Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

Επέτειος και Πανδημία

*Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Βήμα της Κυριακής και στο αφιέρωμα «Τι μας δίδαξε το 1821;»

Οι έκτακτες συνθήκες της πανδημίας, επέβαλαν ένα αναγκαστικό μινιμαλισμό στον εορτασμό της μεγάλης επετείου των διακοσίων ετών από την έναρξη του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Οι υγειονομικοί περιορισμοί οδήγησαν σε έναν οργανωτικά λιτό εορτασμό, με λιγότερα τετριμμένα και κοινότοπα στοιχεία. Έναν εορτασμό περισσότερο εσωτερικό αλλά όχι εσωστρεφή. Βεβαίως όταν κινούμαστε στο κοινό πεδίο της δημόσιας και της επίσημης Ιστορίας, θα ήταν φενάκη να θέλουμε έναν εορτασμό απαλλαγμένο από την ιδεολογική χρήση της Ιστορίας και από τα στερεότυπα μέσω των οποίων ένα πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής – και καταρχάς κάθε άλλης κοινωνίας – συγκροτεί τη σχέση του με αυτό που λέγεται εθνική ταυτότητα.

Επιπλέον, το γεγονός ότι το επετειακό έτος συνέπεσε με το δεύτερο και πιο κουραστικό έτος μιας παγκόσμιας κρίσης που εξελίσσεται ταυτοχρόνως παντού, ανέκοψε εκ των πραγμάτων και υποδόρια την τάση ανάδειξης του ελληνικού εξαιρετισμού με τις εύκολες εξηγήσεις που αυτός προσφέρει για την εξέλιξη του ελληνικού κράτους αλλά και της ελληνικής κοινωνίας. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Ο εορτασμός έγινε αναγκαστικά πιο στοχαστικός καθώς το κέντρο βάρους μετακινήθηκε από την οργάνωση τελετών, στην οργάνωση συνεδρίων, στην προώθηση ερευνητικών πρωτοβουλιών, στη διοργάνωση εκθέσεων, στην παραγωγή πρωτότυπων καλλιτεχνικών έργων, στην έκδοση σημαντικών βιβλίων είτε με τυπική ακαδημαϊκή μορφή είτε απευθυνόμενων στο ευρύτερο κοινό. Προκλήθηκε εκδοτικό ενδιαφέρον όχι μόνο ελληνόγλωσσο αλλά και διεθνές.

Άνοιξαν και πάλι μεγάλες και κρίσιμες ερευνητικές εκκρεμότητες τόσο για την Επανάσταση, την πυκνή περίοδο του Αγώνα, της ίδρυσης και της διεθνούς αναγνώρισης, όσο και για τη συνολική καμπύλη των διακοσίων ετών της ύπαρξης του ανεξάρτητου (με ό,τι σημαίνει αυτό) ελληνικού κράτους: των θεσμών, της οικονομίας, της κοινωνίας, των πολεμικών εμπειριών, των διεθνών σχέσεών του.

Σε όλα τα επιμέρους ερευνητικά πεδία κάτι σημαντικό συνέβη το 2021. Από την έρευνα των οθωμανικών αρχείων μέχρι τη Συνταγματική Ιστορία, από τα δάνεια της Ανεξαρτησίας και το ιστορικό υπόβαθρο της δημοσιονομικής κατάστασης μέχρι τη συνολική αξιολόγηση της διαδρομής της ελληνικής οικονομίας, από την ένταξη της Ελληνικής Επανάστασης στο διεθνές τοπίο της εποχής της μέχρι τα πιο έντονα υβριδικά στοιχεία της ελληνικής περίπτωσης. Αν όμως η εξοικείωση με την αλήθεια είναι μια φορά δύσκολη στην πολιτική ως συγκυριακή εκδοχή της Ιστορίας, η εξοικείωση μαζί της, όταν αυτή αφορά καταστατικού χαρακτήρα παραδοχές για την εθνική ταυτότητα, είναι εκατό φορές πιο δύσκολη πέραν του κύκλου των ειδικών και των λογίων εντός ή εκτός εισαγωγικών.

Η συγκυρία της επετείου επηρέασε, νομίζω, καθοριστικά την επαναπρόσληψη της Ιστορίας που συνιστά την καταρχήν επιδίωξη ενός παρόμοιου εορτασμού. Η επικαιρότητα του 2021, εκτός από την εξέλιξη της πανδημίας, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ευρωπαϊκή απάντηση στην οικονομική διάσταση της υγειονομικής κρίσης με τρόπους που επηρεάζουν το μέλλον της οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ, την εκ νέου αναζήτηση της στρατηγικής υπόστασης της Δύσης μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Προέδρου Μπάιντεν, το σοκ του Αφγανιστάν, την υποχρέωση της ΕΕ να τοποθετηθεί απέναντι σε πιεστικές εξελίξεις γύρω από τις σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας και ΗΠΑ – Ρωσίας. Περιλαμβάνει, με άλλα λόγια, προκλήσεις που με ένα πολύ ενδιαφέροντα τρόπο ανάγονται στις πρωταρχικές προκλήσεις του Επαναστατημένου Έθνους των Ελλήνων που διεκδίκησε, διακήρυξε και επέτυχε την «πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν» .

Τα διακόσια χρόνια από την έναρξη του Αγώνα της Ανεξαρτησίας τα γιόρτασε μια Ελλάδα ακόμη πληγωμένη από την οικονομική κρίση, μια Ελλάδα πιεσμένη έντονα από την πανδημία, αλλά μια Ελλάδα, ευρωπαϊκή, δυτική, στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ, μια Ελλάδα που παρά τις απώλειες της δεκαετίας 2009-2019 ανήκει στη διεθνώς προνομιούχα ομάδα των αναπτυγμένων χωρών.

Ενώ όμως όλοι αντιλαμβάνονται ότι ο δυτικός προσανατολισμός του ελληνικού κράτους ήταν γενετικού χαρακτήρα επιλογή παρά τον ανατολικό αταβισμό, υπάρχουν ακόμη και τώρα πολλοί που προτιμούν τη σιωπή ή την υπεκφυγή γύρω από τόσο θεμελιώδη και προφανή ζητήματα.

Η επέτειος ήταν πράγματι αναστοχαστική. Όμως στο δίπολο «Παλιγγενεσία και Αναστοχασμός», οφείλω να προσθέσω και το δίπολο «Επέτειος και Πανδημία» καθώς ο αναστοχασμός λόγω πανδημίας είναι περισσότερο κρίσιμος ως άσκηση αυτογνωσίας από τον αναστοχασμό λόγω επετείου. Ακριβέστερα, ο πρώτος αναστοχασμός συνιστά το περιβάλλον του δεύτερου. Παρότι ακούγεται μεγαλόστομο, ο πρώτος αφορά τις οικουμενικές και ανθρωπολογικές επιδράσεις υπό τις οποίες τελεί το Έθνος των Ελλήνων ως συλλογικό υποκείμενο του δεύτερου.

Όπως ήδη υπαινίχθηκα μιλώντας για αταβισμό, ακόμη και υπό τόσο ιδιόμορφες και πιεστικές επετειακές συνθήκες, η μάχη με τα στερεότυπα είναι σκληρή. Παρά το γεγονός ότι το προνομιούχο πρόσωπο της επετειακής ιστοριογραφικής παραγωγής είναι ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, η δημόσια πρόσληψη (με τη «δημοσκοπική» έννοια ) των κρίσιμων προσώπων του Αγώνα, δεν φαίνεται να μεταβάλλεται. Η δε σύγκρουση ανάμεσα στο «σύμπλεγμα τυπολογικής κατωτερότητας» και το «σύμπλεγμα ιδιοσυγκρασιακής ανωτερότητας» εξακολουθεί να είναι ζωντανή.

Το ερώτημα που συνοψίζει τον προβληματισμό είναι αν η ελληνική κοινωνία, μέσα από τη συνθέτη εμπειρία της μεγάλης επετείου και της πανδημίας, απέκτησε μια πιο ισορροπημένη αντίληψη για το «εθνικό κεκτημένο» των διακοσίων αυτών ετών. Δεν αναλαμβάνω τον κίνδυνο μιας σαφούς εκτίμησης. Ελπίζω να έχει συμβεί αυτό. Πρέπει όμως να αποτυπωθεί σε κρίσιμες πολιτικές και κοινωνικές συμπεριφορές απέναντι σε προκλήσεις που είναι ήδη παρούσες και αναπτύσσονται. Άλλωστε για κάθε πιθανή εξέλιξη υπάρχει μια ιστορικά δοκιμασμένη απάντηση, άλλοτε στο πεδίο της φιλοσοφίας της Ιστορίας και άλλοτε στο πεδίο της θυμοσοφίας της Ιστορίας που διαφεύγει λέγοντας «πάλι με χρόνια και καιρούς πάλι δικά μας θάναι».

  • Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών, Καθηγητής ΑΠΘ. Από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφόρησε το βιβλίο του: «Παλιγγενεσία και Αναστοχασμός. Κείμενα για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση».

Click to comment

Απάντηση

KATOIKIA

Kourtidis Group & Real Estate Expo 2022

Εντυπωσιακή η συμμετοχή της Kourtidis Group στη Real Estate Expo North

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το νέο προϊόν «6% – Η λύση στον πληθωρισμό»

Στις 20 Νοεμβρίου, στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης, ολοκληρώθηκε η Real Estate Expo North, το κορυφαίο event για το real estate στη Βόρειο Ελλάδα. Ο όμιλος εταιρειών Κουρτίδη, με ηγετικό ρόλο στον κλάδο εδώ και 26 χρόνια και με δραστηριότητα και φυσική παρουσία με 6 γραφεία σε Παραλία Οφρυνίου, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Ν. Ηρακλείτσα και Θάσο, είχε εντυπωσιακή συμμετοχή.

Όσοι επισκέφτηκαν τον εκθεσιακό χώρο στο Περίπτερο 16 της ΔΕΘ – Helexpo, είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για όλα τα έργα, τις υπηρεσίες αλλά και ένα σημαντικό νέο προϊόν του ομίλου με εξαιρετικό επενδυτικό ενδιαφέρον. Κυρίαρχο θέμα και προϊόν της Kourtidis Group που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στους επαγγελματίες του real estate, ήταν το «6% – Η λύση στον πληθωρισμό». Η ειδική εκδήλωση παρουσίασης, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία σε μια κατάμεστη αίθουσα.

Για το «6%» ενημερώθηκε επίσης πλήθος επισκεπτών και υποψήφιων Ελλήνων και ξένων επενδυτών από τους συμβούλους ακινήτων της RE/MAX Choice, της κτηματομεσιτικής εταιρείας του ομίλου. Παρουσιάστηκαν επιπλέον όλες οι υπηρεσίες και τα έργα της Kourtidis Group, κάνοντας έτσι γνωστό σε όλους πως ακολουθεί τη δομή της κάθετης ολοκλήρωσης, καθώς δραστηριοποιείται στους τομείς των κατασκευών, του real estate, των επενδύσεων και του hospitality. Ανακοινώθηκαν επιπλέον όλες οι εξελίξεις γύρω από το μεγάλο όραμα του ομίλου, το project Alexandrou Chora.

 

Μέσα στις τρεις αυτές ημέρες πραγματοποιήθηκαν σημαντικές συναντήσεις με προσωπικότητες των επιχειρήσεων, των επενδύσεων, αλλά και της πολιτικής. Ανάμεσα σε αυτούς ο Υφυπουργός Εσωτερικών Αρμόδιος για Θέματα Μακεδονίας-Θράκης κ. Σταύρος Καλαφάτης και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Ζέρβας.

 

Η διοίκηση της Kourtidis Group δεν έκρυψε την ικανοποίησή της από την αποτελεσματικότητα της παρουσίας του ομίλου στην Real Estate Expo North. Ο πρόεδρος του ομίλου κ. Νίκος Κουρτίδης δήλωσε χαρακτηριστικά πως «Ήταν σημαντικό το γεγονός ότι ένιωσα την ανάγκη και την διάθεση των ανθρώπων του χώρου μας να συνεργάζονται και να μοιράζονται. Αυτή την ανάγκη ο όμιλός μας την έχει μεταφράσει εδώ και χρόνια σε πραγματικές συνεργασίες και σε πετυχημένες συμφωνίες. Η έκθεση ήταν μια ιδανική ευκαιρία να καλέσουμε τους συναδέλφους μας σε συνεργασία με βάση ένα νέο προϊόν με πολλαπλά οφέλη για τον πελάτη και εμάς».

Η αντιπρόεδρος του ομίλου κα Κωνσταντίνα Δημητρόβα πρόσθεσε πως «Όλες οι συζητήσεις που κάναμε με επενδυτές από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό είχαν μια κοινή βάση. Ήταν όλοι εντυπωσιασμένοι με την δραστηριότητα μας, την περιοχή μας και τις προοπτικές ανάπτυξης σε αυτήν. Αναμένουμε με ενθουσιασμό  και αισιοδοξία τις εξαιρετικές  εξελίξεις και τα θετικά αποτελέσματα των συναντήσεών μας».

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Αποχαιρετώντας τον Τάκη Βελισσάρη…

*Γράφει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης
Βαριά σκιά άφησε στην τοπική μας κοινωνία ο αιφνίδιος θάνατος του συμπολίτη μας Τάκη Βελισσάρη.
Κάθε απώλεια ανθρώπινης ζωής είναι οδυνηρή. Πόσο μάλλον όταν η απώλεια αυτή αφορά ένα πρόσωπο της ηθικής ακεραιότητας και της κοινωνικής προσφοράς που έχαιρε καθολικής αποδοχής από την κοινωνία μας.
Σκιαγραφώντας την προσωπικότητά του θα σταθώ αρχικά στην επιστημονική του συγκρότηση. Μηχανικός με ιδιαίτερη εντρύφηση στις μελέτες λιμενικών έργων, έβαλε τη σφραγίδα του στις σημαντικότερες μελέτες των μεγάλων λιμενικών κατασκευών της περιοχής μας.
Η ηθική του ακεραιότητα υπαγορευμένη από την πολιτική ευθύνη του πραγματικού αριστερού, καθόρισαν όχι μόνο την επαγγελματική του πορεία αλλά και την έντιμη και υποδειγματική στάση του ως ενεργού πολίτη.
Η αδιάλειπτη συμμετοχή του σε επιστημονικούς και πολιτιστικούς φορείς της πόλης μας, με επιστέγασμα τη μακροχρόνια ενασχόλησή του με την αυτοδιοίκηση αποδεικνύουν τον διαρκή αγώνα και την αγωνία του για το παρόν και το μέλλον της πόλης μας. Κι’όλα αυτά με τεκμηριωμένες, μαχητικές και πρωτίστως νουθετικές προτάσεις του που τις υπεράσπιζε με το δικό του μοναδικό τρόπο, μιας έμφυτης ευγένειας που πήγαζε από βαθιά και ουσιαστική παιδεία.
Κρυφό του όπλο στην υποστήριξη των θέσεών του το υπαινικτικό χιούμορ του που συχνά αφόπλιζε τους διαφωνούντες συνομιλητές του.
Αποχαιρετούμε σήμερα μια προσωπικότητα που με τη διαδρομή της έδειξε σ’όλους μας το δρόμο της υπεύθυνης και έντιμης πορείας ενός πραγματικού αριστερού, πορεία που χαράχτηκε από τα βήματα του γεννήτορά του.
Αιώνια η θύμησή του για μας που τον γνωρίζαμε. Κουράγιο και δύναμη στους αγαπημένους του.

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Αναζητώντας το χαμένο χρόνο…»

*Γράφει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης

«Αλίμονο στις κοινωνίες που χρειάζονται ήρωες…». Είναι κοινωνίες σαθρές, αδιέξοδες και αναζητούν «αμνούς» που εθελοντικά θα προσφερθούν θυσία στο βωμό του κοινωνικού θυσιαστηρίου για ελευθερία. Ένα τέτοιο θυσιαστήριο υπήρξε το «Πολυτεχνείο».

Το «Πολυτεχνείο» συμπυκνωμένα συμβόλισε όραμα, έμπνευση, συλλογικότητα, υπέρβαση του ατομικού συμφέροντος, αξιοπρέπεια, ελευθερία.

Κάθε τέτοια θυσία, κάθε τέτοια «καθαρτήρια τέλεση» και υπέρβαση αποκτά την πλήρη διάστασή της, όταν απαντηθεί το ερώτημα που θέτει η ιστορική συνείδηση: Πόσο αντίστοιχο της θυσίας υπήρξε το αποτέλεσμα? Ποια είναι η εικόνα της κοινωνίας σήμερα? Ποια παρακίνηση για μεγάλα, οραματικά, δημιουργικά και πανανθρώπινα προσφέρει η σημερινή πραγματικότητα? Ποιο πλαίσιο αρχών και αξιών αποτελεί την κυρίαρχη κατευθυντήρια πρόταση προς τους νέους ανθρώπους?

Χωρίς δραματοποιήσεις, θα μπορούσαμε να πούμε πως το κυρίαρχο ιδεολογικό πλαίσιο της σημερινής πραγματικότητας περιγράφεται με τους όρους: κοινωνική αναλγησία, περιθωριοποίηση των αδύναμων, ανεργία, οικολογική καταστροφή, ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, ευτέλεια, αναξιοκρατία, αδιαφάνεια, εκποίηση συνειδήσεων και άρα έκπτωση αξιών, αισθητική κακοποίηση, εκβαρβαρισμός των κοινωνικών σχέσεων σε έκταση και βάθος χωρίς προηγούμενο.

Σε θεωρητικό επίπεδο, η δικαιολόγηση της αποκρουστικής εικόνας δεσπόζει ιδεολογικά. Είναι η μονόδρομη σκέψη του νεοφιλελευθερισμού που, συνεπικουρούμενη από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς που διαθέτει κάθε αντιδραστική εξουσία, επιχειρεί να εδραιώσει σε επίπεδο συλλογικής παραδοχής την ψευδή συνείδηση ότι η μόνη λύση βρίσκεται στην απόλυτη συμμόρφωση στα κελεύσματα της ανεξέλεγκτης αγοράς.

Ουσιαστικά έχει αφομοιώσει, ευνουχίσει και ενσωματώσει πνευματικούς ανθρώπους (διανοούμενους, επιστήμονες, πολιτικούς) παραχωρώντας τους εν πολλοίς μερίδιο στην πολυδαίδαλη και διαπλεκόμενη εξουσία και στις απολαύσεις της, σε σημείο που αυτοί να έχουν αυτοαναιρεθεί, να έχουν εκπέσει από το ρόλο του κοινωνικού ταγού και να έχουν μεταβληθεί σε υποστηρίγματα μιας άνομης εξουσίας. Οι λιγοστοί αρνητές ή αμφισβητίες αντιμετωπίζονται ως αφελείς και εκτός πραγματικότητας, αν όχι άξιοι χλεύης.

Το παιχνίδι της εξουσίας από τις αντιδραστικές πολιτικές παίζεται με σημαδεμένη τράπουλα. Η απωθητική αυτή πραγματικότητα οδηγεί σε διοχέτευση των αρνητικών συναισθημάτων σε άλλα επικίνδυνα μονοπάτια εκφασισμού. Τέτοια συμπτώματα εκδηλώνονται όλο και πιο ανησυχητικά διεθνώς, αλλά και στην Ελλάδα και ένα αίσθημα ανασφάλειας διαχέεται ευρύτερα. Αυτό οπωσδήποτε και αναπότρεπτα οδηγεί σε έναν εφιάλτη οργουελικών διαστάσεων.

Η μόνη διέξοδος βρίσκεται στα χέρια της νέας γενιάς. Η νεολαία διαθέτει ακόμη -όπως πάντα άλλωστε- δημιουργικές δυνάμεις που
ενδεχομένως να μην είναι εύκολα ορατές. Υπάρχουν όμως και θα δράσουν καταλυτικά. Εως ότου συμβεί αυτό, η καθημερινότητα της ζωής προσφέρεται στους νέους ως πεδίο αντίστασής τους στην ευτέλεια και στο διασυρμό των πιο ευγενικών ανθρώπινων χαρακτηριστικών: της ελευθερίας, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης, της ισότητας, της αξιοπρέπειας, των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, της απόκρουσης κάθε ισοπεδωτικής λογικής.

Ο καθημερινός αυτός αγώνας έχει κόστος μεγάλο και απαιτεί θυσίες. Η μόνη απολαβή είναι ότι μέσα απ’τα χιλιάδες αυτά «Πολυτεχνεία» εξανθρωπίζεται ο άνθρωπος.

Και μόνον τότε το «Πολυτεχνείο» θα βρει το αληθινό του περιεχόμενο που εδώ και χρόνια ψάχνουμε να βρούμε.

Μόνο τότε θα βρούνε ανάπαυση οι πρώτοι νεκροί…

Υ.Γ. Το κείμενό μου αυτό γράφτηκε πριν από είκοσι χρόνια με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου και απευθυνόταν στους μαθητές και τις μαθήτριες του 5 ου Λυκείου Καβάλας. Η αναλογία του με τις σημερινές συνθήκες το καθιστούν δραματικά επίκαιρο…

*Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης είναι π. βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Καβάλας

Continue Reading

Κατοικία

newsletter



Καιρος

Πρωτοσέλιδα

Χρήσιμα

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

el Greek
X
Αρέσει σε %d bloggers: