Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο δικός μου Παύλος…. Ευλαβικός αποχαιρετισμός!

*Γράφει ο Σωτήρης Τζούμας

Είμαι από χθες το πρωί συντετριμμένος!Ο αιφνίδιος θάνατος του Μητροπολίτου Δράμας Παύλου με έχει αρρωστήσει! Πως είναι δυνατόν να μιλάω μαζί του στις 6 το απόγευμα και σε δύο  ώρες να είναι στην κλίνη του νοσοκομείου Βέροιας; Και πως γίνεται  σε δέκα ώρες να φεύγει σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης  από αυτό τον ψεύτικο και υποκριτικό κόσμο μας;
Έφυγε λέει από έμφραγμα του μυοκαρδίου!
Ποιος;  Ο ανθρωπος που δεν είχε ποτέ προβλήματα καρδιάς και είχε αντοχές στο περπάτημα και στην ταλαιπωρία λες και ήταν αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων. Δύο Ιεράρχες θαυμάζω στην ταχύτητα και στην αντοχή στο περπάτημα: ο ένας είναι ο Πατριάρχης μας ο Βαρθολομαίος που παρά τα έτη που κουβαλά βαδίζει με νεανικό σφρίγος! Και ο άλλος ήταν ο Παύλος! Δεν υπήρχε κούραση γιαυτόν!
Θέλω να γράψω πολλά για τον ξεχωριστό και αγαπημένο μου Παύλο! Ο,τι θυμάμαι, ο,τι έζησα μαζί του από τότε που τον γνώρισα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια που είχαμε συνδεθεί!
Κάθε μέρα θα γράφω και θα σας γνωρίζω άγνωστες πτυχές της ποιμαντορίας του αλλά και θα σας θυμίζω γεγονότα που έζησα κοντά του και έχουν ανεξίτηλα αποτυπωθεί  στο μυαλό μου και στη σκέψη μου!
Ο Παύλος ήταν από μόνος του ένα μεγάλο κεφάλαιο της Εκκλησίας μας. Μια εξέχουσα εκκλησιστική φυσιογνωμία!
Και φάνηκε η διαφορετικότητα αλλά και η λαμπρότητα που τον διέκρινε από τα χρόνια που ήταν καθηγούμενος στην Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά, του όρους Βερμίου, στην Βέροια.
Συνδύαζε κατά τρόπο μοναδικό μία τραχύτητα  που μερικές φορές τον έκανε απόμακρο. Αλλά και μια μεγαλοκαρδία  και μια μπέσα απαράμιλλη που τον έκανε δακτυλοδεικτούμενο, γιατί ήταν πάντα ο  ένας και μοναδικός! Λυπούμαι που θα το πω έτσι ωμά και απροκάλυπτα αλλά άλλος όμοιος του μέσα στην Ιεραρχία δεν υπάρχει!
Το θυμάμαι σαν τώρα. Ήταν 9 Οκτωβρίου του 2005 όταν ο Άγιος Καθηγούμενος της Παναγίας Σουμελά π. Παύλος Αποστολίδης, στεκόταν ενώπιον του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου και πλειάδος Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος και περιέγραφε κατά τον χειροτονητήριο λόγο του, την συνάντησή του για πρώτη φορά  με τον Αρχιεπίσκοπο όταν ήταν Μητροπολίτης Δημητριάδος: «Μικρός ήμην εν τοις αδελφοίς μου» και υπηρετούσα την Παναγία την Σουμελιώτισσα…
Και λίγο αργότερα έδινε τους αρχιερατικούς του όρκους ότι θα παραμείνει: «φύλαξ άγρυπνος των βωμών της Εκκλησίας και των εστιών του Έθνους, έτοιμος την ψυχήν μου θύσαι υπέρ αυτών, ότι ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων»…
Για να του ανταπαντήσει συγκινημένος ο αείμνηστος Χριστόδουλος ότι η προσλαλιά του είχε δύο βασικούς άξονες: τον Χριστό και την Ελλάδα, εξαίροντας την πηγαία ευσέβεια του Παύλου και τις εθνικές του ευαισθησίες.
Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς του είπε. Έχεις μέσα σου Χριστό και Ελλάδα και γιαυτό σε διάλεξα εξ αρχής να γίνεις συνοδοιπόρος μου! Τέτοιους Αρχιερείς χρειάζεται η Εκκλησία μας.
Και ο Παύλος έβγαλε ασπροπρόσωπο τον Χριστόδουλο. Πιστός στους όρκους  που έδωσε κατά την εις επίσκοπο χειροτονία του, πριν από 17 ολόκληρα χρόνια ενώπιον του Μεγάλου Πρωθιεράρχου Χριστοδούλου. Όντως τον είχε ξεχωρίσει και μεθόδευε από το 1998 την προαγωγή του αλλά μόλις το 2005 τα κατάφερε.
Αν ο Παύλος ήταν Μητροπολίτης νωρίτερα μπορεί και να μη ζούσαμε την κρίση στις σχέσεις Αθηνών- Φαναρίου με τα γνωστά ευτράπελα που πόνεσαν και τις δύο Εκκλησίες. Ο Παύλος και ως Αρχιμανδρίτης- Καθηγούμενος της Σουμελά προσπάθησε με δίκη του πρωτοβουλία να κατευνάσει τα πνεύματα  αλλά η φωνή του δεν εισακούστηκε τότε!
Ο Παύλος υπήρξε ένας γνήσιος και φλογερός Ιεράρχης που σεβάστηκε στο έπακρο τα ιερά μας θέσμια και τις παραδόσεις του Γένους.
Ήταν ένας λεοντόκαρδος Ιεράρχης.
Και  έκανε την διαφορά. Χωρίς να προκαλεί. Φύσει ντόμπρος και ευθύς χαρακτήρας, ενεργούσε φυσικά και αφτιασίδωτα. Ήξερε να ομιλεί την γλώσσα της αλήθειας και να την υπερασπίζεται με θάρρος και παρρησία, χωρίς να κάνει… κυβιστήσεις.
Το «έστω δε ο λόγος ημών  ναι,ναι ή ου,ου» υπήρξε για τον Παύλο στάση ζωής! Και το εφάρμοσε μέχρι το τέλος του!
Αγαπητός σε όλους και ιδιαίτερα στους νέους.Έγραψε ιστορία στη Δράμα και αφήνει πίσω του έργο λαμπρό! Ο λαός του Θεού τον λάτρεψε και οι ολίγοι εχθροί του «ἐξέλιπον ὡσεὶ καπνὸς».Τον Σεπτέμβριο ετοίμαζε να εγκαινιάσει δύο σπουδαία έργα που θα μείνουν για πάντα στη Δράμα για να θυμίζουν τον μεγάλο οραματιστή Παύλο!
Από εποχής Χριστοδούλου είχαμε να δούμε σε δημόσιους χώρους να τρέχουν να πάρουν την ευχή του επισκόπου όπου πήγαινε! Και αυτό το έζησα στη Δράμα οσάκις είχα την τιμή να τον επισκεφτώ και να ζήσω από κοντά μαζί με την σπουδαία μητέρα του ήταν κυρία Ελπίδα, που ο Θεός της επεφύλαξε αυτό τον δυσβάστακτο Σταυρό: να κηδεύει σαν την Παναγία μας τον λατρεμένο της υιό! Και η ευγενική αδελφή του Δήμητρα με τα εξαίρετα δύο αγόρια της που λάτρευαν τον θείο τους και αυτός ήταν πάντα υπερήφανος για το ήθος τους και τις αρχές τους! Όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι χάνουν τον Παύλο! Και μαζί τους « και ημείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι».
Ο Παύλος  ήταν αυθεντικός, γι’ αυτό και ξεχωριστός και  αγαπητός! Αυτό που σου έλεγε ήταν γιαυτόν νόμος που τον τηρούσε μέχρις τελικής πτώσεως!
Υπήρξε ένας βιγλάτορας Επίσκοπος της ακριτικής μακεδονικής γης, με φόβο Θεού και αγάπη στην Πατρίδα. Η άδολη καρδιά του λάτρεψε τον Χριστό και σκιρτούσε για τον Πόντο, τις αλησμόνητες Πατρίδες, την Μακεδονία, την Ελλάδα ολόκληρη.
Αυτή η καρδιά που τον πρόδωσε μόλις στα 59 του χρόνια… Και η φωνή του εσίγησε. Τα όνειρα και οι οραματισμοί του έμειναν ανεκπλήρωτοι.
Η πένα του δεν θα γράψει πια λυρικά, στοχαστικά, διεισδυτικά για να αφυπνίσει, να αναβαπτίσει, να προβληματίσει. Ο άγγελος της Εκκλησίας της Δράμας φτερούγισε για την αιωνιότητα. Δεν θα σαλπίσει πια τις σάλπιγγές του, «τις βροντερές του καμπάνες που δονούσε σύγκορμη την χώρα πέρα ως πέρα», για να μας ανοίξει τους ορίζοντες και ν’ αναλογιστούμε ποιά πνευματική παρακαταθήκη μας εμπιστεύθηκαν οι προπάτορές μας, τίνος Θεού παιδιά είμαστε, σε ποιό Γένος και σε ποια φυλή ανήκουμε.
«Ποίος χωρισμός, ω αδελφοί… ποίος θρήνος»!… «Δεύτε ουν ασπάσασθε τον προ μικρού μεθ’ ημών», τον πεφιλημένο Ιεράρχη, Μητροπολίτη Δράμας κυρό Παύλο, ο οποίος είχε εναποθέσει τα πάντα στον «εκ Μαρίας», «των Εθνών ελπίδα», όπως έγραψε κάποια εορτή του Ευαγγελισμού, τον λατρευτό του Ιησού Χριστό!
Καλή αντάμωση στην αιωνιότητα! Χριστός Ανέστη, σεβαστέ μου Δεσπότη!Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ!
exapsalmos.gr

Click to comment

Απάντηση

ΑΠΟΨΕΙΣ

12 ερωτήσεις και απαντήσεις για την Ακτή Καλαμίτσας

*Του Κωστή Σιμιτσή

1. Δεν εξαντλήθηκε το θέμα;

Δυστυχώς όχι. Ακούγονται τερατολογίες, που ξεπερνούν κατά πολύ τα συνήθως ακραία όρια του αντιπολιτευτικού λόγου στην πόλη μας. Εφόσον το θέμα ανάγεται ιστορικά και στην εποχή της δικής μου θητείας ως δημάρχου Καβάλας, οφείλω να μοιραστώ με τους δημότες όσα γνωρίζω για αυτό.

2. Ποιος έχτισε τις κτιριακές εγκαταστάσεις στην ακτή Καλαμίτσας;

Ο ιδιοκτήτης φυσικά, γύρω στο 1970. Ήταν ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (ΕΟΤ) και τα κτίρια αντανακλούν το όραμα της τουριστικής ανάπτυξης που είχε η χώρα μας την εποχή εκείνη. Ούτε ο τότε δήμαρχος Ε. Ευαγγελίου ούτε όσοι τον διαδέχτηκαν ισχυρίστηκαν ποτέ πως οι εγκαταστάσεις χτίστηκαν σε δημοτικό ακίνητο.

3. Πώς έγινε ιδιοκτήτης ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού;

Αρχικά το ακίνητο ανήκε στο Ελληνικό Δημόσιο. Με τα ΝΔ 180/1946 και 4109/1960 η διαχείριση όλων των τουριστικών ακινήτων του Δημοσίου είχε ανατεθεί στον ΕΟΤ. Με το ΒΔ 677/1969 η παραλία Καλαμίτσας χαρακτηρίστηκε Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα, οπότε η διαχείρισή της ανατέθηκε στον ΕΟΤ με την ΚΥΑ 88920/1969 (Υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών). Τέλος, με τη ρητή διάταξη του άρθ. 22 §2 του Ν. 2819/2000 όλα τα Τουριστικά Δημόσια Κτήματα, άρα και η Καλαμίτσα, «εκτός από τον αιγιαλό» παραχωρήθηκαν κατά πλήρη κυριότητα στον ΕΟΤ.

4. Και η ΕΤΑΔ ΑΕ πού εμπλέκεται;

Η «Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου ΑΕ» ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, έχει όλα τα προνόμια του Δημοσίου και λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Δυνάμει του άρθ. 196 § 4 του Ν. 4389/2016 απέκτησε την κυριότητα όλων των ακινήτων του ΕΟΤ (μέχρι τότε είχε μόνο τη διαχείρισή τους, σύμφωνα με τον Ν. 2636/1998). Γιαυτό και όλες οι διαπραγματεύσεις των δημάρχων αυτής της περιόδου, της κ.Τσανάκα και του κ. Μουριάδη, γίνονται με την ΕΤΑΔ. Για αυτό και στηνκτηματολογική διαφορά με τον Δήμο Καβάλας ενάγουσα είναι η ΕΤΑΔ.

5. Για ποια κτηματολογική διαφορά μιλάμε;

Το Κτηματολογικό Γραφείο της Καβάλας άρχισε να λειτουργεί το 2005. Η δημοτική αρχή εκείνης της εποχής δήλωσε την Καλαμίτσα ως δημοτικό ακίνητο χωρίς ποτέ να ενημερώσει για την πρωτοβουλία αυτή. Πρόκειται για εσφαλμένη εγγραφή, σκόπιμη ή κατά λάθος. Όμως δεν είναι η μοναδική. Ούτε είναι παράξενη. Χιλιάδες υποθέσεις που αφορούν λάθη στο Κτηματολόγιο δικάζονται σε όλη τη χώρα. Είναι τόσο πολλές, ώστε η κυβέρνηση εισήγαγε τον θεσμό του Κτηματολογικού Διαμεσολαβητή για να περιοριστεί η υπερφόρτωση των δικαστηρίων με παρόμοιες αγωγές. Συνεπώς το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΤΑΔ, σύμφωνα με το άρθ. 196 § 8 του Ν. 4389/2016, ήταν υποχρεωμένο να ασκήσει αγωγή εναντίον του Δήμου για να διαφυλάξει τα συμφέροντα του Δημοσίου.

6. Ποια ήταν η έκβαση της δίκης για την Καλαμίτσα;

Η αγωγή δικάστηκε και το αποτέλεσμά της ήταν αυτονόητο: αναγνωρίστηκε πως η κυριότητα ανήκει στην εταιρία του Δημοσίου και όχι στον Δήμο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας 48/2021). Ο Δήμος δεν είχε και δεν μπορούσε να έχει κάποιο επιχείρημα ότι τάχα απέκτησε την κυριότητα με άλλους τρόπους. Υπό αυτή την έννοια, αν ο Δήμος ασκήσει έφεση, απλώς θα επιβαρυνθεί με πρόσθετα δικαστικά έξοδα ενώ δεν θα μπορεί να διενεργήσει οποιαδήποτε ανάπλαση και ανάδειξη της ακτής για περισσότερα από δύο χρόνια. Κινδυνεύει και με πρόστιμο από το δικαστήριο, λόγω άσκησης προφανώς αβάσιμου ένδικου μέσου (άρθ. 205 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

7. Κάτι ειπώθηκε για «χρησικτησία».

Όσοι μίλησαν για χρησικτησία μάλλον πρέπει να ξαναδιαβάσουν νομικά. Η χρησικτησία δεν επιτρέπεται σε βάρος ακινήτων του Δημοσίου. Υπάρχει βέβαια η εξαίρεση του άρθ. 4 του Ν. 3127/2003, όμως αυτή επιτρέπει τη χρησικτησία υπό ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις. Εν προκειμένω, θα έπρεπε στο επίδικο ακίνητο, που έχει έκταση περίπου 13 στρέμματα, «να υφίσταται κατά την 31.12.2002 κτίσμα που καλύπτει ποσοστό τουλάχιστον τριάντα τοις εκατό (30%) του ισχύοντος συντελεστή δόμησης στην περιοχή». Τα ισόγεια κτίσματα της ακτής δεν καλύπτουν αυτό το ποσοστό.

8. Ναι, αλλά ο Δήμος Καβάλας κατείχε για πολλά χρόνια την ακτή.

Κατείχε λόγω παραχώρησης κατά χρήση από το Δημόσιο. Δεν κατείχε «διανοία κυρίου», όπως απαιτεί ο Αστικός Κώδικας για τη θεμελίωση της χρησικτησίας. Την παραχώρηση είχε ζητήσει από τον ΕΟΤ το Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας με την ομόφωνη απόφαση 260/1985, όπου αναφέρεται πως οι τότε σύμβουλοι αποδέχθηκαν το αποτέλεσμα των προφορικών συνεννοήσεων του δημάρχου Ε. Αθανασιάδη με τη διοίκηση του ΕΟΤ. Το αίτημα έγινε δεκτό πρώτα με την ΚΥΑ 533074/1985 (Υπουργών Οικονομίας, Οικονομικών, Εσωτερικών) και στη συνέχεια με την απόφαση 535504/1985 του ΓΓ του ΕΟΤ, «με σκοπό την καλύτερη αξιοποίηση της ακτής». Η παραχώρηση ίσχυσε για 30 έτη και έληξε τον Οκτώβρη του 2015.

9. Άρα εξαρχής ο Δήμος Καβάλας αναγνώρισε την κυριότητα του Δημοσίου και του ΕΟΤ.

Όχι μόνον εξαρχής αλλά και αργότερα, με ενέργειες που διερμήνευαν τη θέληση των Καβαλιωτών για παράταση της παραχώρησης. Έτσι, με τα έγγραφα 11032/2013, που υπέγραψα εγώ ως δήμαρχος, και 14584/2013, που υπέγραψε ο τότε αντιδήμαρχος Θ. Μουριάδης, ενημερώσαμε την ΕΤΑΔ, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του ΕΟΤ, σχετικά με την προτεινόμενη νέα χάραξη του αιγιαλού για τις δικές της ενέργειες. Με το έγγραφο 24882/23.10.2014 ο τότε αντιδήμαρχος Φ. Φιλιππίδης με εντολή της δημάρχου κ. Τσανάκα ενημέρωσε εκ νέου την ΕΤΑΔ και υπέβαλε αίτημα παράτασης της παραχώρησης. Με το έγγραφο 28778/1.9.2015 η δήμαρχος κ. Τσανάκα επανέλαβε το αίτημα για την παράταση της παραχώρησης. Τέλος, το Δημοτικό Συμβούλιο υιοθέτησε την εισήγηση της κ. Τσανάκα με τη σχεδόν παμψηφεί απόφαση 261/2016 για την παραχώρηση. Υπερθεμάτισαν οι κ.κ. Βέρρος και Παπαδόπουλος λέγοντας «καλή η λαϊκή πλαζ, ναι στην παραχώρηση κλπ» και μειοψήφησε ο κ. Ποτόλιας. Άρα δεν υφίσταται θέμα νομής «διανοία κυρίου».

10. Καλά λοιπόν. Έκανε αγωγή η ΕΤΑΔ, κέρδισε τη δίκη αλλά το  δικαστήριο αναγνώρισε τον ΕΟΤ ως ιδιοκτήτη. Τι μπέρδεμα! Μα πόσο άχρηστοι είναι όλοι αυτοί οι νομικοί…

Όλοι οι νομικοί στη συγκεκριμένη δίκη, δικαστές και δικηγόροι, έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους. Αντικείμενο της δίκης ήταν ποιος είχε δικαίωμα να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης το 2005, όταν ξεκίνησε η λειτουργία του Κτηματολογικού Γραφείου της Καβάλας. Άρα σωστά διατάχθηκε η εγγραφή του ΕΟΤ στο Κτηματολόγιο, αφού αυτός ήταν ιδιοκτήτης το 2005. Η ΕΤΑΔ θα εγγραφεί στη συνέχεια αυτοδίκαια λόγω της διαδοχής εκ του νόμου, με χρόνο εγγραφής το 2016.

11. Η νέα χάραξη του αιγιαλού για ποιο λόγο έγινε τελικά; Μήπως ήταν πιο συμφέρον για τον Δήμο Καβάλας να παραμείνει η παλιά γραμμή του αιγιαλού;

Ενώ για το ζήτημα αυτό δόθηκαν πριν από καιρό οι δέουσες απαντήσεις, επανήλθε λόγω του ιδιοκτησιακού της Καλαμίτσας αλλά με διαστροφικό τρόπο.

Ας το ξαναδούμε λοιπόν. Η παλιά γραμμή του αιγιαλού είχε δύο σφάλματα:

έφτανε μέχρι τη βόρεια πλευρά του δρόμου σχεδόν σε όλο το μήκος του και δεν έπαιρνε υπόψη την ύπαρξη του λιμενίσκου στο ξενοδοχείο Lucy. Συνεπώς όλα τα κτίρια και οι εγκαταστάσεις της ακτής ήταν αυθαίρετα και παράνομα. Όχι μονάχα δεν μπορούσαν να νομιμοποιηθούν αλλά έπρεπε κιόλας να κατεδαφιστούν, όπως συνέβη με το κτίριο του «Αχιλλέα» στο Περιγιάλι. Με την καινούργια χάραξη σώθηκαν τα κτίρια και παρέμεινε ζωντανή η ελπίδα της αξιοποίησης της ακτής και της τουριστικής ανάπτυξης με ποιότητα και προς όφελος των Καβαλιωτών.

12. Τελικά γιατί αυτός ο μεγάλος πόνος;

Ο Θόδωρος Μουριάδης σήμερα, η Δήμητρα Τσανάκα πριν από αυτόν και όλοι εμείς οι παλιότεροι γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο αγαπητή είναι αυτή η παραλία σε όλους τους Καβαλιώτες. Η αξιοποίησή της είναι αυτονόητη για τους περισσότερους από εμάς. Κάποιοι, πολύ λίγοι ευτυχώς, δεν επιθυμούν αυτή την εξέλιξη. Οι λόγοι είναι προφανείς!

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Καβάλα | Διαμαρτύρονται (και με το δίκιο τους) οι κάτοικοι στο Παληό!

Πριν καν καλά καλά πούμε “καλό καλοκαίρι” άρχισαν τα όργανα στο Παληό.

Και για όσους δεν έχουν εικόνα στο τι ακριβώς αναφέρομαι πάρτε μία “γεύση” από το χθεσινό περιστατικό εδώ

Τα συγκεκριμένα περιστατικά πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν. Οι κάτοικοι είναι εμφανώς δυσαρεστημένοι καθώς κάθε καλοκαίρι βλέπουν να συμβαίνει το ίδιο ακριβώς πράγμα, οι ίδιοι να είναι “θεατές” σε καθημερινά, αν όχι καθημερινά μέρα παρά μέρα, τροχαία ατυχήματα που ΕΥΤΥΧΩΣ δεν θρηνούμε θύματα!

Σε επικοινωνία του enanews.gr με τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων Γ. Ιακωβίδη ο ίδιος μας μετέφερε ότι η κυκλοφοριακή μελέτη του Παληού προχωρά με ικανοποιητικούς ρυθμούς αλλά για να προχωρήσει μέχρι την υλοποίηση της θέλει κάποιο χρονικό διάστημα κάτι που σημαίνει ότι εάν δεν γίνουν κάποιες μικροπαρεμβάσεις ακόμα ένα καλοκαίρι οι κάτοικοι στο Παληό θα είναι “θεατές στο ίδιο έργο”.

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Αποχαιρετώντας το γιατρό, Κυριάκο Δούρο

*Γράφει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης

Ήταν άνοιξη του ’73,όταν ένας νέος τότε γιατρός από τη γειτονική Ξάνθη με τη σύντροφό του, που έμελλε να γίνει η αγαπημένη του συνοδοιπόρος,εγκαινιάζουν με απαράμιλλη φροντίδα τη γυναικολογική-μαιευτική κλινική “Λητώ.”

Κυριάκος και Άννα Δούρου οι “δράστες” του φιλόδοξου και παράτολμου ωστόσο εγχειρήματός τους. Άγνωστοι αρχικά σε μια πόλη που δεν επιφυλάσσει και την καλύτερη τύχη στους παρεπιδημούντες, χωρίς την απαιτούμενη οικονομική επιφάνεια για ένα τέτοιο εγχείρημα, ρίχνονται εξαρχής στα βαθιά. Όπλα τους η προσήλωσή τους στο επιστημονικό καθήκον, η άοκνη εργατικότητα και η αφοπλιστική τους απλότητα.

Άνθρωποι της ουσίας, ό, τι επιχειρούν περνά μέσα από το φίλτρο του απλού.

Ιεραρχημένοι οι στόχοι τους, δίνουν προτεραιότητα στο πλάσιμο των χαρακτήρων των παιδιών τους, του Τέλη και της Αγγελικής. Ο χρόνος τούς δικαιώνει, καθώς αυτά γίνονται οι άξιοι συνεχιστές τους.

Λένε, κι όχι άδικα πως το καλό αναπαράγεται, όταν υπάρχουν σωστοί καθοδηγητές. Έτσι συμβαίνει και με τα γεννήματα του Τέλη και της Αγγελικής, καθώς με την ίδια επιτυχία συνεχίζουν τον καλό τους αγώνα.

Σήμερα καλούμαστε να αποχαιρετήσουμε το γιατρό μας στο ουράνιο ταξίδι του.

Φεύγει δικαιωμένος για όσα κατάφερε.

Αφήνει πίσω του ένα καθαρό χνάρι.

Φεύγει δικαιωμένος για τα καμάρια του, βλέποντάς τα από ψηλά να βαδίζουν στο δρόμο του.

Αφήνει τέλος την Άννα του, το στήριγμα της ζωής του, σε ασφαλή λιμάνια να αναπολεί τα βήματα μιας αγαστής συνοδοιπορείας στηριγμένης στην αλληλοεκτίμηση, τον αλληλοσεβασμό που οδηγεί στην παντοτινή αγάπη.

Καλό παράδεισο, γιατρέ μας.

Η δικαίωσή σου να είναι η μόνιμη παραμυθία για τους αγαπημένους σου.

Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης είναι πρ. βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ Ν.Καβάλας

Continue Reading

Κατοικία

newsletter



Καιρος

Πρωτοσέλιδα

Χρήσιμα

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

el Greek
X
Αρέσει σε %d bloggers: