Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

Γιατί πληρώνουμε τόσο αίμα στον “Θεό” της ασφάλτου;

*Γράφει ο Αλέξανδρος Σιρίτογλου, Υποστράτηγος ε.α. Πρόεδρος Παρατήματος Καβάλας της ΕΑΑΣ

Τις τελευταίες δεκαετίες παρακολουθώ τα απερίσκεπτα και παραπλανητικά σχόλια από «ειδικούς» και μη όταν, δυστυχώς συχνά, έχουμε ακόμα ένα θύμα στην άσφαλτο.

Οι δημοσιογράφοι καθώς και κάθε ερωτώμενος από τα ΜΜΕ έχουν «άποψη» την οποία παραθέτουν δημοσίως δίνοντας άλλοθι στην κοινωνία προκειμένου, τα μέλη της, να συνεχίσουν να είναι απρόσεκτοι και να ρίχνουν ευθύνες σε όλους τους άλλους, με κύριο υπαίτιο το απρόσωπο κράτος.

Είναι όμως και σε ποια έκταση υπεύθυνος ο κρατικός φορέας στη συνολική εικόνα της Ελληνικής κρατικής δυσλειτουργίας; Σίγουρα δεν είναι ανεύθυνος, αλλά όχι έτσι όπως θέλουμε να το παρουσιάσουμε, ότι η αδιαφορία και ο κακός σχεδιασμός είναι αυτός που μας οδήγησε στο ατύχημα. Κανένα κράτος, οποιαδήποτε πολιτικής τοποθέτησης, δεν έχει τη δυνατότητα και τους πόρους να μπορέσει να τα έχει όλα τέλεια. Αλλά και πάλι δεν είναι μόνο οι ανθρώπινες κατασκευές και παρεμβάσεις που καθορίζουν την ασφάλειά μας. Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες όπως θα αναλύσουμε στη συνέχεια με πρώτους τους υπόλοιπους οδηγούς.

Τι είναι όμως η οδική συμπεριφορά;

Οδική συμπεριφορά. Μια πρώτη, μη επιστημονική προσέγγιση, είναι ο τρόπος που συμπεριφέρονται, κατανοούν, αντιδρούν σε πληροφορίες και αντιλαμβάνονται τις υποχρεώσεις τους, προς τους υπόλοιπους συνανθρώπους τους, οι οδηγοί μηχανοκίνητων οχημάτων, οι οδηγοί δίτροχων, αλλά και οι πεζοί. Από την παραπάνω προσέγγιση γίνεται κατανοητό ότι οι γονείς αλλά και το εκπαιδευτικό σύστημα είναι οι πρώτοι οι οποίοι δεν μεριμνούν για την ενημέρωση, καθοδήγηση και κοινωνική υπευθυνότητα που πρέπει να έχουμε ως πολίτες μιας οργανωμένης και δημοκρατικής κοινωνίας, στην οποία πρώτα πρέπει να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας και μετά να έχουμε δικαιώματα.

Ακολουθώντας μια κοινωνιολογική ανάλυση θα δούμε ότι η οδική συμπεριφορά σχετίζεται άμεσα με τη στάση μας και τις αρχές μας σε θέματα που αφορούν την αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθησή μας (δηλαδή το αίσθημα ανάγκης προβολής και επίδειξης, με σκοπό την επιβεβαίωση, αποδοχή και δημοτικότητά μας με συνέπεια την αύξηση της αυτοεκτίμησής μας), τον εγωκεντρισμό μας, την «πολυμάθειά» μας, την απαίτησή μας μόνο στα δικαιώματα μας και σε καμία υποχρέωση έναντι των άλλων, καθώς και στην απέχθειά μας να ακολουθήσουμε θεσπισμένους κανόνες.

Τοποθετώντας τα ζητούμενα στις σημερινές πολυπληθείς καθημερινές μας υποχρεώσεις και την κοινωνική μας συμμετοχή στα ηλεκτρονικά μέσα δικτύωσης και πληροφορίας (χρήση κινητών τηλεφώνων και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών δικτύωσης) αντιλαμβανόμαστε τη θανατηφόρα/δολοφονική επίδρασή τους στη οδική μας συμπεριφορά. Ταινία Seven Pounds, «Επτά Ζωές» με τον Will Smith.

Ποια όμως η θέση μας στην οδική ασφάλεια ως πεζοί;

Ο άνθρωπος έχει την πρώτη του προσωπική συμμετοχή – συμπεριφορά στον δρόμο ως πεζός. Η ορθή από μέρους του κατανόηση και αντιμετώπιση των κανόνων είναι καθοριστική στη μετέπειτα μεταπήδησή του ως οδηγός οποιουδήποτε μέσου μεταφοράς.

Ποια όμως είναι εκείνα τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε και να έχουμε στο μυαλό μας προτού κάτσουμε στο «τιμόνι»;

  1. Πρώτο πρέπει να υποστούμε μια πλήρη εκπαίδευση:

Στους κανόνες που διέπουν το Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Στον τρόπο που λειτουργούν όλα τα συστήματα του μηχανοκίνητου οχήματός μας προκειμένου να μην «κουνάμε» απλά τους μοχλούς του αλλά να γνωρίζουμε την ενέργεια που επιβάλουμε με την μετακίνηση οποιαδήποτε χειριστηρίου. Στην πρακτική εξάσκησή μας στο μηχανοκίνητο μέσο που επιθυμούμε.

  1. Δεύτερο πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η συνήθεια είναι η «μεγαλύτερη δύναμη» άρα η συστηματική και η εξ’ αρχής τήρηση των κανόνων που μάθαμε στην εκπαίδευσή μας πρέπει να μας διέπει σε όλη τη ζωή μας και όχι η εγωιστική ή οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά.
  2. Ο οδηγός πρέπει να προσαρμόζει την προσοχή του, την ταχύτητά του αλλά και τις υποχρεώσεις του ανάλογα με τις απαντήσεις που θα δώσει ο ίδιος στα παρακάτω πέντε ερωτήματα:

 Κατάσταση οχήματος. Η γνώση του οχήματος, η ηλικία του, η σωστή συντήρησή του, η κατάσταση των ελαστικών και των συστημάτων αναρτήσεως και πεδήσεως.

 Η σωματική και ψυχική μας κατάσταση. Η ηλικία μας, η σωματική κούραση, η λήψη ουσιών ή φαρμάκων ή και αλκοόλ, η ψυχική κούραση ή στεναχώρια.

 Η κατάσταση της οδού. Η ορθή σχεδίαση (κλίση), η ποιότητα της ασφάλτου, ο φωτισμός, η ύπαρξη στροφών, η κατωφέρεια ή ανωφέρειά της.

 Οι καιρικές συνθήκες. Ο καύσωνας, η παγωνιά, η βροχή, η ομίχλη.

 Η κυκλοφοριακή κίνηση. Η ύπαρξη ή όχι άλλων οχημάτων, η ταχύτητα που αυτά κινούνται, σε συνδυασμό με τις υπάρχοντες λωρίδες κυκλοφορίας.

Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι δεν φταίνε «οι άλλοι», ούτε «ο δρόμος είναι καρμανιόλα» αλλά εμείς, που ως μη σκεπτόμενοι άνθρωποι, ασχέτως αν μας το δίδαξαν (γονείς, δάσκαλοι, κοινωνία), δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε τα δεδομένα και να προσαρμοστούμε ανάλογα.

Είναι όμως δυνατό να γίνουν όλα τα αναγραφόμενα με ιδανικό τρόπο; Όχι και για αυτό το λόγο πάντα ανέφερα στις συζητήσεις μου για το θέμα το μήνυμα:

«καλός οδηγός είναι αυτός που κάνει τα λιγότερα λάθη και προβλέπει τα λάθη των υπολοίπων»

ΥΓ. Όσο αφορά τα τροχαία ατυχήματα με αυτοκίνητα υπέρ επιδόσεων, θα ήθελα να προσθέσω, ότι εκτός των παραπάνω κανόνων θα πρέπει πρώτιστο μέλημα του κατέχοντος οδηγού να είναι η θεωρητική και πρακτική εκπαίδευσή του από ειδικευμένο προσωπικό στο χειρισμό του, καθόσον αυτά διέπονται σε άγνωστες σε εμάς δυνατότητες – συμπεριφορές. Επίσης η πολιτεία θα πρέπει να εξετάσει και το θέμα της άδειας οδήγησης αυτοκινήτου που υπερβαίνει κάποια συγκεκριμένη αναλογία βάρους/ιπποδύναμης, στο κοινό οδικό δίκτυο.

Click to comment

Απάντηση

ΑΠΟΨΕΙΣ

Με όχημα τους υδρογονάνθρακες το ενεργειακό όραμα για το 2030

*Γράφει ο Γιάννης Μανιάτης

Χάσαμε 8 πολύτιμα χρόνια στις έρευνες υδρογονανθράκων, από το 2015 μέχρι σήμερα. Όμως, η τεράστια ενεργειακή κρίση που βιώνει η Ευρώπη, αναδεικνύει μια ιστορική ευκαιρία για τη χώρα, να αποτελέσει τη νέα πηγή τροφοδοσίας της ΕΕ με φυσικό αέριο.

Οι ελληνικές θάλασσες σε νότια Κρήτη και Ιόνιο περιλαμβάνουν 35 στόχους κοιτασμάτων, που σύμφωνα με την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων-ΕΔΕΥ, «ακόμα και αν είναι επιτυχείς μόνο 25% των γεωτρήσεων, οι γεωλογικές δομές Ιονίου και νότια-δυτικά της Κρήτης, μπορούν να φιλοξενούν αποθέματα έως 2.000bcm φυσικού αερίου, ή 12δις βαρελιών ισοδύναμου πετρελαίου», ακαθάριστης αξίας (προ-κρίσης) €250δις. Ένα μικρό κοίτασμα των 80bcm σε βάθος έως 2.000μ, έχει συνολική αξία $21δις,  με αναμενόμενα έσοδα δημοσίου $10δις και έσοδα της αντίστοιχης Περιφέρειας $1,5δις (σε βάθος 25ετίας).

Η προώθηση των ερευνών υδρογονανθράκων με τις αναγκαίες υποδομές (εξέδρες άντλησης, λιμενικές υποδομές, εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης, κ.α.) καθώς και η κατασκευή των αγωγών φυσικού αερίου (ελληνοβουλγαρικός-IGB, EASTMED, κ.α.), όπως και τα υποθαλάσσια καλώδια σύνδεσης της Ελλάδας με Ισραήλ, Αίγυπτο, μπορούν να βασιστούν στην εξαιρετική υποδομή και τεχνογνωσία της Ελλάδας σε θέματα ναυπηγείων (πχ Σκαραμαγκάς, Ελευσίνα, Νεώριο), καθώς και στην παγκόσμιου επιπέδου ελληνική Βιομηχανία Μετάλλου (Σωληνουργεία Κορίνθου/ΒΙΟΧΑΛΚΟ) και αντίστοιχα για τα καλώδια (πχ FULGOR). Έτσι, μπορεί να δημιουργηθεί στην Ελλάδα, για υποστήριξη των υποδομών όλης της Μεσογείου, ένα σύγχρονο βιομηχανικό cluster, αξιοποίησης ερευνών υδρογονανθράκων, κατασκευής αγωγών, ναυπηγοεπισκευαστικών δραστηριοτήτων, βιομηχανιών μετάλλου, υποθαλάσσιων ηλεκτρικών διασυνδέσεων,  με ταυτόχρονη δημιουργία χιλιάδων νέων καλοπληρωμένων τεχνικών, οικονομικών, τεχνολογικών θέσεων εργασίας.

Το παραπάνω cluster με βάση τους υδρογονάνθρακες, περιλαμβάνει και την πρωτοπορία της χώρας σε τομείς πράσινης ενέργειας. Έχουμε την καλύτερη στον κόσμο βιομηχανία κατασκευής ηλιακών θερμοσιφώνων (που εξοικονομούν το 30% της οικιακής κατανάλωσης ρεύματος), μια από τις καλύτερες εταιρείες βιομηχανικών μπαταριών (Sunlight στην Ξάνθη), μια από τις καλύτερες εταιρείες προστασίας από αυξομειώσεις τάσεων (Raycap στη Δράμα), δύο από τις καλύτερες εταιρείες έξυπνων μετρητών – συστημάτων αυτοματισμού.

Τώρα, είναι η στιγμή να διαμορφώσουμε στην ενέργεια ένα νέο ελπιδοφόρο τομέα της εθνικής οικονομίας, που να ξεπερνά τις απλές εγκαταστάσεις (εισαγόμενων) φωτοβολταϊκών, αιολικών, μπαταριών και να πηγαίνει στην καρδιά της παραγωγής εθνικού πλούτου με βάση ελληνικές εταιρείες – παραγωγούς, που μπορούν να γίνουν ευρωπαίοι πρωταθλητές.

Οι ψηφίδες του παζλ είναι έτοιμες, αλλά μόνες τους.

Εθνική προτεραιότητα να διαμορφώσουμε τη σύγχρονη πατριωτική στρατηγική του Οράματος της Ενεργειακής Ελλάδας του 2030.

*Ο Γιάννης Μανιάτης είναι καθηγητής, πρώην υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Υποδομές και Μεταφορές | Αιχμή της ανάκαμψης

*Γράφει ο Νίκος Πάππας

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί αναμφίβολα ως επιταχυντής των συνεπειών της πανδημικής και της ενεργειακής κρίσης.

Ο πρωταθλητισμός της χώρας σε μια σειρά από αρνητικούς δείκτες δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

Η ανεργία των νέων δεν αποκλιμακώνεται, ο πληθωρισμός είναι ασυγκράτητος και η ακρίβεια ανεξέλεγκτη, η αισχροκέρδεια παραμένει ανέλεγκτη αλλά και επιδοτούμενη, οι τιμές του ρεύματος και των καυσίμων όλο και αυξάνονται.

Οι προβλέψεις για την οικονομία και την κοινωνία είναι δυσοίωνες. Ειδικά αν συνυπολογιστεί ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει δεσμεύσει τη χώρα στη μεγαλύτερη λιτότητα εντός Ε.Ε. για τα επόμενα χρόνια.

Η Ν.Δ. αδρανεί. Δεν υλοποιεί τις πολιτικές εκείνες που μπορούν να ανακόψουν το κύμα της καταστροφής ή και να το αντιστρέψουν.

Οι υποδομές θα μπορούσαν να παίξουν έναν τέτοιον ρόλο. Οι συνθήκες ήταν ιδανικές, αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο επανεκκίνησε και ολοκλήρωσε σπουδαία έργα, όπως οι μεγάλοι οδικοί άξονες (Ολυμπία Οδός, Ιονία Οδός, αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, μεσαίο τμήμα του Ε65, αυτοκινητόδρομος Μορέα), αλλά δρομολόγησε και έργα, όπως ο ΒΟΑΚ, το νότιο και το βόρειο τμήμα του Ε65, η Πατρών – Πύργου, το μετρό Θεσσαλονίκης.

Ως κυβέρνηση παραδώσαμε, μάλιστα, διαγωνισμούς και συμβασιοποιημένα έργα άνω των 5,5 δισ. ευρώ, με τον προγραμματισμό μας ως το τέλος του 2019 να περιλαμβάνει συμβάσεις έργων άνω των 9 δισ. ευρώ.

Με ευθύνη των κυρίων Μητσοτάκη και Καραμανλή, τα μεγάλα έργα υποδομής πάγωσαν. Και όσα ξεπάγωσαν τελευταία παρουσιάζουν σημαντικές καθυστερήσεις.

  • Το μετρό Θεσσαλονίκης θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από το τέλος του 2020. Η Ν.Δ. «φόρτωσε» το έργο με αποζημιώσεις εκατομμυρίων ευρώ για τον ανάδοχο και μεγάλες καθυστερήσεις, στέλνοντας την ολοκλήρωσή του στο 2025.
  • Το νότιο τμήμα του Ε65, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε στις αρχές του 2019, θα έπρεπε να έχει παραδοθεί τον Δεκέμβριο του 2021. Η κωλυσιεργία Καραμανλή έχει οδηγήσει το έργο σε τριετή παράταση.
  • Η Πατρών – Πύργου θα έπρεπε να παραδοθεί εντός του 2023. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξήλωσε τα εργοτάξια, πάγωσε το έργο για τρία χρόνια και το παρέδωσε σε συγκεκριμένη κοινοπραξία με «καπέλο» 500 εκατ. ευρώ.
  • Στον ΒΟΑΚ, μετά από δύο χρόνια παλινωδιών, η Ν.Δ. επέστρεψε στον δικό μας σχεδιασμό. Αφού, όμως, πρώτα πρόσθεσε καθυστέρηση στο έργο (σ.σ.: θα έπρεπε να παραδοθεί το 2025) και διόδια για τους Κρητικούς.
  • Στον σιδηρόδρομο, η πολιτική της Ν.Δ. έχει οδηγήσει σε υποβάθμιση του δικτύου και του τρένου, καθυστερήσεις και αναβολές δρομολογίων, συχνούς εκτροχιασμούς και κατάφωρη παραβίαση των συμφερόντων του δημοσίου.

Η επιτάχυνση των μεγάλων έργων καθίσταται αναγκαία. Οι υποδομές μπορούν να λειτουργήσουν ως αμυντικό τείχος στην ύφεση και αιχμή του δόρατος στην προσπάθεια ανάκαμψης.

Η ενίσχυση του τομέα αποτελεί, παγκοσμίως, κανόνα πολιτικής όταν οι οικονομίες υφίστανται ή έχουν υποστεί μεγάλη ύφεση.

Η «Standard &Poor’s» σε μελέτη για τις ΗΠΑ, το «Institution of Civil Engineers – Policy and PublicAffairs» για το Ηνωμένο Βασίλειο, το ΔΝΤ για όλες τις χώρες και η PwC για την Ελλάδα τονίζουν τη θετική επίδραση των μεγάλων έργων υποδομής στις οικονομίες, καθώς προκαλούν τη δημιουργία χιλιάδων ή εκατομμυρίων θέσεων εργασίας (ανάλογα με το μέγεθος της επένδυσης και της χώρας), την επιστροφή -άμεσα ή έμμεσα- του 40% των εν λόγω δαπανών στο δημόσιο ταμείο και τον διπλασιασμό υπέρ της οικονομίας κάθε ευρώ που πάει σε τέτοιου είδους επενδύσεις.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει αυτή την προτεραιότητα.

Ευτυχώς, ο στόχος αυτός είναι πρωταρχικός για την προοδευτική κυβέρνηση της επόμενης μέρας. Και μεγάλο μας στοίχημα για την ανάκαμψη.

*Ο Νίκος Πάππας είναι τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3’ Νότιου Τομέα Αθηνών

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Μερικές σκέψεις για το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας

*Γράφει ο Αναστάσιος Καρασαββόγλου

Τέθηκε σε διαβούλευση το σχέδιο νόμου ‘Δευτεροβάθμια περίθαλψη, ιατρική εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις’ του Υπουργείου Υγείας. Αυτό, μεταξύ άλλων, προβλέπει τις εξής δύο αλλαγές στην υπάρχουσα κατάσταση: πρώτον, καταργείται η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση των νοσοκομειακών ιατρών στο ΕΣΥ και δεύτερον, ανοίγει ο δρόμος για μερική απασχόληση ιδιωτών ιατρών στο δημόσιο σύστημα υγείας. Και οι δύο αλλαγές συνιστούν ένα καίριο χτύπημα στην καρδιά της δημόσιας και δωρεάν υγείας.
Προηγήθηκε η καταστροφική διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση και η αποδυνάμωση έως εγκατάλειψη των δημόσιων δομών υγείας για να φτάσουμε τώρα στην αμφισβήτηση του δημόσιου χαρακτήρα του ΕΣΥ.
Με την κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των μάχιμων ιατρών των νοσοκομείων δίνεται η δυνατότητα σ’ αυτούς να απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, να έχουν ιδιωτικό ιατρείο ή να προσφέρουν υπηρεσίες σε ιδιωτική κλινική. Επιστροφή λοιπόν στην προ-ΕΣΥ εποχή όταν οι ασθενείς ήταν
αναγκασμένοι να πληρώνουν είτε στον ιδιωτικό τομέα είτε στον ιδιωτικοποιημένο δημόσιο τομέα. Οι δε γιατροί, προκειμένου να μπορούν να απασχολούνται και εκτός νοσοκομείου, πρέπει να πραγματοποιούν το τακτικό τους ωράριο, τις εφημερίες τους, να συμμετέχουν στην ολοήμερη λειτουργία του νοσοκομείου και τότε θα μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και εκτός νοσοκομείου. Ουσιαστικά οι γιατροί θα βλέπουν στο μισό τους, ας πούμε, ωράριο τους ασθενείς στο νοσοκομείο δωρεάν και στο άλλο μισό τους ωράριο ιδιωτικά. Αν αυτό δεν αποτελεί ευθαρσώς υπονόμευση του δημοσίου συστήματος υγείας, τότε τι άλλο είναι; Και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η άρση της συνθήκης πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των γιατρών στο ΕΣΥ ανοίγει σκοτεινά μονοπάτια στις σχέσεις των γιατρών με τους ασθενείς με βασικότερο ενδεχόμενο να διοχετεύονται οι ασθενείς από τα νοσοκομεία στις ιδιωτικές δομές υγείας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική επιβάρυνση των πολιτών, την ποιότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες και την ασφάλεια των ασθενών.
Ωράρια λάστιχο λοιπόν, συνθήκες εξαιρετικά πιεστικές στο βωμό της βελτίωσης του εισοδήματος των γιατρών. Αντίθετα με όλα αυτά, η νοσοκομειακή κοινότητα της χώρας ζητά την ουσιαστική αύξηση των αποδοχών των υγειονομικών και την ενίσχυση του ΕΣΥ με ανθρώπους, οικονομικούς πόρους και τεχνολογικό εξοπλισμό.
Η δεύτερη αλλαγή στο σχέδιο νόμου αφορά στην είσοδο στο δημόσιο σύστημα υγείας ιδιωτών γιατρών με καθεστώς μερικής απασχόλησης για ‘άγονες’ θέσεις. Έτσι, ένας γιατρός που έχει ιδιωτικό ιατρείο θα μπορεί να ενταχθεί στο ΕΣΥ για κάποιες ημέρες, αξιοποιώντας το ‘πέρασμά’ του απ’ αυτό προκειμένου να ‘αλιεύσει πελάτες’ για λογαριασμό του ιδιωτικού του ιατρείου.
Λαμπρές οι επιδιώξεις των αρίστων! Απέναντί τους βρίσκεται η κοινωνία που εκτιμά και τιμά το δημόσιο σύστημα υγείας, που το εμπιστεύεται γιατί αποτελεί το αποκούμπι της στα λιγότερο ή περισσότερο δύσκολα και αδυνατεί να αντέξει και άλλα οικονομικά βάρη που οι ‘άριστες’ πολιτικές τής έχουν συσσωρεύσει. Απέναντί της είναι και η συντριπτική πλειοψηφία της κοινότητας των υγειονομικών που στηρίζουν το δημόσιο χαρακτήρα του ΕΣΥ, ανθίστανται στην εμπορευματοποίηση της υγείας και απορρίπτουν τον δισυπόστατο ρόλο που θέλει να τους προσδώσει το σχέδιο νόμου. Για το λόγο αυτό είναι απολύτως καίρια η θέση τους ότι ‘το νομοσχέδιο δεν συζητιέται, πετιέται’!

Continue Reading

Κατοικία

newsletter



Καιρος

Πρωτοσέλιδα

Χρήσιμα

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

el Greek
X
Αρέσει σε %d bloggers: