Connect with us

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ελλάδα, θαλάσσια σύνορα και Αιγαίο

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Παναγία, στην πατρίδα μας, την Ορθόδοξη Ελλάδα, δεν έχει μόνο το δικό Της Περιβόλι, το Άγιο Όρος, αλλά και το δικό Της πέλαγος, το Αιγαίο. Αυτό, που κατά τον Οδυσσέα Ελύτη, τον ποιητή του Αιγαίου, «Η Παναγιά… κρατούσε στην ποδιά της…».

Οι χριστιανοί, σ’ όλο το Αιγαίο, από τη Σαμοθράκη με την “Παναγία Κρημνιώτισσα”, μέχρι το Καστελόριζο με την “Παναγία του Κάστρου”, την τιμούν και την προσκυνούν καθώς αδιαλείπτως τους προστατεύει. Την αισθάνονται τόσο οικεία που στις εκατοντάδες διάσπαρτες περίλαμπρες εκκλησίες, μοναστήρια και ταπεινά ξωκλήσια, της έδωσαν τα δικά τους, ξεχωριστά προσωνύμια.

Αυτή πρεσβεύει εις τον Υιόν της υπέρ ημών.
«Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου σώσον ημάς».

Γενικά για τα σύνορα

Τα σύνορα, είναι ένα μεταπτωτικό – αναγκαίο φαινόμενο, για την ύπαρξη των εθνών, γι αυτό και τα όρισε ο ίδιος ο Θεός (Πραξ. Ιζ, 26).

Με αυτά καθορίζονται τα όρια μέσα στα οποία αφενός το άτομο υπόκειται στην κρατική εξουσία και αφετέρου το κράτος ασκεί την κυριαρχία του έχοντας αξίωση στο απαραβίαστο αυτών.

Το καλοκαίρι του 1975, στην πρωτεύουσα της Φινλανδίας, το Ελσίνκι, ηγέτες από 35 χώρες (περιλαμβανομένων Ελλάδας και Τουρκίας), υπογράφουν την περίφημη “Τελική Πράξη”, στο πλαίσιο της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ). Το κείμενο της “Τελικής Πράξης του Ελσίνκι” περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, τις βασικές αρχές που διέπουν τις σχέσεις των χωρών και διασφαλίζουν την εθνική κυριαρχία, το απαραβίαστο των συνόρων, την αποφυγή βίας και την ειρηνική επίλυση των διαφορών κ.α

Το Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 27), ορίζει ότι καμία μεταβολή δεν μπορεί να γίνει στα όρια (σύνορα) της Επικράτειας, χωρίς νόμο που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Επίσης, το ίδιο άρθρο ορίζει ότι δεν είναι δεκτή στην Ελληνική Επικράτεια ξένη στρατιωτική δύναμη ούτε μπορεί να διαμένει σ’ αυτή ή να περάσει μέσα από αυτή, χωρίς νόμο που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.

Τα σημερινά σύνορα της Ελλάδος, χερσαία, θαλάσσια και εναέρια, άρχισαν να διαμορφώνονται με την Επανάσταση του 1821, κλείνοντας ουσιαστικά με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και με την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου το 1947. Καθορίστηκαν και επιβλήθηκαν μέσα από το Διεθνές Δίκαιο, Διεθνείς Συνθήκες και Πρωτόκολλα.

Θαλάσσια σύνορα της Ελλάδος

Για την Ελλάδα, τα θαλάσσια σύνορα, έχουν ιδιαίτερη σημασία αφού:

  1. Έχουν πολυπλοκότητα, καθώς από τη «Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 – United Nations Convention on the Law of the Sea – UNCLOS 1982» την οποία η Ελλάδα επικύρωσε τον Ιούνιο του 1995, ενώ η Τουρκία μέχρι σήμερα δεν την έχει επικυρώσει, προβλέπονται τέσσερις ζώνες (Αιγιαλίτιδα Ζώνη, Συνορεύουσα Ζώνη, Υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη – ΑΟΖ).
  2. Διαθέτει το μεγαλύτερο μήκος ακτών (18.400 χλμ) στην Ε.Ε σε σύνολο ηπειρωτικού και νησιωτικού αναπτύγματός, με 9.835 νησιά (228 κατοικημένα), νησίδες και βραχονησίδες.
  3. Η Τουρκία, επί πενήντα χρόνια δημιουργεί προβλήματα στο Αιγαίο που συνοψίζονται σε τρεις θεματικές ενότητες: Εθνικής κυριαρχίας (καθορισμός εύρους χωρικών υδάτων), Οικονομικής εκμετάλλευσης (καθορισμός Α.Ο.Ζ) και Έρευνας – Διάσωσης (αμφισβήτηση FIR – Flight Information Region Αθηνών).

Τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας από το 1936, με το Νόμο 360/1936, έχουν καθοριστεί στα 6 ναυτικά μίλια (1 ν.μ. = 1852 μ.). Με το Νομοθετικό Διάταγμα 187/1973 (άρθρο 139) επαναλήφθηκε ο καθορισμός των 6 ν.μ. αλλά προστέθηκε και η δυνατότητα επέκτασής τους, με έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου. Η δυνατότητα αυτή δεν αξιοποιήθηκε. Με το Νόμο 2321/1995, με τον οποίο η Ελλάδα επικύρωσε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, απέκτησε και διεθνές νομικό έρεισμα επέκτασής τους μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια (άρθρο 3 της Σύμβασης). Η προοπτική αυτή, θεωρήθηκε από τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας ως αιτία πολέμου (casus belli).Έτσι τα χωρικά μας ύδατα παραμένουν στα 6 ναυτικά μίλια.

Με το καθεστώς αυτό, η Ελλάδα ασκεί πλήρη κυριαρχία στο 35% του Αιγαίου, η Τουρκία στο 9% ενώ το 56% είναι διεθνή ύδατα. Στην περίπτωση των 12 ν.μ., η Ελλάδα θα ασκούσε κυριαρχία στο 64%, η Τουρκία στο 10%, και το 26% θα ήσαν διεθνή ύδατα.

Σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρικά ύδατα έχουν οι ηπειρώτικες ακτές, και όλα τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, ανεξάρτητα αν κατοικούνται ή όχι (άρθρα 3 και 121 της Σύμβασης). Στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου όπου η απόσταση από τις Μικρασιατικές ακτές είναι μικρότερη των 6 ν.μ. ισχύει η “μέση γραμμή” (άρθρο 15 της Σύμβασης).

Ενέργειες της Τουρκίας για τη διχοτόμηση του Αιγαίου

Τα σχέδια της Τουρκίας για το Αιγαίο, εξωτερικεύτηκαν πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1965, στη συνεδρίαση της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, όπου ο εκπρόσωπός της, παρουσίασε χάρτη με το Αιγαίο χωρισμένο στα δυο. Οι Τούρκοι ζητούσαν να αναλάβει η Άγκυρα την ευθύνη της αεράμυνας του ανατολικού τμήματος.

Το Νοέμβριο του 1973, στην εφημερίδα κυβερνήσεως της Τουρκίας δημοσιεύεται χάρτης του ΒΑ Αιγαίου όπου περιοχές των τουρκικών χωρικών υδάτων αλλά και διεθνών, παραχωρούντο στην ΤΡΑΟ για διενέργεια πετρελαϊκών ερευνών.

Το Μάιο του 1974, απειλεί έρευνες στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου με το υδρογραφικό «Τσανταρλί».

Τον Αύγουστο του 1974, η Άγκυρα εκδίδει τη ΝΟΤΑΜ 714, και επεκτείνει αυθαίρετα τα όρια ευθύνης του δικού της FIR (Flight Information Region) προς τα δυτικά, μέχρι το μέσο του Αιγαίου, μέσα στο χώρο ευθύνης του FIR Αθηνών.

Τον Ιούλιο του 1976, συνεχίζει το ίδιο παιχνίδι στο Αιγαίο με το ερευνητικό «Χόρα» δημιουργώντας την πρώτη ελληνοτουρκική κρίση στο Αιγαίο.

Το 1977, υπογράφεται το «Πρωτόκολλο της Βέρνης» μεταξύ Καραμανλή και Ντεμιρέλ, που προβλέπει αμοιβαία αποχή Ελλάδας και Τουρκίας από έρευνες στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου πέρα από τα 6 μίλια των χωρικών τους υδάτων.

Το Μάρτιο του 1987, με το ίδιο σκάφος – μετονομασμένο σε «Σισμίκ» προκαλεί τη δεύτερη ελληνοτουρκική κρίση.

Το 1991, πριν από την επίσκεψη του Μπους σε Αθήνα και Άγκυρα, ο αρχηγός του τουρκικού στόλου ναύαρχος Ιλφάν Τινάζ αμφισβητεί ευθέως την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο, ισχυριζόμενος δημοσίως ότι βραχονησίδες του Αιγαίου δεν είναι ελληνικό έδαφος.

Το 1996, οι Τούρκοι, αρχίζοντας από τις πέραν πάσης αμφισβητήσεως Ελληνικές βραχο-νησίδες Ίμια, δημιουργούν την τρίτη ελληνοτουρκική κρίση και συγχρόνως τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών», γκριζάροντας το μισό Αιγαίο.

Την ίδια χρονιά εκδίδεται για τις ανάγκες της Δημόσιας εκπαίδευσης το βιβλίο τουρκικής ιστορίας «Τα δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο – Ege Denizinde Turk Haklari» του Μεχμέτ Σακά. Στη σελίδα 19 γράφει: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».

Το Μάιο του 1999, ο Τούρκος πρόεδρος δηλώνει ότι «Στο Αιγαίο υπάρχουν 150 ακατοίκητοι βράχοι και σχηματισμοί που δεν αναφέρονται σε ποιον ανήκουν».

Το Σεπτέμβριο του 1999, στη Σύνοδο υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στο Τορόντο, η Τουρκία μεθοδεύοντας τη διχοτόμηση του Αιγαίου, πέτυχε να συζητηθούν «τεχνικά θέματα», δηλαδή η δημιουργία δυο Νατοϊκών υπο-στρατηγείων στη Λάρισα και τη Σμύρνη.

Το Δεκέμβριο του 2001, στην εφημερίδα κυβερνήσεως της Τουρκίας δημοσιεύεται χάρτης του Αιγαίου όπου το τμήμα ανατολικά του 25ου μεσημβρινού θεωρείται ως περιοχή εθνικής ευθύνης της για θέματα έρευνας – διάσωσης.

Το 2001, κυκλοφορεί το βιβλίο «Στρατηγικό Βάθος – Strategic Derinlik» του Αχμέτ Νταβούτογλου με πλήρη αμφισβήτηση των δικαιωμάτων της Ελλάδος στο Αιγαίο.

Το 2004, από τους καθηγητές Sertac Baseren και Ali Kouroumahmout του Πανεπιστήμιου της Άγκυρας (έδρα Διεθνών Σχέσεων) εκπονείται μελέτη με τίτλο «Οι γκρίζες περιοχές στο Αιγαίο, τα ξεχασμένα τουρκικά νησιά».

Το Φεβρουάριο του 2005, το τουρκικό περιοδικό AKSIYON, αναφέρει ονομαστικά 150 νησιά του Αιγαίου τα οποία διεκδικεί η Τουρκία, κάνοντας την πρόβλεψη ότι σε περίπτωση προσφυγής, το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο της Χάγης θα δικαιώσει την Τουρκία έχοντας ως δεδικασμένο σχετική απόφαση του (Απρίλιος 2001) σε διένεξη για βραχονησίδες μεταξύ Υεμένης και Ερυθραίας.

Τον Ιούνιο του 2005, στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας, εγκρίνεται το λεγόμενο «έγγραφο πολιτικής ασφαλείας» σύμφωνα με το οποίο 150 βραχονησίδες του Αιγαίου χαρακτηρίζονται «ως απροσδιόριστης κυριότητας».

Τον Απρίλιο του 2006, στην ιστοσελίδα της πρεσβείας της Τουρκιάς στην Ουάσιγκτον, αναρτάται χάρτης μέρους του Αιγαίου όπου οι βραχονησίδες Ίμια με την τουρκική ονομασία Kardak, βρίσκονται εντός της τουρκικής επικράτειας.

Τον Ιούλιο του 2007, στην ιστοσελίδα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου παρουσιάζεται μια «μελέτη» του καθηγητή Sertac Baseren με τίτλο «Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ανατ. Μεσόγειο, τα όρια της υφαλοκρηπίδας και της πιθανής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στην περιοχή της Τουρκίας».

Τον Ιανουάριο του 2008 (24/1/2008), στο τηλεοπτικό δίκτυο EYRONEWS προβάλλονται δυο χάρτες του Αιγαίου, ένας με διχοτομημένο το Αιγαίο και άλλος που παρουσιάζει τις νησίδες Ίμια ελληνικές αλλά τα νησιά Ρόδο Σάμο και Λέσβο τουρκικά.

Τον Ιανουάριο του 2008, στην τουρκική εφημερίδα ΑΚSΑΜ (28/1/2008), δημοσιεύεται χάρτης του Αιγαίου με «απροσδιόριστα», σημειούμενα με κίτρινο χρώμα, χωρικά ύδατα.

Το 2010, ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας και επικεφαλής των διαπραγματεύσεων Τουρκίας – Ε.Ε, Εγκεµέν Μπαγίς, σε αλλεπάλληλες συνεντεύξεις του (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 17/10/2010, ΤΑ ΝΕΑ 18/11/2010 και ΣΗΜΕΡΙΝΗ 12/12/2010) προτείνει ανοικτά τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Το Μάρτιο του 2012, στην πόλη Μούγλα (στο κτηματολόγιο της οποίας κατά τους Τούρκους είναι εγγεγραμμένες οι βραχονησίδες Ίμια), αναγέρθηκαν αγάλματα του Ηρόδοτου και του Ιπποκράτη, στα πλαίσια των «έργων των θεματικών πάρκων» του Δήμου Μούγλας. Στην τελετή των αποκαλυπτηρίων ο Δήμαρχος Osman Gürün, υπογράμμισε ότι με τα αγάλματα, αναδεικνύουν τους ανθρώπους του Αιγαίου που από την αρχαιότητα έδειξαν στον κόσμο τις οικουμενικές αξίες.

Από 24 έως 27 Μαΐου 2012, πραγματοποιήθηκε στο Σεφερίχισαρ της Τουρκίας, η «Συγκέντρωση Μόνιμης Ειρήνης στο Αιγαίο» με τη συμμέτοχη από ελληνικής πλευράς των περιφερειαρχών Βορείου και Νοτίου Αιγαίου, πλήθος δημάρχων, αντιδημάρχων και άλλων παραγόντων. Από τουρκικής πλευράς, πλήθος δημάρχων, πανεπιστημιακών, βουλευτών και άλλων. Όλοι μαζί σφυρηλάτησαν την ειρήνη στο Αιγαίο.

Τον Οκτώβριο του 2012, ο τούρκος ΥΠΕΞ κ. Νταβούτογλου, στη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Βουλής, προκαλεί με τη δήλωση: «Εμείς πάντοτε επιθυμούμε το Αιγαίο ως θάλασσα φιλίας και συνεργασίας να είναι πάντοτε ελεύθερο» ή σε διαφορετική μετάφραση: «Επιθυμούμε το Αιγαίο, ως μία θάλασσα ειρήνης και φιλίας, να είναι ανοικτό σε κάθε είδους συνεργασία».

Το 2013, σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, διαπράττονται στο Αιγαίο 401 παραβιάσεις των Εθνικών Χωρικών μας Υδάτων από το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό και την Τουρκική Ακτοφυλακή, έναντι 90 παραβιάσεων το 2009.

Τέλος Αυγούστου 2015, εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών αναφέρεται σε «μη ύπαρξη οριοθετημένων θαλασσίων συνόρων μεταξύ της Ελλάδας και Τουρκίας».

Ελληνικά λάθη για το Αιγαίο

Τη διετία 1994-1995, με πρωτοβουλία του τότε υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, Μανώλη Μπεντενιώτη, ξεκίνησε ένα διυπουργικό πρόγραμμα από τα Υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Αιγαίου για την επιδότηση και την ενθάρρυνση του εποικισμού ακατοίκητων νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο. Το πρόγραμμα, προέβλεπε μικρές παρεμβάσεις (ένα εκκλησάκι, έναν ιστό σημαίας, μια δεξαμενή υδάτων και ένα μικρό λιμανάκι), με ταυτόχρονη στήριξη της χλωρίδας και της πανίδας. Το πρόγραμμα διεκόπη αιφνιδιαστικά και οριστικά με την ανάληψη της Κυβέρνησης Σημίτη, τον Ιανουάριο του 1996.

Τον Απρίλιο του 1999, στη Σύνοδο υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον, με την επικύρωση της νέας δομής του ΝΑΤΟ καταργούνται τα εθνικά όρια ευθύνης των κρατών – μελών και καθιερώνεται ο ενιαίος αμυντικός χώρος στα όρια της συμμαχίας. Στα πλαίσια αυτά, το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους, με το Προεδρικό Διάταγμα 242/99, η φύλαξη των θαλασσίων συνόρων περνά από το Πολεμικό Ναυτικό στο Λιμενικό Σώμα.

Στις 8 Ιουλίου 1997 στη Μαδρίτη, στα πλαίσια της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, υπογράφεται η «Συμφωνία της Μαδρίτης», μεταξύ Σημίτη και Ντεμιρέλ. Ένα κείμενο με έξι κύρια σημεία. Το αναφερόμενο στο Αιγαίο αναφέρει επί λέξει: «Σεβασμός στα νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους». Εδώ, για πρώτη φορά, η ελληνική πλευρά αποδέχεται “ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της Τουρκίας” στο Αιγαίο.

Το Μάρτιο του 2005, η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη υποδέχθηκε τον εκλεγέντα Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, μιλώντας περί «αποδοχής μειωμένης εθνικής κυριαρχίας στα πλαίσια της διασφάλισης της ειρηνικής συνύπαρξης στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον»!

Τον Οκτώβριο του 2009, η λέξη ΑΙΓΑΙΟ εξαφανίστηκε από τους τίτλους των Υπουργείων της Ελληνικής Κυβέρνησης. Επανεμφανίστηκε την περίοδο 2012-1014 και εξαφανίστηκε και πάλι από τον Ιανουάριο του 2015.

Το 2010, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού εκδίδει ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία καταργείται ο διετής πανελλήνιος εορτασμός της Ναυτικής Εβδομάδας, λόγω των δημοσιονομικών συνθηκών, της σημαντικής μείωσης του λειτουργικού σκέλους του Π/Υ ΓΕΝ και της περιστολής των κρατικών δαπανών. Ουσιαστικά με αυτή την ενέργεια αποξενώνουν τον Έλληνα από την επαφή του με τη θάλασσα (το Αιγαίο).

Στις 18 Αυγούστου 2011, ο Γιώργος Νταλάρας με αφορμή την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη για συναυλία, σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα Hurriyet, ερωτηθείς για το ζήτημα του Αιγαίου, είπε : «Οι άνθρωποι γεννιούνται για να ζήσουν μαζί. Ζούμε δίπλα-δίπλα χιλιάδες χρόνια. Αν πετάξουμε λίγο πιο ψηλά, δεν θα δούμε τις γραμμές στο χάρτη. Οι χάρτες τυπώνονται και τα σύνορα τα καθορίζουν οι μαθηματικοί και οι τοπογράφοι. Ο Θεός δεν έχει τοπογραφείο. Για το Αιγαίο άλλοι λένε πως ανήκει στους Τούρκους, άλλοι στους Έλληνες, στην πραγματικότητα όμως το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια».

Δυο μέρες μετά, στην εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ» (αριθ. φύλλου 11187/20-8-2011 σελ.19) δημοσιεύεται άρθρο του δικηγόρου Νάσου Θεοδωρίδη με τίτλο “Η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου ως η μόνη θετική προοπτική για την Ειρήνη“. Μεταξύ άλλων αναφέρει: «Με μια ματιά στον χάρτη μπορεί κανείς να καταλάβει ότι μια μονόπλευρη και ολοκληρωτική ηγεμονία δηλαδή της ελληνικής άρχουσας τάξης στο Αιγαίο δεν στηρίζεται σε κανένα δίκαιο. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Αυτό είναι δεδομένο, λογικό και αναπόφευκτο. Το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, αλλά μια διεθνής θάλασσα που απλώς τυχαίνει να περιλαμβάνει έναν μεγάλο αριθμό ελληνικών νησιών, χωρίς αυτό να δίνει κάποιο ιδιαίτερο προνόμιο στην ελληνική πλευρά να κυριαρχεί εξ ορισμού».

Το Μάιο του 2014, με Απόφαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΦΕΚ 1307 Β/22-5-2014), για θέματα απαγόρευσης αλιείας, διαιρείται το Αιγαίο με βάση στον 25ο Μεσημβρινό, ανατολικά και δυτικά, όταν η Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο (ΓΕΑΜ), General Fisheries Commission for the Mediterranean (GFCM), Περιφερειακή Οργάνωση Διαχείρισης της Αλιείας του Διεθνούς Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, (FAO – Food and Agriculture Organization), θεωρεί όλο το Αιγαίο ενιαίο με τον κωδικό 22.

Υπόψη ότι ο 25ος Μεσημβρινός είναι αυτός που διέρχεται από το μέσον του Αιγαίου. Ξεκινά από τις εκβολές του Νέστου ποταμού, κοντά στην Ξάνθη, διέρχεται δυτικά της Λήμνου, περνά από το Στενό του Καφηρέα (Εύβοια), διασχίζει την Τήνο και καταλήγει δυτικά του Ηρακλείου στην Κρήτη.

Στις 27 Ιουνίου 2014, ο Σταύρος Θεοδωράκης στο ιδρυτικό συνέδριο του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, μεταξύ άλλων είπε: «…Να δημιουργηθούν ισχυρές και πραγματικά ανεξάρτητες Αρχές. Αποκέντρωση έτσι ώστε να αποφασίζουν οι δήμοι και οι περιφέρειες από τους φόρους μέχρι τα σκουπίδια. Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια και στα παιδιά μας».

Το Σεπτέμβριο του 2015, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο πλαίσιο της 80ης ΔΕΘ, o Έλληνας πρωθυπουργός αναφερόμενος στις ο μεταναστευτικές ροές στο Αιγαίο, είπε: «Ποια σύνορα; Έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;».

Οι πρόσφατες θέσεις των Ευρωπαίων – εταίρων μας για το Αιγαίο

Με αφορμή το “προσφυγικό”, το Αιγαίο είναι και πάλι στην επικαιρότητα.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, θέτει στην Ευρωβουλή ως δεδομένο ότι θα υπάρξουν κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες στο Αιγαίο ώστε να εποπτεύονται τα θαλάσσια σύνορα!!!

Ο εκπρόσωπος της Καγκελαρίας, σε δηλώσεις του, αναφέρεται στην ανάγκη ύπαρξης «συντεταγμένης» κατάστασης στο Αιγαίο για την αντιμετώπιση του προσφυγικού. Απώτερος σκοπός είναι να περιοριστεί η ροή των προσφύγων που φθάνουν στην Ευρώπη, με κίνδυνο τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο να καταλήξουν «παράπλευρη απώλεια».

Το προσχέδιο της πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξυπηρετώντας τα ύποπτα παιχνίδια των Γερμανών στο Αιγαίο αναφέρει: «Η Τουρκία σκοπεύει να ενισχύσει την αναχαιτιστική δυνατότητα της τουρκικής Ακτοφυλακής, κυρίως αναβαθμίζοντας τον εξοπλισμό επιτήρησης, αυξάνοντας τις περιπολίες και τη δυνατότητα έρευνας και διάσωσης και ενισχύοντας τη συνεργασία με την Ελληνική Ακτοφυλακή».

Βεβαίως, η ελληνική κυβέρνηση, με ανακοίνωση του ΥΠΕΞ στις 13 Οκτωβρίου 2015, απέρριψε την πρόταση για κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες στο Αιγαίο αλλά, η Τουρκία καραδοκεί.

Το συμπέρασμα είναι ότι οι Τούρκοι επί μισό αιώνα επιζητούν, με πάμπολλους τρόπους, τη διχοτόμηση του Αιγαίου. Όμως, δεν είναι και λίγες οι περιπτώσεις όπου εμείς οι ίδιοι, με τις πράξεις και τις παραλήψεις μας, τους το επιτρέπουμε.

Εδώ, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Γιατί έτσι, στους μεν Τούρκους δίνουμε το δικαίωμα να αποθρασύνονται, στους δε άλλους και μάλιστα τους εταίρους μας, να πιστεύουν ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Υποναύαρχος Λ.Σ. (ε.α)

Alexandroupoli Online

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Απάντηση

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ

Εμφανίστηκε στην αστυνομία ο οδηγός που παρέσυρε και σκότωσε τον μοτοσυκλετιστή στη Γλυφάδα

Δημοσιεύτηκε

στις

Εμφανίστηκε στην αστυνομία  ο οδηγός που παρέσυρε και σκότωσε τον 25χρονο μοτοσικλετιστή τα ξημερώματα της Τετάρτης στη Γλυφάδα.

Ο ίδιος πήγε στο αστυνομικό τμήμα μαζί με τον δικηγόρο του.

Δείτε το δελτίο από το OPEN

 

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Έφυγε από τη ζωή η σπουδαία ποιήτρια Κική Δημουλά

Δημοσιεύτηκε

στις

Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο καθώς πριν από λίγο έφυγε από την ζωή η Κική Δημουλά σε ηλικία 89 ετών.

Η σπουδαία Ελληνίδα ποιήτρια είχε υποστεί ανακοπή καρδιάς. Μετά από σύντομη νοσηλεία σε ιδιωτικό θεραπευτήριο εισήλθε στη συνέχεια σε μονάδα εντατικής θεραπείας από την οποία δεν εξήλθε ποτέ.

Ποια ήταν η Κική Δημουλά

Η Κική Δημουλά γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα όπου κι έζησε. Παντρεύτηκε τον πολιτικό μηχανικό και ποιητή ‘Αθω Δημουλά, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος επί 25 χρόνια. Το 2002 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2015 αναγορεύτηκε σε επίτιμη διδάκτορα Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ποιήματα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες – αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά,ιταλικά, σουηδικά κ.ά.

Το πολυβραβευμένο έργο της έχει μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες και τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις που ξεκινούν από το 1972, με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή «Το λίγο του κόσμου». Με το ίδιο βραβείο τιμήθηκε το 1989 για τη συλλογή της «Χαίρε ποτέ» και το 1995 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή «Η εφηβεία της λήθης». Το 2001 τής απονεμήθηκε το Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου της, και Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής, από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.

Το 2009, τιμήθηκε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας, ενώ το 2010 με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της.

Το 2010, με την ευκαιρία της βράβευσης της με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του ποιητικού και του πεζού έργου της η Κική Δημουλά έγραψε αυτοβιογραφούμενη:

«Ένα βιογραφικό σημείωμα πρέπει, αφού γραφτεί, να μείνει επ’ αρκετόν καιρό κρεμασμένο στον αέρα από ένα τσιγκέλι αυστηρότητας, ώστε να στραγγίξουν καλά τα στερεότυπα, οι ωραιοποιήσεις, η ρόδινη παραγωγικότης και ο πρόσθετος ναρκισσισμός, πέραν εκείνου που ενυπάρχει στη φύση μιας αυτοπαρουσίασης. Μόνον έτσι βγαίνει το καθαρό βάρος: το ήθος που επέβαλες να τηρεί η προσπάθειά σου.Τα πόσα βιβλία έγραψε κανείς, πότε τα εξέδωσε, ποιες μεταφράσεις τα μεταναστεύουν σε μακρινές ξένες γλώσσες και ποιες διακρίσεις τα χειροκροτούν είναι τόσο τρέχοντα, όσο το να πεις ότι μέσα σ’ έναν βαρύτατο χειμώνα υπήρξαν και κάποιες μέρες με λαμπρή λιακάδα. Ωστόσο, επειδή αυτό είναι το υλικό της πεπατημένης, που δεν μπορεί να συνεχίσει τη χάραξή της με συνεσταλμένες καινοτόμες επιφυλάξεις, γεννήθηκα στην Αθήνα το 1931. Η παιδική ηλικία πέρασε χωρίς να αναδείξει το «παιδί θαύμα». Το 1949, τελειώνοντας το Γυμνάσιο, υπέκυψα εύκολα στο «πρέπει να εργαστείς», και εργάστηκα στην Τράπεζα της Ελλάδος είκοσι πέντε χρόνια. Ανώτερες σπουδές: η μακρά ζωή μου κοντά στον ποιητή ‘Αθω Δημουλά. Χωρίς εκείνον, είμαι σίγουρη ότι θα είχα αρκεστεί σε μια ρεμβαστική, αμαθή τεμπελιά, προς την οποίαν, ίσως και σοφά, ακόμα ρέπω. Του οφείλω το λίγο έστω που της ξέφυγα, την ατελή έστω μύησή μου στο τι είναι απλώς φωνήεν στην ποίηση και τι είναι σύμφωνον με την ποίηση, του οφείλω ακόμα την πικρότατη δυνατότητα να μπορώ σήμερα, δημόσια, να τον μνημονεύω εις επήκοον της πολυπληθούς λήθης. Αυταπαρνητική, παραχωρήθηκα στο ρόλο της μητέρας και με τρυφερή γενναιότητα άκουσα να προσφωνούμαι «γιαγιά». Κυλώ τώρα με ψυχραιμία και χωρίς βλέψεις διαιωνίσεως μέσα σ΄ αυτές τις νέες παρακαμπτήριες του αίματός μου. Κυλώ και, όσο πλησιάζω στις εκβολές, όλο και ονειρεύομαι ότι θα μου πετάξει η ποίηση ένα σωσίβιο ποίημα. Δεν νιώθω δημιουργός. Πιστεύω ότι είμαι ένας έμπιστος στενογράφος μια πολύ βιαστικής πάντα ανησυχίας, που κατά καιρούς με καλεί και μου υπαγορεύει κρυμμένη στο ημίφως ενός παραληρήματος, ψιθυριστά, ασύντακτα και συγκεκομμένα, τις ακολασίες της με έναν άγνωστο τρόπο ζωής. Όταν μετά αρχίζω να καθαρογράφω, τότε μόνον, παρεμβαίνω κατ’ ανάγκην: όπου λείπουν λέξεις, φράσεις ολόκληρες συχνά και το νόημα του οργίου, προσθέτω εκεί δικές μου λέξεις, δικές μου φράσεις, το δικό μου όργιο στο νόημα, ότι τέλος πάντων έχει περισσέψει από δικές μου ακολασίες με έναν άλλον, άγνωστο τρόπο ζωής. Τόσο μεταχειρισμένη και υπηρεσιακή είναι η ανάμειξή μου στη δημιουργία. Φύσει ολιγογράφος, εξέδωσα οκτώ ποιητικές συλλογές μέσα σε σαράντα πέντε χρόνια. Η σημασία τους είναι ακόμα συμβατική. Είναι γραμμένη στη λίστα αναμονής των μεγάλων επερχόμενων κυμάτων του μετα-κριτή χρόνου».

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ

“Στοπ” σε χιλιάδες μπουκάλια με ποτά “μπόμπες”

Δημοσιεύτηκε

στις

Ήταν έτοιμοι να γεμίσουν την αγορά με ποτά «μπόμπες» με πρώτη… «καύσιμη» ύλη που ερχόταν από την γειτονική Βουλγαρία. Με μόνο σκοπό το κέρδος, άλλαζαν τις ετικέτες από τα… άγνωστα βουλγάρικα ποτά και τοποθετούσαν το νοθευμένο αλκοόλ σε μπουκάλια γνωστών ελληνικών εταιρειών.

Όλα αυτά μέχρι την στιγμή που η Οικονομική Αστυνομία αποκωδικοποίησε τις κινήσεις των μελών της σπείρας και μετά από επιχείρηση που έκανε, σε Αττική και Πάτρα, συνέλαβε  περισσότερα από δέκα άτομα, ανάμεσα τους και τον φερόμενο ως «εγκέφαλο».

Η εγκληματική οργάνωση, που ήταν χωρισμένη σε δυο υποομάδες, διατηρούσε παράνομες αποθήκες και παρασκευαστήρια για τα επικίνδυνα ποτά στον Πειραιά, στο Αιγάλεω, στο Παγκράτι και τον Βύρωνα. Οι αστυνομικοί έκαναν έφοδο και μεταξύ άλλων βρήκαν εξοπλισμό, καζάνια, που τα χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή των ποτών.

Σύμφωνα με την έρευνα των στελεχών της Οικονομικής Αστυνομίας, τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα περνούσαν τα σύνορα φορτηγά αυτοκίνητα με οινόπνευμα ή ποτά ώστε να διακινηθούν στην εγχώρια αγορά είτε σε κάβες είτε σε καταστήματα.

«Η παραλαβή των εμπορευμάτων γινόταν σε ιδιωτικό χώρο στάθμευσης όπου ήταν δύσκολη η παρακολούθηση από τους αστυνομικούς και δεν διαρκούσε παρά λίγα μόνο λεπτά» λέει στο zougla.gr στέλεχος των διωκτικών αρχών.

Μάλιστα, για να ξεφύγουν από την «δαγκάνα» των αρχών, τα ποτά ταξίδευαν με μεγάλα φορτηγά αυτοκίνητα, τοποθετημένα στο κέντρο του οχήματος, και περιτριγυρισμένα από νόμιμο φορτίο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έχουν εντοπιστεί μεγάλες ποσότητες οινοπνεύματος και άλλων αλκοολούχων ποτών καθώς και χιλιάδες άδεια μπουκάλια έτοιμα να διατεθούν στην αγορά, γεμάτα με αμφιβόλου προέλευσης αλκοόλ, έχοντας όμως ετικέτες από γνωστές εταιρείες.

 

 

 

 

 

 

Zougla

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Υπό έλεγχο Φωτιά σε χορτολιβαδική έκταση στο Ραχώνι Θάσου | Δεν κινδύνεψαν κατοικίες

Δημοσιεύτηκε

στις

Φωτιά ξέσπασε λίγο μετά τις 14:30 το μεσημέρι του Σαββάτου 22 Φεβρουαρίου 2020 μεταξύ Ραχωνίου και Πρίνου Θάσου σε χορτολιβαδικη έκταση.

Στο σημείο έσπευσαν άμεσα πυροσβεστικά οχήματα του νησιού ενώ όπως μετέφερε στο enanews.gr ο διοικητής της Π.Υ Θάσου η φωτιά τέθηκε υπό έλεγχο λίγο μετά το μεσημέρι.

 

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Social

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠIΣHΣ

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ

Ελλάδα θαλάσσια σύνορα και Αιγαίο

Δημοσιεύτηκε

στις

Αντί προλόγου

Η Παναγία, στην πατρίδα μας, την Ορθόδοξη Ελλάδα, δεν έχει μόνο το δικό Της Περιβόλι, το Άγιο Όρος, αλλά και το δικό Της πέλαγος, το Αιγαίο. Αυτό, που κατά τον Οδυσσέα Ελύτη, τον ποιητή του Αιγαίου, «Η Παναγιά… κρατούσε στην ποδιά της…».

Οι χριστιανοί, σ’ όλο το Αιγαίο, από τη Σαμοθράκη με την “Παναγία Κρημνιώτισσα”, μέχρι το Καστελόριζο με την “Παναγία του Κάστρου”, την τιμούν και την προσκυνούν καθώς αδιαλείπτως τους προστατεύει. Την αισθάνονται τόσο οικεία που στις εκατοντάδες διάσπαρτες περίλαμπρες εκκλησίες, μοναστήρια και ταπεινά ξωκλήσια, της έδωσαν τα δικά τους, ξεχωριστά προσωνύμια.

Αυτή πρεσβεύει εις τον Υιόν της υπέρ ημών.
«Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου σώσον ημάς».

Γενικά για τα σύνορα

Τα σύνορα, είναι ένα μεταπτωτικό – αναγκαίο φαινόμενο, για την ύπαρξη των εθνών, γι αυτό και τα όρισε ο ίδιος ο Θεός (Πραξ. Ιζ, 26).

Με αυτά καθορίζονται τα όρια μέσα στα οποία αφενός το άτομο υπόκειται στην κρατική εξουσία και αφετέρου το κράτος ασκεί την κυριαρχία του έχοντας αξίωση στο απαραβίαστο αυτών.

Το καλοκαίρι του 1975, στην πρωτεύουσα της Φινλανδίας, το Ελσίνκι, ηγέτες από 35 χώρες (περιλαμβανομένων Ελλάδας και Τουρκίας), υπογράφουν την περίφημη “Τελική Πράξη”, στο πλαίσιο της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ). Το κείμενο της “Τελικής Πράξης του Ελσίνκι” περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, τις βασικές αρχές που διέπουν τις σχέσεις των χωρών και διασφαλίζουν την εθνική κυριαρχία, το απαραβίαστο των συνόρων, την αποφυγή βίας και την ειρηνική επίλυση των διαφορών κ.α

Το Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 27), ορίζει ότι καμία μεταβολή δεν μπορεί να γίνει στα όρια (σύνορα) της Επικράτειας, χωρίς νόμο που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Επίσης, το ίδιο άρθρο ορίζει ότι δεν είναι δεκτή στην Ελληνική Επικράτεια ξένη στρατιωτική δύναμη ούτε μπορεί να διαμένει σ’ αυτή ή να περάσει μέσα από αυτή, χωρίς νόμο που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.

Τα σημερινά σύνορα της Ελλάδος, χερσαία, θαλάσσια και εναέρια, άρχισαν να διαμορφώνονται με την Επανάσταση του 1821, κλείνοντας ουσιαστικά με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και με την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου το 1947. Καθορίστηκαν και επιβλήθηκαν μέσα από το Διεθνές Δίκαιο, Διεθνείς Συνθήκες και Πρωτόκολλα.

Θαλάσσια σύνορα της Ελλάδος

Για την Ελλάδα, τα θαλάσσια σύνορα, έχουν ιδιαίτερη σημασία αφού:
Έχουν πολυπλοκότητα, καθώς από τη «Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 – United Nations Convention on the Law of the Sea – UNCLOS 1982» την οποία η Ελλάδα επικύρωσε τον Ιούνιο του 1995, ενώ η Τουρκία μέχρι σήμερα δεν την έχει επικυρώσει, προβλέπονται τέσσερις ζώνες (Αιγιαλίτιδα Ζώνη, Συνορεύουσα Ζώνη, Υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη – ΑΟΖ).
Διαθέτει το μεγαλύτερο μήκος ακτών (18.400 χλμ) στην Ε.Ε σε σύνολο ηπειρωτικού και νησιωτικού αναπτύγματός, με 9.835 νησιά (228 κατοικημένα), νησίδες και βραχονησίδες.
Η Τουρκία, επί πενήντα χρόνια δημιουργεί προβλήματα στο Αιγαίο που συνοψίζονται σε τρεις θεματικές ενότητες: Εθνικής κυριαρχίας (καθορισμός εύρους χωρικών υδάτων), Οικονομικής εκμετάλλευσης (καθορισμός Α.Ο.Ζ) και Έρευνας – Διάσωσης (αμφισβήτηση FIR – Flight Information Region Αθηνών).

Τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας από το 1936, με το Νόμο 360/1936, έχουν καθοριστεί στα 6 ναυτικά μίλια (1 ν.μ. = 1852 μ.). Με το Νομοθετικό Διάταγμα 187/1973 (άρθρο 139) επαναλήφθηκε ο καθορισμός των 6 ν.μ. αλλά προστέθηκε και η δυνατότητα επέκτασής τους, με έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου. Η δυνατότητα αυτή δεν αξιοποιήθηκε. Με το Νόμο 2321/1995, με τον οποίο η Ελλάδα επικύρωσε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, απέκτησε και διεθνές νομικό έρεισμα επέκτασής τους μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια (άρθρο 3 της Σύμβασης). Η προοπτική αυτή, θεωρήθηκε από τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας ως αιτία πολέμου (casus belli).Έτσι τα χωρικά μας ύδατα παραμένουν στα 6 ναυτικά μίλια.

Με το καθεστώς αυτό, η Ελλάδα ασκεί πλήρη κυριαρχία στο 35% του Αιγαίου, η Τουρκία στο 9% ενώ το 56% είναι διεθνή ύδατα. Στην περίπτωση των 12 ν.μ., η Ελλάδα θα ασκούσε κυριαρχία στο 64%, η Τουρκία στο 10%, και το 26% θα ήσαν διεθνή ύδατα.

Σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρικά ύδατα έχουν οι ηπειρώτικες ακτές, και όλα τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, ανεξάρτητα αν κατοικούνται ή όχι (άρθρα 3 και 121 της Σύμβασης). Στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου όπου η απόσταση από τις Μικρασιατικές ακτές είναι μικρότερη των 6 ν.μ. ισχύει η “μέση γραμμή” (άρθρο 15 της Σύμβασης).

Ενέργειες της Τουρκίας για τη διχοτόμηση του Αιγαίου

Τα σχέδια της Τουρκίας για το Αιγαίο, εξωτερικεύτηκαν πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1965, στη συνεδρίαση της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, όπου ο εκπρόσωπός της, παρουσίασε χάρτη με το Αιγαίο χωρισμένο στα δυο. Οι Τούρκοι ζητούσαν να αναλάβει η Άγκυρα την ευθύνη της αεράμυνας του ανατολικού τμήματος.

Το Νοέμβριο του 1973, στην εφημερίδα κυβερνήσεως της Τουρκίας δημοσιεύεται χάρτης του ΒΑ Αιγαίου όπου περιοχές των τουρκικών χωρικών υδάτων αλλά και διεθνών, παραχωρούντο στην ΤΡΑΟ για διενέργεια πετρελαϊκών ερευνών.

Το Μάιο του 1974, απειλεί έρευνες στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου με το υδρογραφικό «Τσανταρλί».

Τον Αύγουστο του 1974, η Άγκυρα εκδίδει τη ΝΟΤΑΜ 714, και επεκτείνει αυθαίρετα τα όρια ευθύνης του δικού της FIR (Flight Information Region) προς τα δυτικά, μέχρι το μέσο του Αιγαίου, μέσα στο χώρο ευθύνης του FIR Αθηνών.

Τον Ιούλιο του 1976, συνεχίζει το ίδιο παιχνίδι στο Αιγαίο με το ερευνητικό «Χόρα» δημιουργώντας την πρώτη ελληνοτουρκική κρίση στο Αιγαίο.

Το 1977, υπογράφεται το «Πρωτόκολλο της Βέρνης» μεταξύ Καραμανλή και Ντεμιρέλ, που προβλέπει αμοιβαία αποχή Ελλάδας και Τουρκίας από έρευνες στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου πέρα από τα 6 μίλια των χωρικών τους υδάτων.

Το Μάρτιο του 1987, με το ίδιο σκάφος – μετονομασμένο σε «Σισμίκ» προκαλεί τη δεύτερη ελληνοτουρκική κρίση.

Το 1991, πριν από την επίσκεψη του Μπους σε Αθήνα και Άγκυρα, ο αρχηγός του τουρκικού στόλου ναύαρχος Ιλφάν Τινάζ αμφισβητεί ευθέως την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο, ισχυριζόμενος δημοσίως ότι βραχονησίδες του Αιγαίου δεν είναι ελληνικό έδαφος.

Το 1996, οι Τούρκοι, αρχίζοντας από τις πέραν πάσης αμφισβητήσεως Ελληνικές βραχο-νησίδες Ίμια, δημιουργούν την τρίτη ελληνοτουρκική κρίση και συγχρόνως τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών», γκριζάροντας το μισό Αιγαίο.

Την ίδια χρονιά εκδίδεται για τις ανάγκες της Δημόσιας εκπαίδευσης το βιβλίο τουρκικής ιστορίας «Τα δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο – Ege Denizinde Turk Haklari» του Μεχμέτ Σακά. Στη σελίδα 19 γράφει: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».

Το Μάιο του 1999, ο Τούρκος πρόεδρος δηλώνει ότι «Στο Αιγαίο υπάρχουν 150 ακατοίκητοι βράχοι και σχηματισμοί που δεν αναφέρονται σε ποιον ανήκουν».

Το Σεπτέμβριο του 1999, στη Σύνοδο υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στο Τορόντο, η Τουρκία μεθοδεύοντας τη διχοτόμηση του Αιγαίου, πέτυχε να συζητηθούν «τεχνικά θέματα», δηλαδή η δημιουργία δυο Νατοϊκών υπο-στρατηγείων στη Λάρισα και τη Σμύρνη.

Το Δεκέμβριο του 2001, στην εφημερίδα κυβερνήσεως της Τουρκίας δημοσιεύεται χάρτης του Αιγαίου όπου το τμήμα ανατολικά του 25ου μεσημβρινού θεωρείται ως περιοχή εθνικής ευθύνης της για θέματα έρευνας – διάσωσης.

Το 2001, κυκλοφορεί το βιβλίο «Στρατηγικό Βάθος – Strategic Derinlik» του Αχμέτ Νταβούτογλου με πλήρη αμφισβήτηση των δικαιωμάτων της Ελλάδος στο Αιγαίο.

Το 2004, από τους καθηγητές Sertac Baseren και Ali Kouroumahmout του Πανεπιστήμιου της Άγκυρας (έδρα Διεθνών Σχέσεων) εκπονείται μελέτη με τίτλο «Οι γκρίζες περιοχές στο Αιγαίο, τα ξεχασμένα τουρκικά νησιά».

Το Φεβρουάριο του 2005, το τουρκικό περιοδικό AKSIYON, αναφέρει ονομαστικά 150 νησιά του Αιγαίου τα οποία διεκδικεί η Τουρκία, κάνοντας την πρόβλεψη ότι σε περίπτωση προσφυγής, το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο της Χάγης θα δικαιώσει την Τουρκία έχοντας ως δεδικασμένο σχετική απόφαση του (Απρίλιος 2001) σε διένεξη για βραχονησίδες μεταξύ Υεμένης και Ερυθραίας.

Τον Ιούνιο του 2005, στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας, εγκρίνεται το λεγόμενο «έγγραφο πολιτικής ασφαλείας» σύμφωνα με το οποίο 150 βραχονησίδες του Αιγαίου χαρακτηρίζονται «ως απροσδιόριστης κυριότητας».

Τον Απρίλιο του 2006, στην ιστοσελίδα της πρεσβείας της Τουρκιάς στην Ουάσιγκτον, αναρτάται χάρτης μέρους του Αιγαίου όπου οι βραχονησίδες Ίμια με την τουρκική ονομασία Kardak, βρίσκονται εντός της τουρκικής επικράτειας.

Τον Ιούλιο του 2007, στην ιστοσελίδα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου παρουσιάζεται μια «μελέτη» του καθηγητή Sertac Baseren με τίτλο «Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ανατ. Μεσόγειο, τα όρια της υφαλοκρηπίδας και της πιθανής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στην περιοχή της Τουρκίας».

Τον Ιανουάριο του 2008 (24/1/2008), στο τηλεοπτικό δίκτυο EYRONEWS προβάλλονται δυο χάρτες του Αιγαίου, ένας με διχοτομημένο το Αιγαίο και άλλος που παρουσιάζει τις νησίδες Ίμια ελληνικές αλλά τα νησιά Ρόδο Σάμο και Λέσβο τουρκικά.

Τον Ιανουάριο του 2008, στην τουρκική εφημερίδα ΑΚSΑΜ (28/1/2008), δημοσιεύεται χάρτης του Αιγαίου με «απροσδιόριστα», σημειούμενα με κίτρινο χρώμα, χωρικά ύδατα.

Το 2010, ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας και επικεφαλής των διαπραγματεύσεων Τουρκίας – Ε.Ε, Εγκεµέν Μπαγίς, σε αλλεπάλληλες συνεντεύξεις του (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 17/10/2010, ΤΑ ΝΕΑ 18/11/2010 και ΣΗΜΕΡΙΝΗ 12/12/2010) προτείνει ανοικτά τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Το Μάρτιο του 2012, στην πόλη Μούγλα (στο κτηματολόγιο της οποίας κατά τους Τούρκους είναι εγγεγραμμένες οι βραχονησίδες Ίμια), αναγέρθηκαν αγάλματα του Ηρόδοτου και του Ιπποκράτη, στα πλαίσια των «έργων των θεματικών πάρκων» του Δήμου Μούγλας. Στην τελετή των αποκαλυπτηρίων ο Δήμαρχος Osman Gürün, υπογράμμισε ότι με τα αγάλματα, αναδεικνύουν τους ανθρώπους του Αιγαίου που από την αρχαιότητα έδειξαν στον κόσμο τις οικουμενικές αξίες.

Από 24 έως 27 Μαΐου 2012, πραγματοποιήθηκε στο Σεφερίχισαρ της Τουρκίας, η «Συγκέντρωση Μόνιμης Ειρήνης στο Αιγαίο» με τη συμμέτοχη από ελληνικής πλευράς των περιφερειαρχών Βορείου και Νοτίου Αιγαίου, πλήθος δημάρχων, αντιδημάρχων και άλλων παραγόντων. Από τουρκικής πλευράς, πλήθος δημάρχων, πανεπιστημιακών, βουλευτών και άλλων. Όλοι μαζί σφυρηλάτησαν την ειρήνη στο Αιγαίο.

Τον Οκτώβριο του 2012, ο τούρκος ΥΠΕΞ κ. Νταβούτογλου, στη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Βουλής, προκαλεί με τη δήλωση: «Εμείς πάντοτε επιθυμούμε το Αιγαίο ως θάλασσα φιλίας και συνεργασίας να είναι πάντοτε ελεύθερο» ή σε διαφορετική μετάφραση: «Επιθυμούμε το Αιγαίο, ως μία θάλασσα ειρήνης και φιλίας, να είναι ανοικτό σε κάθε είδους συνεργασία».

Το 2013, σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, διαπράττονται στο Αιγαίο 401 παραβιάσεις των Εθνικών Χωρικών μας Υδάτων από το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό και την Τουρκική Ακτοφυλακή, έναντι 90 παραβιάσεων το 2009.

Τέλος Αυγούστου 2015, εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών αναφέρεται σε «μη ύπαρξη οριοθετημένων θαλασσίων συνόρων μεταξύ της Ελλάδας και Τουρκίας».

Ελληνικά λάθη για το Αιγαίο

Τη διετία 1994-1995, με πρωτοβουλία του τότε υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, Μανώλη Μπεντενιώτη, ξεκίνησε ένα διυπουργικό πρόγραμμα από τα Υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Αιγαίου για την επιδότηση και την ενθάρρυνση του εποικισμού ακατοίκητων νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο. Το πρόγραμμα, προέβλεπε μικρές παρεμβάσεις (ένα εκκλησάκι, έναν ιστό σημαίας, μια δεξαμενή υδάτων και ένα μικρό λιμανάκι), με ταυτόχρονη στήριξη της χλωρίδας και της πανίδας. Το πρόγραμμα διεκόπη αιφνιδιαστικά και οριστικά με την ανάληψη της Κυβέρνησης Σημίτη, τον Ιανουάριο του 1996.

Τον Απρίλιο του 1999, στη Σύνοδο υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον, με την επικύρωση της νέας δομής του ΝΑΤΟ καταργούνται τα εθνικά όρια ευθύνης των κρατών – μελών και καθιερώνεται ο ενιαίος αμυντικός χώρος στα όρια της συμμαχίας. Στα πλαίσια αυτά, το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους, με το Προεδρικό Διάταγμα 242/99, η φύλαξη των θαλασσίων συνόρων περνά από το Πολεμικό Ναυτικό στο Λιμενικό Σώμα.

Στις 8 Ιουλίου 1997 στη Μαδρίτη, στα πλαίσια της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, υπογράφεται η «Συμφωνία της Μαδρίτης», μεταξύ Σημίτη και Ντεμιρέλ. Ένα κείμενο με έξι κύρια σημεία. Το αναφερόμενο στο Αιγαίο αναφέρει επί λέξει: «Σεβασμός στα νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους». Εδώ, για πρώτη φορά, η ελληνική πλευρά αποδέχεται “ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της Τουρκίας” στο Αιγαίο.

Το Μάρτιο του 2005, η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη υποδέχθηκε τον εκλεγέντα Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, μιλώντας περί «αποδοχής μειωμένης εθνικής κυριαρχίας στα πλαίσια της διασφάλισης της ειρηνικής συνύπαρξης στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον»!

Τον Οκτώβριο του 2009, η λέξη ΑΙΓΑΙΟ εξαφανίστηκε από τους τίτλους των Υπουργείων της Ελληνικής Κυβέρνησης. Επανεμφανίστηκε την περίοδο 2012-1014 και εξαφανίστηκε και πάλι από τον Ιανουάριο του 2015.

Το 2010, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού εκδίδει ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία καταργείται ο διετής πανελλήνιος εορτασμός της Ναυτικής Εβδομάδας, λόγω των δημοσιονομικών συνθηκών, της σημαντικής μείωσης του λειτουργικού σκέλους του Π/Υ ΓΕΝ και της περιστολής των κρατικών δαπανών. Ουσιαστικά με αυτή την ενέργεια αποξενώνουν τον Έλληνα από την επαφή του με τη θάλασσα (το Αιγαίο).

Στις 18 Αυγούστου 2011, ο Γιώργος Νταλάρας με αφορμή την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη για συναυλία, σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα Hurriyet, ερωτηθείς για το ζήτημα του Αιγαίου, είπε : «Οι άνθρωποι γεννιούνται για να ζήσουν μαζί. Ζούμε δίπλα-δίπλα χιλιάδες χρόνια. Αν πετάξουμε λίγο πιο ψηλά, δεν θα δούμε τις γραμμές στο χάρτη. Οι χάρτες τυπώνονται και τα σύνορα τα καθορίζουν οι μαθηματικοί και οι τοπογράφοι. Ο Θεός δεν έχει τοπογραφείο. Για το Αιγαίο άλλοι λένε πως ανήκει στους Τούρκους, άλλοι στους Έλληνες, στην πραγματικότητα όμως το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια».

Δυο μέρες μετά, στην εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ» (αριθ. φύλλου 11187/20-8-2011 σελ.19) δημοσιεύεται άρθρο του δικηγόρου Νάσου Θεοδωρίδη με τίτλο “Η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου ως η μόνη θετική προοπτική για την Ειρήνη”. Μεταξύ άλλων αναφέρει: «Με μια ματιά στον χάρτη μπορεί κανείς να καταλάβει ότι μια μονόπλευρη και ολοκληρωτική ηγεμονία δηλαδή της ελληνικής άρχουσας τάξης στο Αιγαίο δεν στηρίζεται σε κανένα δίκαιο. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Αυτό είναι δεδομένο, λογικό και αναπόφευκτο. Το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, αλλά μια διεθνής θάλασσα που απλώς τυχαίνει να περιλαμβάνει έναν μεγάλο αριθμό ελληνικών νησιών, χωρίς αυτό να δίνει κάποιο ιδιαίτερο προνόμιο στην ελληνική πλευρά να κυριαρχεί εξ ορισμού».

Το Μάιο του 2014, με Απόφαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΦΕΚ 1307 Β/22-5-2014), για θέματα απαγόρευσης αλιείας, διαιρείται το Αιγαίο με βάση στον 25ο Μεσημβρινό, ανατολικά και δυτικά, όταν η Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο (ΓΕΑΜ), General Fisheries Commission for the Mediterranean (GFCM), Περιφερειακή Οργάνωση Διαχείρισης της Αλιείας του Διεθνούς Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, (FAO – Food and Agriculture Organization), θεωρεί όλο το Αιγαίο ενιαίο με τον κωδικό 22.

Υπόψη ότι ο 25ος Μεσημβρινός είναι αυτός που διέρχεται από το μέσον του Αιγαίου. Ξεκινά από τις εκβολές του Νέστου ποταμού, κοντά στην Ξάνθη, διέρχεται δυτικά της Λήμνου, περνά από το Στενό του Καφηρέα (Εύβοια), διασχίζει την Τήνο και καταλήγει δυτικά του Ηρακλείου στην Κρήτη.

Στις 27 Ιουνίου 2014, ο Σταύρος Θεοδωράκης στο ιδρυτικό συνέδριο του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, μεταξύ άλλων είπε: «…Να δημιουργηθούν ισχυρές και πραγματικά ανεξάρτητες Αρχές. Αποκέντρωση έτσι ώστε να αποφασίζουν οι δήμοι και οι περιφέρειες από τους φόρους μέχρι τα σκουπίδια. Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια και στα παιδιά μας…».

Το Σεπτέμβριο του 2015, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο πλαίσιο της 80ης ΔΕΘ, o Έλληνας πρωθυπουργός αναφερόμενος στις ο μεταναστευτικές ροές στο Αιγαίο, είπε: «Ποια σύνορα; Έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;».

Οι πρόσφατες θέσεις των Ευρωπαίων – εταίρων μας για το Αιγαίο

Με αφορμή το “προσφυγικό”, το Αιγαίο είναι και πάλι στην επικαιρότητα.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, θέτει στην Ευρωβουλή ως δεδομένο ότι θα υπάρξουν κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες στο Αιγαίο ώστε να εποπτεύονται τα θαλάσσια σύνορα!!!

Ο εκπρόσωπος της Καγκελαρίας, σε δηλώσεις του, αναφέρεται στην ανάγκη ύπαρξης «συντεταγμένης» κατάστασης στο Αιγαίο για την αντιμετώπιση του προσφυγικού. Απώτερος σκοπός είναι να περιοριστεί η ροή των προσφύγων που φθάνουν στην Ευρώπη, με κίνδυνο τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο να καταλήξουν «παράπλευρη απώλεια».

Το προσχέδιο της πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξυπηρετώντας τα ύποπτα παιχνίδια των Γερμανών στο Αιγαίο αναφέρει: «Η Τουρκία σκοπεύει να ενισχύσει την αναχαιτιστική δυνατότητα της τουρκικής Ακτοφυλακής, κυρίως αναβαθμίζοντας τον εξοπλισμό επιτήρησης, αυξάνοντας τις περιπολίες και τη δυνατότητα έρευνας και διάσωσης και ενισχύοντας τη συνεργασία με την Ελληνική Ακτοφυλακή».

Βεβαίως, η ελληνική κυβέρνηση, με ανακοίνωση του ΥΠΕΞ στις 13 Οκτωβρίου 2015, απέρριψε την πρόταση για κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες στο Αιγαίο αλλά, η Τουρκία καραδοκεί.

Το συμπέρασμα είναι ότι οι Τούρκοι επί μισό αιώνα επιζητούν, με πάμπολλους τρόπους, τη διχοτόμηση του Αιγαίου. Όμως, δεν είναι και λίγες οι περιπτώσεις όπου εμείς οι ίδιοι, με τις πράξεις και τις παραλήψεις μας, τους το επιτρέπουμε.

Εδώ, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Γιατί έτσι, στους μεν Τούρκους δίνουμε το δικαίωμα να αποθρασύνονται, στους δε άλλους και μάλιστα τους εταίρους μας, να πιστεύουν ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Υποναύαρχος Λ.Σ. (ε.α)

alexpolisonline.com

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Απάντηση

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ

Η Ρουμανία, με τη Romgaz, μπαίνει στο ενεργειακό έργο της Αλεξανδρούπολης

Δημοσιεύτηκε

στις

LNG FSRU: Μια επένδυση στρατηγικής σημασίας αναπτύσσεται από την GASTRADE

Στον τερματικό σταθμό LNG Αλεξανδρούπολης μπαίνει η Romgaz. Η κρατική ρουμανική εταιρεία φυσικού αερίου θα υπογράψει την επόμενη εβδομάδα τη συμμετοχή της, με ποσοστό 20%, στο κομβικής σημασίας ενεργειακό έργο που αναπτύσσεται από την εταιρεία GASTRADE.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας Adrian Volintiru δήλωσε πως «είμαστε στα τελευταία εκατό μέτρα». Και εξήγησε: «Τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου θα γίνει η συνάντηση του Διοικητικού Συμβουλίου στην οποία θα εγκριθούν οι όροι που θα υπογράψουμε με τον έλληνα εταίρο για την είσοδό μας στο έργο. Τα επίσημα έγγραφα θα υπογραφούν με την ελληνική εταιρεία-φορέα του έργου την επόμενη εβδομάδα, πιθανότατα την Πέμπτη ή την Παρασκευή».

Ο υπεράκτιος τερματικός σταθμός παραλαβής και αεριοποίησης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG FSRU) στην Αλεξανδρούπολη πρόκειται να εξασφαλίσει νέες ποσότητες φυσικού αερίου για την εξυπηρέτηση της ελληνικής και περιφερειακής αγοράς των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Ευρώπης, με τον κ. Volintiru να στέκεται στη στρατηγική σημασία του έργου, τόσο για την εταιρεία Romgaz όσο και για τη Ρουμανία. «Πρώτα απ’ όλα, η χώρα μας θα έχει μια ανοιχτή πόρτα, διότι ένα μερίδιο 20% σε αυτό το έργο είναι σημαντικό. Δεύτερον, η Ρουμανία συμμετέχει, μέσω της Romgaz αυτή τη φορά, στη διαφοροποίηση και το άνοιγμα νέων διαδρομών, προκειμένου να μην εξαρτάται μόνο από το ρωσικό αέριο. Για την εταιρεία μας είναι πολύ σημαντικό να συμμετάσχουμε σε αυτό το έργο, διότι μέσω της Ελλάδας θα έχουμε πρόσβαση σε εναλλακτικές πηγές φυσικού αερίου», είπε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, εξήρε και τις επενδυτικές προοπτικές που ανοίγονται. «Μέχρι την ολοκλήρωση της επένδυσης θα είναι έτοιμες και όλες οι άλλες υποδομές, δηλαδή ο διάδρομος BRUA και η διασύνδεση Ελλάδας-Βουλγαρίας, γεγονός που ανοίγει ένα μεγάλο παράθυρο ευκαιριών», πρόσθεσε ο Adrian Volintiru.

Το έργο της GASTRADE αποτελεί το θεμέλιο λίθο για την ίδρυση ενός hub φυσικού αερίου στην περιοχή αφού έρχεται να συμπληρώσει το παζλ του κάθετου διαδρόμου ως η υποδομή που θα γεμίσει με αέριο από πολλές και διαφορετικές πηγές τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό IGB, την υπόγεια αποθήκη της Καβάλας και το εθνικό σύστημα μεταφοράς εξασφαλίζοντας απρόσκοπτη ροή ενέργειας για την ελληνική και περιφερειακή αγορά.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΑΜΥΝΑ

Πρώην διοικητής Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών: Γιατί η Τουρκία απέσυρε δυνάμεις από Έβρο και Κύπρο

Δημοσιεύτηκε

στις

Η «τουρκοποίηση» της Κύπρου και οι κίνδυνοι από την επιστροφή της Άγκυρας στο άρμα του ΝΑΤΟ

Τις κινήσεις της Τουρκίας στον Έβρο και την Κύπρο ανέλυσε ο πρώην Διοικητής της ΚΥΠ, Αντιστράτηγος ε.α. Ανδρέας Πενταράς, σε εκπομπή του «Σίγμα» το πρωί της Παρασκευής.

Όπως αναφέρει το sigmalive.com, ο κ. Πενταράς αναφέρθηκε στην απόφαση Ερντογάν να αποσυρθούν στρατεύματα από τα συγκεκριμένα σημεία και μίλησε και για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη Συρία, όπου η Τουρκία έχει δημιουργήσει ένα ακόμη μέτωπο.

Ο κ. Πενταράς μίλησε για τις πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Άμυνας, Χουλούσι Ακάρ, για προμήθεια από τις ΗΠΑ πυραύλων Patriot. Με τη συμφωνία του 2014 η Συρία εξουδετέρωσε τα χημικά της όπλα, καθώς και οτιδήποτε είχε να κάνει με πυραυλικές εγκαταστάσεις και εκτόξευση πυραύλων.

Συνεπώς «ο φόβος της Τουρκίας είναι τα τουρκικά αεροσκάφη και αυτό διότι στο μέτωπο της Συρίας η Τουρκία δεν πάει καθόλου καλά», αφού έχει μεγάλα προβλήματα με εσωτερικές και εξωτερικές προεκτάσεις και επιπτώσεις. Ο Ερντογάν έχει επίσης να αντιμετωπίσει σκληρή εσωτερική αντιπολίτευση, ακόμα και από πρώην συνεργάτες όπως ο Νταβούτογλου και ο Γκιουλ.

Στην ερώτηση εάν ο Ερντογάν συνεχίζει να κινείται με βάση τους σχεδιασμούς Νταβούτογλου, ο Στρατηγός Πενταράς ανέφερε ότι όντως επιμένει για αλλαγή της Συνθήκης της Λωζάνης και αλλαγής των συνόρων. Ο πόλεμος, όμως συνέχισε, δεν είναι επίδειξη, αλλά ενέχει και το στοιχείο της αποτυχίας και φαίνεται ότι στη Συρία, παρά το ότι έχει συγκεντρώσει μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη.

«Η Τουρκία απέσυρε επίλεκτες μονάδες από τον Βόρειο Έβρο»

Ο κ. Πενταράς είπε πως η Τουρκία «έχει αποσύρει δυνάμεις από το μέτωπο του Έβρου, και μάλιστα από το βόρειο Έβρο, που είναι εκεί οι επίλεκτες μονάδες της Τουρκίας. Έχει αποσύρει δυνάμεις και από την Κύπρο και τις έχει μεταφέρει στην περιοχή, προκειμένου αφ’ ενός να αποκρούσει την προέλαση των συριακών δυνάμεων οι οποίες υποστηρίζονται από την ρωσική αεροπορία, αλλά έχει μάλιστα θέσει και ημερομηνία ο Ερντογάν μέχρι τέλος αυτού του μηνός. Αν δεν αποσυρθούν τα συριακά στρατεύματα από το έδαφος από το οποίο έχουνε καταλάβει στην επαρχία του Ιντλίμπ, προειδοποιεί ότι θα εξαπολύσει επίθεση. Αν υλοποιήσει αυτή την απόφαση ο Ερντογάν, τότε ενδέχεται να υπάρξει μια μεγαλύτερη σύγκρουση με εμπλοκή και της Ρωσίας».

Για το ενδεχόμενο μιας τρίτης τουρκικής εισβολής στη Συρία, ο κ. Πενταράς ανέφερε πως αυτό δεν φαίνεται να συμφέρει ούτε την Τουρκία, ούτε την Ρωσία. Για την τελευταία, αυτό δεν την συμφέρει διότι αυτό μπορεί να την φέρει πίσω στις αγκάλες της Δύσης και των ΗΠΑ, αφού ήδη ζήτησε τη βοήθεια του ΝΑΤΟ και αποστολή των Patriot για προστασία από πυραυλικές επιθέσεις. Ούτε την Τουρκία τη συμφέρει η σύγκρουση αφού θα χαλάσουν οι σχέσεις με τη Ρωσία, η οποία ήταν υποβοηθητική στην επέκταση των συνόρων της με τη Συρία.

Ο τέως Διοικητής της ΚΥΠ ανέφερε πως γίνονται τρεις προσπάθειες αυτή τη στιγμή για ειρήνευση στη Συρία. Η πρώτη είναι η διαμεσολάβηση Μακρόν-Μέρκελ, η άλλη είναι οι καθημερινές συνομιλίες μεταξύ Τουρκίας-Ρωσίας, και μεταξύ Ερντογάν-Πούτιν, και μεταξύ επιτροπών. Τελευταία είναι η σχεδιαζόμενη σύσκεψη Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν στην Τεχεράνη. Η Τουρκία θέλει να είναι μέρος της οποιασδήποτε λύσης θα υπάρξει.

Κληθείς να σχολιάσει την επίδραση που θα είχε στην Κύπρο μια τυχόν επιστροφή της Τουρκίας στο άρμα του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της Δύσης, ο κ. Πενταράς είπε: «Αυτό θα ήταν το χειρότερο σενάριο για μας, εάν η Τουρκία επιστρέψει πίσω διότι αντιλαμβάνεστε ότι σημαίνει ότι η Τουρκία πρώτα-πρώτα θα αποκτήσει τα F-35, που αμέσως ανατρέπεται η ισορροπία ισχύος μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας σε πολύ μεγάλο βαθμό». Δεύτερο, συνέχισε, η ανάπτυξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ «θα πέσουν σε δεύτερο επίπεδο» και επίσης «υπάρχει ο κίνδυνος να αναπτυχθούν και να καλυτερεύσουν οι σχέσεις με το Ισραήλ, που και αυτό επίσης θα είναι εις βάρος μας».

«Μακροπρόθεσμος στόχος της Άγκυρας η τουρκοποίηση της Κύπρου»

Ερωτηθείς για τις νέες προκλήσεις της Τουρκίας στη Δυτική Θράκη, ο Στρατηγός ε.α. ανέφερε ότι έχει υπηρετήσει στην περιοχή και γνωρίζει από κοντά το θέμα. Όλες αυτές οι ενέργειες της Τουρκίας εντάσσονται στην αναθεωρητική στρατηγική της ώστε να γίνει μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη και να ηγεμονεύσει των λαών της περιοχής. Έφερε ως παράδειγμα αυτής της πολιτικής τον πρόσφατο χάρτη, με αφορμή τα 68 χρόνια ένταξής της στο ΝΑΤΟ, όπου η Κύπρος παρουσιάζεται ολόκληρη ενσωματωμένη στην Τουρκία, με κόκκινο χρώμα. Και αυτό είναι ένας κρατικός χάρτης, γι’ αυτό είναι και σημαντικός. Όπως εξήγησε, «είναι ένας μακροπρόθεσμος, θα έλεγα, στόχος της Τουρκίας. Δεν είναι βραχυπρόθεσμος στόχος, η τουρκοποίηση της Κύπρου, είναι μακροπρόθεσμος. Ο βραχυπρόθεσμος στόχος της Τουρκίας είναι, είτε μέσω μιας λύσης του Κυπριακού, είτε χωρίς λύση, η Τουρκία να ασκεί τον γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, αλλά και της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, μέσω Κύπρου. Αυτός είναι ο στόχος ο βραχυπρόθεσμος της Τουρκίας και όλες αυτές οι ενέργειες που βλέπουμε, και το θέμα του εποικισμού της Αμμοχώστου έχει άμεση σχέση με αυτό. Με την ταϊβανοποίηση της Κύπρου, που είναι το “Plan B” της Τουρκίας. Η ισλαμοποίηση έχει ήδη γίνει».

Σχετικά με το τι πρέπει να γίνει για να αποτραπούν, ο κ. Πενταράς ανέφερε «σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο», το οποίο επικαλούνται από την μια όλοι στην Κύπρο, όπως τα κόμματα και οι πολιτικοί, αλλά δεν εννοούν το ίδιο με αυτόν.

«Το Διεθνές Δίκαιο καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μπορούν να αμυνθούν σε αυτές τις επιθετικές ενέργειες, τις εισβολές, κλπ κλπ. Και το καθορίζουν σαφώς στο Άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτου, με το δικαίωμα της ατομικής ή συλλογικής αυτοάμυνας. Το συλλογική αυτοάμυνα αναφέρεται στο Άρθρο και παραπέμπει στα μικρά κράτη, τα μικρά κράτη που δεν έχουν δυνατότητα αυτοάμυνας, που δεν έχουν ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις να αμυνθούν απέναντι στον επιτιθέμενο, μπορούν με την συλλογική άμυνα, δηλαδή, με συμμαχίες που θα συνάψουν, αμυντικές, με άλλα κράτη ή να ενταχθούν σε συλλογικά συστήματα ασφάλειας, να αντιμετωπίσουν τον πιο δυνατό αντίπαλο. Αυτό καθορίζει το Διεθνές Δίκαιο. Δεν έχει άλλο τρόπο με τον οποίο ο ΟΗΕ να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση. Το ίδιο και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, το οποίο βέβαια πάντοτε συνάδει με τον Καταστατικό Χάρτη, που είναι το κορυφαίο κείμενο του Διεθνούς Δικαίου. Λέει, στο Άρθρο 4, ότι η άμυνα και η ασφάλεια είναι ευθύνη των ίδιων των κρατών, δεν είναι ευθύνη δική μου ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Και παρακάτω λέει ότι τα κράτη έχουν υποχρέωση συνεχώς να ενισχύουν τις Ένοπλές τους Δυνάμεις».

Ο κ. Πενταράς υπογράμμισε πως όταν όλοι βγαίνουν στις τηλεοράσεις και επικαλούνται το Διεθνές Δίκαιο, θα πρέπει να αναφέρουν ότι «πρέπει να οργανώσουμε επιτέλους άμυνα και αποτροπή, άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Καλά είναι όλα αυτά τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται, τα πολιτικά, τα διπλωματικά, είναι τα μόνα που έχουμε αυτή τη στιγμή, αλλά αυτά από μόνα τους δεν δημιουργούν αποτροπή. Δεν θα αποτρέψουν την Τουρκία από το να υλοποιήσει αυτούς τους στόχους. Χρήματα υπάρχουν και υπάρχουν στα ταμεία αμυντικής θωράκισης, χρόνο έχουμε ακόμα και αύριο να ξεκινήσουμε και σήμερα να ξεκινήσουμε, μπορούμε να οργανώσουμε αποτροπή και στη συνέχεια να συνάψουμε και αμυντικές συμμαχίες με γειτονικά κράτη και αναβιώσουμε το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Διότι πρέπει να έχουμε και εμείς κάποια αποτροπή, να έχουμε ναυτικές δυνάμεις, να έχουμε αεροπορικές δυνάμεις για να μπορούσε να προχωρήσουμε στα υπόλοιπα».

Τέλος, ο κ. Πενταράς υπογράμμισε πως «αλλιώς η Τουρκία θα υλοποιήσει όλους τους στόχους τους οποίους έχει θέσει». Καθήκον του ΟΗΕ, κατέληξε, είναι η διατήρηση της «διεθνούς ασφάλειας», όπως μέσα από τις ειρηνευτικές επιχειρήσεις, και όχι της εθνικής ασφάλειας των κρατών.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΑΜΥΝΑ

Ερντογάν: «Ήμασταν στη Μεσόγειο πριν από 500 χρόνια, είμαστε και τώρα με τις φρεγάτες μας»

Δημοσιεύτηκε

στις

Συνεχίζει να προκαλεί με τις δηλώσεις του ο Τούρκος πρόεδρος

Νέες εμπρηστικές δηλώσεις από τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος συνεχίζει να προκαλεί ενώ υπεραμύνεται της συμφωνίας με τη Λιβύη για τις θαλάσσιες ζώνες.

Διεμήνυσε πως η Άγκυρα θα κάνει ό,τι χρειάζεται για να διασφαλίσει την παρουσία της στην ανατολική Μεσόγειο, τόσο σε επίπεδο διαπραγματεύσεων όσο και μαχών.

«Θα κάνουμε ότι χρειαστεί για να αλλάξουμε τον ρου των γεγονότων και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και στο πεδίο της μάχης», σημείωσε ο Τούρκος πρόεδρος μιλώντας στα εγκαίνια αυτοκινητοδρόμου στη Σμύρνη.

Όπως τόνισε «στην ανατολική Μεσόγειο δεν είμαστε μόνο με τα ερευνητικά πλοία μας και τα γεωτρύπανά μας, αλλά και με τις φρεγάτες μας και τα αεροσκάφη μας.

Και πριν από 500 χρόνια ήμασταν εκεί και σήμερα είμαστε εκεί».

Σε αυτό το πλαίσιο, έδειξε αποφασισμένος να προχωρήσει στον σχεδιασμό του.

«Σε ό, τι αφορά την Ανατολική Μεσόγειο, για κάθε πρόβλημα που θα αποφύγουμε να αντιμετωπίσουμε, στο μέλλον θα χρειαστεί να πληρώσουμε μεγαλύτερο λογαριασμό».

O Ερντογάν υπεραμύνθηκε εκ νέου του μνημονίου με τη Λιβύη και άφησε αιχμές για όλους όσοι αντιδρούν μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

«Όποιος δεν καταλαβαίνει από δίκαιο της θάλασσας, όποιος δεν καταλαβαίνει από διεθνές δίκαιο, κρίμα να μην έχουν κάποιον να τους συμβουλέψει», είπε χαρακτηριστικά.

«Η πολιτική της Τουρκίας στη Συρία και τη Λιβύη δεν είναι επειδή θέλαμε να μπούμε σε περιπέτειες αλλά ούτε και για να κάνουμε το κέφι μας.

Γι’ αυτό λέμε ότι ως χώρα και ως έθνος δίνουμε έναν αγώνα ανεξαρτησίας. Τα συμφέροντα της χώρας μας συγκρούονται με τα συμφέροντα άλλων χωρών», ανέφερε.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΑΜΥΝΑ

“Τελεσίγραφο” Ερντογάν στη Συρία

Δημοσιεύτηκε

στις

Ανυποχώρητος δείχνει ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν για τη Συρία, και ενώ ο συριακός στρατός έχει περικυκλώσει τις δυνάμεις του στην Ιντλίμπ, με τις εχθροπραξίες μάλιστα να μαίνονται και να καταμετρώνται νεκροί κι από τις δύο πλευρές. Την ίδια ώρα, ο καλύτερος σύμμαχος του Άσαντ, η Ρωσία, δείχνει εμφανώς ότι τον στηρίζει στην τουρκο-συριακή ένοπλη διένεξη, αν και η Τουρκία ελπίζει ότι αυτή η… αντιπαλότητα στο πεδίο των μαχών, δεν θα επηρεάσει, κατά τα άλλα, τις ρωσο-τουρκικές σχέσεις!

Η Ρωσία από την πλευρά της βέβαια, δεν δείχνει καμία διάθεση να χαλάσει τη συμμαχική σχέση με το συριακό καθεστώς, και μάλιστα ουσιαστικά απείλησε σήμερα την Τουρκία με την έκδοση ταξιδιωτικής οδηγίας!

Συγκεκριμένα ο Ερντογάν δήλωσε σήμερα πως «η κατάσταση στην Ιντλίμπ, στη βορειοδυτική Συρία, δεν θα επιλυθεί έως ότου οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις αποσυρθούν πέραν των συνόρων που η Τουρκία και η Ρωσία όρισαν στη συμφωνία του 2018». Λίγο νωρίτερα δε, ο  υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε ότι οι διαφωνίες της χώρας του με τη Ρωσία σχετικά με τη Συρία δεν θα πρέπει να επηρεάζουν τις σχέσεις της Άγκυρας με τη Μόσχα ή το συμβόλαιο για την αγορά των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400»..

Πρόσθεσε επίσης πως “δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις θέσεις που έχουμε βάσει των αρχών μας ή να διαμορφώνουμε την πολιτική μας λόγω μεμονωμένων διαφωνιών με την μία ή με την άλλη χώρα. Δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε τα προβλήματα στη Συρία να υπονομεύσουν τη συνεργασία και τις σχέσεις μας”…

«Εάν χρειαστεί, θα το κάνουμε με τον δύσκολο τρόπο»

Το 2018, η Άγκυρα και η Μόσχα συμφώνησαν να ορίσουν μια ζώνη αποκλιμάκωσης στην Ιντλίμπ, με στόχο τον περιορισμό των εχθροπραξιών στην περιοχή, όμως η επίθεση που έχει εξαπολύσει η Δαμασκός προσφάτως διαταράσσει αυτήν την εύθραυστη συνεργασία.

«Η λύση στην Ιντλίμπ είναι το (συριακό) καθεστώς να αποσυρθεί στα σύνορα των συμφωνιών. Ειδάλλως, θα το αντιμετωπίσουμε αυτό πριν από το τέλος του Φεβρουαρίου» επισήμανε ο Ερντογάν. «Θα θέλαμε να το κάνουμε αυτό με τη στήριξη των φίλων μας. Εάν χρειαστεί να το κάνουμε με τον δύσκολο τρόπο, είμαστε, επίσης, έτοιμοι», υπογράμμισε.

«Μέχρι να καθαρίσουμε τη Συρία από τις τρομοκρατικές οργανώσεις και τη βαναυσότητα του (συριακού) καθεστώτος, δεν θα ησυχάσουμε», διαβεβαίωσε ο Τούρκος πρόεδρος.

Νωρίτερα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε, όπως μετέδωσε το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV, ότι η Τουρκία δεν θα σωπάσει, την ώρα που οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις περικυκλώνουν τουρκικές στρατιωτικές θέσεις στην περιοχή της Ιντλίμπ.

Λαβρόφ: «Η Ρωσία και η Τουρκία έχουν καλές σχέσεις, όμως η ομοφωνία σε όλα τα θέματα είναι αδύνατη»

Η απάντηση στον Τσαβούσογλου ήρθε πάντως λίγη ώρα αργότερα από τον Ρώσο ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος δήλωσε πως «η Μόσχα και η Άγκυρα έχουν πολύ καλές σχέσεις, όμως η ομοφωνία σε όλα τα θέματα διαλόγου μεταξύ δύο οποιονδήποτε χωρών είναι αδύνατη».

«Έχουμε πολύ καλές σχέσεις με την Τουρκία, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να συμφωνούμε στα πάντα. Στην πραγματικότητα, πιστεύω ότι δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη συμφωνία σε όλα τα θέματα στις σχέσεις μεταξύ δύο οποιονδήποτε χωρών. Εάν αυτό συμβαίνει, τότε μας υπενθυμίζει μια κάποια πίεση που οδηγεί στην απόλυτη συμφωνία» απάντησε ο Λαβρόφ στη Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια, όταν ρωτήθηκε εάν οι δύο χώρες είναι σύμμαχοι ή αντίπαλοι.

Επιπλέον, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας διατύπωσε την εκτίμηση ότι η νίκη του προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ είναι «αναπόφευκτη» στην επαρχία Ιντλίμπ, το τελευταίο προπύργιο των τζιχαντιστών και ανταρτών στη Συρία, το οποίο θέλει να ανακαταλάβει η Δαμασκός.

«Η νίκη εναντίον της τρομοκρατίας είναι αναπόφευκτη» διαβεβαίωσε ο Ρώσος ΥΠΕΞ. «Οι ΗΠΑ υποστήριξαν ότι εξουδετέρωσαν την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, όμως η Λερναία Ύδρα επιστρέφει» συμπλήρωσε.

«Άνοιγμα» και στις ΗΠΑ

Τέλος, ο Ερντογάν και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αντήλλαξαν σήμερα απόψεις σχετικά με την άμεση παύση των εχθροπραξιών στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας, έγινε γνωστό από την τουρκική προεδρία.

Οι δύο ηγέτες συμφωνήσαν, κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής συνδιάλεξης που είχαν, ότι οι επιθέσεις από τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις στην επαρχία της βορειοδυτικής Συρίας, όπου σκοτώθηκαν 13 Τούρκοι στρατιώτες, είναι απαράδεκτες, τονίζεται στην ανακοίνωση.

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, Ερντογάν και Τραμπ υπογράμμισαν τη σημασία της αποκατάστασης της ειρήνης και της σταθερότητας στη Λιβύη.

Επίσης, ο Τούρκος πρόεδρος και ο Αμερικανός ομόλογός του συμφώνησαν στην επανάληψη του διαλόγου, με στόχο τη βελτίωση των οικονομικών σχέσεων μεταξύ Άγκυρας-Ουάσιγκτον και την επίτευξη του στόχου των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο διμερές εμπόριο.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠIΣHΣ