Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

Η χώρα δε χρειάζεται αλλαγές και μεταρρυθμίσεις Χρειάζεται ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος*

Αργά και βασανιστικά η ελληνική κοινωνία ζει κα βιώνει μια απίστευτη σήψη και παρακμή σε όλα τα επίπεδα. Μετατρέπεται σταδιακά σε μια διαλυμένη χώρα (failed state) που κουμάντο κάνουν η βία, η ατιμωρησία, η ασυδοσία, η αδιαφορία, η ανικανότητα και η απληστία.

Είμαστε κάτι μεταξύ: διαλυμένων χωρών του πρώην σοβιετικού μπλοκ που ξεπουλήθηκαν όλα στους ολιγάρχες και στους ξένους και λατινοαμερικανικής μπανανίας που οι συμμορίες, τα ναρκωτικά, ο τζόγος, το έγκλημα είναι στην ημερήσια διάταξη και χωρών της Ασίας που βασιλεύει η πορνεία ενηλίκων και ανηλίκων, η παιδεραστία κλπ.

Μια απέραντη συνωμοσία της σιωπής ή ο νόμος της σιωπής κυριαρχεί στη χώρα. Δημοκρατία, διαφάνεια, ελευθερία του τύπου, ανθρώπινα δικαιώματα, προστασία της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας και της ασφάλειας του πολίτη (συνταγματικά δικαιώματα) αναζητούνται. Όπως επίσης αναζητούνται και οι παραδοσιακές αξίες και οι αρχές της ελληνικής κοινωνίας που δόθηκαν βορά στους νέους ιδεολογικούς ταγούς (ινφλουένσερς, (influencers), τηλεπερσόνες, και πάσης φύσεως παράγοντες) που διαμορφώνουν μια νέα κοινωνία στα μέτρα, στα πρότυπα και την αισθητική τους αλλά και στα συμφέροντά τους,

Διεφθαρμένοι πολιτικοί, δικαστές, ΜΜΕ, ακαδημαϊκοί κοινότητα (αλήθεια που είναι χαμένοι οι διανοούμενοι της χώρας;), εκκλησία, επιχειρηματίες κ.α καταρρέουν καθημερινά μαζί με όλους τους θεσμούς στα μάτια του λαού. Η σταδιακή φτωχοποίηση, η τρομολαγνεία, η εργαλειοποίηση της πανδημίας και η απουσία οράματος, ελπίδας, ισχυρής και αποτελεσματικής ηγεσίας και η απαξίωση του πολιτικού συστήματος δημιουργεί αίσθημα απογοήτευσης, απελπισίας, κατάθλιψης και αγωνίας για το αύριο του τόπου.

Οι μισοί Έλληνες είναι με ψυχοφάρμακα και οι άλλοι μισοί στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού. Ο θεσμός της οικογένειας απαξιώθηκε, η κοινωνική συνοχή διαλύεται καθημερινά, η παιδεία, ο σεβασμός, η ευθύνη, η αξιοπρέπεια, η αξιολόγηση, η αλληλεγγύη, είναι λέξεις αλλά και αξίες που ηχούν άγνωστες και σχεδόν κανείς δεν θέλει να αγωνιστεί για αυτές. Κυριαρχεί παντού το δόγμα της ατομικής επιβίωσης και του πρόσκαιρου βολέματος κυρίως, όσων έχουν θέσεις ευθύνης στο δημόσιο βίο, χωρίς να ξέρουν, όμως ότι μια συνολική κατάρρευση θα τους συμπαρασύρει και αυτούς μαζί. Παράλληλα, «οι άνεμοι της ιστορίας» είναι εδώ και δρομολογούνται τεράστιες ( επώδυνες) γεωπολιτικές αλλαγές που θα επηρεάσουν την Ευρώπη, τη γειτονιά μας και τον κόσμο ευρύτερα και ίσως καθορίσουν τις διεθνείς σχέσεις για τις επόμενες δεκαετίες.

Φανταστείτε λοιπόν τι έχει να γίνει και πως θα διαχειριστεί η ελληνική κοινωνία και το υπάρχον πολιτικό σύστημα τις εξελίξεις που έρχονται, τις συμμαχίες αλλά και τις
νέες ισορροπίες που θα δημιουργηθούν και που κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η θέση της Ελλάδας. Ο συνδυασμός τώρα της υπάρχουσας εσωτερικής κατάστασης της χώρας μαζί με τις γεωπολιτικές εξελίξεις είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει στην κατάρρευση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και την ανάδειξη νέων δυνάμεων που θα διαχειριστούν το μέλλον της χώρας χωρίς μπαλώματα, αλλαγές και μεταρρυθμίσεις αλλά με μια συνολική ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ. Η Ελλάδα και ο ελληνισμός ποτέ δε στερήθηκαν ικανών ανθρώπων που αναδείχθηκαν μέσα από τις κρίσεις. Υπάρχει ελπίδα, θα χρειαστεί όμως πίστη, επιμονή και σκληρή δουλειά για την αναγέννηση της χώρας και του ελληνισμού.

*πολιτικός επιστήμων-διεθνολόγος. Συγγραφέας του βιβλίου: «Το στοίχημα της Αναγέννησης. Το μέλλον της Ελλάδας σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο»

Click to comment

Απάντηση

ΑΠΟΨΕΙΣ

Καβάλα | Διαμαρτύρονται (και με το δίκιο τους) οι κάτοικοι στο Παληό!

Πριν καν καλά καλά πούμε “καλό καλοκαίρι” άρχισαν τα όργανα στο Παληό.

Και για όσους δεν έχουν εικόνα στο τι ακριβώς αναφέρομαι πάρτε μία “γεύση” από το χθεσινό περιστατικό εδώ

Τα συγκεκριμένα περιστατικά πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν. Οι κάτοικοι είναι εμφανώς δυσαρεστημένοι καθώς κάθε καλοκαίρι βλέπουν να συμβαίνει το ίδιο ακριβώς πράγμα, οι ίδιοι να είναι “θεατές” σε καθημερινά, αν όχι καθημερινά μέρα παρά μέρα, τροχαία ατυχήματα που ΕΥΤΥΧΩΣ δεν θρηνούμε θύματα!

Σε επικοινωνία του enanews.gr με τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων Γ. Ιακωβίδη ο ίδιος μας μετέφερε ότι η κυκλοφοριακή μελέτη του Παληού προχωρά με ικανοποιητικούς ρυθμούς αλλά για να προχωρήσει μέχρι την υλοποίηση της θέλει κάποιο χρονικό διάστημα κάτι που σημαίνει ότι εάν δεν γίνουν κάποιες μικροπαρεμβάσεις ακόμα ένα καλοκαίρι οι κάτοικοι στο Παληό θα είναι “θεατές στο ίδιο έργο”.

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο δικός μου Παύλος…. Ευλαβικός αποχαιρετισμός!

*Γράφει ο Σωτήρης Τζούμας

Είμαι από χθες το πρωί συντετριμμένος!Ο αιφνίδιος θάνατος του Μητροπολίτου Δράμας Παύλου με έχει αρρωστήσει! Πως είναι δυνατόν να μιλάω μαζί του στις 6 το απόγευμα και σε δύο  ώρες να είναι στην κλίνη του νοσοκομείου Βέροιας; Και πως γίνεται  σε δέκα ώρες να φεύγει σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης  από αυτό τον ψεύτικο και υποκριτικό κόσμο μας;
Έφυγε λέει από έμφραγμα του μυοκαρδίου!
Ποιος;  Ο ανθρωπος που δεν είχε ποτέ προβλήματα καρδιάς και είχε αντοχές στο περπάτημα και στην ταλαιπωρία λες και ήταν αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων. Δύο Ιεράρχες θαυμάζω στην ταχύτητα και στην αντοχή στο περπάτημα: ο ένας είναι ο Πατριάρχης μας ο Βαρθολομαίος που παρά τα έτη που κουβαλά βαδίζει με νεανικό σφρίγος! Και ο άλλος ήταν ο Παύλος! Δεν υπήρχε κούραση γιαυτόν!
Θέλω να γράψω πολλά για τον ξεχωριστό και αγαπημένο μου Παύλο! Ο,τι θυμάμαι, ο,τι έζησα μαζί του από τότε που τον γνώρισα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια που είχαμε συνδεθεί!
Κάθε μέρα θα γράφω και θα σας γνωρίζω άγνωστες πτυχές της ποιμαντορίας του αλλά και θα σας θυμίζω γεγονότα που έζησα κοντά του και έχουν ανεξίτηλα αποτυπωθεί  στο μυαλό μου και στη σκέψη μου!
Ο Παύλος ήταν από μόνος του ένα μεγάλο κεφάλαιο της Εκκλησίας μας. Μια εξέχουσα εκκλησιστική φυσιογνωμία!
Και φάνηκε η διαφορετικότητα αλλά και η λαμπρότητα που τον διέκρινε από τα χρόνια που ήταν καθηγούμενος στην Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά, του όρους Βερμίου, στην Βέροια.
Συνδύαζε κατά τρόπο μοναδικό μία τραχύτητα  που μερικές φορές τον έκανε απόμακρο. Αλλά και μια μεγαλοκαρδία  και μια μπέσα απαράμιλλη που τον έκανε δακτυλοδεικτούμενο, γιατί ήταν πάντα ο  ένας και μοναδικός! Λυπούμαι που θα το πω έτσι ωμά και απροκάλυπτα αλλά άλλος όμοιος του μέσα στην Ιεραρχία δεν υπάρχει!
Το θυμάμαι σαν τώρα. Ήταν 9 Οκτωβρίου του 2005 όταν ο Άγιος Καθηγούμενος της Παναγίας Σουμελά π. Παύλος Αποστολίδης, στεκόταν ενώπιον του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου και πλειάδος Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος και περιέγραφε κατά τον χειροτονητήριο λόγο του, την συνάντησή του για πρώτη φορά  με τον Αρχιεπίσκοπο όταν ήταν Μητροπολίτης Δημητριάδος: «Μικρός ήμην εν τοις αδελφοίς μου» και υπηρετούσα την Παναγία την Σουμελιώτισσα…
Και λίγο αργότερα έδινε τους αρχιερατικούς του όρκους ότι θα παραμείνει: «φύλαξ άγρυπνος των βωμών της Εκκλησίας και των εστιών του Έθνους, έτοιμος την ψυχήν μου θύσαι υπέρ αυτών, ότι ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων»…
Για να του ανταπαντήσει συγκινημένος ο αείμνηστος Χριστόδουλος ότι η προσλαλιά του είχε δύο βασικούς άξονες: τον Χριστό και την Ελλάδα, εξαίροντας την πηγαία ευσέβεια του Παύλου και τις εθνικές του ευαισθησίες.
Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς του είπε. Έχεις μέσα σου Χριστό και Ελλάδα και γιαυτό σε διάλεξα εξ αρχής να γίνεις συνοδοιπόρος μου! Τέτοιους Αρχιερείς χρειάζεται η Εκκλησία μας.
Και ο Παύλος έβγαλε ασπροπρόσωπο τον Χριστόδουλο. Πιστός στους όρκους  που έδωσε κατά την εις επίσκοπο χειροτονία του, πριν από 17 ολόκληρα χρόνια ενώπιον του Μεγάλου Πρωθιεράρχου Χριστοδούλου. Όντως τον είχε ξεχωρίσει και μεθόδευε από το 1998 την προαγωγή του αλλά μόλις το 2005 τα κατάφερε.
Αν ο Παύλος ήταν Μητροπολίτης νωρίτερα μπορεί και να μη ζούσαμε την κρίση στις σχέσεις Αθηνών- Φαναρίου με τα γνωστά ευτράπελα που πόνεσαν και τις δύο Εκκλησίες. Ο Παύλος και ως Αρχιμανδρίτης- Καθηγούμενος της Σουμελά προσπάθησε με δίκη του πρωτοβουλία να κατευνάσει τα πνεύματα  αλλά η φωνή του δεν εισακούστηκε τότε!
Ο Παύλος υπήρξε ένας γνήσιος και φλογερός Ιεράρχης που σεβάστηκε στο έπακρο τα ιερά μας θέσμια και τις παραδόσεις του Γένους.
Ήταν ένας λεοντόκαρδος Ιεράρχης.
Και  έκανε την διαφορά. Χωρίς να προκαλεί. Φύσει ντόμπρος και ευθύς χαρακτήρας, ενεργούσε φυσικά και αφτιασίδωτα. Ήξερε να ομιλεί την γλώσσα της αλήθειας και να την υπερασπίζεται με θάρρος και παρρησία, χωρίς να κάνει… κυβιστήσεις.
Το «έστω δε ο λόγος ημών  ναι,ναι ή ου,ου» υπήρξε για τον Παύλο στάση ζωής! Και το εφάρμοσε μέχρι το τέλος του!
Αγαπητός σε όλους και ιδιαίτερα στους νέους.Έγραψε ιστορία στη Δράμα και αφήνει πίσω του έργο λαμπρό! Ο λαός του Θεού τον λάτρεψε και οι ολίγοι εχθροί του «ἐξέλιπον ὡσεὶ καπνὸς».Τον Σεπτέμβριο ετοίμαζε να εγκαινιάσει δύο σπουδαία έργα που θα μείνουν για πάντα στη Δράμα για να θυμίζουν τον μεγάλο οραματιστή Παύλο!
Από εποχής Χριστοδούλου είχαμε να δούμε σε δημόσιους χώρους να τρέχουν να πάρουν την ευχή του επισκόπου όπου πήγαινε! Και αυτό το έζησα στη Δράμα οσάκις είχα την τιμή να τον επισκεφτώ και να ζήσω από κοντά μαζί με την σπουδαία μητέρα του ήταν κυρία Ελπίδα, που ο Θεός της επεφύλαξε αυτό τον δυσβάστακτο Σταυρό: να κηδεύει σαν την Παναγία μας τον λατρεμένο της υιό! Και η ευγενική αδελφή του Δήμητρα με τα εξαίρετα δύο αγόρια της που λάτρευαν τον θείο τους και αυτός ήταν πάντα υπερήφανος για το ήθος τους και τις αρχές τους! Όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι χάνουν τον Παύλο! Και μαζί τους « και ημείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι».
Ο Παύλος  ήταν αυθεντικός, γι’ αυτό και ξεχωριστός και  αγαπητός! Αυτό που σου έλεγε ήταν γιαυτόν νόμος που τον τηρούσε μέχρις τελικής πτώσεως!
Υπήρξε ένας βιγλάτορας Επίσκοπος της ακριτικής μακεδονικής γης, με φόβο Θεού και αγάπη στην Πατρίδα. Η άδολη καρδιά του λάτρεψε τον Χριστό και σκιρτούσε για τον Πόντο, τις αλησμόνητες Πατρίδες, την Μακεδονία, την Ελλάδα ολόκληρη.
Αυτή η καρδιά που τον πρόδωσε μόλις στα 59 του χρόνια… Και η φωνή του εσίγησε. Τα όνειρα και οι οραματισμοί του έμειναν ανεκπλήρωτοι.
Η πένα του δεν θα γράψει πια λυρικά, στοχαστικά, διεισδυτικά για να αφυπνίσει, να αναβαπτίσει, να προβληματίσει. Ο άγγελος της Εκκλησίας της Δράμας φτερούγισε για την αιωνιότητα. Δεν θα σαλπίσει πια τις σάλπιγγές του, «τις βροντερές του καμπάνες που δονούσε σύγκορμη την χώρα πέρα ως πέρα», για να μας ανοίξει τους ορίζοντες και ν’ αναλογιστούμε ποιά πνευματική παρακαταθήκη μας εμπιστεύθηκαν οι προπάτορές μας, τίνος Θεού παιδιά είμαστε, σε ποιό Γένος και σε ποια φυλή ανήκουμε.
«Ποίος χωρισμός, ω αδελφοί… ποίος θρήνος»!… «Δεύτε ουν ασπάσασθε τον προ μικρού μεθ’ ημών», τον πεφιλημένο Ιεράρχη, Μητροπολίτη Δράμας κυρό Παύλο, ο οποίος είχε εναποθέσει τα πάντα στον «εκ Μαρίας», «των Εθνών ελπίδα», όπως έγραψε κάποια εορτή του Ευαγγελισμού, τον λατρευτό του Ιησού Χριστό!
Καλή αντάμωση στην αιωνιότητα! Χριστός Ανέστη, σεβαστέ μου Δεσπότη!Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ!
exapsalmos.gr

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Αποχαιρετώντας το γιατρό, Κυριάκο Δούρο

*Γράφει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης

Ήταν άνοιξη του ’73,όταν ένας νέος τότε γιατρός από τη γειτονική Ξάνθη με τη σύντροφό του, που έμελλε να γίνει η αγαπημένη του συνοδοιπόρος,εγκαινιάζουν με απαράμιλλη φροντίδα τη γυναικολογική-μαιευτική κλινική “Λητώ.”

Κυριάκος και Άννα Δούρου οι “δράστες” του φιλόδοξου και παράτολμου ωστόσο εγχειρήματός τους. Άγνωστοι αρχικά σε μια πόλη που δεν επιφυλάσσει και την καλύτερη τύχη στους παρεπιδημούντες, χωρίς την απαιτούμενη οικονομική επιφάνεια για ένα τέτοιο εγχείρημα, ρίχνονται εξαρχής στα βαθιά. Όπλα τους η προσήλωσή τους στο επιστημονικό καθήκον, η άοκνη εργατικότητα και η αφοπλιστική τους απλότητα.

Άνθρωποι της ουσίας, ό, τι επιχειρούν περνά μέσα από το φίλτρο του απλού.

Ιεραρχημένοι οι στόχοι τους, δίνουν προτεραιότητα στο πλάσιμο των χαρακτήρων των παιδιών τους, του Τέλη και της Αγγελικής. Ο χρόνος τούς δικαιώνει, καθώς αυτά γίνονται οι άξιοι συνεχιστές τους.

Λένε, κι όχι άδικα πως το καλό αναπαράγεται, όταν υπάρχουν σωστοί καθοδηγητές. Έτσι συμβαίνει και με τα γεννήματα του Τέλη και της Αγγελικής, καθώς με την ίδια επιτυχία συνεχίζουν τον καλό τους αγώνα.

Σήμερα καλούμαστε να αποχαιρετήσουμε το γιατρό μας στο ουράνιο ταξίδι του.

Φεύγει δικαιωμένος για όσα κατάφερε.

Αφήνει πίσω του ένα καθαρό χνάρι.

Φεύγει δικαιωμένος για τα καμάρια του, βλέποντάς τα από ψηλά να βαδίζουν στο δρόμο του.

Αφήνει τέλος την Άννα του, το στήριγμα της ζωής του, σε ασφαλή λιμάνια να αναπολεί τα βήματα μιας αγαστής συνοδοιπορείας στηριγμένης στην αλληλοεκτίμηση, τον αλληλοσεβασμό που οδηγεί στην παντοτινή αγάπη.

Καλό παράδεισο, γιατρέ μας.

Η δικαίωσή σου να είναι η μόνιμη παραμυθία για τους αγαπημένους σου.

Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης είναι πρ. βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ Ν.Καβάλας

Continue Reading

Κατοικία


newsletter



Καιρος

Πρωτοσέλιδα

Χρήσιμα

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

el Greek
X
Αρέσει σε %d bloggers: