων, διαδικτυακές επικοινωνίες, όχι μεταφορές κ.λπ.).

Η πανδημία φαίνεται να παίζει τον ρόλο της. Οπως μου έλεγε και ένας υψηλά ιστάμενος χειριστής δημόσιων θεμάτων, κανείς δεν περίμενε ότι ο κορωνοϊός θα επιδρούσε τόσο θετικά στην ψηφιοποίηση της δημόσιας λειτουργίας, αλλά και στη βελτίωση της σχέσης του πολίτη με το Δημόσιο. Στο Ελληνικό Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, το 38% των επιδοτήσεων (6,2 δισ. ευρώ) είναι για την πράσινη μετάβαση, το 13% για την ψηφιακή μετάβαση (2,1 δισ. ευρώ), που μετατρέπεται τελικά σε 20%, γιατί ψηφιακά έργα υπάρχουν σε όλους τους πυλώνες δράσης, το 25% (4,1 δισ. ευρώ) θα ενισχύσει την απασχόληση, τις δεξιότητες και την κοινωνική συνοχή και το 24% (4 δισ. ευρώ) τις ιδιωτικές επενδύσεις. Τα ποσά αυτά θα μοχλευθούν με δανειακούς πόρους (12,6 δισ. ευρώ) σε μια αναλογία 60/40, κάτι που θα επιτρέψει να προσεγγίσουμε -μαζί με πρόσθετες δράσεις που σχετίζονται με την απολιγνιτοποίηση, τον αγροτικό τομέα κ.λπ., τα γνωστά 32 δισ. ευρώ.

Προς αυτή την κατεύθυνση έχει ήδη δημιουργηθεί ένα αρκετά νέο θεσμικό πλαίσιο, όπως διαμορφώνεται από το πολεοδομικό και χωροταξικό νομοσχέδιο, που έχει τολμηρές και μερικές φορές μη δημοφιλείς πολιτικά καινοτομίες και θεσμικές ψηφιακές πρωτοβουλίες, όπως είναι οι ψηφιακές εξυπηρετήσεις (συνταγογραφήσεις, πιστοποιητικά κ.λπ.), η Εθνική Στρατηγική Κυβερνοασφάλειας και το νομοσχέδιο για τον μετασχηματισμό του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων σε Οργανισμό Ανάπτυξης και Διαχείρισης Πολιτιστικών Πόρων με σημαντικές πρωτοβουλίες και ευχέρειες.

Ομως, το νέο αυτό πλαίσιο απαιτεί μια δημόσια διοίκηση που θα χαρακτηρίζεται από προσωπικό το οποίο θα μπορεί να παράγει λύσεις και καινοτομίες για την εξυπηρέτηση των πολιτών, που θα οδηγούν στη μεγαλύτερη συμμετοχή τους στην οργάνωση και στην επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας, στην αξιοποίηση για το δημόσιο συμφέρον υπηρεσιών του ιδιωτικού τομέα, που σε ορισμένους τομείς (όπως ο οικιστικός) έχει ήδη υπεισέλθει στη ζωή μας αρκετά αθόρυβα. Προφανώς, ο νέος αυτός δημόσιος τομέας απαιτεί στελέχη τα οποία θα επιλέγονται αξιοκρατικά, περισσότερο με βάση τα προσόντα τους, τις γνώσεις τους και τις δεξιότητές τους και λιγότερο με βάση τα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Το νέο πλαίσιο λειτουργίας του ΑΣΕΠ έχει αρκετά παρόμοια στοιχεία.

Οι παραπάνω μείζονες μεσομακροπρόθεσμες μεταβολές επισυμβαίνουν τη θετική στιγμή κατά την οποία η Ευρώπη φαίνεται να καταλήγει (με την Ουγγαρία και την Πολωνία) στην ενεργοποίηση πακέτου της αντιμετώπισης της πανδημίας (750 δισ.) και στην επέκταση της βοήθειας από την ΕΚΤ, αφήνοντας στην αβεβαιότητα προς το παρόν μόνο το Brexit.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η διεύρυνση της εμπιστοσύνης του πολίτη προς το θεσμικό πλαίσιο στο οποίο ζει, που αποτελεί βασικό όρο για την απελευθέρωση της δημιουργικότητάς του για την αλλαγή του παραδείγματος στη ζωή μας!

γράφει ο Παναγιώτης Ε. Πετράκης**Καθηγητής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Continue Reading

Κατοικία

Καιρος

newsletter



Αρέσει σε %d bloggers: